christopher reeve

  • The Remains of the Day (1993) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    De bijna-klassieker The Remains of the Day (1993) is vorige week verschenen op Blu-ray en zo een film moet je dan toch in huis halen, al was het maar op die twee klasbakken van acteurs aan het werk te zien. Enerzijds de briljante Anthony Hopkins en anderzijds de innemende Emma Thompson en dit alles onder begeleiding van een talentvolle regisseur genaamd James Ivory (A Room with a View, Howards End) en gebaseerd op een ijzersterk boek van de Japanse Kazuo Ishiguro die zich eens ging verdiepen in de wereld van de Engelse aristocratie in de jaren 30 en het leven van butlers.

    the remains of the day blu-ray packshot

    Korte inhoud: Stevens (Anthony Hopkins) is een Engels butler die zijn leven heeft gewijd aan de trouwe dienst van Lord Darlington (James Fox) en vandaag zijn diensten verleent aan de rijke Amerikaan Jack Lewis (Christopher Reeve). Wanneer Stevens een brief ontvangt van een oud-collega, Miss Kenton (Emma Thompson), een vrouw die een belangrijke figuur was in zijn leven. Stevens heeft de mogelijkheid om te reflecteren op zijn onveranderlijke trouw aan Lord Darlington, over de betekenis van de term "waardigheid" , en zelfs over zijn relatie met zijn eigen overleden vader. Uiteindelijk wordt Stevens geconfronteerd met de ware aard van zijn relatie met Miss Kenton en met het feit dat hij zijn ganse leven heeft opgeofferd aan een man die nazi-sympathieën had.

    De film kreeg 8 oscar-nominaties maar kon er geen enkele verzilveren en werd dan ook de grote verliezer van de avond, samen met In the Name of the Father (1993), die andere film met Emma Thomson. Maar de film kwam gewoon op een heel slecht moment, naast kleppers als Schindler's List (1993) en Philadelphia (1993).

    Het is een tragisch liefdesverhaal van een man die zichzelf onzichtbaar maakt ten dienste van zijn functie, en hiermee vergeet te leven. Het hoofdpersonage blikt terug op het verleden en zou het misschien anders willen aanpakken maar weet niet hoe en komt tot de conclusie dat het allemaal te laat is. De man die hij jarenlang heeft gediend en die wordt beschuldigd van nazi-sympathieën is gestorven en de vrouw die van hem hield is getrouwd met een andere man. En in essentie gaat de film over falen. Zo zien we Lord Darlington die rond de tuin wordt geleid door de Duitsers en er stilletjes begint achter te komen dat hij foute keuzes heeft gemaakt en zich zorgen begint te maken om twee Joodse meisjes die hij heeft laten wegsturen. Anderzijds is er een gefaalde vader-zoon relatie met Stevens die zijn vader ziet achteruitgaan en er nooit in slaagt een emotionele band te leggen met hem. En uiteindelijk faalt Sally Kenton ook in haar opzet om Stevens jaloers te maken. We zien verschillende facetten van emotionaliteit tussen karakters, en dit alles met de groei van het nazisme op de achtergrond. Maar het is wel degelijk de relatie tussen Stevens en Kenton die op de voorgrond komt. En niets is tragischer dan een compromisloos einde zonder catharsis? De regisseur wou dat de toeschouwers de diepte laten voelen van zijn stille verlies.

    the remains of the day,anthony hopkins,emma thompson,christopher reeve,james fox,james ivory,kazuo ishiguro,in the name of the father,schindlers list,philadelphiathe remains of the day,anthony hopkins,emma thompson,christopher reeve,james fox,james ivory,kazuo ishiguro,in the name of the father,schindlers list,philadelphia

    The Remains of the Day is een boeiende en subtiele film, en tevens één van de meest emotioneel hartverscheurende verhalen die ooit verfilmd werden. Het is geen flamboyant tragische liefdesverhaal zoals dat van Romeo & Juliet, maar een liefdesverhaal die wordt verborgen en onderdrukt. En het vraagt twee talentvolle karakter-acteurs om zoiets te laten ontvlammen. Misschien niet Ivory’s beste film, maar toch wel een volwassen, intelligente prent zonder valse noot die ons niet onberoerd laat.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 16 oktober 2013

     

    *** The Remains of the Day trailer ***

  • Anna Karenina (2012) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik heb ondertussen al heel wat verfilmingen gezien van Anna Karenina, naar het bekende oeuvre van Leo Tolstoy. Ik heb er één gezien met Sophie Marceau en Sean Bean als de graaf Vronsky. Ik heb ook een versie gezien met Jacqueline Bisset en Christopher Reeve, en ook nog een versie uit 1948 met Vivien Leigh en uiteraard de 1935 versie met Greta Garbo. Er waren voor mij dus niet veel verrassingen meer bij het zien van Anna Karenina (2012) van Joe Wright en scenarist Tom Stoppard.

