charlie hunnam

  • King Arthur: Legend of the Sword (2017) *** recensie

    Pin it!

    Ook bij deze King Arthur: Legend of the Sword (2017) was er een review-embargo, en dat deed bij menig filmcriticus de wenkbrauwen fronsen. En ja de film heeft heel wat problemen en de uiteindelijke flop was deels voorspelbaar. En toch heb ik genoten van deze Guy Ritchie film, ondanks de geheel onverdiende 27% op Rotten Tomatoes. Feit is, iedereen verwachte hier heel veel van, en wanneer het niet de 'King Arthur' film was waarop iedereen had gehoopt werden de fakkels en de drietand bovengehaald.

    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_poster02.jpg

    Korte inhoud: De jonge Arthur (Charlie Hunnam) heerst over de steegjes van Londonium (Londen uit de Romeinse periode), maar is zich niet bewust van het leven waarvoor hij is voorbestemd, tot op de dag wanneer hij het zwaard Excalibur in handen krijgt en direct uitgedaagd wordt, staat Arthur voor belangrijke keuzes. Hij sluit zich aan bij het verzet met de hulp van een mysterieuze jonge vrouw genaamd The Mage (Astrid Bergès-Frisbey) en Bedivere (Djimon Hounsou), moet hij de magische kantjes van het zwaard leren gebruiken. Wat Arthur te doen staat is zijn demonen confronteren en de mensen te verenigen om zich te wreken over de tiran Vortigern (Jude Law) die zijn kroon heeft gestolen heeft en zijn vader (Eric Bana) en moeder heeft vermoord.

    King Arthur brengt een geslaagde mix van Game of Thrones en Sons of Anarchy, geheel in Guy Ritchie mode, inclusief de slow motions, het heftig camera-geschud, de sarcastische boefjes en het scherpe montagewerk. Like it or hate it! Het is geen Lord of the Rings film en heeft daar op geen enkel moment de intentie voor. Toen ik de trailer zag had ik het gevoel dat de Guy Ritchie stijl misschien niet compatibel zou zijn met het 'medieval fantasy' genre, maar niet dus. Meer nog, het is verfrissend en het laat je nauwelijks op adem komen. De intro vertelt op 15 minuten tijd waar we zijn, wat het conflict is, wie de karakters zijn, en hoe Arthur de aanslag als peuter heeft overleefd en uiteindelijk is opgegroeid in de straten van Londinium van klein boefje tot een soort ringleider. Een andere regisseur had hier gemakkelijk 90 minuten voor nodig gehad. Guy Ritchie vertelt datgene wat essentieel is voor de kijker en doet het op een manier die bijzonder aanstekelijk is. Uiteraard, dit is geen getrouwe weergave van de legende.

    Mijn initiële vrees was dat er weinig 'magie' aan te pas zou komen met een actie-regisseur aan het roer. Helemaal niet. Meer nog, de film zit boordevol magie. Het is een loepzuivere 'fanatasy film' zoals ik ze wil zien met gigantische olifanten, magiërs, reuzenslangen, vuur-spells en duistere rituelen met offers aan octupus-achtige nymphen. Het is een spektakelfilm met een Charlie Hunnam die bijna een kwart van de film in blote gespierde torso rondloopt en de zintuigen van elke vrouw wel zal prikkelen. En qua spieren was het echt wel indrukwekkend. Kleine anekdote; Hunnam was zwaar afgevallen bij het laatste seizoen van SoA en hoewel Ritchie overtuigd was door zijn acterend vermogen had hij zijn twijfels over de fysiek van de acteur en deed tevens ook audities met Henry Cavill en Jai Courtney.

    Charlie wist dat zijn fysiek uiterst belangrijk was voor de rol en zei de regisseur: "Look, dude, you keep bringing this up, the physicality. Its obviously your primary concern. So if you want to do away with all this auditioning bollocks, I'll fucking fight those other two dudes. I know who they are. You can bring them both in here. I'll fight them both. The one who walks out the door gets the job." Na dit kreeg hij meteen de rol toebedeeld. Charlie begon nadien aan zijn 16u/dag workout met 500 tot 100 push-ups en liet zijn gewicht stijgen naar 86 kilo. Was dat noodzakelijk voor het verhaal? Wel, ja. Hij was een ringleider en moest in bepaalde scènes toch fysiek kunnen overtuigen. Daarnaast zijn de zwaarden waarmee ze vechten behoorlijk zwaar.

    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic07.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic08.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic09.jpg
    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic04.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic05.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic06.jpg
    © 2017 20th Century Fox, All rights reserved.

