De FilmBlog

Cleopatra is hot, zover is duidelijk. Een kleine twee jaar geleden kwam Steven Soderbergh nog naar buiten met het idee om een Cleopatra-musical te maken, genaamd Cleo (2011), met Catherine Zeta-Jones als de Egyptische koningin en Ray Winston als Julius Caesar. Maar net zoals met de Marilyn Monroe biopic, zijn er gelijkaardige filmprojecten die op hetzelfde moment de kop opsteken.

Producent Scott Rudin (No Country For Old Men) had in 2006 de rechten gekocht van een recente biografie over Cleopatra van Stacy Schiff en wil snel een film van de grond krijgen. De mensen bij The Wrap schreven het volgende:

Oscar winner Angelina Jolie is attached to star in the Cleopatra (2011) movie that Oscar-winning producer Scott Rudin has been developing since 2006, according to USA Today. At a lunch this week in Manhattan to promote Pulitzer Prize-winning biographer Stacy Schiff's new book, "Cleopatra: A Life," Little, Brown publisher Michael Pietsch said Rudin envisions Jolie starring as the Queen of the Nile.

Rudin's office then confirmed that the project "is being developed for and with Jolie," who Schiff describes as having "the perfect look" to play the character.

Met Angelina Jolie als Cleopatra zou je kunnen verwachten dat de meest evidente keuze voor Cleopatra’s lover, Brad Pitt zou zijn als de Romeinse generaal Marcus Antonius. Maar gezien het er misschien een beetje te dik op ligt zal de toekomstige regisseur misschien wel zoeken naar een alternatief, kwestie om de voorspelbaarheid niet in de hand te werken. Ik moet bekennen, ik heb Cleopatra (1963) met Elizabeth Taylor in flarden en stukken gezien op tv, een beetje tussen de soep en de patatten.

Ik lag er nooit echt wakker van, tot ik de serie "Rome" zag. Ik denk dus echt wel dat er meer te doen is met het personage dan louter romantisch geleuter. Ik kijk er zelfs meer naar uit dan die Soderbergh musical. Ik val niet alleen in slaap bij musicals, maar ik denk tevens dat Zeta-Jones niet de beste actrice is voor de rol. Het zou me trouwens verbazen mocht dit project ooit het daglicht zien. De hit-and-miss reputatie van Soderbergh zal ook het vertrouwen in het project niet vergroten. Aan de vooravond van de productie van Moneyball (2011) werd Soderbergh trouwens ontslaan als regisseur omdat de studio vond dat het script niet goed genoeg was, en vervangen door een regisseur met zo goed als geen relevante ervaring. Pittig detail, de producer van Moneyball is eveneens Scott Rudin.

***Related Post***
26/10/2008: Catherine Zeta-Jones als Cleopatra

In het vaarwater van The Illusionist (2006) en The Prestige (2006) is er nu een nieuwe film over een illusionist, en dan nod wel één van de bekendste: Harry Houdini. Spijtig genoeg kan ik niet zeggen dat Death Defying Acts (2007) een film is van het niveau van de twee vorige prenten. De film gaat eigenlijk niet over Houdini en dat is toch wel een beetje van een teleurstelling, zeker in het licht van de misleidende promotie-campagne. Het zal wachten zijn op de Houdini-biopic om iets meer te weten te komen over dit fascinerende personage.

Korte inhoud: Mary McGarvie (Catherine Zeta-Jones) heeft met haar dochter Benji (Saoirse Ronan) een populaire theateract. Mary kan zogenaamd met overleden mensen praten. Als ze horen dat Harry Houdini (Guy Pearce) hun woonplaats Edinburgh zal aandoen, zien Mary en Benji hierin een uitgelezen kans om aan hun armoede te ontsnappen. De legendarische boeienkoning heeft maar liefst 10.000 dollar uitgeloofd voor degene die de laatste woorden van zijn moeder op haar sterfbed kan herhalen. Mary ruikt haar kans. Zij en Benji gaan op hun gebruikelijke manier te werk en proberen op allerlei manieren de geheimen van Houdini te achterhalen. Maar Houdini, genie op het gebied van illusies, kent alle kneepjes van oplichterij en weet direct hoe de act van Mary en Benji in elkaar steekt.

