christopher rouse

  • Jason Bourne (2016) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    En tussendoor het comic-book geweld was er ook nog deze nieuwe Jason Bourne (2016) prent, in regie van Paul Greengrass met Matt Damon die opnieuw de franchise overneemt na de wat ontgoochelende Bourne Legacy (2012) met Jeremy Renner.

    jason_bourne_poster02.jpg

    Korte inhoud: Het is jaren geleden dat Jason Bourne van de radar is verdwenen, maar inmiddels is de meest dodelijke voormalige agent van de CIA uit de schaduw gestapt. In een post-Snowden tijdperk dat bezwijkt onder zware lasten en een financiële crisis waaraan geen einde lijkt te komen, reist Bourne van Athene naar Las Vegas. Weliswaar heeft hij zijn geheugen terug, er zijn nog altijd vragen die beantwoord moeten worden.

    Zaten we te wachten op een nieuwe Bourne film? Wel van alle franchisen was dit misschien de enige franchise waar we echt wel zaten te wachten op een nieuwe film. The Bourne Ultimatum (2007) had in ieder geval de deur op een kier gezet voor meer films. En met Greengrass achter de camera en Damon als Bourne leek dit op papier een homerun. Maar kijk, er zijn geen zekerheden in Hollywood. De nieuwe film is niet slecht maar verrassend kan je het toch niet noemen, en in alle eerlijkheid vond ik het zelf een beetje teleurstellend ondanks het feit dat de makers maar eventjes de mooiste en meest talentvolle hedendaagse actrice uit Hollywood hebben kunnen strikken, met name Alicia Vikander, in de rol van een ambitieuze CIA agente. En of dat nog niet genoeg was hadden ze ook Vincent Cassel als een asset/assassin die Jason Bourne het vuur aan de schenen legt.

    Spijtig genoeg is er na de pauze van 9 jaar niet echt veel nieuws te rapen. Dit zou misschien wel de meest teleurstellende Bourne film zijn uit de gehele franchise. Wat ik zo goed vond aan de vorige Bourne films was dat er een duidelijke spionage verhaallijn was, met heel wat intrige en figuren met een dubbele agenda. In deze film is er eigenlijk bitter weinig intrige en het verhaal lijkt wel wat te simpel voor een spionage thriller. We missen wel een beetje Robert Ludlum die de boeken van Jason Bourne schreef. Het script van Christopher Rouse lijkt de klemtoon te leggen op de spionage van sociaal netwerk sites en verliest met deze verhaallijn wel wat de focus op Jason Bourne. Nicky Parsons (Julia Stiles) komt Bourne opzoeken en heeft zowel informatie over de vader van Bourne maar ook over een nieuw spionage programma. Ze heeft hiervoor een dossier gehacked van de CIA die "Black Ops" was genoemd (... no kidding). Al deze informatie wordt op een versleutelde usb stick gezet...en weet je wat er op die stick geschreven staat? Inderdaad: "ENCRYPTED". Gelukkig droeg Vincent nog net geen t-shirt met het woord "Assassin" op geprint. Maar al die zaken wijzen op een lichte graad van "je-m'en-foutisme" bij de makers.

    Deze twee verhaallijnen hebben eigenlijk niet zo heel veel met elkaar te maken, en dat is toch wel wat teleurstellend. Aaron Kalloor (Riz Ahmed) heeft een nieuw sociaal netwerk platform ontwikkeld waar de CIA gebruik wil van maken om haar eigen veiligheidsmaatregelen uit te breiden. Maar uiteindelijk heeft Aaron geen zin meer om voor de pijpen van de CIA te dansen en wordt hij meteen een target. Bourne loopt er bij en wil de persoon vinden die zijn vader heeft opgezet, en al snel lijkt de CIA directeur Robert Dewey (Tommy Lee Jones) in de spotlight te komen. Al die tijd had ik het gevoel dat ze misschien beter één verhaal hadden uitgewerkt in plaats van de twee verhalen te houden zonder veel diepgang. En mijn interesse was het verhaal van de vader en het verhaal rond Aaron kon me gestolen worden.

    jason_bourne_2016_pic005.jpgjason_bourne_2016_pic006.jpgjason_bourne_2016_pic007.jpg
    jason_bourne_2016_pic008.jpgjason_bourne_2016_pic009.jpgjason_bourne_2016_pic010.jpg

    Toch is het niet allemaal kommer en kwel, en zijn er wel heel wat opwindende actie-scènes, ook al wordt er weer heftig geschud aan de camera dat je soms gewoon geen idee hebt wat er allemaal aan het gebeuren is. Greengrass wil ervoor zorgen dat we de indruk hebben dat we als toeschouwer betrokken zijn bij het gebeuren. En ik moet toegeven, wanneer je in een wagen zit aan 150 km/u terwijl je botsend en schietend achter een andere voortuig aanzit, dan zal je ook wel een bijzonder hyperkinetisch beeld hebben. Tot daar kan ik de intentie begrijpen. Maar wanneer de toeschouwer geen flauw idee heeft van wat er precies aan het gebeuren is, dan heb je toch wel iets van een probleem. Toch is de achtervolging in Las Vegas wél één van de betere actie-scènes uit 2016.

