De FilmBlog

De trailer zag er te gek uit maar Dark Shadows (2012) van Tim Burton, gebaseerd op de Britse 60's tv-serie, is toch maar een teleurstelling. Nochtans was deze bovennatuurlijke vampierenreeks een kolfje naar de hand van Burton en Johnny Depp. Dat de film ondertussen niet kan overtuigen aan de box-office, en waarschijnlijk in het rood zal eindigen, komt niet als een verrassing.

Korte inhoud: We bevinden ons in het jaar 1752, Joshua en Naomi Collins zeilen met hun jonge zoon Barnabas van Liverpool, Engeland naar Amerika om er een nieuw leven te beginnen. Maar zelfs de enorme oceaan is niet groot genoeg om de mysterieuze vloek die op hen rust te ontsnappen. Na twee decennia heeft Barnabas (Johnny Depp) de wereld aan zijn voeten, of op zijn minst de stad Collinsport in Maine. De baas van Collinwood Manor is rijk, machtig en een onverbeterlijke playboy ... totdat hij de foute maakt door het hart te breken van Angelique Bouchard (Eva Green). Een heks, in elke zin van het woord, die Barnabas verdoemt tot een lot erger dan de dood. Zeer maakt van hem een vampier, om hem vervolgens levend te begraven. Twee eeuwen later wordt Barnabas per ongeluk bevrijd uit zijn graf en komt in de zeer veranderde wereld van 1972. Hij keert terug naar Collinwood Manor om te constateren dat zijn landgoed is verkommerd tot een ruïne. Met de disfunctionele overblijfselen van de Collins familie verging het niet veel beter ...

Het resultaat is een vervelde en onsamenhangende adaptatie, die nog maar weinig met de oorspronkelijke serie van doen heeft. Tim maakt om de zoveel jaar een bangelijke prent, maar tussendoor stelt hij zich tevreden met commercieel afgelikte, en half-grappige troep, en deze prent mag je gerust tot deze orde degraderen. De scenarist van dienst, Seth Grahame-Smith, heeft zich verkeken op deze prent en maakt een slechte beurt met zijn eerste langspeelfilm-script. Ik vraag mij af of hij een betere film zal afleveren met die andere vampierenfilm Abraham Lincoln: Vampire Hunter (2012). Volgens mij heeft hij iets teveel hooi op zijn vork genomen en had hij misschien beter een volledig jaar gewijd aan één mainstream Hollywood film, in plaats van twee. Hij heeft de ervaring niet van een Steven Zaillian, en zelfs Zaillian neemt zijn tijd om een goed scenario te laten rijpen. De prent waggelt van de komedie, naar de horror in de melodrama, om nadien in de parodie te vervallen. Een beschamende prestatie, zeker in het licht van al het aanwezig talent (regie, cast, muziek van Danny Elfman, DoP Bruno Delbonnel, ...) en het geld (150 miljoen dollar) die tegen dit project werd gesmeten. Had Seth Grahame-Smith dit scenario overhandigd als eindwerk op het Rits of Sint-Lucas, dan kan ik je nu vertellen dat het een dikke buis zou opgeleverd hebben. Het is één grote puinhoop.

En van talent gesproken, daar was er geen tekort aan. Te beginnen met Michelle Pfeiffer, de ravissante Bella Heathcote, de sensuele Eva Green en de talentvolle Chloë Grace Moretz die altijd een meerwaarde blijft aan om het even welk filmproject. Anderzijds zijn er acteurs die nauwelijks aan het verhaal te pas komen, zoals die van Jonny Lee Miller die gaandeweg gewoon werd vergeten. Ook de muse van Burton Helena Bonham Carter komt eigenlijk nauwelijks aan het verhaal te pas, ook al zat ze veelvuldig in de trailers. Ook Christopher Lee heeft een screentime van niet langer dan 30 seconden. WTF?!

En zo zijn er nog onbegrijpelijke plotwendingen en schreeuwende tekortkomingen. Op een gegeven moment hebben Barnabas (Depp) en Angelique (Green) seks met elkaar, ook al haat hij haar en hij een crush heeft op Victoria (Heathcote). Begrijpen wie begrijpen kan. Victoria wordt ook in het begin van de film benaderd alsof ze een hoofdpersonage is (we horen haar gedachten en volgen haar verhaal), maar dan vergeten we ze voor een vol uur om daarna terug de draad op te pikken met wat flashbacks. En ja, nadien wordt ze weer uit het verhaal geknipt. Als kijker krijg je er noch kop of staart van. Op een geven moment vertelt ze aan Barnabas dat de kleine David (Gulliver McGrath) hem als een idool ziet – ook al hebben Barnabas en David geen enkele woordenwisseling gehad. En mocht deze er al geweest zijn, dat hebben ze die scène uit de montage geknipt. Op een gegeven moment maakt het allemaal niet veel meer uit.

