De FilmBlog

I am seriously underwhelmed bij het zien van de derde Prometheus (2012) trailer. Ik moet toegeven dat ik aangenaam verrast was in het begin, maar nu er steeds meer beelden in de trailer worden onthuld, begin ik wat op mijn honger te zitten. Ik kreeg zelfs even de indruk dat we naar een B-science-fiction film aan het zien waren in plaats van een angstaanjagend en intrigerend Ridley Scott schouwspel.

Korte inhoud: Een team van ontdekkingsreizigers gaat op een reis door het universum waarbij ze een ontdekking doen die leidt naar de oorsprong van het ontstaan van de mensheid. Hierdoor belanden ze in de gevaarlijkste uithoeken van het universum. Daar zullen ze een angstaanjagend gevecht moeten doorstaan om de toekomst van de mensheid te redden.

Uiteraard mag je niet al teveel belang hechten aan een trailer, maar toch kunnen ze een weerslag hebben. Hier zijn drie zaken die ik NIET goed vond: 1 Sommige acteurs lijken hier niet op hun plaats, te beginnen bij Logan Marshall-Green. Er is met hem een soort lichtheid die aan deze film wordt toegekend, die misschien niet meteen aangewezen is bij een film die met zijn R-rating een volwassen publiek wil benaderen. Maar ook de presentatie van Charlize Theron komt nogal houterig over. Oh ja, ze mag dan nog wel een product zijn van Peter Weyland, ik vond het niet werken. Zelfs Noomi Rapace en Michael Fassbender leken wat verloren in deze trailer.

2 Ofwel toon je weinig en laat je net genoeg zien om te teasen, ofwel vertel je een kort verhaal dat steek houdt en dat een publiek kan volgen. Proberen te teasen met een overdosis aan beeldmateriaal werkt alleen bij no-brainer actiefilms, maar werkt veel moeilijker bij science-fiction films. En de reden ligt voor de hand, het verhaal is hier van een cruciaal belang. Als je minutenlang beeldmateriaal toont waar de toeschouwer (al dan niet vertrouwd met de wereld van Alien of dat Prometheus een prequel is op Alien) geen snars van begrijpt, dan werkt dit afstotend in plaats van uitnodigend. Komt daar nog bij dat ze gaan spoilen en zaken laten zien die we eigenlijk liever niet wilden weten.

3 Na het zien van de trailer kan ik begrijpen dat veel mensen niet meteen verlangen om de film te zien. De originaliteit van de teaser trailers en de marketing-campagne steekt niet in deze trailer. Het lijkt een formule trailer die zijn inspiratie heeft gezocht in de trailers van recente Christopher Nolan films. En met die andere zomer blockbusters zal het geen evidente zaak zijn onvoldoende bezoekers te trekken.

Anderzijds wil ik gewoon dat deze film succes heeft. Ik vrees gewoon dat mijn verwachtingspatroon net een tikkeltje te hoog is. En hoe kan het ook anders na het Alien (1979) meesterwerk. Maar misschien kunnen ze beter deze trailer afvoeren en gewoon met hun teasers uitpakken.

Ridley Scott keert met Prometheus (2012) terug naar het sci-fi genre dat van hem één van de grootste levende cineasten op aarde heeft gemaakt. Dit na maar liefst 30 jaar (!) afwezigheid.

Zijn laatste SF film was namelijk het adembenemende Blade Runner (1982). Samen met Alien (1979) zijn dat meesterwerken die mijlpalen waren in de filmgeschiedenis. De man heeft een gave voor dit soort futuristische projecten, zoveel is duidelijk. Vandaar ook dat Prometheus een enorme hype heeft veroorzaakt. Het is de meest geanticipeerde SF film sinds zijn eigen Blade Runner, die sinds zijn release nooit werd overtroffen qua niveau. De teaser voorspelt alvast veel goeds: Het is één van de meest doeltreffende en angstaanjagende trailers sinds Alien (1979), wat trouwens de meest impactvolle trailer aller tijden is. De promo alleen zorgde voor een ongeziene fascinatie en eivolle zalen na de release.

Prometheus brengt een mooie hommage aan deze klassieker door te kiezen voor dezelfde opbouw, scherpe klanken & intrigerende beelden die weinig weggeven en veel overlaten aan de fantasie. De sfeer is zeer beangstigend, de effecten en vooral de sets zien er werkelijk fantastisch uit. Graag vermeld ik dat H.R. Giger, de geestelijke vader acht het Alien design, ook hier de creatieve leiding kreeg om zijn stempel te drukken op de uitstraling van de film.

Ridley Scott heeft trouwens voor danig wat verwarring gezorgd sinds de aankondiging van zijn nieuw geesteskind. Eerst kreeg Ridley de opdracht om voor 20th Century Fox twee prequels te maken op zijn originele Alien. Dit zag de man echter, terecht, niet zitten. Hij wilde de mythologie achter zijn meesterwerk in tact houden en niet teren op gemaakte successen.