    Het verschil met een film als King Arthur (2004), dat het verhaal vertelt van de ridders van de ronde tafel, kon haast niet groter zijn. Dit was een levenloze prent. In Legend of the Sword ga je meevoelen met elk van de personages. Zelfs de kleinere bijrollen, gespeeld door Aidan Gillen, Freddie Fox, Craig McGinlay, Tom Wu, Kingsley Ben-Adir, Neil Maskell en Annabelle Wallis bieden misschien geen diepgang maar wel heel wat reliëf aan het verhaal. Maar één van de betere vertolkingen - ook al had de acteur een kleine rol - was deze van Eric Bana, die perfect gecast was als de koning.

    Ritchie is zijn carrière begonnen met verhalen over bendes (Lock Stock, Snatch, ...) en dit script van David Dobkin en Joby Harold, met de hulp van scenarist Lionel Wigram, volledig naar zijn hand gezet. Zelfs de vechtscènes zijn van een degelijk niveau. Maar wat had je verwacht van een regisseur met een zwarte band in Jiujitsu. De eerste act is het beste van de film, de tweede act steekt bijzonder slordig in mekaar, en ook de derde act had misschien nog een rewrite kunnen gebruiken. Hier voel je in ieder geval dat de vele reshoots deze productie niet hebben geholpen. Mits een beter script had Charlie Hunnam ook iets verder van Jackson 'Jax' Teller kunnen komen en iets dichter bij een persoonlijke vertolking van King Arthur. Vaak heb je de indruk dat "cool" zijn net iets belangrijker was dan "geloofwaardig" en "consistent".

    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_poster03.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_poster04.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_poster06.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_poster05.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_poster07.jpg

    Net zoals in heel wat films is de muziek een belangrijke factor, en ook in King Arthur: Legend of the Sword is de muziek van Daniel Pemberton een geslaagd experiment geweest. En ook al waren de visuele effecten niet altijd van een even overtuigend niveau, de fotografie van John Mathieson is bijzonder knap. Toch waren er een aantal interieur-scènes die misschien net iets meer licht en sfeer konden gebruiken. Toch had deze film 175 miljoen gekost en weet dus niet waar al het geld naar toe is gegaan. Anderzijds voel je het enthousiasme van de cast en die kleine cameo-rollen, zoals deze van David Beckham, zijn gewoon te gek. Er zit veel humor in deze prent, maar dit is een Guy Ritchie film, en je voelt dat het menens is.

    Normaal duurt de productie van een langspeelfilm tussen de 6 en 9 maanden, Ritchie heeft 3 jaar aan deze prent gewerkt en dit voor een beperkt loon, ook al was het productiebudget gezet op 175 miljoen, voornamelijk ten koste van de cast, de sets, de kostuums en vooral de visuele effecten waar ze met honderden aan gewerkt hebben (spijtig genoeg niemand van ILM of Weta Digital). Mocht deze film een succes zijn, dan zouden er nog 5 sequels volgen! (ook al zal het niet eenvoudig zijn met de tegenvallende marketing en de zwakke reviews) Toch hoop ik op een vervolg, want ik heb echt genoten van deze rollercoaster en heb volledig de smaak te pakken. De pers heeft kritiek op het zwakke script, de onduidelijke accenten, het gebrek aan sterke vrouwen en de overheersende stijl van Ritchie. Volgens mij waren ze ook voor een stuk bevooroordeeld door de vele vertragingen, reshoots en de uiteindelijke review-embargo, maar ook door de verwachting van een serieuze R-rated Hollywood adaptatie (ipv. een keuke Britse actieprent). Wel, ik heb hier meer van genoten dan om het even welke Transformers film. Als je houdt van Guy Ritchie en video-games (Er zit bvb. een boss-fight in op het einde van de film!), dan zal je hier met volle teugen van genieten.

    Deze week op 13 september 2017 komt King Arthur uit op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D. Op de schijf staan verschillende making of filmpjes. Spijtig genoeg geen audio-commentaar van de regisseur.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 14 september 2017

    ***Related Posts***
    15/05/2017: 5 redenen waarom King Arthur flopte tijdens openingsweekend
    24/01/2017: King Arthur: Legend of the Sword draagt de Guy Ritchie stempel

     

    *** King Arthur: Legend of the Sword trailer ***

  • 5 redenen waarom King Arthur dit weekend flopte

    Pin it!

