De FilmBlog

Nog een film die Universal binnenkort op blu-ray zal uitbrengen is Trainspotting (1996) van Danny Boyle gebaseerd op de roman van Irvine Welsh. Een ware cultklassieker die nog steeds de tand des tijds kan doorstaan. Het onderwerp van de film is drugs en de gevolgen ervan, maar in tegenstelling tot het gitzwarte Requiem for a Dream (2000) is deze prent buitengewoon grappig (Schotse humor wel te verstaan!) en zeer inventief.

Korte inhoud: Trainspotting vertelt het verhaal van de werkloze Mark Renton (Ewan McGregor) die samen met zijn zogenaamde vrienden het alledaagse leven in Edinburgh kleur probeert te geven. Hun leven bestaat voornamelijk uit bier drinken, uitgaan, drugs en voetballen. Dat is hun manier om de jaren '90 door te komen. Door verschillende gebeurtenissen besluit Mark te kiezen voor een nieuw leven dat hij los van zijn verleden op wil bouwen in Londen. Als één van zijn vroegere vrienden, Begbie (Robert Carlyle), in Edinburgh in moeilijkheden komt, zoekt hij onderdak bij Mark. Wanneer ook Spud (Ewen Bremner), Sick Boy (Jonny Lee Miller) en Tommy (Kevin McKidd) naar Londen komen, lijkt Mark onder de druk van zijn Schotse vriendenclub al snel zijn oude levensgewoontes weer op te pakken.

Drugs nemen is fout, maar deze film wil niet al te moralistisch uit de hoek komen. Het blijft een dolkomische prent over jonge mensen in de buitenwijken van Edinburgh (ook al werd veel van de film opgenomen in Glasgow). Het gaat niet alleen over druggebruik, maar ook over seks, relaties tussen vrienden, armoede, verantwoordelijkheidszin, escapisme en opgroeien met een uitzichtloze toekomst. Danny Boyle laat ons de vrijheid om zelf een oordeel te vormen over datgene wat we te zien krijgen. Ondertussen verwend de regisseur ons met visueel spektakel, zoals de scène waar McGregor in een wc-pot gaat zwemmen - een shot die achteraf werd geript door Guy Ritchie in Snatch. (2000) - of de scène waar hij wordt overgebracht naar het hospitaal met een zware overdosis.

Voor wie het boek van Welsh gelezen heeft zal meteen hebben opgemerkt dat het boek zo goed als onverfilmbaar was met zijn aparte point-of-view verhaaltjes geschreven in een aparte stijl. Scenarist John Hodge (Shallow Grave, The Beach) heeft zich zichtbaar uit de naad gewerkt om al die verhalen in een schitterende film te gieten met een logische structuur. Een mooie drugscocktail van humor, tragedie, realisme en fantasie.

Toen ik de film voor het eerst zag verstond ik maar half de dialogen ook al is mijn Engels vrij goed. Deze film zie je dus best met ondertitels want het lokale dialect is voor een buitenstaander niet altijd even verstaanbaar. De muziek die gebruikt wordt is dan weer universeel en net zoals een Pulp Fiction (1994), onvergetelijk. Met name de muziek van Iggy Pop blijft nog nazinderen na het zien van de film.

Het is een low budget film maar het is er niet aan te zien. Het productiebudget lag op iets meer dan 2,5 miljoen dollar maar bracht bijna 10 keer zoveel op met zijn bioscoop-release in de States en nog veel meer met zijn video-release.

Op de blu-ray vinden jullie niet alleen de audio-commentaar van Danny Boyle, maar tevens ook van de scenarioschrijver John Hodge en acteur Ewan McGregor. Ook een pak deleted scenes en behind the scnes. Met andere woorden; een echte aanrader!

Als grote fan van het regiewerk van Danny Boyle ben ik benieuwd naar zijn nieuwe prent, 127 Hours (2010). En neen, het is geen nieuwe sequel op zijn post-apocalyptische 28 Days Later, maar wel een waar gebeurd verhaal over een zekere Aron Ralston die een ongelukje had tijdens het klimmen en tot het uiterste moest gaan om te overleven.

Korte inhoud: 127 Hours vertelt het waargebeurde verhaal van bergbeklimmer Aron Ralston (James Franco). Tijdens een tocht in de bergen komt zijn arm onder een grote rots terecht waardoor hij klem komt te zitten. De vijf dagen die hierna volgen zijn voor Aron een loodzware tijd die hem zijn leven doen overdenken en hem de moed en de kracht geven om uiteindelijk toch verder te kunnen gaan, op zoek naar een eventuele redding. Maar omdat Aron niemand verteld heeft dat hij de bergen in is gegaan lijkt er weinig hoop. Voor zijn ongeval ontmoette Aron nog twee bergwandelaars (Amber Tamblyn en Kate Mara). Zullen zij de twee laatste mensen zijn die Aron ontmoet heeft?

Net zoals in Buried (2010) waar Ryan Reynolds 90 minuten lang in een kist ligt, zal de toeschouwer ook anderhalf uur moeten kijken op James Franco. Hopelijk is de acteur opgewassen voor de taak. Naast zijn rol in de Spider-Man films zijn er weinig andere rollen waarvoor de acteur bekendheid heeft verworven. Dit was de kans om zijn acteertalenten op de proef te stellen. Het wordt voor ons niet alleen een beproeving om zolang op één acteur te zitten staren, maar naar verluidt zou het er af en toe ook gortig aan toe gaan.

