De FilmBlog

Een actie-thriller met Robert De Niro, Jason Statham en Clive Owen, wie kan daar nu tegen zijn? Op zich kan dit enkel maar vonken geven. Maar dan kreeg ik de trailer te zien en begon ik spontaan te schaterlachen met de gebruikte soundtrack en de inhoud van de beelden.

Killer Elite (2011) pakt in het begin van zijn trailer uit met based on a true story. Dit is tevens wat het boek, The Feather Men, claimt. Maar auteur Ranulph Fiennes werd op de vingers gewezen door het Departement van Defensie in de UK. Blijkbaar zou het boek een samenraapsel zijn van zaken die nooit zijn gebeurd, maar dat hier en daar wel een aantal gegevens zijn waarin de schrijver zijn inspiratie zocht. Maar dat maakte voor de Ierse regisseur Gary McKendry niet veel uit. Alles wat zijn film meerlegitimiteit kon geven was meegenomen. En neen, deze film is geen remake van de Sam Peckinpah film The Killer Elite (1975).

Korte inhoud: Danny (Jason Statham) is een ex-Navy Seal die serieus in de problemen komt als Hunter (Robert De Niro), zijn beste vriend en mentor wordt ontvoerd in opdracht van een Arabische sjeik. Die laatste dwingt Danny een moord te plegen. Doet hij dat niet, dan sterft Hunter een ongetwijfeld pijnlijke en tragische dood.

Normaal kunnen debuutfilms heel verrassend uit de hoek komen, maar deze gaat voluit voor het actie-genre in de stijl van de Luc Besson Transporter-meets-Taken films. Het is net niet trashy genoeg om vergeleken te worden met een Crank film, maar de kwaliteit van een Jason Bourne film heeft het duidelijk niet.

Wat betreft Robert De Niro, wél, in tegenstelling tot een Michael Caine, kiest hij ervoor om scenario’s nauwelijks te lezen en zich vooral laat leiden door de omvang van de gage die hij kan opstrijken. Spijtig genoeg is de man geen garantie meer voor een goede film. Dat kon je ook al niet zeggen van Jason Statham. Is het nu aan de beurt van Clive Owen…? We zullen moeten wachten tot in oktober alvorens deze film in onze zalen draait.

*** Killer Elite trailer ***

Met al het cgi-geweld die op ons komt afgestormd uit Hollywood, zouden we vergeten dat er nog steeds regisseurs zijn die resoluut kiezen voor hun personages boven het visuele aspect. Alexander Payne is zo’n regisseur die ruimte geeft aan zijn acteurs om hun personages, met al hun inherente complexen, beter te kunnen belichten.

Dat was al het geval in Sideways (2004) en About Schmidt (2002), en dit zal ook het geval zijn in The Descendants (2011), een film gebaseerd op de roman van Kaui Hart Hemmings.

Korte inhoud: Matt King (George Clooney), een rijke landeigenaar is getrouwd met een prachtige vrouw, die nu door een ernstig ongeluk in een terminale coma ligt. Zijn dochters van 10 (Amara Miller) en 17 jaar (Shailene Woodley) oud zijn onbekenden voor hem en hij denkt erover om zijn huis en land te verkopen aan een rijke vastgoedeigenaar. Twijfelend om de stekker uit het apparatuur te halen dat zijn vrouw in leven houdt, komt Matt erachter dat zij een affaire had. Samen met zijn twee dochters gaat hij op zoek naar de betreffende persoon.

Ik heb de film nog niet gezien, maar na het lezen van de korte inhoud en het zien van de trailer moest ik meteen denken aan The Boys Are Back (2009) van Scott Hicks met Clive Owen. In plaats van jongens hebben we hier te maken met meisjes en de vrouw sterft niet maar belandt in een coma. Toch is het wel goed om eens George Clooney te zien in de rol van een alleenstaande vader. Daarnaast is Payne toch een compleet andere regisseur dan Scott Hicks.

En zoals we al een beetje gewoon zijn van Alexander Payne, komt hij weer af met een bizarre casting. Zo is er een rol weggelegd voor Scream acteur Matthew Lillard, alsook voor Beau Bridges, de broer van Jeff. Ook Jackie Brown acteur Robert Forster en Judy Greer zijn van de partij. De iets meer populaire actrice Amanda Seyfried had geauditioneerd voor de rol van de oudste dochter, maar Payne koos uiteindelijk voor de nog onbekende Shailene Woodley.

Het is op dit ogenblik nog niet bekend wanneer de film bij ons zal draaien, maar waarschijnlijk ergens eind 2011.