    Trump zou zeggen dat het de schuld is van 'the crooked press' dat King Arthur: Legend of the Sword (2017) van Guy Ritchie niet kon overtuigen aan de box-office dit weekend. Met een recette van 43 miljoen wereldwijd scoort deze 175 miljoen dollar prent ondermaats en lijkt het nu al de 350 miljoen break-even lat niet te halen. Heeft dit te maken met Charlie Hunnam die niet zo "bankable" is als acteur? Nee, niet echt. Vin Diesel heeft evenveel flops als mega-successen. Mocht King Arthur gecast worden door een nobele onbekende, dan was dit een andere zaak geweest. Charlie Hunnam is geen onbekende en Jude Law al evenmin.

    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic10.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic13.jpg
    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic11.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic12.jpg
    © 2017 20th Century Fox, All rights reserved.

    Nochtans is King Arthur niet zo 'rot' als Rotten Tomatoes ons wil wijsmaken. Wat is dan de reden achter deze koele ontvangst? Het is een samenloop van verschillende factoren, die uiteindelijk allemaal weinig te maken hebben met de film op zich. Ik blijf het herhalen, een box-office heeft niks te maken met de kwaliteit van een film. De Transformers films brengen vrachtwagens vol met geld op, en nochtans zijn ze niet om aan te zien. Anderzijds moet je maar eens een discussie voeren met iemand die King Arthur slecht vond. Je zal weinig argumenten vinden die echt de kwaliteit van deze prent onderuit halen, en overblijven met "alle ja, ik vond het wa cliché". Ja, het is geen meesterwerk en kreeg hier een 3/5 sterren. Toch hebben we ervan genoten, en wij staan niet alleen. Op Rotten Tomatoes is de rating van 9% naar 27% gestegen (ook al is de gemiddelde rating op 46%), maar de reviews van de 17,122 users lijkt met 79% toch een compleet ander beeld te schetsen dan de 102 rotten reviews van journalisten. Reden genoeg voor een post over mogelijke redenen van deze ontsporing. Want ja, hoe kon het publiek een oordeel vellen over de film zonder deze gezien te hebben?

     

    5 redenen waarom King Arthur flopt

     

    1. Negatieve reviews bij niet-franchise films

    De impact van de pers op de uiteindelijke box-office is minimaal, om niet te zeggen vrijwel onbestaand. De reden is dat er 'verschillende meningen' zijn. De impact vergroot wanneer de meningen gelijklopend én negatief zijn bij een niet-franchise film. The Lost City of Z (2016) - ook al met Charlie Hunnam - werd op handen gedragen door voltallige pers (kreeg zelfs een 88% fresh rating op RT), maar geen kat heeft deze film gezien. Anderzijds vond iedereen Resident Evil: The Final Chapter (2016) een garbage film maar het is een franchise en met zijn productiebudget van 40 miljoen haalde het 312 miljoen op aan de box-offce en dus een mega-succes. King Arthur was geen franchise film (en heeft dus geen fan-base), en wanneer de eerste lichting van de reviews allemaal schreeuwend slecht zijn, lijkt de trend moeilijk te stoppen en hebben journalisten ook zoiets van wat ik in het puntje 5 zal aanhalen.

    2. De pers rook bloed

    Journalisten haten embargo's! Er blijft altijd een sluimerend gevoel dat de distributeur hen monddood wil maken. En dat was zeker het geval bij deze King Arthur. Embargo's zijn nuttig om ervoor te zorgen dat belangrijke plotwendingen niet worden gelekt naar het publiek, zoals bij Star Wars: The Force Awakens (2015), maar zijn anderzijds een compleet van de pot gerukte remedie om alsnog "de mogelijke schade" te beperken. Hier had je een historische prent van een iconisch figuur die in een hedendaags kleedje werd gezet, en dus was er wel een beetje goodwill nodig van de pers. Komt daar nog bij dat de productie een paar keer werd uitgesteld (had in 2016 moeten uitkomen), wat al heel wat wenkbrauwen deed fronsen. En dus heb je een deel van de journalisten die tot op heden zelfs nog geen review hebben gepost en een ander deel die met een kritisch gevoel deze film is gaan zien en ook nog eens de mond werd gesnoerd tot de dag van de release.

