dakota fanning

  • De nieuwe Blomkamp kortfilm Zygote is on-line

    Pin it!

    Het is al een tijdje geleden dat we nog iets van Neill Blomkamp hebben gehoord nadat zijn Alien 5 film naar de prullenmand werd verwezen nadat Ridley Scott het toch maar zelf wou doen. Zijn laatste film, Chappie: Robot Rebel (2015), was ook niet meteen een schot in de roos.

    Maar ondertussen is Blomkamp bezig geweest met kortfilms, en één van deze experimentele sci-fi horror shorts is nu te zien op YouTube. Zygote (2017) vertelt het verhaal van twee overleden – Quinn (Jose Pablo Cantillo) en Barkley (Dakota Fanning) - in een mijn op de Zuidpool, die een nieuwe vorm van terreur moeten zien te overleven.

    Een goede kortfilm kan altijd wel een goede locatie gebruiken, in hier heeft Neill zijn filmploeg naar een koude oorlog nuclaire bunker gebracht in Canada, een set die ook al werd gebruikt in The Sum of All Fears (2002). Dit is ondertussen de 4de kortfilm van de Oats Studio dit jaar. De film lijkt wel een soort kruising te zijn tussen Alien en The Thing (1982). Wat de kortfilm ontbreekt in originaliteit, maakt het alles goed in zijn intrigerende vormgeving en karakterontwikkeling – en het beeld van een pulserende, amorf monster zal zeker blijven nazinderen.

    Vergeet ook niet te kijken naar Firebase (2017) (hier de link), een film die zich afspeelt tijdens de Vietnamoorlog, alsook naar God: Serengeti (2017) (hier de link) en Rakka (2017) (hier de link). Vorig jaar was Blomkamp begonnen met zijn kortfilms-reeks, na een nieuwe BMW film met Clive Owen. The Escape (1016) (hier de link).

     

    *** Zygote trailer ***

  • Het leven van Errol Flynn in The Last of Robin Hood

    Pin it!

    Ik moet zeggen dat ik niet zo heel veel afweet van Errol Flynn, buiten dat hij een legendarische Robin Hood figuur heeft neergezet in The Adventures of Robin Hood (1938) en ook al de hoofdacteur was in verschillende avonturenfilms en hij van Australische afkomst was. Waar ik weinig van afweet is zijn sociale leven, en al zeker het feit dat hij een seksuele relatie had met een minderjarige. Maar we zullen binnenkort alles te weten komen in The Last of Robin Hood (2014).

    the_last_of_robin_hood_2014_poster.jpg

    Korte inhoud: Deze biopic vertelt het waargebeurde verhaal over Beverly Aadland (Dakota Fanning), de laatste vriendin van de legendarische Errol Flynn (Kevin Kline). In 1957, toen ze werkzaam was bij Warner Brothers studio's, met een valse geboorteakte waarop stond dat ze 18 was - ze was in feite slechts 15 - kwam ze in contact met het voormalige idool. Na een moeilijke start groeide het uiteindelijk uit tot een relatie die ook werd omarmd door Beverly's moeder Florence (Susan Sarandon), die een bereidwillig derde wiel werd.

    De regie is in handen van de (voor mij althans) twee nobele onbekenden, Richard Glatzer en Wash Westmoreland die eigenlijk bekend zijn voor hun werk op America's Next Top Model (pic1, pic2 en pic3) en ook al heel wat prijzen hebben opgestreken met Quinceañera (2006). De twee regisseur verbergen ook niet dat ze voor de mannen zijn en dat merk je wel een beetje aan de toon en aanpak van hun laatste audio-visuele activiteiten. Richard Glatzer heeft tijdens de shoot een neurologische probleem ontwikkeld waarbij hij niet meer in staat was te spreken en communiceerde via i-pad.

    The Last of Robin Hood is voor het eerst vertoond geweest in Canada in september van 2013, en heeft op 29 augustus 2014 zijn officiële release in de States. Of de film nog bij ons een release zal krijgen is op dit ogenblik nog koffiedik kijken. Ook al verwacht ik geen grootse dingen, hebben we hier hoe dan ook te maken met drie klasbakken (Fanning, Sarandon, Kline), ook al lijkt Dakota Fanning helemaal niet overtuigend in de trailer. Daarnaast is het me opgevallen dat Errol Flynn gestorven is op 50-jarige leeftijd, terwijl Kevin Kline ondertussen al 67 is. Dit is wel een serieus leeftijdsverschil!