Toen ik Inside Man (2006) zag voor het eerst was ik toch wel wat teleurgesteld. Alle ingrediënten waren aanwezig voor een perfecte heistfilm. Maar de film laat toch wel hier en daar een steek vallen. De intriges blijven té lang aanslepen en het verhaal bevat gaten die zelfs door een ervaren stukadoor niet dicht te metselen vallen. Maar hoe dan ook blijft de film nazinderen en is deze Spike Lee film zeker het herbekijken waard op Blu-ray. En al zeker wanneer deze regisseur de film voorziet van commentaar (de enige en beste extra die een dvd hoort te hebben).

Inside Man heeft een indrukwekkende cast die met heel veel overtuiging hun rol spelen. De regisseur Spike Lee zet zijn handtekening op deze film en levert schitterend werk. En de sporadische humor is uiterst efficiënt en wordt slim gemixt met spanning en drama. Alles wordt groots opgebouwd en je verwacht een soort The Shawshank Redemption / The Usual Suspects / The Spanish Prisoner plottwist. Spijtig genoeg is het niet van hetzelfde niveau als voorgaande films, maar kijken we vaak met gefronste wenkbrauwen en zitten met een pak vragen van 'hoe' en vooral 'waarom'...

De film heeft een standaard heist-plot, waarbij bankovervallers mensen gijzelen in een bank en omcirkeld zijn door politiemannen, terwijl een derde partij nog andere belangen verdedigd. Dalton Russell (Clive Owen) is de leider van een 4-mans crew die een bank in New York willen overvallen. Het eerste opzet van de misdadigers is om al de gijzelaars exact te kleden zoals henzelf; met zonnebril en masker. Daarna blijkt dat hij meer geïnteresseerd is in een welbepaalde kluis, dan in het geld. En moeten hiervoor tijd winnen, maar trekken op een onbegrijpelijke manier meteen de aandacht van een flik met een paar rookbommen.

Detective Keith Frazier (Denzel Washington) en zijn partner hebben de leiding in de onderhandelingen en moeten Captain Darius (Dafoe), die niets liever wil dan de bank te bestormen, even rustig houden. De bankeigenaar, Arthur Case (Christopher Plummer), verschijnt ook op het toneel en wil kost wat kost de inhoud van de kluis beveiligen. Daarvoor huurt hij de diensten in van Madeline White (Jodie Foster) die een vrouw is met heel veel invloed.

Maar net bij het scenario rommelt het. Het verhaal speelt zich af na 2001, want er zitten een aantal 9/11 referenties in de film verscholen. Zijn wij verondersteld te geloven dat een teenager zoveel macht zou kunnen uitoefenen om een monsterdeal te sluiten met de Nazi’s, waarbij geld van de Joden tijdens de Holocaust werd "witgewassen". Neem nu nog dat Arthur Case 35 was in 1940, dan zou hij 97 moeten zijn in 2002. Christopher Plummer (76) is een geweldig acteur, maar zijn wandelstokje en zijn rimpeltjes zijn verre van geloofwaardig. En dan blijft ook zijn dramatic need heel dunnetjes. Op het einde van de film heeft hij niks, en toch betaalt hij met een gemoedelijke glimlach Madeline White voor iets waarin ze niet is in geslaagd (het discrediterende materiaal te bemachtigen of te vernietigen). Daarnaast is ook niet duidelijk waarom hij dat materiaal niet zelf had vernietigd. De enige reden zou zijn dat hij ooit zelf in het reine wou komen met zijn verleden (wat een schitterende dramatic need zou zijn voor zijn karakter). Maar neen, niks van dat, hij volhardt in de boosheid en doet er alles aan om de affaire stil te houden. Sterker nog, in de week na de overval gaat hij zelfs geen kijkje nemen in zijn kluis, al dan niet met White, om te zien of de boeven soms iets hebben achtergelaten. Want ja, politierapport beweert dat er NIETS is gestolen. Pas een week later gaat detective Frazier de ontdekking doen. Yeah right, how convenient.

Maar los van die schoonheidsfoutjes in het script is het toch een bijzondere film, en dat heeft voornamelijk te maken met de die Spike Lee touch en de geweldige fotografie. De film wordt uitgegeven door Universal en op de Blu-ray vinden jullie niet alleen de audio-commentaar van Spike Lee maar ook meer dan 20 minueten deleted scenes (voor de liefhebbers) alsook een docu over de vele samenwerkingen tussen Spike Lee en Denzel Washington.

***Related Posts***
16/12/2006: De Beste en Slechtste Films van 2006
08/12/2006: Spike Lee verfilmt L.A. Rodney King Riot
03/11/2006: Inside Man sequel
17/04/2006: Inside Man filmbespreking
28/03/2006: Inside Man korte inhoud + trailer

Ik ga regelmatig eens op deze filmblog Blu-ray DVD’s bespreken die echt wel de moeite zijn om aan te schaffen, niet alleen omdat ze visueel beter in High Definition tot hun recht komen maar ook omdat het films zijn die je meermaals kan bekijken. Zo is er bijvoorbeeld Children of Men (2006), een post-apocalyptische film met een aanstekelijke premisse en een voortreffelijke cast. De film kreeg 3 Oscar-nominaties, waaronder deze voor Beste Scenario en Beste Fotografie.

