De FilmBlog

Je zou het niet verwachten van iemand als Roland Emmerich, die eigenlijk voornamelijk uitpakt met big-budget catastrofe-films (Independence Day, Godzilla, The Patriot, The Day After Tomorrow), maar deze Anonymous (2011) is dus wel degelijk een kostuumdrama met zo goed als geen kinetische actie. Het zal zeker een beetje wennen zijn, maar alles is beter dan te hervallen in zijn verschrikkelijke 2012 (2009) of 10'000 BC (2008) getallen-periode.

Het verhaal speelt zich af in de politieke slangenkuil ten tijde van het Elizabethaanse Engeland en speculeert over een kwestie waarover academici en briljante geesten zoals Charles Dickens, Mark Twain en Sigmund Freud eeuwenlang hun hoofd gebroken hebben, namelijk: wie heeft echt het werk geschreven dat nu toegeschreven wordt aan William Shakespeare?

Experts hebben erover gedebatteerd, er zijn boeken over geschreven en geleerden hebben hun leven gewijd aan het beschermen of ontmaskeren van theorieën rond het auteurschap van de meest vermaarde werken uit de Engelse literatuur. Anonymous legt één mogelijk antwoord waarbij de nadruk ligt op een tijd waarin scandaleuze politieke intrige, onwettige romances in het Koninklijk Hof en de snode plannen van hebzuchtige edelen die streefden naar de macht van de troon aan het licht gebracht werden op de meest onwaarschijnlijke plek: de London stage.

Korte inhoud: Edward de Vere (Rhys Ifans), de 17e graaf van Oxford is een gelauwerd dichter en toneelschrijver voor Koningin Elizabeth I (Vanessa Redgrave) in de 16e eeuw. In de twintigste eeuw ontstaan er geruchten dat De Vere de werkelijke schrijver van de werken van William Shakespeare (Rafe Spall) is.

Het lijkt me een heel interessant gegeven voor een film? Enkel spijtig dat ze hiervoor een Duitse worstendraaien hebben aangesteld om dit verhaal te vertellen, in plaats van een fijnzinnige cineast die voldoende nuance en intrige in een verhaal kan leggen, zonder de geschiedenis geweld aan te doen. Laten we hopen dat de echte Shakespeare uiteindelijk geen Duitser of Amerikaan blijkt te zijn, of God verbiedt een 'alien'! Wat betreft het plot, het lijkt me een soort over-gesimplificeerde -Dan-Brown-complottheorie die je met heel wat korreltjes zout moet nemen.

Het scenario van de film komt van John Orloff (A Mighty Heart) en is de eerste Hollywood langspeelfilm die gedraaid zal worden op de digitale Alexa-camera (de camera die momenteel gebruikt wordt op quasi alle Belgische langspeelfilms dit jaar). De film komt op 16 november 2011 in de bioscoop.

Het is weer zover, het gepalaver over de vergelijkingen tussen het boek en de film kunnen opnieuw in alle hevigheid losbarsten. Conclusie na het zien van Angels & Demons (2009): het boek (Het Bernini Mysterie) was nogal houterig geschreven en niets bijzonders, maar ook de film is eigenlijk maar zwakjes. Was het boek dan beter dan de film? Hoe kan je nu een film gaan afrekenen met het boek. Hoe kan je een schilderwerk gebaseerd op een operastuk gelijk stellen met de opera zelf? Trouwens heeft Ron Howard het boek deze keer niet op de voet gevolgd. Meer nog, de regisseur heeft deze keer heel wat afstand genomen (naar mijn smaak spijtig genoeg niet genoeg). Maar ik wil de discussie niet voor de zoveelste keer opnieuw aansnijden op deze filmblog. Laat ik het dus voornamelijk hebben over de indrukken die ik had bij het zien van de verfilming.

