daens

  • Liberalen vs Socialisten in Assassin's Creed: Syndicate

    Pin it!

    Assassin's Creed: Syndicate (2015) is al het negende spel in de franchise van Ubisoft waar je in de kleren kruipt van een personage dat deel uitmaakt van een eeuwenoude orde van huurmoordenaars. Deze keer interpreteer je de rollen van broer en zus Jacob en Evie Frye, in het 19e eeuwse London, waar je het opneemt tegen de elitaire industriëlen en maatschappij-ingenieurs die behoren tot de eveneens eeuwenoude aartsvijand, de 'Templar' orde.

    assassins_creed_syndicate_2015_ps4.jpg

    Korte inhoud: Londen, 1868. De Industriële Revolutie bevindt zich op een hoogtepunt. De Assassin-tweeling Jacob (Paul Amos) & Evie Frye (Victoria Atkin) staat aan de wieg van de georganiseerde misdaad, waar ze Londen van moeten bevrijden. Opgevoed als assassins volgen Jacob en Evie de Creed met als doel om de stad te bevrijden van de macht van de Templar door zich te infiltreren en te verenigen in de criminele onderwereld van Londen, geholpen door opmerkelijke karakters van het tijdperk, zoals schrijver Charles Dickens en bioloog Charles Darwin.

    De setting is prachtig en geeft je een goed idee van hoe Londen er in de 19e eeuw uitzag. Je komt ook in aanraking met een aantal prominente figuren uit die tijd zoals Charles Dickens, Charles Darwin, Karl Marx en nog een paar andere. Die figuren gaan je mee helpen om de stad te heroveren vanonder het juk van de Templars. Los van het feit dat je al die beroemdheden in eenzelfde tijdspanne allemaal tegen het lijf loopt, of de echtheid van hun persoon, moet ik toegeven dat de meeste van deze personages goed ontworpen zijn en hun karakter en dialoog het verhaal ten goede komt. Ook de onderlinge rivaliteit tussen broer en zus Jacob en Evie is interessant en geeft aanleiding tot vermakelijke dialogen. De antagonist is een selfmade powerplayer, die vanuit zijn maatschappelijke positie de controle van de stad in handen heeft.

    De machtsstrijd tussen Templars en Assassins heeft eerder iets weg van liberalen tegen socialisten, en de socialisten zijn de goeie, voor wie dat nog niet begrepen had... Het spel verloopt net als zijn voorgangers op identieke wijze. Naast de verhaal-missies verover je delen van de map door missies te volbrengen van allerlei aard. Zo moet je kindarbeiders verlossen uit fabrieksgebouwen en de Mr. Woeste uit Daens (1992) om zeep helpen, Templar spilfiguren vermoorden of ontvoeren, trein en boot-heists plegen. Daarnaast heb je nog een aantal nevenactiviteiten zoals bokswedstrijden en paard-en-kar-races. Dat laatste is trouwens het vervoersmiddel bij uitstek in het game. Als je vertrouwd bent met één van de vorige games zal je deze direkt herkennen. Enige nieuwigheid in dit spel is de 'grappling hook'. Zo’n ding hoeft weinig introductie, omdat het doorgaans al in mening andere games gebruikt is. Het geeft je de mogelijkheid om grotere afstanden tussen gebouwen te overbruggen via een 'zipline' of je sneller vanop de grond tot op het dak te hijsen. Je kan het ding ook gebruiken om boven vijanden te hangen en 'air-assassinations' uit te voeren.

    assassins_creed_syndicate_2015_ps4_pic07.jpgassassins_creed_syndicate_2015_ps4_pic08.jpgassassins_creed_syndicate_2015_ps4_pic09.jpg