We bevinden ons in het jaar 2027 en de vrouwen zijn allemaal steriel geworden sinds 2009 met als gevolg dat de wereld op de rand van de afgrond staat. De jongste bewoner van de planeet is zopas neergestoken omdat hij weigerde een handtekening te geven. Alle waarden die de mensheid heeft opgebouwd lijken wel irrelevant en de Mexicaanse regisseur Alfonso Cuarón (Y tu mamá también, Harry Potter and the Prisoner of Azkaban) geeft ons een voorsmaakje van wat een nachtmerrie zou kunnen zijn, maar vertelt te midden van het puin ook een hoopvol verhaal van een man die een zwangere vrouw moet zien te redden. En hiermee worden alle menselijke waarden des te relevanter.

De oorzaken voor de wereldwijde onvruchtbaarheid zijn onbekend, en de mensheid is diepgaand verdeeld. Aan de ene kant staan fatalisten en egoïsten die vervallen in geweld en wetteloosheid; aan de andere kant staan idealisten en optimisten die vechten voor eenheid en solidariteit in een afnemende wereldbevolking. Groot-Brittannië heeft zich met alle moeite van de wereld overeind gehouden in deze veranderende wereld. Een van de gevolgen is een grote toestroom van vluchtelingen uit gebieden waar de samenleving is ingestort. Maar het laatste paradijs op aarde werd niets meer dan een politiestaat met een zeer streng immigrantenbeleid.

Het nut van het bestaan heeft Theo (Clive Owen) verloren en hij speelt in de film een soort anti-held, een soort everyman. In een vervlogen periode was hij nog een bezielde wereldburger die het beste met iedereen voor had, tegenwoordig is hij een cynische en egoïstische bureaucraat geworden. De enige ontspanning in zijn leven is in het gezelschap zijn van zijn oudere maat Jasper (Michael Caine), een langharige hippie, die verdoken zit in een ultra bohemiaans huis in het bos, ver weg van het met bommen geteisterde Londen.

Maar de film schakelt al snel in vierde versnelling wanneer Theo ontvoerd wordt door zijn vroegere vriendin Julian (Julianne Moore). Julian wil dat Theo zich ontfermt over Kee (Claire-Hope Ashitey). Een zwarte vrouw die deel uitmaakt van de actiegroep van Julian en meevecht in de strijd voor burgerrechten. Theo stemt ermee in om Kee in veiligheid te brengen door haar het land uit te helpen, voor Julian en natuurlijk ook voor een mooie geldbeloning. Ze zouden geholpen worden door medewerkers van The Human Project, een experimentele club waar de beste wetenschappers en politici aan een nieuwe samenleving werken. Maar al snel komt de waarheid aan het licht: Kee is in verwachting en bijgevolg de enige echte hoop van de mensheid, en de mensen rondom haar hebben niet altijd de beste bedoelingen.

Children of Men is een van de meest realistische SF-films van de laatste jaren en grijpt je meteen bij de keel. De acteurs, Clive Owen (Closer), Claire-Hope Ashitey (Shooting Dogs), Chiwetel Ejiofor (Inside Man, Dirty Pretty Things), Julianne Moore (Magnolia), Michael Caine (The Cider House Rules) zijn er stuk voor stuk geweldig en het zou me niet verbazen dat één van die mensen een oscar-nominatie zal behalen. Ook de nevenrollen zijn bijzonder overtuigend zoals die van Peter Mullan als Syd the fashist pig.

Inhoudelijk bombardeert de film ons met een overvloed aan ideeën – van een schilderij van Picasso’s Guernica tot illegale immigratie en verwijzingen naar Pink Floyd's Animals. Of nog de beeltenis van de zwangere vrouw Kee die een grappige allusie maakte dat ze nog maagd zou zijn. Theo en Kee moeten beide lachen, maar we hebben het als kijker wel begrepen. Maar die juxtapositie van ideeën zonder een samenhangende logica maakt alles soms iets te simpel, en deze film heeft alle ingrediënten om alles behalve simpel te zijn. Hoe dan ook is Children of Men een film die op het netvlies zal blijven plakken en mag zeker niet ontbreken aan jullie (Blu-ray) DVD-collectie.

De film wordt uitgegeven door Universal. Mijn enige kritiek op de Blu-ray is dat er geen audio-commentaar is van de regisseur, maar wel door de cultuur-theoreticus Slavoj Zizek die uiteindelijk NIETS met de filmproductie te maken heeft en met gebroken Engels accent iets geleerd probeert te vertellen over de film.

