danny elfman

  • Sleepy Hollow (1999) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Klassiekers time! Ik ben eigenlijk wel een grote fan van de Hammer films uit de jaren '50 en '60 en deze Sleepy Hollow (1999) van Tim Burton is zowaar een uitstekende ode aan deze films. Aan de basis ligt Washington Irving's The Legend of Sleepy Hollow, een 19de eeuws horrorsprookje.

    sleepy_hollow_1999_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Het jaar is 1799 en we maken kennis met het buitenbeentje Ichabod Crane (Johnny Depp). Hij kijkt volop uit naar de nieuwe eeuw en probeert zijn werk als New Yorks agent objectief en wetenschappelijk uit te voeren. De 'moderne' middelen die hij gebruikt, vallen echter niet in goede aarde bij de rechter Burgomaster (Christopher Lee). Om van hem verlost te zijn, stuurt hij Crane naar Sleepy Hollow, een vreemd stadje dat vooral door ingeweken Nederlanders bevolkt wordt, en de laatste tijd geplaagd wordt door een schijnbaar onoverwinbare ruiter zonder hoofd. Die laat zijn zwaard duchtig in het rond slingeren en heeft bij Cranes aankomst al drie mensen onthoofd. De vraag is nu of Crane's alternatieve aanpak het mysterie kan oplossen.

    Geheel in de stijl van de Hammer films werden verschillende gotische huizen opgetrokken in de omgeving van Londen, waaronder het fraaie landhuis van Ichabon Crane, naast de schemerige bossen en het lugubere kerkhof. Maar tevens ook de knoestige boom des doods of het dorpje van Sleepy Hollow werden gemaakt binnen het budget van 100 miljoen dollar (wat 15 jaar geleden gelijk stond met zowat 150 miljoen dollar nu). Het aantal rookmachines op de set was naar verluidt niet meer bij te houden. Met Tim Burton achter het roer weet je meteen dat de production design tot in de kleinste details zal uitgewerkt worden.

    Production designer Rick Heinrichs was begonnen met Fargo en zal binnenkort de sets gaan bouwen voor Star Wars: Episode VIII (2017). De fotografie komt dan weer van Emmanuel Lubezki die ondertussen ook al is uitgegroeid tot één van de betere Chef Op's van Hollywood met films als Gravity (2013) en The Revenant (2015).

    sleepy_hollow_1999_blu-ray_pic01.jpgsleepy_hollow_1999_blu-ray_pic02.jpg

    Het script van de film is afkomstig van Se7en scenarist Andrew Kevin Walker en de muziek komt uiteraard van Danny Elfman. En al deze talentvolle mensen zijn allemaal op hetzelfde moment samen gekomen en een geslaagd horrorsprookje geschilderd die echt laat griezelen. Johnny Depp speelt Ichabod, is een soort mengeling tussen Van Helsing en Sherlock Holmes, een personage die hij ook een heel klein beetje speelde in From Hell (2001).

    Het is dus niet alleen een horrorfilm, maar ook wel een soort 'whodunnit' verhaal. Maar er zitten tevens een paar heftige actie-scènes in met de 'headless horseman' (Christopher Walken) die de achtervolging inzet op Crane en zijn zielsbeminde Katarina Van Tassel (Christina Ricci), en Depp die op zijn Indiana Jones aan een koets zit te bengelen. En het zou Burton niet zijn zonder een vleugje humor, zoals met de scène van de autopsie. Maar het bovenal een gory film met hoofden die van rompen worden gekapt. Het enige spijtige is dat we nooit echt kunnen spreken van terreur. Ondertussen is ook een "Sleepy Hollow" serie in omloop die ondertussen al aan zijn 4de seizoen zit.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 29 december 2017

     

    *** Sleepy Hollow trailer ***

  • The Girl on the Train (2016) ** recensie

    Pin it!

    Laat ik meteen met de deur in huis vallen, The Girl on the Train (2016) zit bij de slechtste films die ik dit jaar heb gezien in persvisie. De film is gebaseerd op een geslaagd boek van Paula Hawkins en in scenario gegoten door Erin Cressida Wilson, maar wat werkt op papier lijkt toch wel desastreus op film. Nochtans kon deze thriller rusten op heel wat acterend vermogen. Het geheel werd aan elkaar gezet en geregisseerd door Tate Taylor (The Help), die nooit echt zijn stempel heeft kunnen zetten.

    The Girl on the Train,Erin Cressida Wilson,Tate Taylor,Emily Blunt,Luke Evans,Haley Bennett,Justin Theroux,Rebecca Ferguson,edgar ramirez,Gone Girl,Danny Elfman,Charlotte Bruus Christensen

    Korte inhoud: Het verhaal volgt een recent gescheiden vrouw, Rachel (Emily Blunt) genaamd, die de trein neemt naar Manhattan. Daar is ze getuige van een ogenschijnlijk perfect koppel, Scott (Luke Evans) en Megan (Haley Bennett). Maar op een dag gaat er iets mis tussen de twee en raakt Rachel verzeild in een mysterieus complot rondom de verdwijning van Megan Hipwell, en die misschien ook wel iets te maken heeft met haar ex-man Tom (Justin Theroux) die Rachel bedroog met Anna (Rebecca Ferguson) of misschien met de psychiater van Megan, Dr. Kamal Abdic (Edgar Ramírez).

    Het eerste wat iedereen zal zeggen na het zien van The Girl on the Train, is dat het heel veel weg heeft van Gone Girl (2014), en de auteur kon er haar inspiratie wel gezocht hebben want de film verscheen een jaar voor haar boek werd uitbracht. Maar het grote verschil tussen deze David-Fincher-prent met Ben Affleck, is dat de personages in The Girl on the Train voor geen millimeter geloofwaardig zijn. Dat één personage plots een gewetenloze moordenaar wordt, ok, tot daaraan toe. Maar als alle andere personages opeens eigenaardige karaktertrekken vertonen met onbegrijpelijke motivaties, om zo de intrige in het verhaal op een kunstmatige manier aan te dikken, begin ik als toeschouwer af te haken.

    Indien jullie deze film alsnog 'unspoiled' willen zien zou ik hier stoppen met lezen, want ik kan de vinger niet op de wonde leggen zonder de zere plek te beschrijven. *** begin spoiler*** Laat ik misschien beginnen met het hoofdpersonage gespeeld door Emily Blunt (pics). Zij wordt geportretteerd als een vrouw met een drankprobleem. Maar het is geen gewoon drankprobleem. Ze heeft een soort onverklaarbare afwijking waarin ze dingen zal fantaseren tijdens haar black-outs die er nooit zijn gebeurd. Een gemakkelijke truuk voor een auteur om eigenlijk om het even wat te schrijven en de plot de vreemdste kronkels te laten maken, want ja: "Het is maar ingebeeld". Het doet me een beetje denken aan die films waarin personages ongeloofwaardige stuff uithalen of achtervolgd worden door een monster, om dan nadien te ontwaken uit een droom. Maar hiermee kom je misschien één keer meer weg, maar geen 3 keer. Je verliest ook meteen elke band met je hoofdpersonages.

    the_girl_on_the_train_2016_blu-ray_pic01.jpgthe_girl_on_the_train_2016_blu-ray_pic02.jpgthe_girl_on_the_train_2016_blu-ray_pic03.jpg
    © 2016 eOne Benelux

    Een ander karakter lijkt dan weer een ongelofelijk losbandig leven te leiden, terwijl er niet meteen aan aanleiding was voor haar gedrag buiten het feit dat ze op jonge leeftijd een kind zou verloren hebben en dit de aanleiding zou moeten zijn dat zij seks wou met veel mannen in de hoop snel weer zwanger te worden. Ik ben geen psycholoog, maar ik zie zelf geen verband tussen vrouwen die een kind hebben verloren of een miskraam hebben gehad en promiscuïteit, maar dit verhaal trekt zich verder niet al teveel aan van menselijke psychologie, zolang het de intrige maar fascinerend genoeg maakt. Op een zeker ogenblik wil ze met een andere man naar een afgelegen bos...God weet waarom...om hem te vertellen dat ze zwanger is. Een scène waar je de uitkomst al snel kan raden. Even voorspelbaar als het feit dat Rachel op het einde van de film plots haar drankverslaving lijkt te hebben overwonnen en een serieuze make-over heeft gekregen. ***einde spoiler***.

