De FilmBlog

Het is bijna voorbij, maar ik heb van 2011 genoten, ook al waren er niet meteen véél hoogvliegers. Toch een filmjaar met heel wat verrassingen, en naar goede oude traditie komen de beste films op het einde van de rit. Vorig jaar waren er zo 3 films die aan mijn lijstje ontbraken, maar op dit ogenblik had ik ze dus nog niet gezien. En dit jaar is het niet anders. Nope, ik heb niet ALLE films uit 2011 gezien, maar toch wel een behoorlijk aantal, en voldoende veel om een top 10 lijstje met De Beste en Zwakste Films van 2011 samen te stellen.

Films die net uit mijn top 10 van beste films vielen zijn Carnage (2011) van Roman Polanski, Rise of the Planet of the Apes (2011) van Rupert Wyatt, La Piel Que Habito (2011) van Pedro Almodovar, Rundskop (2011) van Michael R. Roskam en The Help (2011) van Tate Taylor. Onderaan de ladder heb ik getwijfeld om The Hangover part II (2011) een plaats te geven in de 'Hall of Shame', maar er waren andere kandidaten die zelfs nog zwakker deden. Ook I Am Number Four (2011) heeft net de dans ontsnapt, ook al stonk deze prent van mijlenver, en Jack and Jill (2011) vond ik zelfs de vermelding in een top-lijstje niet waard. Maar uiteraard zullen er nog wel films zijn die ik uit het oog heb verloren, maar dat zal ik wel lezen in de commentaren.

10. Fast Five (2011) Justin Lin

Ik had niet veel verwacht van nog een nieuwe Fast & Furious film. Wie wel trouwens? Maar dan kwamen ze met deze testosteron-rollercoaster, die volledig immuun is tegen alle wetten der fysica en zichzelf tevreden stelt met snelle car-races, mooie vrouwen en spierbundels. Het is misschien niet de beste film van het jaar, laat staan dat het verhaal de moeite is om na te vertellen, maar wat was dat voor een plezierrit. Fast Five is meteen ook de beste F&F film uit de reeks, en zo zie je dat de zoveelste sequel van een film niet noodzakelijk als verwerpelijk moet beschouwd worden.

9. Hugo (2011) Martin Scorsese

Hugo was een aangename verrassing en dan nog wel voor het eerste 3D project van Scorsese. In ieder geval mocht deze knappe familiefilm niet ontbreken aan deze lijst. Het is 3D-cinema zoals ik het graag zie, en reikt met kop en schouders boven frivoliteiten als Avatar (2009). Hugo is de film die je kan aanraden aan iemand die wil kennis maken met de techniek, en hopelijk zullen ze er nu mee ophouden. Ook Ben Kingsley komt terug op de voorgrond met een geweldige prestatie, maar de show wordt hier toch wel gestolen door de regisseur.

8. The Artist (2011) Michel Hazanavicius

Film-experimenten leveren ook zelden geslaagde films op, maar The Artist is hier wel een uitzondering op. Het is een feilloze recreatie van een stille film met een geweldige Jean Dujardin en Bérénice Bejo in de hoofdrol. Zonder enige twijfel de meest originele prent van 2011 die zeker wel een impact zal hebben op de komende Oscar-uitreiking in 2012. Ultiem vermaak uit de jaren stillekes.

7. Tinker Tailor Soldier Spy (2011) Tomas Alfredson

Ik had noch het boek gelezen of de tv-serie gezien, en werd dus voor de eerste keer blootgesteld aan de geneugten van een echte misdaad intrige met een ingenieus labyrint-plot. Het verhaal van Tinker Tailor Soldier Spy (2011) speelt zich af in het Londen van de jaren 70, in een verscholen draaikolk van spanningen tussen het kapitalistische Westen en de communistische Sovjet-Unie. Complotten worden gevormd, informatie doorgespeeld en gestolen, mensen worden verraden en nu en dan vallen er zelfs slachtoffers. En in een spionage-thriller van 127 minuten waar de dialogen, en niet de actie, de plot uitbouwen zijn talentvolle acteurs van cruciaal belang. En dit is hier zeker het geval. De acteurs weten dat ze de film niet mogen verzuipen in ellenlange expositie, maar verwennen de toeschouwer met geraffineerde vertolkingen. Je krijgt zelfs kippenvel wanneer Gary Oldman op een gegeven moment een monoloog opvoert.

6. Warrior (2011) Gavin O'Connor

Ik heb het normaal niet zo voor vecht-films, maar deze Warrior heeft me al evenveel kunnen bekoren als The Fighter, en dat allemaal door het scenario die zich niet tevreden stelt met karikaturen, en acteurs die de ziel uit hun lijf spelen. De plotpunten zijn herkenbaar en je weet snel naar waar deze prent naar toe wil, en toch blijf je op het puntje van je stoel. Ik kan me op dit moment geen betere MMA film voor de geest halen.

5. Midnight in Paris (2011) Woody Allen

Dit jaar zijn er geen Pixar films in mijn Top 10, maar wel een romcom. Midnight in Paris was één van de meest verfrissende komedies van 2011. Net zoals Polanski of Scorsese, is ook Woody Allen nog helemaal niet uitverteld. Maar ook Owen Wilson laat hier één van zijn meest interessante vertolkingen zien. De kracht van Midnight in Paris is de manier hoe het de spot kan drijven met de teleurstellingen van de mens, met zijn ongebreidelde verlangen naar betere tijden. Hartverwarmende en buitengewoon verrassende prent.