***Related Posts***
11/11/2006: filmbespreking Children of Men
16/12/2006: Top 10 Beste Films uit 2006
09/09/2006: Children of Men trailer

The International (2009) kon op geen beter moment uitkomen: een thriller over financiële instellingen die niet helemaal volgens de regels werken, net op het moment dat er een wereldwijde kredietcrisis aan de gang is. Qua timing kan dat tellen.

Korte inhoud: Louis Salinger (Clive Owen) is een agent van Interpol die een wereldwijde samenzwering in de bankensector op het spoor is. Het doel van Salingers onderzoek is de International Bank of Business and Credit (IBBC), die zich schuldig maakt aan het witwassen van geld, wapenhandel en de destabilisatie van enkele regeringen. Bij zijn onderzoek wordt hij geholpen door Eleanor Whitman (Naomi Watts), een openbare aanklager uit New York. Samen volgen ze het spoor van het geld, dat hen van Berlijn over Milaan en New York naar Istanbul brengt.

Normaal gezien zou The International in de zomer van 2008 al moeten uitgekomen zijn, maar door enkele slechte testscreenings werd de release verschoven naar het voorjaar van 2009. Dat gaf de makers de tijd om enkele reshoots te filmen, en dan vooral enkele spectaculaire actiescènes. Helaas is met deze nieuwe opnames het niveau van The International niet spectaculair gestegen en hoewel de film vol goede bedoelingen zit, hinkt de uitwerking een beetje achterop.

Nochtans ligt dat niet aan de Duitse regisseur Tom Tykwer, die na onder andere het energieke Lola Rennt (1998) en de romanverfilming Perfume: The Story of a Murderer (2006), opnieuw laat zien dat hij wel degelijk weet hoe hij met een camera moet omgaan. Dat resulteert in een aantal fraaie scènes, zoals een shoot-out in het Guggenheim Museum in New York waar Tykwer optimaal gebruik maakt van het moderne interieur met glas en staal om een spannende actiescène te draaien.

Ook aan de prestatie van Clive Owen valt weinig af te dingen. De Britse acteur, die ooit getipt werd als nieuwe James Bond, toont hier dat hij misschien niet zo flexibel en energiek is als een Jason Bourne of Ethan Hunt, maar dat hij toch een actiefilm kan dragen. Clive Owen speelt zijn rol met de juiste flair en weet Louis Salinger ook een kwetsbare kant mee te geven.

De vrouwelijke hoofdrol wordt gespeeld door Naomi Watts en haar hebben we al in veel betere doen geweten. Het lijkt Watts allemaal niet echt te interesseren wat er met haar personage Eleanor Whitman gebeurt en ze levert een ronduit vlakke prestatie af. Toegegeven, haar rol heeft ook bijzonder weinig om het lijf en veel meer dan achter Clive Owen aanhollen moet ze niet doen. Haar rol had dan ook even goed weggelaten kunnen worden zonder dat het verhaal zou instorten. Verder zien we in de cast nog Armin Mueller-Stahl en Festen-acteur Ulrich Thomsen opduiken.

Het belangrijkste euvel van The International is het zwakke scenario van debutant Eric Singer. De film begint meteen met een moord waarbij je als kijker niet weet wat er gebeurt, laat staan wie er vermoord wordt. Ook later krijg je weinig uitleg en de personages vliegen de halve planeet rond (Berlijn, Luxemburg, Frankrijk, Milaan, New York en Istanbul) waardoor de film af en toe meer een toeristisch promofilmpje lijkt. Met al dat gereis lijkt het wel of er veel gebeurt, maar eigenlijk is dit niet echt zo. Het verhaal komt nooit echt goed op gang, wordt te langzaam verteld en in een veel te korte tijdspanne.

Op een paar uitzonderingen na (bijvoorbeeld de shoot-out in het Guggenheim) zijn er dan ook maar weinig hoogtepunten te vinden in The International, en dat is toch een beetje een teleurstelling voor een beloftevolle regisseur als Tykwer die met deze film zijn doorbraak kon maken in het mainstream-circuit. Ook de twee hoofdacteurs komen te weinig uit de verf en er is bitter weinig chemistry tussen beide acteurs. Tom Tykwer zal in ieder geval niet meteen een tweede Amerikaanse mainstream film maken, de toekomst zal uitwijzen of hij ooit nog de kans zal krijgen na de tegenvallende box-office cijfers (wereldwijd slechts 60 miljoen tegenover een productiebudget van 50 miljoen).