En terwijl je als kijker al verlangt naar de end-credits, maken ze nog even de tijd voor een aantal getelefoneerde onthullingen om zo de deur open te zetten voor een sequel. Ik had na de visie het gevoel dat Tim Burton eigenlijk niet veel zin had om deze adaptatie te maken. Het viel me ook op dat hij geen producer-credit had, maar bijvoorbeeld wel op Abraham Lincoln: Vampire Hunter. Johnny Depp heeft wel een producer-credit, en dat is dan wel logisch gezien je het ook als zien als een Johnny Depp film. De creativiteit in deze prent staat in ieder geval op een laag pitje en de humor is nooit echt uitgesproken. De toon wisselt, net zoveel als de motivaties en drijfveren van de personages. Deze bijna 2 uur durende kwakkel is deze week in première gegaan…ik zou zeggen, aan The Avengers (2012) zal je meer plezier beleven.

***Related Post***
30/03/2012: Dark Shadows posters

Actrice Julianne Moore is in onderhandeling voor de rol van Carries moeder in de remake van de horrorfilm Carrie (1976) van regisseur Brian De Palma met Sissy Spacek in de hoofdrol. Het origineel uit 1976, gebaseerd op een de roman van Stephen King, gaat over een klein en onderdanig meisje dat ernstig is misbruikt door haar moeder Margaret en op een avond terugslaat met haar telekinetische gave.

De 51-jarige Moore is bekend van uiteenlopende films gaande van Boogie Nights tot Magnolia, met The Big Lebowski als tussendoortje. Vorig jaar was ze nog te zien als lesbische moeder in The Kids Are All Right (2010), die werd genomineerd voor een Oscar voor beste film.

Korte inhoud: Carrie White is een verlegen meisje dat niet snel vrienden maakt. Iedereen uit haar klas haat haar en pest haar altijd. Na een vernederend incident in de doucheruimte, straft de gymlerares al haar klasgenoten. Eén meisje vindt haar zielig en overtuigt haar vriend Tommy om met haar naar het schoolbal te gaan. Carrie is blij, maar mag niet van haar bezitterige moeder. Uiteindelijk gaat ze toch en wanneer het blijkt dat haar klasgenoten wraak willen nemen op het bal, ontwikkelt ze voor haar onbekende telekinetische krachten die ze tegen haar klasgenoten gebruikt.

In deze Carrie (2013) is Choë Grace Moretz te zien in de titelrol. Deze 15-jarige actrice is vooral bekend van Kick-Ass (2010) en Hugo (2011) en is binnenkort naast Johnny Depp te zien in de horrorkomedie Dark Shadows (2012). Er was 10 jaar geleden al eens een remake geweest, Carrie (2002), maar die film was nauwelijks het bekijken waard en werd meteen naar het kleine kastje verkast. Hopelijk zal deze Carrie remake veel beter worden.

Regisseur Tim Burton heeft vorig jaar geen films uitgebracht, maar zal er twee uitbrengen in 2012, met name de animatiefilm Frankenweenie (2012) over Victor die zijn hondje terug tot leven brengt met alle gevolgen van dien. Maar ook Dark Shadows (2012) (pic). Deze vrij aparte vampierenfilm zou bij ons op 9 mei 2012 in de bioscoop moeten draaien.

Korte inhoud: We bevinden ons in het jaar 1752, Joshua en Naomi Collins zeilen met hun jonge zoon Barnabas van Liverpool, Engeland naar Amerika om er een nieuw leven te beginnen. Maar zelfs de enorme oceaan is niet groot genoeg om de mysterieuze vloek die op hen rust te ontsnappen. Na twee decennia heeft Barnabas (Johnny Depp) de wereld aan zijn voeten, of op zijn minst de stad Collinsport in Maine. De baas van Collinwood Manor is rijk, machtig en een onverbeterlijke playboy ... totdat hij de foute maakt door het hart te breken van Angelique Bouchard (Eva Green). Een heks, in elke zin van het woord, die Barnabas verdoemt tot een lot erger dan de dood. Zeer maakt van hem een vampier, om hem vervolgens levend te begraven. Twee eeuwen later wordt Barnabas per ongeluk bevrijd uit zijn graf en komt in de zeer veranderde wereld van 1972. Hij keert terug naar Collinwood Manor om te constateren dat zijn landgoed is verkommerd tot een ruïne. Met de disfunctionele overblijfselen van de Collins familie verging het niet veel beter ...

De film is gebaseerd op de cult tv-serie Dark Shadows (1966-1971). Naast Eva en Johnny zien we ook nog vertolkingen van Michelle Pfeiffer, Jonny Lee Miller, Chloë Grace Moretz, Helena Bonham Carter, Jackie Earle Haley en Bella Heathcote. De eerste afbeeldingen van de film zien er geweldig uit en kijk nu al uit naar de trailer.

Burton heeft trouwens plannen om een live-action bewerking te maken van Pinocchio (2013) voor Warner Brothers. Hij heeft zijn oog laten vallen op Robert Downey Jr. voor de rol van Geppetto, in het klassieke verhaal van Carlo Collodi. Net als bij Burton's uitvoering van Alice In Wonderland (2010) lijkt ook deze film een vervolg te worden op het origineel, waarbij Geppetto op zoek gaat naar de vermiste trekpop. Het scenario voor Pinocchio is geschreven door Bryan Fuller, die we ook kennen van zijn scripts voor onder meer Dead Like Me, Pushing Daisies en Heroes. Vreemd genoeg is ook regisseur Guillermo Del Toro is momenteel bezig met de voorbereidingen van een stop-motion versie van het Pinocchio (2014)-verhaal.