    3. De marketing sloeg de bal mis

    Ik heb zelden zo'n slechte marketing gezien als bij deze prent. Mensen wisten niet waarin ze terecht gingen komen. Was het een historische film, een actieprent, een sarcastische Guy Ritchie film, ...? Ook de mengeling van GoPro beelden met fotografisch epische beelden van Jude Law die met zijn hand de menigte onderdrukte, staat als een tang op een varken in een korte trailer - ook al zit er een zekere esthetische logica in wanneer je de film in zijn totaliteit aanschouwt. Narratief is een trailer van 90 seconden iets compleet anders als een verhaal van 120 minuten. Het doel moet zijn zo min mogelijk te verklappen en zoveel mogelijk bezoekers warm maken om een filmticket te kopen. Wat je niet moet doen is teveel vragen oproepen of de kijker achterlaten met het gevoel dat hij niet weet wat voor soort film dit uiteindelijk is. En deze poster of deze ruikt naar B-film materiaal, ook al was de ambitie de epische toer op te gaan in de stijl van The Hobbit. De posters kwamen tevens van Art Machine, diezelfde kerels die de Hobbit campagne hebben verzorgd. Deze film is geen LotR en ook geen Game of Thrones en het daarmee vergelijken heeft evenveel zin als Kick-Ass (2010) te vergelijken met Batman Begins (2005)

    4. De figuur van King Arthur is niet zo sexy

    Ritchie heeft deze wel sexy gemaakt met de gespierde Charlie, maar de figuur op zich is niet zo aantrekkelijk. Deze prent is eigenlijk meer bestemd voor een jong publiek, maar daar waar Sherlock Holmes nog enigszins bekend in de oren klinkt moet men voor King Arthur terug gaan naar het sterk verouderde Excalibur (1981) - die geen enkele jongere heeft gezien. Zelfs de meer recente King Arthur (2004) was een miserabele prent. Wat Robert Downey Jr. deed met Sherlock heeft Hunnam een beetje kunnen brengen met deze ridder van de Ronde Tafel, toch liep hij wat in de schaduw van de vele andere personages en leek het bij momenten op een soort gang-film dan over een King Arthur zelf. Eigenlijk ging deze prent zelfs niet alleen over de bende van King Arthur, maar werd het een Guy Ritchie film, en zijn stempel is overheersend. Mensen die niets afwisten van King Arthur waren enerzijds al niet aangesproken en zij die het personage wel kenden, vonden hem niet terug in de trailers.

    5. Geen mond-aan-mond reclame

    "Ik hou van de film, maar ik zal zwijgen omdat mijn mening niet overeenstemt met wat de anderen denken". Dat was zowat de teneur van heel wat collega filmbloggers met wie ik sprak en zal zich ook wel weerspiegelen in de slechte mond-aan-mond reclame bij het publiek. Soms wordt een film neergesabeld door de pers maar is er een vrij goede mond-aan-mond reclame, en dat zorgt ervoor dat een Suicide Squad (2016) nog voldoende scoort aan de kassa (cf. een franchise film mét horden fans). Laat ik dus duidelijk zijn voor iedereen: Je hoeft geen schaamte te voelen omdat je mening afwijkt van de massa. Los van de mening van een recensent of de score op Rotten Tomatoes heb je het recht op uw eigen mening en deze is niet meer of minder waard dan dat van een ander. Films zijn en blijven subjectief en ook al begrijp ik niet waarom X,Y, Z uiteindelijk Transformers goed vonden, hebben ze wat mij betreft het recht dat te denken. Rotten Tomatoes heeft de Ghostbusters (2016) remake een fresh rating gegeven met 73% daar waar de users slechts 53% gaven. Denk daar maar eens over na.

    De grote verantwoordelijke voor deze flop aan de businesskant is zonder twijfel de studio-executive die dacht dat 175 miljoen dollar voor dergelijke film zijn geld wel zou terug winnen. King Arthur had 80 miljoen moeten kosten. Maar los van dit alles, ga zeker kijken naar King Arthur: Legend of the Sword en vorm uw eigen mening. Ik ben er zeker van dat 3/4 dit een leuke prent zal vinden.

    ***Related Posts***
    10/05/2017: King Arthur: Legend of the Sword filmbespreking
    24/01/2017: King Arthur: Legend of the Sword draagt de Guy Ritchie stempel

  • King Arthur: Legend of the Sword draagt de Guy Ritchie stempel

    Pin it!

    Een film waar ik echt wel op zit te wachten is deze King Arthur: Legend of the Sword (2017) van regisseur Guy Ritchie, een filmmaker die barslechte films (Swept Away, RocknRolla, Revolver) heeft afgewisseld met pareltjes (Lock Stock, Sherlock Holmes, Snatch), maar die nu de laatste jaren toch wel zijn stempel heeft kunnen zetten op de filmwereld met een geheel eigen stijl.

