danny masterson

  • Netflix zet Kevin Spacey aan de deur

    Pin it!

    Sinds het Weinstein-schandaal is het zowat jachtseizoen begonnen op iedereen die zich in het verleden ooit seksueel heeft misdragen tegenover vrouwen en/of kinderen. Mensen als X-Men regisseur Bryan Singer - die letterlijk met naam werden genoemd in de documentaire An Open Secret (2014) rond pedofilie in Hollywood – houden zich nu wel heel gedeisd.

    De hypocrisie in Hollywood (en bij uitbreiding de rest van de wereld) is van die mate dat iedereen weet heeft van de grootste foefelaars, omdat ze geen bruggen willen opblazen. Vanaf het moment iemand hangt, dan is het kot te klein. Dus voor het moment kan Singer nog zijn rustig ademhalen. Anderzijds is er ook zoiets dat een seksueel delinquent met een naam een grotere schietschijf is dan iemand achter de schermen. Corey Feldman sprak onlangs tegen een NBC host over deze hypocrisie en het feit dat de kranten nieuws wilden over seksueel ongepast gedrag van Michael Jackson (wat hij niet had ervaren) en geen interesse hadden in de namen van kerels die zich wel misdroegen.

    house_of_cards_kevin_spacey.jpg
    © Sony Pictures Home Entertainment. All Rights Reserved.

    En nu is Kevin Spacey, een Hollywood icoon, aan de beurt, met wat geflikflooi dertig jaar gelden met Anthony Rapp. En die deze sneeuwbal is gaan rollen blijken nog meer namen op te duiken van de periode waarin de acteur van 2004 tot 2015 actief was als directeur in de Old Vic Theatre in Londen. Wederom een postie waarin hij een zekere machtsfunctie had tegenover zijn leerlingen – gelijkaardig als deze van Jappe Claes in de Amsterdamse Theaterschool waarin hij onlangs werd ontslagen nadat 3 studentes hem hadden beschuldigd van seksueel misbruik.

    En uiteraard zijn er gevolgen. Zo zou Netflix nu wat verveel zitten met "House of Cards". Eerst waren er berichten dat er geen nieuw seizoen zou komen van House of Cards, maar dit was ‘fake news’. Blijkbaar zou seizoen 6 het laatste seizoen worden en alsnog afgewerkt worden, iets wat al was beslist. Maar de laatste uren zijn er toch heel wat spanningen en wil Netflix zoveel mogelijk hun blazoen oppoetsen en zou de productie op de set nu wel even stil liggen. Netflix wil weten waar ze aan toe zijn. Ze beseffen maar al te goed dat de naam van Kevin Spacey – na het Weinstein schandaal – nu wel in een vreselkijk slecht daglicht staat en dit zou wel een catastrofale gevolgen kunnen hebben wat betreft de ratings. Er zou ook sprake geweest zijn van spin-off series. Vandaag ligt niks meer op tafel. Spacey heeft een slechte jeugd gehad met een vader die er niet voor terugschrok zijn kinderen te misbruiken. Toen hij op Twitter reageerde op de aantijgingen heeft hij zich wel op een heel onhandige manier verdedigd, door enerzijds te zeggen dat hij het niet meer weet en waarschijnlijk dronken was en anderzijds dit moment te gebruiken om uit de kast te komen. Alsof hij nu plots de rollen ging omdraaien en zichzelf in een slachtoffer rol ging duwen.

    Kijkt, ik geloof in een rechtstaat en iemand is pas schuldig wanneer hij door het rechtssysteem beschuldigd wordt. Anderzijds heeft de geschiedenis ons geleerd dat de schuldigen hun straf kunnen ontlopen (denk aan OJ Simpson), en al zeker seks-delinquenten (Bill Cosby, Jimmy Savile, Woody Allen, Roman Polanski, R. Kelly, Marlon Brando,…). Toch moet men voorzichtig zijn alvorens we het fijne van de zaal weten. Op dit ogenblik tasten we in het duister, maar ondertussen krijgt Spacey wel de volle laag.