***Related Post***
04/03/2009: The International heeft iets teveel gekost

In een periode van economische recessie en grote financiële moeilijkheden in de bankwereld komt The International (2009) in de zalen. Een politieke, misdaadthriller waarmee Eric Singer zijn debuut als scriptschrijver maakt. Hij baseerde zijn script op het schandaal dat in 1991 plaatsvond rondom de in 1972 in Pakistan opgerichte Bank of Credit and Commerce International.

Deze bank groeide in de jaren 70 en 80 uit tot één van de grootste en invloedrijkste banken van de wereld. Een onderzoek naar fraude heeft geleid tot de complete liquidatie omdat bleek dat de bank betrokken was bij illegale wapenhandel, afpersing, witwas-praktijken, belastingontduiking en de verkoop van nucleaire technologieën. In de volksmond veranderde de naam in Bank of Crooks and Criminals International.

Korte inhoud: Interpol-agent Louis Salinger (Clive Owen) en hulpofficier van justitie in Manhattan Eleanor Whitman (Naomi Watts) zijn vastbesloten om een van de machtigste banken ter wereld voor het gerecht te slepen. Salinger en Whitman brengen talloze strafbare illegale activiteiten aan het licht en volgen het geld van Berlijn naar Milaan, New York en Istanbul. Met hun klopjacht rond de wereld spelen ze hoog spel en hun niet-aflatende vastberadenheid zorgt voor levensbedreigende situaties. De president van IBBC Jonas Skarssen (Ulrich Thomsen) en zijn handlangers deinzen nergens voor terug - zelfs niet voor moord - om terreur en oorlog te kunnen blijven financieren.

The International is uiteraard niet de eerste actiefilm met een complottheorie waarbij het de paranoïde hoofdpersoon - na de nodige tegenwerkingen - lukt om de onthutsende waarheid aan het licht te brengen, maar hier hebben we niet alleen twee grote acteertalenten aan het werk en tevens een intelligente filmmaker. Regisseur Tom Tykwer (Lola Rennt, Perfume) lijkt een stevige actiefilm te hebben gemaakt, die doet vermoeden dat hij misschien een betere kandidaat was voor de verfilming van de laatste James Bond film Quantum of Solace die met 4 keer meer middelen werd gemaakt. De nieuwe trailer ziet er wel overtuigend uit (in vergelijking met die eerste die verschrikkelijk slecht in elkaar stak), ook al zie je aan de beelden dat deze 50 miljoen dollar actieprent misschien beter af was geweest met 10 à 20 miljoen dollar meer budget. Het "internationale" karakter van deze film komt gewoon maar half tot uiting in de beelden, maar het zou ook kunnen dat de monteur heel karig is geweest met zijn beelden.

De promotie van de film is quasi onbestaand en dat is schandalig voor zo'n prent. Ik heb nog maar zelden iets gehoord over deze prent. De de posters kwamen ook maar laat en dat kan niet goed zijn voor de box-office. Wat denken jullie trouwens van de gephotoshopte neus van Naomi Watts.

Wij moeten nog wachten tot 11 maart 2009 alvorens deze prent bij ons in de bioscopen draait. En wie weet zal in de nasleep van deze prent ook nog wat foute zaken aan het oppervlak komen bij de Fortis bank.

In vergelijking met 2006 was het filmjaar 2007 nogal schaars gekleed, en nu staat zelfs al vast dat dit nog meer het geval was dan in 2008. Zelfs niet alleen "mooi naakt" maar ook af en toe met kwalijke trekjes. Wegens tijdsgebrek komt dit lijstje misschien een beetje laat. Maar bij deze beter laat dan nooit. In de lijst steken naar goede gewoonte niet-pornografische films die elk een bioscooprelease hadden in 2007. Mocht ik films over het hoofd hebben gezien, gelieve deze aan te vullen in de commentaren.

10. Hitman (2007) Xavier Gens
Hitman (2007) vertelt het verhaal van huurmoordenaar Agent 47 (Timothy Olyphant) die werkt voor The Agency en die terecht komt in een politiek complot. Hij wordt achtervolgd door zowel Interpol als het Russische leger terwijl hij door Oost Europa heen trekt. Tijdens dit avontuur loopt hij de schone Nika Boronina (Olga Kurylenko) tegen het lijf, en dat zorgt meteen voor heel wat spannende scènes. Zo spannend dat de dame meteen werd gevraagd om Bondgirl te spelen in Quantum of Solace (2008). Spijtig genoeg was haar vertolking allesbehalve memorabel.

9. Shoot 'Em Up (2007) Michael Davis
Mr. Smith (Clive Owen), helpt bij een bevalling in Shoot 'Em Up (2007). Hij belandt ter plekke in een vuurgevecht, waarbij de moeder wordt gedood. De daders, die banden lijken te hebben met enkele politici, bleken het echter op de baby voorzien te hebben, en aan Mr. Smith de taak om deze vervolgens te beschermen, met behulp van een aanstekelijke prostituee, die gespeeld wordt door niemand minder dan Monica Bellucci. En dit is meteen ook de reden dat deze film de 9de positie wegkaapt in deze bijzonder intelligente Top 10.