    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: De jonge Arthur (Charlie Hunnam) heerst over de steegjes van Londonium (Londen uit de Romeinse periode), maar is zich niet bewust van het leven waarvoor hij is voorbestemd, tot op de dag wanneer hij het zwaard Excalibur in handen krijgt en direct uitgedaagd wordt, staat Arthur voor belangrijke keuzes. Hij sluit zich aan bij het verzet met de hulp van een mysterieuze jonge vrouw genaamd Guinevere (Astrid Bergès-Frisbey), moet hij de magische kantjes van het zwaard leren gebruiken. Wat Arthur te doen staat is zijn demonen confronteren en de mensen te verenigen om zich te wreken over de tiran Vortigern (Jude Law) die zijn kroon heeft gestolen heeft en zijn ouders heeft vermoord.

    Na Sherlock Holmes heeft Ritchie echt wel de smaak te pakken gekregen voor historische films en ik ben er zeker van dat hij ook een betere film zal afleveren dan King Arthur (2004) van Antoine Fuqua, die eigenlijk wel een flop werd ondanks de interessante casting. Guy Ritchie weet hoe hij een verhaal boeiend moet houden en neemt vaal ook risico's, daarnaast lijkt de casting gewoon perfect en heb ik de indruk dat ze ook heel wat acteurs uit "Game of Thrones" hebben gehaald. Het ziet er ook naar uit dat het een Guy Ritchie film is geworden met een geheel persoonlijke en moderne vertelstijl (slow-motions, snorriCam shots,...), en dit voor een prent die zich afspeelt ten tijde van de Romeinen.

    Mijn enige vrees zijn de speciale effecten, die overvloedig aanwezig zijn. En veel van die effecten zien er in de trailer zelfs een beetje op het randje uit, dus hoop ik dat dit niet de doodsteek zal zijn van deze prent. Anderzijds is het gevoel voor humor van de regisseur wel een pluspunt, ook al ziet het er niet naar uit dat het één komische boel zal worden. De trailer ziet er wel wat warrig uit, en ik had veel minder laten zien en toch iets meer naar een build-up gewerkt. Ik heb nog een wrange smaak van Clash of the Titans (2010) dus hoop ik dat er iets meer structuur en inhoud in deze film zal zitten. Ik hoop tevens dat iets meer fantasy in de film zit dan in de trailer.

    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic01.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic02.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic03.jpg

    Begin jaren 80 was er al een film met Arthur die het zwaard uit de steen trok in Excalibur (1981), in regie van John Boorman. De film kreeg toen trouwens een Oscar-nominatie voor Beste Cinematografie. Deze King Arthur: Legend of the Sword zou ergens in mei van 2017 moeten uitkomen.

    ***Related Posts***
    15/05/2017: 5 redenen waarom King Arthur flopte tijdens openingsweekend
    10/05/2017: King Arthur: Legend of the Sword filmbespreking

     

    *** King Arthur: Legend of the Sword trailer ***

  • Crimson Peak (2015) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het is misschien niet meteen één van zijn beste films maar Crimson Peak (2015) is en blijft een Guillermo del Toro film. Een old school horrorfilm en tezelfdertijd een nieuwe benadering op het klassieke ghost story verhaal, dat zowel subtiele elementen al zwaar overdreven zaken bezit. Het is een terugkeer naar het gothic genre maar dan met donkerrood bloed die over de stenen vloeit.

    crimson_peak_2015_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: In het begin van de 20ste eeuw wordt de Amerikaanse schrijfster Edith Cushing (Mia Wasikowska) verliefd op de charmante Britse Sir Thomas Sharpe (Tom Hiddleston). Als ze met hem trouwt gaat ze bij hem wonen in zijn sprookjesachtig huis ver van de bewoonde wereld bovenop een bergachtig gebied in de graafschap Cumbria in het noordwesten van Engeland. Edith merkt dat Thomas en zijn zus Lucille (Jessica Chastain), dure, maar verouderd gewaden dragen. Kort daarna wordt Edith bezocht door de geest van haar moeder die haar waarschuwt van mogelijk onheil. Al snel komt Edith tot de ontdekking dat er binnen in zijn mysterieus huis vreemde onverklaarbare dingen gebeuren en beseft ze dat Thomas niet de man is die hij lijkt te zijn.

    Het is een fantasierijke film en Del Toro probeert een eigen wereld te schilderen met soms heel bijzondere vertolkingen glorieuze sets en een buitengewone muziekscore van Fernando Velázquez. De chemie tussen Wasikowska en Hiddleston werkt in ieder geval aanstekend. De film is meer akelig dan echt griezelig, ondanks de paar gruwelijke sterfgevallen. Del Toro's creativiteit druipt in ieder geval van elk frame met zijn terugkerende vlindermotief die als een rode draad door de film zit, maar ook met die glansrijke gewaden en die vogelkooi lift.