    *** The Last of Robin Hood trailer ***

  • Coraline (2009) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De blu-ray heeft een tijdje op zich laten wachten maar volgende week zou het exemplaar van Coraline (2009) in de winkel moeten liggen, een uitstekende en eigenzinnige stop-motion animatiefilm van Henry Selick (The Nightmare Before Christmas), gemaakt door het Amerikaanse animatiehuis Laika.

    stop-motion,coraline,The Nightmare Before Christmas,corpse bride,Henry Selick,teri hatcher,Dakota Fanning

    De film kreeg heel wat erkenning in diverse filmfestivals, alsook een Oscar-nominatie. Met zijn 96 minuten is het meteen ook de langste stop-motion film, op de voet gevolg door Corpse Bride (2005).

    Korte inhoud: Coraline Jones (Dakota Fanning) verveelt zich stierlijk tot ze op een geheime deur stuit en aan de andere kant een alternatieve, betere versie van haar eigen leven ontdekt. In dit ogenschijnlijk volmaakte wereldje is lang niet alles wat het lijkt. Haar Andere Ouders – en met name haar Andere Moeder (Teri Hatcher) – willen haar nooit meer laten gaan. De pientere Coraline moet al haar moed bijeenschrapen om aan deze gevaarlijke plek te ontsnappen en haar enige echte familie te redden. Met behulp van spectaculaire stopmotiontechnieken toverde Henry Selick de bestseller van Neil Gaiman om tot een heerlijk griezelig tekenfilmavontuur!

    Nope, dit is geen animatiefilmpje voor de allerjongsten. Het is best wel creepy. Maar er zitten zowel elementen in voor jongeren als voor volwassenen, en dat is ook de kracht van de betere animatiefilms. Goede acteurs maken de helft uit van de kwaliteit van een fictie film, maar voor animatiefilms ligt dat enigszins anders. De kwaliteit van het scenario en de karakter-uitwerking zijn hier van essentieel belang. En dat is hier zeker wel het geval. Komt daar nog bij dat er uitstekende acteurs werden gevonden voor de stem-vertolking.

    Het zal jullie niet verbazen dat het een heus karwei is om een dergelijke prent in te blikken. Er waren zo’n 130 sets en voor één poppetje waren er 10 mensen aan het werk gedurende de 3 maanden. Op een gegeven moment heeft Coraline zelfs 16 verschillende expressies in 35 seconden. In totaal waren er zo’n 207’336 verschillende gezichtsuitdrukkingen. De shoot zelf duurde 18 maanden en er ging al een pre-productie vooraf van 2 jaar. Het heeft dus veel zweet en tranen gekost om deze film te maken, en het resultaat mag gezien zijn.

    stop-motion,coraline,the nightmare before christmas,corpse bride,henry selick,teri hatcher,dakota fanningstop-motion,coraline,the nightmare before christmas,corpse bride,henry selick,teri hatcher,dakota fanningstop-motion,coraline,the nightmare before christmas,corpse bride,henry selick,teri hatcher,dakota fanning
    stop-motion,coraline,the nightmare before christmas,corpse bride,henry selick,teri hatcher,dakota fanningstop-motion,coraline,the nightmare before christmas,corpse bride,henry selick,teri hatcher,dakota fanningstop-motion,coraline,the nightmare before christmas,corpse bride,henry selick,teri hatcher,dakota fanning

    Op de blu-ray vinden jullie een pak deleted scenes, een uitgebreide making of en filmcommentaar van regisseur Henry Selick en componist Bruno Coulais. Zeker een aanrader.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 15 mei 2011

    ***Related Posts***
    16/10/2009: Stop-motion Corpse Bride van Tim Burton
    12/06/2009: Coraline met Teri Hatcher

     

    *** Coraline trailer ***

  • The Twilight Saga: Eclipse (2010) *½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Dat je niet noodzakelijk goede films moet maken om een hype te worden, bewijzen de drie films uit de ‘Twilight’-serie die gebaseerd zijn op de razend populaire boekenreeks van Stephenie Meyer. Voor The Twilight Saga: Eclipse (2010) besloten de makers niet te veel af te stappen van de succesformule van voorgangers Twilight (2008) en New Moon (2009) en gebruiken ze grotendeels dezelfde ingrediënten. Verwacht je dus aan een smachtend kijkende Robert Pattinson, een shirtloze Taylor Lautner en een immer twijfelende Kristen Stewart die maar niet kan kiezen tussen vampier of weerwolf. Genoeg om horden pubers naar de bioscoop te lokken, maar baanbrekende cinema is het zeker niet.

