daniel mays

  • The Limehouse Golem (2016) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    The Limehouse Golem(2016) is een film die een beetje onder de radar is gebleven en in de meeste landen onmiddellijk op dvd is verschenen. De grootste reden daarvoor zal waarschijnlijk een commerciële zijn want deze film heeft geen publiekstrekker in de cast of de crew. Jammer want deze Britse film in de stijl van The Woman in Black is een aangename Victoriaanse horrorthriller met sterke vertolkingen.

    the_limehouse_golem_2017_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Londen anno 1880 wordt geteisterd door een seriemoordenaar die door de pers ‘The Limehouse Golem’ wordt genoemd omdat hij vooral actief is in de wijk Limehouse. Zijn nieuwste daad van terreur is de moord op een heel gezin. Met het bloed van de slachtoffers heeft de moordenaar een cryptische en uitdagende boodschap voor Scotland Yard achtergelaten.

    De leiding van het onderzoek komt in handen van inspecteur Kildare (Bill Nighy) die ondanks zijn rijpere leeftijd nog nooit een moordzaak heeft geleid. Zijn aanstelling leidt tot scepticisme bij pers en publiek maar Kildare duikt met frisse moed in het onderzoek. Al snel vindt hij in de bibliotheek een dagboek van de moordenaar, wat vier hoofdverdachten oplevert: filosoof Karl Marx (Henry Goodman), George Gissing (Morgan Watkins), acteur Dan Leno (Douglas Booth) en de inmiddels zelf vermoorde John Cree (Sam Reid). Een verglijking van de handschriften van de vier verdachten moet uitsluitsel brengen over de identiteit van de moordenaar.

    Crees vrouw Lizzie (Olivia Cooke) zit ondertussen in de gevangenis voor de beschuldiging van de moord op haar man. Ze zou gif hebben gemengd in Crees slaapmutsje en riskeert dood door verhanging. Als Kildare kan bewijzen dat Lizzie Cree haar man vermoordde omdat ze wist dat hij The Limehouse Golem was, is er kans op vrijspraak. Maar de tijd dringt.

    The Limehouse Golem is een film die bij verschillende publieken in de smaak zal vallen. Allereerst bij horrorfans door de lugubere en bloederige moordpartijen van het titelpersonage. Daarnaast zullen ook liefhebbers van een goede thriller op hun wenken bediend worden want deze kleinschalige prent biedt heel wat mysterie en de kijker wordt een paar keer netjes op het verkeerde been gezet.

    Regisseur Juan Carlos Medina brengt alles behoorlijk donker en sfeervol in beeld wat bijdraagt tot de unheimliche sfeer die in de film hangt. Alles doet natuurlijk onmiddellijk denken aan die andere bekende Victoriaanse seriemoordenaar Jack The Ripper maar The Limehouse Golem moet zeker niet onderdoen voor zijn bekendere broertje. De stijl van Medina doet zelfs een beetje denken aan de begindagen van Guillermo Del Toro, hopelijk weet de Amerikaan dezelfde lijn door te trekken in zijn volgende films.

    De film is gebaseerd op het boek ‘Dan Leno & The Lighthouse Golem’ van Peter Ackroyd en de literaire roots zijn zichtbaar tijdens de film. Het is immers snel duidelijk dat er meer zit achter de eerst schijnbaar eenvoudige zaak van de Lighthouse Golem. Scenariste Jane Goldman (Kick-Ass, Kingsmen), die in hetzelfde genre ook The Woman in Black van Susan Hill naar het scherm bracht, heeft een gelaagd script neergeschreven waarin niets is wat het lijkt en een paar interessante, maar geloofwaardige, plottwists zitten.

    the_limehouse_golem_olivia_cooke_douglas_booth.jpgthe_limehouse_golem_bill_nighy_daniel_mays.jpgthe_limehouse_golem_eddie_marsan_douglas_booth.jpg
    © 2017 Remain In Light

    Bill Nighy is zo’n Brits acteur die je vast en zeker al eens hebt zien voorbijkomen in een van zijn ontelbare bijrollen (Harry Potter, Pirates of the Caribbean, Love Actually…). In The Limehouse Golem krijgt Nighy de enige hoofdrol uit de film en de Britse veteraan kwijt zich uitstekend van zijn taak. Inspecteur Kildare heeft in het begin van de film nog een beetje moeite met zijn emoties, het is tenslotte zijn eerste moordzaak, maar gaandeweg komt zijn gedrevenheid en vastberadenheid meer naar de voorgrond. Een sterke rol van Bill Nighy die overnam van Alan Rickman na diens dood.