8. Halloween (2007) Rob Zombie
De Halloween (2007) remake heeft niet alleen gezorgd voor meer gore, maar zeker ook voor meer naakt. En dan in het bijzonder de sequentie met de naakte Danielle Harris die topless de moordzuchtige Michael Myers probeert te ontvluchten. Enkel spijtig dat die killer zo snel is om haar tegen de grond te kwakken. Maar het gaat de dame hoe dan ook voor de wind want ze stapelde zowat een 6tal filmdeals op…hoewel, voornamelijk B-films zelfs C-films.

7. Hostel: Part II (2007) Eli Roth
Hostel: part II (2007) volgt deze keer drie Amerikaanse studentes van de kunstacademie in Rome. Ze besluiten een weekendreisje te maken en komen onderweg een prachtige dame tegen, die bij hen in de klas model heeft gestaan, en ook een tripje maakt. Ze nodigt de drie uit met haar mee te gaan, maar van een ontspannen reisje blijkt al snel geen sprake meer te zijn. Wat volgt zijn rituele seksspelletjes die meestal fataal eindigen. Het lelijke eendje van dienst is de snotterende Heather Matarazzo die nog maar eens beklemtoont hoe knap die andere dames wel zijn, gespeeld door Lauren German, Bijou Phillips, Jordan Ladd en de Finse Vera Jordanova.

6. Good Luck Chuck (2007) Mark Helfrich
Niet meteen een film die het bekijken waard is maar Good Luck Chuck (2007) vertoont heel wat schaars geklede dames, met niemand minder dan Jessica Alba als prijsbeest. In de film maakt Chuck het uit met zijn vriendin en hierna krijgt hij te horen dat ze de ware heeft gevonden en gaat trouwen. Met Chuck's nieuwe (ex)vriendin gebeurt hetzelfde. En zo herhaalt dit patroon zich. Het blijkt dat Chuck een soort geluksbrenger is voor alleenstaande jongedames. Ze willen allemaal met hem omgaan, om daarna de ware te vinden. Chuck echter moet een manier vinden om dit patroon te doorbreken en een vriendin voor zichzelf te houden.

5. Feast of Love (2006) Robert Benton
Feast of Love (2007) is een soort moderne versie van A Midsummer Night’s Dream die een ode brengt aan de liefde. Professor Harry Stevenson, gespeeld door Morgan Freeman, waakt als het ware over zijn kennissenkring. Vanaf een afstandje ziet hij de onderlinge relaties veranderen. Van vriendschap tot verliefdheid en soms van verliefdheid tot verdriet. Al deze relaties samen en de verbanden ertussen vormen een eigentijdse romantische fabel. De stoeipoezen van dienst zijn Hellboy-babe Selma Blair, de Australische Radha Mitchell en de sensuele Franse Alexa Davalos.

4. Before the Devil Knows You're Dead (2007) Sidney Lumet
Before the Devil Knows You're Dead (2007) prijkt op de 10e plaats van mijn Top 10 Meest Verontrustende Naaktscènes, maar het is niet allemaal kommer en kwel. In de film zien we twee broers die besluiten uit geldnood een overval te plegen. Zorgvuldig voorbereid gaan ze ervan uit dat alles goed gaat. Geen geweld, geen doden en dus geen slachtoffers. Maar als een van hen zich niet aan afspraak houdt, valt het hele plan in het water en moet er haastig een nieuwe uitweg bedacht worden. En terwijl dit allemaal aan de gang is gaat de New Yorkse Marisa Tomei gezwind uit de kleren.

3. Lust, Caution (2007) Ang Lee
Voor wie houdt van gestileerd naakt moet zeker Lust, Caution (2007) (Se, Jie) van Ang Lee bekijken. Het verhaal speelt zich af in China tijdens de Tweede Wereldoorlog. De bevolking wordt hevig onderdrukt door de Japanse bezetter en uit wanhoop beraamt een groep Chinese studenten een aanslag. Met deze aanslag wil men het hoofd van de Chinese inlichtingendienst ombrengen. De bloedmooie studente Wong, gespeeld door Wei Tang, krijgt de opdracht het vertrouwen van Mr. Yee's echtgenote te winnen om zo een affaire te beginnen met Yee zelf. Het plan gaat echter faliekant de mist in, en Wong slaat op de vlucht. Enige jaren later ontmoet ze haar oude vrienden weer, die haar vragen de dodelijke missie op te pakken. Yee heeft specifieke seksuele voorkeuren en bij een eerste rendez-vous verkracht hij haar tijdens een SM-ontmoeting. Wong is ontzet, maar ontdekt bij zich zelf ook huiverend dat zij zich desondanks tot hem aangetrokken voelt. En dankzij de nodige seksscènes is Lust, Caution zowel spannend als broeierig.