En gezien Kick-Ass (2010) een open einde had, was het voor de scenaristen een koud kunstje om aan het verhaal een vervolg te breien. Het enige spijtige aan de zaak is dat Nicolas Cage niet meer van de partij is (tenzij ze met flash-back’s zullen werken) en de actrice die Hit Girl vertolkt stilaan een jonge vrouw begint te worden. Maar de sequel Kick-Ass 2: Balls to the Wall (2012) zit er aan te komen, als we de mensen van Daily Record mogen geloven, en hopelijk opnieuw in regie van Matthew Vaughn, ook al staat deze niet meteen te springen om de film te maken.

Korte inhoud: Het verhaal begint een paar maanden na de gebeurtenissen in Kick-Ass. Mindy (Chloë Grace Moretz) leidt een dubbelleven, en probeert Dave (Aaron Johnson) op te leiden om van hem een meer efficiënte held te maken, terwijl haar peetvader Marcus (Omari Hardwick) wil dat ze haar vigilante verleden achter zich laat. Dave patrouilleert ondertussen met zijn partner Doctor Gravity, in een wereld vol met superhelden die hij mee heeft helpen schapen. Maar snel zal deze droom in een nachtmerrie veranderen…

Vorig jaar was het nog onzeker dat er een vervolg zou komen, maar nu hebben ze de knoop doorgehakt, en normaal zou de film al in de zomer van 2012 gedraaid moeten worden en wie weet eind 2012 in de zalen. Dat is althans de hoop van Mark Millar, één van de schrijvers van Kick-Ass. Hij sprak tevens over nog een ander project die het licht zou zien; met name American Jesus (2012), het antwoord op een The Omen, die gaat over een kind dat er achter komt dat hij niet de anti-christ is maar wel degelijk de 'christ' zelve.

Kick-Ass was één van de meest originele superhero films van de laatste jaren. Het is ultra-gewelddadig, grappig en buitengewoon leuk om naar te kijken. Je kon geen betere titel vinden voor deze film. Nochtans was het idee op papier misschien niet zo overtuigend genoeg, maar de producers en studio heeft een risico genomen met een productiebudget van 30 miljoen dollar. En met succes want de film bracht uiteindelijk 3 keer zoveel op. Of de sequel al even goed zal varen is nog maar de vraag, zeker nu we het moeten stellen zonder de bekende kop van Nicolas Cage, die in deze prent (verrassend) een knappe vertolking had neergezet. Het wordt in ieder geval wel uitkijken naar de trailer en of dit een sequel wordt op de film dan wel een verfilming van de tweede Kick-Ass comic.

***Related Post***
23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
22/04/2010: Kick-Ass filmbespreking
14/03/2010: Een Kick-Ass poster collectie

Je zou het niet verwachten van een regisseur die bekend staat voor zijn films waar vuurwapens en scheldwoorden schering en inslag zijn, maar Martin Scorsese heeft gekozen voor de verfilming van een jeugdboek van Brian Selznick, The Invention of Hugo Cabret. En hij heeft dit met succes gedaan, want niet alleen is Hugo (2011) een pareltje van een film, maar kreeg daarbij ook nog eens de Golden Globe voor Beste Regie en zal naar alle waarschijnlijkheid ook genomineerd worden voor een Oscar.

We worden compleet in het verhaal gezogen vanaf het openingsshot, met een heerlijk panorama van het Parijs van de jaren ’30, met een camera die de 'city of light' in al zijn fonkelende pracht op digitale film zet. We zien er de 12-jarige Hugo (Asa Butterfield), die woont in het Monparnasse station die de gigantische klokken help onderhouden. Hij steelt er ook af en toe een croissant, buiten het zicht van de inspecteur voor weeskinderen (Sacha Baron Cohen). Alleen op de wereld na de dood van zijn vader (Jude Law), werd hij overgelaten aan een dronken oom (Ray Winstone).

Korte inhoud: Parijs, 1930. Hugo Cabret is een 12-jarige wees die in de muren van een druk treinstation in Parijs woont. Sinds zijn oom spoorloos verdween, heeft hij in het geheim de zorg voor de stationsklokken op zich genomen. Dan komt hij in aanraking met een vreemd meisje (Chloë Grace Moretz) en een bittere oude man (Ben Kingsley) die de speelgoedwinkel in het station beheert. Plotseling komen Hugo's verborgen leven en het waardevolle geheim dat hij bewaart in gevaar.

Dat grote cineasten meerdere filmgenres aan kunnen is bij deze bewezen. Scorsese heeft op een bevlogen manier het bronmateriaal vertaald naar het witte doek, en het plezier waarmee hij dit voor mekaar heeft gekregen druipt van het scherm. Het is een zuivere familiefilm met sterke karakters. Het scenario is van de hand van John Logan, die in tegenstelling tot heel wat andere Hollywoodfilms, geen hulp had van co-scenaristen. Er zijn uiteraard hier en daar een aantal verschillen met het boek, maar dat kan haast moeilijk anders.