De film was zeker ook wel een uitdaging voor de cameramannen Enrique Chediak (Repo Men, 28 Weeks Later) en Anthony Dod Mantle (28 Days Later, Slumdog Millionaire) die met beperkte middelen en in moeilijke omstandigheden toch een boeiend plaatje moesten uitwerken. Voor deze film hebben ze tevens ook beroep gedaan op de meest compacte digitale M3 high speed IDT-cameras. En na het zien van de trailer denk ik wel dat ze hierin behoorlijk geslaagd zijn.

Dat The Dark Knight (2008) op schandalige manier over het hoofd werd gezien voor Best Picture en Best Director bij de Oscarnominaties van 2009, neemt meteen ook ALLE onverwachte wendingen weg uit de show. Want tenzij The Academy lijdt aan acute smaakstoornissen en blindheid wint Slumdog Millionaire (2008) van Danny Boyle deze twee prestigieuze beeldjes. Voor de acteurs was er trouwens ook al geen discussie meer mogelijk. Heath Ledger wint de oscar voor 'beste acteur in een bijrol'. Dat stond al een tijdje vast, zeker in het licht van de andere kandidaten. 'Beste actrice' Kate Winslet en 'beste acteur' Mickey Rourke zullen hun triomftocht verder kunnen zetten en in de categorie 'beste actrice in een bijrol' zal Amy Adams wel de film Doubt (2008) recht houden. Voor 'beste originele script' is In Bruges (2008) de meest logische keuze.

Bij de grote verliezers van de avond reken ik Benjamin Button. Hij zal zeker wel een troostprijsje krijgen voor zijn make-up en misschien zelf voor zijn kostuums, maar meer verwacht ik er eigenlijk niet van. De prijs voor Beste cinematografie zou moeten gaan naar The Dark Knight, maar zal uiteindelijk gaan gaan Slumdog, maar TDK zal wel nog een troostprijs krijgen voor zijn klank.

Ik moest even lachen toen ik onlangs de uitgelekte Oscar-brief las met alle OSCAR-WINNAARS. Uiteraard is dat ONZIN! Maar wat wil je, met deze editie kan je er uiteindelijk moeilijk naast zitten. Ik raad trouwens iedereen aan om eens een gokje te wagen en hun pronostiek kenbaar te maken, vooral als je er nog een leuke prijs mee kan winnen. Zondagnacht Belgische tijd worden de Oscars uitgereikt.

Maar de vraag die je je kunt stellen is: 'Waarom nog kijken naar de Oscars?' Je moet al beschikken over internet of een digitale betaalzender om de show te zien, want 2BE vertikt het zowiezo om nog de oscars uit te zenden. De uitzendrechten kosten teveel geld om het gratis aan de filmliefhebbers aan te bieden op het publieke net. Komt daar nog bij dat de show loopt van 01:00 tot 06:00 uur op maandag-ochtend en dit zijn dus niet meteen haalbare uurtjes voor mensen die maandag moeten werken. Komt daar nog bij dat er dus dit jaar niet echt veel verrassingen zullen zijn bij de hoofd-awards. De Oscar-host Hugh Jackman en de speeches van de winnaars zullen jullie wel kunnen bekijken op YouTube. Eén tip, WEES SNEL! Want YouTube heeft de gewoonte om snel die clipjes te verwijderen om zo gespaard te blijven van alle copyright problemen.

***Related Posts***
22/01/2009: Lijst mer de oscar-nominaties van 2009
12/01/2009: Slumdog Millionaire wint 4 Golden Globes
26/12/2008: Top 10 Beste en Slechtste Films uit 2008
13/12/2008: Oscar-host Hugh Jackman

Nu met de heropflakkering van het conflict tussen Israël en de Palestijnen wordt de geanimeerde autobiografische documentaire Waltz with Bashir (2008) van Ari Folman wel erg actueel. Het zal dus niet verbazen dat de film spontaan werd uitgeroepen tot 'Beste Film' tijdens de ceremonie van de National Society of Film Critics Awards. De filmprijzen werden toegekend door 63 filmrecensenten van belangrijke Amerikaanse kranten en bladen. Of de film daadwerkelijk de titel van beste film verdient kan over gediscussieerd worden. Het is een indrukwekkende film, maar je kunt zich de vraag stellen of de vorm van de documentaire het niet opnieuw haalt van de inhoud. Je kan je zelfs de vraag stellen of Ari Folman met zijn beeldvoering en het vertelperspectief eigenlijk wel kritisch was met hemzelf en of hij hier geen oversimplificering van de situatie heeft gemaakt en iets teveel de exploitatie-toer is opgegaan. Maar bekijk de film zelf en oordeel naar best vermogen.

Korte inhoud: Verhaal over een jonge gerecruteerde soldaat in het Israelische leger, begin jaren '80 tijdens de dagelijkse strijd in Libanon. Nadat de pas gekozen president Bashir Jumail wordt vermoord volgen enkele dagen van geweld die de jonge soldaten voor altijd zullen veranderen. De moord wordt gevolgd door vergeldingen in West-Beiroet en het uitmoorden van talloze mensen in de vluchtelingenkampen van Sabra en Shatila.

De leden van de National Society of Film Critics speelden het verder nog meer op safe door Happy-Go-Lucky (2008)-regisseur Mike Leigh zaterdag te verkiezen tot 'Beste Regisseur' en 'Beste Scenarist'. Ik bedoel, deze man is een beetje zoals de Broers Dardenne in Cannes, het is bon ton om ermee uit te pakken, ook al hebben ze moeite om een groot publiek te bekoren. Le Silence de Lorna (2008) van Jean-Pierre en Luc Dardenne haalde slechts 50'000 bezoekers in de Belgische zalen en de film deed het eigenlijk niet veel beter in Frankrijk. En er was trouwens ook geen stormloop voor Happy-Go-Lucky die in 3 maanden tijd nauwelijks 300’000 bezoekers trok in de States (dat is bijna 3 keer minder dan wat Loft van Erik Van Looy deed in Vlaanderen!). Gaat het cliché op dat het publiek te dom is om kwaliteit te herkennen? Of het cliché dat je als journalist pas geloofwaardig bent in je beoordeling als je publiekstrekkers a priori uitsluit voor enige erkenning?