2. Grindhouse (2007) Quentin Tarantino & Robert Rodriguez
De meningen lopen uiteen maar ik vond Death Proof (2007) van Quentin Tarantino toch maar een mager beestje. Maar die andere Grindhouse film, Planet Terror (2007) van Robert Rodriguez, was daarentegen dolle pret. Beide films hadden wel de sexy stoeipoes Rose McGowan, en dat zorgt meteen voor heel wat erotiek. Je ziet niet alle dagen een striptiseuse met één been.

1. Rise (2007) Sebastian Gutierrez
Rise (2007) mag dan wel straight-to-dvd zijn, het bevat een aantal smakelijk pikante scenes met een altijd prikkelende Lucy Liu. In deze prent speelt ze de verslaggeefster Sadie Blake die ontwaakt na een lange tijd buiten bewustzijn te zijn geweest in een lijkenhuis. Ze weet te ontsnappen en gaat op zoek naar de mensen die haar dit aan hebben gedaan. Het blijkt een religieuze sekte te zijn en Sadie is uit op wraak. De film begint trouwens met een sexy lapdance met Lucy die wordt geprikkeld door de onweerstaanbare Cameron Richardson.

***Related Posts***
08/09/2011: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2009
03/01/2009: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2008
26/11/2008: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2007
05/03/2008: Top 10 Meest Verontrustende Naaktscènes
14/12/2006: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2006

We hebben zowat tien jaar moeten wachten op het vervolg op Elizabeth (1998), en hier is ie dan: Elizabeth: The Golden Age (2007) uit.

De film gaat verder waar Elizabeth afsloot. Als Mary Stuart samenspant met de Spanjaarden om Elizabeth van de troon te stoten wordt Elizabeth gedwongen om zich voor te bereiden op een oorlog. De combinatie van haar privéleven met haar Koninklijke verplichtingen maakt het er niet altijd even gemakkelijk op.

Korte inhoud: Het verhaal van de kruistocht van een vrouw om liefde, het verslaan van vijanden en het behouden van haar positie in de de westelijke wereld. Wanneer Mary Stuart (Samantha Morton), de nicht van koningin Elizabeth I (Cate Blanchett) een band schept met Phillip van Spanje (Jordi Molla) voor een hogere positie op de troon, is het Sir Francis Walsingham (Geoffrey Rush) die de koningin tegen Mary Stuart moet beschermen in een machtsstrijd. Elizabeth moet sterk in haar schoenen staan. Ze heeft echter ook grote moeite een balans te vinden tussen haar koninklijke plichten en onverwachte kwetsbaarheid door haar aantrekkingskracht tot Sir Walter Raleigh (Clive Owen). Hier vinden jullie de trailer.

Cate Blanchett en Geoffrey Rush zijn opnieuw van de partij, en deze keer worden ze vergezeld door Clive Owen, die de rol van Sir Walter Rayleigh zal vertolken. Elizabeth was de film die in 1998 de doorbraak betekende voor actrice Cate Blanchett, zeker nadat ze er een Oscarnominatie voor kreeg. En net als Elizabeth wordt Elizabeth: The Golden Age geregisseerd door Shekhar Kapur, de in India geboren regisseur die zijn carrière begon in Bollywood. Volgens het dagboek dat de regisseur zelf op zijn internetsite heeft bijgehouden, zou Elizabeth: The Golden Age deel twee van een trilogie moeten worden. Daar waar Elizabeth over macht ging, gaat Elizabeth: The Golden Age over onsterfelijkheid. De film gaat volgens Kapur over absolute macht en het streven naar goddelijkheid en daarmee onsterfelijkheid. Elizabeth is in deze prent klaar om de goddelijke troon te beklimmen.

Kapur hoopt een derde film te kunnen maken waarin sterfelijkheid het thema zal zijn. Hoe ga je met sterfelijkheid om als je bijna goddelijk bent? Of deze film er overigens ooit zal komen is op dit moment nog onduidelijk. Het zal waarschijnlijk afhangen van het resultaat die deze sequel zal leveren aan de Amerikaanse box-office, en of de film zoals zijn voorganger ook in de prijzen zal vallen. De film komt bij ons uit op 12 december 2007.