    Een ander onderdeel van het spel is het oprichten van je eigen 'gang', die je voor al je activiteiten kunnen bijstaan. Dit gedeelte van het spel vind ik minder goed uitgewerkt omdat de noodzaak voor hulp totaal onbestaand is. Eén van de zwakkere punten van het spel is dat het namelijk veel te gemakkelijk is en ik eigenlijk op geen enkel ogenblik hulp nodig had van mijn manschappen. Maar goed, ik mijn visie - als game veteraan die platinum trophies haalt in de twee Dark Souls games - is dus sterk gekleurd. De muziek van Austin Wintory stak wel goed in mekaar. Ik heb geen momenten ervaren waar de score de actie deed opzwepen of de juiste snaren bespeelde, maar was meer onder de indruk van de koorzangen die je in de game tegenkomt, met ondermeer de God Save the Queen a capella zongen.

    assassins_creed_syndicate_2015_ps4_pic10.jpgassassins_creed_syndicate_2015_ps4_pic11.jpgassassins_creed_syndicate_2015_ps4_pic12.jpg

    De franchise geeft de indruk geen risico’s meer te willen nemen en net zoals mijn interesse voor de zoveelste ‘Friday the 13th’ zich na deel drie six feet under bevond, heb ik het nu wel gehad met Assassin’s Creed. Elk jaar hetzelfde spel in een nieuw kleedje heeft voor de echte gamers weinig zin. Er waren kansen om met twee protagonisten tenminste verschillende spelstijlen aan te gaan, maar de verschillen zijn zo miniem dat ze eigenlijk nooit tot uiting komen. Hun ‘skill-tree’ is op een paar skills na identiek en de keuze voor het ene of het andere personage is eerder puur visueel. Ook vele van skills en perks zijn zo minimalistisch van aard (iets meer of minder schade doen of krijgen bvb) dat je nooit het verschil merkt. Ze zitten er meer in om de 'completionist' aan te spreken dan dat ze werkelijke effecten hebben.

    Dit krijg je natuurlijk met dergelijke franchisen, die steeds een jaarlijkse deadline zien opdoemen. Er is te weinig tijd om creatieve kronkels uit te werken en teveel geld mee gemoeid om risico’s te nemen. Zolang we het blijven eten, zolang ze het blijven serveren. Daarentegen moet ik wel toegeven dat het voor nieuwe spelers steeds games zijn met een degelijke kwaliteit. Ik mag de franchise dan wel een gewisse dood toewensen, standalone geef ik het spel toch een solide score.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 02 november 2015

    ***Related Post***
    04/09/2015: Assassin's Creed in het Victoriaanse Londen

     

    *** Assassin's Creed: Syndicate trailer ***

  • Marina (2013) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Wie had ooit kunnen denken dat een biografische film van charmezanger Rocco Granata zo'n beklijvend verhaal had kunnen opleveren, onderschat het talent van Stijn Coninx. Het lijkt er in ieder geval wel op dat de regisseur, na Daens (1992) en Soeur Sourire (2009), alle grote Belgen zal verfilmen. Marina (2013) is in ieder geval een niet onaardige biopic.

    marina_2013_stijn_coninx_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Het verhaal begint in 1948 in Italië. De 10-jarige Rocco (Cristiaan Campagna) groeit op in een prachtig maar arm bergdorpje in Calabrië, tot zijn vader Salvatore (Luigi Lo Cascio) op een dag beslist om op zoek te gaan naar een betere toekomst voor zijn gezin. Hij vertrekt naar het rijke land België, om daar op korte tijd veel geld te verdienen in de steenkoolmijnen, en dan naar zijn geboorteland terug te keren om er een zaak te beginnen. Maar al vlug laat hij zijn gezin overkomen naar Waterschei, en zo wordt de jonge Rocco van de ene dag op de andere een migrant, met alle gevolgen van dien. De grauwe mijnstreek in Limburg, de ijzige winters, het racisme en de vreemde taal en cultuur zijn een domper op de levensvreugde van de kleine jongen. Rocco wil zijn zoals de andere kinderen en iemand worden en iets betekenen in het leven. Hij zoekt tegen de wil en overtuiging van zijn vader een uitweg via de muziek én de liefde, en volgt zijn hart en passie om een eigen droom te realiseren.

