De FilmBlog

Het is bijna voorbij, maar ik heb van 2011 genoten, ook al waren er niet meteen véél hoogvliegers. Toch een filmjaar met heel wat verrassingen, en naar goede oude traditie komen de beste films op het einde van de rit. Vorig jaar waren er zo 3 films die aan mijn lijstje ontbraken, maar op dit ogenblik had ik ze dus nog niet gezien. En dit jaar is het niet anders. Nope, ik heb niet ALLE films uit 2011 gezien, maar toch wel een behoorlijk aantal, en voldoende veel om een top 10 lijstje met De Beste en Zwakste Films van 2011 samen te stellen.

Films die net uit mijn top 10 van beste films vielen zijn Carnage (2011) van Roman Polanski, Rise of the Planet of the Apes (2011) van Rupert Wyatt, La Piel Que Habito (2011) van Pedro Almodovar, Rundskop (2011) van Michael R. Roskam en The Help (2011) van Tate Taylor. Onderaan de ladder heb ik getwijfeld om The Hangover part II (2011) een plaats te geven in de 'Hall of Shame', maar er waren andere kandidaten die zelfs nog zwakker deden. Ook I Am Number Four (2011) heeft net de dans ontsnapt, ook al stonk deze prent van mijlenver, en Jack and Jill (2011) vond ik zelfs de vermelding in een top-lijstje niet waard. Maar uiteraard zullen er nog wel films zijn die ik uit het oog heb verloren, maar dat zal ik wel lezen in de commentaren.

10. Fast Five (2011) Justin Lin

Ik had niet veel verwacht van nog een nieuwe Fast & Furious film. Wie wel trouwens? Maar dan kwamen ze met deze testosteron-rollercoaster, die volledig immuun is tegen alle wetten der fysica en zichzelf tevreden stelt met snelle car-races, mooie vrouwen en spierbundels. Het is misschien niet de beste film van het jaar, laat staan dat het verhaal de moeite is om na te vertellen, maar wat was dat voor een plezierrit. Fast Five is meteen ook de beste F&F film uit de reeks, en zo zie je dat de zoveelste sequel van een film niet noodzakelijk als verwerpelijk moet beschouwd worden.

9. Hugo (2011) Martin Scorsese

Hugo was een aangename verrassing en dan nog wel voor het eerste 3D project van Scorsese. In ieder geval mocht deze knappe familiefilm niet ontbreken aan deze lijst. Het is 3D-cinema zoals ik het graag zie, en reikt met kop en schouders boven frivoliteiten als Avatar (2009). Hugo is de film die je kan aanraden aan iemand die wil kennis maken met de techniek, en hopelijk zullen ze er nu mee ophouden. Ook Ben Kingsley komt terug op de voorgrond met een geweldige prestatie, maar de show wordt hier toch wel gestolen door de regisseur.

8. The Artist (2011) Michel Hazanavicius

Film-experimenten leveren ook zelden geslaagde films op, maar The Artist is hier wel een uitzondering op. Het is een feilloze recreatie van een stille film met een geweldige Jean Dujardin en Bérénice Bejo in de hoofdrol. Zonder enige twijfel de meest originele prent van 2011 die zeker wel een impact zal hebben op de komende Oscar-uitreiking in 2012. Ultiem vermaak uit de jaren stillekes.

7. Tinker Tailor Soldier Spy (2011) Tomas Alfredson

Ik had noch het boek gelezen of de tv-serie gezien, en werd dus voor de eerste keer blootgesteld aan de geneugten van een echte misdaad intrige met een ingenieus labyrint-plot. Het verhaal van Tinker Tailor Soldier Spy (2011) speelt zich af in het Londen van de jaren 70, in een verscholen draaikolk van spanningen tussen het kapitalistische Westen en de communistische Sovjet-Unie. Complotten worden gevormd, informatie doorgespeeld en gestolen, mensen worden verraden en nu en dan vallen er zelfs slachtoffers. En in een spionage-thriller van 127 minuten waar de dialogen, en niet de actie, de plot uitbouwen zijn talentvolle acteurs van cruciaal belang. En dit is hier zeker het geval. De acteurs weten dat ze de film niet mogen verzuipen in ellenlange expositie, maar verwennen de toeschouwer met geraffineerde vertolkingen. Je krijgt zelfs kippenvel wanneer Gary Oldman op een gegeven moment een monoloog opvoert.

6. Warrior (2011) Gavin O'Connor

Ik heb het normaal niet zo voor vecht-films, maar deze Warrior heeft me al evenveel kunnen bekoren als The Fighter, en dat allemaal door het scenario die zich niet tevreden stelt met karikaturen, en acteurs die de ziel uit hun lijf spelen. De plotpunten zijn herkenbaar en je weet snel naar waar deze prent naar toe wil, en toch blijf je op het puntje van je stoel. Ik kan me op dit moment geen betere MMA film voor de geest halen.

5. Midnight in Paris (2011) Woody Allen

Dit jaar zijn er geen Pixar films in mijn Top 10, maar wel een romcom. Midnight in Paris was één van de meest verfrissende komedies van 2011. Net zoals Polanski of Scorsese, is ook Woody Allen nog helemaal niet uitverteld. Maar ook Owen Wilson laat hier één van zijn meest interessante vertolkingen zien. De kracht van Midnight in Paris is de manier hoe het de spot kan drijven met de teleurstellingen van de mens, met zijn ongebreidelde verlangen naar betere tijden. Hartverwarmende en buitengewoon verrassende prent.

4. Mission: Impossible – Ghost Protocol (2011) Brad Bird

De perfecte actieprent van 2011 is Mission: Impossible – Ghost Protocol, van de Pixar-regisseur Brad Bird, tevens zijn eerste live-action film. De film heeft misschien iets minder charisma als de opkomende nieuwe Dark Knight film, maar het brengt al evenveel vuurwerk, stunts en heroïsme om van te rillen. Het verhaal is nog steeds 'impossible', maar net zoals Fast Five hebben de makers de franchise tot de essentie kunnen herleiden en deze tot de perfectie gebracht. Ook Tom Cruise bewijst nog maar eens dat hij nog steeds een geniaal acteur blijkt te zijn, die zijn personage nog steeds voldoende kan stofferen om er een intrigerend figuur van te maken. Zelfs al duurt deze film meer dan twee uur, de adrenaline blijft pompen in onze aderen vanaf de begincredits tot lang na de eindcredits.

