De FilmBlog

Justin Timberlake zagen we dit jaar nog maar net in Friends with Benefits (2011), en hier duikt hij al op in de nieuwe Andrew Niccol film In Time (2011). Niccol heeft een paar jaar gelden één van de beste debuutfilms ooit gemaakt, met name Gattaca (1997), en regisseerde onlangs nog Nicolas Cage in Lord of War (2005). De man is niet alleen een talentvolle regisseur, maar tevens een geniale scenarist (The Terminal, The Truman Show).

Korte inhoud: Welkom in een wereld waar tijd het ultieme betaalmiddel is geworden. Het verouderingsproces stopt op de leeftijd van 25 jaar, maar er zit een addertje onder het gras: je bent genetisch gemanipuleerd om nog één jaar te leven, tenzij je je nakende dood kan afkopen. De rijken “verdienen” tientallen jaren per keer (en blijven 25 jaar), waardoor ze nagenoeg onsterfelijk worden, terwijl de rest genoeg uren bij elkaar smeekt, leent of steelt om de dag door te komen. Wanneer een jonge man (Justin Timberlake) in het bezit komt van een fortuin aan tijd, wordt hij valselijk beschuldigd van moord. Hij wordt gedwongen op de vlucht te slaan met een mooie gijzelaar (Amanda Seyfried). De liefde van het duo, dat van minuut tot minuut leeft, wordt een sterk wapen in hun oorlog tegen het systeem.

De film heeft een solide cast, ook al zit Justin Timberlake niet bij mijn Top 20 van favoriete acteurs en de krankzinnige plot spreekt me vreemd genoeg wel aan. Het is het soort verhaal die erop of eronder kan zijn. Denk maar aan The Happening (2008) die op zich wel een leuk concept had voor een film, maar de uitwerking was lachwekkend slecht. Gelukkig heeft regisseur Niccol wel een betere reputatie. Enkel spijtig dat de 4 minuten lange trailer zoveel onthult van het verhaal. Het is alsof je de gehele film voorgeschoteld krijgt. Jullie zijn dus bij deze gewaarschuwd.

Olivia Wilde is dan weer te zien in allerhande science-fiction films de laatste jaren (Tron, Cowboys & Aliens), en ik kan dit alleen maar toejuichen. Vreemd genoeg zou ze de moeder spelen van Justin, die in het echte leven wel 3 jaar ouder is dan Olivia. Daarnaast zien we Cillian Murphy als de villain, naaste een karrenvracht van jonge acteurs en actrices. Tja, nu hebben ze een excuus om allemaal jonge acteurs te casten (Alex Pettyfer, Johnny Galecki, Matt Bomer, Elena Satine, Vincent Kartheiser, Yaya DaCosta, Bella Heathcote, Rachel Roberts, Jessica Parker Kennedy), gezien dit ook deel uitmaakt van het concept is van de film.

Het wordt zeker wel een leuke film en ook de James Bond referenties in de trailer laten vermoeden dat de regisseur niet meteen interesse heeft in moralistisch gepalaver, maar eerder een leuke science-fiction thriller wil maken. En het zou me niet verbazen dat deze prent misschien wel eens in mijn Top 10 van Beste films van 2011 zal belanden. De toekomst zal het uitwijzen, meer bepaald op 30 november 2011.

Ik heb deze film in de zomer van 2010 gaan zien in een overvolle filmzaal waar de airco blijkbaar was uitgevallen en waar de temperatuur nauwelijks te houden was. Om alles nog wat erger te maken, zaten een paar stoelen links van me twee randdebielen die nauwelijks hun tetter konden houden, en achter me een dame met krakende chips met pickles (ik haat de stank van pickles!). Je zou al snel de neiging hebben om van zaal te veranderen en naar een andere film te gaan zien. Maar dan begon Inception (2010) en je bent van de eerste tot de laatste minuut gekluisterd aan je stoel, en besef je nauwelijks nog iets van de ongemakken.

Enkel voortreffelijke films slagen hier in, en hier heb je er zo één. En vandaag is de film te verkrijgen op een 2-disc blu-ray special edition, met genoeg extra's en behind the scenes filmpjes, om er duizelig van te worden.

Korte inhoud: Dom Cobb (Leonardo DiCaprio) is een meesterdief, gespecialiseerd in het "stelen" van waardevolle geheimen in het onderbewustzijn van een mens. Dit stelen gebeurt via een droomsequentie, wanneer de geest het kwetsbaarst is. Cobb is hierdoor een gewilde speler in de verraderlijke nieuwe wereld van bedrijfsspionage. Maar dit heeft hem tegelijkertijd ook tot een internationale vluchteling gemaakt, wat hem alles kan kosten wat hij ooit lief had, zijn vrouw Mal (Marion Cotillard) en kinderen. Nu krijgen Cobb en zijn team van specialisten een nieuwe taak aangeboden door Saito (Ken Watanabe). Een 'laatste' taak die ervoor kan zorgen dat Cobb zijn oude leven weer terugkrijgt. Deze taak is niet het stelen van een idee, maar het plaatsen van een idee in de geest van Robert Fischer, Jr. (Cillian Murphy), de zoon van een belangrijke bedrijfseigenaar. Als ze slagen, dan kan het de perfecte misdaad zijn. Maar er is ook een levensgevaarlijke vijand, iemand die altijd Cobb's volgende zet lijkt te voorspellen...

Inception is niet zo’n ingewikkeld zoals velen hem omschrijven. Zeker niet ingewikkelder dan pakweg Fight Club (1999) , Primer (2004) of de Matrix trilogie (1999). Je moet er wel je kopje bij houden. Inception heeft een slim en weldoordacht script en wat mij betreft een verademing op het voorgekauwde materiaal die we dikwijls aangereikt krijgen. Vreemd genoeg komen deze prenten pas aan het oppervlak wanneer het politiek klimaat het toelaat in de States. Je moet er eens op letten wanneer een Democraat in het Witte Huis zetelt, we vaak films hebben die grenzen willen verleggen en het publiek niet beschouwen als apathisch kijkvee. Wanneer een Republikein zetelt zijn het vaak hoogdagen voor het slasher-genre. Regisseur Christopher Nolan heeft eerder grenzen verlegt met zijn comic-adaptaties van de Batman, en nu zet hij met deze prent opnieuw een stap in het onbekende: de spionage thriller in de droomwereld.