Dit is tevens de eerste keer dat Scorsese zich waagt aan een 3D film, dus zet maar dat verdoemde brilletje op de neus. En ik moet toegeven dat in tegenstelling tot vele andere 3D vehikels, deze Hugo echt wel de moeite is. De beelden blijven lange tijd nazinderen, ook al is de 3D-techniek ten dode opgeschreven. Scorsese verscherpt niet alleen zijn voorgronden en verspilt zijn tijd niet met objecten naar de lens te smijten. Daarentegen maakt hij gebruik van de nieuwste technologie om op de eerste plaats een uitstekend verhaal te brengen en een ode te brengen aan de roots van de cinema, van Georges Méliès tot de stille film. Jawel, achter deze afschuwelijke posters en media-campagne (1, 2, 3, 4, 5), schuilt een pracht van een film.

Op woensdag 12 januari releast Kinepolis Film Distribution de thriller Let Me In (2011) van Cloverfield regisseur Matt Reeves in de zalen. Let Me In is de Amerikaanse remake van het Zweedse Let the Right One In (2008) (Låt den Rätte Komma In). In de remake zien we ondermeer Chloë Moretz, die ook te zien was in Kick-Ass (2010).

Korte inhoud: Owen (Kodi Smit-McPhee) is een 12-jarige jongen uit New Mexico die op school gepest wordt. Hij raakt bevriend met zijn buurmeisje Abby (Chloe Moretz), die pas in de stad is komen wonen. Vanaf dat moment vinden er verschillende 'vreemde' gebeurtenissen plaats en komt Owen langzaam maar zeker achter het verschrikkelijke geheim van zijn buurmeisje...

En voor deze gelegenheid schenkt De FilmBlog 5 DUO-tickets weg. Om een kans te maken een ticket te winnen stuur je een mailtje naar filmblog[a]gmail.com met de correcte filmtitels op de 10 beeldvragen alsook een antwoord op de schiftingsvraag. Vermeld hierbij jullie naam, voornaam en officiële adres. Laat me ook weten wat jouw eventuele pseudoniem of blognaam is, alsook jouw eventuele blog-url. Jullie persoonlijke adresgegevens zullen niet publiek gemaakt worden of verzonden aan derden voor commerciële doeleinden.

Opgelet! Jullie antwoorden moeten verstuurd worden vóór 23 januari 2011. Jullie eerste email telt (denk dus goed na alvorens in te sturen). Antwoorden ingestuurd na de deadline worden niet meer in rekening genomen. Wanneer ik ook maar het minste vermoeden heb van samenwerkende vennootschappen of andere oneerlijke praktijken, behoud ik mij het recht voor om de inzendingen te verwijderen. Slechts één email per persoon/familie/adres. Enkel filmfreaks woonachtig te België zijn toegelaten. De vijf deelnemers met de meeste correcte antwoorden winnen één duoticket. In geval van ex aequo zullen de vijf winnaars bepaald worden aan de hand van de schiftingsvraag. Succes !

Schiftingsvraag: Hoeveel blu-ray films en dvd's heb ik vandaag in mijn collectie?

***Related Post***
02/08/2010: Let Me In trailer

Nederlanders kunnen evenmin de humor vatten van een Vlaamse film (cf. Loft) als dat Amerikanen ondertitels kunnen lezen bij een Zweedse film. Twee jaar geleden kwam de ijzingwekkende horror Let the Right One In (2008) uit van de Zweedse regisseur Tomas Alfredson, gebaseerd op de roman van John Ajvide Lindqvist. De film tientallen keren genomineerd en won meer dan 30 awards. Vreemd genoeg zal de remake van deze film binnenkort in de bioscoop komen.

Cloverfield regisseur Matt Reeves is ondertussen dringend opzoek naar een sterk scenario om aan iedereen te bewijzen dat hij hij geen one-hit-wonder is. En terwijl iedereen zit te wachten op de Cloverfield sequel (2011) nam hij de beslissing om op veilig te spelen met een remake film, en dan neg wel een remake van een film die nog geen 2 jaar oud is en reeds een enorme reputatie heeft opgebouwd. Reeves beloofde op Comic Con dat Let Me In (2010) zal bewijzen een meerwaarde zal zijn op het origineel. Kijk es aan. Ik heb het origineel gezien, dus sta ik niet echt te springen voor een Engelstalige interpretatie van hetzelfde verhaal. Maar voor diegene die de Zweedse film niet kennen…ga het orgineel dan toch maar zien in plaats van deze remake!

Korte inhoud: Owen (Kodi Smit-McPhee) is een 12-jarige jongen uit New Mexico die op school gepest wordt. Hij raakt bevriend met zijn buurmeisje Abby (Chloe Moretz), die pas in de stad is komen wonen. Vanaf dat moment vinden er verschillende 'vreemde' gebeurtenissen plaats en komt Owen langzaam maar zeker achter het verschrikkelijke geheim van zijn buurmeisje...