    Anna Karenina,joe wright,Keira Knightley,Jude Law,Aaron Taylor-Johnson,Atonement,Kelly Macdonald,Matthew Macfadyen,leo tolstoy,les misérables,Sophie Marceau,Sean Bean,Jacqueline Bisset,christopher reeve,tom stoppard

    Korte inhoud: Het verhaal speelt zich af in de high society van het 19e-eeuwse Rusland, en verkent de mogelijkheid tot liefde die door het menselijk hart stroomt, van de passie tussen twee mensen die overspel plegen tot de band tussen een moeder en haar kinderen. Wanneer Anna Karenina (Keira Knightley) haar geluk met haar man Alexei (Jude Law) in vraag stelt en hopeloos verliefd wordt op de jonge graaf Vronski (Aaron Taylor-Johnson), zal dit grote veranderingen teweegbrengen in haar familie, vriendenkring en de gemeenschap.

    En toch weet de regisseur van Atonement (2007) ons te boeien met een wel heel vernieuwende mise-en-scene. Het lijkt er bij momenten op dat Wright de wereld van het toneel en de film wou samenbrengen. Karakters komen op en verdwijnen uit het beeld via de zijdeuren, of decorstukken worden op wieltjes binnen gerold, papieren snippers in de vorm van sneeuw, handgeschilderde achtergronden, miniatuurtreintjes en ook een klank- en lichtspel, net zoals we naar een toneelstuk aan het kijken zijn. Let wel, het blijft een film, en je hebt nooit echt de indruk naar een verfilmd toneelstuk te kijken, maar die artisanale wereld van het theater zit nooit ver weg, en dit in een periode waar cgi niet meer weg te denken is in de moderne cinema. En dat is misschien meteen ook het grootste minpunt aan deze film. Visueel ziet alles er heel prachtig uit, maar de film voegt verder niet veel toe aan een verhaal die al meermaals is verfilmd.

    Op vlak van het verhaal houdt Wright zich weg van alle politieke implicaties en vestigt zijn volledige aandacht op de romance tussen Karenina en Vronski. De rest van de neven-personages zijn getuigen van de situatie en worden nauwelijks tot helemaal niet uitgewerkt. En dat vond ik behoorlijk spijtig zeker met figuren als Dolly, vertolkt door de talentvolle Kelly Macdonald en Oblonsky, een sterke vertolking van Matthew Macfadyen. De fout die ik niet zal maken is om de film te gaan vergelijken met het boek van Tolstoy over de onmogelijke liefde en de rigiditeit van de Russische aristocraten, want hiervoor zou je minstens 6 uur voor nodig hebben in plaats van 129 minuten, maar je zou verwachten dat de regisseur toch iets meer met het materiaal zou aanvangen. We krijgen een magisch decor te zien en worden verleid door de pracht en praal die in scène wordt gezet, maar los van dit blijven we toch een beetje op onze honger zitten.

    anna karenina,joe wright,keira knightley,jude law,aaron taylor-johnson,atonement,kelly macdonald,matthew macfadyen,leo tolstoy,les misérables,sophie marceau,sean bean,jacqueline bisset,christopher reeve,tom stoppardanna karenina,joe wright,keira knightley,jude law,aaron taylor-johnson,atonement,kelly macdonald,matthew macfadyen,leo tolstoy,les misérables,sophie marceau,sean bean,jacqueline bisset,christopher reeve,tom stoppardanna karenina,joe wright,keira knightley,jude law,aaron taylor-johnson,atonement,kelly macdonald,matthew macfadyen,leo tolstoy,les misérables,sophie marceau,sean bean,jacqueline bisset,christopher reeve,tom stoppard
    anna karenina,joe wright,keira knightley,jude law,aaron taylor-johnson,atonement,kelly macdonald,matthew macfadyen,leo tolstoy,les misérables,sophie marceau,sean bean,jacqueline bisset,christopher reeve,tom stoppardanna karenina,joe wright,keira knightley,jude law,aaron taylor-johnson,atonement,kelly macdonald,matthew macfadyen,leo tolstoy,les misérables,sophie marceau,sean bean,jacqueline bisset,christopher reeve,tom stoppardanna karenina,joe wright,keira knightley,jude law,aaron taylor-johnson,atonement,kelly macdonald,matthew macfadyen,leo tolstoy,les misérables,sophie marceau,sean bean,jacqueline bisset,christopher reeve,tom stoppard