Korte inhoud: Wanneer Langdon (Tom Hanks) erachter komt dat een eeuwenoud geheim broederschap bekend als de Illuminati, de machtigste ondergrondse organisatie uit de geschiedenis, weer actief is geworden, wordt hij geconfronteerd met een dreiging die de ondergang kan betekenen van de aartsvijand van deze geheime organisatie: de katholieke kerk. Als Langdon ontdekt dat de Illuminati een tijdbom hebben geactiveerd, vliegt hij naar Rome. Daar bundelen hij en Vittoria Vetra (Ayelet Zurer), een beeldschone en mysterieuze Italiaanse wetenschapster, hun krachten. Ze beginnen aan een ware jacht vol actie die hen door verzegelde grafkelders, gevaarlijke catacomben en verlaten kathedralen voert, en ze komen zelfs in het hart van de meest geheime kerker op aarde. Langdon en Vetra volgen een vierhonderd jaar oud symbolenspoor uit de oudheid dat voor het Vaticaan de enige hoop op redding is.

Met de film duiken we opnieuw de schouw van de Sixtijnse Kapel op zoek naar die witte rook die de nieuwe paus moet aankondigen. Deze keer zijn er vier 'preferiti', kardinalen van wie de aanhang zo groot is dat daar vrijwel zeker een nieuwe paus bij zit. Maar net deze vier ingewijden zijn ontvoerd door iemand die aankondigt dat hij om het uur steeds een van hen zal doden met ingang van acht uur 's avonds. Om klokslag middernacht zal hij vervolgens het hele Vaticaan naar de hel sturen. Verwacht jullie dus maar aan een Rooms bloedbad die nog nooit zo rood zag als tijdens de Inquisitie. Het had alle ingrediënten van een intelligente, spannende thriller. Spijtig genoeg blijven we ergens middenweg de schoorsteen steken en verstikken we in belachelijke plotwendingen, banale scènes waarin acteurs 'rondlopen' en teleurstellende actie-sequenties. Ron Howard is een uitstekende verteller, maar hij kan niet overtuigen met een zwak script en is niet behendig in het regisseren van adembenemende actie.

Op acteervlak valt deze keer wel niets aan te merken. Deze keer hebben we niet te maken met een Franse actrice die zichtbaar worstelt met haar Engels, zoals in die vorige Dan Brown verfilming The Da Vinci Code (2006). Niet alleen Tom Hanks (... wat een betere haarsnit zoal niet kan doen), maar ook Armin Mueller-Stahl, Ewan McGregor en het Scandinavische bataljon Stellan Skarsgard, Nikolaj Lie Kaas en Thure Lindhardt leggen hun volledige gewicht in de schaal. De honger naar macht en invloed laten ze heel subtiel doorschemeren en hun irritaties verbergen ze keurig onder een laagje beschaving. Maar gezien de kwaliteit van de film verwacht ik niet meteen een erkenning in hun richting of het zou al een zegen moeten zijn van de echte paus.

De muziek viel een beetje tegen. Enkel die viool-intermezzo's en de opzwepende percussie waren grandioos. Had het verhaal iets meer om het lijf had ik ze misschien nooit gehoord. Enkel spijtig van de Hans Zimmer synthesizers en de overdaad aan elektronische koor-klanken de klassieke kwaliteiten van de orkestratie ietwat overschaduwen, daar waar hij in The Da Vinci Code ons kon wegblazen met een klassiek orkest en een bevlogen koor.

Uiteindelijk is het de over-mediatisering die de teleurstelling bij het publiek in de hand werkt (of dat was toch bij mij het geval). Het is niet veel beter dan die National Treasure films. Angels & Demons is net zoals het boek een crowd pleaser voor mensen die weinig naar de bioscoop gaan of voor geeks die verzot zijn op camp (ook al was het niet de bedoeling van de makers). Maar het is in geen geval een hoogvlieger. Na een paar maanden zijn we deze Ron Howard film compleet vergeten en in tegenstelling tot Splash (1984) zal niemand ooit nog over deze prequel praten. Is de film dan slecht? Laat ik dit beantwoorden met een andere vraag: "Is fast-food slecht?" Wel het is slecht voor de gezondheid en je hebt er nadien wel spijt van, maar op het moment zelf kan je er wel van genieten. Het is beter dan de eerste film, maar dat is op zich al geen prestatie. Angels & Demons is sinds gisteren 13 mei 2009 in de zalen. Let wel, de film duurt meer dan 2 uur en het voelt aan alsof het 4 uur duurt. Op zich het enige mirakel dat zal blijven nazinderen.