Het zijn niet enkel beroemde Hollywood acteurs die de weg hebben gevonden naar de publiciteitswereld, al dan niet om lucratieve overwegingen, maar ook befaamde regisseurs zijn niet vies van het gladde advertentie-medium. En soms levert dat bijzonder knappe filmpjes op. En gezien de marketingwereld moet blijven vernieuwen, en alles onderneemt om uit de klassieke 30sec spot op tv of in de cinema te komen, hebben ze ondertussen de weg gevonden naar de games-industrie, You Tube, MSN, weblogs, mobiele telefoons,… Tegenwoordig worden ook al kortfilms gemaakt gesponsord door een bedrijf. Deze kortfilms kunnen dan hun weg vinden op filmfestivals, bioscopen en internet. Geen slechte marketingstrategie.

Regisseur Wong Kar-Wai (In the Mood for Love, 2046) staat bekend voor zijn visuele aanpak. Het ligt dus voor de hand dat heel wat reclame-agentschappen staan te popelen om met hem te werken. Ondertussen heeft de cineast al heel wat spotjes achter de rug voor oa. Christan Dior met Eva Green in de hoofdrol en Lancôme met Clive Owen. Kar-Wai was trouwens ook één van de 8 regisseurs die betrokken was bij het maken van de wereldbekende BMW-kortfilms. Zijn kortfilm heette The Follow (2001) met Clive Owen en Adriana Lima in de hoofdrol. Wong Kar-Wai kiest niet noodzakelijk grote acteertalenten, dan wel vrouwen met een zeker sex-appeal. En in het geval van Adriana Lima was dat zeker het geval. Hieronder een reeks pics die ik heb ontvangen van een bevriende blogger. Enjoy.

*** HQ pics van Adriana Lima ***

Nu heeft hij een kortfilm gerealiseerd voor Philips Global. De fictiefilm werd volgens Philips Corporate Communication & Public Affairs Anneleen Van Troos gedraaid in Shanghai in opdracht van het agentschap Tribal DDB en gemaakt met het oog om de mogelijkheden van de nieuwe Philips Ambilight televisies, de "Aurea", aan te tonen. Philips heeft in deze campagne een slordige 50 miljoen Euro geïnvesteerd. Het budget voor de film alleen is niet bekend, maar ik schat dit in de buurt van 10% van het totale marketingbudget.

"Kleur en licht zijn belangrijke elementen voor het creëren van een alles opslorpende kijkbeleving", verklaarde Wong Kar Wai. "Het verheugt me met Philips samen te werken op dit boeiende project."

Korte inhoud: There is Only One Sun vertelt het verhaal van een spionne (Amélie Daure) die de opdracht toevertrouwd krijgt om een man te vermoorden, genaamd 'Light'. Maar bij toenadering van haar doelwit krijgt ze gevoelens voor hem. Het wordt een moeilijke opdracht om te kiezen voor haar missie of voor de man van wie ze houdt.

Sinds dat Guy Ritchie gejinxed werd door Madonna is daar niet veel goeds meer uitgekomen. Swept Away (2002) was niets minder dan een regelrechte ramp, en Revolver (2005) had een mooie verpakking maar de inhoud was teleurstellend, incoherent en onsamenhangend. Nu de regisseur blijkbaar af en toe eens vreemd gaat, zullen zijn films misschien opnieuw de kwaliteit halen van Snatch (2000) en Lock, Stock and Two Smoking Barrels (1998). Laten we de vingers kruisen voor RocknRolla (2008).

Hoe dan ook hebben regisseurs als Quentin Tarantino, Robert Rodriguez en Joe Carnahan de Guy-Ritchie-stijl al overgenomen in recentere films. Ook regisseur Michael Davis (Monster Man, 100 Girls en 100 Women) heeft de smaak te pakken voor die fast-paced-in-your-face actie-thrillers. Binnenkort krijgen we Shoot 'Em Up (2007) voorgeschoteld.

Korte inhoud: Mr. Smith (Clive Owen) helpt bij een bevalling, maar belandt ter plekke in een vuurgevecht, waarbij de moeder wordt vermoord. De daders, Mr Hertz (Paul Giamatti) en zijn bendeleden, bleken het echter op de baby voorzien te hebben. Smith probeert de baby te beschermen van zijn vervolgens, met behulp van de prostituee, DQ (Monica Ballucci), die hij ontmoet.

Wat is er toch met Clive Owen en zijn diepe bezorgdheid voor zuigelingen (cf. Children of Men)? Maar goed, de trailer van deze prent spreekt me wel aan. Monica Bellucci doet vrijwel haar mond niet open in het filmpje – wat waarschijnlijk betekent dat ze vooral als eye-candy zal fungeren – maar Paul Giamatti spuwt vuur. Hij personifieert hier gewoon de nieuwe Al Pacino. Deze film zal me trouwens ook toelaten om die cheesy reclame van Clive Owen voor Lancôme te vergeten. Eurgh! Shoot 'Em Up verschijnt bij ons op 5 december 2007.

***Related Post***
20/08/2005: Eerste belangrijke prent van Michael Davis