4. Mission: Impossible – Ghost Protocol (2011) Brad Bird

De perfecte actieprent van 2011 is Mission: Impossible – Ghost Protocol, van de Pixar-regisseur Brad Bird, tevens zijn eerste live-action film. De film heeft misschien iets minder charisma als de opkomende nieuwe Dark Knight film, maar het brengt al evenveel vuurwerk, stunts en heroïsme om van te rillen. Het verhaal is nog steeds 'impossible', maar net zoals Fast Five hebben de makers de franchise tot de essentie kunnen herleiden en deze tot de perfectie gebracht. Ook Tom Cruise bewijst nog maar eens dat hij nog steeds een geniaal acteur blijkt te zijn, die zijn personage nog steeds voldoende kan stofferen om er een intrigerend figuur van te maken. Zelfs al duurt deze film meer dan twee uur, de adrenaline blijft pompen in onze aderen vanaf de begincredits tot lang na de eindcredits.

3. Moneyball (2011) Bennett Miller

Ook al had ik er meer van verwacht heeft Moneyball me kunnen bekoren met een uitstekende Brad Pitt in de hoofdrol, waarvoor hij waarschijnlijk zal beloond worden op de komende Oscar-uitreiking (Tenzij George Clooney de eer wegkaapt, gezien hij zowat de chouchou blijft van The Academy). En ook al ben je geen fan van baseball, mensen die fan zijn van een goed verhaal zullen hier met volle teugen van genieten. Gebaseerd op een waar gebeurd verhaal, werd alles verrijkt met sterke vertolkingen en een slim verhaal van de hand van Steven Zaillian en Aaron Sorkin (The Social Network). Een sportfilm die in tegenstelling tot zijn soortgenoten, niet de prestatie, dan wel de strategie op het voorplan plaatst. Iets wat alles een stuk interessanter maakt. Sterke plot + relevante inhoud + fijne dialogen en karakters + knappe vertolkingen en strakke regie + hoge ontspanningswaarde + film die blijft hangen = mijn nummer één.

2. The Girl with the Dragon Tattoo (2011) David Fincher

Wie had ooit kunnen denken dat een Hollywood remake van een geslaagde, twee jaar oude, Zweedse prent, mij zo kon omver blazen. The Girl with the Dragon Tattoo is op vele vlakken een betere film dan het origineel. En de troef van deze prent is dat je het niet gaat beschouwen als remake, dan wel als een andere adaptatie van eenzelfde boek. David Fincher voelt zich in ieder geval kiplekker met het aangereikte materiaal. En desondanks de grauwe natuur van de film, ziet Zweden er heel elegant en rustgevend uit. Maar het is een rust die ons ook wel onwennig maakt. Achter het mooie plaatje schuilt een wereld van verderf en terreur. En toch is het niet Fincher’s beste film, maar dat heeft dan weer te maken met het respect die hij had voor het bronmateriaal en hij er geen persoonlijke film wou van maken. Het is een keuze die je als regisseur moet maken, en deze is zeker wel een verdienstelijke. Maar misschien nog belangrijker dan de regisseur, zijn de acteurs die stuk voor stuk krachtige vertolkingen neerzetten. Een brutale en hard prent, die een tijdlang zal blijven nazinderen.

1. Drive (2011) Nicolas Winding Refn

Ook al heeft de schrijver James Sallis voor zijn Drive wel heel veel inspiratie gezocht bij Thief (1981) van Michael Mann, blijft het een schitterende prent, en dit dankzij de ingetogen en efficiënte filmstijl van regisseur Nicolas Winding Refn, en de ontroerende vertolkingen van Carey Mulligan en de nieuwe James Dean, Ryan Gosling. De intelligente actiefilms zijn schaars, en Drive slaagt er wonderwel in op de adrenaline-opstootjes te doseren met levenskwesties over het lot en boetedoening. Arthouse of mainstream thriller? Deze prent kan je gewoon niet in een hokje duwen. In ieder geval is dit voor mij dé beste en meest verrassende film van het jaar.

10. Green Lantern (2011) Martin Campbell

Het grootste struikelblok bij Green Lantern was misschien wel het bronmateriaal. Het basisconcept van de strip is eigenlijk wel wat LAME: Elke Green Lantern beschikt over een zogenaamde Power Ring, waarmee ze met hun verbeeldingskracht wapens, voorwerpen of structuren kunnen materialiseren. Deze ringen zijn gemaakt met zeer geavanceerde buitenaardse technologie. Een ring moet dan ook om de 24 uur worden bijgeladen (wtf?!) met behulp van een lantaarnvormig apparaat (whaaa??). Misschien hadden de makers toch iets dieper moeten graven in de verschillende Green Lantern comics, en er het beste uit gedestilleerd. Want wat nu voor ligt overtuigde mij niet. Ook al valt er op de vertolking van Reynolds niets op aan te merken, hebben we als toeschouwer geen voeling met hem.

9. Sucker Punch (2011) Zack Snyder

Visueel verbluffend en de trailer was veelbelovend, maar wat voor een zooitje was Sucker Punch. En begrijp me niet verkeerd, aan de film heeft heel wat talent gewerkt, maar net daarom verdient hij ook zijn plaats in deze list of shame. Dit rot scenario was een flauw excuus om een lange videoclip te draaien met een verzameling van fetish-scènes. Ook Kill Bill heeft zich laten gaan in een visuele manga-stijl; maar die film had tenminste nog een verhaal, en personages die de moeite waren om te volgen. En wat nog erger is, met al de aanwezige erotische spanning in deze prent is dit één van de saaiste films van 2011. Onvergefelijk!