    twilight_saga_eclipse.jpg

    Korte inhoud: Bella Swan is nog maar net terug van een reisje naar Italië of ze bevindt zich meteen terug in het middelpunt van de hevige strijd tussen Edward Cullen en Jacob Black. Zoals we al weten uit de vorige films hebben beide hunks hun oog laten vallen op de tiener, maar vooralsnog heeft Bella haar definitieve keuze tussen vampier Edward en weerwolf Jacob nog niet gemaakt. Dat beide romeo’s en hun respectievelijke clans verwikkeld zijn in een eeuwenlange vete en machtsstrijd maakt de zaken er voor Bella ook niet bepaald eenvoudiger op.

    Ondertussen wordt Seattle ook nog eens geplaagd door een reeks geheimzinnige moorden. Edward vermoedt dat een vampier een leger van ‘nieuwgeborenen’ aan het scheppen is om daarna de aanval op de Cullens en Bella in te zetten. Pas getransformeerde bloedzuigers zijn immers op hun sterkst omdat ze nog mensenbloed in hun lijf hebben. Omdat de Cullens Bella niet alleen kunnen beschermen, zien ze zich genoodzaakt om de hulp in te roepen van Jacob en zijn troep wolven. Hun al gespannen relatie bereikt een hoogtepunt wanneer het Jacob ter ore komt dat Bella na haar afstuderen vampier zal worden en met Edward zal trouwen.

    Net als de eerste films van de Harry Potter-franchise werd er ook in de ‘Twilight’-reeks voor elke film een andere regisseur gekozen. Catherine Hardwicke deed het zeker niet slecht in het eerste deel, maar werd toch aan de kant geschoven voor Chris Weitz die van New Moon een zoutloze en slaapverwekkende boel maakte. Exit Weitz dus, en toen bekend raakte dat David Slade het derde deel mocht regisseren, flakkerde er toch wat hoop op. Want Slade was toch de regisseur van het gedurfde Hard Candy en had toch al vampier-ervaring met 30 Days of Night?

    Helaas is de ene vampier de andere niet en lijkt Slade zich een beetje verslikt te hebben in het tienerpubliek dat zich niks aantrekt van boeiende film, maar vooral heel veel Robert Pattinson en Taylor Lautner wil zien. Het verhaal van Eclipse is dan ook een doorslagje van New Moon, en ook na het bekijken van dit derde deel moet je niet hopen op duidelijke antwoorden. De deur voor een vierde film moet immers op een kiertje blijven staan.

    Grofweg kan de hele Twilight-reeks gereduceerd worden tot het oeroude verhaal van verboden liefde. Of het nu Romeo Montague is die zijn liefde verklaart aan Julia Capulet, of in moderne tijden Bella nu kiest voor een vampier of een weerwolf, het zal altijd een onmogelijke liefde zijn door de verschillende achtergrond van de personages. De romantiek en onderliggende spanning tussen de drie hoofdpersonages is dan ook het belangrijkste element in de serie en de actie is ondergeschikt aan de lange conversaties van de tieners.

    twilight_eclipse_01.jpgtwilight_eclipse_02.jpg

    In dat opzicht zijn de personages dan ook perfect gecast. De Brit Robert Pattinson is de denker met de indringende blik die je meesleurt in zijn gekwetste ziel, daartegenover heb je spierbundel Taylor Lautner die het vooral moet hebben van zijn fysieke verschijning. En tussen hen heb je ten slotte de getormenteerde Kristen Stewart die niet goed lijkt te beseffen wat haar allemaal overkomt. De jonge acteurs spelen en kijken de hele film door alsof ze het gewicht van de hele wereld op hun piepjonge schouders meetorsen, en zijn daardoor de perfecte uithangborden van de emo-generatie.

    Gelukkig worden hun liefdesperikelen af en toe onderbroken door een actiescène. Het is vooral in deze scènes dat Slade zich beter toont dan Hardwicke of Weitz. De regisseur wordt ook geholpen door een veel betere cgi dan in de vorige films. Het leidt alleszins tot een paar sfeervolle actiescènes en confrontaties in de sneeuw. Slades verdienste is ook dat er in Eclipse toch af en toe mag gelachen worden, zo vraagt Edward zich openlijk af of Jacob wel een t-shirt heeft nadat Jacob nog maar eens topless door het beeld flaneert.