    Het is een aantrekkelijke franchise en ook deze film zet de deur open voor nog meer Bourne films, en ook al vond ik deze film niet meteen een schot in de roos, zal ik waarschijnlijk nog altijd interesse hebben in een nieuwe Bourne film. Maar misschien is de tijd aangebroken om nog eens een nieuwe regisseur aan te spreken die misschien iets nieuws kan brengen. Greengrass is een goede regisseur maar hij valt een beetje in herhaling en lijkt iets teveel op automatische piloot te spelen en vreemd genoeg lijkt hij geen voeling te hebben met de jeugd. En deze film wou duidelijk scoren bij een jonger publiek met de 'social netwerking', maar slaat de bal eigenlijk compleet verkeerd. Ondanks de actie is deze film veel te saai om een jongerenpubliek echt aan te spreken. Het wil ook maatschappelijk relevant te zijn, maar echt diepgravend is het nooit. Moet je de vorige films gezien hebben om van deze prent te kunnen genieten? Neen, ook al wordt er nu en dan verwezen naar de vorige films met flash backs.

    Kortom, Jason Bourne was geen slechte film maar behoorlijk frustrerend. De film wisselt standaard Bourne scènes af met momenten van adembenemende cinema. Ik had er echter veel meer van verwacht en zeker met Alicia Vikander in de mix - mijn favoriete actrice - vond ik het maar een teleurstellende prent. Jason Bourne komt bij uit op DVD, Blu-ray en Ultra HD 4k op 30 november 2016 met heel wat making of filmpjes. Spijtig genoeg geen audio-commentaar van de regisseur.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 23 november 2016

    ***Related Posts***
    21/04/2016: Eerste Jason Bourne trailer maakt indruk
    16/09/2014: Damon en Greengrass terug voor nieuwe Jason Bourne film
    02/12/2013: Jason Bourne sequel met Jeremy Renner én Matt Damon
    26/02/2013: The Bourne Legacy review
    01/06/2012: Nieuwe Bourne Legacy trailer
    25/07/2011: The Bourne Legacy zonder Jason Bourne
    01/03/2009: The Bourne Ultimatum review
    26/02/2008: Bourne 4 met Matt Damon en Paul Greengrass ?
    01/04/2007: The Bourne Ultimatum van Paul Greengrass
    15/03/2006: Greengrass regisseert The Bourne Ultimatum
    20/02/2006: Nog meer Bourne films na de trilogie ?
    16/03/2005: Matt Damon opnieuw in The Bourne Ultimatum
    16/03/2005: The Bourne Supremacy review

     

    *** Jason Bourne trailer ***

  • The Bourne Ultimatum (2007) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Wat de Bourne films zo goed maakt is dat het een uitstekende balans weet te vinden tussen een Hollywood blockbuster en een independent filmproductie. Uiteraard wordt de franchise met zijn immens succes steeds minder independent. Maar toch weet regisseur Paul Greengrass zijn inspiratie te halen uit klassiekers als The French Connection (1971) en The Battle of Algiers (1966), en mengt dit op efficiënte manier met hedendaagse actie. Deze Bourne film gaat over angst en paranoia, en probeert minder dan een doorsnee James Bond film de formule achterna te zitten.

    the_bourne_ultimatum_2007_blu-ray.jpg

    Maar, het moet gezegd worden, is de productie gezegend door een talentvolle crew, op gebied van scenario (Tony Gilroy, Scott Z. Burns en George Nolfi) als op gebied van fotografie (Oliver Wood), muziek (John Powell), montage (Christopher Rouse) en stunt coördinatie (Dan Bradley). The Bourne Ultimatum (2007) is onversneden escapisme met een beetje substantie maar zo grandioos gecomponeerd dat het nog lange tijd zal blijven nazinderen.

    Korte inhoud: De film begint meteen na de autoachtervolging in Moskou vlak voor het einde van The Bourne Supremacy (2004), met een gewonde Jason Bourne (Matt Damon) die de politie van Moskou probeert te ontwijken. Zes weken later reist Bourne naar Parijs. Onderweg leest hij in een artikel in The Guardian waarin journalist Simon Ross (Paddy Considine) hem omschrijft als een CIA-agent. Bourne besluit Ross uit te nodigen op Station Waterloo in Londen. Ross blijkt echter zonder het te weten onder toezicht te staan van de CIA omdat hij in een telefoongesprek met zijn editor het woord "Blackbriar" noemde, waardoor de CIA gewaarschuwd wordt. Plaatsvervangend directeur Pamela Landy (Joan Allen) wordt gevraagd om mee te helpen met het vangen van Bourne. Bourne zelf wil weten wat Blackbriar is en zo komt hij in het visier van Noah Vossen (David Strathairn), die hoofd was van de topgeheime Operatie Blackbriar.