De twee kindsterretjes in de film hebben al van zich laten horen. De jongen Kodi Smit was eerder te zien in The Road (2009) met Viggo Mortensen en Chloe Moretz kennen we uiteraard van haar rol als Hit-Girl uit de schitterende Kick-Ass (2010) en binnenkort in de sequel Kick-Ass 2: Balls to the Wall (2012).

Een filmpje die nu al in mijn eindejaarslijstje van Beste Films van 2010 zal zitten is deze Kick-Ass (2010) van Matthew Vaughn (Layer Cake, Stardust), gebaseerd op de Icon/Marvel comic van Mark Millar en John Romita Jr. het slimme scenario van Jane Goldman en Matthew Vaughn zelf die ruimte maakt tussen de hardcore actie en de parodie. Hebben jullie nooit eens een superheld willen zijn? Wel in deze film zet een jonge knaap zijn dromen in de praktijk. Gekleed in een groen pak en gewapend met twee stokken gaat hij de misdaad te lijf, met dit verschil dat hij NIET beschikt over bovennatuurlijke krachten. En hij is blijkbaar niet de enige verklede vigilante in de stad.

Korte inhoud: 'Kick-Ass' vertelt het verhaal van Dave Lizewski (Aaron Johnson). Dave is een sul op de middelbare school, heeft weinig vrienden, leeft alleen met zijn vader en is een enorme fan van stripboeken. Op een dag besluit hij dat hij een superheld wil worden, net als in één van zijn stripboeken. Probleem is echter dat hij geen superkrachten heeft en gedoemd lijkt om te mislukken. Zijn zelfgemaakte pak en bravoure kunnen daarom niet voorkomen dat hij in zijn eerste confrontaties met echte criminelen een flink pak slaag krijgt. Op zijn pad ontmoet hij echter enkele medestanders, waaronder de 11-jarige zwaardvechtster Hit-Girl (Chloe Moretz), haar vader Big Daddy (Nicolas Cage) en de mysterieuze Red Mist (Christopher Mintz-Plasse).

Dit is nog niet de nieuwe The Dark Knight van 2010, maar het scheelt niet veel. Deze comic-adaptatie kent een aantal zwaktes, vooral in zijn aanloop, het overaanbod aan personages en een aantal overbodige scènes, maar is buitengewoon grappig, vernieuwend en intelligent. Deze adaptatie heeft misschien wat jeugdpuistjes, maar heeft geen beugel nodig. Het comic-genre heeft zich al een aantal jaren ontpopt als een volwaardig genre met uiteenlopende facetten, maar verlegt hier nog maar eens de grenzen en neemt hiervoor geen blad voor de mond. Het is allemaal best leutig, maar deze post-moderne prent is ook spectaculair gewelddadig en grof gebekt. Duidelijk een teenager-film die bestemd is voor een eerder volwassen publiek die tegen een stootje kan. Maar het geweld is niet zomaar gratuit, integendeel, er steekt een geniale choreografie in met knip-oogjes naar de John Woo en de Kill Bill films, die volledig afstand neemt van de Jason-Bourne-shaky-camera actie-sequenties, en alles staat in functie van de analyse van de superhero-mythe die de misantrope weldoeners in onze maatschappij doorzeeft met kogelgaten en bazooka-geweld. Net wanneer je dacht dat het genre zo goed als uitgeput was, komt deze Kick-Ass. Ik hoor nog de woorden van mijn docent op de filmschool "Film is dood". Nope, it still kick's ass!

Ook al zijn er iets teveel personages, en is het misschien wat wennen bij een eerste visie, zijn de uitwerkingen van de karakters is hilarisch. Het hoofdpersonage, is vreemd genoeg misschien wel het minst interessante personage van allemaal. Maar toch, Dave Lizewski alias Kick-Ass, zit opgesloten in het keurslijfje van de knullige, nerdy student die regelmatig ten prooi valt aan boefjes die zijn gsm en drinkgeld afpakken. Zijn zelfvertrouwen is volledig in zijn schoenen weggezakt, en de enige uitlaatklep waar de hormonen kunnen uitspatten, is in zijn fantasieën – over de rondborstige lerares maar ook zijn grote liefde voor de comic-helden. En op een dag neemt hij de beslissing om tot actie over te gaan en een dubbel leven te leiden, en op te komen voor diegene die onderdrukt worden. En regisseur Vaughn benadert het personage ook lijnrecht zonder hem ongekende superkrachten toe te schrijven. Het duurt dus niet lang tot het personage met zware breuken bij de spoeddiensten belandt. Het wordt meteen duidelijk dat Kick-Ass geen doorsnee comic-film wordt. Alle clichés zijn overboord gegooid en het genre wordt nog maar eens heruitgevonden.