3. Moneyball (2011) Bennett Miller

Ook al had ik er meer van verwacht heeft Moneyball me kunnen bekoren met een uitstekende Brad Pitt in de hoofdrol, waarvoor hij waarschijnlijk zal beloond worden op de komende Oscar-uitreiking (Tenzij George Clooney de eer wegkaapt, gezien hij zowat de chouchou blijft van The Academy). En ook al ben je geen fan van baseball, mensen die fan zijn van een goed verhaal zullen hier met volle teugen van genieten. Gebaseerd op een waar gebeurd verhaal, werd alles verrijkt met sterke vertolkingen en een slim verhaal van de hand van Steven Zaillian en Aaron Sorkin (The Social Network). Een sportfilm die in tegenstelling tot zijn soortgenoten, niet de prestatie, dan wel de strategie op het voorplan plaatst. Iets wat alles een stuk interessanter maakt. Sterke plot + relevante inhoud + fijne dialogen en karakters + knappe vertolkingen en strakke regie + hoge ontspanningswaarde + film die blijft hangen = mijn nummer één.

2. The Girl with the Dragon Tattoo (2011) David Fincher

Wie had ooit kunnen denken dat een Hollywood remake van een geslaagde, twee jaar oude, Zweedse prent, mij zo kon omver blazen. The Girl with the Dragon Tattoo is op vele vlakken een betere film dan het origineel. En de troef van deze prent is dat je het niet gaat beschouwen als remake, dan wel als een andere adaptatie van eenzelfde boek. David Fincher voelt zich in ieder geval kiplekker met het aangereikte materiaal. En desondanks de grauwe natuur van de film, ziet Zweden er heel elegant en rustgevend uit. Maar het is een rust die ons ook wel onwennig maakt. Achter het mooie plaatje schuilt een wereld van verderf en terreur. En toch is het niet Fincher’s beste film, maar dat heeft dan weer te maken met het respect die hij had voor het bronmateriaal en hij er geen persoonlijke film wou van maken. Het is een keuze die je als regisseur moet maken, en deze is zeker wel een verdienstelijke. Maar misschien nog belangrijker dan de regisseur, zijn de acteurs die stuk voor stuk krachtige vertolkingen neerzetten. Een brutale en hard prent, die een tijdlang zal blijven nazinderen.

1. Drive (2011) Nicolas Winding Refn

Ook al heeft de schrijver James Sallis voor zijn Drive wel heel veel inspiratie gezocht bij Thief (1981) van Michael Mann, blijft het een schitterende prent, en dit dankzij de ingetogen en efficiënte filmstijl van regisseur Nicolas Winding Refn, en de ontroerende vertolkingen van Carey Mulligan en de nieuwe James Dean, Ryan Gosling. De intelligente actiefilms zijn schaars, en Drive slaagt er wonderwel in op de adrenaline-opstootjes te doseren met levenskwesties over het lot en boetedoening. Arthouse of mainstream thriller? Deze prent kan je gewoon niet in een hokje duwen. In ieder geval is dit voor mij dé beste en meest verrassende film van het jaar.

10. Green Lantern (2011) Martin Campbell

Het grootste struikelblok bij Green Lantern was misschien wel het bronmateriaal. Het basisconcept van de strip is eigenlijk wel wat LAME: Elke Green Lantern beschikt over een zogenaamde Power Ring, waarmee ze met hun verbeeldingskracht wapens, voorwerpen of structuren kunnen materialiseren. Deze ringen zijn gemaakt met zeer geavanceerde buitenaardse technologie. Een ring moet dan ook om de 24 uur worden bijgeladen (wtf?!) met behulp van een lantaarnvormig apparaat (whaaa??). Misschien hadden de makers toch iets dieper moeten graven in de verschillende Green Lantern comics, en er het beste uit gedestilleerd. Want wat nu voor ligt overtuigde mij niet. Ook al valt er op de vertolking van Reynolds niets op aan te merken, hebben we als toeschouwer geen voeling met hem.

9. Sucker Punch (2011) Zack Snyder

Visueel verbluffend en de trailer was veelbelovend, maar wat voor een zooitje was Sucker Punch. En begrijp me niet verkeerd, aan de film heeft heel wat talent gewerkt, maar net daarom verdient hij ook zijn plaats in deze list of shame. Dit rot scenario was een flauw excuus om een lange videoclip te draaien met een verzameling van fetish-scènes. Ook Kill Bill heeft zich laten gaan in een visuele manga-stijl; maar die film had tenminste nog een verhaal, en personages die de moeite waren om te volgen. En wat nog erger is, met al de aanwezige erotische spanning in deze prent is dit één van de saaiste films van 2011. Onvergefelijk!

8. The Tree of Life (2011) Terrence Malick

En de film die zelfs nog meer talent heeft achter de camera en nog dieper zinkt is The Tree of Life. Door sommigen geprezen als een geniale film, door nuchtere mensen beschouwd als een klucht. Als fan van Terrence Malick vond ik dit misschien één van mijn grootste teleurstellingen van 2011. Het had er alle schijn van dat de regisseur, net zoals bij Sucker Punch, een film wou maken waar hij zin in had zonder stil te staan bij zijn publiek...laat staan zijn eigen acteurs die nauwelijks wisten wat ze op de set deden (cf. reactie van Sean Penn). Het lijkt bij momenten wel op een studentenfilm die zichzelf heeft vast gereden tijdens een spirituele trip. Maakt mij niet veel uit dat de film de Gouden Palm op Cannes heeft gewonnen. Hun vorige winner, Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives (2010), was nu ook niet meteen de beste film van 2010. Dit hebben gezegd verdient de cameraman een Oscar voor beste fotografie.