Er zijn uiteraard heel wat films geweest waar het onderbewustzijn en de droomwereld centraal stonden in het verhaal en waar illusie en realiteit nauwelijks te onderscheiden zijn van elkaar, maar het is sinds The Matrix dat we nog eens te maken hadden met zo’een visueel indrukwekkende en realistische wereld met zo’een adembenemend plot. Het is tevens het soort film die je kan herbekijken om er telkens nieuwe zaken in te ontdekken. Het was niet de bedoeling van Christopher Nolan om een soort Alice in Wonderland film te maken waar alles mogelijk is. Neen, ook een droomwereld heeft zijn regels, zijn beperkingen en uiteraard zijn gevaren. Het is ook geen film à la Lost waar de kijker wordt ondergedompeld in een wirwar van mysterieuze plotlijnen waar verklaringen uitblijven tot enorme frustratie van de kijker. Nolan houdt ons niet voor de gek (althans niet tot het laatste shot van de film). Hij maakt alles duidelijk waar we zijn en waar me naar toe gaan, en doet dit zelfs misschien een tikkeltje teveel naar mijn gevoel. En toch, ondanks die duidelijkheid verliest het verhaal niets van zijn mysterie en intrige. We ontdekken een nieuwe wereld, en deze keer is het niet op de planeet Pandora met blauwe Na'vi's, ...thank god.

En ook al is het verhaal niet geheel nieuw (cf. tv-series als "Caprica" en "The Prisoner"), toch hebben we te maken met een origineel en vernuftig concept waarbij een systeem toelaat om in te breken in iemand zijn dromen. En in die originele gedachte, waar Nolan 8 jaar van zijn leven heeft aan gewerkt, gaat hij nog een stap verder en introduceert 'inception', het implanteren van een idee of een gedachte in de geest van iemand anders, niet als doel om een vrouw ervan te overtuigen dat jij echt de ware bent, maar wel om bijvoorbeeld een bedrijfseigenaar te beslissing te laten nemen zijn imperium te ontmantelen.

Het slachtoffer in de film is Robert Fischer Jr., gespeeld door Cillian Murphy (één van de terugkerende acteurs in Nolan zijn films), zoon die het imperium van zijn zieke vader (Pete Posthelthwaite) zal erven. Het team die Cobb (Di Caprio) zal bijstaan in deze inception bestaat uit Arthur (Heath Ledger-look-alike Joseph-Gordon Levitt), de jonge architecte Ariadne (Ellen Page) die een studente is van Cobb’s stiefvader Miles (Michael Caine), de persoons-imitator Eames (Tom Hardy), de opdrachtgever Saito (Ken Watanabe) en de chemicus Yusef (Dileep Rao). Een slimme zet van Nolan, die niet alleen de Amerikaanse/Britse, Aziatische en Franse markt aanspreekt, maar ook de Indische. Het productiebudget bedroeg 200 miljoen dollar, en dit bedrag is al binnen nog voor de film in de zalen kwam. En dit met een vrij complex SF-verhaal. De film heeft niet genoten van een gelijkaardige marketing campagne als dat van Avatar, maar de posters en trailers waren wel indrukwekkend en zullen hun doel niet gemist hebben. Ik ben de tweede week gaan zien om love parade achtige toestanden te omzeilen, maar ook de tweede week was het drummen voor een plaatsje (...ook al was het een genummerd plaatsje).

Ook al hebben we hier te maken met een nieuw meesterwerkje, toch denk ik niet dat deze film hetzelfde effect teweeg zal brengen als The Matrix. Daarvoor zijn er net iets te weinig memorabele scènes of dialogen. Ook naar het einde toe is de film iets te conventioneel in vergelijking met zijn Memento (2000). Maar het blijft desondanks één van de beste science-fiction thrillers van de laatste 10 jaar. Het is een intelligente film die ook zijn uiterlijk heeft verzorgd. De terra-forming scènes waar een straat over een andere komt te liggen of wolkenkrabbers wegzakken in de zee, zien er verbluffend uit. Maar ook de zero-gravity sequenties uit de Matrix, worden in deze film her-uitgevonden op een fascinerende manier. Met de dreigende muziek van Hans Zimmer en gitaarwerk van Johnny Marr, de wide-angle fotografie van Wally Pfister en het slimme plak en knip werk van Nolan, blijf je op het puntje van je stoel zitten.

Maar wat Nolan heeft geleerd van James Cameron is om je publiek ook een dosis emotionaliteit te bezorgen. Het visueel verbluffende Titanic had nooit zo’n hit geweest was het niet voor de avontuurlijke romance tussen Jack en Rose. En in Inception heb je ook een romance, weliswaar met een bitter smaakje. Maar die romance, die zich gradueel onthult, is de drijfveer van de hele film. We hebben hier niet te maken met een 'boy meets girl' premisse, dan eerder een 'girl left boy' verhaallijn. Maar de duistere details van deze breuk zijn enkel door Cobb bekend, en terwijl we afdalen in de diepste regionen van zijn onderbewustzijn, worden we geconfronteerd met de tragiek van deze relatie. Neen, als jullie op zoek zijn naar een hartverwarmende romance, dat zijn jullie met Christopher Nolan aan het verkeerde adres.

Leonardo DiCaprio blijft ons verrassen als man en blijft groeien als acteur. DiCaprio zet hier wederom een uitstekende vertolking neer van een ingewikkeld personage. Hij moet niet alleen worstelen met een personage met een verscheurend verleden maar moet als acteur ook de toeschouwers kunnen bekoren met een charismatische en aantrekkelijke verschijning. En het is tegenwoordig geen eenvoudige taak om als acteur niet te worden weggeblazen door de speciale effecten. Nolan nam dan ook geen onnodige risico’s met de andere cast-leden, en nam de helft van zijn Batman Begins – The Dark Knight acteurs over (Ken Watanabe, Cillian Murphy, Michael Caine). Tom Berenger duikt ook op in deze film, een beetje als de onverwachte verschijning van Rutger Hauer in Batman Begins. De speciale effecten in de film staan ten dienste van de acteurs en niet omgekeerd. Er is niet gedacht aan een leuk effect om nadien de acteurs hier aan bloot te stellen, wel zijn het de acteurs die op de voorgrond treden, en in deze film vooral Leonardo DiCaprio (gezien de andere personages maar een klein beetje worden uitgewerkt).

Is deze film bestemd voor filmgeeks? Laat het me zo stellen, het is niet de opwekkende Leathal Weapon joyride die je waarschijnlijk had verwacht na het zien van de trailer. Dit is een SF-thriller van !148 minuten! lang, waar personages dromen in een droom van een droom in een andere droom. Hier zijn geen Shyamalan twists, maar wel Sience-Fiction waar de 'science' geschreven wordt met een grote 'S' (toch naar Hollywood normen). Je kunt je achteraf veel vragen stellen, maar volgens mij zit alles wel goed in mekaar. Als er onduidelijkheden zijn, zet het maar in de commentaren met spoiler-alert en ik zal er wel een antwoord op hebben. Neem nu de vraag waarom de personages niet rondzweven op level 3 in de droom-sequentie, terwijl ze dat wel doen in level 2, ten gevolge van het busje die de brug afrijdt. Of de vraag waarom Saito blijft bloeden ook in een nieuwe droomfase, of de reden waarom Arthur iedereen moest verplaatsen naar de lift? En hoe een lift al dan niet kan crashen? Of hoe dat nu zit met dat laatste frame (tip: let op de trouwring van Cobb...I say no more) ...

