charles bukowski

  • Factotum

    Pin it!

    Matt Dillon is bezig met zijn come-back en kiest daarvoor zorgvuldig zijn scripts. Eerder zagen we hem al in de Oscarwinnende film, Crash (2005), en op 17 mei zal Factotum (2005) bij ons in de bioscoop verschijnen van de Noorse regisseur Bent Hamer. De film is gebaseerd op het gelijknamige boek uit 1975 van de dichter en schrijver Charles Bukowski (1920-1994). Bukowski was een cultschrijver in de jaren '60 en bij het grote publiek bekend voor zijn script van de film Barfly (1987).

    Korte inhoud: In Factotum ontmoeten wij opnieuw Bukowski's semi-autobiografische hoofdpersoon Henry 'Hank' Chinaski (Matt Dillon). Er wordt meteen duidelijk gemaakt hoe weinig serieus Hank zijn baan neemt wanneer hij wordt ontslagen omdat hij tijdens het werk drinkt. Het laat hem onberoerd, hij neemt nog een drankje en gaat verder met zijn enige passie, naast zoveel mogelijk alcohol naar binnen werken: schrijven. In een bar ontmoet hij Jan (Lili Taylor), een vrouw die ook geen moeite kent om alcohol achterover te slaan. Het is geen liefde op het eerste gezicht maar hun gezamenlijke liefde voor drank is genoeg om samen te gaan wonen. Samen zuipen, samen roken, samen ’s ochtends om de beurt kotsen: “gelukkig zijn”. Maar hun samenzijn kent een einde wanneer Hank geld begint te verdienen in het gokcircuit en de knappe Laura (Marisa Tomei) ontmoet...



    © Bulbul Films

    De trailer laat vermoeden dat het niet meteen een film is voor het grote publiek, juist omwille van zijn onconventionele verhaalstijl. Factotum heeft geen klassieke 3-akten structuur en zal waarschijnlijk wel een bruusk einde kennen. De observaties over het leven en over liefde komen in de vorm van Hanks voice-over. Het gaat allemaal nergens naar toe, maar dat is juist de bedoeling van de film. De kracht ligt voornamelijk in het acteerspel. Dillon laat hier nog meer zien dan in Crash dat hij een rasechte acteur is. Vergeet ‘poster-boy’ Dillon en aanschouw iemand die een dramatisch en tragisch personage tot leven brengt in dit melancholische en tezelfdertijd grappige portret. Proost !