De hoofdrolspeelster uit de komedie over een lerares in Londen, Sally Hawkins werd uitgeroepen tot 'Beste Actrice' en Eddie Marsan kreeg de award voor 'Beste Acteur in een Bijrol'. Sean Penn nam de prijs voor beste acteur mee naar huis voor zijn rol in de film Milk (2008) als Harvey Milk, een homoseksuele politicus in San Francisco die in 1978 werd vermoord. De prijs voor beste cinematografie ging naar Anthony Dod Mantle voor Slumdog Millionaire (2008) van Danny Boyle. Heeft deze award-ceremonie invloed op de lopende nominatieronde voor de Oscars? Eigenlijk niet. Het zou niet de eerste keer zijn dat een Beste Film voor de Critics Awards zelfs niet bij de 5 genomineerden voor Beste Film bij The Academy.

The Curious Case of Benjamin Button (2008), de nieuwste film van David Fincher, is genomineerd voor vijf Golden Globes. Dat heeft de organisatie van de Amerikaanse filmprijzen bekendgemaakt tijdens een ceremonie in Beverly Hills. Ook de historische film Frost/Nixon (2008) van Ron Howard en de religieuze dramafilm Doubt (2008) van John Patrick Shanley maken kans op vijf gouden beeldjes.

Heath Ledger werd postuum genomineerd in de categorie Beste Bijrol voor zijn vertolking van The Joker in The Dark Knight (2008). Vreemd genoeg werd die laatste film niet genomineerd voor Beste Film, en dat is toch wel een blunder. Zelfs In Bruges (2008) kreeg een nominatie (nu ja, ik vind dit zelf ook wel een geweldige film…maar zeker niet beter dan TDK).

Bij de acteurs zien we dat actrice Meryl Streep sleepte twee nominaties in de wacht, in de categorieën beste actrice in een komedie of musical en beste actrice in een dramafilm, voor respectievelijk Mamma Mia! en Doubt. De Britse filmster Kate Winslet maakt eveneens kans op twee van de prestigieuze filmprijzen, voor beste actrice in Revolutionary Road en beste bijrol in The Reader. In de categorie beste actrice in een dramafilm neemt Streep het op tegen Anne Hathaway (Rachel Getting Married), Angelina Jolie (Changeling) en and Kristin Scott Thomas (I've Loved You So Long). Bij de heren nemen Leonardo DiCaprio (Revolutionary Road), Frank Langella (Frost/Nixon), Brad Pitt (The Curious Case of Benjamin Button), Sean Penn (Milk) en Mickey Rourke (The Wrestler) het tegen elkaar op.

In de categorie beste regie zijn Danny Boyle (Slumdog Millionare), Stephen Daldry (The Reader), David Fincher (The Curious Case of Benjamin Button), Ron Howard (Frost/Nixon) en Sam Mendes (Revolutionary Road) genomineerd. De 66ste editie van de Golden Globes vinden op 11 januari plaats in Beverly Hills. Hieronder vinden jullie de volledige lijst met nominaties:

Best Motion Picture:
The Curious Case of Benjamin Button
Frost/Nixon
The Reader
Revolutionary Road
Slumdog Millionaire

Best Motion Picture - Musical or Comedy:
Burn After Reading
In Bruges
Happy-Go-Lucky
Mamma Mia!
Vicky Cristina Barcelona

Best Director:
Danny Boyle - Slumdog Millionaire
Steven Daldry - The Reader
David Fincher - The Curious Case of Benjamin Button
Ron Howard - Frost/Nixon
Sam Mendes - Revolutionary Road

Best Actor (Drama):
Leonardo DiCaprio - Revolutionary Road
Frank Langella - Frost/Nixon
Sean Penn - Milk
Brad Pitt - The Curious Case of Benjamin Button
Mickey Rourke - The Wrestler

Best Actor (Musical or Comedy):
Javier Bardem - Vicky Cristina Barcelona
Colin Farrell - In Bruges
James Franco - Pineapple Express
Brendan Gleeson - In Bruges
Dustin Hoffman - Last Chance Harvey

Best Actress (Drama):
Anne Hathaway - Rachel Getting Married
Angelina Jolie - Changeling
Meryl Streep - Doubt
Kristen Scott Thomas - I've Loved You So Long
Kate Winslet - Revolutionary Road

Best Actress (Musical or Comedy):
Rebecca Hall - Vicky Cristina Barcelona
Sally Hawkins - Happy-Go-Lucky
Frances McDormand - Burn After Reading
Meryl Streep - Mamma Mia!
Emma Thompson - Last Chance Harvey

Best Supporting Actor:
Tom Cruise - Tropic Thunder
Robert Downey Jr. - Tropic Thunder
Ralph Fiennes - The Duchess
Philip Seymour Hoffman - Doubt
Heath Ledger - The Dark Knight

Best Supporting Actress:
Amy Adams - Doubt
Penelope Cruz - Vicky Cristina Barcelona
Viola Davis - Doubt
Marisa Tomei - The Wrestler
Kate Winslet - The Reader