***Related Posts***
22/04/2009: Angels & Demons trailer
02/11/2008: De eerste beelden uit Angels & Demons
16/12/2006: De Beste en Slechtste Films van 2006
30/11/2006: Angels & Demons, The Da Vinci Code sequel of prequel
18/05/2006: The Da Vinci Code review
08/04/2006: The Da Vinci Code geen plagiaat
17/12/2005: The Da Vinci Code trailer
18/03/2005: Een promotiestunt ?

Dan Brown heeft met zijn controversiële bestseller 'The Da Vinci Code' de wereld veroverd. Spijtig genoeg kon je niet hetzelfde zeggen van de film The Da Vinci Code (2006) van Ron Howard. Het werd verguisd in de media en vele filmrecensenten (alsook deze filmblog) heeft de film bestempeld als één van de grootste teleurstellingen van 2006.

De regisseur ontsnapte trouwens nipt aan een Razzie Award. Hopelijk is de verfilming van literaire voorganger Angels & Demons (2009) gebaseerd op Het Bernini Mysterie, een beter lot beschonken…

Korte inhoud: Wanneer Langdon (Tom Hanks) erachter komt dat een eeuwenoud geheim broederschap bekend als de Illuminati, de machtigste ondergrondse organisatie uit de geschiedenis, weer actief is geworden, wordt hij geconfronteerd met een dreiging die de ondergang kan betekenen van de aartsvijand van deze geheime organisatie: de katholieke kerk. Als Langdon ontdekt dat de Illuminati een tijdbom hebben geactiveerd, vliegt hij naar Rome. Daar bundelen hij en Vittoria Vetra (Ayelet Zurer), een beeldschone en mysterieuze Italiaanse wetenschapster, hun krachten. Ze beginnen aan een ware jacht vol actie die hen door verzegelde grafkelders, gevaarlijke catacomben en verlaten kathedralen voert, en ze komen zelfs in het hart van de meest geheime kerker op aarde. Langdon en Vetra volgen een vierhonderd jaar oud symbolenspoor uit de oudheid dat voor het Vaticaan de enige hoop op redding is.

Er is hier dus geen sprake meer van een Quest for the Holy Grail zoals in de eerste film dan wel in een opsporing van een geheime vennootschap dat een bom onder het Vaticaan zou gelegd hebben. En opnieuw zal hun kennis over de oudheid op de proef gesteld worden, willen ze ook maar in de buurt komen van de Illuminati orde. Van het boek Het Bernini Mysterie werden in eerste instantie nauwelijks tienduizend exemplaren verkocht, maar door het succes van De Da Vinci Code kreeg dit boek een nieuwe en succesvolle heruitgave. Brown wordt geprezen vanwege het vermengen van feiten en fictie, wat hij op een uitzonderlijke wijze doet. Zijn fictieve theorieën zijn vaak zo goed bedacht, dat de lezer, na de laatste bladzijde te hebben omgeslagen, in verwarring achterblijft in een doolhof van feiten en fictie. Door zijn unieke brij van fact fiction roert hij nog een fijne scheut spanning en dit is de succesformule.

Hoe dan ook, het zal wederom een film zijn waar de vergelijkingen met het boek niet zullen uitblijven. Voor mij maakt het niet uit of Ron Howard het boek op de voet volgt of niet. Ik ben geïnteresseerd in een goed verhaal met karakters van vlees en bloed, iets wat in de eerste film nauwelijks het geval was. Je kan trouwens onmogelijk een boek van meer dan 400 pagina’s vertalen in een film van 90 minuten. Hij zal noodgedwongen keuzes moeten maken, hopelijk maakt hij de juiste. En van keuzes gesproken, merk op dat hij het kapsel van Hanks heeft kort gewiekt. Een eerste juiste keuze als je het mij vraagt! Een andere juiste keuze is de casting van Ewan McGregor en Stellan Skarsgård. Voor de rest moeten we wachten tot 13 mei 2009.

En ondertussen zijn er plannen voor de verfilming van Dan Brown's gloednieuwe boek The Lost Symbol. Er zal wel nog wat gediscussieerd worden over de rechten want Sony bezit de rechten over het personage van Langdon en Columbia heeft de rechten van het nieuwe boek opgekocht. Het boek had in 2006 moeten uitkomen, maar de release werd uitgesteld (meerdere malen). Niemand weet dus waarover het boek gaat, enkel dat er Vrijmetselaars in zitten, het zich afspeelt in Washington DC en het cryptische beeld in het CIA. National Treasure, anyone?