    Keira blijft geweldig, maar zij heeft ondertussen al wat ervaring met kostuum drama’s, maar de relatie tussen Keira en Jude Law en die met Aaron Taylor-Johnson komt ook nooit van de grond, ondanks alle screentijd die er aan wordt gewijd. Hadden alle acteurs spontaan beginnen zingen en volledig de Misérables-toer op gegaan, dan was niemand geschokt geweest en zou het waarschijnlijk ook een betere musical geweest zijn. Het had in ieder geval zinvoller geweest zijn gezien de aandacht voor decor en kledij, in plaats van emotie en menselijkheid. De film heeft een R-rating gekregen voor het beetje seksualiteit die in de film voorkomt, maar deze rating slaat eigenlijk nergens op.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 24 februari 2013

     

    *** Anna Karenina trailer ***

  • Zack Snyder gaat Superman-reboot regisseren

    Pin it!

    De kogel is door de kerk: Zack Snyder, regisseur achter stijlvolle CGI-werken als 300 (2006), Watchmen (2009) en het te verwachten Sucker Punch (2011) neemt plaats in de regisseurstoel voor een nieuw hoofdstuk in de Superman franchise: Superman: Man of Steel (2012) komt over twee jaar in de zalen.

    Studio Warner Bros. liet zijn oog eerder al vallen op andere topregisseurs: Darren Aronofsky (The Wrestler), Duncan Jones (Moon), Matt Reeves (Cloverfield) en Tony Scott. Verder is het nieuws bekendgemaakt dat ene General Zod de nemesis van Superman zal worden. David S. Goyer (schrijver van Blade en The Dark Knight) zijn scenario zal dus volop in ontwikkeling zijn.

    Snyder en Christopher Nolan (die zal waken over deze productie als een soort Godfather) kunnen nu hun zoektocht beginnen naar de nieuwe Clark Kent. Enkele namen die in de geruchtenmolen opduiken zijn: Henry Cavill (hoofdacteur in de serie The Tudors), John Hamm ("Mad Men") en Armie Hammer (The Social Network (2010)).

    Maar Ook Ben Affleck zou kans maken op de titelrol. Hij heeft namelijk terug de top bereikt in Hollywood, na het regisseren van topfilm Gone Baby Gone (2007) en zijn recentste The Town (2010), waar hij ook nog als acteur aardig uit de hoek komt. Als laatste kunnen we niet om Brandon Routh heen (de vorige Superman) en Tom Welling (Clark Kent in de langlopende Superman serie "Smallville")

    Het wordt een zeer moeilijke keuze want het zijn allen goede acteurs, met uitzondering van Brandon Routh, die fysiek wel een kloon lijkt van Christopher Reeve, maar acteert als een emotieloze robot. Mijn keuze gaat naar John Hamm, die een uitstekend acteur is. Dit bewijst hij keer op keer in Golden Globe winnaar Mad Men. Hij heeft een goede fysiek en lijkt sprekend op Superman. (Hoekig gezicht, kin, haar)

    Hij is niet van de jongste, maar Superman hoeft geen jonge kerel te zijn, dat was hij al niet in een deel van de oudere Superman comics. Het staat in de sterren geschreven dat deze film een succes gaat worden. Het team achter The Dark Knight en visionair regisseur Zack Snyder die hun krachten bundelen: dat gaat vuurwerk geven. De Superman franchise is een hapklare brok voor Snyder, die met zijn prachtige visuele effecten en sfeer een sterk universum op poten kan zetten zoals in de DC Comics. Het script wordt ongetwijfeld goed en Nolan kan de puntjes op de i zetten qua afwerking. Zowel in het script als bij de regie. Het kan haast niet meer stuk.

    Bij deze is dit de meest geanticipeerde film voor 2012 (samen met de opkomende Alien prequel 1 (2011)) , maar toch eerst kijken welke impact Batman 3 (2012) gaat hebben op het filmlandschap. Captain America (2011) is ondertussen ook in productie. Het ziet er zeer rooskleurig uit voor filmadaptaties van combicbook-helden!