Toch zou hij koste wat het kost terug naar zijn roots terugkeren en een nieuwe sci-fi franchise op poten zetten. Anno 2012 is het echter niet al te makkelijk (en zeker na jaren van middelmatige films/opbrengsten door Scott) om een groot budget los te krijgen bij een op cijfers beluste studio als Fox. Hij kwam gelukkig tot een consensus met de studiohoofden: Géén prequel, noch sequel maar wel een stand-alone film die zich afspeelt in het zelfde universum als Alien. Bepaalde accenten en links naar Alien werden in het scenario verweven, maar het script bevat een origineel verhaal dat op zichzelf kan staan. Om dit te realiseren werd scenarist Damon Lindelof binnengehaald. Een zeer slimme zet van Scott, want de man kan een stukje schrijven. In Lost zagen we vlagen van genialiteit in de door hem geschreven afleveringen. Enig minpuntje, hij schreef ook mee aan het script van Cowboys & Aliens (2011), maar - in zijn verdediging – hij schreef dit met 7 andere scenaristen.

Over wat gaat de film dan wel? Het weinige wat er geweten is, is dat de film handelt over een team wetenschappers die naar een verre planeet reizen, om er aanwijzingen te vinden over de origine van de mensheid op aarde. De cast omvat Noomi Rapace, bekend uit de originele Zweedse The Girl with the Dragon Tattoo (2011), Charlize Theron, Michael Fassbender (Shame, Centurion), Patrick Wilson (Hard Candy, Watchmen), Guy Pearce (Memento, L.A. Confidential) en Idris Elba (Thor, The Wire).

Een indrukwekkende cast in een indrukwekkend project. Deze film bulkt van het potentieel en is hopelijk op weg om een nieuwe mijlpaal te worden in de filmgeschiedenis. Ik ben daar alvast rotsvast van overtuigd. Deze trailer blies me gewoon van mijn stoel. Ik kan niet wachten tot hij in België op 30 mei 2012 in de zalen draait.

Update 23/02/2012: Alle nieuwe trailers tegenwoordig hebben heel veel weg van de Inception trailer, met de bombastisch dreunende beats die flarden laat zien van imposante decors en actie-sequenties, en dus ook deze nieuwe trailer. Geen alien te bespeuren, maar wel alles wat er op wijst dat ze daar zijn geweest ... en daar misschien nog steeds vertoeven. De trailer van deze alien film hebben ze zeker niet gestolen, het beloofd een helse rit te worden op een godvergeten planeet in buitenaards gezelschap.

***Related Posts***
15/12/2011: Gitzwarte posters
17/01/2011: De alien-prequels zijn dood en begraven
06/09/2010: Ridley Scott vertelt over de alien prequels
25/04/2010: Ridley Scott maakt 2 alien prequels
29/04/2009: Alien voor Ridley Scott, Predator voor Rodriguez
07/07/2008: Top 10 Best Monster
28/08/2007: Aliens vs. Predator: Requiem trailer
09/07/2005: Ridley Scott kiest voor Alien 5
10/04/2005: Alien 5 of Gladiator II
09/12/2004: Alien 5 zit er misschien aan te komen
03/11/2004: Alien vs. Predator van Paul W.S. Anderson
27/07/2004: Alien vs. Predator vs. Stupid Scientists

Net zoals ieder jaar kunnen we opnieuw klagen over de keuzes van The Academy, maar in tegenstelling tot de voorbijgaande jaren denk ik dat ze dit jaar de bal serieus hebben mis geslagen. Los van Rundskop (2011) die een verdiende nominatie kreeg, zijn het voornamelijk "veilige keuzes" die genomineerd werden. Ook al zijn dergelijke award-shows al even subjectief en representatief voor kwaliteit als pakweg het Eurosongfestival, je wil als filmliefhebber toch een aantal zaken recht zetten.

Het meest teleurstellende is dat je nog steeds kan voorspellen welke films genomineerd zullen worden. Alles is zo voorspelbaar geworden dat studio's hun drama-films nu uitbrengen in de periode vlak voor de Oscar-nominaties. De berichten over hoe je een Oscarfilm kan ruiken van mijlenver zijn ondertussen niet meer te tellen, maar nochtans blijven ze hun zelfde koers varen, en dit al jarenlang. Waarom iets wijzigen als je weet dat de show nog steeds wordt aanzien als de ultieme award-show. Maar niets belet ons, om onze kritiek nog maar eens in de verf te zetten.

Laat ik misschien beginnen met de lijst van Beste Films. Een film als Extremely Loud & Incredibly Close (2011) is puur Oscar-materiaal, ook al is de film niet beter dan pakweg Drive (2011) die aan de lijst van Beste Films ontbreekt. En neem het niet enkel van mij aan. Deze Stephen Daldry film wordt door de critici omschreven als: "Extremely Loud and Ridiculous". De film haalt amper 46% op 123 reviews op Rotten Tomatoes en dit terwijl Drive een slordige 93% haalt op 219 reviews. Hoe in hemelsnaam kunnen de meningen van The Academy en het publiek zover uit elkaar liggen?! Ook een films als Shame (2011) of Tinker Tailor Soldier Spy (2011) zijn véél beter bevonden door het publiek dan het vrij standaard drama Extremely Loud & Incredibly Close.