Best Screenplay:
The Curious Case of Benjamin Button: Eric Roth, Robin Swicord
Doubt: John Patrick Shanley
Frost/Nixon: Peter Morgan
The Reader: David Hare
Slumdog Millionaire: Simon Beaufoy

Best Original Score:
Changeling: Clint Eastwood
The Curious Case of Benjamin Button: Alexandre Desplat
Defiance: James Newton Howard
Frost/Nixon: Hans Zimmer
Slumdog Millionaire: A.R. Rahman

Best Animated Film:
Bolt
Kung Fu Panda
WALL·E

Best Foreign Language Film:
Der Baader Meinhof Komplex
Maria Larssons eviga ögonblick
Gomorra
Il y a longtemps que je t'aime
Waltz with Bashir

***Related Post***
12/01/2009: Golden Globe winnaars 2009

Wat is er gebeurd met Sunshine (2007), de laatste science-fiction prent van Danny Boyle? Net zoals bij Slither (2006), een onverdiende flop aan de Amerikaanse box-office, belandt ook deze film quasi rechtstreeks in de DVD-rekken. Hoe is zoiets mogelijk? De film die bij ons (en quasi de rest van de wereld) in april van 2007 opende, kreeg pas 3 maanden later een release in de States in slechts in 461 van de 4000 zalen. Sunshine bracht slechts 3 miljoen dollar op, waarbij het na één week uit de zalen werd gehaald. Deze 3 miljoen dollar komt ongeveer neer op de recette die Frankrijk maakte met deze film (60 miljoen Fransen vs 300 miljoen Amerikanen). Wat, hebben de Fransen een andere film gezien? Heeft Danny Boyle een invloedrijke studio-baas een mot op zijn gezicht verkocht en heeft die in represaille de film geboycot?

Maar ook in de rest van de wereld deed de film het niet denderend. Wereldwijd bracht het existentieel-science-fiction-vehikel slechts een kleine 30 miljoen dollar op, en dat is véél te weinig voor een film met een productiebudget van 50 miljoen dollar. Fox bracht de film vorige week uit op DVD en in zijn eerste week maakte Sunshine al 4 miljoen dollar. Een dergelijk bedrag wordt aanzien als een top-dvd. Maar Sunshine zal hoe dan ook niet uit de schulden komen, maar zal ergens stranden op 45 miljoen dollar. Blijft dan nog de tv-rechten over, maar na aftrek van de marketing- en distributiekosten zal deze film een groot gat nalaten in de zakken van 20th Century Fox, en in mindere mate ook van de producenten Andrew Macdonald en Bernard Bellew.

Sunshine is niet perfect, de laatste 20 minuten konden veel beter. Toxh was het voor mij althans één van de meest verdienstelijke films uit 2007 met een origineel plot, sterke acteurs en een verbluffende production design. En als er nu een film was die je niet mocht missen op een groot cinema-scherm in dolby surround was het toch wel deze film. Maar net zoals 28 Weeks Later (2007) had Sunshine een zwakke promotie-campagne – en dat kan een bioscooprelease grondig aantasten. Maar zo’n flop had toch niemand kunnen voorspellen. Weet iemand wat er precies gebeurd is?

***Related Posts***
22/12/2007: De Beste en Slechtste Films uit 2007
20/03/2007: Trainspotting 2 ?
22/01/2007: Eerste beelden uit Sunshine

Er waren dit jaar heel wat films die noch super slecht nog super goed waren en die dus niet werden opgenomen in deze lijst. Ik denk dan maar aan films als My Blueberry Nights, The Hoax, Transformers, Spider-Man 3, The Host, Grindhouse, Live Free or Die Hard, Paranoid Park, Fracture, Ocean's Thirteen, I Am Not There, Beowulf, The Kingdom, A Mighty Heart, …

Veel films die echter genomineerd zullen worden voor de oscars zullen echter niet in deze lijst zitten, gezien veel van die films bij ons simpelweg nog geen release hebben gehad (Into the Wild, The Savages, No Country for Old Men, Juno, Charlie Wilson's War, Before the Devil Knows You're Dead, Atonement, There Will Be Blood,…).

Ik moet tevens bekennen dat ik Letters From Iwo Jima, Away From Her, We Own the Night en Le Scaphandre et le papillon nog steeds moet zien, dus vergeef me moest ik deze films over het hoofd hebben gezien in de Top 10 van Beste Films. Maar dit was zeker wel het jaar van de thrillers.

Deze BlogTalk wordt ook samengesteld door Timothy, Kenneth, Tagoean, Karen en een aantal andere filmbloggers (van zodra deze hun lijst on-line zetten, zal ik hier ook naar hun lijstjes linken). Ga dus ook maar even een kijkje nemen bij deze filmblogs en hun respectievelijke top 10. Hier is mijn Top 10, reacties zijn welkom in de commentaren:

10. The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2007) Andrew Dominik
The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford is niet meteen een titel waar je het grote publiek mee kan verleiden, maar misschien maar goed ook, want deze 160 minuten lange western is een beetje zoals luisteren naar muziek van Liszt of Chopin. Het voelt even lang als de titel. Maar als je in de mood geraakt, ga je meteen op in deze langzame en knap geregisseerde ballade met ingetogen acteurs die zich voortbewegen in prachtig uitgestrekte landschappen. Op narratief vlak laat de film voor mij zo af en toe een steek vallen. Het blijft vaak iets teveel op de vlakte dobberen alsof de makers het verwachtbare einde voor de kijker iets meer willen vermommen. Maar erg diep wordt er toch niet echt gegraven. Toch zeker een vermelding waard in de Top 10 Beste films van 2007.

