De FilmBlog

Het is onbegonnen werk om een lijstje te maken van dé beste filmposters aller tijden. Er zijn oneindig veel films en dus ook oneindig veel filmposters, en elke film heeft tegenwoordig ook 7 verschillende versies met soms radicaal andere grafische benaderingen. Ik heb me dus voor het lijstje Top 10 Worst Movie Posters beperkt tot de filmposters die niet ouder zijn dan 3 of 4 jaar. Mocht het all time zijn dan had mijn lijst vol gestaan met 70’ties exemplaren (en dit voor zowel de beste als de slechtste filmposters), ik denk dan aan films als Semi-Tough (1977), The Black Gestapo (1975) of Moonraker (1979). De pret kon gewoon niet op en de creativiteit vierde tevens hoogdagen.

Ik heb me ook niet laten meeslepen door het B-circuit zoals Kinky Kong (2006) en dergelijke troep. Deze films zijn meestal gemaakt met een miezerig klein budget dat die affiches vaak home-made zijn. De posters worden ook niet meteen 'au serieus' genomen. En dat is trouwens ook het geval met bepaalde recente films die er alles aan doen om net een kitscherige toon te zetten of gewoon willen opvallen door een compleet gebrek aan smaak zoals bij Big Momma’s House 2 (2006).

Voor deze 12e BlogTalk hebben ook At The Movies en Popcorn hun top 10 samengesteld. Volgende week vinden jullie hier trouwens de Top 10 van de Beste Filmposters. Mochten jullie nog een aantal filmposters weten die ik over het hoofd zou gezien hebben, laat het dan weten in de reacties.

10. The Interview (2007)

Als ik het niet beter wist dan zou ik denken dat het hier om een Vlaamse filmposter gaat. Maar neen, Interview is de nieuwe film van acteur/regisseur Steve Buscemi, en geen verkeerde film als je de filmrecensies mag geloven. Het gaat hier trouwens over een remake van Interview (2003) van de vermoorde Hollandse cineast Theo van Gogh. Het probleem is dat deze affiche mij zeker niet warm maakt om de film te zien. Het lijkt een amateurs-collage van twee nietszeggende, met surface-blur-bewerkte, portretten waar de ogen door een prutser zijn geretoucheerd in photoshop. Ik zwijg ook nog over de foute zwarte shading om alles aan elkaar te kleven en de zwarte blur die achter de namen van de twee hoofdacteurs werd gezet. Deze film verdient beter, véél beter.

09. Over Her Dead Body (2008)

Over Her Dead (cgi) Body is niet alleen een slechte komedie maar diegene die de poster in elkaar heeft gestoken moet dringend een les anatomie volgen. Bekijk de heupen van Eva Longoria. Die lijken wel zo uitgeroken als haar nieuwe achternaam op de poster. Het heeft er trouwens alle schijn van dat Eva zelfs niet kwam opdagen voor de fotoshoot en dat ze gewoon haar gezicht hebben geplakt op dat van een model of zelfs een cgi-lichaam. Het doet me trouwens een beetje denken aan de Basic Instinct 2 poster waar Sharon Stone naar goede gewoonte met haar benen open staat. Het enige foutje is dat we duidelijk kunnen zien dat het om knip-en-plakwerk ging, want in de reflectie van de spiegel zagen we dat dit een ander hoofd was met natte haren in plaats van gedroogde blonde haren.

08. Date Movie (2006)

Date Movie is verondersteld om zo'n wacko spoof komedie te zijn, in navolging van de Scary Movies, Epic Movie en wat nog allemaal. Heel leuk, maar welke nitwit heeft het cleenex-concept bedacht en de tag "Everyone wants a happy ending"?! Waar zit de grap? Of moet je de film zien om te weten waarover het gaat? Sorry maar dat heb ik er niet voor over. Het enige wat de film en de poster misschien gemeen hebben is hun nonsense-gehalte.