Het is een romantisch drama over twee mensen die voorzichtig vanachter de door henzelf opgeworpen verschansingen vandaan komen om elkaar lief te hebben. Guy Pearce speelt met gepaste stoerheid de man die gehard door het leven, na zijn strijd tegen de armoede en de vroegtijdige dood van zijn moeder, tot welstand is gekomen. Hij laat zich door niemand meer een rad voor de ogen draaien, tenzij hij dat zelf verkiest. Hij heeft een gloeiende hekel aan vals spiritualisme of paranormale gaven omdat hij daarin de geur van oplichterij ruikt.

Maar spijtig genoeg verliest de film de pedalen in een zeemzoet liefdesverhaaltje die in geen enkel opzicht geloofwaardig overkomt. En dat is toch een beetje van een pijnpunt voor een film die de hunker naar echtheid in zijn vaandel draagt. Het liefdesverhaal is allesbehalve ‘echt’. Het is verveling troef als je Zeta-Jones en Pearce bezig ziet. Je kunt dus ook niet zeggen dat er goed geacteerd wordt, want de acteurs in kwestie weten niet waarmee ze bezig zijn en Australische regisseuse Gillian Armstrong al evenmin. Zeta-Jones zet hier trouwens een beschamende vertolking neer waar ze zonder veel succes een poging onderneemt om een emotie tot uiting te brengen. Maar ook Pearce gaat niet vrijuit want hij zet hier een vertolking neer van het niveau van de tv-soap. Maar in hun verdediging moet ik toegeven dat ik zelden zo’n belachelijke dialogen heb gehoord als in deze film, een script die van de hand was van Tony Grisoni en Brian Ward.

Er steekt zelfs geen plot in de film van enig belang en het verbaast me dus ook niet dat de film geen bioscoop-release kreeg bij ons. De film werd zelfs heel beperkt vertoond in de States en kwam meteen uit op DVD. Deze 20 miljoen dollar productie bracht slechts 6 miljoen op wereldwijd. Dit zegt meteen ook hoe weinig bankable die twee filmsterren zijn. Maar op technisch vlak is Death Defying Acts nog behoorlijk met een mooie belichting van de Cyprioot Haris Zambarloukos en een toch wel indrukwekkende production design van Gemma Jackson. Maar het is uiteindelijk een film die vroegtijdig en onvoorbereid in een watertank is gesprongen en verzopen omdat de handboeien niet los kwamen.

Catherine Zeta-Jones krijgt de hoofdrol in een musicalfilm over de Egyptische koningin Cleopatra. Dat meldt het Amerikaanse filmvakblad Variety. Steven Soderbergh tekent voor de regie van de film.

De muzikale film zal handelen over de relaties die Cleopatra had met Julius Caesar en Marcus Anthonius. Hugh Jackman zou zijn benaderd voor een van deze mannelijke hoofdrollen. Wanneer de film in de bioscopen te zien zal zijn, is nog niet bekend. Het zijn de mensen van Latino Review die met het nieuws komen:

For his next directing effort, Steven Soderbergh is plotting a 3-D live-action rock 'n' roll musical about Cleopatra. He is courting Catherine Zeta-Jones to play the Egyptian queen and Hugh Jackman to play her lover, Marc Antony.

The music has been written by the indie rock band Guided by Voices, and the script is by James Greer, a former bass player for the band and an author. While Soderbergh has recently done a spate of wildly different projects, this one will be his first full-blown musical.