8. The Tree of Life (2011) Terrence Malick

En de film die zelfs nog meer talent heeft achter de camera en nog dieper zinkt is The Tree of Life. Door sommigen geprezen als een geniale film, door nuchtere mensen beschouwd als een klucht. Als fan van Terrence Malick vond ik dit misschien één van mijn grootste teleurstellingen van 2011. Het had er alle schijn van dat de regisseur, net zoals bij Sucker Punch, een film wou maken waar hij zin in had zonder stil te staan bij zijn publiek...laat staan zijn eigen acteurs die nauwelijks wisten wat ze op de set deden (cf. reactie van Sean Penn). Het lijkt bij momenten wel op een studentenfilm die zichzelf heeft vast gereden tijdens een spirituele trip. Maakt mij niet veel uit dat de film de Gouden Palm op Cannes heeft gewonnen. Hun vorige winner, Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives (2010), was nu ook niet meteen de beste film van 2010. Dit hebben gezegd verdient de cameraman een Oscar voor beste fotografie.

7. Cowboys & Aliens (2011) Jon Favreau

Cowboys & Aliens is gewoon niet goed. Het verhaal – die door maar liefst 8 scenaristen (!) werd neergepend hangt met haken en ogen aan elkaar, staat bol van de clichés (cf. Ford die een mes geeft aan een jongen en die dit mes dan gebruikt om een alien mee te "prikken", de scène waarin een barman voor schut wordt gezet door een foute cowboy met triggerfinger,...) en is ronduit bespottelijk (cf. de aliens zoeken naar goud - maar nemen nog even de tijd om mensen te kidnappen, … whatever). De acteurs (Ford, Wilde, Craig) zijn compleet verkeerd gecast en lopen er ook in rond als kartonnen borden, zonder echt te weten van welk hout pijlen te maken. En de enige pijlen in deze science-fiction western komen van een bende Indianen - Cowboys and aliens AND Indians dus - die halverwege het verhaal op vrij nutteloze wijze hun intrede maken. In de film zegt Craig op een gegeven moment "They came here for the Gold", waarop Ford antwoordt "Gold? That’s ridiculous. What are they gonna do with it? Spend it? " Een sentiment die waarschijnlijk gedeeld wordt door de gemiddelde bioscoopbezoeker.

6.World Invasion: Battle Los Angeles (2011) Jonathan Liebesman

Spijtig voor de uren die het speciale effecten team heeft gesleten aan World Invasion: Battle Los Angeles, maar het is een kandidaat voor de Razzie Awards van volgend jaar. De film is één groot cliché: over de efficiënte Amerikaanse oorlogsmachine, de militaire helden die alles in het werk stellen om de bevolking te beschermen en de moordlustige aliens die alles met de grond gelijk willen maken en de wereld koloniseren. Koloniseren? Wat? Blijkbaar zijn ze uit op onze water reserves. Hoe weten we dat? Wel, CNN staat in voor de invulling van het verhaal, en het toedekken van de hiaten. En CNN was voor mij de 'enige echte held' in het verhaal, want zij slagen erin om desondanks de verschroeide en platgebombardeerde aardbol toch nog een mooie uitzending te maken met journalisten ter plaatse en statistieken over het waterpeil die blijkbaar zou gedaald zijn.

5. Conan the Barbarian (2011) Marcus Nispel

Indien jullie gek zijn van goedkope 3D effecten, halfgare dialogen, levenloze karakters en hersenloos stoot- en hakwerk, is deze Conan the Barbarian voor u bestemd. Nispel vangt niets nieuws aan met het gegeven en lijkt weinig interesse te hebben om zijn acteurs beter te coachen. Alle vertolkingen in de film zijn beschamend zwak en is de chemistry vrijwel onbestaand tussen Jason Momoa en Rachel Nichols. En dat zijn van die zaken, zelfs in een barbarenfilm, die een film om zeep kunnen helpen. Maar deze versie laat ons onberoerd. We voelen weinig voor Conan en de moord op de ouders heeft zo goed als geen impact. Kon ook niet anders als je weet dat ze achter de camera meer geïnteresseerd waren in de visuele effecten en de 3D-shots. Maar het probleem van de film ligt hem uiteindelijk niet in de 3D, dan wel is het zwak script en de ongeïnspireerde regie.

4. PotC: On Strangers Tides (2011) Rob Marshall

De meest irrelevante en zinloze sequelfilm van het jaar is Pirates of the Caribbean: On Strangers Tides . Het is ook compleet onduidelijk wat de relatie uiteindelijk is tussen Johnny Depp en Penélope Cruz. Soms hebben ze een haat-relatie, soms blijken ze elkaar niet te kunnen missen, soms wantrouwen ze elkaar, soms is er gewoon liefde, soms lijken ze elkaar nauwelijks te kennen. Zou dit geen gevolg zijn van het versnipperde script, die door een 4tal scenaristen met lijm en plakband aan mekaar is geplakt? Maar regisseur Rob Marshall kan je uiteindelijk niets verwijten. Hij heeft gedaan wat iedere filmkenner al maanden van tevoren had kunnen voorspellen: slapstick humor brengen met idiote choreografieën en cartoony actie-sequenties - geheel in de lijn van zijn vorige films. Deze PotC 4 kan enkel gesmaakt worden door kijkers die niet veeleisend zijn; zoals pubers.

3. The Smurfs (2011) Raja Gosnell

Het was meteen duidelijk dat The Smurfs (2011) niet aan mij besteed was. Ik had immers de puberjaren met succes volbracht en de makers van deze prent hadden niet meteen de interesse om een film te maken voor +16 jarigen. Maar dat zal Hollywood een zorg wezen, want zij mikken immers op deze impulsieve Teletubbie-consumenten. Toch is het een vrij smaakloze prent met enkel Hank Azaria die nu en dan een glimlach kan opwekken. Een recyclage van Alvin and the Chipmunks (2007), zonder enige toegevoegde waarde. Het pathetische is dat er nu ook nog een sequel in de maak is.