07. Street Kings (2008)

Filmposters van amateurs kan je er zo uithalen. Ze ondertekenen hun werk met slechte cut-outs (vaak met wit randje of witte blur). Meestal staan de ogen compleet onjuist of zijn de handen te groot of te klein,… Bekijk trouwens ook de design-verkrachting van The Accidental Husband (2008). Maar bij deze Street Kings (2008) hebben ze zelfs de trigger-vinger van Keanu Reeves vergeten.

06. Spider-Man 2 (2004)

Sommige filmposters kunnen zich geen fouten veroorloven. Een film als Spider-Man 2 verdient het beste van wat de markt te bieden heeft op vlak van grafische vormgeving. Kan iemand mij dan uitleggen wat de hand van Kirsten Dunst doet op de schouder van Spiderman? Ofwel maakt zij deel uit van de Fantastic Four groep en kan ze haar armen uitlengen, ofwel heeft ze twee ellebogen. Hoe dan ook, deze poster klopt niet.

05. The Wicker Man (2006)

Er zijn vaak heel wat verbanden tussen slechte films en slechte filmposters. Een mooie film met sfeerscheppende, poëtische fotografie zorgt er meteen voor dat de graphic designers hun inspiratie kunnen halen uit het beeldmateriaal. Bij slechte films daarentegen moeten de designers liegen. En dit heeft niet altijd een gewenst effect. Neem nu The Wicker Man remake. De film is een samenraapsel van idiote scenes en belachelijke dialogen ("Killing me won't bring back your honey back!" – "Step away from the bike!" - "How'd it get burned? How'd it get burned? How'd it get burned? I-DON’T-K-NOW") Bekijk hier de samenvatting van de film. Maar ook de poster trekt op geen fluit. De compositie van het meisje en de onscherpe close-up van het bijen-gezicht met de ogen die wegkijken ronduit wansmakelijk te noemen. Maar dit is trouwens niet de enige Nicolas Cage poster om van te huilen. Remember National Treasure 2.

04. Charlie Wilson's War (2008)

Sommige filmposters doen zelfs de moeite niet meer om ons te behagen, zoals deze Charlie Wilson’s War. Wat is het idee achter dit concept? Lijkt wel of het een setfoto is waar de incognito Philip Seymour Hoffman met snor en zonnebril Tom Hanks en Julia Roberts kwam bespieden. "Who said they couldn’t bring down the Soviet empire" luidt de tag. WTF!?

03. Mad Money (2008)

De poster van Mad Money is grappiger dan de film. Bekijk het lichaam van Diane Keaton. Hier klopt iets niet. Lijkt wel of haar lichaam uit 6 verschillende stukken bestaat die ze achteraf aan elkaar hebben geplakt. Ze hebben Diane trouwens groeihormonen gegeven want ze lijkt zowaar even groot als Katie Holmes die feitelijk 6 cm groter is. Dat dit niet de eerste Diane Keaton-poster is die zwaar toegetakeld werd door photoshop-prutsers bewijst ook deze Because I Said So poster.

02. Snakes on a Plane (2006)

Zoek de fout in deze Snakes on a Plane poster! Dat de film niet serieus te nemen is mag wel zijn, maar ik heb de film gezien en ik ben van mening dat ze maar een heel klein beetje de kaart van de parodie hadden getrokken. Deze poster is eigenlijk een mooie samenvatting van het slangen-project. Het ziet er allemaal 'cool' uit en Snakes on a Plane wil ook daadwerkelijk als 'cool' aanzien worden, maar de makers zijn te dom om iets deftig in elkaar te steken.

01. Good Luck Chuck (2007)

Maar alle eer gaat naar de nitwits van deze Good Luck Chuck poster. De makers kwamen op het achterlijke idee om de ongelukkige Rolling Stone cover van Yoko Ono en John Lennon te stelen voor hun debiele 12-in-een-dozijn komedie. Heeft de film iets van doen met de relatie die Lennon en Ono hadden. Nope, maar het was waarschijnlijk een leuk idee na een paar glazen vodka. De foto lijkt opnieuw op plak-en-knip werk van de gezichten van Jessica Alba en Dane Cook (let op de ogen en de schaduwen) en de poster ziet er allesbehalve uitnodigend uit. Integendeel. De poster is de reden waarom ik deze film zelfs niet op dvd wil zien.