Het probleem met films als Drive of Shame is dat ze niet in het plaatje passen van de Oscars. Een regisseur en producer als Steven Spielberg kent ondertussen de spelregels. Hij is jarenlang genegeerd geweest, maar sinds hij zijn eerste Holocaust film maakte is de man een eregast geworden en weet Spielberg hoe hij binnen de lijntjes van The Academy kan kleuren. Kijk bijvoorbeeld naar War Horse (2011), die al op handen werd gedragen bij de eerste trailer. Ook The Help (2011) is een veilige keuze. Het zijn allemaal films die in de spotlight komen te staan, zonder dat ze het eigenlijk nodig hebben, laat staan echt 'verdienen'.

Maar daarmee wil ik niet zeggen dat War Horse of The Help slechte films zijn? Je kunt de regisseurs van de respectievelijke films niets verwijten. Zij kunnen er niets aan doen dat een aantal pipo's met pen en papier besloten hebben om hun films als het beste van het jaar te nomineren. Vorig jaar was er ondermeer heel wat kritiek aan het adres van Tom Hooper, toen hij met zijn The King's Speech (2010) de Oscar won voor Beste Film en Beste Regie, terwijl David Fincher met zijn The Social Network (2010) een veel betere film had afgeleverd. En dit jaar had ik liever een pak andere films willen zien bij de Beste Films.

En het is niet alleen de Beste Film categorie die wat tegenvalt. Waar zit de nominatie voor Beste Actrice voor Charlize Theron met Young Adult (2011), Tilda Swinton met We Need To Talk About Kevin (2011), Kirsten Dunst met Melancholia (2011), Kristen Wiig met Bridesmaids (2011) en Elizabeth Olsen met Martha Marcy May Marlene (2011)? Maar vooral, waar zit de nominatie voor Michael Fassbender met Shame (2011) en bovenal Ryan Gosling met The Ides of March (2011) of nog Drive (2011)?

Toch ben ik tevreden dat Gary Oldman voor Tinker Tailor Soldier Spy (2011) en Rooney Mara voor The Girl With the Dragon Tattoo (2011) een nominatie op zak hebben voor hun prestatie. In het begin van het jaar dacht ik dat Brad Pitt op zijn sokken de Oscar zou winnen voor beste acteur, gezien hij in twee Oscar-waardige films speelde, maar The Tree of Life (2011) is uiteindelijk zwaar tegengevallen en Moneyball (2011) is nu ook niet meteen zijn beste vertolking.

Anderzijds hoop ik niet dat films als Hugo (2011) (11 nominaties) of The Artist (2011) (10 nominaties) alle prijzen zullen oprakelen. Het zijn twee sterke kandidaten, maar het zijn voor mij niet dé films van het jaar. Eigenlijk kan je dat over geen enkele film zeggen, en dus zou een betere spreiding van de prijzen misschien een goede zaak zijn. En mocht er al een film zijn die alles wint, dan had ik er niets op tegen mocht dit naar Drive gaan, maar spijtig genoeg werd deze film uitgerangeerd. Smaken verschillen en hierover kan nog lang gediscussieerd worden. Kiezen is verliezen en fouten zijn menselijk, dat heeft de Oscar Awardshow toch duidelijk gemaakt in het verleden (cf. Goodfellas, Alfred Hitchcock, L.A. Confidential,…). Op 26 februari 2012 is de uitreiking.

***Related Posts***
24/01/2012: Rundskop gaat naar de Oscars
16/01/2012: De 69e Golden Globes winnaars
01/10/2011: Beste Buitenlandse Films van 2011
01/03/2011: Rundskop filmbespreking

Het is gebeurd. Zonet hebben ze in Los Angeles bekendgemaakt dat Rundskop (2011) van Michael R. Roskam is genomineerd voor de Oscar van beste Buitenlandse film. Dat is voor een Belgische film ondertussen al 11 jaar geleden.

Korte Inhoud: Jacky Vanmarsenille (Matthias Schoenaerts) behoort tot een familie van veehouders annex vetmesters. Zo lang hij leeft heeft hij niet anders geweten dat het vee werd behandeld. Wanneer een hormonenmaffiajager gedood wordt, worden de Limburgse veehouders genoodzaakt een deal te sluiten met enkele West-Vlamingen. Terwijl de politie op zoek gaat naar de moordenaar ziet Jacky zich geconfronteerd met personages waarvan hij dacht dat hij ze al lang vergeten was. Een jeugdvriend Diederik (Jeroen Perceval) blijkt de connectie te zijn met de West-Vlamingen en via Diederik komt het verleden weer tot leven. Negeren lukt echter niet.