Bij Soderbergh weet je nooit wat je kunt verwachten. Hij is zowel in staat van het beste als van het meest verwerpelijke. Ik loop zelf niet echt warm van musicals. Als ik zo’n film wil zien dat ga ik op zoek naar klassiekers met Fred Astaire of Gene Kelly. Die zijn beter gemaakt, de acteurs zijn betere dansers (zoals Astaire) en zangers (zoals Kelly), en ook de tijdsgeest zit helemaal juist. Nu nog musicals willen maken is enorm tricky. Toch bewees Baz Luhrman met Moulin Rouge! (2001) dat het toch mogelijk is om een musical te maken die enigszins steek houdt. Zelfs Sweeney Todd (2007) vond ik geen onaardige prent. Benieuwd wat ze ervan bakken.

Catherine Zeta-Jones als Cleopatra zie ik meteen zitten. Ze heeft die exotische look, de allures en is genoeg glamoureus om in de huid te kruipen van een koningin. Ook het duet Jackman en Zeta-Jones moet vonken geven. Het zou wel eens kunnen dat we na deze film nooit meer zullen praten over de vertolking van Elizabeth Taylor in Cleopatra (1963). Nu nog hopen dat de film er ooit van komt, want ik zit zelfs nog te wachten op een Nefertiti film met Halle Berry.

*** Catherine Zeta-Jones picture gallery ***

Jessica Biel, het nieuw lief van Justin Timberlake, voert onderhandelingen met filmbazen van Warner Bros voor de rol van de sexy DC Comics superheldin Wonder Woman (2009) in de verfilming van Justice League of America, het stripverhaal waarin Batman, Superwoman, The Flash, Green Lantern, Martian Manhunter en Wonder Woman de misdaad bestrijden.

Haar woordvoerder stelt dat het nog te vroeg is om de deal te bevestigen en ook de studiobazen van Warner Bros. weigeren alsnog de rol van Biel te confirmeren. Blijkbaar zijn ze nog niet helemaal overtuigd…

Andere actrices die al genoemd werden voor de rol van Wonder Woman (zie pic), zijn Catherine Zeta-Jones en Cameron Diaz. Kate Beckinsale weigerde eerder de rol omdat ze haar dochter niet wilde in verlegenheid brengen in het onthullende pakje van Wonder Woman.

Ook Charisma Carpenter (37) werd even vernoemd, maar gezien haar iets oudere leeftijd maakt ze waarschijnlijk weinig kans. In de jaren zeventig speelde Lynda Carter de actieheldin in de gelijknamige tv-serie. Jessica Biel is ondertussen bezig met de productie van Powder Blue (2008) met Oscarwinnaar Forest Whitaker en Ray Liotta.

Mochten jullie de productie van deze film in handen krijgen, wie zouden jullie verkiezen als frontlady? Welke Wonder Woman zou jij wel eens in weinig verhullend pakje zien rondhuppelen? Of misschien meer to the Point, wie is het meest geschikt voor de rol? Daarvoor heb ik hieronder een aantal kandidaten in de kijker gezet vergezeld van een kleine poll. We zullen zien of de 'popular vote' ook daadwerkelijk de keuze zal worden van de studio…

Michelle Ryan             Sophia Bush             Missy Peregrym             Jessica Biel

Jordana Brewster             Megan Fox             Mandy Moore             Rose McGowan

Click Here for PollOnline Survey
Enterprise Feedback Management
| Polls
| Email Marketing

| Crowdsourcing Software
View MicroPoll

***Related Posts***
03/07/2008: Rose McGowan en Robert Rodriguez break-up!
07/12/2007: Megan Gale Wonder Woman in Justice League of America
23/10/2007: Barbarella voorlopig niet met Rose McGowan
10/03/2007: Joel Silver over Wonder Woman
19/02/2007: Michelle Ryan in de running voor Bionic Woman
29/07/2005: Kate Beckinsale in de running voor Wonder Woman

Hayden Christensen en Natalie Portman, de twee tortelduifjes uit de meest recente Star Wars-films, zijn uitverkoren tot de minst geloofwaardige lovers uit de filmgeschiedenis. Dat stond recent te lezen op de website van de BBC. Het Britse bioscoopreclamebedrijf Pearl & Dean stelde de vraag aan meer dan drieduizend filmfans. De meerderheid van de ondervraagden ging niet mee in hun tragische liefdesgeschiedenis, die hoofdpersonage Anakin Skywalker uiteindelijk transformeert tot Darth Vader.