    Update: Ook Rush Hour regisseur Brett Ratner lijkt niet te ontsnappen aan de publieke lynchpartijen. Actrices Natasha Henstridge (Species) en Olivia Munn (The Newsroom) beschuldigen - samen met vier andere vrouwen - Brett Ratner van seksueel geweld. Dat meldt de Los Angeles Times. Henstridge beschuldigt Ratner ervan dat hij haar dwong tot orale seks toen nog maar een 19-jarig model was in New York. De actrice zegt dat ze hiermee nu naar buiten durft te komen naar aanleiding van de affaire-Weinstein. Munn claimt dan weer dat Ratner zich voor haar ogen masturbeerde in 2005. Ze beschreef de feiten al in een boek, maar zonder namen te noemen.

    natasha_henstridge_eli_stone.jpgbrett_ratner.jpgolivia_munn_the_newsroom.jpg
    Natasha Henstridge © ABC Studios - Brett Ratner © Universal Studios - Olivia Munn © HBO

    En het houdt maar niet op. Acteur Dustin Hoffman zou zich ook hebben vergrepen aan een 17-jarig meisje. De beschuldiging komt van zijn voormalige productieassistent Anna Graham Hunter en werkte op dat moment voor de televisieversie van de film Death of a Salesman. Volgens haar getuigenis zou de acteur maar haar hebben geflirt en vroeg hij haar een voetmassage, greep haar bij haar kont en praatte openlijk over seks met haar en in haar bijzijn.

    Ook scenarist James Toback ging zijn boekje te buiten met actrice Selma Blair en maar liefst 37 andere actrices. Toen James de vrouwen leugenaars noemde en hij alles ontkende, voelde Selma zo'n woede dat ze ook haar boekje open deed. Toback stelde voor om met Selma te praten over een filmproject in zijn hotelkamer, maar Blair weigerde en stond erop af te spreken in het restaurant van het hotel. Op de dag van de afspraak kwam Tobacks manager naar beneden en zei hij dat Toback haar enkel in zijn kamer kon zien. Tegen beter weten in ging ze na enige aarzeling toch naar boven. Eenmaal op de kamer zei de scenarist dat ze aan haar zelfvertrouwen moest werken en vroeg hij haar of ze hem vertrouwde. Nadien vroeg hij aan de actrice om haar kleren uit te trekken en een stuk van het script te lezen. Hij wou zien hoe goed ze in haar vel zat. Uiteindelijk vroeg hij haar of ze met hem in bed wou duiken. Selma weigerde en de scenarist begon zich op bed te masturberen en zei haar dat ze de kamer niet mocht verlaten tot hij was klaar gekomen. En dit met een doodsbedreiging dat als ze hierover iets zou vertellen dat ze in de Hudson rivier zou eindigen met cement aan haar voeten.

    Update 04/11/2017: De kogel is door de kerk. Netflix stopt de samenwerking met Kevin Spacey. Ook de film Gore (2018) van Michael Hoffman, die Spacey in opdracht van Netflix produceerde en waarin hij de rol van Gore Vidal speelde, wordt niet meer uitgebracht door Netflix ook al is de film zo goed als afgewerkt. Wat het zesde seizoen van House of Cards betreft is behoorlijk zuur voor de fans, want de serie was al een tijdje in productie. Nu bekijken ze hoe ze alles alsnog kunnen afwerken zonder Spacey. Netflix zit in een moeilijke positie want zij waren van plan een spin off reeks te maken en indien het merk 'House of Cards' nu besmeurd zou worden door een "pedofiel" of "seksuele predator" dan zou dit wel eens het einde kunnen betekenen van al deze projecten. Toch moeten we voorzichtig zijn, want Spacey is op dit moment nog niet officieel aangeklaagd. En Netflix zijn een stel hypocrieten, want zij gaan te werk met twee maten en twee gewichten. Zo gaat The Ranch serie met (Scientology) acteur Danny Masterson wel nog steeds door, ook al heeft hij maar liefst 4 beschuldigingen lopen voor (gewelddadige) verkrachtingen. Spacey is bij mijn weten nog niet beschuldig voor verkrachting, wel beticht van ongepaste aanrakingen.

  • Yes Man met Jim Carrey

    Pin it!