***Related Posts***
02/11/2008: De eerste beelden uit Angels & Demons
16/12/2006: De Beste en Slechtste Films van 2006
30/11/2006: Angels & Demons, The Da Vinci Code sequel
18/05/2006: The Da Vinci Code review
08/04/2006: The Da Vinci Code geen plagiaat
17/12/2005: The Da Vinci Code trailer
18/03/2005: Een promotiestunt ?

De man heeft een paar flauwe films geregisseerd, zoals Coma (1978), Looker (1981), The First Great Train Robbery (1979), Westworld (1973) en Runaway (1984), maar is voornamelijk bekend als bedenker van de ziekenhuisserie "ER" (1994), en door zijn 15 romans, waarvan The Andromeda Strain en Jurassic Park de bekendste zijn. Maar eergisteren in Los Angeles overleed Michel Crichton (66) aan de gevolgen van kanker, volgens de nieuwsgroep CNN.

Michael Crichton werd geboren in Chicago in 1942 en studeerde op Harvard summa cum laude af op de raciale geschiedenis van het oude Egypte. Na een docentschap antropologie aan Cambridge University werd hij arts in opleiding op Harvard Medical School, en begon hij geld bij te verdienen met het schrijven van thrillers onder een pseudoniem. Zijn eerste boek onder eigen naam, The Andromeda Strain, uitgebracht in 1972, over een dodelijke bacterie die door corrupte geleerden op de wereld wordt losgelaten, werd meteen aan Hollywood verkocht. Crichton verhuisde naar Los Angeles, schreef naast romans ook filmscripts en regisseerde zelf tussen de bedrijven door een aantal films. Vanaf 1994 schreef en produceerde hij de baanbrekende NBC-ziekenhuisserie E.R., die vijftien seizoenen en 350 afleveringen zou blijven lopen.

Crichton heeft wel nooit geen literaire erkenning verkregen; daarvoor lazen zijn boeken te veel als een uitgeschreven filmscript en was zijn stijl te plat, met veel dialoog en weinig beeldspraak. "Ik denk dat je als schrijver de verplichting hebt om je publiek wakker en geboeid te houden," zei hij aan Vanity Fair, om daarna te benadrukken dat zijn maatstaf niet het overgestileerde werk van Henry James was, die hij zelf omschreef als: "incredibly badly written. It looks like a first draft", maar eerder geïnspireerd was door de originaliteit en verhalende kracht van Edgar Allan Poe, of Arthur Conan Doyle.

Crichtons sterkte was de onheilspellende toekomst en de bijna griezelige actualiteit, van zijn oeuvre. De kloontechnologie in Jurassic Park, waarin onverantwoordelijke genetici met behulp van computers en biotechnologie dinosauriërs op de aarde zetten, bleek twee jaar na de publicatie in theorie mogelijk. De anti-Japanse teneur van het hi- tech-detectiveverhaal Rising Sun (1993) liep vooruit op een breed maatschappelijk debat in Amerika over Japanse investeringen en economische afhankelijkheid. In Disclosure (1994) keerde Crichton zich tegen de uitwassen van de processen wegens ongewenste intimiteiten, in de nog niet-verfilmde Prey uit 2002 ging hij tekeer tegen de nanotechnologie, en in zijn laatste boek Next uit 2006 van die van de biotechnologie en gentherapie. Crichton lag ook aan de bron van films als Congo (1995), Twister (1996) en Timeline (2003).

Hij nam ook controle over The 13th Warrior (1999) van regisseur John McTiernan, een film die gebaseerd was op het boek van Crichton over een nomadische krijger die zich aansluit bij een groep Noormannen in de strijd tegen een beestachtig volkje. Het resultaat bleef hoe dan ook slecht. Je bent een regisseur of je bent het niet, en Crichton had verschillende malen bewezen dat hij dat niet was.