    Niks in deze film houdt steek. Het feit dat Rachel stom dronken is, maar wel een zeer scherp zicht heeft en een man kan herkennen honderd meters verder tussen bomen terwijl ze op een rijdende trein zit, maar niet in staat is een man/vrouw te herkennen die haar vanop korte afstand een pak rammel geeft ... begrijpen wie begrijpen kan. Of nog het feit dat de verdwenen vrouw toevallig woont naast het huis van haar ex-man én ook nog eens de nanny was van hun kind. Of nog, dat het leven van die mensen zich voornamelijk afspeelt in het zicht van de mensen op de trein lijkt voor mij iets buitengewoon bespottelijk. Ik nodig alle Belgische pendelaars uit om mij eens het leven te vertellen van nog maar één gezin die ze met de trein voorbij rijden. Als je toevallig al iemand ziet die in de tuin aan het werken is, heb je al geluk, laat staan dat je een koppel ziet seksen tussen de gordijnen op 100 meter afstand, laat staan dat je hun leven kan volgen. Deze film is krankzinnig.

    the_girl_on_the_train_2016_pic01.jpgthe_girl_on_the_train_2016_pic02.jpgthe_girl_on_the_train_2016_pic03.jpg
    © 2016 eOne Benelux

    Ook de muziek van Danny Elfman is ondermaats en heit feit dat deze prent bijna twee uur duurt maakt alles behoorlijk langdradig en saai. Het enige wat me nog een beetje kon bekoren naast de niet onaardige vertolkingen van de acteurs, was de fotografie van Charlotte Bruus Christensen (The Hunt/Jagten, Far From the Madding Crowd). The Girl on the Train komt uit op 2 november 2016.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 12 oktober 2016

    ***Related Post***
    27/03/2017: The Girl on the Train filmbespreking (Karen)

     

    *** The Girl on the Train trailer ***

  • Avengers: Age of Ultron (2015) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    En ondertussen ligt ook de DVD en Blu-ray van Avengers: Age of Ultron (2015) in de winkelrekken. Een editie waar menig fans op zaten te wachten en die niet mag ontbreken aan de collectie van elk fan van comic adaptaties.

    avengers_age_of_ultron_2015_poster02.jpg

    Korte inhoud: The Avengers, een buitengewoon team van superhelden bestaande uit Iron Man (Robert Downey Jr.), The Hulk (Mark Ruffalo), Black Widow (Scarlett Johansson), Thor (Chris Hemsworth), Hawkeye (Jeremy Renner) en Captain America (Chris Evans) komen opnieuw samen om de strijd aan te binden tegen Ultron (James Spader), een intelligente robot. Ultron is een creatie van Tony Stark, die deze zelfbewuste robot samen met een legioen drones ontworpen heeft om het werk van de Avengers te vergemakkelijken. Wanneer Ultron echter begrijpt dat de mens de grootste bedreiging voor vrede en geluk vormt lopen de zaken uit de hand. Hij wordt ook bijgestaan door twee supermensen, Scarlet Witch (Elizabeth Olsen) en Quicksilver (Aaron Taylor-Johnson) die nog een rekening te vereffenen hebben met Stark.

    Ik was zelf een grote fan van The Avengers (2012), en keek ik wel uit naar deze sequel, maar wat ik een beetje vreesde is uiteindelijk uitgekomen. De nieuwigheid is ervan af, en in grote lijnen krijgen we hetzelfde van wat we al gezien hebben. De plot wordt echter bedolven onder de visuele effecten en losse verhaallijnen waar niemand echt een boodschap aan heeft. Dit is natuurlijk het probleem met een franchise met een tiental hoofdpersonages die elk de nodige screentime nodig hebben en de expositie moet afgewisseld worden met denderende actie. Komt daar nog bij dat bepaalde acteurs meer screentime gingen opeisen, zoals een Jeremy Renner die zijn personage van Hawkeye liever wat meer uitgewerkt zag, anders zou hij misschien hebben bedankt voor de rol. Hawkeye is nu wel een strontsaai personage en zijn huiselijk leventje met zijn kinderen en zijn vrouw Laura (Linda Cardellini) interesseerde me dan ook geen bal. Er zat wel een leuk intermezzo in met Captain America en Tony Stark die aan het houthakken waren, maar los van deze scène mocht alles wat mij betreft geschrapt worden.

    Op het einde van Captain America: The Winter Soldier (2014) hadden we de val gezien van de S.H.I.E.L.D. organisatie en met het post-credit filmpje was er meteen een aanknopingspunt voor deze Age of Ultron. Hierin zagen we hoe de kern van de Chitauri Scepter van Loki werd geanalyseerd. We werden ook heel even voorgesteld aan de Maximoffs tweelingen Pietro (Quicksilver) en Wanda (Scarlet Witch), die als enige de blootstelling van de kern hadden overleefd. Age of Ultron zet meteen de toon met een dynamieke actiesequentie in een besneeuwd bos waar de Avengers een invasie inzetten tegen het fort van HYDRA-wetenschapper Baron Wolfgang von Strucker (Thomas Kretschmann). Eenmaal de scepter in het bezit is van de Avengers wil Stark met de hulp van Banner de kern gebruiken om een super-computer te maken naar het model van Jarvis (Paul Bettany), maar deze kruising loopt niet zoals verwacht en voor ze het weten, wekken ze een monster op wiens doel de complete destructie is van de mensheid op aarde.

     Avengers Age of Ultron animated picture Avengers Age of Ultron animated picture

    En dit is zowat het verhaal in een notendop, samengesteld uit verschillende comic-verhalen en opgevuld met achtervolgingen en destructieve clashes. Net zoals bij de ultieme confrontatie tussen Zod en Superman in Man of Steel (2013) sneuvelen er hier ook heel wat gebouwen, maar het menselijk leed komt nooit in beeld. We zien wel mensen schuilen en uiteindelijk gered worden door de Avengers, maar we moeten van de veronderstelling uitgaan dat niemand is gesneuveld onder de betonblokken of de verscheurde aardkorst. Elk leven is van belang, of dat is tenminste wat de film ons wil verkopen. En ja het ziet er allemaal behoorlijk indrukwekkend uit. We hebben uiteraard ook te maken met een prent van Joss Whedon, die zijn film weet op te bouwen met geniale actie-sequenties en alles weet te doorprikken met leutige one-liners. Zo is er een geslaagde running joke rond de figuur van Captain America die moeite heeft met grof taalgebruik van zijn collega's en nog wat comic-fun rond de zware hamer van Thor die niemand kan optillen. Whedon kent zijn comics, maar vooral ook zijn doelpubliek en deze lijken dezelfde humor te delen als de leden uit "The Big Bang Theory".

    Mijn favoriete scènes waren vreemd genoeg deze met de tweelingen. Een beetje logisch gezien het ook nieuwe karakters waren. Quicksilver had ik al eens aan het werk gezien - weliswaar met een andere acteur - in X-Men: Days of Future Past (2014), maar het personage blijft goed. Spijtig genoeg moesten deze twee nieuwe figuren ook heel veel screentime afstaan en kwamen ze nauwelijks echt goed op de voorgrond. Het was zelfs nog erger gesteld met War Machine (Don Cheadle) en Falcon (Anthony Mackie) die nog geen minuut op het scherm te zien waren. Er zat ook een beetje romance in deze sequel, tussen Banner en Natasha, die halverwege wat werd vergeten om nadien op het einde even terug te komen. Het was allemaal echter too small to care about.

    avengers_age_of_ultron_2015_poster_robert_downey_jr.jpgavengers_age_of_ultron_2015_poster_mark_ruffalo.jpgavengers_age_of_ultron_2015_poster_scarlett_johansson.jpgavengers_age_of_ultron_2015_poster_chris_hemsworth.jpgavengers_age_of_ultron_2015_poster_jeremy_renner.jpg
    avengers_age_of_ultron_2015_poster_chris_evans.jpgavengers_age_of_ultron_2015_poster_elizabeth_olsen.jpgavengers_age_of_ultron_2015_poster_aaron_taylor_johnson.jpgavengers_age_of_ultron_2015_poster_james_spader.jpgavengers_age_of_ultron_2015_poster_paul_bettany.jpg

    Daarentegen vond ik de "onoverwinnelijke Ultron" eigenlijk minder dreigend dan verwacht. Hij wordt dan ook snel afgemaakt - en de film had maar een halfuur geduurd mocht Ultron zich niet kunnen voortplanten in andere machines. Ook zijn logica om de mensheid uit te roeien is compleet van de pot gerukt en onbegrijpelijk voor een naar verluidt super-slimme computer. Maar net zoals bij elke villain moet je tijd spenderen om deze motivaties op te bouwen, en deze tijd is er niet. Ultron wordt ook bestreden met 'geweld' in plaats van het gevecht op een meer creatieve manier aan te gaan. Maar creativiteit werd in deze sequel ingeruild met nog meer visueel vertier.

    Mijn grootste probleem met deze sequel is dat de inspiratie op een laag pitje zat en het beetje intrige in het verhaal nauwelijks werd uitgewerkt. Er zit geen enkel kippenvel-moment in de film of een scène waarin je emotioneel geraakt wordt met een ontroerende camerabeweging of zelfs nog maar een emotionele vertolking of gebeurtenis. Nada, noppes, niente. Zelfs de 3D was absoluut geen toegevoegde waarde (mocht dit ooit al een meerwaarde zijn geweest). Het ritme is ook compleet verhakkeld en het einde voelt zelfs behoorlijk chaotisch aan. Met zijn veel te lange duurtijd van 141 minuten heb je constant de indruk dat de makers de verkeerde accenten hebben gelegd. Tony Stark die eigenlijk een spilfiguur had moeten zijn (met een salaris van 50 miljoen dollar) heeft nauwelijks confrontaties. Hij ondergaat zelfs geen enkel innerlijk conflict; zelfs niet na zijn creatie van zijn Frankenstein-baby 'Ultron', die (vermoedelijk) duizenden mensenlevens heeft gekost. En als we Stark moeten geloven was het net zijn intentie om om mensenlevens te beschermen dat hij Ultron heeft gecreëerd, maar hij is verdomme de 'evil mastermind' van al de miserie in deze prent. Maar wie heeft er schuldgevoelens? Fucking Hulk!

    avengers_age_of_ultron_2015_pic01.jpgavengers_age_of_ultron_2015_pic02.jpgavengers_age_of_ultron_2015_pic03.jpg
    avengers_age_of_ultron_2015_pic04.jpgavengers_age_of_ultron_2015_pic05.jpgavengers_age_of_ultron_2015_pic06.jpg

    Ja, het zag er allemaal wel indrukwekkend uit - zeker de scene waarin een stad van de grond wordt getild of die boksmatch tussen Hulk en een uit de kluiten gewassen gepantserde Iron Man. Maar wat had je verwacht van een film met een productiebudget van 250 miljoen dollar? De muziekscore van Danny Elfman en Brian Tyler mocht er ook zijn en de acteurs speelden voortreffelijk hun rol. Joss Whedon hield zoals verwacht als regisseur alles heel strak bij elkaar. Maar ik heb hier toch iets minder van genoten dan de vorige film, maar het blijft wel een degelijke comic adaptatie die zijn publiek deels heeft gevonden.