    Het is ondertussen al een tijdje geleden dat we nog iets van Jim Carrey hebben vernomen. Na zijn slapstick komediefilms (Dumb and Dumber, Pet Detective, The Mask) en zijn veel iets betere komedies (Man on the Moon, The Truman Show) verraste Carrey iedereen met de fascinerende Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004). Maar daarna werd het zichtbaar moeilijk om nog origineel uit de hoek te komen. Ook de box-office liet het de laatste jaren afweten, want Carrey was niet langer een garantie op succes. Fun with Dick and Jane (2005) was geen kassucces en The Number 23 (2007) bracht slechts 34 miljoen op aan de Amerikaanse kassa.

    Yes Man

    Dat het rubberen gezicht van Carrey (47) al iets stijver begint te worden zal niemand ontgaan zijn. Maar de acteur heeft bewezen dat hij naast smoelentrekker van dienst ook wel kan acteren. Maar de films waar hij in uitblonk kan je op één hand tellen. Benieuwd of deze Yes Man (2008) iets zal worden. De premisse is in ieder geval op zijn lijf geschreven.

    Korte inhoud: Als Carl Allen de zoveelste aanvaring met anderen en ook met zichzelf heeft gehad, besluit hij dat het zo niet langer kan. Hij schrijft zich in voor een soort cursus die van een principe uitgaat: zeg overal 'ja' op. Aanvankelijk bevalt dit Carl goed, maar als het langer gaat duren ziet hij in dat een instemmend antwoord op alle vragen ook minder leuke kanten heeft.

    Ik had misschien liever gehad dat Carrey zich voortaan zou toeleggen op iets meer dramatische rollen, maar de man weet ook wel dat het publiek hem voornamelijk kent van de komische films en dat daarin ook het commercieel succes zal zitten. In Yes Man zien we een man die zo vaak met zichzelf en zijn omgeving overhoop ligt, dat hij besluit een drastische gedragsverandering te ondergaan. Hij legt zich op om een jaar lang overal 'ja' op te zeggen. Aanvankelijk geeft dat hem een geweldig bevrijdend gevoel, maar na verloop van tijd ontdekt hij dat er ook nadelen aan zijn nieuwe gedrag kleven. Een thema die ons in ieder geval vertrouwd in de oren klinkt. In Liar Liar (1997) speelde Carrey eerder al een man die een flagrante gedragsverandering onderging - al ging het in die film om een pathologische leugenaar die zichzelf dwingt om nu eindelijk eens de waarheid te spreken. In de basis vertonen beide films echter bijzonder veel gelijkenissen.

    De regisseur van dienst is Peyton Reed (The Break-Up) en het script is van Nicholas Stoller (Fun With Dick and Jane) en Jarrad Paul. Stuk voor stuk mensen die eigenlijk vooral tv-makers zijn. De film is trouwens losjes gebaseerd op de biografie van humorist Danny Wallace (die een klein rolletje speelt in de film). Lezers van het boek beweren dat men de titel en het concept heeft overgenomen maar voor de rest alles heeft gewijzigd. Producent David Heyman ('Harry Potter'-reeks) moest met het oog op de financiële crisis bovendien beknibbelen op het budget. Zelfs Carrey, die doorgaans 33 procent van de opbrengsten opstrijkt, moest water bij de wijn doen en krijgt nu slechts een percentage van de winst nadat de kosten daar van afgetrokken zijn. De sukkelaar…

    De vrouwelijke hoofdrol in de film wordt vertolkt door Zooey Deschanel, een charmante en aangename verschijning, wiens ster momenteel rijzende is. Andere bekende gezichten in de film is de oude bekende Terence Stamp, Danny Masterson en Bradley Cooper. De score is verzorgd door dezelfde heren die verantwoordelijk waren voor de muziek voor de films Superbad (2007) en The 40 Year Old Virgin (2005), Lyle Workman en Mark Everett. De cinematografie is in handen van Robert D. Yeoman, die frequent samenwerkt met regisseur Wes Anderson. De bijdragen van al deze mensen kunnen niet voorkomen dat je bij het zien van de trailer en het lezen van de synopsis van deze film denkt: dit heb ik al eens eerder gezien. Ongetwijfeld grappig genoeg voor Carreys fans, maar ik ben niet zeker of bij ons de lachspieren nog zullen werken bij het zien van Yes Man die op 31 december 2008 in de zalen draait.

    *** Yes Man trailer ***