Inception is voor een keertje niet in 3D, ook al was dat een wens van Warner Bros. Nolan vond dat het teveel het publiek zou afleiden van het verhaal, en gelijk heeft hij. Mis deze film niet!

***Related Posts***
31/08/10: Joris' Inception review
31/08/10: Jeroen's Inception review
10/06/10: Hallucinerende Inception banners
22/09/09: Christopher Nolan maakt hedendaagse SF-actie thriller

Christopher Nolan, de man achter het kassucces The Dark Knight (2008) komt met een nieuwe topfilm op de proppen, waar hij en broer Jonathan naar eigen zeggen 10 jaar aan hebben geschreven. Inception (2010) is een Sci-Fi drama van de origineelste soort dat zich afspeelt in de wereld van de droom. Dat Nolan ook hier weer dergelijke topkwaliteit kan afleveren, was voor velen niet denkbaar…

Korte Inhoud: Dom Cobb (Leonardo DiCaprio) en zijn team houden zich bezig met de meest ondenkbare vorm van bedrijfsspionage: ze zijn gespecialiseerd in het binnendringen van de droomwereld van een doelwit om daar waardevolle informatie te ontvreemden of iemand zijn onderbewustzijn te manipuleren. Bijvoorbeeld de code van een safe ontdekken , een bejaarde zijn erfgenamen laten veranderen, belangrijke zakendeals laten afspringen…

Cobb is hier de spilfiguur. Hij dirigeert een handvol specialisten, waarbij elk teamlid een unieke kwaliteit bezit. Ariadne (Ellen Page) speelt 'een architect'. Zij bouwt een kunstmatige droomwereld op voorhand op met haar gedachten waar het slachtoffer in zal vertoeven. Hele steden worden fictief nagebouwd in functie van het zo vlot mogelijk losweken van informatie. Dan heb je nog 2 teamleden die zorgen voor versterking (Joseph-Gordon Levitt & Tom Hardy), voor mocht het fout gaan. Er wordt namelijk heftig wat afgevochten, zei het virtueel, van zodra het slachtoffer door heeft dat er wordt gestolen in zijn gedachten. De dromen durven dan weleens uiteen brokkelen met een chaos van vernieling als gevolg.

Als laatste heb je Yusuf, een soort van alchemist (Dileep Raop) die zorgt voor extreme verdovingsmiddelen om het doelwit in slaap te houden. Daarnaast assisteert hij ook in de droomwereld zelf. Cobb zijn nieuwste opdracht is de uitdaging van zijn leven: malafide zakenman Saito (Ken Watanabe) biedt hem naast een bom geld de kans van om zijn verloren burgerrechten terug te winnen, die hem door de CIA werden afgenomen naar aanleiding van zijn criminele activiteiten. Als hij slaagt in zijn opdracht kan hij na jaren gemis eindelijk zijn kinderen terugzien.

Cobb en zijn team moeten ditmaal een droom binnen een droom opbouwen, om zo de code van een safe te stelen van de zoon van een groot bedrijfsleider (Cillian Murphy). Dit is ongezien in de wereld van de droommanipulatie, en zeer risicovol. Het opeenstapelen van dromen kan een blijvend coma tot gevolg hebben. Doch is dit systeem de enige manier om de opdracht te voltooien. Het slachtoffer is namelijk mentaal getraind tegen droomdiefstallen…

Zoals het bovenvermelde plot al aantoont is Inception zeer ingewikkeld en vergt hij enorm veel aandacht en focus. Het complex verhaal is zeer sterk maar moeilijk om te blijven volgen. Zelfs bij het zien van al de trailers heb je geen idee waarover de film precies gaat. Je moet hem zelf gaan bekijken om alles volledig te begrijpen.

De cast is zeer fris: we hebben Joseph-Gordon Levitt, topacteur in wording, die eindelijk de erkenning krijgt die hij verdient. De nog wat onbekende Tom Hardy acteert ook zeer degelijk. Een veelbelovend acteur, die niet voor niets Mad Max mag vertolken in Mad Max: Fury Road (2012). Dan hebben we natuurlijk nog Leonardo DiCaprio, die de pannen van het dak speelt. Shutter Island (2009) was al zijn definitieve doorbraak als topacteur, maar hier acteert hij nog beter. De jonge Ellen Page speelt overtuigend en Michael Caine is ook van de partij.

Klein negatief puntje in de casting: Marion Cotillard die de vrouw van Leo speelt. Deze Franse schoonheid staat houterig te acteren en dat irriteert. Ze valt bleek uit tussen dit ensemble. Inception is net als The Dark Knight bijna volledig opgenomen met IMAX camera’s met als gevolgd: haarscherpe beelden, ongezien mooie speciale effecten en prachtige kleurpanelen. Het is een lust voor het oog om deze film van de eerste tot de laatste seconde te mogen aanschouwen.

Gelukkig werd de 3D-technologie achterwege gelaten: deze staat nog niet helemaal op punt, dat bewijzen de flauwe effecten in B-film Clash of the Titans (2010). Enkel Avatar kon overtuigen, al is dat een groot woord. Ik vond het persoonlijk niet enorm indrukwekkend en zie geen toekomst in dit medium.

Kortom, Nolan is nog net geen volgende Stanley Kubrick, maar dat fans van imdb de film op 9,3/10 quoteren en Inception hierdoor als de 3e beste film aller tijden wordt geklasseerd, zegt genoeg. Vond je The Prestige al fantastisch, dan ga je de vingers aflikken met deze kaskraker. Inception is op vele vlakken één van de beste Hollywoodproducties in jaren en is een must voor elke cinemaliefhebber. Niet te missen!

***Related Posts***
31/08/10: Jeroen's Inception review
30/07/10: Dave's Inception review
10/06/10: Hallucinerende Inception banners
22/09/09: Christopher Nolan maakt hedendaagse SF-actie thriller

Batman Begins (2005) is zo nog een Blu-ray, uitgegeven door Warner Bros Essentials die niet mag ontbreken aan jullie High Definition filmcollectie. Christopher Nolan’s versie van Batman is buitengewoon adembenemend, schrikwekkend, gigantisch en action-packed. Zelden is een comic-adaptatie zo knap als deze, zowel in de geweldige acteursprestaties, de vlotte mise-en-scenes, de perfecte timing, de uitzinnige sets, het zalige verhaal, de duistere atmosfeer en vooral ook de overweldigende muziek van James Newton Howard en Hans Zimmer.