    ***Related Posts***
    12/12/2012: Nieuwe epische Man of Steel trailer
    01/12/2012: Een in de boeien geslagen Man of Steel poster
    15/07/2012: Eerste Man of Steel poster
    28/03/2011: Amy Adams wordt Lois Lane in Man of Steel
    04/03/2011: Kevin Costner en Diane Lane in Superman reboot
    31/01/2011: Henry Cavill gecast als nieuwe superman

  • Terugblik op Superman Returns

    Pin it!

    In deze post zal ik even terugblikken op Superman Returns (2006), nu de film is gestrand na drie weken op een box-office resultaat van een slordige 180 miljoen dollar. Een pak geld, maar over een succes wordt niet gesproken. Integendeel, men spreekt eerder van een tegenvaller en is teleurgesteld dat de revival van één van de meest populaire comic-book helden niet kon overtuigen. Superman was nadien beken geen match voor Johnny Depp in piratenkostuum.

    Laat ik duidelijk zijn, 180 miljoen dollar is een gigantische som die maar door een handvol films bereikt wordt op jaarbasis. Maar daar waar het schoentje wringt is de torenhoge recette van Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest (2006) en uiteraard het ontzagwekkende prijskaartje van 275 miljoen dollar die Superman Returns heeft gekost. De CGI droop van het scherm. Ik denk dan aan de scènes met het vliegtuig – één van de beste scènes uit de film – maar ook de manier hoe superman vloog werd geperfectioneerd. Je had op geen enkel moment de indruk dat er touwtjes waren waarmee Brandon Routh heen en weer werd geslingerd. Money well spent, zou ik zeggen. Maar er zaten ook momenten in waar ze veel geld hebben kunnen besparen. Vooral bij die Krypton-terraforming op het einde van de film. Wat ik wil zien zijn stevige scènes waar de CGI de illusie creëert dat alles "echt" is. Wat ik niet wil zien is een CGI beeld waar de acteurs de illusie moeten wekken dat het echt is, en dat gevoel was bij mij teveel aanwezig in de laatste 30 minuten.

    Van de 275 miljoen ging er een pak naar de CGI, maar lang niet al het geld kreeg je tezien op het witte doek. Zo blijkt dat 75 miljoen werd uitgegeven aan nooit gerealiseerde Superman-versies. Zo had de producer Jon Peters een script van Kevin Smith met als titel Superman Lives, die geregisseerd zou worden door Tim Burton en waarin Nicolas Cage de rol van Superman zou vertolken. Maar dit liedje ging op het laatste ogenblik niet door. Cage die getekend had voor het project mocht naar huis met een dik betaalde chèque en de relatie tussen Burton en Smith is sindsdien nooit meer goed geweest tussen Tim en Kevin. Nadien kwam J.J. Abrams met een nieuw script en Peters wou Brett Ratner als regisseur. Jude Law, wiens naam al werd vernoemd in een Batman vs Superman productie. Jude werd later vervangen door Josh Hartnett, maar hij wou dan niet tekenen voor een 3-picture deal. Exit Josh, en toen kwam Brendan Fraser in aanmerking, nadien Paul Walker met Anthony Hopkins als Lex Luthor. Brett Ratner niet tevreden met de casting van al die mannen en hij krijgt het aan de stok met Peters, met als gevolg dat Ratner het voor bekeken houdt en de regisseur van Charlie’s Angels, Mc G, wordt ingeschakeld. Maar ook hij zag de condities van 3 films niet meteen zitten. En zo was een kwart van het budget al opgebruikt en het project stond nog in zijn kinderschoenen.

    Uiteindelijk liet regisseur Bryan Singer de X-Men serie in de steek en is er 19 jaar na die pijnlijke ervaring van Superman IV: The Quest for Peace (1987) een nieuwe film die op gelijke voet staat met de kwaliteit van de eerste Superman-film. Bryan Singer was zelf geen comic-book freak, maar kende wel degelijk het werk van zijn voorganger Richard Donner. Zo begint Superman Returns met de oorspronkelijke muziek van John Williams, zien we archiefopnamen van Marlon Brando en horen we zijn stem, en vertoont Brandon Routh een opmerkelijke fysieke gelijkenis met wijlen Christopher Reeve, de originele Superman (1978) aan wie de film is opgedragen.

