catherine keener

  • Elephant Song (2014) *** DVD recensie

    Pin it!

    De Canadese thriller Elephant Song (2014) was vooral te zien op filmfestivals. In België werd hij vertoond op het Luikse Festival International du Film Policier, maar een algemene bioscooprelease kreeg de film niet. Enerzijds begrijpelijk want er doen wel enkele bekende koppen mee, maar echte publiekstrekkers zitten er niet in de cast. Waarschijnlijk had de productiemaatschappij een kleiner marketingbudget waardoor de film een straight-to-dvd-release kreeg in de meeste landen. Gelukkig kunnen we Elephant Song alsnog op dvd ontdekken, want deze film heeft toch enkele aardige troeven in huis.

    elephant song,xavier dolan,bruce greenwood,catherine keener,carrie-anna moss,charles biname,colm feore,nicolas billon

    Korte inhoud: Psychiater Dr. Lawrence (Colm Feore) komt niet opdagen voor zijn werk in een inrichting waar zware psychiatrische patiënten verblijven. Eén van hen is de manipulatieve Michael Aleen (Xavier Dolan) die Dr. Lawrence als laatste in leven heeft gezien. Dr. Toby Green (Bruce Greenwood) is ervan overtuigd dat Aleen iets met de verdwijning van Dr. Lawrence te maken heeft, en staat erop om hem zelf te ondervragen. Maar Aleen wil niet zomaar informatie prijs geven en er ontstaat een psychologisch kat-en-muisspelletje tussen de twee.

    Aleen ziet de kans schoon om te onderhandelen over meer privileges in ruil voor zijn kennis over Dr. Lawrence. Dr. Green wil vooral eerst te weten komen of Aleen überhaupt iets weet over de verdwijning van zijn collega. Verpleegster Susan Peterson (Catherine Keener) die dagelijks met Aleen werkt, waarschuwt Dr. Green meermaals om Aleen niet te dicht te laten komen. Maar toch kruipt de jongeman beetje bij beetje onder de huid van de ervaren psychiater.

    Grote troef van Elephant Song is de vertolking van de toen 25-jarige Canadees Xavier Dolan. Het is niet simpel om een geloofwaardige psychiatrische patiënt te spelen, over the top acteren is verleidelijk maar niet altijd de beste keuze. In Elephant Song kiest Dolan voor een meer ingetogen manier. Er zijn wel enkele tics en aanwijzingen dat Aleen niet helemaal spoort, maar als je hem op straat zou tegenkomen, zou je aanvankelijk toch niet meteen je hoofd omdraaien.

    Desondanks voel je wel dat er iets mis is met Aleen en het is door Dolans subtiele acteerspel dat je je steeds oncomfortabeler voelt bij deze man. Net als dokter Green voel je het gevaar, maar je wordt meegesleurd door het verhaal en voor je het weet heeft Aleen je te grazen genomen. Knap gedaan van Dolan van wie we hopelijk in de toekomst nog meer zullen horen.

    Het is jammer dat de voorgeschiedenis van Aleen niet echt heel uitgebreid in beeld komt. In de eerste scènes zien we een kind dat door zijn moeder, een gevierd operazangeres, wordt genegeerd en weinig liefde krijgt, en later vertelt Aleen zelf nog wat over zijn jeugd en verleden. Maar ik had toch graag nog wat meer achtergrond gekregen over Aleen en hoe hij de man is geworden die hij in de film is.

    Dr. Green wordt gespeeld door de ervaren Bruce Greenwood, die de rol wegkaapte voor de neus van Philip Seymour Hoffman en Colin Firth. Ook Greenwood speelt zijn personages op een rustige, ingetogen manier, en geeft daardoor Dolan de kans om met de meeste aandacht te gaan lopen. Catherine Keener als verpleegster Peterson én de ex van Green en Carrie-Ann Moss als de huidige partner van Green vervolledigen de cast.

    De film is gebaseerd op een theaterstuk van Nicolas Billon die ook het scenario van de film schreef. Billon heeft ervoor gekozen om de setting van een theaterstuk te behouden in de film, namelijk weinig verschillende decors. Vrijwel de gehele film speelt zich af in de spreekkamer van Dr. Lawrence. Dat draagt enkel bij tot het beklemmende sfeertje dat Aleen met zijn aanwezigheid creëert.

    De regie is van Charles Binamé die overigens in België werd geboren. Binamé heeft voornamelijk afleveringen van televisieseries op zijn actief staan, zoals “Reign", “Flashpoint" of “Rookie Blue". Binamés regie is weinig opvallend, maar dat geeft ook de ruimte aan de personages om centraal te staan. Het grootste gedeelte van de film bestaat uit conversaties tussen Aleen en Dr. Green waarin ze elkaar testen hoever de ander wil gaan.