Korte inhoud: De jonge Bruce Wayne zag op jonge leeftijd hoe zijn rijke ouders door een ordinaire dief werden neergeschoten in een klein steegje van Gotham City. Zijn trauma leidde snel naar een gevoel van haat en wraak. Wanneer de boef op vrije voeten ging komen, besloot Bruce om hem met een pistool om het leven te brengen. Maar het lot besliste daar anders over. Bruce daalt af op een pad naar de hel, maar wordt opgevangen door een ninja-meester, Ducard (Liam Neeson), die hem in de cirkel brengt van Ra's Al-Ghul (Ken Watanabe) en zijn occulte groepering van ninja’s. Na zijn training keert Bruce terug naar Gotham, waar de misdaad hoogtijden viert en corrupte individuen de stad leiden. Ook het bedrijf, die Bruce had overgeërfd, blijkt uit zijn handen te glippen. Maar Bruce heeft plannen om Gotham te zuiveren van alle kwaad, en daarvoor zoekt hij diep in zijn psyche naar een personage die dit zou kunnen vertolken. Een personage waar de criminelen van huiveren. Met de hulp van zijn trouwe dienaar Alfred Pennyworth(Michael Cane) en archiefhouder Lucius Fox (Morgan Freeman) wordt Bruce Wayne, Batman. Samen met een goedhartige politie-agent Jim Gordon (Gary Oldman) gaat hij in de aanval. Maar Batman krijgt snel te doen met geduchte tegenstanders, zoals de maffialeider Carmine Falcone (Tom Wilkinson), een gekke dokter Jonathan 'The Scarecrow' Crane (Cillian Murphy) en nog een derde rivaal die zijn tijd afwacht om toe te slaan.

Ik had maar twee opmerkingen na het zien van de film. Het ene minpunt had te doen met de supporting actress Katie Holmes die wel een belangrijke rol speelt als DA Rachel Dawes, maar gewoon tekortschiet in haar acteren tegenover die uitzonderlijke cast. Katie Holmes doet het OK, maar op bepaalde momenten zie je gewoon dat ze moeite heeft met haar acteerwerk, zeker in vergelijking met de andere acteurs. Ze ademt te weinig haar rol en staat vaak stijf te kijken, wachtend op een repliek. Ik was hoopvol dat Katie ons zou verbazen in haar eerste echte grote rol, maar dat doet ze dus niet. Er is ook nooit echt een verleiding in haar blik of in haar lichaamstaal. En dat vind ik spijtig, want dat had het innerlijke conflict misschien nog groter gemaakt. En Katie kan aantrekkelijk zijn (cf. Wonder Boys). Katie werd ook vervangen voor de sequel The Dark Knight (2008), maar vreemd genoeg kon Maggie Gyllenhaal ook niet echt overtuigen in de rol. Maar wat wil je met iemand als Heath Ledger die zomaar eventjes de show komt stelen.

Naast een pak documentaires en making-off’s, vinden jullie de audiocommentaar van Christopher Nolan en David S. Goyer op de gehele film, voor mij de enige bonus van belang op een dvd. Dat je deze film moet zien in High Definition spreekt voor zich. De fotografie van Wally Pfister (die later ook de fotografie deed op The Dark Knight) is bijzonder verrassend. Wij dachten allemaal dat een Batman film ‘zwart’ moest zijn, met zijn gotische gebouwen en het zwarte pak van Batman, maar hier overheersen bruine tinten. De film heeft wel een donkere en duistere toon, maar de kleuren blijven levendig. Er is hier dus geen sprake van een filter die over het beeld werd geplaatst, maar wel een uitgekiende kleur-correctie die het personage nieuw leven inblaast. Maar in HD zien jullie ook de diepte in de zwarte tinten en de mooie contrasten. Pfister werd genomineerd voor Beste Fotografie bij de Oscars, maar verloor onterecht van Dion Beebe voor de film Memoirs of a Geisha (2005).

Batman Begins wordt uitgegeven door Warner Bos en is verkrijgbaar in zowat elke dvd-verkoopzaak sinds 15 september 2009. Kijk in ieder geval uit naar de budgetvriendelijke Warner Bros Essentials uitgave, waarvan zowat 42 titels uitkwamen.

***Related Posts***
01/08/2008: The Dark Knight filmbespreking
17/06/2005: Batman Begins filmbespreking

*** Warner Bros Essentials ***
16/10/2009: Corpse Bride
13/10/2009: The Shining

De nieuwe film van Christopher Nolan is niet Batman 3, maar wel een science-fiction thriller met Leonardo DiCaprio in de hoofdrol. Inception (2010) vertelt het verhaal van een directeur van een groot bedrijf die in contact komt met een afpersingschandaal. Maar zoals we Nolan ondertussen kennen zal dit de aanzet zijn voor het vertellen van een wel heel aangrijpend verhaal.

Korte inhoud: Cobb (Leonardo DiCaprio) is een wetenschapper die een onverwachte doorbraak maakt in zijn werk en een potentiële aansluiting vindt tussen de geest en het heelal die alles kan veranderen wat wij over onszelf weten. Cobb en zijn team vinden een manier waarin de mens zich - via een injectie - kan verplaatsen in de gedachten- en dromen van andere mensen. Het team wordt op een zaak gezet om een misdaad op te lossen en informatie vanuit andere gedachten te winnen. Er is echter al snel een persoon die Cobb probeert de chanteren. Vanaf dat moment beginnen dingen goed mis te gaan...

Nolan is een vaste waarde in Hollywood en je zou denken dat de cineast ook de beste scenario’s in zijn schoot krijgt geworpen, maar Nolan maakt de films die hij wil maken. Deze film is dan ook een project die hij zelf heeft geschreven voor het witte doek én ook zelf produceert met zijn productiehuis Syncopy voor Warner Bros. Het kostenplaatje bedraagt maar liefst 200 miljoen dollar en dat moet één van de weinige big-budget films zijn die alles geheim kunnen houden voor het publiek, iets waar zelfs Stanley Kubrick heel veel moeite mee had. In de cast duiken naast Leo ook een aantal bekende koppen op, zoals de Franse actrice Marion Cotillard, de Japanse Last Samurai acteur Ken Watanabe, Juno actrice Ellen Page, maar ook Cillian Murphy, Tom Berenger en Michael Caine.

Bij het bekijken van de teaser-trailer weet je meteen dat dit een bijzondere film zal worden. Het filmpje is bijzonder karig met informatie, en dat maakt net ook zijn kracht. De tag van de film luidt: "Your mind is the scene of the crime" en met het beeld van een gevecht in een gang die alle gravitatiewetten overtreedt weet je al genoeg. Het is trouwens een verademing om nog eens een trailer te zien die niet het gehele plot uit de doeken doet. Maar loop nog niet te snel van stapel want de film komt pas bij ons uit op 18 augustus 2010.

***Related Post***
22/09/2009: Hallucinerende Inception banners

Ik moest toch effe de wenkbrauwen fronsen bij het lezen dat Keira Knightley geen problemen heeft om haar borsten te ontbloten om tijdens filmopnamen. De actrice zei in niet mis te verstane bewoordingen: "Ik toon altijd mijn blote borsten als erom wordt gevraagd". Dit gaf ze toe aan People Magazine tijdens de première van haar nieuwe film The Edge of Love (2008). En als we haar mogen geloven zou dit niet alleen voor deze film zijn. Nu, ik frons mijn wenkbrauwen omdat ik eerder de voorgevel van de 23-jarige actrice zag in Atonement (2007)…en was niet echt om over naar huis te schrijven.

