colin farrell

  • The Beguiled (2017) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het is geleden sinds The Bling Ring (2014) dat we nog iets van Sofia Coppola hadden gezien en hier is ze terug met een thriller vermomd als een kostuumdrama, genaamd The Beguiled (2017)? De film komt morgen uit op DVD en Blu-ray.

    the_beguiled_2017_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Drie jaar na de zinloze Amerikaanse Burgeroorlog, in 1864, staat het vervallen herenhuis van Miss Martha Farnsworth's Seminarie voor jonge dames nog steeds op zijn fundamenten. Het is bezet door de matriarch, een leraar en vijf studenten in het met mos bedekte Virginia. Wanneer een jonge student echter op korporaal John McBurney (Colin Farrell) stuit, een gewonde deserteur van de Unie die op de rand van de dood staat, zal het wankele evenwicht die er was verstoord worden, omdat de aarzelende directrice (Nicole Kidman) besluit hem van zijn blessure te genezen. Eén man in een huis vol met vrouwen creëert spanningen. Beetje bij beetje, als de ongewenste gast een ongemakkelijke seksuele opwinding opwekt bij de vrouwen van het afgezonderde internaat, duurt het niet lang alvorens er een concurrentie strijd ontstaat om de gunst van de verleidelijke man. Ongetwijfeld is deze knappe duivel een manipulator, maar blijven de dames voor altijd verleid door zijn charme?

    De posters van de film lieten vermoeden dat het een soort Jane Austin prent zou worden met vrouwen die bezig zijn met het zoeken naar hun ideale prins, maar dit is het dus niet, ondanks het feit dat deze prent voldoende gevoeligheid en drama aan de dag legt voor een atmosferische periodefilm. Sofia heeft gekozen voor een zekere ingetogenheid die toch wel op ons gemoed werkt en ons meesleurt in deze vrouwencommune. Uiteraard helpen de sterke vertolkingen van de nonchalante Farrell, de gelaagde vertolking van Kidman, of nog deze van Kirsten Dunst, Elle Fanning en Oona Laurence om ons te blijven boeien. Het drama intensifieert naar mate het vordert en dat is deels te danken aan de interessante complexiteit van de plot en de karakters.

    The Beguiled zet zijn premisse op een subtiele en effectieve manier in, introduceert het vredige leven van zijn personages vooraleer er een dilemma wordt ingeroepen die iedereen zal testen. Coppola spint ondertussen een web van intrige die ons op een onvoorspelbare manier zal verstrengelen. Mijn grootste teleurstelling kwam toch naar het einde toe, want gaandeweg in het verhaal werden mijn verwachtingen hoger en hoger. Anderzijds kan je het niet gaan vergelijken met "Big Little Lies" waar de vrouwen wél samenwerkten in tegenstelling tot deze film waarin we meer een samenloop van omstandigheden hebben. De film heeft in ieder geval genoeg drama en intensiteit tijdens de eerste helft om zowat iedereen tevreden te stellen, maar door te hard te proberen om voor een meer fantastisch element te gaan, verliest de film ook veel van zijn dramatische textuur. De film werd tevens opgenomen in een ratio van 1.66:1 in plaats van het traditionele 16/9 of de scope ratio 2.35:1. De reden was dat Sofia een meer claustrofobisch gevoel wou creëren en dat is haar gelukt.

    the_beguiled_colin_farrell.jpgthe_beguiled_nicole-kidman.jpgthe_beguiled_elle-fanning.jpg
    © 2017 Universal Pictures International Belgium

    De film werd opgenomen in een recordtijd van 26 dagen voor een productiebudget van 10 miljoen dollar, maar werd spijtig genoeg iets van een teleurstelling in de bioscoop met een wereldwijde recette van 27 miljoen dollar. Voor deze film won Sofia Coppola de prijs van Beste Regisseur op het Filmfestival van Cannes in 2017. Het was de eerste keer in 50 jaar dat een vrouw de prijs won, en pas de tweede keer in het algemeen. De film is geen remake van The Beguiled (1971) met Clint Eastwood, ook al is het wel degelijk gebaseerd op het werk van Thomas Cullinan. Het grootste verschil met deze twee films los van de periode waarin het zich afspeelt, is dat de versie van Coppola verteld wordt vanuit het perspectief van de vrouwen en had ook geen penthouse-vibe als bij de film uit de jaren 70. Meer nog, Coppola heeft er een auteursfilm van gemaakt.