***The Movie BlogTalk***
BlogTalk #1: Top 10 Beste Horror
BlogTalk #2: Top 10 Irritaties bij een Bioscoopbezoek
BlogTalk #3: De Meest Overgewaardeerde Films
BlogTalk #4: Het Beste & Slechtste uit 2005
BlogTalk #5: Top 10 Beste TV-Series
BlogTalk #6: Top 10 Favourite 80ties Movies
BlogTalk #7: Top 10 Favoriete FilmScores
BlogTalk #8: Top 10 Best Movie Kiss
BlogTalk #9: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
BlogTalk #10: Top 10 Killer Babes
BlogTalk #11: Het Beste & Slechtste uit 2007
BlogTalk #13: Top 10 Best Movie Posters
BlogTalk #14: Top 10 Best Monster
BlogTalk #15: Top 10 Best & Worst Movies of 2008

Geen enorm grote verrassingen dit jaar bij de uitreiking van de 80e Academy Award Show, alles was zoals verwacht goed verdeeld en smaakvol gepresenteerd door Jon Stewart. Voor diegene die mijn Oscar-prognose en Oscar-tips op de voet hebben opgevolgd zullen het met mij eens zijn. De grote winnaar van de avond was zoals ik had verwacht No Country for Old Men met 4 belangrijke oscars (Best Picture, Best Director, Best Adapted Screenplay en Best Supporting Actor).

De Oscar voor Beste Actrice ging naar de Franse Marion Cotillard voor haar rol als Edith Piaf in La Môme (2007). "Bedankt Olivier Dahan, jij hebt mijn leven ondersteboven gehaald, ik ben sprakeloos", verklaarde de actrice vol emoties. Simone Signoret (Beste Actrice voor Room at the Top) en Juliette Binoche (Beste Bijrol voor The English Patient) waren tot op vandaag de enige twee Franse actrices die een Oscar hadden gewonnen. Dat was in 1960 voor 'Les chemins de la haute ville'. Marion Cotillard nam het in dezelfde categorie op tegen de Australische actrice Cate Blanchett (Elizabeth: the golden age), de Britse Julie Christie (Away from her) en de Canadese Ellen Page (Juno). Ik had wel nooit verwacht dat Tilda Swinton zou winnen voor Best Supporting Actress, maar bon, ik ben blij dat er toch iets onvoorspelbaars in zat. Trouwens ook opmerkelijk dat alle acteursprijzen zij gegaan naar Europeanen. Ook mooi dat The Bourne Ultimatum zomaar eventjes 3 oscars op zak mocht steken. De Franse film 'Le Mozart des pickpockets' versloeg in de categorie Beste Kortfilm de Belgische hoop voor de Oscars 'Tanghi Argentini' van regisseur Guido Thys. Hieronder het overzicht.

BEST MOTION PICTURE OF THE YEAR
* No Country for Old Men

There Will Be Blood
Atonement
Juno
Michael Clayton

ACHIEVEMENT IN DIRECTING
* Joel Coen and Ethan Coen - No Country for Old Men

Paul Thomas Anderson - There Will Be Blood
Jason Reitman - Juno
Julian Schnabel - The Diving Bell and the Butterfly
Tony Gilroy - Michael Clayton

PERFORMANCE BY AN ACTOR IN A LEADING ROLE
* Daniel Day-Lewis - There Will Be Blood

George Clooney - Michael Clayton
Johnny Depp - Sweeney Todd The Demon Barber of Fleet Street
Tommy Lee Jones - In the Valley of Elah
Viggo Mortensen - Eastern Promises