    Avengers: Age of Ultron is deze maand te verkrijgen op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D, met heel wat extraatjes, te beginnen met audio-commentaar van Joss Whedon. Daarnaast zijn er ook nog deleted scenes, extended scenes, een gag reel en een pak making of filmpjes. De film werd niet opgenomen met 3D technologie, maar achteraf omgezet in een 3D versie.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 21 april 2015

    ***Related Posts***
    03/01/2015: 2015 wordt het jaar van Avengers: Age of Ultron
    21/05/2012: The Avengers review

     

    *** Avengers: Age of Ultron trailer #2 ***

  • Fifty Shades of Grey (2015) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De Fifty Shades of Grey (2015) film is zonder enige twijfel de hype film van het voorjaar, een beetje zoals The Da Vinci Code (2006), ook al gebaseerd op een mega-bestseller. En net zoals bij deze prent worden de hoge verwachtingen nauwelijks ingelost. Maar Sony ging zich geen zorgen maken, want deze verfilming van het stationsromannetje van E.L. James zou zijn lezerspubliek - zowat 2/3 van alle vrouwen op deze aardbol - wel overhalen om ook naar de bioscoop te trekken voor deze vrouw(on)vriendelijke porno.

    fifty_shades_of_grey_2015_poster.jpg

    Korte inhoud: Wanneer de literatuur studente Anastasia Steele (Dakota Johnson), de rijke Christian Grey (Jamie Dornan) gaat interviewen, als gunst aan haar kamergenoot Kate Kavanagh (Eloise Mumford), ontmoet ze een mooie, briljante en intimiderend man. Het onschuldige en naïeve meisje schrikt van het besef dat ze hem wil, ondanks zijn raadselachtige gereserveerdheid. Niet in staat om Anastasia's schoonheid en onafhankelijke geest te weerstaan, geeft Christian Grey toe dat hij haar ook wil, maar op zijn eigen termen. Anastasia aarzelt als ze de particuliere smaken van Christian Grey ontdekt. Los van zijn multinationale ondernemingen, zijn enorme rijkdom en zijn liefhebbende familie, wordt Grey beheerst door de behoefte om alles te controleren. Als Anastasia dichter bij hem komt ontdekt ze zijn diepste seksuele verlangens en zet dit de deur open voor de ontwaking van haar eigen verlangens en dit terwijl Kate aanpapt met de broer van Grey, Elliot (Luke Grimes).

    Uiteraard zijn de beschrijvingen in het boek net iets pikanter met zijn vele sensuele details, dan datgene wat we te zien krijgen op het witte doek. De regisseuse Sam Taylor-Johnson heeft tevens nooit haar stempel op de film kunnen zetten, want hier hebben we een veel te brave en getrouwe weergave van wat er in het boek staat beschreven, inclusief de wat slappe dialogen. Een cineast met enige stijl en visie, die ook niet te beroerd is om bepaalde scènes compleet te herwerken, had misschien nog iets appetijtelijk kunnen puren uit deze soft-erotische soap. De 'Red Room' of 'Play Room' ziet er ook net iets te gewoontjes uit, en daar had de regisseur net iets meer mee kunnen doen. De film had niet minder spannend en meeslepend geweest als Sam Taylor-Johnson gewoon zijn camera had gezet op iemand die het hele boek voorleest. En ja, waarschijnlijk zou ook dat een kassucces worden.

    Qua acteerwerk deden de twee hoofdacteurs wat ze konden met het aangereikte materiaal, maar ook niets meer dan dat. Het is in ieder geval geen filmkoppel dat vonken gaf. Er was naar de aanloop veel te doen over de casting van Dakota Johnson, die volgens sommige lezers niet zo knap zou zijn als de beschrijvingen van Anastasia Steele in het boek. Persoonlijk vind ik dat complete nonsens. Dakota is niet alleen een knappe vrouw met een lip-bijt-fixatie, maar ze brengt ook met haar personage die kenmerkende mix tussen naïviteit en intelligentie. Ze is zowel kwetsbaar als behoorlijk vrijgevochten. Daarentegen vind ik Jamie Dornan een behoorlijk saai figuur. Hij is rijk en ziet er goed uit, maar hij heeft niet die onweerstaanbare aura om vrouwen in zweem te doen vallen. Hij heeft bij momenten meer weg van die stijve hark Patrick Bateman uit American Psycho met een onverwerkt verleden. Je vraagt je als kijker af wat de uiteindelijke aantrekking is. Waarom is Anastasia niet jaloers op haar vriendin die aanpapt maar haar veel knappere en normale broer van Christian. En als je als kijker niet gelooft in het samenzijn van het koppel, dan heeft de film toch wel een serieus probleem. Ik blijf het een spijtige zaak vinden dat Charlie Hunnam het project heeft verlaten. Het had een a-typische casting geweest, maar misschien wel een pak overtuigender.

    fifty_shades_of_grey_2015_pic01.jpgfifty_shades_of_grey_2015_pic02.jpgfifty_shades_of_grey_2015_pic03.jpg

    Zijn Europeanen meer gewend dan Amerikanen, dat zal binnenkort wel blijken. Ik heb echter het gevoel van wel. Laten we er geen doekjes om winden, deze R-rated film wil uitpakken met zijn stoute erotiek in de Valentijnsperiode. Maar de SM die hier gepresenteerd wordt is eigenlijk SM voor beginners: een beetje bondage, een blinddoek, een zweepje en een riem, en zo hebben we het in deze meer dan twee uur durende film gehad. Naar Europese normen is dit PG-13 en zijn we mijlenver verwijderd van Lars Von Trier's Nymphomaniac (2013). Zelfs die 80'ties film Nine 1/2 Weeks (1986) van Adrian Lyne is meer ondeugend dat deze Fifty Shades of nog dat gedrocht van een Vlaamse tv-film 'SM Rechter' gaat veel verder met zijn SM spelletjes. Het is uiteraard geen verdienste om verder te willen gaan dan de andere film met zijn ondeugendheid, maar de promo-campagne met zijn pikante trailers legt hier wel iets teveel de nadruk op. En dit terwijl de helft van de seks-scènes uit het boek geschrapt werden. Daarnaast zit er ook geen dreiging in de film. Je voelt ook nooit echt dat het personage twijfelt om zich over te geven aan iets gevaarlijks. Nul spanning en intrige.

    Ik heb het niet zo om boeken te gaan vergelijken met films. Een film met een boek gaan vergelijken is een beetje zoals appels met peren vergelijken. De trilogie van E.L. James is trouwens geen meesterwerk, maar ja, 'sex sells' of zoiets zeker. Maar je kunt er niet omheen dat je net iets meer kan vertellen in een boek en de nodige nuances kan leggen die van belang zijn. In principe geldt dit voor zowat elk boek die een film-adaptatie krijgt. Ik verwijt scenariste Kelly Marcel ervan de verkeerde accenten te hebben gelegd en nevenpersonages iets te snel heeft weggeschreven. Op een gegeven moment wil Anastasia met haar moeder (Jennifer Ehle) praten, een beetje tegen de zin van Christian. Dit had een belangrijke ontmoeting moeten zijn voor de onzekere Anastasia en er wordt hier een beetje naar toe gebouwd. Spijtig genoeg krijgt de moeder nog geen twee zinnen te zeggen of Christian duikt op en de moeder wordt afgevoerd. Het dramatisch nut van die scène is mij dan één groot raadsel.

    Fifty Shades of Grey animated pictureFifty Shades of Grey animated picture

    Fifty Shades of Grey is al even slaapverwekkend als een aflevering van de praatbarak 'Bart & Siska'. Maar er zullen hier wel liefhebbers voor te vinden zijn, net zoals dat het geval was bij de verfilmingen van de boeken van Dan Brown. De film zou 40 miljoen dollar hebben gekost - bijna 3 keer het budget van de Amerikaanse The Loft (2014) - en ik heb geen idee naar waar dit productiegeld naar toe is gegaan. Zeker niet naar de acteurs of deze regisseur, want deze waren onbekend. Ook niet naar de speciale effecten, want die waren er niet. Zelfs niet naar de setdesign, want er werden klaarblijkelijk geen sets gebouwd maar gewoon gefilmd op locatie op een 5tal plaatsen. Zelfs de muziekscore van Danny Elfman was niets bijzonder - een beetje in contrast met de geslaagde nummers van ondermeer Beyoncé, The Weeknd en Ellie Goulding. Ik heb een flauw vermoeden dat de zakken van E.L. James werden gevuld, die ook nog eens een producer-credit had verkregen. Kortom, Fifty Shades of Grey was voor mij althans - om Christian Grey te quoten - "Fifty Shades of fucked up".

    Fifty Shades of Grey is vanaf 10 juni 2015 beschikbaar op DVD en Blu-ray en uitgebracht door Universal. Op de Blu-ray vinden we maar liefst 2 uur aan extra beeldmateriaal, gaande van set-rondleidingen, behind the scenes, videoclips, making-off filmpjes, alles over Christian en Ana. Wat al een beetje te verwachten was, vinden we geen audio-commentaar van de cineaste. Er is tevens ook nog een Digibook met een extra DVD met nog meer bonusmateriaal, voor mocht je er maar geen genoeg van krijgen. En om het echt leuk te maken is er ook nog een uncut versie van de film met 7 minuten extra naughty stuff (... don't get your hopes up too much).