2. Season of the Witch (2011) Dominic Sena

Jullie dachten toch niet dat Nicolas Cage kon ontsnappen aan de lijst? Zijn meest opmerkelijke bijdrage is toch wel Season of the Witch. Er zitten (los van Ron Perlman en Christopher Lee) meer overtuigende vertolkingen in De Leeuw van Vlaanderen (1985) dan in deze gehele film. Maar ook al is het acteerwerk vaak om van te schaterlachen, die cgi in deze prent was gewoon ronduit lachwekkend. Mocht je niet beter weten zou je denken dat je naar een Uwe Boll film aan het kijken bent. Season of the Witch kwam uit in het prille begin van 2011, maar toen wist ik al dat deze film stand zou houden in mijn Top 10.

1. New Year's Eve (2011) Garry Marshall

En ik dacht dat Jan Verheyen de ultieme rotzooi feelgood-romcom-emsemble-film had gemaakt met zijn Zot van A. (2010), maar New Year’s Eve van Garry Marshall stinkt nog een stukje erger en spant hiermee de kroon van meest verderfelijke schijtfilm van 2011. Welk kieken bij New Line vond het een goed idee om een scenario van Katherine Fugate te gaan verfilmen? Was haar Valentine’s Day (2010) al niet voldoende qua afgang?! Straks bederft ze ook nog eens Halloween voor ons!

***Related Posts***
29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

Was Dino De Laurentiis nog in leven, dan ben ik niet zeker dat hij tevreden zou zijn met de nieuwe Conan the Barbarian (2011). Het origineel was een echte 80'ties barbaren film van de pulp-fiction auteur Robert E. Howard, die de carrière van Arnold Schwarzenegger gestalte gaf. Deze remake zal waarschijnlijk binnen een paar maanden compleet vergeten zijn.

Korte inhoud: Conan (Jason Momoa) is de laatste van zijn volk. Hij zag zijn vader Corin (Ron Perlman) sterven en is vastbesloten om zijn vader te wreken. Hij zal iedereen doden die verantwoordelijk was voor de dood van zijn volk. Maar hij heeft een erg gevaarlijke vijand: de almachtige Khalar Sing (Stephen Lang) en zijn behekste dochter Marique (Rose McGowan). Maar Conan wordt dan weer bijgestaan door de dappere Tamara (Rachel Nichols).

De nieuwe Conan is Jason Momoa, de acteur uit de geweldige tv-serie "Game of Thrones". Spijtig voor hem is hij beland in een productie van videoclip maker Marcus Nispel (Friday the 13th, The Texas Chainsaw Massacre) die van deze prent een luidruchtige, potsierlijke vertoning heeft gemaakt met een teleurstellend en verlammend effect bij de toeschouwers. Het is enerzijds wel groots aangepakt maar anderzijds oppervlakkig en compleet overbodig.

Tenzij jullie uiteraard gek zijn van goedkope 3D effecten, halfgare dialogen, levenloze karakters en hersenloos stoot- en hakwerk, kan ik deze film eigenlijk niet aanraden. Maar Nispel vangt niets nieuws aan met het gegeven en lijkt weinig interesse te hebben om zijn acteurs beter te coachen. Alle vertolkingen in de film zijn beschamend zwak en is de chemistry vrijwel onbestaand tussen Momoa en Nichols. En dat zijn van die zaken, zelfs in een barbarenfilm, die een film om zeep kunnen helpen. En voor wie er mocht aan twijfelen, in de originele film was er wel degelijk een seksuele spanning tussen Schwarzenegger en Sandahl Bergman.

Bij het zien van deze remake besef je hoe knap het origineel van John Milius wel is. Die eerste scène waar de ouders van de jonge Conan worden vermoord blijft nog sterk in mijn geheugen - en dat zeker ook dankzij de sterke muziekscore van Basil Poledouris. Maar deze versie laat ons onberoerd. We voelen weinig voor Conan en de moord op de ouders heeft zo goed als geen impact. Kon ook niet anders als je weet dat ze achter de camera meer geïnteresseerd waren in de visuele effecten en de 3D-shots. Maar het probleem van de film ligt hem uiteindelijk niet in de 3D, dan wel is het zwak script en de ongeïnspireerde regie. Ik denk dat mijn spoof poster wel waarheid zal worden, ook al sluit ik tegenwoordig niets meer uit.

*** Conan the Barbarian trailer ***

***Related Posts***
20/06/2011: Conan the Barbarian trailer
28/07/2008: Red Sonja en Conan slijpen hun zwaarden
16/08/2007: Conan the Barbarian in nieuwe handen
27/08/2006: Top 10 Beste Slangen in Films
01/01/2006: Conan the Barbarian 3
16/07/2005: Conan the Barbarian will be back
15/10/2004: Komt Schwarzenegger terug voor Conan the Barbarian

Er is zoveel verkeerd aan de nieuwe trailer van Conan the Barbarian (2011) van regisseur Marcus Nispel, dat ik niet precies weet waar te beginnen. Het lijkt wel gemaakt door dezelfde leeghoofden die Clash of the Titans (2010) in elkaar hebben gestoken, en dat voorspelt in ieder geval weinig goeds.

Korte inhoud: Conan (Jason Momoa) is de laatste van zijn volk. Hij zag zijn vader sterven en is vastbesloten om zijn vader te wreken. Hij zal iedereen doden die verantwoordelijk was voor de dood van zijn volk. Maar hij heeft een erg gevaarlijke vijand: de almachtige Khalar Sing.