PERFORMANCE BY AN ACTRESS IN A LEADING ROLE
* Marion Cotillard - La Vie en Rose

Julie Christie - Away From Her
Cate Blanchett - Elizabeth: The Golden Age
Laura Linney - The Savages
Ellen Page – Juno

PERFORMANCE BY AN ACTOR IN A SUPPORTING ROLE
* Javier Bardem - No Country for Old Men

Tom Wilkinson - Michael Clayton
Casey Affleck - The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford
Philip Seymour Hoffman - Charlie Wilson’s War
Hal Holbrook - Into the Wild

PERFORMANCE BY AN ACTRESS IN A SUPPORTING ROLE
* Tilda Swinton - Michael Clayton

Amy Ryan - Gone Baby Gone
Cate Blanchett - I’m Not There
Ruby Dee - American Gangster
Saoirse Ronan - Atonement

ADAPTED SCREENPLAY
* Joel Coen & Ethan Coen - No Country for Old Men
Christopher Hampton - Atonement
Sarah Polley - Away From Her
Ronald Harwood - The Diving Bell and the Butterfly
Paul Thomas Anderson - There Will Be Blood

ORIGINAL SCREENPLAY
* Diablo Cody – Juno
Nancy Oliver - Lars and the Real Girl
Tony Gilroy - Michael Clayton
Brad Bird - Ratatouille
Tamara Jenkins - The Savages

BEST FOREIGN LANGUAGE FILM OF THE YEAR
* The Counterfeiters (Austria)
Katyn (Poland)
Beaufort (Israel)
Mongol (Kazakhstan)
12 (Russia)

BEST ANIMATED FEATURE FILM OF THE YEAR
* Ratatouille
Persepolis
Surf’s Up

ACHIEVEMENT IN ART DIRECTION
* Sweeney Todd The Demon Barber of Fleet Street - Dante Ferretti; Set Decoration: Francesca Lo Schiavo
American Gangster - Arthur Max; Set Decoration: Beth A. Rubino
Atonement - Sarah Greenwood; Set Decoration: Katie Spencer
The Golden Compass - Dennis Gassner; Set Decoration: Anna Pinnock
There Will Be Blood - Jack Fisk; Set Decoration: Jim Erickson

ACHIEVEMENT IN CINEMATOGRAPHY
* Robert Elswit - There Will Be Blood
Roger Deakins - The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford
Roger Deakins - No Country for Old Men
Seamus McGarvey - Atonement
Janusz Kaminski - The Diving Bell and the Butterfly

ACHIEVEMENT IN COSTUME DESIGN
* Alexandra Byrne - Elizabeth: The Golden Age
Albert Wolsky - Across the Universe
Jacqueline Durran - Atonement
Marit Allen - La Vie en Rose
Colleen Atwood - Sweeney Todd The Demon Barber of Fleet Street

BEST DOCUMENTARY FEATURE
* Taxi to the Dark Side
Sicko
No End in Sight
Operation Homecoming: Writing the Wartime Experience
War/Dance

ACHIEVEMENT IN FILM EDITING
* Christopher Rouse - The Bourne Ultimatum
Juliette Welfling - The Diving Bell and the Butterfly
Jay Cassidy - Into the Wild
Roderick Jaynes - No Country for Old Men
Dylan Tichenor - There Will Be Blood

ACHIEVEMENT IN MAKEUP
* Didier Lavergne and Jan Archibald - La Vie en Rose
Ve Neill and Martin Samuel - Pirates of the Caribbean: At World’s End
Rick Baker and Kazuhiro Tsuji – Norbit

ACHIEVEMENT IN MUSIC WRITTEN FOR MOTION PICTURES (ORIGINAL SCORE)
* Dario Marianelli – Atonement
Alberto Iglesias - The Kite Runner
James Newton Howard - Michael Clayton
Michael Giacchino - Ratatouille
Marco Beltrami - 3:10 to Yuma