De 2de plaats is bestemd voor Ben Affleck en Jennifer Lopez, die in de pathetische tragikomedie Gigli (2003) twee verliefde huurmoordenaars spelen. Opmerkelijk is dat het duo ten tijde van de opnames ook in het echte leven een relatie had. Hetzelfde geldt voor Tom Cruise en Nicole Kidman, die met het seksueel gefrustreerde echtpaar in het broeierige Eyes Wide Shut (1999) op de 8e plaats zijn beland. Op de derde plaats pronken Orlando Bloom en Keira Knightley, die in de Pirates of the Caribbean (2003-2007)-trilogie maar achter elkaar aan bleven huppelen zonder gevolg en dat in drie delen.

Ben Affleck is overigens de enige acteur die twee maal in de top 10 te vinden is: hij bekleedt ook de zevende plaats voor zijn krukkige affaire met verpleegster Kate Beckinsale in het bombastische oorlogsdrama Pearl Harbor (2001). Hieronder vinden jullie uiteindelijk de Top 10 lijst:

1. Natalie Portman & Hayden Christensen in Star Wars: Episode II - Attack of the Clones (2002)
2. Ben Affleck & Jennifer Lopez in Gigli
3. Keira Knightley & Orlando Bloom in Pirates of the Caribbean trilogy
4. Madonna & Adriano Giannini in Swept Away (2002)
5. Catherine Zeta-Jones & Sean Connery in Entrapment (2002)
6. Hugh Grant & Andie MacDowell in Four Weddings and a Funeral (2002)
7. Ben Affleck & Kate Beckinsale in Pearl Harbor
8. Tom Cruise & Nicole Kidman in Eyes Wide Shut
9. Heath Ledger & Jake Gyllenhaal in Brokeback Mountain (2005)
10. Leonardo DiCaprio & Kate Winslet in Titanic (1997)

Voor de jeugd een actie heldin, voor de vrouw een symbool en voor de man een …feftish? Wat het ook moge zijn, de studio zag inkomsten in een remake van Wonder Woman (2015). En sinds het project het daglicht zag zijn er vele actrices geciteerd voor de rol, waaronder ook de knappe Jessica Biel die in haar laatste film bewees dat ze behoorlijk goed kan acteren, zelfs in afschuwelijk slechte films. Ook Catherine Zeta-Jones als Sandra Bullock werden te oud bevonden om in de huid van Wonder Woman te kruipen. Beide sterren hadden interesse getoond in het project maar volgens Lynda Carter, die Wonder Woman speelde in de gelijknamige tv-serie, zijn de dames te oud om geloofwaardig over te komen. Carter wil dat regisseur Joss Whedon kiest voor een jonge cast: "It should be an unknown actress who’s about 20". Naar verluidt komt Mischa Barton (The OC) en Katie Holmes eveneens in aanmerking voor de rol.

Maar volgens Hollywood News is de naam die nu circuleert en waarschijnlijk ook het meeste kans maakt, die van Kate Beckinsale. Kate's reactie was:

"I dressed up as her last Halloween so it would be good to do it again." (zie pic)

Toegeven, dat is nu niet meteen een statement die haar nominatie kan bevorderen, maar qua uiterlijk (…qua lichaamsrondingen) zou Kate perfect de rol kunnen spelen. Ze heeft teven die maturiteit en kan zeker actie-rollen aan (remember Van Helsing en Underworld). In vind ze zelfs meer geschikt voor de rol dan Jessica Biel.