En toch zitten we niet ver van de Peter Parker comicbook mythe – over de onderdrukte en gefrustreerde student die de wereld wil gaan redden – maar alles krijgt een andere invulling. Dave was niet gebeten door een radioactieve spin, maar werd wel zo hard geslagen dat hij zo goed als gevoelloos werd op bepaalde plaatsen van zijn lichaam. Maar hij blijft een gewone teenager en dat zorgt ervoor dat wij met hem zullen meevoelen en dat we volledig achter hem staan wanneer hij een YouTube/MySpace fenomeen zal worden. Kick-Ass is GEEN superheld, verre van. Hij is het prototype van de wannabe-held met een buitengewoon talent om zich in de problemen te werken. Maar hij wordt een held door de beeldvoering die er is gebeurd op de sociale netwerk platforms.

Maar er zijn ook "echte helden" in de film. De Batman-lookalike Damon Macready alias Big Daddy gespeeld door een efficiënte Nicolas Cage is geen gewone kerel. We weten allemaal dat de acteur bijna Superman was geworden, maar hier zet hij toch wel een niet-onaardige vertolking neer van een superheld. DIT is de rol die Nicolas Cage weer in de spotlight zal zetten, na tal van miskleunen. Hij neemt het op tegen de schurk van dienst, de maffiabaas en drug dealer Frank D'Amico (Mark Strong), en bij momenten ziet hij er gevaarlijker uit dan The Dark Knight himself. De sequentie in het warenhuis waar hij op de muziekvan John Murphy uit 28 Weeks Later (2007) een schoonmaak operatie doorvoert zal nog een lang tijdje blijven plakken in ons filmgeheugen. Maar het personage die de show steelt in de film is Mindy Macready alias Hit Girl, de dochter van Damon. Een uber-geweldadig 11-jarig meisje die een meester blijkt te zijn in martial arts en vuurwapens. Opgegroeid in ongewone omstandigheden is ze een would-be-assassin van de ergste soort. En dit alter-ego zit schuil achter het gelaat van een lief, vertederend meisje met vlechtjes. Maar schijn bedriegt, want achter dit schattig uiterlijk schuilt een misleidende killer, die niet op haar tong is gevallen en intellectueel en fysiek op scherp staat. ZIJ IS DE WARE KICK ASS in de film. Ik ben zelfs niet zeker dat de film ooit van de grond had kunnen komen zonder haar aanwezigheid. Maar nu denk ik zeker dat we nog van dit personage zullen horen in mogelijke sequels. De tijd van de lieve Fannings meisjes is bij deze ook goed voorbij. Zelfs in horrorfilms, zoals Orphan (2009), duiken lieve meisjes op die eigenlijk niet zo lief zijn.

Ik zal niet in detail treden over bepaalde scènes, want dit is het soort film waar de boodschap geleidelijk aan duidelijk moet worden via de verschillende verrassende plotwendingen en alles een verband heeft met elkaar. De film gaat over opgroeien, de overdreven obsessies van populariteit en idolen, de hedendaagse onverschilligheid, de "virtuele vrienden" die graag kijken hoe je in elkaar wordt geslaan, de nieuwe generatie gsm-nieuwsmakers die alles ongecensureerd uploaden op YouTube,…de prent is gewoon ontzettend actueel. Het is bijna een soort anti-superhero film, die al begint bij de aanvang van de film met een misgelopen stunt van een wannabe-superheld. Een beeld die los van zijn komisch karakter, meer diepte heeft dan wat je op het eerste gezicht zou kunnen denken. Waar zijn de superhelden met verheven idealen in onze maatschappij?

Maar alle lof ook aan de regisseur die met deze film bewijst dat hij beschikt over een talent om zowel actie in beeld te brengen alsook beschikt over een exceptionele komische timing. De film was de afsluiter op het Filmfestival van de Fantastische film (Bifff) en is al vanaf 21 april te zien in onze zalen. Ik kan deze prent alleen maar aanraden, het barst van de zwarte humor, buitengewoon nerdy, slim, schattig, vol met crowd-pleasing-rollercoaster-actie, terzelfdertijd absurd, super gewelddadig, en bovenal onvoorstelbaar COOL! Politiek incorrecte entertainment van de bovenste plank!

***Related Post*** 21/02/2012: Kick-Ass filmbespreking
23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
14/03/2010: Een Kick-Ass poster collectie

De tijd is rijp om nog eens wat leuke filmposters te bespreken en wat beter om deze van Kick-Ass (2010) onder de loep te nemen. De nieuwe Lionsgate productie van Layer Cake regisseur Matthew Vaughn, naar een scenario van Stardust-scenariste Jane Goldman. En de promotie voor deze prent is krankzinnig, met tientallen uitzinnige affiches, you tube filmpjes, MySpace pagina’s en teaser-banners. De makers zijn zo zeker van het succes dat op bepaalde affiches zelfs geen titel staat. Dit wordt een Marvel comic-adaptatie die veel stof zal doen opwaaien – als dat al het geval niet is.