ACHIEVEMENT IN MUSIC WRITTEN FOR MOTION PICTURES (ORIGINAL SONG)
* “Falling Slowly” – Once - Glen Hansard and: Marketa Irglova
“Raise It Up” - August Rush
“Happy Working Song” – Enchanted - Stephen Schwartz
“So Close” – Enchanted - Stephen Schwartz
“That’s How You Know” – Enchanted Alan Menken, Stephen Schwartz

ACHIEVEMENT IN SOUND MIXING
* Scott Millan, David Parker and Kirk Francis - The Bourne Ultimatum
Skip Lievsay, Craig Berkey, Greg Orloff and Peter Kurland - No Country for Old Men
Randy Thom, Michael Semanick and Doc Kane - Ratatouille
Paul Massey, David Giammarco and Jim Stuebe - 3:10 to Yuma
Kevin O’Connell, Greg P. Russell and Peter J. Devlin – Transformers

ACHIEVEMENT IN SOUND EDITING
* Karen Baker Landers and Per Hallberg - The Bourne Ultimatum
Randy Thom and Michael Silvers - Ratatouille
Skip Lievsay - No Country for Old Men
Matthew Wood - There Will Be Blood
Ethan Van der Ryn and Mike Hopkins – Transformers

ACHIEVEMENT IN VISUAL EFFECTS
* Michael Fink, Bill Westenhofer, Ben Morris and Trevor Wood - The Golden Compass
Scott Farrar, Scott Benza, Russell Earl and John Frazier - Transformers
John Knoll, Hal Hickel, Charles Gibson and John Frazier - Pirates of the Caribbean: At World’s End

En voor de meeste Vlamingen onder jullie die de show hebben gemist is hier de 60 seconden samenvatting, aslook een grappig filmpje waar Jennifer Garner wordt aangerand door de 64-jarige Gary Busey.

***Related Post***
22/01/2008: Mijn Oscar-Pronostiek

In de jaren van de Koude Oorlog stond er in de Amerikaanse politiek een congreslid op die er met de hulp van een afvallige CIA-agent in slaagde om Afghaanse rebellen clandestien te bewapenen in de strijd tegen de Russische troepen. Deze Charlie Wilson stond bekend als een alcoholist en een vrouwengek. Al zijn assistentes waren beeldschone vrouwen, voormalige schoonheidskoninginnen die in Washington en omstreken met hoongelach als de Charlie’s Angels werden genoemd. Met deze dames vierde hij overal waar hij kwam decadente feestjes. Naar verluidt nam hij ooit een Texaanse buikdanseres mee naar de Egyptische ambassade, zodat zij de Egyptische minister van defensie kon vermaken. De buikdanseres bleek echter een stripper die veel verder ging dan de Egyptenaren ooit hadden meegemaakt. Gelukkig maar voor Wilson vermaakten zij zich kostelijk, zodat hij na afloop van de bijeenkomst op hun steun kon rekenen. Over het leven van deze flamboyante Amerikaanse politicus maakte Mike Nichols (The Graduate, Working Girl ) de film Charlie Wilson’s War (2007). De rol van Wilson wordt gespeeld door verrassend genoeg gespeeld door Tom Hanks, die blijkbaar even komaf wil maken van zijn brave imago.

In december 1979 vallen de Russen Afghanistan binnen en raken in een bloedige strijd verwikkeld met Afghaanse vrijheidsstrijders, de moedjahedien. De CIA steunt in het geheim de moedjahedien om de strijd gaande te houden. Ze doen dit vanuit de Koude Oorlog-logica dat iedere vijand van de Russen een vriend van Amerika is. Charlie Wilson (Tom Hanks) is een Amerikaans congreslid. Hij heeft een reputatie als rokkenjager en dronkenlap, maar weet als geen ander het politieke spel te spelen. Als hij hoort dat de moedjahedien vechten met wapens uit de Eerste Wereldoorlog besluit hij zich voor hun zaak in te zetten. Tegen de wil van de CIA weet hij het budget voor Afghanistan met honderden miljoenen dollars te verhogen. Maar dat is niet genoeg voor Wilson. Samen met Gust Avrakotos (Philip Seymour Hoffman), een CIA-agent die uit de gratie is geraakt, en een team van CIA-experten slaagt hij erin om het leger van Afghaanse herders om te vormen tot een modern leger van soldaten met een heilige missie, die uiteindelijk de Russen uit Afghanistan verjagen. De verstrekkende gevolgen van deze grootste geheime operatie uit de geschiedenis van de CIA zijn dan nog niet te overzien. Hier vinden jullie de trailer.