7. Cowboys & Aliens (2011) Jon Favreau

Cowboys & Aliens is gewoon niet goed. Het verhaal – die door maar liefst 8 scenaristen (!) werd neergepend hangt met haken en ogen aan elkaar, staat bol van de clichés (cf. Ford die een mes geeft aan een jongen en die dit mes dan gebruikt om een alien mee te "prikken", de scène waarin een barman voor schut wordt gezet door een foute cowboy met triggerfinger,...) en is ronduit bespottelijk (cf. de aliens zoeken naar goud - maar nemen nog even de tijd om mensen te kidnappen, … whatever). De acteurs (Ford, Wilde, Craig) zijn compleet verkeerd gecast en lopen er ook in rond als kartonnen borden, zonder echt te weten van welk hout pijlen te maken. En de enige pijlen in deze science-fiction western komen van een bende Indianen - Cowboys and aliens AND Indians dus - die halverwege het verhaal op vrij nutteloze wijze hun intrede maken. In de film zegt Craig op een gegeven moment "They came here for the Gold", waarop Ford antwoordt "Gold? That’s ridiculous. What are they gonna do with it? Spend it? " Een sentiment die waarschijnlijk gedeeld wordt door de gemiddelde bioscoopbezoeker.

6.World Invasion: Battle Los Angeles (2011) Jonathan Liebesman

Spijtig voor de uren die het speciale effecten team heeft gesleten aan World Invasion: Battle Los Angeles, maar het is een kandidaat voor de Razzie Awards van volgend jaar. De film is één groot cliché: over de efficiënte Amerikaanse oorlogsmachine, de militaire helden die alles in het werk stellen om de bevolking te beschermen en de moordlustige aliens die alles met de grond gelijk willen maken en de wereld koloniseren. Koloniseren? Wat? Blijkbaar zijn ze uit op onze water reserves. Hoe weten we dat? Wel, CNN staat in voor de invulling van het verhaal, en het toedekken van de hiaten. En CNN was voor mij de 'enige echte held' in het verhaal, want zij slagen erin om desondanks de verschroeide en platgebombardeerde aardbol toch nog een mooie uitzending te maken met journalisten ter plaatse en statistieken over het waterpeil die blijkbaar zou gedaald zijn.

5. Conan the Barbarian (2011) Marcus Nispel

Indien jullie gek zijn van goedkope 3D effecten, halfgare dialogen, levenloze karakters en hersenloos stoot- en hakwerk, is deze Conan the Barbarian voor u bestemd. Nispel vangt niets nieuws aan met het gegeven en lijkt weinig interesse te hebben om zijn acteurs beter te coachen. Alle vertolkingen in de film zijn beschamend zwak en is de chemistry vrijwel onbestaand tussen Jason Momoa en Rachel Nichols. En dat zijn van die zaken, zelfs in een barbarenfilm, die een film om zeep kunnen helpen. Maar deze versie laat ons onberoerd. We voelen weinig voor Conan en de moord op de ouders heeft zo goed als geen impact. Kon ook niet anders als je weet dat ze achter de camera meer geïnteresseerd waren in de visuele effecten en de 3D-shots. Maar het probleem van de film ligt hem uiteindelijk niet in de 3D, dan wel is het zwak script en de ongeïnspireerde regie.

4. PotC: On Strangers Tides (2011) Rob Marshall

De meest irrelevante en zinloze sequelfilm van het jaar is Pirates of the Caribbean: On Strangers Tides . Het is ook compleet onduidelijk wat de relatie uiteindelijk is tussen Johnny Depp en Penélope Cruz. Soms hebben ze een haat-relatie, soms blijken ze elkaar niet te kunnen missen, soms wantrouwen ze elkaar, soms is er gewoon liefde, soms lijken ze elkaar nauwelijks te kennen. Zou dit geen gevolg zijn van het versnipperde script, die door een 4tal scenaristen met lijm en plakband aan mekaar is geplakt? Maar regisseur Rob Marshall kan je uiteindelijk niets verwijten. Hij heeft gedaan wat iedere filmkenner al maanden van tevoren had kunnen voorspellen: slapstick humor brengen met idiote choreografieën en cartoony actie-sequenties - geheel in de lijn van zijn vorige films. Deze PotC 4 kan enkel gesmaakt worden door kijkers die niet veeleisend zijn; zoals pubers.

3. The Smurfs (2011) Raja Gosnell

Het was meteen duidelijk dat The Smurfs (2011) niet aan mij besteed was. Ik had immers de puberjaren met succes volbracht en de makers van deze prent hadden niet meteen de interesse om een film te maken voor +16 jarigen. Maar dat zal Hollywood een zorg wezen, want zij mikken immers op deze impulsieve Teletubbie-consumenten. Toch is het een vrij smaakloze prent met enkel Hank Azaria die nu en dan een glimlach kan opwekken. Een recyclage van Alvin and the Chipmunks (2007), zonder enige toegevoegde waarde. Het pathetische is dat er nu ook nog een sequel in de maak is.

2. Season of the Witch (2011) Dominic Sena

Jullie dachten toch niet dat Nicolas Cage kon ontsnappen aan de lijst? Zijn meest opmerkelijke bijdrage is toch wel Season of the Witch. Er zitten (los van Ron Perlman en Christopher Lee) meer overtuigende vertolkingen in De Leeuw van Vlaanderen (1985) dan in deze gehele film. Maar ook al is het acteerwerk vaak om van te schaterlachen, die cgi in deze prent was gewoon ronduit lachwekkend. Mocht je niet beter weten zou je denken dat je naar een Uwe Boll film aan het kijken bent. Season of the Witch kwam uit in het prille begin van 2011, maar toen wist ik al dat deze film stand zou houden in mijn Top 10.

1. New Year's Eve (2011) Garry Marshall

En ik dacht dat Jan Verheyen de ultieme rotzooi feelgood-romcom-emsemble-film had gemaakt met zijn Zot van A. (2010), maar New Year’s Eve van Garry Marshall stinkt nog een stukje erger en spant hiermee de kroon van meest verderfelijke schijtfilm van 2011. Welk kieken bij New Line vond het een goed idee om een scenario van Katherine Fugate te gaan verfilmen? Was haar Valentine’s Day (2010) al niet voldoende qua afgang?! Straks bederft ze ook nog eens Halloween voor ons!