Korte inhoud: Dave Lizewski (Aaron Johnson) is een sullige high-school student en fan van stripboeken. Dave heeft weinig vrienden en leeft alleen met zijn vader. Op een dag besluit hij, dat hij een comic-superheld wil worden, genaamd Kick-Ass. Probleem is echter dat hij geen superkrachten heeft. Zijn zelfgemaakte pak en bravoure kunnen daarom niet voorkomen dat hij in zijn eerste confrontaties met echte criminelen een flink pak slaag krijgt. Maar samen met zijn metgezel Mindy Macready alias Hit-Girl (Chloe Moretz) en haar vader Damon Macready alias Big Daddy (Nicolas Cage) zullen de samenleving veiliger maken. Maar een superheld zou geen superheld zijn zonder aartsrivaal, en dit is Frank D'Amico (Mark Strong) die verantwoordelijk is voor de golf van criminaliteit die de stad teistert. Frank heeft ook nog een zoon, Chris D'Amico alias Red Mist (Christopher Mintz-Plasse), die ook wel een voorliefde heeft voor de donkere zijde van het spectrum.

Een kinderfilm? Wel neen, eerder een soort R-rated Kidsploitation film met heel wat geweld, seks, drugs en vuil manieren. De posters hebben wel iets weg van de DC Comic Watchmen (2009) campagne, met dit verschil dat de personages pseudo-actiehelden die nog groen achter de oren zijn. Maar de in your face aanpak met de gele blok-font en de stoere poses is wel een duidelijke knipoog. Maar ondertussen zijn er ook een aantal vintage posters uitgekomen (Kick-Ass poster 1 & Kick-Ass poster 2) en posters met knipoogjes naar de Batman en de Spider-Man franchise. Maar ook de personages zijn referenties naar bestaande superhelden als Batman & Robin of Green Lantern. Hopelijk kan deze hommage aan de comic de torenhoge verwachtingen inlossen. De film zou deze zomer in onze zalen moeten balanden…als de bioscoopuitbaters hun boycot-stunt niet herhalen.

***Related Post***
22/04/2010: Kick-Ass review ****

De horrormarkt is al enkele jaren in bloei, zowel in Azië als in de States en dat heeft uiteraard alles te maken met het publiek die massaal naar de bioscoop trekt voor die films. De box-office cijfers liegen er niet om; horror scoort. Maar dit impliceert dat er ook een overaanbod is aan horrorfilms en dat het dus niet altijd evident is om opgemerkt te worden. Het zijn trouwens niet altijd de beste horrorfilms die een bioscoop-release krijgen, en ik denk dan aan een film zoals When a Stranger Calls (2006) die qua originaliteit een nieuw dieptepunt heeft bereikt.

Om bepaalde huiveringwekkende mainstream-prenten dan toch extra in de picture te brengen is er nu After Dark HorrorFest, een soort filmfestival die op één weekend een selectie van 8 horrorfilms uitbrengen in een 500tal bioscopen over het continent. Deze 8 films worden gepromoot als zijnde veel té grafisch om ooit vertoond te worden in het reguliere circuit...maar dit is dus promotionele zever in pakskes. Films als The Devil’s Rejects (2005) of Hostel (2005) hebben anders geen problemen om een bioscoopdistributie te krijgen. Helaas vind ik de selectie van bedenkelijke kwaliteit en lijkt het of de films zich iets te fel au serieus nemen terwijl ze het ene horror-cliché na het andere in beeld brengen. Let trouwens eens op de Bitney-Spears-look-a-likes die worden gecast in de hoofdrollen; het is om van te huilen. Maar goed, deze mainstream horrorfilms bezitten alle ingrediënten van wat er verwacht wordt van moderne slashers: creepy setting, een geschifte gemaskerde serial-lunetic, teenagers, snelle montage en liters bloed.

Hopelijk komen deze films ooit bij ons in de zalen of in het Filmfestival van de Fantastische Film in maart 2007 (dit keer in de gebouwen van Tour & Taxis). Laat weten in de commentaarbox welke de favorieten zijn. Hier volgen de 8 geselecteerde horrorprenten, 8 films to die for.

Horrorfilms hebben een zwak voor het mortuarium en met deze Unrest (2006) volgen we een groepje geneeskunde studenten tijdens hun opleiding. De film is geregisseerd door Jason Todd Ipson die ooit studies heeft begonnen als plastische chirurg. Korte inhoud: In de anatomie-les worden de eerstejaarsstudenten geneeskunde geconfronteerd met een aantal dode lichamen klaar voor dissectie. Wanneer Alison Blanchard (Corri English) haar kadaver ontdekt krijgt ze er koude rillingen van. Er is iets met het lijk en Alison voelt een duistere aanwezigheid. Wanneer een vriend van haar op een dag dood wordt aangetroffen in de kelder moet zij proberen het mysterie van het lijk te ontrafelen alvorens de wraak van het kadaver nog meer slachtoffers maakt.

Penny Dreadful (2006) speelt dan weer op de hitchhiker’s premisse. Een onbekende wordt opgepikt van de weg en deze blijkt dus achteraf een seriemoordenaar te zijn. De film is geregisseerd door Richard Brandes die eerder het vreselijk slechte Out for Blood (2004) maakte, dus dat belooft. Korte inhoud: Sinds haar ouders zijn omgekomen bij een gruwelijk auto-ongeluk durft Penny (Rachel Miner) niet meer in een auto te stappen. Haar psychiater (Mimi Rogers) probeert haar vervolgens te helpen en besluit samen met Penny een autoritje te gaan maken. Maar dan raken de twee dames met hun wagen een mysterieuze vreemdeling op de weg, die hun reis al snel in een ware nachtmerrie weet te veranderen.