    Routh bracht ons een uitstekende Superman/Clark Kent. Hij had de fysieke postuur, het cleane voorkomen, op momenten het charisma van een Christopher Reeve. Er waren verschillen met Reeve, en die waren niet noodzakelijk beter of slechter. Zo was het personage van Clark Kent minder stuntelend en heeft het personage van Superman blijkbaar iets minder gevoel voor humor. Dit heeft voor een stuk ook te maken met het scenario. In de versie van Richard Donner krijg je heel wat kleinere scènes waarin Superman eigenlijk veel sympathieker overkomt. In deze versie moet Superman de vernietiging van zijn planeet nog maar eens verwerken, zijn relatie proberen te redden met Loïs Lane en verwelkomt Lex Luthor hem met een koude Kryptonite-douche. Zowiezo moet Routh nog groeien in zijn rol. Hij heeft die natuurlijke flair nog niet van Christopher Reeve, maar dat is een kwestie van tijd.

    In tegenstelling tot wat heel wat mensen beweren vind ik NIET dat Kevin Spacey de show steelt van Brandon Routh. Diegene die dat beweren moeten dan een andere film hebben gezien, want Spacey was gewoon teveel Spacey en te weinig Lex Luthor. Hij had een gemener voorkomen, juist, maar ook minder innemend, minder menselijk. Zitten we dan niet in een comic-book genre, met als zijn karikaturen? Tuurlijk wel, maar het blijft een film en wat wij willen zien is een spiegelbeeld naar een "andere werkelijkheid" – ook al komt die vanuit een comic-book. Ik keek uit naar de scènes met Brandon Routh, en ik was bij momenten verveeld aan het kijken naar Lex Luthor. Maar ook hier speelt het scenario een determinerende factor. Soms heb ik de indruk dat ze de scenes mey Lex Luthor hebben ingekort, uit vrees dat Spacey alle aandacht zou wegnemen van Routh.

    Kate Bosworth als Loïs Lane, deed een uitstekende vertolking. Ze was niet alleen veel aangenamer om naar te kijken, dan de opgejaagde versie van Margot Kidder. Kate speelde haar rol met een mooie balans tussen de gedreven journaliste en het aantrekkelijke en sexy jonge dame die is gevallen voor de charmes van Superman. Je had voor die rol eigenlijk een pak andere actrices kunnen casten die elk op hun manier een andere twist hadden gegeven aan het personage, maar belangrijk is dat Bryan Singer er hoe dan ook is in geslaagd om het personage van Loïs Lane nieuw leven in te blazen en deze op de voorgrond te brengen. Ook hier verschil ik misschien met de mening van velen, maar voor mij mag Bosworth zeker terugkeren. Ik had zelf een andere actrice in gedachten voor die rol, maar Kate heeft me kunnen bekoren, en ja, ook zij zal nog groeien in haar vertolking.

    Kortom, wanneer je Superman Returns bekijkt, los van alle andere films, dan heb je te maken met een knappe, visueel verbluffende film die op vele vlakken kan overtuigen. Wanneer je die echter gaat analyseren en vergelijken met de voorgaande films of de andere comic successen zoals Batman en Spiderman, dan zal elkeen wel met smaakverschillen afkomen. Het voordeel van de eerste Superman-film is dat hij toen niet moest vergeleken worden met andere films. Dus de "vergelijkende"-kritiek die je soms leest op Superman Returns is niet altijd terecht, ook al kan ik het zelfs soms niet laten. De minpunten in de film steken voor mij in het scenario en minder in de vertolking of de regie. Wat de scenaristen hopelijk zullen begrijpen voor hun volgende Superman film is dat wij liever een goed uitgeschreven scène zien met minimale visuele effecten, dan een Metropolis die op zijn grondvesten davert. Diezelfde kritiek zou je kunnen leveren aan het adres van Pirates of the Caribbean; Dead Man’s Chest. Ik eindig niet graag met een cliché, maar hier vind ik het eigenlijk wel van toepassing: Less is more, less is better.

    Superman Comic

    Update 15/08/2006: Volgens Variety is Warner Bros er nog niet uit of er een vervolg op Superman Returns gemaakt moet worden. Regisseur Bryan Singer kondigde op de Comic Con (de grootste jaarlijkse comic- en animatiebeurs van Amerika) nog aan dat hij het vervolg op Superman Returns in 2009 in de bioscoop wil hebben. Of dat ook zal gebeuren is de grote vraag.