9. Sunshine (2007) Danny Boyle
Het gebeurt niet vaak dat ik zo onder de indruk was van de spectaculaire en verblindende production design in een film. Het zou me niet verbazen dat we binnenkort horen: … and the Oscar goes to Mark Tildesley for Sunshine. Het is niet zozeer een vernieuwende science-fiction thriller, maar Sunshine deed mijn hart hevig kloppen, mijn trommelvlies trillen en mijn ademhaling stokken. De vertolkingen (Cillian Murphy, Cliff Curtis, Michelle Yeoh) en het intelligente, spirituele en metafysische plot van Alex Garland waren om van te smullen. Spijtig dat Danny Boyle iets teveel "pulp" gesnoven had bij de laatste 20 minuten, maar het bleef hoe dan ook fun om naar te kijken. Het was tevens ook een zuivere bioscoopfilm (om niet te zeggen een Imax-film), vooral omwille van de impact van die gigantische zon, de soms claustrofobische momenten en het oorverdovende geluid. Het is misschien een prent die slechts een kleine minderheid zal bekoren (vooral de SF-fans), maar het is voor mij nu al een classic.

8. American Gangster (2007) Ridley Scott
American Gangster heeft één zwakte; zo mocht het personage van Russell Crowe iets meer op de voorgrond treden. Maar de vertolking van Denzel Washinton deed ons dat gemis vaak vergeten. Het is een voortreffelijke vertelling over gangsters in een kapitalistische wereld, verfilmd door een meesterstilist. Scott neemt de tijd om zijn karakters uit te diepen, waardoor het conflict tussen 'goed en kwaad' niet wordt herleid tot een clichématige zwart-wit principes. Met deze film heeft Ridley dan ook zijn eerste maffia-film op zijn curriculum staan. Het is niet van het kaliber van The Godfather, maar het is zeker in de buurt van Goodfellas. De film zal in ieder geval de geschiedenis ingaan voor de chinchillabontjas van Denzel. Priceless! Meteen voor mij een contender voor de Oscar van Best Picture.

7. 300 (2007) Zack Snyder
En ja, ook dit jaar zit een comic-adaptatie in mijn top 10, en spijtig genoeg was dat dus niet Spider-Man 3, maar wel 300, naar een strip van Frank Miller. De verbluffende en vernieuwende visuele stijl laten bijna de Shakespeariaanse kwaliteiten vergeten in het verhaal. Het conflict is niet enkel extern, maar ook intern aanwezig, met op de voorgrond een koning die gedreven wordt door eer, liefde voor zijn land en nog meer door de liefde van zijn vrouw. Hoogmoed, egoïsme, arrogantie, schaamte, wreedheid en heldenmoed zijn de ingrediënten van dit epos - vol plotgaten die met genoeg testosteron worden opgevuld - maar in volledige overeenstemming met de verwachtingen na het zien van de trailer. Het moet trouwens de eerste geweldfilm zijn waar menig vrouwelijk schoon zich op heeft zitten vergapen. Zeg dat het niet zo is!

6. Michael Clayton (2007) Tony Gilroy
Het mag dan misschien een formulefilm zijn, maar deze Michael Clayton maakt de politieke-thriller-formule staalhard met een uitstekende downbeat vertolkingen en een aangrijpend verhaal. Je hebt wat tijd nodig om met de intrige mee te zijn, maar eenmaal zover ben je volledig gegrepen door de ingenieuze regie en de dramatische paranoïde. Ik denk niet dat Clooney dit jaar opnieuw een Oscar voor deze rol op zak zal steken hoezeer het verdiend zou zijn, maar mijn geld staat op de nevenrollen Tilda Swinton en Tom Wilkinson.

5. Das Leben Der Anderen (2006) Florian Henckel von Donnersmarck
De beklemmende spionage-thriller Das Leben Der Anderen is ongetwijfeld de sterkste Duitse film sinds Der Untergang (2004), en dat is voor een regiedebuut toch wel indrukwekkend. De regisseur distantieert zich van al te gemakkelijke karikaturen van totalitaire regimes, maar geeft toch op een indringende manier een beeld van een donkere bladzijde uit de Duitse geschiedenis. Er wordt veel geconverseerd, en er is bitter weinig fysieke actie – en dit in tegenstelling tot een film zoals Verhoeven’s Zwartboek (2006). Maar de acteurs zijn dermate sterk dat je bij aanvang van de film volledig in het verhaal wordt gezogen op de atmosferische muziek van Gabriel Yared en de efficiënte groen/grijze scope fotografie van Hagen Bogdanski.

4. Eastern Promises (2007) David Cronenberg
Eastern Promises is verre van de beste Cronenberg-film, ik vroeg me zelfs af of Cronenberg wel achter het verhaal stond, maar het resultaat mag er best wezen en bij nader inzien zit er toch heel wat Cronenberg-materiaal in verwerkt, zoals de homo-erotische spanningen en de voorliefde voor het vlees. Al van bij de eerste minuten wordt iemand’s keel overgesneden op een gruwelijk onhandige manier en de rest is al van een gelijkaardig allooi. Spijtig dat het scenario niet altijd waterdicht was, maar het zou niet de eerste keer zijn dat deze prent zijn geheimen pas prijsgeeft na een drietal kijkbeurten. Het is geen klassieke gangsterflick zoals American Gangster, maar een diep verontrustende beschouwing over de morele grenzen tussen 'goed' en 'kwaad', alsook over de lust naar agressie en seks.