Wat vinden jullie van deze potentiële Wonder Woman...mocht deze film er ooit komen?

***Related Posts***
07/12/2007: Megan Gale Wonder Woman in Justice League of America
08/08/2007: Wie wordt de nieuwe Wonder Woman?
10/03/2007: Joel Silver over Wonder Woman
15/01/2006: Underworld: Evolution trailer
03/08/2005: Underworld: Evolution hopelijk beter dan het origineel

Het is al een tijdje geleden, maar hier heb ik zo tussendoor nog wat filmnieuws over de nieuwe zorro-film. Toen ik de eerste film zag had ik zoiets van Antonio Banderas is de geknipte zorro. Hij heeft de charme, intelligentie, humor, charisma en de fysieke kracht voor de rol. Ik hield enorm veel van The Mask of Zorro en kijk dus uit naar de nieuwe The Legend of Zorro, in een regie van Martin Campbell en een scenario van Alex Kurtzman en Roberto Orci.

Maar bij het zien van de trailer heb ik zo mijn bedenkingen over de kwaliteit van de film. De titel van de prent mag dan wel zonder nummer zijn, het ziet er echt uit als een uitgemolken sequel die teert op het succes van de eerste. Ik mis Anthony Hopkins. Ik denk niet dat het duo Banderas en Catherine Zeta-Jones genoeg reliëf kunnen brengen in het verhaal. Bij het zien van de eerste beelden zie ik explosies, een paard op een treinwagon, een paar zweepslagen en niet meteen iets wat mijn aandacht kan trekken.

Ik hou ook niet van Zeta die nu plots is omgetoverd tot sidekick van zorro. Dit is gewoon belachelijk. Wat denken jullie van de trailer?

***Related Posts***
01/03/2005: The Legend of Zorro, veelbelovende … ?
05/02/2005: Martin Campbell regisseert 21e Bond
06/07/2004: De scenaristen van Mission Impossible 3

Het goede nieuws is dat Antonio Banderas, Anthony Hopkins en Catherine Zeta-Jones opnieuw zijn samengekomen onder de hoede van James Bond regisseur Martin Campbell voor de nieuwe The Legend of Zorro. En het mag gezegd worden, de eerste Zorro film, The Mask of Zorro, was verre van slecht, ook al is het een zeer commercieel en afgelikt Hollywood product van het lichte genre met typische afwisseling tussen romantiek en actie. Maar de prent had als troef een gezonde portie humor van uitstekende kwaliteit. En dat is tegenwoordig een rariteit geworden. The Legend of Zorro wordt bij ons verwacht op 5 november 2005.

Korte inhoud: We bevinden ons in het jaar 1850 en onze held met zwarte cape staat voor de gevaarlijke missie van zijn leven. Na zijn hulp om van California de 31e staat te maken van de Unie, heeft Zorro (Banderas) de belofte gegeven aan zijn vrouw Elena (Zeta-Jones) om zijn geheime identiteit op te geven en een normaal leven te leiden als Don Alejandro de la Vega. Wanneer hij twijfelt, riskeert hij dat zijn gezin uiteen wordt getrokken. Op dit moment hebben dezelfde krachten die California niet bij de VS wilden, samengeklit om een gevaar te ontketenen die al 500 jaar in de maak is, en die wel eens de gehele geschiedenis drastisch kan wijzigen. Alleen Zorro kan die alarmerende koerswijziging verhinderen.

De scenaristen Roberto Orci en Alex Kurtzman hebben trouwens in Hollywood de status van "the hottest writer-duo". Dit is ondermeer te wijten door hun samenwerking met Michael Bay aan zijn nieuwe science-fiction film, The Island, alsook hun verdienstelijk werk op de serie Alias en op het Mission: Impossible III script.