    Grootse verwachtingen hadden Warner Bros en Singer van Superman Returns, maar naar nu blijkt dat het de grootste moeite kost om de geschatte $350 miljoen, die in de ontwikkeling en de productie van Superman Returns werd gestoken, terug te verdienen. Warner Bros heeft Singer dan ook nog geen contract aangeboden voor een Superman sequel.

    Mochten de kosten van Superman Returns terugverdiend worden, dan zou de sequel er alsnog komen. Men houdt uiteraard ook rekening dat de sequel véél minder zal kosten. De special-FX-testen werden al voor Superman Returns gedaan en een groot deel van de sets kunnen ook gerecycled worden, waardoor de kosten van een sequel een stuk lager uit zullen vallen.

    ***Related Superman Posts***
    25/08/2008: Warner Bros kiest voor Superman reboot
    01/09/2006: Lois Lane spin-off
    16/07/2006: Superman Returns ***
    10/07/2006: Pirates of the Caribbean beroven Superman van zijn 1e plaats
    08/07/2006: Batman vs Superman opnieuw op tafel
    04/07/2006: Superman Returns geen "super" opening
    01/06/2006: Nieuwe Superman Returns posters
    04/05/2006: Superman Returns trailers
    06/09/2005: De eerste indrukken + korte inhoud
    13/06/2005: Superman Returns, achter de schermen
    17/04/2005: Batman vs. Superman
    02/04/2005: Superman Returns posters
    21/02/2005: Een controversiële Brian Singer
    07/01/2005: Kate Bosworth is Lois Lane
    23/10/2004: Brandon Routh and the girls
    11/10/2004: Christopher Reeve overleden

  • Superman Returns (2006) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Op het moment dat je de iconische muziek van John Williams hoort en de namen ziet voorbij vliegen tijdens de begingeneriek, weet je meteen dat het veel te lang geleden is dat je al vanaf de eerste seconden met zoveel spanning verlangt naar wat komen zal. De stem van Jor-El (Marlon Brando - de enige acteur uit de vorige films die opnieuw zijn intrede doet in deze versie) is om kippenvel van te krijgen. De verwachtingen waren torenhoog, maar Superman Returns (2006) doet wat het moet doen, maar de originele Superman blijft nog steeds met kop en schouders superieur aan deze. Brandon Routh is perfect gecast en het avontuur die we op het witte doek aanschouwen is op zijn minst 'machtig' te noemen. De film heeft een aantal zwaktes, maar zo zaten er ook een aantal onvolmaaktheden in de eerste Spider-Man (2002). Ik kijk vol spanning uit naar de sequel van deze DC Comic superheld.

    superman_returns_2006_blu-ray.jpg

    Toen ik zei dat de comic-book verfilmingen geschiedenis aan het schrijven waren, dat is hier nogmaals het bewijs. Deze film is veel meer dan een decadent dure zomer-blockbuster, veel meer dan het zoveelste exemplaar uit de populaire superhero-cultus, meer dan een man met een rode cape die de planeet weet te redden van megalomane schurken die haar willen vernietigen. Het is een analyse van menselijkheid, een morele discussie van wat ‘mens-zijn’ betekent en de immense verantwoordelijkheid van een wezen die heel dicht aanleunt bij wat God zou kunnen zijn. Nadat Superman de Aarde heeft verlaten, heeft Lois Lane een artikel geschreven: "Why We Don't Need Superman Anymore". Uiteraard een filosofische stelling die in een veel breder perspectief bekeken kan worden.

    In tegenstelling tot wat Christopher Nolan heeft aangevangen met het personage van Batman, maakt Bryan Singer geen breuk met de voorgaande films, Superman (1978) en Superman II (1980), maar haalt er zijn inspiratie uit. De film, die is opgedragen aan Christopher Reeve, kan je bijna zien als een soort hommage, met een upgrade van de visuals en een knipoog naar het Duitse expressionisme uit Metropolis (1927) van Fritz Lang.