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 29 mei 2015

    ***Related Post***
    14/11/2014: Pikante Dakota Johnson photoshoot

     

    *** Fifty Shades of Grey trailer #2 ***

  • Oz: The Great and Powerful trailer

    Pin it!

    Regisseur Sam Raimi moest dan wel plaats ruimen voor Marc Webb voor de regie van The Amazing Spider-Man (2012), hij heeft zich in tussentijd gestort op een ander verhaal, Oz: The Great and Powerful (2013).

    oz the geat and powerful,the wizard of oz,sam raimi,james franco,disney,michelle williams,rachel weisz,joey king,zach braff,mitchell kapner,david lindsay-abaire,rabbit hole,robots,the whole ten yards,romeo must die,danny elfman,alice in wonderland

    De film is een adaptatie van The Wonderful Wizard of Oz van L. Frank Baum uit 1900, en zou een soort prequel moeten zijn op The Wizard of Oz (1939). In de hoofdrol zien we James Franco, geflankeerd door Mila Kunis, Michelle Williams, Rachel Weisz, Joey King en Zach Braff.

    Korte inhoud: Wanneer Oscar Diggs (James Franco), een kleine-time circus goochelaar met een dubieuze ethiek, van het stoffige Kansas wordt gestuurd naar het levendige Land van Oz, denkt hij de jackpot te hebben wonnen en roem en fortuin zal bekomen. Maar dat is tot hij drie heksen tegen het lijf loopt: Theodora (Mila Kunis) Evanora (Rachel Weisz) en Glinda (Michelle Williams), die niet overtuigd zijn dat hij is de grote tovenaar is waar iedereen op wacht. Met tegenzin legt hij zich op de problemen van het Land van Oz en haar inwoners. Oscar moet erachter komen wie goed is en wie slecht is voor het te laat is. En hiervoor moet hij zijn magische kunsten gebruiken door middel van illusie, vindingrijkheid en zelfs een beetje tovenarij. Geleidelijk transformeert Oscar niet alleen in de grote en machtige tovenaar van Oz, maar tevens in een beter mens.

    En ondertussen is ook de eerste poster van deze Disney film verschenen, die bij het eerste gezicht wel veel weg heeft van een Lord of the Rings affiche, zeker met het landschap en de grote 'O' die op een gouden ring trekt. Maar het sfeertje spreekt wel tot de verbeelding. De muziek zal verzorgd worden door Danny Elfman (ook al zwoor Sam Raimi nooit meer met hem te werken na de Spider-Man 2 ruzie) en het script is van de hand van Mitchell Kapner (The Whole Ten Yards, Romeo Must Die) en David Lindsay-Abaire (Rabbit Hole, Robots) die allebei wel een heel verschillend parcours hebben gevolg. Ik heb dus niet meteen een idee in welke stijl het verhaal verteld zal worden.

    En zo zet James Franco zijn weg verder in Hollywood met alweer een nieuwe hoofdrol in een grote blockbuster prent. Toch was hij niet de eerste keuze, zelfs niet de tweede. Raimi wou in de eerste plaats Robert Downey, Jr., en nadat hij de rol naast zich had neergelegd probeerde Raimi de vaste waarde Johnny Depp voor de rol te strikken, maar ving er ook bot. Met James Franco had hij al gewerkt tijdens de Spider-Man films dus leek hij ook een sterke "derde keuze". Het productiebudget van de film ligt op 200 miljoen dollar. Ik hoop alleen dat het beter zal worden dan Alice in Wonderland (2010) van Tim Burton. De toekomst zal het uitwijzen, en met toekomst mik ik op 13 maart 2013.

    *** Oz: The Great and Powerful trailer ***

    ***Related Post***
    21/02/2011: Mila Kunis word teen heks in Oz: The Great and Powerful
    22/08/2004: Keira Knightley's The Wizard of Oz Covers

  • Dark Shadows (2012) *½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    De trailer zag er te gek uit maar Dark Shadows (2012) van Tim Burton, gebaseerd op de Britse 60's tv-serie, is toch maar een teleurstelling. Nochtans was deze bovennatuurlijke vampierenreeks een kolfje naar de hand van Burton en Johnny Depp. Ook al kon de film niet overtuigen aan de box-office, heeft de film wel zijn productiebudget teruggewonnen op wereldschaal. De eerste 40 minuten zijn van een uitstekende kwaliteit, maar nadien valt de film compleet in mekaar.

    dark shadows,tim burton,johnny depp,eva green,danny elfman,bruno delbonnel,seth grahame-smith,abraham lincoln vampire hunter,michelle pfeiffer,bella heathcote,chloe grace moretz,helena bonham carter,christopher lee,gulliver mcgrath

    Korte inhoud: We bevinden ons in het jaar 1752, Joshua en Naomi Collins zeilen met hun jonge zoon Barnabas van Liverpool, Engeland naar Amerika om er een nieuw leven te beginnen. Maar zelfs de enorme oceaan is niet groot genoeg om de mysterieuze vloek die op hen rust te ontsnappen. Na twee decennia heeft Barnabas (Johnny Depp) de wereld aan zijn voeten, of op zijn minst de stad Collinsport in Maine. De baas van Collinwood Manor is rijk, machtig en een onverbeterlijke playboy ... totdat hij de foute maakt door het hart te breken van Angelique Bouchard (Eva Green). Een heks, in elke zin van het woord, die Barnabas verdoemt tot een lot erger dan de dood. Zeer maakt van hem een vampier, om hem vervolgens levend te begraven. Twee eeuwen later wordt Barnabas per ongeluk bevrijd uit zijn graf en komt in de zeer veranderde wereld van 1972. Hij keert terug naar Collinwood Manor om te constateren dat zijn landgoed is verkommerd tot een ruïne. Met de disfunctionele overblijfselen van de Collins familie verging het niet veel beter ...

    Het resultaat is een vervelde en onsamenhangende adaptatie, die nog maar weinig met de oorspronkelijke serie van doen heeft. Tim maakt om de zoveel jaar een bangelijke prent, maar tussendoor stelt hij zich tevreden met commercieel afgelikte, en half-grappige troep, en deze prent mag je gerust tot deze orde degraderen. De scenarist van dienst, Seth Grahame-Smith, heeft zich verkeken op deze prent en maakt een slechte beurt met zijn eerste langspeelfilm-script. Ik vraag mij af of hij een betere film zal afleveren met die andere vampierenfilm Abraham Lincoln: Vampire Hunter (2012). Volgens mij heeft hij iets teveel hooi op zijn vork genomen en had hij misschien beter een volledig jaar gewijd aan één mainstream Hollywood film, in plaats van twee. Hij heeft de ervaring niet van een Steven Zaillian, en zelfs Zaillian neemt zijn tijd om een goed scenario te laten rijpen. De prent waggelt van de komedie, naar de horror in de melodrama, om nadien in de parodie te vervallen. Een beschamende prestatie, zeker in het licht van al het aanwezig talent (regie, cast, muziek van Danny Elfman, DoP Bruno Delbonnel, ...) en het geld (150 miljoen dollar) die tegen dit project werd gesmeten. Had Seth Grahame-Smith dit scenario overhandigd als eindwerk op het Rits of Sint-Lucas, dan kan ik je nu vertellen dat het een dikke buis zou opgeleverd hebben. Het is één grote puinhoop.

    En van talent gesproken, daar was er geen tekort aan. Te beginnen met Michelle Pfeiffer, de ravissante Bella Heathcote, de sensuele Eva Green en de talentvolle Chloë Grace Moretz die altijd een meerwaarde blijft aan om het even welk filmproject. Anderzijds zijn er acteurs die nauwelijks aan het verhaal te pas komen, zoals die van Jonny Lee Miller die gaandeweg gewoon werd vergeten. Ook de muse van Burton Helena Bonham Carter komt eigenlijk nauwelijks aan het verhaal te pas, ook al zat ze veelvuldig in de trailers. Ook Christopher Lee heeft een screentime van niet langer dan 30 seconden. WTF?!

    dark shadows,tim burton,johnny depp,eva green,danny elfman,bruno delbonnel,seth grahame-smith,abraham lincoln vampire hunter,michelle pfeiffer,bella heathcote,chloe grace moretz,helena bonham carter,christopher lee,gulliver mcgrathdark shadows,tim burton,johnny depp,eva green,danny elfman,bruno delbonnel,seth grahame-smith,abraham lincoln vampire hunter,michelle pfeiffer,bella heathcote,chloe grace moretz,helena bonham carter,christopher lee,gulliver mcgrathdark shadows,tim burton,johnny depp,eva green,danny elfman,bruno delbonnel,seth grahame-smith,abraham lincoln vampire hunter,michelle pfeiffer,bella heathcote,chloe grace moretz,helena bonham carter,christopher lee,gulliver mcgrath
    dark shadows,tim burton,johnny depp,eva green,danny elfman,bruno delbonnel,seth grahame-smith,abraham lincoln vampire hunter,michelle pfeiffer,bella heathcote,chloe grace moretz,helena bonham carter,christopher lee,gulliver mcgrathdark shadows,tim burton,johnny depp,eva green,danny elfman,bruno delbonnel,seth grahame-smith,abraham lincoln vampire hunter,michelle pfeiffer,bella heathcote,chloe grace moretz,helena bonham carter,christopher lee,gulliver mcgrathdark shadows,tim burton,johnny depp,eva green,danny elfman,bruno delbonnel,seth grahame-smith,abraham lincoln vampire hunter,michelle pfeiffer,bella heathcote,chloe grace moretz,helena bonham carter,christopher lee,gulliver mcgrath

    En zo zijn er nog onbegrijpelijke plotwendingen en schreeuwende tekortkomingen. De film stuikt in mekaar vanaf het moment dat Barnabas (Depp) en Angelique (Green) seks met elkaar hebben, ook al kan hij de heks niet uitstaan en hij een crush heeft op Victoria (Heathcote). Begrijpen wie begrijpen kan. Victoria wordt ook in het begin van de film benaderd alsof ze een hoofdpersonage is (we horen haar gedachten en volgen haar verhaal), maar dan vergeten we ze voor een vol uur om nadien terug de draad op te pikken met wat flashbacks. En ja, nadien wordt ze weer uit het verhaal geknipt. Als kijker krijg je er noch kop of staart van. Op een geven moment vertelt ze aan Barnabas dat de kleine David (Gulliver McGrath) hem als een idool ziet – ook al hebben Barnabas en David geen enkele woordenwisseling gehad. En mocht deze er al geweest zijn, dat hebben ze die scène uit de montage geknipt. Op een gegeven moment maakt het allemaal niet veel meer uit.