Bullhead neemt het in de laatste ronde naar de Oscar op tegen de Israëlische prent Footnote (2011) (trailer), de Poolse film In Darkness (2011) (trailer), de Canadese inzending Monsieur Lazhar (2011) (trailer) en A Seperation (2011) (trailer) uit Iran. Een haalbare kaart als je het mij vraagt, ook al is A Separation de favoriet.

Terwijl Meryl Streep haar zeventiende Oscarnominatie in de wacht sleepte voor The Iron Lady (2011) (en hiermee alle records breekt), viel Charlize Theron met Young Adult (2011), Tilda Swinton met We Need To Talk About Kevin (2011), Kirsten Dunst met Melancholia (2011), Kristen Wiig met Bridesmaids (2011) en Elizabeth Olsen met Martha Marcy May Marlene (2011) vreemd genoeg uit de boot in de categorie van Beste Actrice. Bij de mannen moeten Michael Fassbender met Shame (2011) en Ryan Gosling met The Ides of March (2011) een nominatie aan zich voorbij laten gaan, ondanks dat ze allebei in de running waren voor een Golden Globe. Ook Angelina Jolie werd niet genomineerd voor beste regie met haar film In the Land of Blood and Honey (2011), terwijl ze wel een Golden Globe nominatie kreeg.

Maar de film waar alles om draait is Hugo (2011) van Martin Scorsese is met elf nominaties de grote slokop. Opvallend is dat Leonardo DiCaprio niet genomineerd is voor zijn vertolking van J. Edgar Hoover in J. Edgar (2011). Voorts valt op hoe de leden van de Academy gecharmeerd zijn door de Franse stomme film The Artist (2011), die ook op de Golden Globes volop in de prijzen viel. Maar verwacht wordt dat ook hier George Clooney met de oscar zal lopen voor The Descendants (2011). Op 26 februari weten we of de film ook de hoofdvogel afschiet. Hopelijk halen we hem eens dit jaar binnen, en doen we beter dan die andere Belgische voorgangers die net naast grepen (Daens, Farinelli, Iedereen Beroemd)

Hier vinden jullie de volledige lijst met de genomineerden.

***Related Posts***
16/01/2012: De 69e Golden Globes winnaars
01/10/2011: Beste Buitenlandse Films van 2011
01/03/2011: Rundskop filmbespreking

Ik had in de zomer van 2010 al eens laten vallen dat regisseur Guillermo del Toro benaderd werd voor een Snow White project, genaamd Mirror Mirror (2012) met Julia Roberts als de boze heks en Lily Collins als sneeuwwitje. Ondertussen is bekend dat del Toro de film niet zal maken, maar wel de fantasierijke Tarsem Singh, en hij bezig zou zijn met een andere verfilming van een sprookje, met name Beauty and the Beast (2013) waarin we de Harry Potter babe Emma Watson zouden aantreffen.

Mirror Mirror van Relativity Media zou een vrij accurate adaptatie worden van het verhaal van de gebroeders Grimm, met een prins (Armie Hammer), een koning (Sean Bean) en zeven dwergen. De eerste keuze voor sneeuwwitje had eigenlijk moeten gaan naar Saoirse Ronan, die volgens wat ik kan uitmaken uit hun mijn bescheiden mening ook een betere actrice was, werd uiteindelijk niet gekozen omwille van haar te jonge leeftijd en te kleine gestalte in vergelijking met de rol van de prins, gespeeld door Armie Hammer, een acteur die eerder nog weigerde zijn borsthaar af te scheren voor een shot met de boze heks waarbij het shot dan aar werd weggelaten. Ik hoop dat de makers hier de juiste keuzes hebben gemaakt.

Maar ik denk dat de producers van Mirror Mirror zich nog meer zorgen zullen maken omwille van een geduchte concurrent. Inderdaad, er zal diezelfde periode een tweede sneeuwwitje-film op de markt komen en dan nog wel een productie onder de hoede van Universal. Snow White and the Huntsman (2012) brengt een eigenzinnige versie van het verhaal van sneeuwwitje, met het tiener-idool Kristen Stewart als Snow White, Charlize Theron als de boze heks en Chris Hemsworth als prins/The Huntsman. Veder zien we ook nog de naam van Ian McShane opduiken in de rol van Caesar, één van de zeven dwergen die nota bene allemaal namen hebben van Romeinse keizers: Caesar, Tiberius (Nick Frost), Constantine (Bob Hoskins), Claudius (Toby Jones), Hadrian (Eddie Marsan), Nero (Johnny Harris) en Trajan (Ray Winstone). De regie van de film is in handen van Rupert Sanders, een regisseur zonder langspeelfilm-ervaring maar wel een befaamd pub-regisseur.

Laten we hopen dat de laatste filmproductie zijn lessen heeft getrokken van het afschuwelijke Red Riding Hood (2011). Een adaptatie van een oud sprookje spreekt me meer aan dan een getrouwe weergave ervan, maar dat wil niet zeggen dat je het moet verminken tot een teenage soap-opera. En met de casting van Twilight actrice Kristen Stewart heb ik hier wel wat schrik van.