    Het verhaal pikt de draad terug op na Superman II. Superman heeft toen al een affaire gehad met Lois Lane. In deze film keert Superman terug van een reis naar de ruïnes van zijn planeet Krypton, een reis die 5 jaar heeft geduurd. Hij crasht met zijn kristal-cocoon opnieuw in de buurt van het erf van zijn pleegmoeder Martha Kent (Eva Marie Saint) en weet zijn job als reporter bij de Daily Planet opnieuw te bemachtigen. Daar komt hij te weten dat Lois Lane (Kate Bosworth) een man (James Marsden) en een kind (Tristan Lake Leabu) in haar leven heeft. Verder heeft ze de Pulitzer-prijs behaald met haar artikel "Why The World Doesn't Need Superman". Het duurt niet lang vooraleer Superman zichzelf op spectaculaire wijze aan de wereld moet tonen en hoewel iedereen in extase leeft met zijn terugkeer, blijft Lois ongeïnteresseerd en afstandelijk. Maar dat is lang niet het enige probleem dat Superman te wachten staat. De megalomane Lex Luthor (Kevin Spacey) heeft een flink deel van zijn gevangenisstraf weten te ontlopen en is druk in de weer met een plan om de planeet te herschapen naar zijn model. Manneer vele levens op het spel staan zal Superman meteen moeten bewijzen hoe onmisbaar hij wel is.

    Superman Returns 01 picSuperman Returns 02 pic
    © Warner Bros.

    Een film valt of staat met je acteurs en het risico die Singer heeft genomen met de nog onervaren Brandon Routh (uitgesproken zoals 'south'), is immens. Er kwamen bakken kritiek en ook ik had mijn bedenkingen toen ik de trailer bezag en vond dat Spacey gewoon de show aan het stelen was en dat Superman bijna niet opviel. Wel, de trailers waren niet zo moedig als de film, en onterecht, want Brandon Routh is perfect gecast als als Clark Kent en als Superman. Je ziet dat hij nog wat vertrouwen moet krijgen - merk je aan de kleine reacties – maar het potentieel is aanwezig om een schitterende Superman te worden. Zijn versie van Clark Kent is iets minder klungelig dan die van Christopher Reeve. Hij heeft ook net iets minder gevoel voor humor als de vorige Superman, maar dat is een mankement aan het script waar ik later nog zal op terug komen. Het zijn zaken die gemakkelijk nog kunnen evolueren.

    Kate Bosworth brengt een meer sexy en moderne versie van Lois Lane. Het is geen grote actrice, maar ze speelt de klus wel klaar en is stukken beter dan Katie Holmes (cf. Batman Begins) of Kirsten Dunst (cf. Spider-Man). Ze is knapper dan Margot Kidder en vreemd genoeg is de chemistry tussen Lois en Superman véél sterker aanwezig.

    Mijn enige teleurstelling in de film is Lex Luthor, die zijn rol iets gemener en directer speelt dan Gene Hackman. Zijn monologen zijn ook iets korter. Toch vind ik bij momenten dat Kevin Spacey iets teveel Spacey speelt en iets te weinig Luthor. Het zit hem in de kleine reacties, maar ik had veel meer plezier in de vertolking van Hackman dan in deze. Er zit weinig menselijkheid in zijn rol, in tegenstelling tot de vertolkingen van Bosworth en Routh. Misschien met een iets beter uitgeschreven script zou hij wel degelijk uit de karikatuur kunnen stappen die hij nu van het personage heeft gemaakt.

    Alle andere acteurs passen perfect in de film. Ook de man van Lois Lane, vertolkt door Cyclops-acteur James Marsden, is een efficiënte keuze. Bryan Singer heeft niet gekozen om er een saaie piet van te maken, maar accentueert dat hij wel degelijk een grote concurrent vormt voor Superman. Hij is heldhaftig, houdt enorm veel van Lois Lane en is heel attent en begripvol. Het is momenteel een intrigerende driehoeksrelatie die in de komende Superman films zeker nog uitgespit kan worden. Er is ook nog een zoontje aanwezig maar gezien ik niet wil spoilen ga ik daar niet verder op in. Maar ook met dit personage kan je alle kanten uit.

    Superman Returns 04 picSuperman Returns 03 pic
    © Warner Bros.

    Voor mij de beste scène uit Superman Returns de vliegtuigscène, waarmee Superman aan de wereld laat zien dat hij terug is, treffend in beeld gebracht door DOP Newton Thomas Sigel. Lois Lane vliegt in deze scène wel van de ene kant naar de andere zonder ook maar een schrammetje op te lopen (later krijgt ze ook nog eens een loeizware metalen deur op haar hoofd, maar ook dat laat geen sporen na ~ betekent dit dat Lois Lane misschien … ik zwijg), maar Superman red de dag op triomfantelijke wijze. De CGI in de scène is verbluffend en de emotie die ermee gepaard gaat is groot. De speciale effecten zijn zo geëvolueerd dat je geen seconde meer aarzelt dat Superman ECHT WEL kan vliegen. Het lijkt bizar om dat te zeggen, maar in de vorige Supermanfilms (26 jaar geleden) die nog niet zo ver stonden met hun CGI, voelde je zo af en toe de iets te lijnrechte bewegingen. Hier sta je er niet meer bij stil en geniet volledig van de actie.