    De vertolkingen in de film zijn spijtig genoeg niet van het niveau van het acterend vermogen van de aanwezige cast. Op de eerste plaats hebben we Matteo Simoni die op twee maanden tijd niet alleen Italiaans leerde, maar ook nog eens met een Calabriaans accent. Komt daar nog bij dat hij op de koop toe met een accordeon leerde spelen. De Safety First-acteur is iemand die meteen ook het publiek met zich mee krijgt. Hij wordt ook bijgestaan door twee klassebakken als de Italiaanse Luigi Lo Cascio (La Meglio Gioventù) en de Italiaanse Donatella Finocchiaro (Il dolce e l'amaro, Sorelle Mai). Daarnaast zijn er ook nog kleinere rollen weggelegd voor Evelien Bosmans, Warre Borgmans en Chris van den Durpel. De scène wanneer Rocco zijn eerste wedstrijd wint met de vader die hier niet meteen mee opgezet is, komt heel stuntelend over. Maar anderzijds zijn er momenten waarin de eenvoud van de mise-en-scènes ook heel sierend en sterk overkomen. Ik denk dan maar aan de scène in het politie-kantoor of de scène waarin de vader naast zijn zoon aan het douchen is na een afdaling in de mijn.

    Coninx is geen hedendaagse filmmaker als Van Groeningen of Roskam, maar wel iemand die een boeiend verhaal kan vertellen zonder de pathos-toer op te gaan. Toch zit je nooit echt op het puntje van je stoel, maar dat is nu eenmaal de aard van de biopics, waar de bedoeling moet zijn zo dicht mogelijk bij de feiten aan te leunen. En voor de tweede keer gaat het over de moeilijke levensweg van een muzikant, en in tegenstelling tot Soeur Sourire eindigt dit verhaal wel iets beter. Toch ziet de fotografie er bij momenten echt wel troosteloos uit. Het lijkt wel of het constant aan het regenen is, wat de romantiek tussen Helena en Rocco nooit echt ten goede komt. Zo zie je maar wat een paar zonnige dagen voor een verhaal kunnen betekenen, maar met een shoot van 35 draaidagen heb je dergelijke zaken nooit in de hand. Naar verluidt zouden zelfs de shots in Italië ook bij slecht weer zijn gedraaid.

    marina_2013_blu-ray_pic01.jpgmarina_2013_blu-ray_pic02.jpgmarina_2013_blu-ray_pic03.jpg
    marina_2013_blu-ray_pic04.jpgmarina_2013_blu-ray_pic05.jpgmarina_2013_blu-ray_pic06.jpg

    De film heeft bij ons meer dan 400'000 bezoekers aangetrokken, wat een pak meer was dan Het Vonnis (2013) die ondanks zijn mega-reclamecampagne het moest stellen met iets meer dan 200'000 bezoekers. Ik denk dat niemand dit succes had verwacht en het wordt uitkijken naar een nieuwe film met Matteo Simoni.

    De Blu-ray van Marina is vanaf 25 april 2014 beschikbaar in een speciale editie met een bijkomende bonus-disc met een achter-de-schermen reportage, interviews met de regisseur, Rocco Granata en Matteo Simoni, naast een boel leuke extraatjes, zoals sfeermontages en filmpjes van de echte Rocco in actie.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 28 april 2014

     

    *** Marina trailer ***

  • Rundskop gaat naar de Oscars

    Pin it!

    Het is gebeurd. Zonet hebben ze in Los Angeles bekendgemaakt dat Rundskop (2011) van Michael R. Roskam is genomineerd voor de Oscar van beste Buitenlandse film. Dat is voor een Belgische film ondertussen al 11 jaar geleden.