    En terwijl je als kijker al verlangt naar de end-credits, maken ze nog even de tijd voor een aantal getelefoneerde onthullingen om zo de deur open te zetten voor een sequel. Ik had na de visie het gevoel dat Tim Burton eigenlijk niet veel zin had om deze adaptatie te maken. Het viel me ook op dat hij geen producer-credit had, maar bijvoorbeeld wel op Abraham Lincoln: Vampire Hunter. Johnny Depp heeft wel een producer-credit, en dat is dan wel logisch gezien je het ook als zien als een Johnny Depp film. De creativiteit in deze prent staat in ieder geval op een laag pitje en de humor is nooit echt uitgesproken. De toon wisselt, net zoveel als de motivaties en drijfveren van de personages.

    Deze bijna 2 uur durende kwakkel is ondertussen te verkrijgen op Blu-ray, met...u raadt het nooit...een pak deleted scenes en wat behind the scenes focus points. Dit had een knappe film kunnen worden, maar gaandeweg hebben de makers er een zootje van gemaakt.

    rating

    Beoordeling: 1,5 / 5
    Recensie door op 29 oktober 2012

    ***Related Post***
    30/03/2012: Dark Shadows posters

     

    *** Dark Shadows trailer ***

  • Men in Black trilogy in de winkelrekken

    Pin it!

    De Men in Black trilogy box is uit en Sony Pictures Home Entertainment heeft er voor gezorgd dat de Blu-rays ook voorzien zijn van de nodige intergalactische extraatjes. De algemene consensus is dat de eerste film Men in Black (1997) de beste van de drie blijft. De sequel Men in Black II (2002) wordt dan weer aanzien als het zwakste broertje en uiteindelijk Men in Black 3 (2012) is erin geslaagd om toch verrassend uit de hoek te komen. Alledrie de films werden geregisseerd Barry Sonnenfeld, dus steekt er een zekere continuïteit in. En het scheelde niet veel of Quentin Tarantino zat achter de camera, maar hij wees de boot af op het laatste moment.

    men in black,man in black 2,men in black 3,barry sonnenfeld,Tommy Lee Jones,Will Smith,vincent d onofrio,Lara Flynn Boyle,Josh Brolin,Steven Spielberg,Danny Elfman,Linda Fiorentino,Nicole Scherzinger

    In de eerste film krijgen we agent K (Tommy Lee Jones) die opzoek is naar een nieuwe partner om lid te worden van een top-geheime organisatie die in het leven is geroepen om de buitenaardse wezens op aarde in de gaten te houden. James Edwards/J (Will Smith) valt meteen in de smaak. En als de buitenaardse terrorist Edgar/Bug (Vincent D'Onofrio) enkele zonnestelsels dreigt te vernietigen, moeten ze in actie komen.

    Met de sequel gaan we 4 jaar verder in de tijd. K heeft zich ondertussen teruggetrokken en leeft een simpel burger leven, en J is nog steeds actief als agent. Maar wanneer de wereld wordt bedreigt door het Kylothiaanse monster Serleena (Lara Flynn Boyle), vermomd als lingerie-model, probeert J om zijn oude partner opnieuw in het zadel te krijgen.

    In het derde deel keren onze agenten terug in de tijd. In zijn vijftien jaar bij de Men in Black heeft J heel wat onverklaarbare dingen gezien, maar niets of niemand slaat hem met zoveel verstomming als zijn norse, terughoudende partner. Wanneer het leven van K en het lot van de planeet op het spel staan, zal Agent J terug in de tijd moeten reizen om de dingen recht te zetten. J ontdekt dat het universum geheimen herbergt waarover K hem nooit verteld heeft - geheimen die zich zullen openbaren als hij samen met de jonge Agent K (Josh Brolin) zijn partner, het agentschap, en de toekomst van de mensheid probeert te redden.

    Je voelt in de films een beetje de aanwezigheid van Steven Spielberg die actief was als uitvoerend producent op de drie films. Ook al zijn de aliens vaak schrikwekkend voor de allerkleinsten, blijft het ontspannende mainstream cinema die ons verbluft met visuele effecten en opwekkende muziek van Danny Elfman. Ook de humor is uitermate aanwezig (ook al komen veel grappen nooit echt aan), en zijn de aanwezige vrouwen al even aantrekkelijk als de 'men in black'. Het begon allemaal met Linda Fiorentino, die haar rol had gewonnen in een pokergame met de regisseur. Lara Flynn Boyle straalde in de sequel en in het derde deel zien we pussycat doll Nicole Scherzinger aan het werk in een strak lederen pakje. Maar de echte aantrekkingspool van de derde film is toch wel Josh Brolin, die er in slaagt om een dergelijke popcorn franchise naar een hoger niveau te tillen. Die laatste film is overigens te verkrijgen in 3D.

    men in black,man in black 2,men in black 3,barry sonnenfeld,Tommy Lee Jones,Will Smith,vincent d onofrio,Lara Flynn Boyle,Josh Brolin,Steven Spielberg,Danny Elfman,Linda Fiorentino,Nicole Scherzingermen in black,man in black 2,men in black 3,barry sonnenfeld,Tommy Lee Jones,Will Smith,vincent d onofrio,Lara Flynn Boyle,Josh Brolin,Steven Spielberg,Danny Elfman,Linda Fiorentino,Nicole Scherzingermen in black,man in black 2,men in black 3,barry sonnenfeld,Tommy Lee Jones,Will Smith,vincent d onofrio,Lara Flynn Boyle,Josh Brolin,Steven Spielberg,Danny Elfman,Linda Fiorentino,Nicole Scherzinger
    men in black,man in black 2,men in black 3,barry sonnenfeld,Tommy Lee Jones,Will Smith,vincent d onofrio,Lara Flynn Boyle,Josh Brolin,Steven Spielberg,Danny Elfman,Linda Fiorentino,Nicole Scherzingermen in black,man in black 2,men in black 3,barry sonnenfeld,Tommy Lee Jones,Will Smith,vincent d onofrio,Lara Flynn Boyle,Josh Brolin,Steven Spielberg,Danny Elfman,Linda Fiorentino,Nicole Scherzingermen in black,man in black 2,men in black 3,barry sonnenfeld,Tommy Lee Jones,Will Smith,vincent d onofrio,Lara Flynn Boyle,Josh Brolin,Steven Spielberg,Danny Elfman,Linda Fiorentino,Nicole Scherzinger

    Ook al zijn niet alle films van niveau, heeft de franchise een behoorlijk hoog box-office resultaat behaald, wereldwijd zo’n 1,6 miljard dollar, ook al waren het niet meteen goedkope films. De eerste Men in Black film kreeg een productiebudget van 90 miljoen, de tweede film had 140 miljoen dollar van doen en de derde film brak alle records met een budget van 225 miljoen dollar. En ja, het is er wel aan te zien, want de visuele effecten zijn alom aanwezig.

  • The Next Three Days met Elizabeth Banks

    Pin it!

    Het wordt uitkijken naar de nieuwe film van regisseur Paul Haggis (Crash, In the Valley of Elah), de thriller The Next Three Days (2010) met Russell Crowe in de hoofdrol. Het is een remake van de Franse film Pour Elle (2008) met Vincent Lindon en de aantrekkelijke Diane Kruger, die in deze film vervangen wordt door de al even aantrekkelijke Elizabeth Banks.

    the_next_three_days_2010_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Het leven lijkt perfect voor John Brennan (Russell Crowe). Totdat zijn vrouw Lara (Elizabeth Banks) opgepakt wordt voor een gruwelijke moord die ze niet heeft gepleegd. Drie jaar later doet John er alles aan om zijn gezin bij elkaar te houden. Hij voedt hun zoon op, geeft les op school en doet er alles aan om haar onschuld te bewijzen. Als ook het laatste beroep wordt afgewezen en Lara suïcidaal wordt besluit John dat er maar één oplossing mogelijk is; hij moet zijn vrouw uit de gevangenis bevrijden. Hij bedenkt een gedetailleerd vluchtplan en stort zich in een gevaarlijke en onbekende wereld. Uiteindelijk alles op het spel zettend voor de liefde van zijn leven.