***Related Posts***
29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

Tjah, ik ben eigenlijk wel super ontgoocheld in Cowboys & Aliens (2011) van Jon Favreau, en dat heeft waarschijnlijk ook wel iets te maken met mijn torenhoge verwachtingen na zijn geslaagde Iron Man (2008). Toch was ik op mijn hoede, want zijn sequel Iron Man 2 (2010) sloeg toch wel nergens op. Maar de trailer kon me vreemd genoeg wel boeien en de casting leek op het eerste gezicht wel knap...

Korte inhoud: In 1873 komt Jake Lonergan (Daniel Craig), die zich niks meer kan herinneren over zijn verleden, terecht in het woestijdstadje Absolution. De enige aanwijzing over zijn identiteit is een mysterieuze beugel om zijn hand. Jake komt er al snel achter dat het stadje vreemdelingen wantrouwt en niets doet zonder toestemming van Colonel Dolarhyde (Harrison Ford). Wanneer ze echter aangevallen worden door aliens en de dorpelingen één voor één ontvoerd worden door de buitenaardse wezens lijkt Jake, de vreemdeling die in eerste instantie niet welkom was in het stadje, de enige hoop op redding. Samen met de reizende Ella (Olivia Wilde) en Colonel Dolarhyde stelt hij een posse samen van dorpsbewoners, vogelvrij verklaarden en Apache indianen om te strijden tegen hun gemeenschappelijke vijand.

Universal en DreamWorks hebben nochtans zwaar gegokt op deze prent met een productiebudget van 170 miljoen dollar. Maar tot grote verwondering haalde de film met veel moeite nog maar net 100 miljoen dollar aan de Amerikaanse box-office. En tot overmaat van ramp hebben ze nu ook nog een miljoenen rechtzaak aan hun broek wegens plagiaat. Volgens diverse bronnen zou de comic-artist Steven John Busti claimen dat de comic van Scott Mitchell Rosenberg waarop de film is gebaseerd, eigenlijk een rip-off is van zijn vroeger uitgebrachte én tevens gelijknamige comic Cowboys and Aliens. Busti klaagt niet alleen Rosenberg aan, de CEO van Platinum Studios, maar ook Universal Studios en Dreamworks.

En het ziet er naar uit dat Busti het bij het rechte eind heeft. Bekijk dit plaatje uit de comic van Busti, en dit plaatje uit die van Rosenberg. Zoiets kan je geen toeval meer noemen. Komt daar nog eens bij dat Rosenberg naar alle waarschijnlijkheid de comic van Busti kende, gezien deze werd gepubliceerd in Comic Shop News #388 waar ook een artikel stond over Rosenberg, op dezelfde pagina dan nog wel. Ik vraag me af of Tom Arvis niet de volgende in de rij zal zijn die Rosenberg zal beschuldigen van plagiaat, want hij was toch ook al een tijdje bezig met aliens en cowboys. Maar nu, het idee hebben volstaat niet, kopiëren van plaatjes en specifieke verhaallijnen daarentegen wel.

Maar wat maakt het allemaal uit. De film is gewoon niet goed. Het verhaal – die door maar liefst 8 scenaristen (!) werd neergepend (Roberto Orci, Alex Kurtzman, Damon Lindelof, Mark Fergus, Hawk Ostby, Mark Fergus, Hawk Ostby, Steve Oedekerk), hangt met haken en ogen aan elkaar, staat bol van de clichés (cf. Ford die een mes geeft aan een jongen en die dit mes dan gebruikt om een alien mee te "prikken", de scène waarin een barman voor schut wordt gezet door een foute cowboy met triggerfinger,...) en is ronduit bespottelijk (cf. de aliens zoeken naar goud - maar nemen nog even de tijd om mensen te kidnappen, … whatever). De acteurs (Ford, Wilde, Craig) zijn compleet verkeerd gecast en lopen er ook in rond als kartonnen borden, zonder echt te weten van welk hout pijlen te maken. En de enige pijlen in deze science-fiction western komen van een bende Indianen - Cowboys and aliens AND Indians dus - die halverwege het verhaal op vrij nutteloze wijze hun intrede maken. De broederschap tussen cowboys en indianen die een gemeenschappelijke vijand hebben valt trouwens in herhaling, gezien dit gegeven bij verschillende bendes in de film aan bod komt, maar nauwelijks wordt uitgewerkt. In de film zegt Craig op een gegeven moment "They came here for the Gold", waarop Ford antwoordt "Gold? That’s ridiculous. What are they gonna do with it? Spend it? " Een sentiment die waarschijnlijk gedeeld wordt door de gemiddelde bioscoopbezoeker.

Soms kan je er vreemd genoeg van genieten. Er zitten een paar onbedoeld grappige scènes in de film, zoals die waarin Ford en Craig elkaar een paar kletsen geven (Craig krijgt trouwens om de haverklap een klap in het gezicht, wat op zich wel op te lachen is), of de scènes waar achterlijke dorpelingen met stokken en stenen naar de aliens werpen met hun geavanceerde en hoog-technologische schotels of cowboys die hun vijand te lijf gaan met hun six-shooters. De aliens in kwestie zagen er dan weer niet zo "ontwikkeld" uit, en leken trouwens op gorilla-achtige creaturen die net niet werden weerhouden voor de casting van Men in Black III (2012) (lees: iets te ridicuul). En als je over aliens praat kan je ook niet anders dan over de middelmatige tot ronduit slechte speciale effecten te spreken. Bij momenten leek het wel of ze de effecten hadden gemaakt op basis van prefab plugins van After Effects. District 9 (2009) had betere visuele effecten, en deze science-fiction werd gemaakt met nog geen 1/5 van het productiebudget van Cowboys & Aliens. Ik snap trouwens niet wat uitvoerend producent Steven Spielberg in deze treinramp kwam doen?! Hij had er toch al één met Super 8 (2011) (pun intended).