Maar de strijd tussen de twee films is begonnen. Ik weet niks van de regisseur van Snow White and the Huntsman af, dus kan ik ook niet inschatten wat hij ervan zal bakken. Maar de adaptatie-formule lijkt me wel interessanter. Daarnaast heb ik een voorkeur voor Charlize Theron als boze heks, boven die van Julia Roberts. Zelfs Kristen Stewart vind ik een betere cast voor sneeuwwitje dan Lily Collins. Anderzijds hebben heel wat acteurs bedankt voor een rol in Snow White and the Huntsman; gaande van Hugh Jackman, Johnny Depp, Tom Hardy tot Viggo Mortensen. Ik ga afwachten op de eerste trailers om me verder uit te spreken welke van de twee het onderspit zal moeten delven.

Update 11/11/2011: En hieronder hebben we dan de trailer van Snow White and the Huntsman en de beelden zien er sterk uit. Mijn enige bedenking is waarom ze de muziek van Daft Punk (Tron: Legacy) en Hans Zimmer (Inception) hebben willen namaken. Ik ben er vrij zeker van dat geen van beide muziekmakers hebben gewerkt op deze prent (anders zou er toch al een vermelding staan op Imdb). Maar goed, het is een trailer en het zou niet de eerste keer zijn dat muziek van een andere film wordt gebruikt om de beelden op te krikken, ook al doet het wat afbreuk aan de creatie. Anderzijds ben ik onder de indruk van het visuele aspect. Er steekt zelfs een soort Lord of the Rings vibe in de trailer, zeker met de stem van Charlize Theron die doet denken aan die van Galadriel. Charlize ziet er tevens bangelijk uit. Vergelijk dat maar eens met de lullige outfit van Julia Roberts! Ik kijk hier al naar uit.

***Related Post***
21/02/2011: Mila Kunis wordt heks in Oz: The Geat and Powerful
12/02/2011: Famke Janssen als boze heks in Hansel and Gretel
11/02/2011: Julia Roberts in de rol van de boze heks in Mirror Mirror
14/06/2010: Regisseur del Toro benaderd voor sneeuwwitje film

Wanneer regisseur Jason Reitman (Thank You For Smoking, Juno) en scenariste Diablo Cody (Juno) opnieuw de krachten bundelen, dan is de kans groot dat de film in mijn eindejaarslijstje zal komen. Die twee jonge filmmakers hebben barsten gewoon van het talent, en het is dan ook uitkijken naar de opkomende Young Adult (2011).

Korte inhoud: Niet lang na haar echtscheiding keert Mavis Gary (Charlize Theron), een fictieschrijfster, terug naar haar huis in een klein dorpje ergens in Minnesota. Ze wil de hoogtijdagen van weleer herleven en is van plan om de relatie met haar ex-vriendje (Patrick Wilson) van toen op te rakelen. Deze laatste is nu echter getrouwd en heeft kinderen. De thuiskomst loopt niet zoals gepland, en dus vormt Mavis een ongewone band met een andere ex-klasgenoot (Patton Oswalt) die de middelbare school ook niet helemaal achter zich heeft kunnen laten.

We gaan dus de nostalgische toer op met mensen die willen terugkeren naar hun schoolperiode, of er gewoon nog zijn in blijven steken. Maar de gekozen muziek van David Bowie's (Queen Bitch), zou erop kunnen wijzen dat deze prent iets minder opgewekt en grappig zal zijn dan Juno. Charlize Theron speelt een leuke bitchy rol en Patrick Wilson is gewoon perfect gecast voor dit soort verhalen. Maar de casting in de Jason Reitman films zijn meestal wel dik in orde. Hier krijgen we ook Elizabeth Reaser, Emily Meade, Collette Wolfe en J.K. Simmons te zien.

Het zou me niet verbazen dat de makers hopen op een paar nominaties voor de Oscars, net zoals dat ook al het geval was met Juno, ook al maken ze volgens mij nog maar weinig kans op de Oscar voor Beste acteur, want deze is al ingenomen door een andere acteur en de Oscar voor Beste Regie zou wel eens door een oude bekende verzilverd kunnen worden. Maar de Oscar voor Beste script kan nog alle kanten uit.

Young Adult zou ergens in februari 2012 in onze bioscoop moeten landen, dus wordt het nog even afwachten of deze prent zijn hoge verwachtingen kan invullen. Hieronder kunnen jullie in ieder geval al genieten van de trailer.