    Enkele kleinere minpuntjes zijn de rol van Carrie-Ann Moss die niet zo veel bijdraagt aan het verhaal. De film speelt zich af op kerstavond 1966 en Moss ‘rol lijkt er vooral in te bestaan om Green van zijn werk te houden met telefoontjes met vragen waar hij blijft voor het kerstdiner. En het feit dat je dr. Lawrence niet ziet aan het begin van de film maakt het iets moeilijker om je zijn verdwijning erg aan te trekken.

    Daartegenover staat wel een sterke ontknoping die perfect past bij de rest van de film. Wie houdt van psychologische thrillers waarin niet de actie maar de interactie tussen de personages centraal staat, is met deze Elephant Song aan het juiste adres. Deze film had misschien wel iets meer verdiend dan een straight-to-dvd lot maar gelukkig kunnen we de film toch nog ontdekken. De dvd ligt inmiddels in de winkel, er staan helaas geen extra’s op.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 6 mei 2016

     

    *** Elephant Song trailer ***

  • Where the Wild Things Are (2009) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Regisseur Spike Jonze is een beetje de uitzondering op de regel dat videoclipmakers niet weten hoe ze een verhaal moeten vertellen. Vaak te wijten aan het feit dat videoclips hoofdzakelijk mode-producten zijn waar de look 'n' feel belangrijker zijn dan de narratieve kwaliteiten van het beeld, het verhaal of nog de vertolkingen van de acteurs. Ook al is hij het genie achter de lichtvoetige MTV Jackass films (waar 2BE met zijn Benidorm Bastards enTrigger Happy toestanden eigenlijk maar een afkooksel is), heeft deze Amerikaanse cineast toch een eigenzinnige cinematografische stempel kunnen zetten met Being John Malkovich (1999) en Adaptation. (2002). En hier is dan zijn 3de langspeelfilm in 10 jaar tijd, Where the Wild Things Are (2009).

    where_the_wild_things_are_2009_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Max (Max Records) is een eenzaam 9-jarig jongetje vol kattenkwaad. Maar achter zijn schijnbare stoere verschijning gaat een heuse wereld schuil. Als hij na een ruzie met zijn moeder (Catherine Keener) wegloopt, die nauwelijks tijd heeft voor hem omwille van een drukke job en de aandacht die ze geeft aan haar vriend (Mark Ruffalo), vindt Max een bootje en gaat varen. Hij bereikt de oceaan en komt aan bij een eiland waar eigenaardige monsters wonen die hem willen opeten. Hij overtuigt ze ervan dat hij een koning is met magische krachten en ze benoemen hem tot hun koning. De film is gebaseerd op het kinderboek van Maurice Sendak.

    Bij ons is het kinderboek van Maurice Sendak niet bekend, en ik heb de film dus ook gezien zonder enige voorkennis. Toch was het een gewaagde keuze van Sendak om zijn boek te laten vertalen door iemand als Jonze die, zoals bekend, alles aan een grondige deconstructie zal blootleggen. Maar de makers dachten waarschijnlijk aan een visueel excentrieke filmmaker, gezien het boek zelf maar een 9tal zinnen omvat, en vooral indruk maakt met zijn eigenzinnige illustraties. Maar de regisseur heeft er een tijdloos sprookje van gemaakt met een nostalgische knipoog naar onze jeugdjaren, die heel wat herinneringen oproept. Maar in tegenstelling tot een Never Ending Story (1984) of Labyrinth (1986), is deze prent niet zo onopgesmukt en voelt alles heel sober aan.

    De “Wild Things” zijn niet zo wild als het naam doet vermoeden. Het zijn zelfs heel emotionele wezens, maar die ook wel een dreigend kantje kunnen hebben. Vergeleken met de jongen kunnen ze hem met één trap verpletteren of met één hap oppeuzelen. Er ontstaat meteen een band met leider Carol (James Gandolfini), die qua persoonlijkheid nog het meest aansluit bij deze van de jongen; energiek, gedreven maar ook grillig en bij momenten zelfs driftig. Net zoals Max staat Carol graag in het middelpunt van de belangstelling en snakt hij naar aandacht. En dit leidt vaak ook tot wat strubbelingen binnenin de groep. Met name met KW (Lauren Ambrose), die zowat de moederfiguur vertegenwoordigt, ligt hij regelmatig in de clinch. Maar ook met de andere wezens, zoals de weifelende Alexander (Paul Dano), de goedhartige Ira (Forest Whitaker), de slimme Douglas (Chris Cooper), de sarcast van dienst Judith (Catherine O'Hara) en de sombere Bull (Michael Berry Jr.). En elk van de wezens vertegenwoordigt een facet van het karakter van Max.