Iedereen ging er een beetje vanuit dat het om een remake zou gaan, maar het werd dan uiteindelijk een reboot die zijn inspiratie zocht in de strips van Robert E. Howard. En dat was op zich ook de beste optie gezien de originele film moeilijk te overtreffen is met Arnold Schwarzenegger en de krachtige muziekscore van Basil Poledouris. Maar dit beloftevol project kreeg snel een bitter smaakje nadat bekend werd dat videoclip-maker Marcus Nispel de film zou regisseren. De man heeft een niet onaardige, maar anderzijds weinig vernieuwende remake gemaakt van de Texas Chainsax Massacre. Nadien bewees hij met films als Pathfinder (2007) en Friday the 13th (2008) dat hij er gewoon niks van bakt als verhalenverteller en het vooral moet hebben van de mooie fotografie van Daniel Pearl. Maar voor deze Conan reboot moest hij het stellen met de minder getalenteerde DoP Thomas Kloss, en dus zou de film visueel ook zwaar kunnen teleurstellen. Ik heb in ieder geval weinig mooie beelden gezien in de trailer, maar ik was misschien iets teveel afgeleid door de cgi-troep die ze noodgedwongen in de film wilden wringen.

Van wat je al kan uitmaken uit de trailer zie je dat we te maken hebben met heel wat onbekende gezichten. Het begint al met de hoofdacteur die gespeeld wordt door Jason Momoa. De man straalt weinig charisma uit en ziet er eigenlijk meer uit als een villain dan als een leiderfiguur die we willen volgen. Daarnaast zien we Rachel Nichols in de rol van Tamara en Rose McGowan heeft ook nog een rolletje kunnen krijgen als Marique. Ook Ron Perlman is van de partij, alsook Stephen Lang.

De trailer is gemonteerd op rockmuziek die geen beetje past met de geest van het verhaal, laat staan dat het überhaupt werkt. Alles ziet er heel goedkoop uit en bestemd voor teenagers die net de leeftijd van 16 hebben bereikt en staan te trappelen om een R-rated film mogen zien vol geweld, bloed en seks. En gezien het gedistribueerd wordt door Lionsgate (en bijvoorbeeld niet door Universal) zullen we hier wel te maken hebben met een ordinaire barbarenfilm die weinig voeling heeft met de strips (en ja, ik heb er als jonge tiener heel wat van gelezen). Op 14 september 2011 komt de film bij ons uit, ook in 3D (of wat had je gedacht).

Met een poster kan je al heel wat vertellen over een film. Het begint al bij de kleuren, waar je meteen het genre film in herkent. Een goede poster moet op de eerste plaats onze goesting opwekken. Daarnaast moet ze een tipje van de sluier oplichten over de inhoud en wie er in speelt. Maar met posters kan ook gelachen worden, dat bewezen de mensen van The Shiznit, die een aantal titels en ondertitels bedachten die meteen de waarheid onthullen achter heel wat filmprojecten. Hilarisch! Ik heb er zelf nog twee posters aan toegevoegd.

***Related Posts***
03/04/2011: Knappe pictogram posters
13/19/2008: Top 10 Best Movie posters
08/01/2008: Welke filmposter hangt in jouw kamer?
23/08/2007: Filmposters en kleuren

Ik blijf het hier vaak herhalen maar casting’ is bijna de helft van de kwaliteit van een film. Je mag dan nog wel het beste scenario hebben, gebaseerd op de ultieme bestseller; als jouw casting zuigt, dan is het verloren moeite. Je mag dan nog een bekwaam regisseur hebben die al in het verleden heeft bewezen dat hij blockbusters kan maken, hij zal met een verkeerde casting niet ver komen. Als het scenario, wat de tweede grote factor van belang is, ook nog eens op de ballen trekt, dat is het hek helemaal van de dam.

Let op, ik spreek over casting, en ik heb het dus niet over het acteertalent van de desbetreffende acteur. Arnold Schwarzenegger is nooit een acteertalent geweest, maar zijn casting als barbaar in Conan the Barbarian zat er boenk op. Een geslaagde casting is de juiste acteur in de juiste rol steken’. Of de acteur in kwestie een acteurstalent moet zijn, is afhankelijk van de rol in kwestie. Uiteraard is een goed acteur altijd wel een pluspunt. Anderzijds zijn bepaalde acteurs altijd wel moeilijk om te casten (Keanu Reeves past perfect in zijn rol van Speed en The Matrix, maar in daar blijft het ook bij).

En aan foute castings is er geen gebrek. Sommige acteurs passen gewoon niet in een bepaalde rol (cf. zo goed als alle vrouwelijke rollen in de Christopher Nolan films), anderzijds zijn ze te jong of te oud. En tegenwoordig is er zelfs iets als "te wit". Een zwart personage die bijvoorbeeld vertolkt wordt door een blanke. Dit was tevens ook de kritiek op The Last Airbender (2010) van M. Night Shyamalan, die gebaseerd was op een animatie-serie waarin de personages uit verschillende etnische groepen kwamen, maar in de film allemaal werden vertolkt door blanke acteurs. En zo zijn er tientallen films die het niet zo nauw namen met de huidskleur van de acteurs.

En er staat een nieuwe Warner Bros filmproductie aan te komen met een 'witter dan wit' casting van een comic die zich afspeelt in Japan, met name de adaptatie van Akira. Kaneda is de leider van een Motorbende in Neo-Tokyo. Tetsuo is één van de bendeleden en is altijd de benjamin geweest, die onder bescherming van Kaneda staat. Als Tetsuo wordt gearresteerd, wordt hij als proefkonijn gebruikt voor een militair experiment, waardoor hij ongelooflijke krachten krijgt. Tetsuo kan zijn krachten niet in bedwang houden en slaat volledig door. Kaneda is de enige die hem nog kan tegenhouden.