    Korte Inhoud: Jacky Vanmarsenille (Matthias Schoenaerts) behoort tot een familie van veehouders annex vetmesters. Zo lang hij leeft heeft hij niet anders geweten dat het vee werd behandeld. Wanneer een hormonenmaffiajager gedood wordt, worden de Limburgse veehouders genoodzaakt een deal te sluiten met enkele West-Vlamingen. Terwijl de politie op zoek gaat naar de moordenaar ziet Jacky zich geconfronteerd met personages waarvan hij dacht dat hij ze al lang vergeten was. Een jeugdvriend Diederik (Jeroen Perceval) blijkt de connectie te zijn met de West-Vlamingen en via Diederik komt het verleden weer tot leven. Negeren lukt echter niet.

    rundskop,matthias schoenaerts,Jeroen Perceval,Michael R Roskam,Barbara SarafianRundskop,Michael R Roskam,hugo,martin scorsese,Brian Selznick,Sacha Baron Cohen,Asa Butterfield,Jude Law,chloe grace moretz,Ben Kingsley,John Logan,3drundskop,A Seperation,Monsieur Lazhar,hugo,martin scorsese,In Darkness,footnote,the artist

    Bullhead neemt het in de laatste ronde naar de Oscar op tegen de Israëlische prent Footnote (2011) (trailer), de Poolse film In Darkness (2011) (trailer), de Canadese inzending Monsieur Lazhar (2011) (trailer) en A Seperation (2011) (trailer) uit Iran. Een haalbare kaart als je het mij vraagt, ook al is A Separation de favoriet.

    Terwijl Meryl Streep haar zeventiende Oscarnominatie in de wacht sleepte voor The Iron Lady (2011) (en hiermee alle records breekt), viel Charlize Theron met Young Adult (2011), Tilda Swinton met We Need To Talk About Kevin (2011), Kirsten Dunst met Melancholia (2011), Kristen Wiig met Bridesmaids (2011) en Elizabeth Olsen met Martha Marcy May Marlene (2011) vreemd genoeg uit de boot in de categorie van Beste Actrice. Bij de mannen moeten Michael Fassbender met Shame (2011) en Ryan Gosling met The Ides of March (2011) een nominatie aan zich voorbij laten gaan, ondanks dat ze allebei in de running waren voor een Golden Globe. Ook Angelina Jolie werd niet genomineerd voor beste regie met haar film In the Land of Blood and Honey (2011), terwijl ze wel een Golden Globe nominatie kreeg.

    rundskop,A Seperation,Monsieur Lazhar,hugo,martin scorsese,In Darkness,footnote,the artistrundskop,A Seperation,Monsieur Lazhar,hugo,martin scorsese,In Darkness,footnote,the artistThe Descendants,golden globes,ricky gervais,matt leblanc,meryl streep,morgan freeman,homeland,johnny depp,Peter Dinklage,Game of Thrones,Claire Danes,the artist,jean dujardin,george clooney,martin scorsese,EpisodesThe Descendants,golden globes,ricky gervais,matt leblanc,meryl streep,morgan freeman,homeland,johnny depp,Peter Dinklage,Game of Thrones,Claire Danes,the artist,jean dujardin,george clooney,martin scorsese,Episodes

    Maar de film waar alles om draait is Hugo (2011) van Martin Scorsese is met elf nominaties de grote slokop. Opvallend is dat Leonardo DiCaprio niet genomineerd is voor zijn vertolking van J. Edgar Hoover in J. Edgar (2011). Voorts valt op hoe de leden van de Academy gecharmeerd zijn door de Franse stomme film The Artist (2011), die ook op de Golden Globes volop in de prijzen viel. Maar verwacht wordt dat ook hier George Clooney met de oscar zal lopen voor The Descendants (2011). Op 26 februari weten we of de film ook de hoofdvogel afschiet. Hopelijk halen we hem eens dit jaar binnen, en doen we beter dan die andere Belgische voorgangers die net naast grepen (Daens, Farinelli, Iedereen Beroemd)

    Hier vinden jullie de volledige lijst met de genomineerden.

    ***Related Posts***
    16/01/2012: De 69e Golden Globes winnaars
    01/10/2011: Beste Buitenlandse Films van 2011
    01/03/2011: Rundskop filmbespreking