    Is de film Oscar-materiaal? Wel, ik heb er van genoten en ik denk dat een nominatie voor Coppola voor Beste Regie niet misplaatst zou zijn, toch denk ik niet dat het Beste Film zal winnen mocht het al genomineerd zijn in deze categorie, daarvoor zijn de dialogen net iets te zwak en uiteindelijk doet het verhaal niet veel meer dan wat al gezegd werd in de vorige film-adaptatie. Op de Blu-ray staat spijtig genoeg geen audio-commentaar, wel een tweetal making of filmpjes.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 16 januari 2018

     

    *** The Beguiled trailer ***

  • Fantastic Beasts and Where to Find Them (2016) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    De zalen liepen vol voor Fantastic Beasts and Where to Find Them (2016), een verhaal die zich 70 jaar voor de gebeurtenissen in Harry Potter afspeelt, opnieuw geschreven door J.K. Rowling (meteen ook haar debuut als scenariste) en in regie van Harry Potter regisseur David Yates (met 4 Harry Potter films op zijn cv). Toch is dit geen prequel op de Harry Potter films, dan wel een uitbreiding van de magische wereld. Rowling schreef het boek in 2001.

    fantastic_beasts_and_where_to_find_them_2016_poster01.jpg

    Korte inhoud: 1926. Het verhaal volgt een zogeheten magie-zoöloog, Newt Scamander (Eddie Redmayne) genaamd. Newt heeft net zijn wereldwijde excursie voor het vinden en vastleggen van een bijzondere collectie fabeldieren afgerond. Tijdens een tussenstop in New York loopt alles uit de hand wanneer een paar fabeldieren uit zijn magische koffer weten te ontsnappen, die wel eens problemen zouden kunnen veroorzaken voor zowel de tovenaars- als de Dreuzelwereld.

    Toch had deze wel een beetje een omslachtige titel. De franchise-titel werd dan ook snel ingekort tot Fantastic Beasts, kwestie dat de sequels altijd wel van die magische titels zullen hebben en niet klinken als Fantastic Beasts and Where to Find Them: And the NeverEnding Story Behind the Two Towers. Zou niet ideaal geweest zijn voor de promotie ervan. Of misschien kiest Warner Bros om gewoon om de sequels een nummer te geven. Rowling werkt aan maar liefst 4 vervolgfilms! Hoe dan ook, de toon lijkt ingezet voor een nieuwe Harry Potter-achtige rage. Deze film was in ieder geval geslaagd.

    En er is veel om aan te bevelen. Yates brengt zijn eigenzinnige esthetiek aan en zijn persoonlijke touch werkt volledig binnenin dit universum en doet uiteraard terugdenken aan de Harry Potter films. Hij regisseerde de laatste vier afleveringen van de Harry Potter-reeks en Yates zou meteen ook de 4 vervolgfilms van Fantastic Beast gaan inblikken, een job die hem tot 2024 zal bezig houden. Vreemd genoeg verbaasde het me een beetje dat Rowling zelf niet achter de camera is gekropen gezien haar betrokkenheid tot de film. Maar haar invloed is in ieder geval onmiskenbaar. Het resultaat is een 2 uur durende magische rollercoaster, een escapistisch avontuur met fabelachtige wezens die naast het vrolijke ook een sinistere toon hebben weten te zetten. Uiteraard hebben we schitterende fotografie en prachtige visuele effecten die de magie nog meer tastbaar maken. Er is een 3D versie uit van de film ook al werd deze prent niet opgenomen met 3D-technologie. Ook de weelderige muziekscore van James Newton Howard is een troef voor deze film.

    De eerste film heeft zowat 180 miljoen dollar gekost en optimistische voorspellingen hadden een opbrengst van 1 miljard verwacht wereldwijd - gezien de producers verwacht hadden dat alle Harry Potter fans van de partij zullen zijn tijdens de bioscooprelease. Het werd uiteindelijk 812 miljoen dollar, wat uiteraard nog steeds 'betoverend' is. De film moest het opnemen tegen Disney's Doctor Strange (2016) die in zijn tweede week zat en Trolls (2016) van DreamWorks die uiteindelijk een pijnlijke flop werd.

    fantastic_beasts_and_where_to_find_them_2016_pic03.jpgfantastic_beasts_and_where_to_find_them_2016_pic02.jpgfantastic_beasts_and_where_to_find_them_2016_pic01.jpg
    © 2016 Warner Bros.