Hoe ga je zoiets nu adapteren met blanke westerlingen? Vergeet dan maar Tokyo! Vergeet dan maar de namen van de personages! Vergeet dan maar de maatschappij-kritiek tegen de Japanse cultuur, die nu met de ramp meer dan ooit relevant is! Kortom, vergeet dan maar een accurate adaptatie te maken! De potentiële acteurs voor deze live-action adaptatie zijn ondermeer Robert Pattinson en Michael Fassbender. Waren er dan echt geen Amerikaans-Aziatische acteurs die goed genoeg waren om deze rollen te vertolken? Dat is toch een beetje een aanfluiting voor heel wat acteursgeweld, gaande van de Jet Li’s tot de Ian Anthony Dale. Het wordt dus een Neo-Manhattan verhaal. Sorry voor de die hard Akira fans.

Warner Bros is al een paar jaartjes bezig om deze film te maken, en ik herinner me nog dat ze de nobele onbekende regisseur Ruairi Robinson hadden benaderd om deze film te maken. Gelukkig zijn we dat stadium al lang voorbij. Toch denk ik dat er veel potentieel zit in de verfilming. De wereld van Akira kan je een beetje vergelijken met deze van Tron. Het kan een visueel verbluffende film worden. Hopelijk maken ze niet dezelfde fouten als bij Tron: Legacy (2011), en komen ze met een goed én NIEUW verhaal.

***Related Posts***
06/01/2012: Filmadaptatie van Akira stil gelegd
10/11/2007: Akira verfilming in de maak

De Italiaanse top-producer Dino De Laurentiis die ons briljante spektakelfilms bracht als de Hannibal Lecter films Manhunter (1986), Red Dragon (2002) en Hannibal (2001), alsook King Kong (1976), Flash Gordon (1980), Barbarella (1968) en Conan the Barbarian (1982).

Maar hij zal de geschiedenis in gaan voor zijn La Strade (1954) en Le notti di Cabiria (1957) van Federico Fellini en Riso Amaro (1949) van Giuseppe De Santis. Maar ook voor Blue Velvet (1986) en Dune (1984) van David Lynch.

De Laurentiis, die op 8 augustus 1919 in Torre Annunziata nabij Napels geboren werd, produceerde meer dan 150 langspeelfilms. In het begin van zijn loopbaan werkte hij vooral samen met beroemde Italiaanse filmregisseurs als Roberto Rossellini en Federico Fellini. Daarnaast maakte hij ook grote spektakelstukken als War and Peace, Waterloo en The Bible: In the Beginning of grote commerciële successen als Three Days of the Condor (1975) van Sydney Pollack, met Robert Redford.

Sinds de jaren zeventig, na het faillissement van zijn Italiaanse productiebedrijf Dinocitta' Studios, woonde De Laurentiis in de Verenigde Staten. Daar vestigde hij de De Laurentiis Entertainment Group, met haar eigen studio's in Wilmington in Noord-Carolina.

De Laurentiis kreeg de Oscar voor beste buitenlandse film in 1957 voor Fellini's La Strada. In 2003 kreeg hij de The Irving G. Thalberg Memorial Award, een speciale Oscar voor producenten. Hetzelfde jaar ontving hij ook een speciale Gouden Leeuw op het Filmfestival van Venetië. Hij werd bekroond met een reeks David di Donatello's en ontving een speciale David di Donatello-oeuvreprijs in 2006 ter gelegenheid van het 50-jarige jubileum van de Davids. Twee door De Laurentiis geproduceerde films, Year of the Dragon (1985) en Body of Evidence (1993) met Madonna, werden genomineerd voor een Razzie voor slechtste film.

Rest in Peace Mister De Laurentiis.

Soms beter dan een remake is de originele film in High Def. En dit kan gezegd worden van Red Heat (1988) die Universal zopas heeft uitgebracht op Blu-ray. Het is een typische Walter Hill prent, met brutale actie en stoere, gespierde mannen met lawaaierige blaffers. Het is een typische 80'ties buddy cop-movie met Arnold Schwarzenegger als de koele Rus van het oude regime en de cynische en grappige Amerikaanse flik gespeeld door James Belushi.

Korte inhoud: De Soviet politie kapitein Ivan Danko (Arnold Schwarzenegger) wordt achter een drugsdealer, genaamd Viktor Rostavili (Ed O'Ross), aan gestuurd die naar Amerika gevlucht is. Eenmaal in Chicago aangekomen krijgt hij een tijdelijke partner toegewezen, Det. Sgt. Art Ridzic (James Belushi). Wanneer de drugsdealer ontsnapt moeten de twee hun verschillen zien te overwinnen om hem zo te kunnen pakken.

Het is uiteindelijk een simpele actiefilm waar je niet al te diep voor hoeft na te denken, maar onder zijn gepolijst Hollywood-omhulsel schuilt toch een opmerkelijke prent. Enerzijds is het bij mijn weten de eerste Amerikaanse actiefilm die zomaar eventjes op het Rode Plein in Moskou kon filmen, en die bovenop een karikatuur maakt van de emotieloze Rus (alsook van de slordige Amerikaan). Je moet trouwens de politieke situatie in het achterhoofd houden. Veel van die actiefilms, en tevens ook de meeste slasherfilms, zitten in een rechts-republikeins-keurslijfje. Maar in tegenstelling tot de actieprenten van bijvoorbeeld Sylvester Stallone (cf. Rocky, Rambo, …) ontwijken de meeste Schwarzenegger films toch al te evidente politieke boodschappen. Ook al zitten we hier met Russen vs Amerikanen, gaat de film niet echt over koude oorlog toestanden, maar uiteindelijk wel over hun gemeenschappelijke vijand: de drugshandel. We bevinden ons eind jaren ’80 met een regering Bush die ook meer interesse had om een nul tolerantie door te voeren op het witte poeder. De film zit ook boordevol zelfkritiek. Zo hoor je Danko zeggen: "This Chicago is very strange city. Your crime is organized, but your police is not." Anderzijds lijkt Danko emotieloos te zijn, behalve op het moment dat iemand praat over de slachtpartijen en misbruiken van het Rode Leger, en hij duidelijk ontzet is door deze geschiedenis. De Franse vertaling van de titel is Double Détente, een mooie verwijzing naar de VS-Soviet detente in de jaren 70.