Jon Favreau bevestigt met deze prent zijn status van one-hit-wonder. Al de foute scènes samen in deze mainstream science-fiction comic adaptatie zijn minstens 6 Razzies waard. Wat me nog meer stoorde aan deze prent was het gebrek aan "intentionele humor", en het gebrek aan vrouwen (buiten Olivia Wilde) met een rol van enig belang. Maar wat me nog het meest irriteerde was de leegte, de saaiheid en "pretentieuze serieus " waar deze prent voor staat. De film had trouwens veel beter geweest ZONDER ALIENS! Je had een interessant conflict tussen Ford en Craig, met een vrouw tussen beiden. Iets meer uitgewerkt had het nog een geslaagde western kunnen worden. De enige verdienste van deze film is dat ze een klaar en duidelijk antwoord verschaft waarom nog niemand eerder het western-genre met de science-fiction wou mengen: het werkt gewoon niet.

Op de blu-ray vinden jullie de audio-commentaar van de regisseur, en hier kan je duidelijk horen waar het allemaal fout is gelopen. Vanuit een didactisch oogpunt misschien één reden om deze schijf dan toch aan te schaffen. Andere redenen schieten mij niet zo te binnen. Of toch,… Olivia Wild. Ah, Olivia Wilde...

***Related Post***
18/11/2010: Cowboys and Aliens trailer

Ik ben verzot op westernfilms, en de laatste jaren zijn we behoorlijk verwend geweest met films als True Grit (2010), 3:10 to Yuma (2007), Appaloosa (2008) of zelfs The Proposition (2005).

En binnenkort komt er opnieuw een film in de zalen, en dan nog wel het verhaal van de 'oude' Butch Cassidy en in mindere mate dat van Sundance Kid in Blackthorn (2011).

Korte inhoud: Na zijn vlucht uit de Verenigde Staten werd aangenomen dat Butch Cassidy (Sam Shepard) in Bolivia in 1908 is overleden. De waarheid is dat hij zich 20 jaar heeft schuilgehouden onder de naam James Blackthorn. Hij vindt het nu tijd terug te keren naar de Verenigde Staten om zijn zoon, die hij al die tijd niet heeft gezien, te ontmoeten. Voordat zijn reis begint, ontmoet hij de Spaanse ingenieur Eduardo Apodaca (Eduardo Noriega) en ze besluiten samen op te trekken, op weg naar hun laatste avontuur.

Het verhaal speelt zich dus af na Butch Cassidy and the Sundance Kid (1969), maar zal af en toe nog wel eens terugblikken in een flash-back naar de periode waar Cassidy en Sundance Kid heel wat banken en treinen onveilig maakten. En wie de Paul Newman en Robert Redford film heeft gezien weet dat beide mannen op het einde van de film werden gedood. Maar deze prent trekt hier zich niet veel van aan. Blackthorn werd geregisseerd door Mateo Gil, en het script is afkomstig van Miguel Barros.

Het is eerder een klassieke western, en heeft weinig te maken met die popcorn westerns zoals Cowboy & Aliens (2011) en The Quick and the Dead (1995). Wie dus hoopt op veel visueel vertier zal dus wel wat ontgoocheld uit de bioscoopzaal komen, maar diegene doe voldoening vinden in diepgravend drama en sterke karakters zullen aan deze film waarschijnlijk wel een vette kluif hebben. Er is op dit ogenblik nog geen releasedatum voor België bekend gemaakt, maar deze zou toch nog ergens dit jaar moeten uitkomen.

En hier is dan uiteindelijk onze Top 10 Box-Office Flops uit 2010. En in vergelijking met 2009 waren de verliezen van 2010 een stuk minder, ook al heeft dat niet meteen iets te maken met mogelijke besparen. Intendeel. Er werd in 2010 gemiddeld meer geïnvesteerd dan in 2009. Zo zie je maar dat een economie met veel besparingen niet altijd meer winsten oplevert. Eén film ontbreekt aan dit lijst, en dat is Dylan Dog: Dead of Night die met zijn productiebudget van 20 miljoen dollar nauwelijks 4 miljoen zou hebben opgebracht. Maar gezien dat ik productiebudget niet kon verifiëren heb ik deze uit de lijst gelaten.

10. The Last Station (2010) Michael Hoffman
Productioncost: $18 million - Worldwide Gross: $13,55 million (Sony)

Niet alle films die een Oscar-nominatie op zak hebben (in dit geval voor beste mannelijke bijrol en beste vrouwelijke hoofdrol) kunnen scoren aan de box-office. Nochtans waren ze goed voorbereid door de release van hun film op de vooravond van de oscar-selectie te plannen. Mocht The Last Station in de prijzen vallen dat zouden ze nog kunnen genieten van de extra publiciteit. Maar niet dus, ook al is deze prent uiteindelijk nog zo slecht niet, maar de gemiddelde bioscoopbezoeker is niet meteen geïnteresseerd in de laatste levensjaren van Leo Tolstoy. Op het acteerwerk van Christopher Plummer en Helen Mirren valt uiteraard niets op aan te merken, maar sexy is de film in geen geval.

9. My Soul to Take (2010) Wes Craven
Productioncost: $25 million - Worldwide Gross: $20,97 million (Universal Pictures)

Wes Craven (Scream, A Nightmare on Elm Street) is een 'hit-and-miss' regisseur geworden. Soms is er een ware stormloop van bezoekers voor zijn films, op andere keren horen we krekels in de bioscoopzaal. En My Soul to Take behoort tot die tweede categorie. De reden waarom de film zo slecht werd ontvangen hoef je ook niet ver te gaan zoeken; het was gewoon een slechte film en misschien ook wel de zwakste horrorprent uit zijn gehele oeuvre. Ja, zelfs nog slechter dan Cursed (2005). De film begint over-the-top en blijft erover.