    Pittig detail, regisseur Chris Columbus had de mogelijkheid om Eddie Redmayne te casten in Harry Potter and the Chamber of Secrets (2002), maar mocht al opkrassen na één zin. De compleet onbekende Christian Coulson werd dan gecast voor de rol van Tom Riddle. Van acteur Coulson en regisseur Chris Columbus horen we uiteindelijk niet zo heel veel meer, en nu heeft Redmayne zijn eigen franchise en de acteur heeft zelfs nooit een auditie moeten doen. Karma is a bitch. Bij de andere acteurs zien we ondermeer Colin Farrell, Dan Fogler, Katherine Waterston, Samantha Morton, Ezra Miller, Alison Sudol, Jenn Murray en Faith Wood-Blagrove die haar filmdebuut maakt.

    Volgende week woensdag 29 maart 2017 komt Fantastic Beasts and Where to Find Them uit op DVD, Blu-ray, 4K UHD, en Video on Demand. Er staat geen audio-commentaar van de regisseur, wel heel wat making-of filmpjes over de personages, de visuele effecten, de design van de film en nog een pak deleted scenes (11 stuks).

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 23 maart 2017

     

    *** Fantastic Beasts and Where to Find Them trailer ***

  • True Detective seizoen 2 op Blu-ray

    Pin it!

    Ja, True Detective season 2 (2015) is niet het meesterwerk die True Detective season 1 (2014) is geweest, maar het is hoe dan ook een degelijk seizoen. Regisseur Cary Joji Fukunaga, die het volledige eerste seizoen had geregisserd, heeft plaats gemaakt voor scenarist Nic Pizzolatto en een handvol regisseurs waaronder Justin Lin.

    true_detective_season_2_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Het verhaal gaat ditmaal over drie agenten. In het eerste seizoen waren dat er nog twee, gespeeld door Woody Harrelson en Matthew McConaughey. In het tweede seizoen van True Detective volgen we Ray Velcoro (Colin Farrell), Ani Bezzerides (Rachel McAdams) en Paul Woodrough (Taylor Kitsch), drie agenten die een moord proberen op te lossen terwijl hun eigen leven in overhoop ligt. Zij zijn drie afwijkende figuren met persoonlijke issues en dat is precies waarom de ordediensten hen heeft gekozen voor deze zaak. Wanneer zij erachter komen dat zelfs de burgemeester corrupt is, is het al te laat.

    Daarnaast zien we ook nog Frank Semyon (Vince Vaughn), een crimineel die Ray Velcoro in zijn zak heeft en hem klusjes laat doen. Hij worstelt de gehele serie tussen zijn liefde voor macht en zijn liefde voor zijn vrouw Jordan Semyon (Kelly Reilly), terwijl hij een zware financiële klap heeft gehad nadat iemand zijn geld heeft verkwanselt. Vaughn groeit als acteur gedurende de 8 afleveringen. De laatste afkevering is ook het beste van dit seizoen, dus blijf zeker zitten tot het einde, ook al valt het middenstuk nu en dan tegen.

    Dankzij de fotografie, de complexe personages, de muziek en sound fx, zitten we niet zo heel ver van datgene wat het eerste seizoen zo opmerkelijk maakte. Maar het verhaal is niet altijd even boeiend. Enkel met de laatste twee afleveringen (voornamelijk de voorlaatste) maakt het seizoen veel goed. Het script van Pizzolatto is spijtig genoeg niet sterk genoeg en mist coherentie, maar ook de personages zijn niet altijd even logisch in hun motivaties en acties. Daarnaast proberen ze de sfeer wat op te kloppen met thema's die nooit echt van de grond komen: zoals mensenhandel, seks orgies, industriële pollutie en juwelen diefstal. Het wou zich aan hard imago aanmeten, maar het werd gewoon allemaal hard om te slikken.

    true_detective_season_2_blu-ray_pic01.jpg-true_detective_season_2_blu-ray_pic03.jpg

    Gelukkig maakt de Blu-ray heel veel goed en staan er heel veel extraatjes op, inclusief audio-commentaar van Nic Pizzolatto. Toch ruikt het bij momenten een beetje naar zelfverheerlijking van de maker van de serie. In A Look Inside True Detective vertellen de acteurs over hun personages en hoe zij over hen denken, en ook hier kunnen ze blijkbaar niet zwijgen over het grote genie van Nic. De man wordt werkelijk langs alle kanten bewierookt. In de serie zitten tevens immens veel luchtopnamen, en in tijden van drones zou je denken dat ze daar gretig van gebruik hebben gemaakt, maar neen, het zijn klassieke helikopter shots, en ook daarvan is een making of.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 6 februari 2016

     

    *** trailer ***

  • Solace (2015) *½ review

    Pin it!