Walter Hill houdt ook niet veel van gezwets en valt meteen met de deur in huis met harde actie, waar we een bijna naakte Schwarzenegger zien vechten in een Turks stoombad, om nadien het gevecht verder te zetten in de sneeuw. En dit ritme wordt ook strak aangehouden met vrijwel geen rustpauzes of romantische intermezzo’s. Maar in tegenstelling tot het Nick Nolte / Eddie Murphy duo, in die andere Walter Hill film 48 Hrs. (1982), zijn er weinig vonken te bespeuren tussen Schwarzie en Belushi. Ze spelen elk wel hun rol met brio, die perfect past bij het testosteron-gehalte van deze actieprent, maar er is vrijwel geen geslaagde interactie tussen beide mannen. De humor is ook ver te zoeken tussen die twee, ook al zag je dat het wel de bedoeling was om hier en daar de sfeer wat te ontladen met humor

Maar ook al is er vrijwel geen echte karakter-uitdieping, is de film een explosie van kinetische energie, zoals het chicken-spel met bussen. En je kunt pas genieten van dit spektakel indien je kan rekenen op een afgelikte fotografie. En dit werd verzekerd door de ervaren DoP Matthew F. Leonetti die eerder al Commando (1985) had ingeblikt en later films als Rush Hour 2 (2001) en Strange Days (1995). En je zou het haast vergeten in deze macho-prent, maar er loopt ook een femme fatale rond, met name showgirl Gina Gershon (Face/Off, Bound, The Insider).

Je hoeft in ieder geval de Blu-ray niet te kopen voor zijn extras, want deze zijn zo goed als waardeloos. Er wordt hoegenaamd niet gepraat over Red Heat. De makers van de blu-ray proberen dit echter te verhelpen door bij de interviews foto's te tonen uit de film. Zo krijg je hilarische toestanden van twee mannen die praten over de rol van Arnold in Conan the Barbarian (1982), terwijl we foto's zien uit Red Heat. WTF?! Er is geen audio-commentaar van de regisseur over de gehele film, Walter Hill en de acteurs komen zelfs niet in de extras aan het woord. Buitengewoon pathetisch. Daarentegen is de conversie naar het digitale formaat best knap, alsook de klank-afwerking. En dit is misschien het belangrijkste element van deze schijf.

We krijgen binnenkort een herwerking van twee barbaarse-iconen, Conan (2009) the Barbarian en Red Sonja, respectievelijk vertolkt door Arnold Schwarzenegger in oa. Conan the Barbarian (1982) en Brigitte Nielsen in Red Sonja (1985). Jarenlang was er sprake van een remake, maar nu hebben beide films een "GO" gekregen, en nu is het afwachten op die eerste trailers.

Korte inhoud Red Sonja: Sonja (Rose McGowan) is een niet te stoppen vrouwelijke krijger die samen met een groep krijgers, de macht moeten proberen te krijgen over de kwaadaardige koningin Gedren die ook verantwoordelijk was voor de dood van de familie van Sonja.

Korte inhoud Conan: Volgt de avonturen van Conan, een barbaar wiens ouders door de Thulsa Doom clan werd vermoord en jarenlang in een werkkamp werd vastgehouden. Eénmaal verlost van zijn gevangenschap baant Conan zich een weg door het leven als rover, tot op de dag dat zijn pad wordt gekruist door de sekte van Thulsa Doom. Het verhaal speelt zich af in het Hyboriaanse Tijdperk, 6000 jaar na de ondergang van Atlantis en 10.000 jaar voor het begin van onze jaartelling, dus zo'n 12.000 jaar geleden. De plaats van handeling is het Thuriaans continent, het Europees, Aziatisch en Afrikaans continent tijdens de laatste ijstijd.

Het script van Conan wordt geschreven door Thomas Dean Donnelly en Joshua Oppenheimer. Wie de rol van Conan zal vertolken is tot op vandaag nog onbekend, alsook wie de film zal regisseren. Speculaties dat Rob Zombie of John McTiernan de barbarenfilm zou leiden is tot op vandaag slechts een gerucht…en dit had misschien ook wel te maken met het zwakke script. Ondertussen zijn de scenaristen druk bezig met een rewrite, want ze weten dat het Conan game er zit aan te komen en dit zorgt meteen voor wat ‘free publicity’.

Maar er zijn ook kapers aan de kust. De mensen van CHUD hebben we al bekend gemaakt dat de zwarte acteur Djimon Hounsou in een comic trilogie zal spelen die in feite een spin-off is van de Conan-comic. Wat het project precies inhoud is tot op vandaag nog onbekend maar geruchten gaan in de richting dat het zou gaan om de vertolking van het Thulsa Doom verhaal…een anti-held…who knows? En er zijn nog andere barbarenfilms in productie, zoals Solomon Kane (2008) met James Purefoy en Bran Mak Morn (2010) van Peter Berg.

Red Sonja is een Robert Rodriguez die geregisseerd zal worden door een second-unit director, Douglas Aarniokoski, die eerder zijn gebrek aan talent bewees met Highlander: Endgame (2000). Het script is van de hand van de wildvreemde David N. White. Voeg daar nog eens de break-up tussen McGowan en Rodriguez aan toe en concludeer dat deze film meer kans heeft om te crashen dan een vliegtuig van Kalitta Air. Maar ook hier ben ik benieuwd op de eerste trailer.