    Het scenario van Michael Dougherty en Dan Harris is een puike prestatie. Toch zijn er heel weinig scenario-hoogstandjes op te merken en op dit gebied kan alles véél beter. Het laatste halfuur raakt nog kant noch wal en is van het niveau van de peutertuin. Ook het personage van Luthor is niet charismatisch genoeg. Er is ook een gebrek aan goede humor in de film en dat vind ik persoonlijk echt wel jammer. In het begint zie je Kal El op het erf staan van zijn pleegmoeder. De hond geeft hem een basebal om te spelen, en hij werpt deze in de wolken. De hond neemt nog aanstalten om te lopen maar stopt en draait zijn hoofd met een jammerend huiltje. Schitterend! Maar helaas zijn die momenten van humor heel sporadisch. Het plot zelf, dat laat me eigenlijk gezegd koud. Ik ben blij op Superman terug te zien, maar het spreekt voor zich dat met een budget van 260 miljoen dollar je bijna ALLES kan doen met CGI. Bijgevolg kan je gemakkelijk door de mazen van het net glippen met een plot die eigenlijk het navertellen niet waard is. In tegenstelling tot Batman en Spider-Man heeft Superman ook niet echt veel interessante vijanden, dus wordt de komende Superman vooral voor de scenaristen een zware beproeving. Zoals ik al eerder zei, ‘je kan maar zoveel keer Kryptonite gebruiken vooraleer het vervelend begint te worden’.

    De muziek van John Ottman is op dit moment (de vliegtuig-crash) ook het beste, maar valt nadien een beetje weg. Toch slikt de componist zijn ego een beetje in door af en toe de muziek van Williams in te lassen én uiteraard WERKT HET. De score van Williams is gewoon onvergetelijk.

    En zo zit de film vol van de knipoogjes naar Richard Donner zijn film. Bryan Singer heeft misschien weinig Superman-comics gelezen, maar de film van Donner kent hij als geen ander. De film duurt 157 minuten maar de tijd gaat razendsnel voorbij. Je merkt ook geen kwaliteitsverlies met de video HD-opnames (High Definition). Superman Returns zit bij de betere comicbook verfilmingen. Mits het scenario iets beter wordt - nu de expositie achter de rug is – kunnen we er misschien nog meer van genieten. Daarom nog geen 4 sterren, maar dat belooft voor de toekomst...

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 17 augustus 2006

     

    *** Superman Returns trailer ***

  • Christopher Reeve gestorven op 52-jarige leeftijd

    Pin it!

    Iedereen was begin deze maand reeds ontroerd door het overlijden van Janet Leigh. Vandaag was iedereen geschokt door het overlijden van Christopher Reeve. Niettegenstaande mijn grote passie voor het werk van Alfred Hitchcock, had ik niet meteen hetzelfde gevoel van verlies en verwarring als bij Christopher Reeve. Logisch gezien ik nog een twintiger ben die is opgegroeid) met Superman (enfin, toch met de sequels).

    christopher_reeve_superman.jpg
    Superman © International Film Production

    Reeve stierf zondag 10 oktober op 52-jarige leeftijd aan een hartaanval in New York. Reeve zat geparalyseerd in een rolstoel na een zware val van zijn paard, maar bracht de moed bijeen om nog steeds zijn dienst te bewijzen aan de buitenwereld en werd spokesman voor het onderzoek van de ruggengraat. Hij is een man van wilskracht en herstelde 70% van zijn tastzin en kon zelfs een van zijn vingers opnieuw in beweging brengen. Reeve was niet alleen te zien in Superman en zijn sequels, maar had eveneens een schitterende rol in The Remains of the Day waar hij als nuchtere Amerikaan bedenkingen had bij de extreem rechtse sympathieën van de Engelse elite. Hij had ook nog de hoofdrol in de verschrikkelijke remake van Rear Window, waar hij als verlamde man de rol van James Stewart overnam.