3. The Bourne Ultimatum (2007) Paul Greengrass
The Bourne Ultimatum maakt de Bourne trilogie tot één van de beste trilogies ooit. Het sluitstuk is opnieuw een snelle en brutale prent met genoeg actie-sequenties om uw adrenalyne-te voelen pompen in uw aderen. Paul Greengrass heeft niet zomaar een sequel gecomponeerd maar eventjes de mood-board opgemaakt voor alle Bond, John McClane en Jack Ryan-films die nog mogen volgen. Dit is hands-off dé beste actiefilm van de laatste jaren. Als er nog sequels moeten volgen zal het haast onmogelijk zijn deze drie te overtreffen.

2. Ratatouille (2007) Brad Bird & Jan Pinkava
Dit zou wel eens Pixar’s beste film ooit zijn. Ratatouille is in ieder geval de meest indrukwekkende en postmoderne animatiefilms van de laatste jaren die voor een Disney-achtige animatieprent toch verbluffend realistisch is. Vreemd genoeg was John Lasseter niet tevreden met het werk van de Tsjech Jan Pinkava dat hij de regisseur na 3 jaar zwoegen de laan instuurde. De regisseur werd vervangen door Brad 'The Incredibles' Bird. Maar hoe dan ook is deze animatieprent veel beter dan The Incredibles. Je zit met wijd opengesperde mond en ogen te kijken naar geniale en superieur mooie animatie en een verhaal die veel rijker is dan bearnaise sause en verfrissender dan een Italiaanse sorbet met vers zomerfruit. Het stemmenwerk is voortreffelijk, het script is slim, de conflicten tussen de karakters en de achtervolging-scènes zijn om van te smullen. Misschien wordt het eens tijd om een animatieprent te nomineren voor Best Picture.

1. Zodiac (2007) David Fincher
Maar de film die voor mij het meeste indruk heeft gemaakt - waarschijnlijk ook omdat ik dit nooit had zien aankomen - is toch wel Zodiac. Na het zien van de film was de impact dermate groot dat ik toch even niet meer zo goed wist waar de uitgang van de cinema was. David Fincher brengt ons opnieuw een onversneden thriller, deze keer over één van de meest intrigerende en onopgeloste moordzaken van de VS, vertolkt door een stel talentvolle acteurs (Jake Gyllenhaal, Robert Downey jr., Mark Ruffalo). Fincher brengt met deze film niet alleen sfeer en ethetiek, maar bovenal een zeer intrigerende en existentiële thriller die geen portrettering wil maken van een gestoorde freak maar wel op het lijf zit van een detective en cartoonist en hun aartsmoeilijke speurtocht naar die kille serie-moordenaar. De 158 minuten lange film was trouwens essentieel om het gevoel van jarenlange frustratie van de speurders over te brengen. In Zodiac is er geen plaats voor achtervolgingen of shootouts, maar ligt de nadruk op het falende methodologische werkmethode van het politiewerk. Geen film over het monster, dan wel onze fascinatie ervoor. Laat het aan Fincher om de serial-killer-movie heruit te vinden.

10. Ghost Rider (2007) Mark Steven Johnson
Laten we de lat laag leggen voor deze worst movies Top 10, te beginnen met de comic Ghost Rider. Dat Nicolas Cage nog slechter kon presteren dan The Wicker Man (2006) had niemand durven denken. Nog meer over-acting van Cage zou zijn hoofd in vuur en vlam zetten, en kijk, we kunnen de vuurexplosie aanschouwen in Ghost Rider. Bij het zien van de trailer dacht ik nog een leuke rollercoaster comic te zien, maar de teleurstelling was groot toen ik deze troep voorgeschoteld kreeg. Voor de zoveelste keer een prent die maar geen keuze kan maken tussen thriller/horror en komedie, en dit heeft als gevolg dat je meestal lacht wanneer je niet hoort te lachen. Maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de comic eigenlijk ook al niet zo goed was.

9. 4: Rise of the Silver Surfer (2007) Tim Story
Fantastic Four 2 is zo slecht dat je zou denken dat de studio nu wel door zouden hebben dat ze best de franchise stop zetten of de gehele filmploeg en cast ontslaan en nieuwe mensen aan het werk laten voor een REBOOT. Ik heb er niets op tegen dat een film is onderbouwd met simpele conflictjes tussen personages, maar dat deze geen enkele emotie uitstralen is onvergeeflijk. Voor een film die verondersteld is om rollercoaster-fun te brengen heb ik mij mateloos verveeld en geïrriteerd. Het scheelde niet veel of ik had net als 'The Thing' mijn zakdoek genomen om in tranen uit te barsten. Ik ben er zeker van dat er een veel betere film kan gemaakt worden met enkel en alleen de 'Silver Surfer'.

8. Balls of Fury (2007) Robert Ben Garant
Idiote komische films kunnen vaak heel goed bevallen, ik denk dan aan The ‘burbs (1989) of de films van de Farrelly Brothers of zelfs het verrukkelijke Hot Fuzz (2007). Maar te dwaas trekt ook op de ballen, en deze Balls of Fury spant op het gebied van flauwe en onnozele grappen toch wel de kroon. Was het niet voor Christopher Walken en Maggie Q had ik de film zelfs nooit uitgezien. De Razzies zullen voor deze ping-pong-slapstick niet uitblijven.

7. Rush Hour 3 (2007) Brett Ratner
Rush Hour 3, bestaande uit gerecycleerd materiaal van de twee vorige films, is de zoveelste aanslag op de goede smaak. En de zichtbaar verdikte Chris Tucker mocht dan nog 25 miljoen dollar gekregen hebben, zijn performance blijft op maat van een debutant die zijn typetje niet weet te overstijgen. Rush Hour mag dan nog een formule zijn die geld in het laatje brengt, dit derde luik is en blijft oersaaie en domme cinema. Ik hoop gewoon dat de makers met deze prent genoeg geld hebben verdiend om nooit meer terug te komen met een 4de deel. Waarom Roman Polanski zich voor deze vermoeiende buddy-movie heeft laten strikken blijft voor mij één groot raadsel.