Maar de auteur maakte zich niet echt populair nadat hij in 2004 zelfs het onderwerp was van controverse door zijn roman State of Fear, waarin hij onder meer tekeer ging tegen de milieubeweging, de ecologische beweging en de anti-globalisten. Hij beschouwde de milieubeweging als een soort religie. Zijn ontkrachting van het broeikaseffect maakte hem naar verluidt tot een van de moderne schrijvers die de goedkeuring van George W. Bush kunnen wegdragen. Maar de auteur kreeg heftige kritiek van de wetenschappelijke wereld omdat zijn "fictie" boek voetnoten had die verwezen naar bestaande cijfers die compleet uit de context werden gerukt en gebruikt om zijn theorie te staven en de schijn over te brengen van een wetenschappelijk werk. Maar het was duidelijk dat Crichton eigenlijk zelf geen flauw benul had van wat hij op papier had gezet, en eigenlijk niet beter was dan Dan Brown (The Da Vinci Code). En nadat de literaire wereld hem de rug toekeerde, kreeg hij het dan ook aan de stok met de wetenschappelijke wereld.

Zoals zijn grote literaire voorbeelden (Poe, Conan Doyle en Jules Verne) hun verhalen graag doorspekten met wetenschappelijke details en logische redeneringen, zo wisselde Michael Crichton zijn verrassende plotwendingen af met academische verhandelingen die soms wel een paar bladzijden achter elkaar beslaan. Wie Crichtons romans vanaf 1972 goed heeft gelezen kan dan ook een aardig mondje meepraten over uiteenlopende dingen als neurobiologie, het sociaal gedrag van mensapen, biofysica, internationale economie, tijdreizen, het ‘zogenaamde’ broeikaseffect, en niet te vergeten het klonen van dinosauriër. En van zijn werk zijn toch een paar knappe films afgeleverd.

Hier is dan uiteindelijk de trailer van Angels & Demons (2009), het vervolg op die afschuwelijk slechte The Da Vinci Code (2006). Regisseur Ron Howard besloot dan maar om twee sabbatjaren te nemen en blijkbaar heeft hij zich wat kunnen herbronnen, want op het eerste gezicht lijkt de sequel veelbelovend.

...Hoewel je dat evengoed kon zeggen van de trailer van de eerste film. Ik heb vorig jaar het Vaticaan bezocht en inderdaad, het is er echt wel indrukwekkend. Dit gebouw in de trailer steken maakt meteen indruk (cf. Mission: Impossible III).

Korte inhoud: In Angels & Demons moet hoofdrolspeler Robert Langdon (Tom Hanks) een moord op een wetenschapper oplossen, en komt hierbij tot de ontdekking dat de Illuminati, een doodgewaande, mysterieuze sekte, een bom onder het Vaticaan heeft gelegd, net tijdens een conclaaf. Ook zijn de vier kardinalen waarvan men verwacht dat ze de grootste kans hebben om tot paus verkozen te worden, de zogenaamde prescelti, gegijzeld. Elk uur zal er een sterven, met behulp van één van de vier elementen. Samen met de dochter van de vermoorde wetenschapper, Vittoria Vetra (Ayelet Zurer), volgt Langdon een eeuwenoud spoor dwars door Rome om de daders te pakken...

Wat betreft het boek, wel ik vond deze toch wel iets beter dan The Da Vinci Code. De aandacht voor detail en reseach blijft opmerkelijk. De personages, misschien wel 2-dimensionaal, zijn toch opnieuw specialisten die op de hoogte zijn van alles in hun vakdomein (let wel, ze verkopen soms ook de reinste onzin), de dialogen zijn slim en scherp en de plot-twists zijn behoorlijk fascinerend en zelfs scary. Maar daar blijft het allemaal bij. Ik vond dit boek iets beter, maar het blijft eigenlijk wel een middelmatig werk van een auteur die zelf geen specialist is en eigenlijk alles op papier zet van wat hij zopas heeft ontdekt. Ik bedoel, voor mensen die nooit hun humaniora hebben beëindigd in een deftige school, kunnen dit allemaal ervaren als schokkende "revelaties". Ikzelf ben enkel geïnteresseerd in een goed verhaal, en dat zit er maar half in. Maar uiteraard heb je dit niet nodig om een bestseller te krijgen, laat staan een blockbuster. Maar ga zeker het boek lezen. Je zou toch niet de enige aan de tafel met vrienden willen zijn die het werk van Dan Brown nog niet heeft gelezen.