    Het is alweer een tijdje geleden dat we met een old school serial-killer thriller werden geconfronteerd, maar Solace (2015) bracht hier verandering in. Een film waarvan ik nog nooit had gehoord. Ondanks het feit dat deze Hollywood prent bezet was met een aantal A-list acteurs, was er niet veel geld over voor een adequate promotie. Enkele dagen voor de release was slechts deze miserabele Solace poster voor handen en onze Franse zuiderburen hebben dan maar een eigen affiche gemaakt onder de naam 'Prémonitions'. Toch een goede zaak dat E-One Solace heeft opgekocht van het failliete Relativity Media voor de Belgische markt, anders was deze prent gedoemd voor de DVD-markt.

    solace_2015_poster2.jpg

    Korte inhoud: John Clancy (Anthony Hopkins) is een gepensioneerde helderziende misdaadanalist. Wanneer de FBI-agent Joe Merriweather (Jeffrey Dean Morgan) en zijn partner Katherine Cowles (Abbie Cornish) te maken krijgt met een reeks bizarre moorden wordt Clancy erbij geroepen om te helpen bij het oplossen van de zaak en de seriemoordenaar te vinden.

    Gezien ik geen enkele trailer heb willen bekijken en zelfs geen korte inhoud heb gelezen kon ik spoiler free van deze neo-noir thriller genieten. En als je dit ook wil ervaren zou ik hier stoppen met deze review te lezen. Maar een prent met personages die in de toekomst kijken, en waar de regisseur Afonso Poyart het zo nodig vond om ad nauseam flash forwards te laten zien van wat komen zal, is de film één torenhoge spoiler op zich. Ja, net zoals het superieure Se7en (1995) wordt de identiteit van de serial killer pas op het einde onthult, maar wanneer ze overal uitpakken met de naam van Colin Farrell, weet je ondertussen al hoe laat het is. Sommige korte inhouden doen zelfs de moeite niet meer om deze naam te verbergen. Hadden ze het mysterie willen aanhouden, dat had de naam van Farrell niet bekend mogen worden in de outlets zoals Imdb, promo-affiches of had hij nergens moeten opduiken in trailers. Maar spijtig genoeg was een gebrek aan discipline het minste van de problemen met Solace. De film had tevens in een ver verleden (10 tot 15 jaar gelden) een sequel moeten zijn op Se7en, vandaar de vele gelijkenissen. Maar we zijn mijlenver van het werk van David Fincher en het script van Andrew Kevin Walker.

    De premisse van Sean Bailey en Ted Griffin was in essentie eigenlijk nog zo slecht niet, en met een andere regisseur achter de camera had dit nog wel een deftige thriller kunnen worden, mits een aantal broodnodige script-aanpassingen. Maar het was van de eerste minuten duidelijk dat de regisseur geen flauw benul had waarmee hij bezig was. De film begint met een oerlelijke close-up van het gezicht van een dode man. Het eerste slachtoffer van de serial killer. Alles werd heel statisch in beeld gebracht en de mise-en-scene leek wel op die van een eerstejaars student aan de filmschool. Momenten later, klaarblijkelijk op aangeven van de producer die in slaap was gedommeld, begint hij met zijn camera hevig te schudden. Zelfs bij scènes waar er NIETS in gebeurd en gewoon twee mensen een gesprek voeren. Hij zwiert er zelfs een aantal zoom-effectjes bij. Maar in de volgende scènes lijkt hij zich dan wat te herpakken, maar het blijft van een amateuristisch en smaakloos niveau, dat ik niet snap dat niemand van de productie het roer overnam. Dat je stuntelt bij een kortfilm, met beginnende acteurs en een minuscuul filmbudget kan ik nog begrijpen. Maar ik ga er van uit dat je met zo'n cast toch een regisseur achter de camera wil zetten met voldoende hersencellen om het verschil aan te voelen tussen actie-scène en een emotioneel dramatische scène.