The Edge of Love ging in première tijdens het internationale filmfestival van Edinburgh. Tijdens een bedscene met haar filmpartner Cillian Murphy vroeg de regisseur of ze haar bh uit wilde doen. "Het was heel simpel. Het was een seksscène en ik vind het niet comfortabel om seks te hebben met mijn bh aan", grapte Knightley. Meer moeite had de actrice met de zangscènes, die ze moest opvoeren voor honderd castleden en figuranten. "Ik dacht dat ik dood ging, mijn knieën begonnen zelfs te knikken", zei Knightley.

Korte inhoud: Vera (Keira Knightley) en Caitlin (Sienna Miller) hebben veel overeenkomstige eigenschappen en interesses, maar de meest opvallende is de man waarvan ze houden: Dylan Thomas (Matthew Rhys). Ware het niet dat Dylan met Cailtin getrouwd is, en dat Vera ook een echtgenoot heeft. Er ontstaat een complexe relatie waarin menig vriendschap op het spel komt te staan.

In tegenstelling tot Keira heeft Natalie Portman na de tournage van Goya's Ghosts bekend dat ze liever geen seksscènes meer wou spelen. Zijn blote borsten belangrijk in een film? Eigenlijk niet, maar het is soms belachelijk om een actrice borsten te zien maken om haar borsten te verbergen in een romantische scène. Doet me een beetje denken aan die hilarische scènes in Austin Powers of zelfs Beowulf (2007) waarin de edele delen verborgen worden door allerhande rekwisieten.

Maar één ding staat als een paal boven water, als ik de trailer bekijk denk ik dat we van geluk mogen spreken dat Lindsay Lohan werd vervangen door Keira. Wat een uitstraling en wat een acteertalent. De vergelijkingen met Atonement zijn evident wanneer je de beelden uit de trailer bekijkt. Je ou denken dat de makers echtiets gelijkaardigs wilden maken (cf. de visuele stijl, Keira die een soldaat zegt die naar de oorlog gaat om nadien bij haar terug te keren, een koppel die aan de rand van het water lopen, de oude typemachine, de zijdelingse travellings, ...). Hopelijk zullen die vergelijkingen vervagen eenmaal we de film zullen zien.

De wereld van de manga-tekenfilms daverde op zijn grondvesten na de release van Akira (1988), een film die werd gemaakt door Katsuhiro Ôtomo en gebaseerd was op zijn gelijknamige manga serie. Tegenwoordig wordt de film beschouwd als de klassieker van het cyberpunk genre, maar wordt ook wel gezien als een ongecensureerde explosie van seks en geweld.

Akira staat bol van verscholen kritiek op de Japanse (en tevens westerse) maatschappij, maar werd in de jaren negentig toch enorm populair door zijn hoge tempo, de boeiende verhaallijn en zijn vloeiende en baanbrekende animatie.

Korte inhoud: Kaneda (Mitsuo Iwata) is de leider van een Motorbende in Neo-Tokyo. Tetsuo (Nozomu Sasaki) is één van de bendeleden en is altijd de benjamin geweest, die onder bescherming van Kaneda staat. Als Tetsuo wordt gearresteerd, wordt hij als proefkonijn gebruikt voor een militair experiment, waardoor hij ongelooflijke krachten krijgt. Tetsuo kan zijn krachten niet in bedwang houden en slaat volledig door. Kaneda is de enige die hem nog kan tegenhouden.

Toen ik hoorde dat er sprake was van een 'live-action' adaptatie van de comic was ik enerzijds opgewonden, maar had ik anderzijds ook heel wat bedenkingen bij het project. Hoe kon je nu eenmaal die comic overtreffen? Comic Soon zou het verlossende nieuws brengen.

Warner Bros. Pictures has hired Oscar-nominated Irish director Ruairi Robinson to helm the big screen Akira adaptation. Robinson received a nomination in 2001 for his animated short film Fifty Percent Grey.

And…I am not impressed. Ok, de man heeft bewezen dat hij een knappe animatie-kortfilm kan maken, maar een live-action langspeelfilm is toch wel andere koek. Een van de hoofdtaken van een filmregisseur is namelijk acteursregie, en naast een kortfilm en een paar commercials heeft de man daar nog niet veel kaas van gegeten , laat staan van mise-en-scènes, green-key opnames of zelfs goed kunnen functioneren op een million-dollar-filmset. Ik heb hieronder trouwens zijn award-winnende kortfilm staan, Fifty Percent Grey (2001). Een knap staaltje animatie met een treffende boodschap, maar niet echt om achterover te vallen. Daarnaast vinden jullie zijn tweede kortfilm die hij 5 jaar later maakte, The Silent City (2006) met acteur Cillian Murphy in één van de hoofdrollen.

Een filmadaptatie van Akira heeft iemand nodig als Robert Rodriguez om dit project tot een goed einde te brengen. Als je een dergelijke cineast niet kan vinden, blijf je dan best met je poten van deze classic anime-film. Welke studio zal trouwens meer dan 60 miljoen dollar pompen in een regisseur die geen speelfilm ervaring heeft? Het doet me een beetje denken aan het veelbelovende Eragorn (2006) project, een epische film die werd toevertrouwd aan een specialFX-artiest die geen langspeelfilm-ervaring had en waarbij de film voorspelbaar flopte aan de box-office en uitgespuwd werd door menig filmcritici.

***Related Posts***
06/01/2012: Filmadaptatie van Akira stil gelegd
26/03/2011: Akira verfilming niet in Neo-Tokyo maar Neo-Manhattan

We kennen Danny Boyle zeker nog van Trainspotting (1996), waarin we een kort geknipte en briljante Ewan McGregor zagen als junky in een allesbehalve drugsvrije omgeving. Boyle maakte ook de thriller 28 Days Later (2002), die ondertussen al een sequel heeft met 28 Weeks Later…(2007), en het commerciële box-office succes The Beach (2000) met Leonardo Di Caprio. Helaas is die laatste film ook een van zijn minst interessante films. Boyle regisseerde ook Millions (2004), maar die film kan ik dus nergens vinden en weet er eigenlijk bitter weinig van. Nu komt hij met een nieuwe science-fiction prent voor de dag, Sunshine (2007) met Rose Byrne en Cillian Murphy in de hoofdrollen. Hier heb je trouwens de blog over de film.

Korte inhoud: Over vijftig jaar sterft de zon af en daarmee de hele mensheid op Aarde. Onze laatste hoop rust op het ruimteschip Icarus II, dat de opdracht heeft gekregen een explosie in de zon te veroorzaken, wat hem nieuw leven inblaast. De eerste Icarus-missie is misgelopen omdat het schip spoorloos verdween en ook Icarus II verliest contact met de Aarde. Langzamerhand blijkt er meer aan de hand te zijn met hun missie en moet iedereen moeite doen niet krankzinnig te worden.