6. I Know Who Killed Me (2007) Chris Sivertson
Torture porn blijkt 'in' te zijn. Terwijl Hostel II (2007) uiteindelijk nog meeviel, is I Know Who Killed Me gewoon veel te dom dat het bijna bezwaarlijk wordt. Dat Lindsay Lohan niet kon acteren wisten we al (ook voor haar zal dit jaar wel een Razzie klaar liggen), maar dat de makers met deze film de 'infantiele kitsch' in het leven hebben geroepen, tart alle verbeelding. Was de film nog maar een beetje spannend of schrikwekkend, maar zelfs dat kon er niet van af. Deze film is de reden waarom mensen oogleden hebben.

5. In the Name of the King: A Dungeon Siege Tale (2007) Uwe Boll
Oh ja, de film is slecht. Schrikwekkend slecht. Maar wat had je anders verwacht van 'The King of Bad Taste' Uwe Boll. In the Name of the King verscheen bij ons op het Bifff en zal nadien straight-to-dvd in de videotheek belanden. Neen, ik heb niet betaald om deze te zien, en maar goed ook. Ik had me anders op de koop toe nog slecht hebben gevoeld voor deze geldverspilling en voor de kleine financiële bijdrage aan een bedorven cinema.

4. Captivity (2007) Roland Joffé
Roland Joffé was ooit een beloftevolle filmmaker. Tegenwoordig staat hij garant voor ordinaire en vaak vulgaire platvloersheid, en met Captivity maakt hij geen uitzondering. Het is trouwens de zoveelste torture porn film uit 2007 die niet kan overtuigen. Als "24" fan keek ik vooral uit naar Elisha Cuthbert, maar het is allemaal zo saai en niet-plausibel dat zelfs dat niet meer kan bekoren. Het is in het beste geval een slechte Saw rip-off.

3. Epic Movie (2007) Jason Friedman & Aaron Seltzer
Inderdaad, er zijn twee regisseurs nodig geweest om deze drek te produceren. Het enige punt die de film maakt is dat een parodie maken van een parodie (Snakes On A Plane, Borat, Jack Sparrow) NIET WERKT. De film is allesbehalve een epische film, maar eerder een samenraapsel van grappen uit B-films die er tijdens de montage werden uitgeknipt omdat ze niet leuk waren. Kortom, er zit meer talent in de uitwerpselen van een straatkat, dan in deze Epic Movie.

2. Evan Almighty (2007) Tom Shadyac
Naast The Golden Compass (2007) zal Evan Almighty de geschiedenis ingaan als de grootste flops van 2007. Daar waar die eerste film nog min of meer indrukwekkende scènes kon afleveren alsook een paar leuke grappen, faalt de tweede film grandioos. Men kan zich zelfs afvragen waar die 175 miljoen dollar naar toe is. Evan Almighty is niets meer dan een oersaaie sitcom. Nochtans was er met de premisse veel meer mee aan te vangen, maar dan met een ander scenario, andere regisseur, andere acteur, andere … en trouwens met veel minder geld. Dat alle acteurs op het einde van de rit "Everybody Dance Now" staan te zingen en dansen, staat garant voor het puberale niveau van de prent.

1. Pirates of the Caribbean: At World's End (2007) Gore Verbinski
Vorig jaar stond The Da Vinci Code op nummer één van de Slechte Films uit 2006, dit jaar geef ik alle eer aan het zeemonster At World's End. Voor mij was het tevens dé grootste ontgoocheling, want de film had zich gemakkelijk bij de beste trilogies kunnen nestelen uit de filmgeschiedenis. Maar de regisseur verlaagde zijn niveau aan dat van Jack Sparrow en het aapje van Captain Barbossa met een onsamenhangend of onbestaand verhaal (maak uw keuze). Er werden in At World's End trouwens zoveel pacten gesloten en verbroken, onderhandeld over akkoorden en voorwaarden of nog van kamp verwisseld, dat het meer dan eens leek alsof wij naar een overkill-versie aan het kijken waren van onze regeringsonderhandelingen. Buiten de hallucinerende belevenissen van Jack Sparrow in Davy Jones' Locker en het scheeps-treffen in een woedende draaikolk, is het oeverloos staren naar zwaardgevechten tussen 'half-dode mannen', die niet eens van een zwaard kunnen sterven en lustig het plot proberen uit te leggen aan elkander. Na dit sluitstuk is het misschien tijd om de zeilen op te plooien, de luiken te schalmen en het anker uit te gooien, want ik betwijfel dat Jack Sparrow een betere scenarist en/of regisseur zal vinden nabij The Fountain of Youth.

***Related Posts***
29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

Sweet! De eerste trailer van de sequel op Danny Boyle’s zombiefilm 28 Days Later (2002) is uit. De apocalyps ontrolt zich opnieuw zes maanden na de eerste aanval van het rage virus. Iedereen die in het origineel besmet was is uitgeroeid door het Amerikaanse leger en nu kunnen de niet geïnfecteerde mensen 28 Weeks Later … (2007) weer beginnen met het opbouwen van hun land en het oppakken van hun leven.