Charlie Wilson’s War is gebaseerd op het gelijknamige non-fictieboek dat de gerenommeerde journalist George Crile in 2003 schreef. In zijn boek beweert Crile dat Wilson er persoonlijk voor verantwoordelijk is dat er een einde kwam aan de Koude Oorlog. Wellicht is dat teveel eer voor de politicus, maar hij heeft zeker zijn steentje bijgedragen. Via diverse achterdeurtjes bij de senaat en allerlei ambassades wist hij miljarden dollars binnen te halen. Met CIA-agent Gust Avrakotos aan zijn zijde lukte het hem tevens om, bepakt op de ruggen van muilezels, verschillende soorten wapens Afghanistan binnen te smokkelen. Wilson en Avrakotos waren, ondanks hun rol die ze speelde in het beëindigen van de Koude Oorlog, niet meteen geliefd bij hun collega's. De arrogante Wilson was een oneerlijke man die over de ruggen van anderen wilde scoren. Avrakotos had een bijzonder kort lontje en diplomatie kwam in zijn woordenboek niet voor. Zijn onuitstaanbare, roekeloze benadering had net zo goed verkeerd kunnen vallen bij de Russen. Het verhaal van Charlie Wilson’s War, door Aaron Sorkin (A Few Good Men, Malice) tot script verwerkt, heeft bovendien zijn uitwerking op het heden. Een groep louche mensen doen immorele dingen voor de goede zaak. En ook al werd Afghanistan dankzij hun acties bevrijd van de Russische bezetters, onbedoeld werd de weg vrijgemaakt voor een nóg groter gevaar in de vorm van Al Qaida en de Taliban. Of zoals Sorkin het omschrijft: "The two greatest threats we've faced are the spread of Soviet Communism and Islamic fanaticism, here's a guy who had a hand in ending one and accidentally starting the other."

Maar liefst 4 Oscarwinnaars zijn bij het maken van deze film betrokken. Behalve regisseur Mike Nichols, die het beeldje kreeg voor zijn klassieker The Graduate, en co-producent/acteur Tom Hanks (die won voor Philadelphia en Forrest Gump), spelen ook Julia Roberts (oscar voor Erin Brockovich) en Philip Seymour Hoffman (kreeg een oscar voor Capote) mee. In de film zijn ook nog rollen wegggelegd voor Emily Blunt (The Devil Wears Prada) en Ned Beatty (Network, Deliverance).

Hoewel Charlie Wilson’s War serieuze kwesties behandelt, ligt de nadruk van de film absoluut op entertainment. "Imagine how this big, tall, handsome, whiskey-swilling man surrounded by a bunch of bimbos and who had his own belly dancer travelling with him was responsible for the biggest jihad in modern history", aldus Hanks, die zich juist door het dubbelzinnige karakter van Wilson aangetrokken voelde. Volgens Hanks is het script slim, en draait niet rond de pot en kiest partij voor Wilson, ongeacht diens dubieuze reputatie en opportunistische werkwijze. Charlie Wilson’s War zou wel eens een grote frontrunner kunnen worden voor de aankomende Oscaruitreiking. Of de betrokken cast- en crewleden hun toch al volle prijzenkast binnenkort nog verder zullen uitbreiden, zal de toekomst uitwijzen. De film verschijnt bij ons op 16 januari 2008.