    Haggis hoopt het in ieder geval beter te doen dan het origineel die nauwelijks volk over de vloer kreeg. Zo wil hij zijn success van Crash (2005) herhalen, zeker nadat geen kat kwam opdagen tijdens de release van zijn vorige film In the Valley of Elah (2007). Het is één zaak om een Oscar te winnen, een andere zaak is om ook talentvol genoeg te zijn om bezoekers naar uw film te lokken en vertrouwen te wekken bij de studiobonzen.

    Maar één ding staat als een paal boven water: het scenario van Fred Cavayé, die uiteindelijk de film zelf heeft geregisseerd, is de moeite waard om verfilmd te worden door een "echte regisseur". Ik weet, het is een regel dat je maar pas aan een remake mag denken als de film ouder is dan pakwek 20 jaar, maar in dit geval denk ik dat we een onderscheid kunnen maken. Het origineel is geen slechte film, maar het kon allemaal véél beter in beeld gebracht worden. Door de verkeerde regie-keuzes voelt het zootje ook veel te melodramatisch aan en bij momenten voorspelbaar. Bepaalde zaken zijn ook nauwelijks uitgewerkt en het voelt allemaal iets te gratuit en ongeloofwaardig aan. Maar anderzijds houdt het verhaal en de vertolkingen de film recht, en is het zelfs één van de betere Franse thrillers van de laatste 10 jaar.

    the_next_three_days_02.jpgthe_next_three_days_01.jpgthe_next_three_days_03.jpg

    Laat jullie niet misleiden door de standaard actie-trailer die ze hebben gemaakt, deze prent heeft heel wat meer te bieden dan wat op het eerste zicht lijkt. Alle ingrediënten zitten in het script voor een bloedstollende thriller, met kletterende actie, hartstochtelijke romantiek en adembenemende vluchtsequenties. Voor een keertje zou ik zeggen, en het gebeurt niet vaak, ga naar de remake kijken in plaats van het origineel. Daar, ik heb het gezegd! Ik geef nog even mee dat de remake meer dan 2 uur duurt en dat er ook een rol is weggelegd voor de knappe House M.D. actrice Olivia Wilde. Ook de muziek van Danny Elfman en Alberto Iglesias - reeds te verkrijgen in de betere muziekwinkels - is al vast een enorm pluspunt. Nu nog maar wachten op de film die op 17 november 2010 in onze bioscoop zal draaien.

    *** The Next Three Days trailer ***

  • The Kingdom van Peter Berg met Jamie Foxx en Jennifer Garner

    Pin it!

    Er is een nieuwe trailer van de militaire-actiefilm van Peter Berg (The Rundown, Friday Night Lights) online, The Kingdom (2007). Een film die al een tijdje in de zalen had moeten draaien maar die even naar achteren werd geduwd voor alle goede redenen die mij nu even ontgaan.

    The Kingdom

    In ieder geval overtuigen de eerste beelden wel. Het heeft iets weg van de Jack Ryan films (Clear and Present Danger, The Hunt for Red October, Patriot Games), waarin getrainde Amerikaanse militairen moeten infiltreren in het Midden Oosten met getrokken pistolen en waarbij de regisseur en scenarist ons vertellen hoe de wereld in elkaar steekt (Traffic, Blood Diamond).

    Korte inhoud: Ronald Fluery (Jamie Foxx) leidt een anti-terrorisme eenheid die de verantwoordelijken van een bomaanslag op Amerikaanse burgers in het Midden Oosten moet opsporen. Eenmaal in het weinig toegankelijke woestijnland, proberen de Amerikanen een lokale politieofficier aan hun kant te krijgen om hun onderzoek te vergemakkelijken. Maar het onderzoek wordt gedwarsboomd door bureaucratie en tradities en de levens van Fluery en zijn manschappen staan op het spel.

    Ok, de trailer ziet er goed uit. Kan trouwens niet missen want de film is geproduced door Michel Mann (Miami Vice, Collateral, Black Hawk Dawn), in beeld gezet door Mauro Fiore (The Island, Tears of the Sun en muziek van Danny Elfman (moet ik hem nog voorstellen...?) Maar je kunt er niet omheen dat je het gevoel krijgt dat dit de zoveelste propagandafilm is van de Amerikanen die ons willen vertellen dat ze allemaal helden zijn, maar dat er een aantal elementen in de regering alles dwarsbomen en dat het Midden Oosten sowieso al een vat vol zorgen is.

    Daarnaast lijkt het er sterk op dat een acteur als Jamie Foxx resoluut heeft gekozen voor de gemakkelijke – oppervlakkige – karakterontwikkelingen, in plaats van het psychologische en meer diepere werk. In de film is ook een rol weggelegd voor de knappe Jennifer Garner, die in de trailer eigenlijk zelfs geen lijntje dialoog over haal lippen krijgt in de 3 minuten lange trailer, en net zoals behangpapier zorgt dat het plaatje er goed uit ziet.

    Ik kijk voornamelijk uit naar de rollen van Jason Bateman en Chris Cooper. Twee acteurs die echt zullen uitsteken in deze prent, dat geef ik nu al op een blaadje. Volgens wat ik weet is deze film voor een groot stuk gedraaid in Arizona en niet in het Midden Oosten. Maar kom, een woestijn is een woestijn dus geen kat die daarover zal vallen.

    De film zou op 7 november 2007 in de zalen moeten draaien.

    *** The Kingdom Movie Review from Spill ***

  • Spider-Man 3

    Pin it!

    De langverwachte trailer van de nieuwe Spider-Man 3 (2007) film is on-line, en als grote fan van de Spider-Man films moet ik met een klein hartje bekennen dat hij mij niet kon overtuigen, net zoals de teaser trailer van de film me ook al niet heeft kunnen bekoren. Let wel, de visuals zijn indrukwekkend, buiten een paar shots die er iets te caroonish uit zien (maar de film is nog niet helemaal afgewerkt…). Helaas faalt de trailer om een emotionele impact mee te geven. De verwachtingen voor Spidy 3 zijn uiteraard groot, gezien het grote succes van de vorige film. Maar ik begin plots al heel wat minder uit te kijken naar deze prent na het zien van dit filmpje.

    Daarnaast zien we ook de zeemzoete Kirsten Dunst, en mijn stille morbide hoop dat ze misschien zou sterven is ook om zeep. Daarbovenop duikt die grootmoeder tot ERGERNIS van ALLE Spider-Man fans opnieuw op het toneel, en dat is een gigantische afknapper. De trailer toont ook teveel en bouwt geen efficiënte intrige op en er is tevens ook geen echte crescendo. Sorry, maar Spider-Man die zijn zwart pak verscheurt vind ik nu niet meteen een scène om van achterover te vallen - of toch niet op de manier zoals ze werd gefilmd. Zelfs de muziek is niet datgene wat het zou moeten zijn. Het vertrek van Danny Elfman zal pijn doen, dat voel ik nu al.

    Spider-Man 3

    Uiteindelijk vind ik het bizar dat ze zoiets on-line zwieren. Spider-Man 3 zou de duurste film uit de filmgeschiedenis moeten zijn met een hallucinant bedrag van 300 miljoen dollar. Met deze trailer mogen ze op hun knieën vallen als ze 150 miljoen recette maken in de bioscoop. Als producers van de film zou ik deze trailer NOOIT hebben goedgekeurd en eisen voor een kortere trailer met een nieuwe klankband en Venom gebruiken als eindbeeld. Dit is een teleurstelling en ontegensprekelijk een klap in het gezicht voor een pak comic-book fans …

    ***Related Posts***
    02/05/2007: Spider-Man 3 review ***½
    08/03/2007: Nieuwe Spider-Man 3 trailer
    10/11/2006: Spider-Man 3 teaser-trailer
    11/08/2006: Spider-Man 3 hologram poster
    18/07/2006: Sam Raimi toch interesse in Spider-Man 4
    29/06/2006: Spider-Man 3 teaser
    03/06/2006: Setpics Spider-Man 3
    30/03/2006: Elizabeth Banks treedt op de voorgrond in Spider-Man 3
    24/02/2006: Spider-Man heeft een zwart pak !
    20/01/2006: Bryce Dallas Howard in Spider-Man 3
    28/09/2005: Spider-Man villains
    15/09/2005: Danny Elfman vs Sam Raimi
    16/04/2005: Spider-Man 3 vs Hobgoblin
    29/03/2005: Spider-Man 3 vs Sandman
    22/03/2005: Thomas Haden Church als rivaal
    03/02/2005: Spider-Man 3 vs Venom
    14/07/2004: Spider-Man 2 review ****

  • Top 10 Favoriete FilmScores

    Pin it!

    We zitten ondertussen aan onze 7e BlogTalk editie, en naast onze regulars, Sine, Karen, Matula en Horst, mogen we een nieuw lid in onze groepje verwelkomen, nl. Lachesis Benton van de Cinemageek blog.

    Lachesis is zelf iemand die specifieke interesse heeft in filmmuziek. Dus, hebben we besloten om deze keer onze persoonlijke TOP 10 van onze favoriete filmscores kenbaar te maken. Het gaat hier dus wel degelijk over filmscores en dus geen soundtracks. Vergeet in ieder geval niet jullie commentaren toe te voegen en eventueel jullie favoriete filmscores kenbaar te maken. Als jullie opzoek zijn naar een knappe site over filmmuziek dan raad ik de site van Arvid Fossen aan: filmmuziek.be.