    Verder onthouden we vooral een karrenvracht nevenpersonages, die worden gespeeld door onder andere Bryce Dallas Howard, Anna Kendrick, Ashley Greene , Peter Facinelli, Elizabeth Reaser, Nikki Reed, Billy Burke en Dakota Fanning. Kortom, deze Twilight: Eclipse is geen baanbrekende cinema, maar weet perfect in te spelen op de wensen van zijn doelpubliek. Wie echter niet tot de jeugdige doelgroep behoort, onthoudt vooral de vaak ellenlange dialogen en het eeuwige getwijfel van Bella Swan.

    rating

    Beoordeling: 1,5 / 5
    Recensie door op 21 december 2010

    ***Related Posts***
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    01/06/2009: The Twilight Saga: New Moon trailer
    16/03/2009: The Twilight Saga: Eclipse in regie van Drew Barrymore?
    11/10/2008: Twilight maakt indruk

     

    *** The Twilight Saga: Eclipse trailer ***

  • Stop-motion Coraline opgenomen met 3D-technologie

    Pin it!

    Coraline Zoals jullie waarschijnlijk al hebben ervaren, stop-motion is terug van weggeweest. Niet alleen wordt de techniek toegepast in recente commercials maar ook in animatiefilms. Zo is er niet alleen de Belgische Paniek in het Dorp (2009), maar nu ook Coraline (2009) van het Amerikaanse animatiehuis Laika.

    Neen, het is geen nieuwe wasverzachter maar de eerste stop-motion animatiefilm die geheel is opgenomen met 3D-technologie en bij mijn weten trouwens ook de langst durende film (100 min), geregisseerd door Henry Selick (The Nightmare Before Christmas). Een productie die 2 jaar in pre-productie zat en 18 maanden in productie, waarbij 130 sets werden gebouwd over 52 studios. In tegenstelling tot Paniek in het Dorp hebben we hier niet te maken met een zacht en braaf animatiefilmpje. Het is een modern sprookje dat jong en oud durft te prikkelen.

    Korte inhoud: Coraline (Dakota Fanning) is een dertienjarig meisje die er de pest in heeft. Ze hebben zopas moeten verhuizen en haar ouders journalisten hebben het zo druk dat ze geen tijd meer vinden voor haar. Tot op de dag dat Coraline ontdekt dat er in haar huis een muur is die leidt naar een parallel universum. Omdat ze daar onder meer te maken krijgt met een andere moeder (Teri Hatcher), een andere vader (John Hodgman) en buren die plots fenomenale circusacts in de benen blijken te hebben, staat haar wereld op z'n kop. Komt daar nog bij dat ze allemaal knopen hebben waar hun ogen moeten zijn.

    Het grimmige, behoorlijk donkere sprookje, die een beetje doet denken aan Tideland (2005) van Terry Gilliam, is afkomstig van de fantasy-auteur Neil Gaiman (Stardust, Beowulf, The Sandman) en was gesneden koek voor regisseur Selick, die zweert bij stop-motion. Hij animeert met engelengeduld poppen in schitterend uitgewerkte decors. En het resultaat is dan ook verbluffend, met personages die tot 16 expressies vertonen in een tijd van 35 seconden. Neem van mij aan dat dit veel, héél véél werk verreist.

    *** Coraline trailer ***

  • War of the Worlds (2005) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    In de jaren ’30 zorgde Orson Welles voor een gigantische paniek in Amerika toen hij van het verhaal van H.G Wells (uit 1898!) een radiospel maakte dat zo echt leek dat mensen geloofden dat de marsmannetjes echt geland waren. Maar dat was in de jaren ’30 en in de 21ste eeuw is het publiek al wel meer gewoon dan onheilspellende radiospelen. En hier komt Steven Spielberg dan met zijn versie van War of the Worlds (2005).

    war_of_the_worlds_2005_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Ray Ferrier (Tom Cruise) is gescheiden van zijn vrouw en heeft een moeizame relatie met zijn kinderen Rachel (Dakota Fanning) en Robbie (Justin Chatwin). Wanneer zijn kinderen hem bezoeken, breekt echter plots een ongelooflijk onweer los. Al snel blijkt dat er echter meer aan de hand is: mensen lopen in paniek de straat op, auto’s vallen stil en er klinkt een onheilspellend gerommel van onder de straten. Plots komt er vanuit de aarde een immens ruimteschip-achtig tuig naar boven en het opent onmiddellijk het vuur op de mensen in de straat. Ray beseft dat groot gevaar dreigt voor hem en zijn kinderen en hij besluit te vluchten. Maar waar kan hij naartoe als de hele wereld belaagd wordt?