    Het scheelde niet veel of Where the Wild Things Are was omgetoverd in een tekenfilm (al dan niet in 3D), maar Jonze vond blijkbaar dat het verhaal niet enkel bestemd was voor jongeren maar zeker ook voor een volwassen publiek. Het feit dat de kleine Max ook die wezens "in het echt" kan raken, komt enkel maar het verhaal ten goede. Maar 'live-action' kost uiteraard meer geld, zeker als je denkt aan kostuums en fantastische decors. Maar Warner Bros heeft het volle vertrouwen in het project en maakte zomaar eventjes 100 miljoen dollar vrij. Het mag dan wel de helft zijn van het Alice in Wonderland (2009) budget, Spike Jonze wist echt wel een compleet nieuwe wereld te ontwerpen met indrukwekkende creaturen. Niemand minder dan Jim Henson (Labyrinth, The Dark Crystal, "The Muppet Show") werd dan ook aangesteld om de beestjes te ontwerpen, en met hier en daar wat cgi kwam het gehele circus in leven en kregen ze zelfs menselijke trekjes.

    where_the_wild_things_are_001where_the_wild_things_are_002

    Maar ook de sterke soundtrack van Carter Burwell en de indrukwekkende fotografie van Lance Acord springt in het oog en maakt dit fantastische plaatje af. Voor de opnamen werd dan ook uitgeweken naar ongerepte Australische vlaktes en bosgebieden. Daar waar het acteerwerk van jongeren in films vaak irritant of teleurstellend is, zien we een natuurlijke en spontage Max Records. De jongen had dan ook al wat ervaring opgedaan in The Brothers Bloom (2008), ook al met Mark Ruffalo.

    Zijn er minpuntjes? Wel, ik heb van de film genoten, maar ik besef dat het ontbreken van spetterende actie, een intense spanningsboog of een lijnrecht verhaal, heel wat mensen zal ontgoochelen. Dit is in eigenlijk een soort coming-to-age film van puberteit naar volwassenheid, en die een grondige analyse maakt van wat jeugdigheid en volwassenheid uiteindelijk betekenen. Een eigenzinnige karakterstudie in een melancholische sprookjeswereld. Het verschil met een regisseur als Tim Burton, is dat Spike Jonze nog meer gefascineerd is door de psychologie van zijn karakters. Where the Wild Things Are is een gewaagd en intelligent sprookje die volwassenen meer zal bekoren dan het uiteindelijke leespubliek van het jeugdboek.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 10 mei 2010

     

    *** Where The Wild Things Are trailer ***

  • James Caan verlaat Nailed-set omwille van koekje

    Pin it!

    We weten ondertussen allemaal wel dat regisseur David O. Russell niet de beste reputatie heeft wanneer het over ‘werken met acteurs’ gaat. De man ging op de vuist met George Clooney op de set van Three Kings (1999) en ging compleet door het lint op de set van I Love Huckabees (2004). Het laatste slachtoffer van Russell’s charme-offensief viel op de set van de politieke-komedie Nailed (2009), waar acteur James Caan officeel de set heeft verlaten.

    We weten ondertussen allemaal wel dat regisseur David O. Russell niet de beste reputatie heeft wanneer het over ‘werken met acteurs’ gaat. De man ging op de vuist met George Clooney op de set van Three Kings (1999) en ging compleet door het lint op de set van I Love Huckabees (2004). Het laatste slachtoffer van Russell’s charme-offensief viel op de set van de politieke-komedie Nailed (2009), waar acteur James Caan officeel de set heeft verlaten.

    De redden van het dispuut draaide rond een koekje. Volgens de Hollywood Reporter speelde Caan een man die zich verslikte op een koekje. Nu wou Russell dat hij enerzijds zich verslikte maar anderzijds ook nog eens aan het hoesten was om alles waarschijnlijk veel dramatischer te maken. Caan repliceerde dat dit niet kon. Als iemand stikt op een koekje gaat deze niet staan hoesten. Russell wilde niet toegeven en zei de twee versies op te nemen, met als gevolg dat Caan de set verliet, overtuigd dat de regisseur zijn eigen versie zou kiezen en niet de interpretatie van de acteur.