    Bourne kan je eigenlijk beter vergelijken met de Die Hard franchise, meer dan met de Bond franchise. Het zijn films die harde actie-sequenties brengen waar de slagen niet worden ingehouden en waar de cgi op de achtergrond komt en enkel gebruikt wanneer alle andere opties zijn opgebruikt. Maar de actie is niet het hoofddoel, maar slechts een middel om de karakters gestalte te geven. De macho-achtieheld wordt vervangen door een intelligente en berekende man met een hart en ziel. Een moreel karakter met een gevoel van verlies. En dit zorgt meteen voor een grotere identificatie met het personage. Dit is trouwens ook de reden waarom het personage iets relevanter aanvoelt dan vele andere actie-helden.

    Matt Damon speelt Bourne opnieuw met perfectie. Bourne wil geen moordmachine zijn, maar hij wordt in een spiraal van geweld gezogen en moet zich noodgedwongen verdedigen. Het moment waar Bourne zijn tegenstander Desh (Joey Ansah) vermoord in de badkamer is zo een scène waar je ziet dat Bourne zo snel mogelijk van dit leventje af wil. In tegenstelling tot een James Bond is er geen genot in zijn tegenstander te vermoorden en dus ook geen grappige one-liner op het einde. Maar ook de andere vertolkingen in de film zijn van hoog niveau. David Strathairn is perfect gecast als de slechterik die Bourne wil klissen. Hij is diegene die intellectueel in staat is om met Bourne een partijtje schaken. Joan Allen en Julia Stiles brengen dan enige vrouwelijke zachtmoedigheid in deze harde wereld. Eigenaardig genoeg zijn er geen femmes fatales te bespeuren in de gehele trilogie. Een zoveelste tegenstelling met de 007 franchise.

    Het uiterst complex verhaal wordt tot zijn puurste (en misschien ook wel meest 'simpele') vorm herleid, en dat zorgt meteen voor het hoge adrenaline gehalte. En waarbij een doorsnee actiefilm gewoon door de mand zou vallen en vervallen in een soort B-actie thriller-verhaal, blijft deze prent gewoon fascinerend tot op het eind. Je zit bijna geen minuut stil. De film begint met actie en eindigt ermee. Tussenin is er wel ruimte voor wat emotionele intermezzo's met Nicky Parsons (Julia Stiles), maar deze momenten duren vaak niet lang. De kinetische energie in deze prent blijft vrijwel constant. En dit in tegenstelling tot de eerste film waar iets meer emotionaliteit in zat met vriendin Marie (Franka Potente). Maar uiteraard steekt in Ultimatum heel wat drama in, maar deze zit voornamelijk in de confrontatie met zijn verleden. Bourne is op zoek naar zijn eigen identiteit en in deze prent kan hij de eindjes eindelijk aan elkaar knopen. Alle elementen van Bourne's verleden en heden komen samen in een ultieme confrontatie. En deze climax met Dr. Albert Hirsch, de man die van David Webb de moordmachine Jason Bourne heeft gemaakt, (Albert Finney) wordt op schitterende wijze gecomponeerd met een briljante montage. Een montage die eindigt met Jason Bourne in het water, dezelfde plaats waar de Bourne franchise mee begon. Alles komt in deze prent full circle zoals we dat noemen.

    Bourne 01Bourne 02
    © Universal Pictures International

    Als je de Trilogy Meter bekijkt zie je meteen dat er heel weinig trilogies zijn die hun kwaliteit op peil kunnen houden. De Bourne films doen dit wel. Het zijn drie uitstekende thrillers waarbij het laatste deel werkelijk de kers op de taart is, qua energie en qua actie en qua verhaal. Ik heb soms moeite met de ietwat overdreven camera-bewegingen in Supremacy, maar het is een stijl die na verloop van tijd eigen wordt aan de Bourne-films en die perfect samenlopen met de ingenieuze achtervolgings- en gevechts-mise-en-scenes. Paul Greengrass heeft Robert Ludlum boeken gelezen maar heeft toch zijn eigen Bourne geschapen en zijn creatie is om van te smullen. Twee scènes zullen op het netvlies blijven hangen, de scene in het Waterloo station en de achtervolging op de daken van Tangier. De film kreeg 3 Academy Award nominaties (beste montage, beste klank en beste klankmix) die hij alledrie verzilverde in Oscars. Kortom, er bestaat geen betere entertainment als deze Bourne Ultimatum.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 1 maart 2009

    ***Related Posts***
    25/07/2011: The Bourne Legacy zonder Jason Bourne
    01/03/2009: The Bourne Ultimatum review
    26/02/2008: Bourne 4 met Matt Damon en Paul Greengrass ?
    01/04/2007: The Bourne Ultimatum van Paul Greengrass
    15/03/2006: Greengrass regisseert The Bourne Ultimatum
    20/02/2006: Nog meer Bourne films na de trilogie ?
    16/03/2005: Matt Damon opnieuw in The Bourne Ultimatum
    16/03/2005: The Bourne Supremacy review

     

    *** The Bourne Ultimatum traier ***