Korte inhoud: Hoewel Don (Robert Carlyle) zijn vrouw aan het virus heeft verloren, wordt hij in Londen wel herenigd met zijn twee kinderen. Er sluimert echter iets. Één van drie draagt een groot geheim met zich mee. Het virus is namelijk nog niet dood. En slaat dit keer harder toe dan iemand had kunnen verwachten. Als een drager van het virus Londen betreedt, verspreidt hij zonder dat hij het weet het virus. De hel breekt opnieuw los.

Ik had in het begin lage verwachtingen bij deze sequel, gezien de regie niet meer in handen is van Danny Boyle, en hij enkel de productie op zich neemt. Maar de film wordt geregisseerd door de Spaanse regisseur Juan Carlos Fresnadillo die eerder de bijzonder knappe Intacto (2001) maakte. De trailer heeft niet meer die grauwe DV-look, maar wel gefilmd op Super 35mm (vooralsnog de beste filmdrager). Ik heb toch een déjà-vu gevoel, maar ik gun hem het voordeel van de twijfel. De film heeft bij ons nog geen release-datum maar verwacht wordt dat de prent in september bij ons zal uitkomen.

De nieuwe prent van Danny Boyle, de science-fiction actiefilm Sunshine (2007), overtuigt me niet. Meer nog, ik denk dat het een voorspelbare, debiele en saaie mix wordt van The Core (2003) en Armageddon (1998).

Ik denk dat de meeste mensen het met mij zullen eens zijn dat Trainspotting (1996) één van de meest verrassende en vernieuwende films was uit de 90’s. Zelfs Shallow Grave (1994) vond ik een fantastische low-budget prent met een geweldig script. Maar na Trainspotting had ik de indruk dat Boyle zijn ziel had verkocht aan Hollywood, en de ene teleurstellende film na de andere maakte.

Met 28 Days Later … (2002) probeerde hij nog wel terug te keren naar zijn roots, met een geslaagde apocalyptische prent, maar nu blijkt dat Boyle ook Trainspotting opnieuw wil herleven met … jawel, u raadt het…een sequel.

Wat vele mensen niet weten is dat de auteur van Trainspotting, Irvine Welsh, ooit een vervolg had geschreven met dezelfde bende, met name Porno. Het boek pikt alles terug op 10 jaar nadat Mark Renton gaan lopen is met het druggeld van Simon "Sick Boy" Williamson, Danny "Spud" Murphy, en de psychotische Francis Begbie. De megalomaan Sick Boy heeft nu een nieuw plan bedacht om grof geld te winnen, en dat met het maken van een pornofilm. Volgens een interview die Boyle had gegeven aan IGN, is het enige struikelpunt de leeftijd van de karakters. Hij vond dat de acteurs iets ouder moesten zijn.

"They need to have a bit of age. Our take on it is, their headiness -- these guys who lived at the absolute brink, felt they were invincible and felt they could abuse themselves to the absolute limit - suddenly hit middle age. They're in their forties and they look it -- but they don't really look it, those actors."

In ieder geval heeft scenarist John Hodge al een eerste versie klaar van de sequel. Nu nog een paar jaar wachten op het rijpingsproces van de acteurs. Hopelijk wachten ze niet te lang. Ewan McGregor is nu 36, ik zou het maar zielig vinden moesten we nu nog moeten wachten tot de acteur 45 wordt. Als Brett Ratner, in X-Men 3: The Last Stand, Ian McKellen en Patrick Stewart met ‘digital skin grafting’ de acteurs 20 jaar jonger kan maken, dan zou dat toch moeten lukken om de Trainspottings-bende ook een paar jaar ouder te maken.

Trouwens, de eerste Trainspotting is ondertussen al 11 jaar geleden en het boek spreekt over een tijdspanne van 10 jaar. "My man, get your head out of your Hollywood ass, and give us another great Boyle-vintage flick."

We kennen Danny Boyle zeker nog van Trainspotting (1996), waarin we een kort geknipte en briljante Ewan McGregor zagen als junky in een allesbehalve drugsvrije omgeving. Boyle maakte ook de thriller 28 Days Later (2002), die ondertussen al een sequel heeft met 28 Weeks Later…(2007), en het commerciële box-office succes The Beach (2000) met Leonardo Di Caprio. Helaas is die laatste film ook een van zijn minst interessante films. Boyle regisseerde ook Millions (2004), maar die film kan ik dus nergens vinden en weet er eigenlijk bitter weinig van. Nu komt hij met een nieuwe science-fiction prent voor de dag, Sunshine (2007) met Rose Byrne en Cillian Murphy in de hoofdrollen. Hier heb je trouwens de blog over de film.

Korte inhoud: Over vijftig jaar sterft de zon af en daarmee de hele mensheid op Aarde. Onze laatste hoop rust op het ruimteschip Icarus II, dat de opdracht heeft gekregen een explosie in de zon te veroorzaken, wat hem nieuw leven inblaast. De eerste Icarus-missie is misgelopen omdat het schip spoorloos verdween en ook Icarus II verliest contact met de Aarde. Langzamerhand blijkt er meer aan de hand te zijn met hun missie en moet iedereen moeite doen niet krankzinnig te worden.

Ik ben niet echt onder de indruk van de teaser en de korte inhoud spreek me niet echt aan. De premisse is in ieder geval al even belachelijk als die van The Core (2003) waarin de aardkern plots was gestopt met draaien en een kleine ploeg in de grond werd gestuurd om die lava opnieuw in beweging te brengen. Als je niet moet schaterlachen heb je de neiging om op de fast-forward knop te duwen. Boyle is wel een talentvolle regisseur, maar hier zijn mijn verwachtingen zeer laag. Ik kan maar aangenaam verrast zijn. Sunshine komt bij ons in de zalen vanaf 11 april 2007.