En hier is dan onze eerste shocker van het jaar, de twee Alien prequels die Ridley Scott zou regisseren voor 2011 en 2012 zijn DOOD en BEGRAVEN! Het geleverde script-werk van Jon Spaihts (The Darkest Hour) zal vertaald worden naar een compleet nieuw en origineel science-fiction filmproject, genaamd Prometheus (2013). Actrice Noomi Rapace (The Girl With The Dragon Tattoo) zou er de hoofdrol in opnemen. Het zijn de mensen van Deadline die het nieuws breken:

Damon Lindelof (Lost, Star Trek) en Scott hebben ondertussen verder gewerkt aan het scenario die hen heeft geleid in een totaal nieuwe richting. Maar veel details willen ze niet loslaten. De grote lijnen wil Ridley Scott wel vertellen: "While Alien was indeed the jumping off point for this project, out of the creative process evolved a new, grand mythology and universe in which this original story takes place. The keen fan will recognize strands of Alien’s DNA, so to speak, but the ideas tackled in this film are unique, large and provocative. I couldn't be more pleased to have found the singular tale I'd been searching for, and finally return to this genre that's so close to my heart."

Lindelof zei: "In a world flooded with prequels, sequels and reboots, I was incredibly struck by just how original Ridley's vision was for this movie. It's daring, visceral and hopefully, the last thing anyone expects. When I sat in a movie theater as a kid, feet raised off the floor for fear that something might grab my ankles, I never dreamed in my wildest imagination I would one day get to collaborate with the man responsible for it. Working alongside him has been nothing short of a dream come true."

Het is wel opmerkelijk dat Fox zomaar de plannen heeft laten varen op iets wat hen potentieel veel geld had kunnen opleveren. Heel veel mensen kennen de alien films, en meer mensen zouden interesse hebben om een nieuwe episode van deze saga te zien, in plaats van een compleet onbekende science-fiction film. Anderzijds ben ikzelf en ik veronderstel veel filmgeeks eigenlijk niet rouwig om het idee een nieuwe en originele science-fiction prent te zien van Ridley Scott. Ik heb ondertussen al in 5 verschillende richtingen de Giger-aliens gezien, en stond niet meteen de wachten op nog een 6de versie. Ik had ook gemengde gevoelens omtrent de onthullingen van de mysterieuze 'space cowboy' uit de eerste Alien film. David Lynch zei ooit: "When you talk about things, a big thing becomes small." Hetzelfde zou zijn gebeurd met de achtergrond van die mysterieuze alien-killers.

De namen van Angelina Jolie en Charlize Theron zijn ondertussen ook al gevallen en verwacht wordt dat één van hen ook betrokken zal zijn bij het nieuwe filmproject. Wat betreft H.R. Giger, de artiest die de aliens heeft ontworpen en verondersteld was om opnieuw aan de prequels te werken, hierover is nog niets bekend. Maar verwacht wordt dat hij bedankt zal worden voor geleverde diensten. De kans is bijzonder klein dat hij een nieuw ontwerp zou maken, gezien zijn stijl teveel zou verwijzen naar de vorige alien-ontwerpen. Een spijtige zaak, want de man is een beetje slachtoffer geworden van slechte contracten en financieel een beetje in ’t zak gezet. Dit had nu met de prequels recht kunnen gezet worden.

De nieuwe science-fiction prent zou pas in maart 2012 in de zalen komen. Tot dan kan u debatteren of u wel of niet de ontstaansgeschiedenis van de Giger-aliens wou zien.

***Related Posts***
06/09/2010: Ridley Scott vertelt over de alien prequels
25/04/2010: Ridley Scott maakt 2 alien prequels
29/04/2009: Alien voor Ridley Scott, Predator voor Rodriguez
07/07/2008: Top 10 Best Monster
28/08/2007: Aliens vs. Predator: Requiem trailer
09/07/2005: Ridley Scott kiest voor Alien 5
10/04/2005: Alien 5 of Gladiator II
09/12/2004: Alien 5 zit er misschien aan te komen
03/11/2004: Alien vs. Predator van Paul W.S. Anderson
27/07/2004: Alien vs. Predator vs. Stupid Scientists

Net als bij vampierenfilms zien we tegenwoordig de ene na de andere apocalyptische film tevoorschijn komen. The book of Eli, I am Legend, Doomsday & binnenkort Mad Max 4: Hollywood is weer zijn onoriginele zelve. Maar er zijn uitzonderingen. Gelukkig maar staat bij dit apocalyptisch drama regisseur John Hillcoat achter het roer. Deze zorgt voor een ingetogen, realistische en vooral harde filmover het leven na een (niet nader vernoemde) wereldramp.

The Road (2009) is een verademing in zijn genre. Hij werpt geen groot licht op de Apocalyps zelf (verwacht het tegenovergestelde van attractie 2012), maar concentreert zich eerder op de ontroerende overlevingstocht van een vader en zijn zoon en diens relatie, in een grauwe wereld waar amper voedsel en drinkbaar water voorhanden is. Hun leefwereld is de meest realistische van alle rampenfilms en dat maakt alles diepzinniger & meeslepender. In het echte leven zou onze planeet er na bijvoorbeeld een komeetinslag ook zo uitzien vermoed ik.