    Ik heb thuis mijn eigen collectie aan filmmuziek. En 's avonds vind ik het heerlijk om, met een goed boek, te genieten van filmmuziek op de achtergrond. Dat kan gaan van rustgevende muziek zoals de score van K-Pax (2001) van Ed Shearmur, Mulholland Dr. (2001) van Angelo Badalamenti, Edward Scissorhands (1990) van Danny Elfman, Traffic (2000) van Cliff Martinez of White Oleander (2002) van Thomas Newman tot de iets meer geladen filmscores zoals 1492: Conquest of Paradise (1992) van Vangelis of zelfs de geslaagde Gladiator (2000) score van Hans Zimmer, of die van The New World (2005) van James Horner en Lisa Gerrard. Ik ben zelfs de laatste tijd steeds meer aangetrokken tot de muziek van Batman Begins (2005) van Zimmer en James Newton Howard. Go figure.

    Sorry voor Marco Beltrami, Bernard Herrmann en Jerry Goldsmidt. Ik ben een grote fan, maar ik heb mijn favorieten opgemaakt uit scores die je ook gemakkelijk kan beluisteren zonder de film erbij te moeten zien. Het was een moeilijke bevalling, maar hier is dan uiteindelijk mijn top 10:

    All Time Top 10 Favourite FilmScores

    10. Midnight Express (1978) Giorgio Moroder
    Deze Italiaanse ex-muziekproducent van het discotijdperk, Giorgio Moroder (66), is me een rare kwiet. Het is niet alleen in staat om van klassieke instrumentale muziek over te springen naar pure elektronische muziek, maar doet dit tevens in hetzelfde nummer, en laat dit huwelijk ook perfect werken. En als dit werkt krijg je meteen ook vuurwerk, en dat mocht blijken want voor Flashdance (1983), Top Gun (1986) en Midnight Express (1978) mocht hij telkens met de Oscar naar huis. Die laatste blijft voor mij nog steeds zijn meest geslaagde compositie. Ja, zelfs aangrijpender dan zijn score voor Scarface (1983).

    Het 8 minuten lange nummer Chase zal iedereen wel kennen, maar wat mij bijzonder heeft geraakt waren die atmosferische en dreigende muzieknummers vol met Turkse invloeden, die een perfecte samenhang vormt met die brutale intensiteit die Alan Parker in zijn film stak en die een niet zo fraai beeld schetsen van Turkije. De eerste paar seconden in dit fragment geven daar een beeld van, maar nadien is dit muziekstuk verneukt door een arrangeur die er beter met zijn poten af had gebleven. Dit laatste gedeelte van het fragment zit dus ook niet in de film, de eerste paar seconden wel, maar dan meer uitgebreid. Let dus op als jullie de muziek willen kopen, om wel degelijk de oorspronkelijke filmmuziek te nemen, en niet de promo-versie.


    © Columbia Pictures Industries, Inc.

    9. The Mission (1986) Ennio Morricone
    Ik heb een aantal cd’s liggen van Morricone en er zijn heel wat nummers waarvan ik gewoon kippenvel van krijg, maar ook nummers die mij compleet onderdompelen in die typische over-the-top spaghetti western-sfeer, waarvoor hij doorgaans het meest bekend voor is. Maar de Italiaanse Morricone heeft ook heel wat onvergetelijke muziek geschreven voor thrillers en Franse politiefilms. Laat het me zo stellen, Morricone heeft meer filmmuziek geschreven dan al de filmscores van zijn tijdgenoten samengeteld! Hij kreeg 5 oscarnominaties, maar mocht tot op vandaag de dag nog geen beeldje in ontvangst nemen. Ik hoop dat de Honorary Award nog wat mag uitblijven en dat de 77 jarige man zijn erkenning mag krijgen voor Leningrad (2006) of La Sconosciuta (2006) van Bafta en Palm-winnaar Giuseppe Tornatore.

    De muziek die ik geregeld beluister is die van The Mission (1986). De muziekscore inkapselt het conflict van de 18e eeuwse Jezuïeten die de Indiaanse inboorlingen trachten te bekeren en de conquistadores die ze eigenlijk willen dwingen tot slavernij of uitroeien. Het is dan ook een epische score die zowel emotioneel als groots uit de hoek kan komen. Het typische aan de muziek van Morricone is zijn creativiteit. Zo steken er liturgische koorstemmen in, die worden gealterneerd met Indiaanse fluiten en tromgeluiden, en Spaanse gitaar-elementen. En dit gebeurt soms in één en hetzelfde nummer, die het drama van deze cultuurclash in de verf zet. The Mission zal één van de meest memorabele filmscores blijven in de geschiedenis van de 7de Kunst. (The Mission dvd)


    © Warner Bros.

    8. The English Patient (1983) Gabriel Yared
    Uiteraard zal mijn appreciatie voor deze muziek, en dat zal zeker ook wel het geval zijn voor andere keuzes, ten dele te maken hebben met de kracht van de film. Maar, wanneer je deze muziek (fragment 1 en fragment 2) zou vervangen door andere filmmuziek, zou je meteen merken dat The English Patient (1996) een groot deel van zijn charmes zou verliezen. Wat mij bijzonder raakt in deze score is hoe de Libanese componist Yared (56) het thema van 'het lot' en 'de passie' met evenveel subtiliteit benadert als dat Anthony Minghella zijn film heeft geregisseerd. Opmerkelijk is de culturele mozaïek in de film die men ook kan terugvinden in de muziek, en dan in het bijzonder met de stem van de Hongaarse folk-zangers Marta Sebestyen. (The English Patient cd en The English Patient dvd)


    © Miramax

    7. Road to Perdition (2002) Thomas Newman
    In tegenstelling tot heel wat mensen vind ik Road to Perdition (2002) van Sam Mendes een betere film dan zijn fel bejubelde American Beauty (1999). En hetzelfde geldt voor Thomas Newman die beide filmscores heeft geschreven.

    In tegenstelling tot wat men hier kon verwachten van Newman, is deze score al even klassiek als de film. Geen plaats voor veel experimentalisme, maar wel ruimte voor knappe orkestrale composities. Het hoofdpersonage uit de film (Tom Hanks) heeft Ierse roots en dat laat zich ook horen met de typische fluitklanken, afgewisseld met donkere, angstwekkende, mysterieuze, bedreigende en melancholische nummers met geweldige piano- & vioolbegeleiding. Na het zien van de film wist ik meteen dat Thomas Newman één van mijn favoriete componisten zou worden. En wat zag ik enige tijd later, Thomas Newman had zelfs de muziek verzorgd voor mijn favoriete serie ”Six Feet Under”. (Road to Perdition dvd)


    © 20th Century Fox Film Corporation

    6. The Thin Red Line (1998) Hans Zimmer
    Hans Zimmer heeft heel wat knappe en innoverende filmmuziek gemaakt, hoewel de meeste van zijn composities vandaag de dag heel gedateerd in de oren klinken. Maar dat heb je wel vaker met elektronische muziek. Hoe dan ook ben ik nog helemaal in de wolken van mijn special edition import CD van Black Rain (1989). Ook de muziek van Gladiator (2000) is opmerkelijk. Maar de muziek van Zimmer die me is bijgebleven is die van The Thin Red Line (1998).

    Terrence Malick heeft alle verwachtingen die je zou kunnen hebben bij een oorlogsfilm overboord gegooid en dat is zelfs ook te merken in de muziek van Zimmer. Geen militaire klanken (met trommelgeweld) zoals we dat van Zimmer gewend zijn (The Rock, Crimson Tide), maar hypnotiserende kosmische surreële klanken, zachte - poëtische muziek-orchestraties, dreigende atmosferische stukken en hemelse koorstemmen. De muziek is al even langzaam als de film en de fragmenten hierboven kunnen de kracht van de muziek nauwelijks benaderen, maar ik heb geen langere fragmenten gevonden. (The Thin Red Line dvd)


    © 20th Century Fox Film Corporation

    5. Lawrence of Arabia (1962) Maurice Jarre
    Ik heb een zwak voor epische filmscores en al bij de ouverture van deze bijna 4 uur lange Lawrence of Arabia (1962), kreeg ik kippenvel. Ik zou urenlang kunnen praten over de ambitieuze film, over de Britse excentrieke officier die de Bedouin stammen uit Arabië bij elkaar bracht in de strijd tegen de Turken tijdens de Eerste Wereldoorlog. En dan in het bijzonder over de visuele fotografische pracht, het oog voor historisch detail, de scherpzinnige psychologische nuances en de buitengewone cast. Maar er zijn bijna geen woorden om de genialiteit van de score te omschrijven. De muziek van Jarre verwoordt perfect de grootsheid van die uitgestrekte, meedogenloze en oneindige woestijnvlaktes met zijn zanderige blauwe hemel, blakende zon en mirages.

    De score is zowel meeslepend als exotisch, episch en mysterieus die ons geheel onderdompelt in de pracht van de Arabische cultuur en vertaalt ook perfect datgene wat het hoofdpersonage zo heeft aangetrokken. Een ware botsing tussen het militaire triomfantalisme van de Britten en de culturele trots van de Arabieren. Buitengewoon fascinerend. (Lawrence of Arabia dvd)


    © Horizon Pictures

    4. The Lord of the Rings (2001) Howard Shore
    Niet alleen is de trilogie van The Lord of the Rings een knap meesterwerk, maar ook deze epische filmscore mag best beschouwd worden als één van de grote filmscores uit onze filmgeschiedenis en heeft zelfs trekjes van Wagner's Nibelungen saga. De compositie van Howard Shore is simpelweg adembenemend. Wat ik zo schitterend vind aan deze score is dat je ze kan beluisteren los van de film, maar dat de filmbeelden toch in je geest zullen opduiken wanneer je naar de muziek luistert.