    Als er echter één regisseur de krachttoer van Welles zou kunnen evenaren, dan is het wel Steven Spielberg. Toen Spielberg aankondigde dat hij zijn eigen interpretatie zou geven aan War of the Worlds, heerste er al ongeduld en opwinding in het filmlandschap. Spielberg had immers niet alleen bewezen dat hij het science fiction genre aankan (E.T. en Close Encounters of the Third Kind), maar ook dat hij als geen ander een blockbuster kan maken (Jaws, de Indiana Jones trilogie, Jurassic Park, Saving Private Ryan). En toen Spielberg bekend maakte dat hij na Minority Report voor een tweede keer zou samenwerken met superster Tom Cruise, waren de filmbazen kwijlend hun winst aan het uittellen.

    Steven Spielberg laat er dan ook geen gras over groeien in War of the Worlds. De actie begint vrijwel meteen en het eerste deel van de film is echt fenomenaal. De spanning zit er meteen in, de dreiging van de buitenaardse wezens is constant te voelen en je weet meteen dat er iets grondig fout is. In het eerste deel van de film grijpt Spielberg je naar de keel zoals hij dat in Saving Private Ryan ook deed met de scènes van de landing op Omaha Beach in Normandië. Steven Spielberg vindt het ook niet nodig om de spanning naar het uitzicht van de buitenaardsen op te drijven, nee hij laat bij de eerste mogelijkheid de ruimtetuigen meteen zien. De ruimteschepen zijn immens groot, imposant, dodelijk, je zou dus voor minder vluchten. (Om de één of andere reden doen de ruimteschepen mij trouwens denken aan een album van 'Suske en Wiske'.)

    Helaas kan Spielberg de spanning van het eerste uur niet vasthouden en in het tweede deel zakt de film een beetje in elkaar. Er zit een heel lange scène in een schuilkelder in die het tempo volledig uit de film haalt. Deze scène doet trouwens enorm denken aan een scène uit Jurassic Park waar de kinderen schuilen in het lab. Nadien wordt de strijd van Ray tegen de buitenaardsen zelfs een beetje lachwekkend. De aliens hebben zich 1 miljoen jaar voorbereid op de invasie van de aarde en de uitroeiing van het menselijk ras, maar van een simpele granaat hadden ze blijkbaar nog niet gehoord.

    war_of_the_worlds_2005_blu-ray_pic01.jpgwar_of_the_worlds_2005_blu-ray_pic02.jpgwar_of_the_worlds_2005_blu-ray_pic03.jpg
    © Paramount Pictures & DreamWorks

    We weten allemaal dat Amerikanen patriotten zijn en dat zij de wereld graag redden van allerhande onheil (zie o.a. Independance Day en Armageddon). Maar wat Spielberg de laatste minuten van War of the Worlds toont, is toch een klein beetje van het goede te veel. Je hebt happy ends en je hebt overdreven sentimenteel gedoe waar de stroop van het scherm loopt en helaas laat Spielberg het laatste zien. De halve wereld is net uitgeroeid maar sommige personages komen precies net uit de beauty farm. Je weet wel wat ik bedoel als je de film hebt gezien.

    Steven Spielberg laat de hele film door wel zijn technisch vrijwel ongeëvenaard vakmanschap zien. Verwacht je naast de indrukwekkende fotografie van Janusz Kaminski, aan spectaculaire speciale effecten, ongewone camerastandpunten en lange tracking shots (bv. de introductie van Ray Ferrier in de haven, klasse). Ook Spielbergs huiscomponist John Williams levert weer puik werk af. Tom Cruise speelt met een groot gemak Ray Ferrier. En het is een beetje ironisch dat net nu Tom Cruise zijn leeftijd (43) op het scherm lijkt te aanvaarden (Cruise heeft in War of the Worlds een puberzoon), dat hij in zijn privéleven zijn leeftijd lijkt te vergeten met Katie Holmes (26). Cruise speelt dus goed in War of the Worlds maar de ster van de film is toch wel de 11-jarige Dakota Fanning. Het gemak, de flair en de overtuiging waarmee zij Rachel Ferrier speelt, laat hopen dat we het laatste van haar nog niet gezien hebben. Een nieuwe Drew Barrymore is Fanning al lang niet meer, maar een nieuwe Jodie Foster zou best wel eens kunnen. Kortom, War of the Worlds blaast je in zijn eerste uur van je sokken, maar daarna wordt het allemaal iets te sentimenteel.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 30 maart 2008

     

    *** War of the Worlds trailer ***