Ik ben niet echt onder de indruk van de teaser en de korte inhoud spreek me niet echt aan. De premisse is in ieder geval al even belachelijk als die van The Core (2003) waarin de aardkern plots was gestopt met draaien en een kleine ploeg in de grond werd gestuurd om die lava opnieuw in beweging te brengen. Als je niet moet schaterlachen heb je de neiging om op de fast-forward knop te duwen. Boyle is wel een talentvolle regisseur, maar hier zijn mijn verwachtingen zeer laag. Ik kan maar aangenaam verrast zijn. Sunshine komt bij ons in de zalen vanaf 11 april 2007.

Hoe zit het met de nieuwe film van thriller/horror-regisseur Wes Craven? Na zijn vorige flop, Cursed bleef het een beetje stil rond de maker van de legendarische Scream en A Nightmare on Elm Street. Maar daar komt verandering in. Binnenkort mogen we ons verwachten aan Red-Eye.

Korte Inhoud: Red Eye gaat over Lisa Reisert (Rachel McAdams) die een hekel heeft aan vliegen, maar de verschrikkingen die haar te wachten staan tijdens een nachtelijke vlucht naar Miami hebben niets te maken met een vliegangst. Kort nadat het vliegtuig is opgestegen, onthult Lisa's stoelgenoot Jackson (Cillian Murphy) de ware reden van zijn aanwezigheid in het vliegtuig. Hij zit in een complot om een rijke en machtige zakenman om het leven te brengen. Lisa blijkt ongewild de sleutel tot het succes van deze missie. Als ze niet meewerkt, zal haar vader worden omgebracht door een moordenaar die een telefoontje van Jackson afwacht. Gevangen in de ruimte van een vliegtuig op ruim 9.000 meter hoogte, heeft Lisa geen plek om naar te vluchten, geen manier om hulp te zoeken zonder het leven van haar vader en al haar medepassagiers in gevaar te brengen. Terwijl de mijlen voorbij glijden en de klok doortikt, zoekt Lisa wanhopig naar een manier om de plannen te verijdelen.

Een klassieke thriller, en de trailer trailer is ook niet meteen wereldschokkend. Toch ben ik benieuwd naar de film voor de simpele reden dat Wes Craven alles goed te maken heeft na zijn vorige film. Hij blijft voor mij een getalenteerde verhalenverteller en dat wat we gezien hebben in de trailer is volgens mij niet meer dan een gewone teaser. Cillian Murphy is een talentvol en fascinerend acteur met een aparte fysiek. Rachel McAdams kennen jullie waarschijnlijk van Mean Girls. Ik ben geen fan van Barbie popjes, maar slechter dan Katie Holmes zal het wel niet zijn. De film is verondersteld uit te komen bij ons op 12 oktober 2005.

***Related Posts***
27/02/2005: Studio weigert screening van Cursed
12/09/2004: Wes Craven’s Cursed

***Related Sites***
officiële site: www.redeye-themovie.com
trailer: www.ultimatedvd.org/Red Eye
Imdb: Red-Eye (2005)
Pics: 1, 2, 3, 4, 5 en 6.

De spanning was te snijden en de verwachtingen hoog gespannen. Een stemming waarin de Batman-fans de film zouden kunnen verslinden als deze moest ontgoochelen. Denk maar aan Catwoman of Hulk. Maar integendeel. De film ontgoochelt niet! Meer nog, hij is zonder enige twijfel tot nu toe de ‘beste film uit 2005’ en de beste Batman film, en zeker een van de beste comic book films. Christopher Nolan’s versie van Batman is buitengewoon adembenemend, schrikwekkend, gigantisch en action-packed. Zelden is een film zo volmaakt als deze, zowel in de geweldige acteursprestaties, de vlotte mise-en-scenes, de perfecte timing, de uitzinnige sets, het zalige verhaal, de duistere atmosfeer en vooral ook de overweldigende muziek van Newton en Zimmer.

De film is niet alleen realistischer maar voor een stuk ook meer volwassen, in vergelijking met de fantasie van Tim Burton en het campy-overkill-neon-circus van Joel Schumacher (we zijn de tepels op de batman-suit nog niet vergeten)

Batman Begins is voor mij een nieuw hoogtepunt in het comic book genre, die nog net, en ik ben ook een grote fan, boven Spider-Man 2 uitsteekt. Batman Begins RULES en bezorgt de franchise een compleet nieuwe wending, en wel een heel onverhoedse wending. Verwacht dus geen popcornfilm waar je meteen de fladderende vleugels van Batman ziet neerstrijken op een misdadiger. Nolan (Memento/Insomnia) wil zich verdiepen in de Zwarte Ridder en minder op de gadgets en de explosies. Op die manier is de film stukken realistischer geworden. Niet helemaal uiteraard, het blijft een batman-film, maar met meer diepgang vergeleken met de vorige films. Voor een keer komen de rivalen in de film op het tweede plan en gaat alle aandacht naar Batman die push-up’s moet doen en zware verwondingen overhoudt na zijn nachtelijke escapades. Het verhaal wordt plausibel en we zien hoe de jonge Bruce werkelijk door een hel gaat en nooit echt uit de nachtmerrie ontwaakt. Zonder te verdwalen op een zijspoor van het "fantastische"-genre, blijft de film zoeken naar de psychologie achter het masker. Op een grauwe en donkere manier laten ze een Batman zien van vlees en bloed, die op zoek is naar een nieuwe identiteit om de criminaliteit aan te pakken. Hij is daarom niet zwakker, integendeel, hij is meer schrikwekkender dan ooit tevoren. Christian Bale is niet enkel geknipt voor de rol; Christian Bale IS gewoon Batman! Een film die u na de eerste visie in de bioscoop opnieuw in de zaal trekt voor een tweede visie. Dit is uiteindelijk nog eens een succesvolle film voor DC Comics (Batman, Superman), de "concurrent" van Marvel Comics (Hulk, Spiderman, X-Men).

Al van in het prille begin toen ik het nieuws vernam van een nieuwe Batman met Christopher Nolan als regisseur en Christian Bale als hoofdacteur had ik zoiets van: 'dit wordt dé Film van het Jaar'. En ik had gelijk: Ze hadden na verschillende pogingen de franchise eindelijk bij het rechte eind. De geschiedenis zal uitmaken of dit de eerste film van het post-millennium tijdperk zal zijn. Batman Begins is, in tegenstelling tot andere sequels/prequels, sterker dan het origineel. Nolan maakt geen ingewikkeld spelletje met de structuur van de film zoals in Memento, maar blijft heel dicht bij zijn hoofdpersonage en monteert zijn film op een heel dramatisch a-synchrone manier over een jongen uit een rijke familie die tijdens zijn jeugd in een waterput valt vol met vleermuizen en later in zijn leven zijn grootste angst omzet in zijn bondgenoot.

De eerste Batman (1989) was geïnspireerd op het personage van Bob Kane in 1939. Tim Burton bracht een interessante en onvergetelijke versie. Het minpunt aan de film was dat The Joker (gespeeld door de charismatische Jack Nicholson) alle aandacht ging opeisen en dat het personage van Batman snel naar het tweede plan werd gepushed. We kregen het ontstaan van de Joker te zien, zijn transformatie, het conflict met zijn baas en diens maîtresse, zijn versiertruukjes tegenover Vicky Vale en uiteindelijk ook zijn diabolische plan die helemaal uit de doeken werd gedaan. Batman had een aantal scènes maar niets vergeleken met die van The Joker.