Je kunt natuurlijk wel opperen dat het maar om een romannetje gaat en dat de accuraatheid van de stellingen eigenlijk bijzaak zijn. Juist, maar er is toch wel een serieus verschil tussen een boek en een film. Mensen zullen sneller de inhoud van een boek vertrouwen dan dat van een fictie film. Komt daar nog bij dat de auteur in kwestie duidelijke verwijzingen maakt naar bestaande terminologieën of namen. Ik ben dus wel een beetje verdeeld over de zaak, want wie is nu zo naïef om te denken dat ‘een boek’ geen invloed zou hebben op de samenleving of dat een boek geen instrument kan worden voor kritiek tegen filosofieën en instellingen. Recente rapporten wijzen er nu al op dat het kennisniveau van de scholieren er serieus op achteruit gaat. Als dergelijke films nu nog eens gemeengoed worden, dan ziet het er niet goed uit voor onze toekomst. Hopelijk blijft het bij misvattingen dat er een Mach 15 vliegtuig zou bestaan…

***Related Posts***
16/12/2006: De Beste en Slechtste Films van 2006
30/11/2006: Angels & Demons, The Da Vinci Code sequel
18/05/2006: The Da Vinci Code review
08/04/2006: The Da Vinci Code geen plagiaat
17/12/2005: The Da Vinci Code trailer
18/03/2005: Een promotiestunt ?

En terwijl de ene film beschuldigd wordt van plagiaat, wordt de andere van plagiaat vrijgesproken. De succesvolle schrijver Dan Brown heeft zich in zijn boek de The Da Vinci Code niet schuldig gemaakt aan plagiaat.

"Teksten zijn beschermd door het auteursrecht, maar ideeën zijn dat niet, oordeelde rechter Peter Smith vandaag. Micheal Baigent en Richard Leigh herkenden Browns verhaallijn uit hun eigen boek Holy Blood Holy Grail. In februari van dit jaar begonnen ze een proces tegen Browns uitgever Random House, tevens ook hun eigen uitgever.

Tijdens de spannende rechtszaak gaf Dan Brown toe dat hij het boek van zijn opponenten kende, maar dat hij het pas las toen hij het plot voor zijn bestseller al af had. Onlangs zei Random House dat de zaak alleen maar goede publiciteit opleverde voor het boek en de film, The Da Vinci Code (2006), die op 17 mei 2006 bij ons uitkomt. Toch is de uitgever nu opgelucht met de uitspraak, want als de rechter anders had beslist, zouden boek én film worden verboden.

Door de rechtzaak werd het boek van Baigent en Leigh de afgelopen weken zoveel verkocht, dat zij alle proceskosten (1.4 miljoen dollar !) gemakkelijk uit de opbrengsten kunnen betalen. Ook de Da Vinci Code had tijdens het proces een recordverkoop. Ja, ”there is no such publicity as bad publicity.” Ik hoop echt dat de film op iets zal trekken, want na al die hype rond die film zit iedereen met hoge verwachtingen. Hier is de trailer van de film.

***Related Posts***
30/11/2006: Angels & Demons, The Da Vinci Code sequel
18/05/2006: The Da Vinci Code review
17/12/2005: The Da Vinci Code trailer
18/03/2005: Een promotiestunt ?

Het boek is de grootste bestseller van de afgelopen jaren. We mogen dus aannemen dat er ook een ware volksverhuizing zal plaatsvinden naar de bioscoop wanneer The Da Vinci Code (2006) op 17 mei in onze zalen verschijnt. En bij het zien van de spectaculaire trailer zie je meteen dat regisseur Ron Howard (A Beautiful Mind, Cinderella Man) geen kosten noch moeite heeft gespaard om een antwoord te bieden aan de enorme hype.

Op het einde van de trailer zit er zelfs iets verborgen in de letters. Wat precies verborgen zit is al even voordehandliggend als de vele raadseltjes in het boek. Ik zal het antwoord zetten bij de commentaren.

In de film zien we een mengeling van Franse en Amerikaanse acteurs. De belangrijkste rollen zijn weggelegd voor Tom Hanks, Jean Reno, Paul Bettany, Audrey Tautou, Alfred Molina, Ian McKellen en Jurgen Prochnow. Op dit vlak is er bij mij een grote geruststelling.