Naar het voorbeeld van de Manson-familie hebben we in The Hamiltons (2006) eveneens een allegaartje van geschifte familieleden wiens tijdverdrijf bestaat uit het in stukken snijden van hun buren. Deze prent van The Butcher Brothers is misschien één van de meest beloftevolle films uit de reeks. Korte inhoud: De familie Hamilton lijkt op een hele normale familie, die in een klein dorpje in California wonen en hun dagelijkse problemen hebben. Het gezin bestaat alleen uit kinderen, nadat hun ouders zijn overleden. David Hamilton, de oudste zoon, zorgt nu voor de rest van de familie. Wanneer het jongste lid van de familie een oude camera van zijn ouders gebruikt voor een project op school, ontdekt hij dat de familie toch niet zo 'normaal' is als hij dacht...

Een horrorreeks zonder een vertegenwoordiger van de Aziatische markt kan je niet maken. De Japanse regisseur Takashi Shimizu (The Grudge/Ju-On) bezoekt met Reincarnation (2005) (originele titel: Rinne) opnieuw de wereld van de doden. De enige film van enig belang van de regisseur was uiteindelijk Ju-On (2003). De rest waren remakes en sequels die eigenlijk geen meerwaarde zijn op het origineel. En ook met deze film valt Shimizu eigenlijk in herhaling. Korte inhoud: Een filmcrew is bezig een film te maken over een waargebeurde moord. Er heerst echter onrust onder de crew, en al snel start het geroddel. De productie zelf loopt ook niet van een leien dakje en de crew krijgt tegenslag na tegenslag te verwerken.

Dark Ride (2006) is misschien nog wel één van de betere uit de reeks en zeker een crowd pleaser. De gruwel speelt zich af in een spookhuis en doet me een beetje denken aan Tobe Hooper’s The Funhouse (1981). Dark Ride is geregisseerd door Craig Singer. Korte inhoud: Een groepje studenten stopt na een road trip bij een verlaten amusementspark. Wat ze achteraf beter niet hadden kunnen doen. Al gauw bevinden ze zich in een levensgevaarlijke situatie wanneer ze achtervolgd worden door een mysterieuze psychopaat.

The Gravedancers (2005) speelt zich op een andere klassieke horror-locatie, het kerkhof. Deze keer geen zombies die uit de aarde kruipen, maar wel geesten van demente killers die niet tevreden zijn met de grafschennis van een aantal jongeren. De film is geregisseerd door Mike Mendez die eerder het grappige The Convent (2000) maakte. Korte inhoud: Harris (Dominic Purcell), Kira (Josie Maran) en Allison (Clare Kramer) zijn drie oude vrienden die elkaar na jaren weer ontmoeten bij de begrafenis van hun vriend Devin. Tijdens een nacht vol drank besluit het drietal afscheid te nemen van hun overleden makker. Op het kerkhof vinden ze een kaart met een spreuk. Ze lezen hem hardop voor, dronken dansend op de graven. Wat ze niet weten, is dat daarmee een eeuwenoude vloek in werking treedt. Het duurt niet lang of Harris, Kira en Allison vallen ten prooi aan wraakzuchtige geesten die slecht één doel hebben: de grafschenners meesleuren naar het dodenrijk. Hun enige hoop zijn twee paranormale onderzoekers. Kunnen zij het kwaad stoppen?

In The Abandoned (2006) heeft misschien wel de meest eigenaardige en ingewikkelde trailer die ons iets teveel wil vertellen. De Spaanse regisseur Nacho Cerdà brengt in ieder geval een visueel knappe film – van wat ik toch van de beelden kan uitmaken. Of deze film ook echt de stuipen op het lijf zal jagen valt nog af te wachten. Korte inhoud: Na de dood van een familielid besluit een filmproducent, die geadopteerd was, vanuit Amerika terug te keren naar zijn vaderland Rusland. Eenmaal daar aangekomen vinden er vreemde gebeurtenissen plaats. Zijn gids verdwijnt, er verschijnt een geest en een vreemde man komt in zijn leven…

De laatste in het rijtje is Wicked Little Things (2006) (a.k.a. Zombies)van J.S. Cardone. Vreemd genoeg trekt deze trailer fel op The Abandoned, maar steekt wel iets eenvoudiger in elkaar. Korte inhoud: Weduwe Karen Tunny (Lori Heuring) verhuist met haar dochters Sarah (Scout Taylor-Compton) en Emma (Chloë Grace Moretz) naar een afgelegen huis in de bergen, welke Karen heeft geërfd van de familie van haar overleden man. Maar zij weten niet dat het huis dichtbij een oude mijn ligt, waar vele kinderen begraven liggen door een ramp die in het begin van de twintigste eeuw heeft plaatsgevonden ...