    De regisseur slaagt er niet alleen in om de film te verneuken met zijn onbegrijpelijk camerawerk en zijn pseudo-artistieke visuele effecten, Afonso Poyart liet zijn gebrekkige smaak ook tot uiting komen in de muziek. Die kerel laat geen kans onbenut om muziek te gebruiken, zelfs om momenten waar stilte het dramatisch effect van de scène enkel maar kunnen versterken. De score komt van Brian Wayne Transeau, beter bekend als BT, die eerder een knappe muziekscore schreef voor Dark Places (2015). De muziekscore in deze Solace is van het slechtste wat ik in jaren heb gehoord.

    solace_2015_pic02.jpgsolace_2015_pic01.jpgsolace_2015_pic03.jpg
    solace_2015_pic04.jpgsolace_2015_pic05.jpgsolace_2015_pic06.jpg

    Zoals ik al eerder zei heeft deze Solace geen slechte premisse. Het lijkt me een interessant gegeven een serial killer op te voeren die in de toekomst kan kijken. Maar op scenariovlak rammelt het aan alle kanten. Ondanks het feit dat de serial killer weet hoe alles zich zal ontrollen is het onlogisch voor de agenten om een "helderziende" te contacteren voor een moordzaak die op zich niets met 'helderziendheid' te maken heeft. Deze seriemoordenaar is geen John Doe uit Se7en, die met zijn intelligentie kon bepalen hoe alles zich ging afspelen of een soort duivel die de daden van agenten kan manipuleren. Eigenlijk had de FBI al tot de conclusie moeten komen dat deze killer in de toekomst kon kijken, om dan pas beroep te doen op een helderziende om hen bij te staan. Hier contacteren de agenten een helderziende, en toeval wil dat ook de serial killer een helderziende is. What are the odds?

    Solace - de originle titel van de film - wijst tevens op de boodschap die de film wil meegeven, daar waar 'Prémonitions' wijst op de eigenschap die de hoofdpersonages bezitten. Want ja, in plaats van een intelligente thriller uit te werken, wilden de makers blijkbaar ook nog eens een absurd verhaal vertellen over euthanasie van mensen die lijden of ongeneselijk ziek zijn. Een delicaat gegeven die hier bij de haren wordt bij gesleurd en waarover ik verder niet veel kan vertellen zonder het verhaal nog meer te spoilen, maar het slaat nergens op en te krankzinnig om het in woorden uit te leggen. Ook de figuur van Christus en de symboliek van het kruis komt hier aan bod. Maar ook het geloof heeft zo goed als niets met dit verhaal te maken. Daarbovenop krijgen we een potentieel dramatisch scène - compleet verknoeit door visuele effecten - waarin het personage van Hopkins de FBI agente Katherine wil confronteren met haar verleden waarin ze een kind heeft afgestaan voor adoptie. Dit had een sterke scène moeten zijn, al is het me een raadsel wat de bedoeling was. Het personage van Katherine kent op geen enkel moment een loutering, en bijgevolg komt zoiets bijzonder goedkoop over.

    Maar gelukkig is het altijd wel genieten om naar acteurs als Hopkins te kijken. Zij hebben geen regisseur nodig om een scene naar hen toe te trekken. Ook Abbie Cornish (pics) is een actrice die ik graag bezig zie, ook al wordt ze hier compleet onderbenut. Er zit ook een klein rolletje in de film voor de Bates Motel acteur Kenny Johnson. Maar het is allemaal verloren moeite. Volgende week op 16 september 2015 komt de film bij ons uit in de bioscoop.

    rating

    Beoordeling: 1,5 / 5
    Recensie door op 11 september 2015

     

    *** Solace trailer ***

  • Hier zijn de True Detective 2.0 character posters

    Pin it!

    En ondertussen heeft HBO de eerste posters uitgebracht van de langverwachte terugkeer van de absolute top-miniserie "True Detective". Veel plotdetails worden niet meteen prijsgegeven, maar we kunnen al een beetje de sfeer opsnuiven van deze reboot.

    In het tweede seizoen hebben we dus een volledige nieuwe cast. Dit keer zijn de hoofdrollen weggelegd voor Colin Farrell, Vince Vaughn, Rachel McAdams en Taylor Kitsch. Benieuwd of ze na deze serie ook hun carrière een nieuwe wending zullen geven.

    true_detective_season2_vince_vaughn_poster.jpgtrue_detective_season2_taylor_kitsch_poster.jpgtrue_detective_season2_rachel_mcadams_poster.jpgtrue_detective_season2_colin_farrell_poster.jpg

    En voor zover we kunnen uitmaken uit de onderstaande trailer, hebben we opnieuw een gelijkaardige filmsfeer, ook wel werd het niet opnieuw geregisseerd door Cary Fukunaga, maar wel door meerdere regisseurs waaronder Justin Lin (Fast & Furious 4-5-6), Janus Metz Pedersen , Miguel Sapochnik bekend van Repo Men (2010), Daniel Attias en zelfs de auteur van de serie Nic Pizzolatto. Hopelijk gaan ze de magie niet verliezen die Cary Fukunaga kon opwekken, ook al zijn regisseurs bij tv-series minder belangrijk. In ieder geval komt de schitterende muziekscore opnieuw van T Bone Burnett. Op 21 juni 2015 wordt de eerste aflevering uitgezonden.