    Maar het script van Del Toro en Matthew Robbins is toch wat teleurstellend naar het einde toe. We zien ook net iet teveel spoken die iets te bloederig uit de hoek komen terwijl de suggestie van bij het begin van de film veel beter werkte. En wanneer Edith naar Engeland verhuist en beslist om met Thomas te trouwen, verandert haar rol in een cliché damsel in distress rolletje. Ook Charlie Hunnam die deze film verkoos boven Fifty Shades of Grey (2015), maakt hier toch niet al teveel indruk. Wasikowska is dan weer perfect gecast voor de rol.

    crimson_peak_2015_blu-ray_pic01.jpgcrimson_peak_2015_blu-ray_pic02.jpgcrimson_peak_2015_blu-ray_pic03.jpg

    De film was geen box-office succes en haalde amper 74 miljoen dollar op wereldwijd, met en productiebudget van 55 miljoen dollar. Maar Crimson Peak is zeker geen slechte film. De DVD en Blu-ray zijn sinds gisteren beschikbaar met heel wat making of filmpjes en deleted scenes. Spijtig genoeg geen audio-commentaar van de regisseur.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 17 maart 2016

     

    *** Crimson Peak trailer ***

  • Fifty Shades of Grey (2015) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De Fifty Shades of Grey (2015) film is zonder enige twijfel de hype film van het voorjaar, een beetje zoals The Da Vinci Code (2006), ook al gebaseerd op een mega-bestseller. En net zoals bij deze prent worden de hoge verwachtingen nauwelijks ingelost. Maar Sony ging zich geen zorgen maken, want deze verfilming van het stationsromannetje van E.L. James zou zijn lezerspubliek - zowat 2/3 van alle vrouwen op deze aardbol - wel overhalen om ook naar de bioscoop te trekken voor deze vrouw(on)vriendelijke porno.

    fifty_shades_of_grey_2015_poster.jpg

    Korte inhoud: Wanneer de literatuur studente Anastasia Steele (Dakota Johnson), de rijke Christian Grey (Jamie Dornan) gaat interviewen, als gunst aan haar kamergenoot Kate Kavanagh (Eloise Mumford), ontmoet ze een mooie, briljante en intimiderend man. Het onschuldige en naïeve meisje schrikt van het besef dat ze hem wil, ondanks zijn raadselachtige gereserveerdheid. Niet in staat om Anastasia's schoonheid en onafhankelijke geest te weerstaan, geeft Christian Grey toe dat hij haar ook wil, maar op zijn eigen termen. Anastasia aarzelt als ze de particuliere smaken van Christian Grey ontdekt. Los van zijn multinationale ondernemingen, zijn enorme rijkdom en zijn liefhebbende familie, wordt Grey beheerst door de behoefte om alles te controleren. Als Anastasia dichter bij hem komt ontdekt ze zijn diepste seksuele verlangens en zet dit de deur open voor de ontwaking van haar eigen verlangens en dit terwijl Kate aanpapt met de broer van Grey, Elliot (Luke Grimes).

    Uiteraard zijn de beschrijvingen in het boek net iets pikanter met zijn vele sensuele details, dan datgene wat we te zien krijgen op het witte doek. De regisseuse Sam Taylor-Johnson heeft tevens nooit haar stempel op de film kunnen zetten, want hier hebben we een veel te brave en getrouwe weergave van wat er in het boek staat beschreven, inclusief de wat slappe dialogen. Een cineast met enige stijl en visie, die ook niet te beroerd is om bepaalde scènes compleet te herwerken, had misschien nog iets appetijtelijk kunnen puren uit deze soft-erotische soap. De 'Red Room' of 'Play Room' ziet er ook net iets te gewoontjes uit, en daar had de regisseur net iets meer mee kunnen doen. De film had niet minder spannend en meeslepend geweest als Sam Taylor-Johnson gewoon zijn camera had gezet op iemand die het hele boek voorleest. En ja, waarschijnlijk zou ook dat een kassucces worden.