***Related Posts***
17/12/2007: Gerard Butler de nieuwe Conan?
16/08/2007: Conan the Barbarian in nieuwe handen
03/05/2006: Geruchten van een Red Sonja remake
01/01/2006: Conan the Barbarian 3 is voor 2007
16/07/2005: Arnie as Conan the Barbarian?
15/10/2004: Conan the Barbarian 3 voor Schwarzie

En Conan spant nog even zijn spieren tijdens de eindejaarsdagen. Het gerucht doet de ronde dat Gerard Butler gecast zou worden als Conan. Meer nog, regisseur John McTiernan (Die Hard, Predator, The 13th Warrior) zou na zijn 4 maanden achter de tralies nog eens 'achter' de camera kruipen van dit barbaren-epos. Maar niets is bevestigd. Het is Mad Movies, via FilmJunk die met het nieuws voor de dag komt.

French website Mad Movies is reporting that Die Hard director John McTiernan is at the top of the list of filmmakers being considered by New Line for the next Conan flick. As we previously reported, John McTiernan is headed to prison for 4 months, but realistically, 4 months isn’t all that long. So technically it’s possible, and McTiernan seems well-suited for the project. The other part of the rumour is that Gerard Butler is being considered for the role of Conan.

Ik ben opgegroeid met films van John McTiernan en hij wist actie is beeld te brengen als geen ander, en hoewel The 13th Warrior (1999) een goed gefinancierde en potsierlijke middeleeuwse viering was van mediocriteit, denk ik toch dat een dergelijk project de regisseur weer op het goede pad kan zetten. Hij weet iets van spierbundels, zwaardgevechten en hero’s. Hij weet ook zijn Directors of Photography goied uit te kiezen en weet hoe hij een actie-scène in elkaar moet steken. Nu krijgt hij een bekende saga om te bewerken in een script en een behoorlijk charismatische acteur die eerder in 300 (2006) de show kon stelen als woesteling. Butler heeft misschien iets minder anabole steroïden genomen als Arnold Schwarzenegger, maar hij is wel degelijk even groot (1m88). Ik ben in ieder geval opgelucht dat ze niet hebben gekozen voor Orlando Bloom als Conan. Wat vinden jullie van de acteurskeuze?

***Related Posts***
28/07/2008: Red Sonja en Conan slijpen hun zwaarden
16/08/2007: Conan the Barbarian in nieuwe handen
03/05/2006: Red Sonja remake
01/01/2006: Conan the Barbarian 3 is voor 2007
16/07/2005: Arnie as Conan the Barbarian?
15/10/2004: Conan the Barbarian 3 voor Schwarzie

Ik heb het al vaker gehad dat er mogelijks een remake of vervolg komt op de populaire barbarenfilm Conan the Barbarian (1982). Arnold Schwarzenegger speelde het mythische karakter begin jaren ’80, maar volgens producent Millennium Films zal deze nieuwe versie trouwer aan de originele korte verhalen van Robert E. Howard zijn dan de Schwarzenegger versie. Lange tijd speelde Warner Bros met het idee om Conan te reanimeren, maar uiteindelijk besloot de studio de filmrechten in juni te verkopen aan Millennium Films, waarover Joe Gatta zei: "We geloven in het merk en we zijn er van overtuigd dat we meerdere Conan films zullen gaan maken." Over de plot van de nieuwe Conan is op dit ogenblik nog niets bekend. MovieWeb schreef het volgende:

Millennium Films has acquired the rights to Robert E. Howard's mythical conqueror. Fredrik Malmberg, president and CEO of Paradox Entertainment, chose Millennium after winning the rights from Warner Brothers last spring. His aim is to get the film into production by next spring.

This will be the biggest production Millennium has ever mounted. The film is being put together on a very tight timetable. Many big names have worked on the Conan The Barbarian script over at Warner Brothers these past seven, including Larry and Andy Wachowski, John Milius, and Robert Rodriguez. Boaz Yakin wrote the last known version to come out of that studio. But all of their hard work is being scrapped. Malmberg and Millennium are staring over with a completely fresh screenplay.

Dat moet niet als muziek in de oren klinken van de Wachowski Brothers, John Milius en Robert Rodriguez die eerder hadden gezwoegd op het script. Toch spijtig, want met dergelijke namen zou je toch meteen al een publiek achter je project kunnen scharen en bijgevolg ook productiebudgetten los krijgen. Nu het in nieuwe handen terecht is gekomen mag men alle werk opnieuw beginnen – want de ingeleverde scripts zijn waarschijnlijk nu eigendom van Warner Brothers.

De mogelijke optie van de terugkeer van Arnold in de film Conan the King is nu goed als zeker uitgesloten. De acteur zal niet meer in naakte torso met zijn zwaard kunnen zwaaien alsof het een keukenmesje is. Ik denk niet dat de producers een parodie op Conan willen maken. Ook de carrière van Arnold maken een terugkeer naar dergelijke rollen heel moeilijk. Hoe kan je nog geloofwaardigheid uitstralen als politicus (…als het daar al om te doen is)? Wie dan wel de schoenen kan vullen van Arnold is een moeilijk vraagstuk. In ieder geval niet Vin Diesel, Nathan Jones, Paul "Tripple H" Levesque of The Rock. Wat dachten jullie van Tyler Mane?

***Related Posts***
28/07/2008: Red Sonja en Conan slijpen hun zwaarden
27/08/2006: Top 10 Beste Slangen in Films
01/01/2006: Conan the Barbarian 3 voor 2007?
16/07/2005: Conan the Barbarian will be back
15/10/2004: Conan the Barbarian voor Arnold Schwarzenegger?