Deze film is gebaseerd op het gelijknamige boek van topschrijver Cormac McCarthy, die voor dit werk de Pulitzer-price won. Hillcoat nam wijselijk zowat alles van het boek mooi over in de film. Geen andere interpretaties of plotwendingen. Er zijn genoeg boekverfilmingen waar cineasten de mist ingaan door wijzigingen aan te brengen in het script of belangrijke elementen weg te schrappen uit het verhaal. Denk maar recent aan The Golden Compass (een catastrofe op alle vlakken, onder andere dankzij een vreemde keuze van regisseur). Waarom studio’s nog steeds onervaren en gewoonweg slechte regisseurs grote projecten laten leiden is één van de grootste mysteries in de hedendaagse filmwereld… Groot voorbeeld: het opkomende 3D-vehicel The Three Musketeers van Paul WS Anderson. (hopelijk weer geen wegwerpcinema van deze knoeier?) Hier is dat dus niet het geval. Even bedenken trouwens dat de gebroeders Coen ook met veel respect voor diezelfde schrijver No country for Old men hebben verfilmd. Deze won zowaar de Oscar voor beste film.

Korte inhoud: Een vader (Viggo Mortensen) en zijn zoon (Kodi Smit-McPhee) zijn één van de weinige overlevenden nadat een wereldramp de aarde in een donkere, levenloze hoop ellende heeft veranderd. Bomen en groen zijn er nog amper, zowat alle dieren zijn uitgestorven door gebrek aan natuurlijke voedselbronnen, drinkbaar water is schaars en de zon is nergens meer te bespeuren. Enkel een doktergrijze aswolk overschaduwt het dorre, kleurloze landschap. Overleven is niet evident. Dag na dag trekken vader en zoon verder naar het Zuiden, waar ze hopen op betere leefomstandigheden. Ze zijn echter constant in gevaar, daar vele overlevenden ‘de gemakkelijke weg’ hebben gekozen: ze bezondigen zich aan het kannibalisme. Op hun tocht komen onze twee personages geweld, droefheid, moedeloosheid maar ook liefde tegen. Liefde tussen vader en zoon. Hun band is het enige dat ze nog hebben en dit sterkt hen. Het geeft hen de drive om te overleven. Maar heeft dat wel nut? Hoe verder ze trekken, hoe meer vernieling en depressie dat ze tegenkomen…

Het is opzienbarend dat John Hillcoat met dergelijke negatieve, sombere prent toch heel de film lang kan weten boeien. Ook het mainstream publiek lustte dit meesterlijk filmpje wel. Al was het maar om de voeling die je hebt met de levensechte setting ( te danken aan meester-cinematograaf Javier Aguirresarobe) en zijn uit het leven gegrepen personages. Huivermomenten telt deze film niet veel, maar als er één is dan grijpt het je bij de keel. Schokkende beelden van opgesloten, uitgemergelde mensen die als vee worden behandeld en opgegeten door kannibalen: een taaie bedoeling die blijft nazinderen… De constante dreiging die vader en zoon ervaren werkt meeslepend & de moedeloosheid die ze ervaren als ze geen voedsel vinden dwingt je tot nadenken hoe goed we het hebben in het echte leven. Binnenkort is het misschien wel vechten om te overleven, daar gaan we alleszins toch naartoe.

In dit drama hebben we te maken met topprestaties van o.a. Viggo Mortensen. Deze staat erg sterk te acteren. Na de Lord of The Rings trilogy stelde hij niemand teleur: hij ging verder op deze trampoline van succes en werd gecast in de ene kwaliteitprent na de andere, waarvan deze samen met A History of Violence en Eastern Promises zijn beste rol is. Deze man gaat nog een Oscar winnen, let op mijn woorden. Misschien met Eastern Promises 2, één van de meest geanticipeerde sequels in jaren wat mij betreft.

Kodi Smit-McPhee zet trouwens een Oscarwaardige rol neer als de zoon wiens ziel getekend wordt door pijn, geweld, ziekten en overlevingsdrang. Deze zeer jonge acteur gaat een grote toekomst tegemoet in Hollywood. Verder zien we Charlize Theron enkele keren verschijnen in enkele karig maar met perfecte timing gekozen flashbacks naar een zonnig en kleurrijk verleden. Dit wekt emoties los en geeft de film een extra stimulans. Een haast onherkenbare Robert Duvall speelt ook mee als een zwerver & naar het einde toe zien we ook nog Guy Pearce verschijnen na een beenharde wending in het verhaal.

Waarom dat deze film geen enkele Oscar heeft gewonnen ontgaat me trouwens volledig… Mist de film commerciële uitstraling misschien? Deze John Hillcoat is misschien niet zo commercieel gezind als vele collega-regisseurs maar heeft evenveel talent als andere opkomende cineasten zoals Christopher Nolan Darren Aranofsky. Ik ben zeer benieuwd naar toekomstige projecten van deze man. Ik verwacht dat hij nog prachtige films gaat maken, hopelijk zo beklemmend en fris als deze.

Conclusie: Dit is ontegensprekelijk één van de beste films ooit in zijn genre en zou gezien moeten worden door zowel fans van het genre alsook mainstream publiek. Deze topper is nu uit op DVD en blu-ray.