    Qua acteerwerk deden de twee hoofdacteurs wat ze konden met het aangereikte materiaal, maar ook niets meer dan dat. Het is in ieder geval geen filmkoppel dat vonken gaf. Er was naar de aanloop veel te doen over de casting van Dakota Johnson, die volgens sommige lezers niet zo knap zou zijn als de beschrijvingen van Anastasia Steele in het boek. Persoonlijk vind ik dat complete nonsens. Dakota is niet alleen een knappe vrouw met een lip-bijt-fixatie, maar ze brengt ook met haar personage die kenmerkende mix tussen naïviteit en intelligentie. Ze is zowel kwetsbaar als behoorlijk vrijgevochten. Daarentegen vind ik Jamie Dornan een behoorlijk saai figuur. Hij is rijk en ziet er goed uit, maar hij heeft niet die onweerstaanbare aura om vrouwen in zweem te doen vallen. Hij heeft bij momenten meer weg van die stijve hark Patrick Bateman uit American Psycho met een onverwerkt verleden. Je vraagt je als kijker af wat de uiteindelijke aantrekking is. Waarom is Anastasia niet jaloers op haar vriendin die aanpapt maar haar veel knappere en normale broer van Christian. En als je als kijker niet gelooft in het samenzijn van het koppel, dan heeft de film toch wel een serieus probleem. Ik blijf het een spijtige zaak vinden dat Charlie Hunnam het project heeft verlaten. Het had een a-typische casting geweest, maar misschien wel een pak overtuigender.

    fifty_shades_of_grey_2015_pic01.jpgfifty_shades_of_grey_2015_pic02.jpgfifty_shades_of_grey_2015_pic03.jpg

    Zijn Europeanen meer gewend dan Amerikanen, dat zal binnenkort wel blijken. Ik heb echter het gevoel van wel. Laten we er geen doekjes om winden, deze R-rated film wil uitpakken met zijn stoute erotiek in de Valentijnsperiode. Maar de SM die hier gepresenteerd wordt is eigenlijk SM voor beginners: een beetje bondage, een blinddoek, een zweepje en een riem, en zo hebben we het in deze meer dan twee uur durende film gehad. Naar Europese normen is dit PG-13 en zijn we mijlenver verwijderd van Lars Von Trier's Nymphomaniac (2013). Zelfs die 80'ties film Nine 1/2 Weeks (1986) van Adrian Lyne is meer ondeugend dat deze Fifty Shades of nog dat gedrocht van een Vlaamse tv-film 'SM Rechter' gaat veel verder met zijn SM spelletjes. Het is uiteraard geen verdienste om verder te willen gaan dan de andere film met zijn ondeugendheid, maar de promo-campagne met zijn pikante trailers legt hier wel iets teveel de nadruk op. En dit terwijl de helft van de seks-scènes uit het boek geschrapt werden. Daarnaast zit er ook geen dreiging in de film. Je voelt ook nooit echt dat het personage twijfelt om zich over te geven aan iets gevaarlijks. Nul spanning en intrige.

    Ik heb het niet zo om boeken te gaan vergelijken met films. Een film met een boek gaan vergelijken is een beetje zoals appels met peren vergelijken. De trilogie van E.L. James is trouwens geen meesterwerk, maar ja, 'sex sells' of zoiets zeker. Maar je kunt er niet omheen dat je net iets meer kan vertellen in een boek en de nodige nuances kan leggen die van belang zijn. In principe geldt dit voor zowat elk boek die een film-adaptatie krijgt. Ik verwijt scenariste Kelly Marcel ervan de verkeerde accenten te hebben gelegd en nevenpersonages iets te snel heeft weggeschreven. Op een gegeven moment wil Anastasia met haar moeder (Jennifer Ehle) praten, een beetje tegen de zin van Christian. Dit had een belangrijke ontmoeting moeten zijn voor de onzekere Anastasia en er wordt hier een beetje naar toe gebouwd. Spijtig genoeg krijgt de moeder nog geen twee zinnen te zeggen of Christian duikt op en de moeder wordt afgevoerd. Het dramatisch nut van die scène is mij dan één groot raadsel.

    Fifty Shades of Grey animated pictureFifty Shades of Grey animated picture

    Fifty Shades of Grey is al even slaapverwekkend als een aflevering van de praatbarak 'Bart & Siska'. Maar er zullen hier wel liefhebbers voor te vinden zijn, net zoals dat het geval was bij de verfilmingen van de boeken van Dan Brown. De film zou 40 miljoen dollar hebben gekost - bijna 3 keer het budget van de Amerikaanse The Loft (2014) - en ik heb geen idee naar waar dit productiegeld naar toe is gegaan. Zeker niet naar de acteurs of deze regisseur, want deze waren onbekend. Ook niet naar de speciale effecten, want die waren er niet. Zelfs niet naar de setdesign, want er werden klaarblijkelijk geen sets gebouwd maar gewoon gefilmd op locatie op een 5tal plaatsen. Zelfs de muziekscore van Danny Elfman was niets bijzonder - een beetje in contrast met de geslaagde nummers van ondermeer Beyoncé, The Weeknd en Ellie Goulding. Ik heb een flauw vermoeden dat de zakken van E.L. James werden gevuld, die ook nog eens een producer-credit had verkregen. Kortom, Fifty Shades of Grey was voor mij althans - om Christian Grey te quoten - "Fifty Shades of fucked up".