8. Green zone (2010) Paul Greengrass
Productioncost: $100 million - Worldwide Gross: $94,88 million (Universal Pictures)

Het probleem met Green Zone is dat hij te weinig vuurwerk levert voor een mainstream actiefilm en te weinig diepgaand voor een politiek drama, en dit is wel spijtig want er valt anders heel wat te zeggen over de Amerikaanse zoektocht naar hun massa vernietigingswapens. Er zijn zowat anderhalf miljoen Irakezen gesneuveld met 17 zelfmoorden per dag, naast 30'000 Amerikaanse soldaten die in bodybags terug kwamen. Ook al had de film de bedoeling de aanwezigheid van de Amerikanen in Irak te bekritiseren, is het meer een pamflet voor links-liberalen, die er uiteindelijk zelf niet gediend mee zullen zijn gezien alles veel te ongenuanceerd overkomt. Het duo Matt Damon/Paul Greengrass werkt beter in een Jason Bourne context.

7. The Wolfman (2010) Joe Johnston
Productioncost: $150 million - Worldwide Gross: $139,79 million (Universal Pictures)

Visueel is The Wolfman dik in orde, maar voor de rest is deze remake nauwelijks angstaanjagend. Regisseur Joe Johnston slaagt er tevens is om een film over een weerwolf, met een script van Andrew Kevin Walker (Se7en, The Game) en acteurs als Benicio Del Toro en Anthony Hopkins, al zo saai te maken als gras zien groeien. Daar waar An American Werewolf in London ons naar de keel greep met het menselijk drama achter de transformatie, verliest Johnston zijn focus en verdwaalt hij in de goedkope gothic-horror referenties van uit de jaren stillekes en de platvloerse camp.

6. Scott Pilgrim vs. the World (2010) Edgar Wright
Productioncost: $60 million - Worldwide Gross: $47,66 million (Universal Pictures)

Deze film staat in mijn Top 10 Favoriete Films uit 2010 ook al werd Scott Pilgrim vs. the World een flop. De reden waarom deze film verlies heeft geleden is voornamelijk te wijten aan zijn onderwerp die besteed was voor een select publiek van comic-book geeks. Een dergelijke film die zich richt op een bepaalde niche in de filmmarkt scoort zelden hoog aan de box-office, en 60 miljoen als productie-budget is misschien wat overschat. Maar ik heb er van genoten. Je dompelt onder in de echte comic-book wereld zoals je nog nooit eerder ervaren hebt.

5. Repo Men (2010) Miguel Sapochnik
Productioncost: $32 million - Worldwide Gross: $18,41 million (Universal Pictures)

Daar waar science-fiction actiefilms (Transformers, The Island, Total Recall) goed in de markt liggen, zijn science-fiction thrillers (Sunshine, Splice, The Invasion) een moeilijk genre om aan een breed publiek te verkopen. En nochtans had deze film alles om te scoren: sterke cast, beperkt budget maar voldoende om het script te verfilmen, een talentvolle Director of Photography. Het enige wat de film niet had was een intelligent scenario. Van alle debiele eindes in de filmgeschiedenis haalt Repo Men zeker de Top 10 lijst. Het weet ook niet precies in welk genre het wil uitblinken: komedie, actie of thriller. Wat ik zou voorstellen in de oorspronkelijke cast terug te halen met een andere regisseur en de film opnieuw te maken vanaf het moment dat Jude Law een electro-shock krijgt (zo halfweg de film).

4. Extraordinary Measures (2010) Tom Vaughan
Productioncost: $31 million - Worldwide Gross: $15,13 million (CBS Films)

De mediocriteit in Extraordinary Measures is stuitend. Smaakloos vertier met Harrison Ford en een schaamteloos scenario dat ook nog eens gebaseerd was op waar gebeurde feiten. Samen met Desperate Measures (1998) zijn het twee measures die een maat voor niets waren. Maar de reden waarom het volk weg bleef is deels ook te danken aan de mislukte media-campagne die zelf niet wist hoe de film verkocht moest worden. Enerzijds werd de film gepromoot als een medische thriller, anderzijds als een emotioneel drama. De trailers waren ook onevenwichtig en hadden met hun afschuwelijke titels ook een troosteloos tv-film ondertoontje.

3. The Warrior's Way (2010) Sngmoo Lee
Productioncost: $42 million - Worldwide Gross: $11,09 million (Relativity)

Kate Bosworth en Geoffrey Rush in één en dezelfde film was voor mij iets van een verrassing. De opeenstapeling van het ene martial-art en western cliché na het andere, was voor mij een andere verrassing. Maar de verschrikkelijk slechte dialogen en het afschuwelijke camerawerk in The Warrior's Way hebben waarschijnlijk heel wat bioscoopbezoekers verrast. Maar dit is het zoveelste bewijs dat het martial art/western genre gewoon niet werkt.

2. Jonah Hex (2010) Jimmy Hayward
Productioncost: $47 million - Worldwide Gross: $10,90 million (Warner Bros)

Ook die andere western, Jonah Hex, deed het slecht en dat zal waarschijnlijk voor een groot stuk te danken zijn aan de onnatuurlijke mix tussen het comic book genre en de western. Ook Cowboy’s & Aliens zal met veel moeite zijn productiebudget kunnen terugwinnen tijdens zijn bioscoop-release. Daarnaast werd er iets teveel gehoopt op de Megan Fox factor in alle trailers. Niemand geeft een moer om Fox, dus hadden ze misschien beter de focus gezet op Josh Brolin. Maar goed, de film is het zwakste van wat er in de aanbieding was in 2010.

1. How Do You Know (2010) James L. Brooks
Productioncost: $120 million - Worldwide Gross: $48,67 million (Columbia Pictures)

Maar de grootste flop van 2010 stond op rekening van How Do You Know. De nieuwe romantische komedie van As Good as It Gets (2004) regisseur James L. Brooks, die na zijn andere fiasco Spanglish (2004) waarschijnlijk zijn carrière als regisseur wel kan vergeten. Wanneer een romcom niet grappig is en niet romantisch, dan heb je een probleem. En wanneer Columbia Pictures zo dwaas is om tegen dit script zomaar eventjes 120 miljoen dollar tegen te smijten, dan heb je ook nog eens af te rekenen met een financiële kater. En wie heeft die idiote titel bedacht?