    ***Related Posts***
    25/09/2014: Tweede seizoen van True Detective
    05/06/2014: True Detective season 1 review

    *** True Detective season 2 teaser trailer ***

  • Miss Julie (2014) *** DVD recensie

    Pin it!

    Miss Julie (2014) van de Noorse cineaste Liv Ullmann is niet wat je denkt. De cover doet denken aan een typisch kostuumdrama dat zich afspeelt in de hogere klasse zo ergens in de 19e eeuw. Dat is het zeker niet.

    miss_julie_2014_poster.jpg

    LIv Ullman ken ik ook niet, deze regisseuse is warempel een bejaarde dame (geboren in 1938) die nog actrice was in de films van Ingmar Bergman (Persona, The Passion of Anna, Face to Face). Toen ik te weten kwam dat deze film met drie protagonisten gebaseerd is op een toneelstuk van August Strindberg, begreep ik de film al een stuk beter. Want deze prent doet heel erg denken aan een toneel stuk, maar is het niet.

    Korte inhoud: Colin Farrell speelt John een stalknecht/lakei/butler op het kasteel van een baron wiens dochter Miss Julie (Jessica Chastain) de plak zwaait. Samen met Kathleen de keukenmeid (Samantha Morton) ondergaan ze de grillen van Miss Julie, die tot ergernis van Kathleen een ongezonde interesse toont in John. Het is een spel van aantrekken, afstoten, meesteres en knecht, idolatrie, idealisatie, verlangen, onderdrukte emoties. Deze cocktail barst explosief.

    Wanneer je een toneelstuk verfilmt en de setting niet meer is dan drie acteurs in bijna constant dezelfde omgeving (de keuken), waar de aandacht van de camera en de kijker voortdurend op de acteurs is gevestigd en je geen andere beelden kan gebruiken om emoties te tonen of te verbeelden, dan heb je nood aan ijzersterke karakteracteurs. Hierin overtuigd Miss Julie niet helemaal. Colin Farrell is zeker geen slechte acteur, Jessica Chastain speelt de femme fatale redelijk. De wisselwerking en de magie tussen deze twee hoofdacteurs is niet altijd even doeltreffend.

    De uiting van frustratie, idolatrie, ontgoocheling, woede en aantrekking zijn zo uitgesproken dat het een beetje geforceerd overkomt op de kijker bij momenten. In een toneelstuk op de planken denk ik dat zoiets beter functioneert. Zowel John als Miss Julie voelen een onuitgesproken zwaar verlangen naar mekaar. Door het klassenverschil en de onbereikbaarheid gaan ze elkaar idealiseren. Maar de maskers vallen geleidelijk aan af en het onvermijdelijk gebeurt met alle gevolgen van dien.

    miss_julie_2014_pic01.jpgmiss_julie_2014_pic02.jpgmiss_julie_2014_pic03.jpg

    De klok kan niet meer terug gedraaid worden en de heel nacht door proberen beiden een uitweg te vinden waarin de rollen elkaar afwisselen, knecht wordt meester, meesteres wordt onderdanig. Gevoelens slaan van het ene uiterste om in het andere uiterste. Niet eenvoudig om dat te acteren. De regie is als een stuk in verschillende acts. Je stelt je zo voor dat even het gordijn toegaat en een nieuw hoofdstuk begint. Soms is dat ook nodig. In de film kan dit niet en krijg je als kijker geen pauze. Dat is ook een beetje een minpunt in de film. Uiteindelijk vind ik de film niet helemaal geloofwaardig en ben ik eigenlijk wel benieuwd om dit op de planken te zien opvoeren. Miss Julie is reeds beschikbaar op DVD. Vreemd genoeg heeft de distributeur de trailer van de film nog maar eens geblokkeerd. Blijkbaar begrijpen die stagiairs nog niet goed hoe filmpromotie in mekaar mekaar zit, maar so be it. Dan maar zonder trailer.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 26 april 2015