    Fifty Shades of Grey is vanaf 10 juni 2015 beschikbaar op DVD en Blu-ray en uitgebracht door Universal. Op de Blu-ray vinden we maar liefst 2 uur aan extra beeldmateriaal, gaande van set-rondleidingen, behind the scenes, videoclips, making-off filmpjes, alles over Christian en Ana. Wat al een beetje te verwachten was, vinden we geen audio-commentaar van de cineaste. Er is tevens ook nog een Digibook met een extra DVD met nog meer bonusmateriaal, voor mocht je er maar geen genoeg van krijgen. En om het echt leuk te maken is er ook nog een uncut versie van de film met 7 minuten extra naughty stuff (... don't get your hopes up too much).

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 29 mei 2015

    ***Related Post***
    14/11/2014: Pikante Dakota Johnson photoshoot

     

    *** Fifty Shades of Grey trailer #2 ***

  • Horror, drama en science-fiction voor Jessica Chastain

    Pin it!

    Actrice Jessica Chastain heeft indruk gemaakt met haar Zero Dark Thirty (2012), ook al was het misschien wel een beetje overroepen. Maar deze 37-jarige redhead heeft acteertalent, en dat was nog meer duidelijk met haar vertolking in The Help (2011). Maar ondertussen is ze wel een jaartje verdwenen van het witte doek. Ze had een klein rolletje in Mama (2013), en nog twee andere producties waar niemand van gehoord heeft. En toch krijgt ze heel wat interessante aanbiedingen voorgeschoteld, drie grote filmprojecten die in 2014 uitkomen en twee in 2015.

    jessica chastain,the zookeepers wife,niki caro,interstellar,christopher nolan,anne hathaway,matthew mcconaughey,guillermo del toro,crimson peak,emma stone,benedict cumberbatch,charlie hunnam,pacific rim,diane ackerman,the help,zero dark thirty,mama,jc chandor,miss julie,margin call,all is lost,liv ullmann,colin farrell,a most violent year

    Het begint met de Amerikaanse debuutfilm van Liv Ullmann (actrice uit heel wat Ingmar Bergman films) genaamd Miss Julie (2014) met Colin Farrell als tegenspeler. Gevolgd door een thriller van de talentvolle cineast J.C. Chandor (Margin Call, All is Lost), A Most Violent Year (2014). Een film die zich afspeelt in de winter van 1981 in New York, een periode waarin de criminaliteit in de stad een piek bereikte. Het verhaal draait rond een migranten gezin die de vruchten zal plukken van de corruptie en aftakeling van de maatschappij.

    Daarnaast is er de opkomende The Zookeeper's Wife (2015). De film gaat over de Tweede Wereldoorlog en is gebaseerd op het gelijknamige boek van de Amerikaanse auteur Diane Ackerman. De film gaat over het waar gebeurde verhaal van Poolse dierenverzorgers die joden hielpen onderduiken. Chastain zal er de rol van Antonia Zabinski spelen die samen met haar man Jan honderden joden wist te redden door lege dierenkooien als tijdelijke schuilplaatsen te gebruiken. Het echtpaar had ook een aantal onderduikers in huis in het Poolse Warschau. De film zal geregisseerd worden door de Nieuw-Zeelandse Niki Caro (Whale Rider, North Country).

    Daarnaast is de actrice ook in gesprek met Christopher Nolan voor de verfilming van de science-fiction prent Interstellar (2014), een project die eerder in handen was van Steven Spielberg . Interstellar draait om het concept van wormgaten in het heelal die het mogelijk maken om door de tijd te reizen. Het leuke aan het project is dat de film gebaseerd zal worden op wetenschappelijke theorieën van Kip Thorne; een natuurkundige en expert op het gebied van de relativiteitstheorie. Chastain staat hier te boek als het derde hoofdpersonage in de film, naast haar zien we Anne Hathaway en Matthew McConaughey in de hoofdrollen. Het project had al in 2009 verfilmd moeten worden, maar nu hopen de makers de film af te krijgen in 2014…en wij ook trouwens.

    En als dit allemaal nog niet genoeg was, zien we dat Jessica ook een belangrijke rol heeft gekregen in de nieuwe film van Guillermo del Toro, de gothic horrorfilm Crimson Peak (2015), naast Emma Stone, Benedict Cumberbatch en Son of Anarchy acteur Charlie Hunnam - die ook al in die andere del Toro film te zien is, Pacific Rim (2013).