***Related Post***
03/03/2010: Een ongeschoren Viggo de apocalyptische toer op in The Road

Om de zoveel jaar is er wel een nieuwe Marilyn Monroe biopic in de maak, maar deze keer worden de grote kanonnen ingezet. Niemand minder dan actrice Naomi Watts werd aangesproken om het blonde filmicoon en 50'ties sekssymbool te vertolken. Blonde (2011) zal gebaseerd zijn op het eigenzinnige werk van Joyce Carol Oates, een boek die de innerlijke gevoelswereld van Marilyn wil bloot leggen en meer als fictie dan als biopic gezien kan worden.

Volgens de mensen van ScreenDaily zou de Nieuw-Zeelandse regisseur Andrew Dominik (Chopper, The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford) de film in beeld brengen. Hij krijgt hiervoor een productiebudget van 20 miljoen dollar. Hij zei het volgende over de biopic:

"Why is Marilyn Monroe the great female icon of the 20th Century? For men she is an object of sexual desire that is desperately in need of rescue. For women, she embodies all the injustices visited upon the feminine, a sister, a Cinderella, consigned to live among the ashes.

I want to tell the story of Norma Jean as a central figure in a fairytale; an orphan child lost in the woods of Hollywood, being consumed by that great icon of the twentieth century."

Naomi Watts was 6 jaar geleden genomineerd voor een Oscar voor het drama 21 Grams (2003), maar verloor het van Charlize Theron voor de film Monster. Maar dit lijkt het soort film waarmee de actrice terug in de nominatielijst kan belanden, gezien de rol eigenlijk wel op haar lijf is geschreven. Hier is trouwens al een gelekte afbeelding van Watts als Marilyn. De actrice is binnenkort te zien naast Sean Penn in de thriller Fair Game (2010) van Doug Liman (The Bourne Identity, Mr. & Mrs. Smith).

De veelgeprezen auteur Cormac McCarthy heeft na No Country For Old Men (2007) van de Gebroeders Coen, een nieuwe verfilming van één van zijn boeken (meerdere malen werd bekroond) in omloop, The Road (2009) van regisseur John Hillcoat.

Maar blijkbaar is Hollywood nog niet klaar voor McCarthy's grimmige realisme, want de prent werd desondanks de positieve filmkritieken, zwak onthaald bij het publiek. Je zou denken dat de toeschouwer in tijden van crisis kiest voor opbeurende verhaaltjes in plaats van grauwe visies over de nabije toekomst. Met een productiebudget van 20 miljoen dollar bracht de film amper 8 miljoen op in de States, en dat is uiteraard veel te weinig.

Korte inhoud: Door natuurgeweld is Amerika binnen in een korte tijd platgebrand en verwoest. Er zijn weinig overlevenden en aan water en voedsel is gebrek. Slechts bewapend met pistool trekken vader (Viggo Mortensen) en zoon (Kodi Smit-McPhee) door het stoffige en sombere landschap op zoek naar een veilig onderkomen. Hun leven draait om overleven in een omgeving waarbij de grenzen zijn verdwenen tussen goed en kwaad.

Andere rollen zijn weggelegd voor Robert Duvall, Garrett Dillahunt, Guy Pearce en Charlize Theron. Maar alle aandacht gaat uiteraard naar de onherkenbaar bebaarde Mortensen en de jonge Smit-McPhee, die het noodlottige tweetal vertolken waar het in de verhaal allemaal om draait, waar ze het hard te verduren krijgen in een deze doodse en koude omgeving. The Road draait om de overlevingsdrang en liefde tussen de vader en zoon. De kracht zit hem dan ook in de bijna poëtische vertelling van hun relatie en de worsteling met het bestaan. Als we het verhaal bekijken had het een film kunnen zijn van de broers Dardenne.

In zijn vorige film, The Proposition (2005), bespeelde de Australische regisseur John Hillcoat al het thema van het menselijke geweld. In deze western werden twee mannen opgepakt, samen met hun psychopathische broer, en van een brute misdaad beschuldigd. De ordehandhaver maakt dab een bijna onmogelijk voorstel in een poging een einde te maken aan de bloedige vicieuze cirkel. De crimineel moet zijn oudste broer doden ofwel wordt zijn jongere broer vermoord. Ook in The Road wordt het geweld op een poëtisch filosofische manier benaderd, een heel klein beetje in de stijl van de Terrence Malick films, maar het is vooral ook een moralistische prent: "Wij moeten beter met elkaar omgaan. Wij moeten zorg dragen voor onze planeet."

Speciale effecten zijn niet te bespeuren. Hillcoat nam zich voor een realistische film te maken en koos er daarom voor een prent zonder CGI, maar berust daarentegen wel op de grauwe fotografie van Javier Aguirresarobe (Mar Adentro, The Others) . De film is al vanaf 27 januari 2010 in onze zalen.

***Related Post***
10/09/2010: The Road review