    Jackson koos voor Howard Shore, de componist van Cronenberg en David Fincher, omdat hij op zoek was naar iemand die ervaring had met de donkere en lugubere kant van muziek (The Fly, Se7en, Silence of the Lambs, The Client). Maar wat hij misschien nog meer op het oog had was dat Howard Shore muziek maakt in een opera-stijl (fragment 1 & fragment 2). En hij schreef uiteindelijk 11 uur muziek, onderverdeeld in 3 stukken. In de muziek steken ook heel wat kleinere thema’s die verbonden zijn met tal van personages: de Hobbits, de Ringwraiths, Gollum,… En ook de stem van Enya past perfect binnen het geheel. (Lord of the Rings dvd-box ‘extended version’ en Lord of the Rings cd)


    © New Line Cinema

    3. Snow Falling on Cedars (1999) James Newton Howard
    Snow Falling on Cedars (1999) is een buitenbeentje in deze lijst. Als er één componist is wiens werk ik een beetje volg, dan is het wel dat van James Newton Howard (Batman Begins, The Village, Unbreakable, The Devil’s Advocate, Primal Fear, Collateral), die telkens weer emotionele, gevoelige, dramatische en vaak donkere scores kan brengen. En één score die er voor mij een beetje uitsteekt is deze score. Net zoals Hans Zimmer vond hij een manier om synthesizer en klassieke muziek met elkaar in harmonie te brengen, en deze orkestrale, elektrische, met koorzang beladen etnisch instrumentale filmscore is daar een uitstekend voorbeeld van. Het is muziek de basis heeft gevormd voor de filmmuziek uit de 21e eeuw.

    Je bent altijd voor een stuk beïnvloed door de film, maar ook hier is de filmmuziek zo visueel dat we gemakkelijk zonder kunnen. We worden meteen meegesleurd in een vrieskoud, melancholisch, meeslepend, dramatisch, donker winterlandschap. De Japanse muzikale accenten (Japanse fluit, gongs, …) vormen een hybrid geheel met die westerse orkestbezetting. Het is geen revolutionair concept maar het werkt zo goed zowel als losstaande muziek als bij de interactie met de beelden van Scott Hicks. Als je jezelf wil verwennen, laat een warm bad lopen, steek wat kaarsen op, zet de gsm af en geniet van een paar momenten van zuivere rust. Maar naast die rust brengt de score je ook in verroering met opera-achtige composities.


    © Universal Pictures

    2. Star Wars (1977) John Williams
    Hoeveel woorden zijn al niet versleten over deze saga en zijn uit de kluiten gewassen symfonische score. Hoe dan ook, blijven de eerste 3 films een mijlpaal in de filmgeschiedenis en de muziek, die zijn inspiratie zocht in de romantisch-Russische periode uit het begin van de 20e eeuw, heeft daar voor een groot stuk mee te maken. John Williams, gekend voor zijn thematische filmscores, zet met Star Wars alle registers open voor een avontuur met epische proporties die zal uitgroeien tot een van de meest bekende filmscores ooit.

    Je kan de film perfect volgen enkel door te luisteren naar de muziek. Je staat nooit stil bij de complexiteit van de compositie en wordt na een triomfale intro geleid met een zachte fluit solo naar een dominante passage waarin een rebelschip wordt achterna gezeten door een Imperiale Starcruiser. Daarna maakt Darth Vader zijn intrede en ben je meteen verkocht. De muziek reist verder naar diverse planeten en ontmoet er verschillende volkeren. Elk belangrijk personage in de film krijgt ook zijn eigen thema en juist die verscheidenheid zorgt voor een fantastische en onvergetelijke filmervaring. Ook de muziek uit de prequels moeten zeker niet onderdoen voor de oorspronkelijk score, met schitterende passages zoals Duel of the Fates, Love Pledge, Jango’s Escape en Anakin’s Dark Deeds. (Star Wars trilogy dvd en Star Wars trilogy cd)


    © Lucasfilm & 20th Century Fox Film Corporation

    1. E.T. the Extra-Terrestrial (1982) John Williams
    Maar mijn favoriete filmscore blijft nog steeds die van E.T. the Extra-Terrestrial (1982), een film die ik als veel te kleine pagadder nog heb gezien in de bioscoop. De score ligt in het verlengstuk van Close Encounters of the Third Kind (1977), maar gaat met dit verhaal van vriendschap en verlies nog een stap verder in de emotionele beleving en raakt ons in het diepste van onze ziel. We worden ondergedompeld in een akelige, mysterieuze, spannende, speelse wereld vol met dromen, liefde en vriendschap die terugblikken naar onze kindertijd.

    De geniale eindscore uit deze klassieke symfonie, waar naartoe wordt opgebouwd, is zo emotioneel geladen en meeslepend dat ik me geen andere scène voor de geest kan halen met zo’n enorme impact. De muziek, samen met de beelden, konden een traan doen opwekken en on cue doen laten vallen. Geen enkel cinema-afscheid was zo overweldigend als toen John Williams deze schreef voor E.T. en deze tijdloze score blijft in mijn ogen nog steeds onovertroffen. (E.T. ‘collectors’ dvd)


    © Universal Pictures

    ***The Movie BlogTalk***
    BlogTalk #1: Top 10 Beste Horror
    BlogTalk #2: Top 10 Irritaties bij een Bioscoopbezoek
    BlogTalk #3: De Meest Overgewaardeerde Films
    BlogTalk #4: Het Beste & Slechtste uit 2005
    BlogTalk #5: Top 10 Beste TV-Series
    BlogTalk #6: Top 10 Favourite 80ties Movies
    BlogTalk #8: Top 10 Best Movie Kiss
    BlogTalk #9: Top 10 Beste & Slechtste films uit 2006
    BlogTalk #10: Top 10 Killer Babes
    BlogTalk #11: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    BlogTalk #12: Top 10 Worst Movie Posters
    BlogTalk #13: Top 10 Best Movie Posters
    BlogTalk #14: Top 10 Best Monster
    BlogTalk #15: Top 10 Best & Worst Movies of 2008

  • Koude oorlog tussen Sam Raimi en Danny Elfman

    Pin it!

    Twee filmmakers waar ik heel veel respect voor heb is de componist Danny Elfman en de regisseur Sam Raimi. Zij hebben niet alleen duizenden andere filmmakers geïnspireerd, maar slagen er in om gedurende al die jaren kwalitatief hoogstaand materiaal af te leveren. Het nieuws van de dag is dat deze twee heren elkaar niet meer kunnen uitstaan, sinds Spider-Man 2.

    Danny Elfman is bekend als de filmcomponist van Tim Burton. Zijn bekendste scores zijn die vanEdward Scissorhands, Batman, Sleepy Hollow, A Simple Plan en Men in Black. Sam Raimi is de regisseur die ons films bracht als The Evil Dead, A Simple Plan, The Gift en de Spider-Man films.

    Vreemd genoeg waren de twee mannen zeer goede vrienden, maar nu is er blijkbaar een koude oorlog ontstaan die een verdere samenwerking op Spider-Man 3 onmogelijk maakt. Danny Elfman zweert nooit meer te zullen werken met Sam Raimi. MovieHole laat Elfman aan het woord:

    I'm not working on Spider-Man 3. I'm out of that. I won't miss not doing it. Spider-Man 2 was a miserable experience", Elfman tells the site. It's like my connection with Sam got completely severed. As far as I'm concerned, he went to sleep, somebody put a pod next to him and when he awoke, he wasn't the same person I'd known for a decade

    It's the first time I've ever walked from a director in 20 years and hopefully the last time I have to turn my back on somebody but it became like intolerable. And I've been on some heavy duty films, so to say that, it had to be pretty bad. I've been in war zones you couldn't believe in 55 films but this is the first time I said, 'I've had it. It's just not worth it. I'd rather go back to waiting tables than to do Spider-Man 2 again, to have to have the same experience."

    Dat is fel. Men weet uiteindelijk nog wat de vonk was die hun vriendschap en het Spider-Man huisje in de fik heeft gestoken. Misschien had het wel te maken met iets in deze strekking:

    Raimi
    “Danny, ik wil dat je voor deze scène een stukje schrijft
    die van Kirsten Dunst een begeerlijke vrouw maakt.”

    Elfman
    “Luister Sam, ik heb al op tientallen zware films moeten werken en
    ik kan de druk aan. Maar wat je mij hier vraagt is simpelweg
    buiten mijn mogelijkheden. Ik ga nog liever tafels gaan opdienen”

    Dit of Sam Raimi wou echt iets anders van muziek voor het derde deel van Spider-Man, die volgens mij de twee vorige films zal overtreffen en de 2de was al uitzinnig knap. Raimi is een control freak. Zijn enige zwakte is misschien zijn smaak in vrouwen, maar misschien heeft dat ook wel iets te maken met zijn seksuele voorkeur. Wait a minute ! Zou het kunnen dat Elfman het op de heupen krijgt van de avances van Raimi ?? LOL ! Danny is bij Bridget Fonda, Sam! Get Real ! Los van al de insinuaties, moet ik zeggen dat een Spider-Man 3 zonder Elfman voor mij niet meteen zorgen baart. Ik vond de scores van Elfman voor de films goed, maar daarom niet buitengewoon. De muziek had te weinig momentum. En gezien dit Sam Raimi's laatste spiderman avontuur is, zal hij het uiterste uit de kan willen halen.

    Categories: Clash 0 comments