Ik heb, zoals velen onder jullie, de roman van Dan Brown gelezen en wat meteen opvalt in de trailer is dat ze voornamelijk het mysterie accentueren en minder de religieuze implicaties. Dat het boek niet meteen bestemd is voor intellectuelen kan niemand ontkennen, maar ook op narratief vlak was The Da Vinci Code ontgoochelend. Ik had een beetje de indruk dat het plot een excuus was om verschillende intrigerende verhaaltjes te vertellen die doorheen de geschiedenis de ronde hebben gedaan. De personages komen niet meteen tot leven en het boek blijft niet gespaard van heel wat stereotyperingen. Maar dat heb je wel vaker wanneer Amerikanen schrijven over Europeanen.

In vergelijk met Umberto Eco’s In the Name of the Rose kan The Da Vinci Code gemakkelijk vergeleken worden met een populair stationromannetje die je geen twee keer zal lezen. Ik kende al veel van die mythes dus bleef ik ook een beetje op mijn honger zitten. We zullen zien of de filmversie van hetzelfde vat zal tappen als National Treasure. Ik hoop van niet, maar ik vrees ervoor.

***Related Posts***
16/12/2006: De Beste en Slechtste Films van 2006
30/11/2006: Angels & Demons, The Da Vinci Code sequel
18/05/2006: The Da Vinci Code review
08/04/2006: The Da Vinci Code geen plagiaat
18/03/2005: Een promotiestunt ?

Volgens mij gaat de nieuwe controverse over The Da Vinci Code eigenlijk over een geslaagde promotiestunt om de verkoopcijfers van het boek de lucht in te jagen. Waar gaat de discussie over; wel blijkbaar vinden een aantal hooggeplaatste instanties dat het boek een loopje neemt met de feiten. So what?! Wat geldt voor fictie film, geldt ook voor een fictie boek; het is en blijft fictie, hoe realistisch de vertelling ook mag zijn.

De origine van de ophitsing ligt bij Genoa Cardinal Tarcisio Bertone, voormalig hoofd van het bureau van het Vaticaan, die beweert dat het boek anti-katholieke propaganda is. Hij zegt dus openlijk dat de mensen het boek niet mogen kopen. Wat zou zijn percentage nu zijn om een dergelijke bewering te doen? Ik, als editor, zou de man toch een mooie premie geven voor bewezen diensten, uiteraard met een clausule dat hij over de deal niets mag vermelden.

Volgens de kardinaal zijn anti-katholieke geschriften nooit een probleem, maar wanneer een boek over de holocaust of de Shoah ook maar iets durft in vraag te stellen, er meteen aan de alarmbel wordt getrokken. In concreto staat in het boek van Brown dat Jezus getrouwd is met Mary Magdalene, en daarmee een aantal kinderen op de wereld heeft gebracht.

Los van het feit dat de geschiedenis van Christus 2000 jaar geleden is voltrokken en het vrijwel onmogelijk is om iets met zekerheid te zeggen over die periode, is de Holocaust van 50 jaar geleden vrij goed gedocumenteerd en vastgelegd op beeld- en fotomateriaal door duizenden getuigen. Dit argument gaat dus bij mij niet meteen op. Wat men echter ook kan natrekken is de collaboratie van het Vaticaan tijdens de 2de W.O. met de Nazi’s. En dat is toch wel van een andere orde als het zitten zeuren over een fictie boek.

En in het geval moest het geen promotiestunt zijn, dan vindt Ian McKellen dit onbegrijpelijk. McKellen, die net de opnames van de film met Tom Hanks en Audrey Tautou achter de rug heeft, vindt de houding van de kerk tegenover het verhaal vooral "zielig"...

"People are always interested in mystery, but when it's a mystery that suggests that a major influence on all our lives, the Catholic Church, has perhaps been misleading us all this time, then it becomes spectacularly sensational. The idea that it shouldn't be read, which I think is the official Vatican line, is pretty pathetic."

***Related Posts***
30/11/2006: Angels & Demons, The Da Vinci Code sequel
18/05/2006: The Da Vinci Code review
08/04/2006: The Da Vinci Code geen plagiaat
17/12/2005: The Da Vinci Code trailer

***Related Sites***
Imdb: The Da Vinci Code (2006)
Officiële site: www.sonypictures.com/thedavincicode