Ik ben trouwens opgelucht om Banderas nog eens in actie te zien in een film die de moeite zal zijn. Want naast de stem van Puss in Boots in Shrek 2, heb ik zo niet meteen opmerkelijke filmrollen in mijn hoofd. Met deze sequel zou alles opnieuw in de plooi vallen. Alle ingrediënten zijn namelijk aanwezig voor een intelligente kaskraker. Maar of dit de zoveelste overbodige sequel zal worden blijft de vraag, want de eerste film heeft alles eigenlijk netjes afgerond. Ook de charme van Anthony Hopkins zal wegvallen gezien hij niet meer kan terugkeren voor het tweede deel (zie The Mask of Zorro)...

***Related Posts***
22/05/2005: ontgoochelende trailer van Legend of Zorro
05/02/2005: Martin Campbell regisseert 21e Bond
06/07/2004: De scenaristen van Mission Impossible 3

Quotering: **½
Titel: The Terminal
Regisseur: Steven Spielberg
Acteurs: Tom Hanks, Catherine Zeta-Jones en Stanley Tucci
Genre: Komedie
Duur: 128 min
Land: VS
Site: http://www.theterminal-themovie.com
Extra: trailer
Release in België: 15 september 2004

Het romantische drama The Terminal is de 3de samenwerking tussen regisseur Steven Spielberg en acteur Tom Hanks, na Saving Private Ryan en Catch Me If You Can. Victor Navorski (Tom Hanks) is een immigrant uit het kleine Oost-Europees landje Krakozhia, die aankomt op een vliegveld van New York. In zijn thuisland is ondertussen een staatsgreep gepleegd, en nu mag hij de Verenigde Staten niet in, voor de simpele reden dat Krakozhia niet langer als staat wordt erkend. Vanwege de oorlog in zijn vaderland kan hij ook niet terugkeren. Dus wordt zijn tijdelijke verblijfplaats: de luchthaven. Maar er komt maar geen oplossing voor het probleem en Victor is gedoemd om te overleven, hoewel de luchthavendiensten hem liever zien gaan dan blijven. Victor raakt bevriend met werknemers van de terminal en wordt verliefd op stewardess Amelia (Catherine Zeta-Jones), maar hij is een doorn in het oog van Frank Dixon, die verantwoordelijk is voor het wel en wee op de terminal en dus ook voor hem.

De film is gebaseerd op de lotgevallen van de Iranese vluchteling Merhan Nasseri die in 1988 landde op het vliegveld Charles de Gaulle bij Parijs, nadat hij eerder Engeland niet inkwam omdat zijn paspoort en vluchteling-certificaat gestolen waren. De Franse autoriteiten weigerden hem het vliegveld te laten verlaten en zodoende bleef hij maar in de vertrekhal. Ook nadat Nasserie uiteindelijk toestemming kreeg om Frankrijk binnen te komen of naar zijn eigen land terug te keren, bleef hij in de terminal wonen om zijn verhaal te blijven vertellen.

Het is een typische Steven Spielberg film met heel veel romantiek, humor, creativiteit en menselijkheid. Het kon een doodgewoon drama worden over de kafkaiaanse lotgevallen van een buitenlander in een luchthaven, maar Spielberg heeft er iets heel knap van gemaakt. De humor is nooit goedkoop en de scenes zijn heel fijnzinnig in elkaar gestoken. Er is een ingenieus spel tussen droefenis en romantiek, maar nooit echt om een traan weg te pinken. Maar daar was ook niet echt een behoefte voor. De film zat vol kleine magische momenten, en wordt even poetisch als een Lasse Hallström film, maar blijft in het komische register. Het is een soort sprookje, maar die net als Victor Navorski, aan de grond blijft. Dit om maar te zeggen dat je een beetje speelruimte moet geven aan de film, net zoals je dit zou doen met een Jurassic Park of een Kill Bill.