    Het personage van Kildare is het beste uitgewerkt en is duidelijk de centrale figuur waardoor de nevenpersonages iets minder ‘bijt’ hebben. Toch zijn ook Kildares hulpje agent Georges Flood (Daniel Mays), actrice Lizzie Cree, de mysterieuze John Cree, de flamboyante Dan Leno en zijn assistente Aveline Ortega (Maria Valverde) interessante personages die degelijk worden neergezet.

    De DVD en Blu-ray van The Limehouse Golem is ondertussen verkrijgbaar. Helaas staan er geen extra's op het schijfje. Een kijkje achter de schermen van een productie gesitueerd in het Victoriaanse Londen met zijn theaters, bordelen en donkere steegjes is immers altijd interessant.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 26 maart 2018

     

    *** The Limehouse Golem trailer ***

  • Vera Drake (2004) *** recensie

    Pin it!

    Het nieuwe drama van Mike Leigh, Vera Drake (2004), speelt zich af in het Londen van de jaren ‘50, waar een opgewekte, warme en moedige huisvrouw tegenin de moraal van het arbeidersmilieu indruist door illegale abortussen uit te voeren. Deze geheime praktijk, die traditioneel met breinaald en een paar natte doeken werd uitgevoerd, dreigt haar leven en dat van haar gezin zuur op te breken, vooral wanneer een van die jonge dames wordt opgenomen in een ziekenhuis.

    vera_drake_2004_poster.jpg

    Mike Leigh is niet bang om controversiële dilemma's aan te snijden; over mentale ziekte (Career Girls), dakloosheid (Naked), bolemie (Life is Sweet), en maakt nooit te fout om een evidente stelling te vroeg naar voor te schuiven. Het leven biedt geen gemakkelijke oplossingen en iedere situatie is afhankelijk van tal van factoren, die ruimte laten voor reflectie en interpretatie. Daarom situeert de abortuskwestie in Vera Drake zich in de jaren 50 waar dit nog een groter dilemma was. Daarnaast krijgt men uiteraard een paar sub-plots die de kwestie telkens in een ander daglicht plaatsen.

    Vera’s acties worden in een weegschaal gelegd, en we balanceren tussen het besef dat Vera het leven van zwangere vrouwen in gevaar kan brengen, maar anderzijds ook een uitweg biedt aan vrouwen met een ongewenste zwangerschap, in hun soms penibele alleenstaande situatie.

    In deze film staat de authenticiteit van de vertolkingen centraal, en zien we een sterke prestatie van Imelda Staunton in de rol van Vera. Het realisme in Leigh zijn films is zo buitengewoon dat we echt geloven in de personages die we zien van vlees en bloed zijn. Soms begrijpen we niet altijd wat er gezegd wordt, maar dat maakt allemaal deel uit van het totaalpakket. We zien ook in de film een aantal terugkerende gezichten uit andere Mike Leigh films (Philip Davis, Peter Wight, Ruth Sheen).

    De fotografie voelt heel koud en ruw aan, en samen met de melancholische muziek zorgt het niet meteen voor een opgewekte film, maar schildert een eerder grimmige en aangrijpende atmosfeer. Niet alleen zijn de karakters heel precies uitgetekend, maar ook de locaties zijn een nauwkeurig schets van het na-oorlogse Londen, waar de mensen nog hun wonden likken van het verlies die ze hebben geleden. En zoals we dat van een grote perfectionist als Mike Leigh gewend zijn, is elk detail, gebruiksvoorwerp, de paar vluchtige woorden of een intonatie in het spel van de acteurs een unieke belevenis, die instinctief een hele wereld oproepen. Enkel een grootmeester kan zoiets verwezenlijken met een minimum aan financiële middelen die de film had.

    Mike Leigh mocht gisteren voor Vera Drake de Golden Lion Award op het Festival van Venetië in ontvangst nemen, en dankte het Festival van Cannes om zijn film niet te hebben geselecteerd. Zo kon hij immers de eer laten aan het festival van Venetië. Een klein speldenprikje naar de directeur van Cannes die ook Le Fabuleux Destin d’Amélie Poulain maar niets vond. Quentin Tarantino zei als voorzitter van het festival in Cannes dat het een mager jaar was. Misschien hadden ze beter in overleg een keuze gemaakt betreffende de films in competitie...Of misschien hadden ze nog een openstaande rekening bij Miramax…?

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 12 september 2004