De tweede Batman, eveneens van Tim Burton, ging nog meer in diezelfde donkere en gotische atmosfeer en bleef de beste referentie voor Batman tot de dag van vandaag. Het probleem met Batman Returns (1992) was dat de Zwarte Ridder opnieuw een bijrol kreeg in de film en deze keer alle aandacht naar niet één maar 2 "depressieve" rivalen ging, Penguin en Catwoman. Maar de film had zijn momenten en was zeker geen slechte film, maar eigenlijk ook geen ‘echte’ batman film. Tim Burton is een talentvolle regisseur, maar men voelde teveel dat hij zijn verhaal wou vertellen in plaats van dat van Batman. Michael Keaton stond er bij en keek er naar.

En toen kwam Joel Schumacher op het toneel. Een regisseur wiens beginperiode een paar knappe films heeft opgeleverd (The Lost Boys, Flatliners). Hij zou zijn inspiratie halen uit de campy serie van de jaren ’60, en Batman over een compleet andere boeg gooien. Maar ook hij maakte de fout om meer aandacht aan de rivalen te geven, Two-Face (Tommy Lee Jones) en The Riddler (Jim Carrey). Batman Forever (1995) maakt de Batman franchise iets lichter van toon, vergeleken met de depressieve zwartgalligheid van de eerste film. Er zit meer humor in de film en de flitsende gimmicks zijn omnipresent. Let hoe de rubber kleding van Batman bijna een fetish wordt (en in Batman 4 nog een beetje erger met Batgirl). De film heeft geen ritme, laat staan een structuur, en gaat van het ene spektakel naar het andere zonder zich echt af te vragen “Wie is Batman”. Val Kilmer was geen slechte Batman, maar ook hij kreeg de ruimte niet om zijn personage uit te diepen.

En Joel mocht ook de volgende Batman film regisseren van Warner Bros, de special effects extravaganza Batman & Robin (1997), een draak van een film. Opnieuw kreeg Batman een bijrol en opnieuw moesten we het stellen met pijnlijke scènes van Arnold Schwarzenegger als Mr Freeze (“The iceman cometh!”) en Uma Thurman als Poison Ivy. En daarnaast kwamen nog twee jongere de show stelen; Chris O'Donnell als Robin en Alicia Silverstone als de Batgirl. Wat aan de film nog ontbrak waren de ‘POW’ en ‘WHAM’ en ‘SMACK’ bordjes om de acties te onderstrepen. George Clooney als Batman bleek geheel oninteressant. Op zijn beurt kreeg hij de ruimte niet om zijn personage meer reliëf te geven. De nieuwe Batman Begins (2005) is de eerste “echte” Batman film!

Korte inhoud: De jonge Bruce Wayne zag op jonge leeftijd hoe zijn rijke ouders door een ordinaire dief werden neergeschoten in een klein steegje van Gotham City. Zijn trauma leidde snel naar een gevoel van haat en wraak. Wanneer de boef op vrije voeten ging komen, besloot Bruce om hem met een pistool om het leven te brengen. Maar het lot besliste daar anders over. Bruce daalt af op een pad naar de hel, maar wordt opgevangen door een ninja-meester, Ducard (Liam Neeson), die hem in de cirkel brengt van Ra's Al-Ghul (Ken Watanabe) en zijn occulte groepering van ninja’s. Na zijn training keert Bruce terug naar Gotham, waar de misdaad hoogtijden viert en corrupte individuen de stad leiden. Ook het bedrijf, die Bruce had overgeërfd, blijkt uit zijn handen te glippen. Maar Bruce heeft plannen om Gotham te zuiveren van alle kwaad, en daarvoor zoekt hij diep in zijn psyche naar een personage die dit zou kunnen vertolken. Een personage waar de criminelen van huiveren. Met de hulp van zijn trouwe dienaar Alfred Pennyworth(Michael Cane) en archiefhouder Lucius Fox (Morgan Freeman) wordt Bruce Wayne, Batman. Samen met een goedhartige politie-agent Jim Gordon (Gary Oldman) gaat hij in de aanval. Maar Batman krijgt snel te doen met geduchte tegenstanders, zoals de maffialeider (Carmine Falcone), een gekke dokter Jonathan 'The Scarecrow' Crane (Cillian Murphy) en nog een derde rivaal die zijn tijd afwacht om toe te slaan.

Door te graven naar de drijfveren van de man achter het masker, schept de film meteen een gevoel van geloofwaardigheid. Hij is niet meer dat mysterieuze personage die er af en toe een crimineel uitpikt om hem een lesje te leren. Ook de opbouw naar zijn alter-ego is nauwkeurig uitgetekend. Net zoals Peter Parker in Spider-Man gaat hij op zoek naar wat hem onverwoestbaar kan maken. Het is een proces van vallen en opstaan. (of zoals Afred zegt: “Why do we fall, sir? So that we might better learn to pick ourselves up.”) En dit is allemaal met glans vertolkt door Christian Bale. Het is tevens de eerste keer dat een Batman acteur zowel geloofwaardig is in de rol van Bruce als in die van batman. Michael Keaton was goed als Bruce, maar kon niet altijd overtuigen als Batman (vooral in Batman Returns). De batman is de strip jaagt de stuipen op het lijf en Michael Keaton was dat nooit. Val Kilmer was een ander soort Batman, maar kon dan weer de rol van die verstrooide rijke playboy met een identiteitscrisis niet aan. En George Clooney als 3de Batman had de charmes van Bruce, maar had die agressiviteit niet en was niet waarachtig als Batman. Bale heeft alles en nog veel meer. In een bepaalde scène zien we hem een corrupte flik aanpakken op zoek naar informatie. Hij neemt de man beet en brult met zware stem in zijn gezicht: "Where is he?" in big close-up met daverende camera. Zelden zo efficiënt sinds de kus van Michael Corleone op de wang van Fredo op nieuwjaar in het Presidentiële paleis in Havana tijdens de invasie van Castro. Ik overdrijf misschien door de twee films te vergelijken, maar op het niveau van de comic book is dit de efficiëntiegraad van heel wat scènes. De vertolking is geniaal. Let tevens op de spierenmassa van Bale in vergelijking met de magere figuur in The Machinist. Een quasi metamorfose ten dienste van het personage.