***Related Posts***
16/08/2011: Top Flop 2010
08/08/2011: Top Flop 2009
21/04/2009: Top Flop 2008
07/04/2009: Top Flop 2007
27/12/2006: Top Flop 2006

Justin Timberlake zagen we dit jaar nog maar net in Friends with Benefits (2011), en hier duikt hij al op in de nieuwe Andrew Niccol film In Time (2011). Niccol heeft een paar jaar gelden één van de beste debuutfilms ooit gemaakt, met name Gattaca (1997), en regisseerde onlangs nog Nicolas Cage in Lord of War (2005). De man is niet alleen een talentvolle regisseur, maar tevens een geniale scenarist (The Terminal, The Truman Show).

Korte inhoud: Welkom in een wereld waar tijd het ultieme betaalmiddel is geworden. Het verouderingsproces stopt op de leeftijd van 25 jaar, maar er zit een addertje onder het gras: je bent genetisch gemanipuleerd om nog één jaar te leven, tenzij je je nakende dood kan afkopen. De rijken “verdienen” tientallen jaren per keer (en blijven 25 jaar), waardoor ze nagenoeg onsterfelijk worden, terwijl de rest genoeg uren bij elkaar smeekt, leent of steelt om de dag door te komen. Wanneer een jonge man (Justin Timberlake) in het bezit komt van een fortuin aan tijd, wordt hij valselijk beschuldigd van moord. Hij wordt gedwongen op de vlucht te slaan met een mooie gijzelaar (Amanda Seyfried). De liefde van het duo, dat van minuut tot minuut leeft, wordt een sterk wapen in hun oorlog tegen het systeem.

De film heeft een solide cast, ook al zit Justin Timberlake niet bij mijn Top 20 van favoriete acteurs en de krankzinnige plot spreekt me vreemd genoeg wel aan. Het is het soort verhaal die erop of eronder kan zijn. Denk maar aan The Happening (2008) die op zich wel een leuk concept had voor een film, maar de uitwerking was lachwekkend slecht. Gelukkig heeft regisseur Niccol wel een betere reputatie. Enkel spijtig dat de 4 minuten lange trailer zoveel onthult van het verhaal. Het is alsof je de gehele film voorgeschoteld krijgt. Jullie zijn dus bij deze gewaarschuwd.

Olivia Wilde is dan weer te zien in allerhande science-fiction films de laatste jaren (Tron, Cowboys & Aliens), en ik kan dit alleen maar toejuichen. Vreemd genoeg zou ze de moeder spelen van Justin, die in het echte leven wel 3 jaar ouder is dan Olivia. Daarnaast zien we Cillian Murphy als de villain, naaste een karrenvracht van jonge acteurs en actrices. Tja, nu hebben ze een excuus om allemaal jonge acteurs te casten (Alex Pettyfer, Johnny Galecki, Matt Bomer, Elena Satine, Vincent Kartheiser, Yaya DaCosta, Bella Heathcote, Rachel Roberts, Jessica Parker Kennedy), gezien dit ook deel uitmaakt van het concept is van de film.

Het wordt zeker wel een leuke film en ook de James Bond referenties in de trailer laten vermoeden dat de regisseur niet meteen interesse heeft in moralistisch gepalaver, maar eerder een leuke science-fiction thriller wil maken. En het zou me niet verbazen dat deze prent misschien wel eens in mijn Top 10 van Beste films van 2011 zal belanden. De toekomst zal het uitwijzen, meer bepaald op 30 november 2011.

Met een poster kan je al heel wat vertellen over een film. Het begint al bij de kleuren, waar je meteen het genre film in herkent. Een goede poster moet op de eerste plaats onze goesting opwekken. Daarnaast moet ze een tipje van de sluier oplichten over de inhoud en wie er in speelt. Maar met posters kan ook gelachen worden, dat bewezen de mensen van The Shiznit, die een aantal titels en ondertitels bedachten die meteen de waarheid onthullen achter heel wat filmprojecten. Hilarisch! Ik heb er zelf nog twee posters aan toegevoegd.

***Related Posts***
03/04/2011: Knappe pictogram posters
13/19/2008: Top 10 Best Movie posters
08/01/2008: Welke filmposter hangt in jouw kamer?
23/08/2007: Filmposters en kleuren

De eerste trailer van de opkomende nieuwe Jon Favreau film Cowboys & Aliens (2011) staat on-line, en het ziet er veelbelovend uit. We zien er een wat magere Daniel Craig die net als 'the terminator' een beetje in the middle of nowhere wordt gedropt.

Hij heeft een metalen armbandje rond zijn pols. In de verte komen paarden aangestormd. Het wordt duidelijk dat we in het wilde westen zitten. En de actie laat niet op zich wachten met een Craig die in actie schiet en de ruiters een flink pak slaag bezorgt. En wanneer je denkt een klassieke western te zien, maakt het verhaal pas echt een gekke sprong met een alien ruimteschip die neerdaalt in het kleine westerndorp.

Cowboys & Aliens is een comic-adaptatie van de graphic novel van Scott Mitchell Rosenberg en geschreven door Fred Van Lente en Andrew Foley voor Platinum Studios. De scenarist is de Lost schrijver Damon Lindelof, die tevens ook bezig is met het script van Alien prequel #1 (2011).

Korte inhoud: Cowboys and Aliens vertelt het verhaal van Jake Lonergan (Daniel Craig), die zijn geheugen kwijt is en aankomt in het stadje Absolution. Het kleine stadje wordt met ijzeren vuist geregeerd door Colonel Dolarhyde (Harrison Ford). Jake is dan ook niet welkom in het kleine stadje, maar als aliens de stad aanvallen, blijkt hij de enige hoop tot overleven.

Je kunt niet beter dromen om Daniel Craig en Harrison Ford in één genre film te zien. Dit is gewoon James Bond en Indiana Jones in één film! En dan nog onder begeleiding van Iron Man (2008) regisseur Jon Favreau. Laten we hopen dat Favreau het niet verknoeit zoals hij dat deed met Iron Man 2 (2010).