De luchthaven is één groot decor, want draaien in een echte luchthaven bleek gewoon onmogelijk te zijn, en nog zelden leek alles zo realistisch als in deze film. De production design van Alex McDowell (Fight Club, Minority Report) is opnieuw zeer indrukwekkend. En daarin herkennen we zeker het meesterschap van een groot regisseur als Spielberg, die telkens de beste mensen zond zich weet te scharen. Dat de film geld heeft gekost is een feit, en uiteraard is er uitbundig beroep gedaan op product-placement. But who cares? Een luchthaven-terminal is nu eenmaal een oase van reclame. Je zou gek zijn om geen gebruik te maken van mogelijke privé-steun. Belgische producties, die een extra financiële impuls goed kunnen gebruiken, smeken soms naar privé-steun en krijgen die nauwelijks. Trouwens is het fenomeen niet meer weg te denken uit de hedendaagse filmproducties en video-spelletjes.

Tom Hanks blijft gewoon een schitterende acteur en is geknipt om de gewone universele man te vertolken. Hij speelt ook de ganse film met een zwaar accent, die nooit gekunsteld overkomt, laat staan bedoeld om grappig over te komen. Wat Spielberg goed beseft, is dat Hanks meteen het publiek achter zich kan scharen. Vanaf de eerste momenten van de film voelen we ons meteen betrokken met hem en voelen we sympathie. Hij is ook een van die zeldzame acteurs die een ganse film kan dragen, enkel en alleen door zijn aanwezigheid (zoals in Cast Away, waar Spielberg heel even naar verwijst met de handpalm van Hanks). Spieberg regisseert zijn acteur met een perfecte timing. Tom is tevens geen acteur met irriterende trekjes die te pas en te onpas terugkomen. Hij heeft ook de ongelofelijke capaciteit om diverse uiteenlopende personages te spelen. Vergelijk eens: The Lady Killers met Road to Perdition, of Saving Private Ryan met Forrest Gump. Het is een verademing om een dergelijk acteur bezig te zien en telkens een aangename verrassing.

Een andere zalige acteur in de film is Stanley Tucci, bekend van ondermeer Big Night. Hij speelt de boeman in de film, zonder in een karikatuur te veranderen, wat voor het genre-film altijd wel kantje boordje is. Maar voor zijn rol als verantwoordelijke van de luchthaven balanceert hij tot de perfectie tussen nieuwsgierig en autoritair, tot zelfs een tikkeltje sarcastisch. Maar hij blijft altijd wel menselijk en die kleine details maken nu eenmaal een personage van vlees en bloed. Hij wil bijvoorbeeld Victor niet arresteren, omdat hij daarmee de wet zou overtreden. En daar zou hij nooit aan denken om dit te doen voor iemand uit Krakozhia. Maar het is wel een probleem die hem serieus zal achterna zitten en bezig houden.

Ik zou nog kunnen spreken over het kleine rolletje van Catherine Zeta-Jones, of de tussenkomst van de verschillende buitenlanders in de film (in schril contrast met een luchtvaartsysteem die liever buitenlanders uit Amerika willen, terwijl die buitenlanders eigenlijk de terminal runnen), de schitterende belichting van Janusz Kaminski, of de vernuftige manier hoe Victor overleeft op de luchthaven, maar ik laat jullie liever zelf genieten. Het is niet onmiddellijk een film voor een te jong publiek (die de vibes van de film waarschijnlijk niet zullen opvangen), maar vast en zeker de moeite waard voor mensen die kunnen genieten van de kleine dingen in het leven en de knappe dialogen. Verwacht geen al te ingewikkeld plot, laat staan dat je kan spreken van een echt plot. Met deze film kan je genieten van het verhaal en de personages, een beetje als bij een film van Fellini. Kill Bill had ook geen plot, maar dit kon mij althans niet weerhouden om te genieten van de film. Ik heb soms een probleem met de romantische highlights, die soms heel even iets te gekunsteld aanvoelen, maar zeker niets om de film neer te halen. Komediefilms zijn ook vaak met een misprijzend oog bekeken, en dat is vaak niet terecht. The Terminal is allesbehalve "terminaal", en niets wordt aan het toeval overgelaten.