De andere acteurs hebben allen een geweldige uitstraling in de film. Ik denk bijvoorbeeld aan Gary Oldman als loyale Detective Sergeant Jim Gordon, speelt zijn rol meesterlijk. We leven herkennen de man meteen en leven volledig met hem mee wanneer hij verzeilt in de batmobiel en even in de huid mag kruipen van Batman. Ook een schitterende Michael Caine als Alfred Pennyworth speelt de rol met heel veel diepte. Hij draagt voor een stuk het leed van het verlies van zijn heer Thomas Wayne en we zien zijn bezorgdheid voor Bruce Wayne. Een groot verschil met het 2-dimensionale karakter van Alfred in de eerste Batman films. Morgan Freeman speelt Lucius Fox met de nodige cynisme en zorgt in de film voor wat ademruimte. Hij zal Batman bedienen van een high-tec wapenarsenaal, en is in dat opzicht een beetje de ‘M’ uit James Bond. Er is ook een klein rolletje weggelegd voor Rutger Hauer in de rol van Richard Earle, de zakenvoerder die het bedrijf van Wayne wil wegkapen. Ook Liam Neeson zoals te verwachten was, de pannen van het dak, als Henri Ducard. Vreemd genoeg speelt hij diezelfde mentor-rol in Kingdom of Heaven. De rol van Jonathan Crane, gespeeld door de talentvolle acteur uit 28 Days Later, Cillian Murphy, speelt een van de rivalen van Batman, onder de naam van de Scarecrow. Wat jullie op de foto zien is niets vergeleken met wat de film te bieden heeft. Je bent bij deze gewaarschuwd.

Ik had maar twee opmerkingen na het zien van de film. Het ene minpunt had te doen met de supporting actress Katie Holmes die wel een belangrijke rol speelt als DA Rachel Dawes, maar gewoon tekortschiet in haar acteren tegenover die uitzonderlijke cast. Katie Holmes doet het OK, maar op bepaalde momenten zie je gewoon dat ze staat te acteren, terwijl je daar bij haar tegenspelers nooit zou aan denken. Ze ademt te weinig haar rol en staat vaak stijf te kijken, wachtend op een repliek. Ik was hoopvol dat Katie ons zou verbazen in haar eerste echte grote rol, maar dat doet ze dus niet. Ze is stukken beter dan die andere vogelverschrikker uit Spider-Man, miss Kirsten Dunst (cf Spiderman), maar niet goed genoeg. Er is ook nooit echt een verleiding in haar blik of in haar lichaamstaal. En dat vind ik spijtig, want dat had het innerlijke conflict misschien nog groter gemaakt. En Katie kan aantrekkelijk zijn (cf. Wonder Boys). Ik hoop dat ze in de sequel iets meer werk zullen steken in repetities met haar om de juiste toon te bekomen. Anders vervaagt haar rol in een doodgewone bijrol.

Mijn tweede minpunt in de film is de fel bewegende camera tijdens de vechtscènes. En dit is een plaag die veel actiefilms teistert, sinds de verschrikking Battlefield Earth. Ik begrijp de motivatie, maar het resultaat is dat de kijker helemaal niet meer weet wat er aan het gebeuren is. Hij ziet flarden en weet absoluut niet hoe de held zijn tegenstanders onschadelijk maakt. En dat vond ik ook storend in de film The Bourne Supremacy. Het werkt gewoon niet. Of toch, het werkt op de zenuwen. En waarom trouwens? De mise-en-scenes in de film zien er knap uit en je zou denken dat de regisseur zich niet hoeft te verschuilen achter artificiële en camouflerende cameratechnieken. Ik hoop dat de sequel hier een mouw aan zal passen.

Ja een sequel, want op het einde van de film wordt de volgende tegenstander onthuld. Ik kan haast wachten. (Voor diegene die niet wil weten wie moet nu stoppen met lezen.) Hoewel deze film misschien maar pas ten vroegste voor de zomer van 2006 is, maak ik nu al met graagte gewag van wat we mogen verwachten. De nieuwe tegenstander van Batman zal niemand minder zijn dan zijn aartsvijand The Joker. Geruchten doen de ronde dat Crispin Glover zou aangesproken worden, en dat zou geweldig nieuws zijn. Crispin IS gewoon The Joker! (Ja, jullie kennen hem vast nog van Back to the Future en Charlie’s Angels 2)

Zoals ik al eerder had vermeld is de muziek van de film bijzonder geslaagd. Het bekende fantastische themaatje van Danny Elfman is nergens te bespeuren. Nog meer, er zit geen enkel themaatje in de film. Maar we krijgen een bijzondere, mature, atmosferische, opera-achtige, dramatische en donkere filmscore, bijna over de gehele duur van de film (2u20 min). De muziek komt van James Newton Howard en Hans Zimmer. Als jullie even willen proeven van de muziek is hier de relevante post. Als jullie de filmmuziek willen kopen van de film, weet dat de totale van de cd 60 minuten duurt. (Ga maar eens een kijkje nemen bij de betere cd-winkel zoals Melopee in Brussel, nabij de Beurs).

De production design is de film ziet er eveneens veel realistischer uit. We zitten niet meer in de artificiële gothische-art-deco stijl, maar eerder in een grillige futuristische toekomst. Een decor waar men gelooft dat er mensen in de gebouwen leven. Lijkt misschien logisch, maar dat was niet het geval in de vorige films. De batcave is een echte grot, bevolkt met vleermuizen en gecamoufleerd door een gigantische waterval. Let ook op de gedetailleerde oosterse tempel in het begin van de film, of de scène met de metro in Gotham City (neo-Chicago). Grandioos.

Kortom, een 4 sterren film, met slechts een paar verwaarloosbare zwaktes, die zich kenmerkt door zijn sobere aanpak, alsof Nolan niet meteen zin heeft (of het lef…?) om crowd-pleasing scènes te brengen. Nogmaals, dit is geen popcorn film zoals de 2 vorige batman vehikels. De sobere en ingetogen toon lijkt vergiffenis te vragen voor de zonden die het in de vorige films had begaan. Batman Begins is het begin van een nieuwe trilogie die de toekomstige comic-book helden voor een lange tijd zal beïnvloeden. En maar goed ook. Er zijn regels in de adaptatie van comics en Batman Begins eerbiedigt duidelijk de code. Samengevat: [1] Respecteer de bron (de strip), [2] Wees recht voor de raap (speel geen spelletje en maak uw personage overtuigend) [3] Cast personages, geen acteurs (ster-acteurs helpen de comic book niet altijd – cf. Arnold Schwarzenegger) [4] Kies een gepassioneerde en talentvolle regisseur i.p.v. een flashy video-clip regisseur [5] Het alter-ego is even belangrijk als de superheld [6] Maak de film realistisch maar niet té realistisch [7] Vergeet de fun niet van de Comic Books.

***Related Posts***
01/08/2008: The Dark Knight filmbespreking
13/11/2007: The Dark Knight teaser
12/01/2007: Jamie Foxx als Harvey TwoFace Dent ?
01/08/2006: The Dark Knight casting nieuws
21/07/2006: Heath Ledger getipt voor de rol van The Joker
08/07/2006: Batman vs Superman opnieuw op tafel
08/01/2006: Batman rivaal Harvey "Two-Face" Dent
29/10/2005: Michael Keaton of Sean Penn als The Joker ?
22/06/2005: Geen Batman vervolg voor Katie Holmes