Tevens ook de mooie verschijning van Olivia Wilde die zowat overal begint op te duiken. We hebben hier echter te maken met een teaser trailer, maar laat ik duidelijk zijn dat ik ook NIET MEER WIL ZIEN VAN DEZE FILM tot dat ik het kan ontdekken in de bioscoop. Dit is het soort film dat met een trailer compleet gespoiled kan worden. Jullie zijn bij deze ook gewaarschuwd.

In tegenstelling tot de Iron Man films heb ik de indruk dat de toon iets meer ernstig is. In de trailer is er geen zweem van sarcasme en cynisme te bespeuren, maar lijkt het een harde actie-thriller te worden…misschien zelfs met een R-rating. Hoewel, het is een Steven Spielberg / Ron Howard tandem in de productiestoel, dus zal het wel mainstream worden. Ik hoop alleen dan de aliens niet te campy zullen overkomen.

*** Cowboys & Aliens teaser trailer ***

Ik weet niet wat jullie ervan denken, maar ook al moet de winter nog beginnen sta ik al te verlangen naar de zomer van 2011. Niet alleen voor het mooie weer, maar zeker voor wat ons allemaal te wachten staat. Er zal een ware titanenstrijd uitgevochten worden onder de verschillende studio’s die elk hun blockbusters aan het klaarstomen zijn voor de zomer-release. Het wordt tevens een explosieve zomer met heel wat cgi-geweld. Filmfans houden er best rekening mee wanneer ze de vakantie plannen in die periode.

Wat komt er zo allemaal uit. Wel, laten we misschien beginnen met Thor (2011) van regisseur Kenneth Branagh. Daarnaast is er uiteraard de comic-adaptatie Green Lantern (2011) van de talentvolle actie-regisseur Martin Campbell. Ik moet er nog over spreken op deze filmblog, maar er is ook de nieuwe X-Men film, X-Men: First Class (2011) van die andere talentvolle regisseur Matthew Vaughn.

Laten we ook Harry Potter and the Deathly Hallows part 2 (2011) niet vergeten die waarschijnlijk nog meer volk zal trekken dan het eerste deel. Er is dan ook nog de nieuwe science-fiction thriller van J.J. Abrams, de mysterieuze Super 8 (2011). Ik verwacht trouwens ook veel van Rise of the Apes (2011) van Rupert Wyatt en de komedie The Hangover 2 (2011) die ook massaal veel volk zal trekken. Voor de liefhebbers van Michael Bay is er uiteraard ook nog Transformers: The Dark of the Moon (2011). Tot slot is er ook nog Cowboys & Aliens (2011) van de Iron Man regisseur Jon Favreau en de reboot van Conan (2011) en Captain America: The First Avenger (2011) van Joe Johnston.

En voor de jongsten onder ons is er ook nog Cars 2 (2011), Kung Fu Panda 2 (2011) en The Smurfs (2011). En wie weet, komen er gaandeweg nog een paar films bij.

Een tijdje geleden was er sprake dat Guy Ritchie de DC Comic Lobo zou gaan verfilmen, maar deze plannen worden (tijdelijk) opgeborgen en gaat alle aandacht naar de sequel op de toch wel succesvolle Sherlock Holmes (2009), die in de States zijn productiebudget van 90 miljoen dollar zomaar eventjes kon verdubbelen. Iets wat voor Ritchie geen alledaagse zaak is. De mensen van First Showing shares: schreven het volgende:

Joel Silver, who is serving as producer on both projects, says the studio is all about he and Ritchie working on a Sherlock Holmes sequel even if that means bailing on Lobo, but it’s not official yet. Silver elaborated:

I don’t think he’s going to do it now. I would guess a different director [will take on the project]. The studio wants us and Guy to focus on making another 'Sherlock Holmes'. So I think we’re going to be doing that.

Nog nooit hadden we een Sherlock Holmes gezien als dit, en nochtans is deze vertolking dichter bij het bron-materiaal dan heel wat andere Sherlock-Holmes-films. Holmes is een ondeugende man, verzot op vrouwen die geregeld deelneemt aan vechtwedstrijden. En dat er nog ruimte is om het personage verder uit te werken lag voor de hand. Uiteraard is de magie van de vertolking wederom te danken aan het genie van Robert Downey Jr., die net als met Iron Man het personage heel aantrekkelijk weet te maken. De acteur is dus van cruciaal belang voor de sequel. Zonder hem heb je geen film. Maar dat betekent dat de agenda van de acteur grondig moet gewijzigd worden ten voordele van de Hollywoodfilm. Cowboys and Aliens (2011) van Jon Favreau (de regisseur van de Iron Man films) zal bijvoobeeld moeten uitkijken naar een andere acteur wat zijn eerste keuze heeft onverwacht grootse sequel plannen.

En waarom niet? Ik ben hier eigenlijk wel voor te vinden (ook al was ik benieuwd naar de Lobo-film). Maar de weg die deze Holmes-film heeft ingeslagen is gewoon zo adembenemend dat wij als toeschouwers gewoon snakken naar meer van dat. Een goeie mix van drama, avontuur, actie, humor en alles gesteund door knappe dialogen en een grauwe en contrastrijke fotografie van Philippe Rousselot. Het is een ware reboot van het personage met ontelbaar veel mogelijkheden voor verdere vervolgfilms.

Wat betreft Lobo, Ik begrijp de keuze van Guy Ritchie volledig. Lobo is minderwaardig aan Sherlock Holmes in het kwadraat. Maar misschien kan het project wel aan een andere regisseur overhandigd worden. Misschien Zack Snyder (Watchmen, 300) mocht hij nog een plaatsje kunnen vrijmaken in zijn druk schema en überhaupt interesse vertonen (ik betwijfel het, maar bon). Het personage zal voldoende uitgewerkt moeten worden, want de strip op zich is nogal plattekes. Lobo lijkt eerder een reactie op andere superhelden, dan daadwerkelijk een karakter met veel diepgang. Maar toch kan dit fun zijn om het personage in een live-action adaptatie te zien.

***Related Post***
04/09/2009: Guy Ritchie interesse in Lobo