    De filmproducer zou nog getracht hebben om de meningsverschillen te verhelpen, maar zonder succes. Blijkbaar zou er een onderliggend conflict zijn tussen de twee mannen. Volgens de producer zou Russell zich wel professioneel hebben gedragen en is de toestand niet ontaard in irrationele uitspattingen. Caan had echter maar een klein rolletje van twee dagen shoot en de schade van de her-casting zou minimaal zijn.

    Nailed is het verhaal van een naïeve serveerster Alice Eckle (gespeeld door Jessica Biel) die per ongeluk in het hoofd wordt geschoten door een onhandige klusjesman en zijn spijkerpistool. Door het incident lijkt ze emotioneel onstabiel te zijn en constant hunkerend naar seks. De niet verzekerde Alice besluit vervolgens voor haar rechten op te komen en vertrekt naar Washington. Daar ontmoet ze het immorele congreslid Howard Ryder (Jake Gyllenhaal), met wie ze al snel in bed belandt, maar die haar toch helpt om haar eigen politieke carrière van de grond te krijgen.

    In de film is ook een rol weggelegd voor James Marsden, Catherine Keener, Olivia Crocicchia en Tracy Morgan.

    Jessica Biel met een overdreven seksuele appetijt, lijkt mij al een voltreffer te zijn. Hoewel, Black Snake Moan (2006) - een film met een oversekste Christina Ricci – flopte gigantisch aan de box-office. Benieuwd naar de trailer van deze film en dan vooral ook naar de nu al beruchte koekjes-scène.

    ***Related Post***
    04/02/2009: Christian Bale werpt F-bommen op Terminator Salvation set
    03/04/2007: David O. Russell flipt op de set van I Love Huckabees

  • Daniel Day-Lewis brengt hulde aan Heath Ledger

    Pin it!

    Gisterenavond waren de Screen Actors Guild Awards, en deze show had in ieder geval niet te lijden onder de scenaristen-stakingen. Ik wil van deze filmblog geen opsomming maken van alle resultaten uit alle award-shows – ik concentreer me op de Razzies, Cannes en de Oscars – maar deze uitreiking van de SAG-award was wel een speciale gezien er met veel eerbied werd gesproken over de pas overleden Heath Ledger.

    De award voor Beste Acteur ging naar Daniel Day-Lewis voor zijn rol in There Will Be Blood (2007). Bij ontvangst van de award bracht hij een hulde aan de acteur met een uiterst persoonlijke speech. TVGuide schreef het volgende:

    Accepting the award for best actor in a film (There Will Be Blood) and reflecting on his ongoing discovery as a performer, Day-Lewis said, "There are many actors in this room tonight… who have given me that sense of regeneration, and Heath Ledger gave it to me. In Monster’s Ball, that character he created seemed to be almost like an unformed being retreating from himself, his father, his life… and yet we wanted to follow him. It was unique."

    Dat Ledger in het verleden soms in bedenkelijke rollen speelde (A Knight’s Tale, The Order) doet niets af van het feit dat hij telkens de pannen van het dak speelde in rollen waar heel wat van de acteur werd gevraagd. Pas met Brokeback Mountain (2005) begon het publiek blijkbaar in te zien dat Heath geen B-acteur was, maar wel degelijk iemand met een enorme flexibiliteit en reikwijdte. Het was dan ook niet meer dan gepast dat een acteur als Daniel Day-Lewis het woord voerde betreffende de dood van de acteur – iets wat de andere kandidaten waarschijnlijk niet hadden gedaan. We zullen nooit weten tot waar Heath ons met zijn vertolkingen had kunnen brengen, maar één ding is zeker, hij heeft bij heel wat acteurs een enorme impact achtergelaten en zal niet zo snel vergeten worden.

    Hieronder vinden jullie de lijst van de genomineerden en de winnaars worden telkens aangeduid in het vet. Daaronder vinden jullie de video van de speech van Daniel Day-Lewis.

    Outstanding Performance by a Cast in a Motion Picture
    3:10 TO YUMA (Lionsgate)
    AMERICAN GANGSTER (Universal Pictures)
    HAIRSPRAY (New Line Cinema)
    INTO THE WILD (Paramount Vantage)
    NO COUNTRY FOR OLD MEN (Miramax Films)

    Outstanding Performance by a Male Actor in a Leading Role
    GEORGE CLOONEY / Michael Clayton – "Michael Clayton" (Warner Bros. Pictures)
    DANIEL DAY-LEWIS / Daniel Plainview – "There Will Be Blood" (Paramount Vantage)
    RYAN GOSLING / Lars Lindstrom – "Lars And The Real Girl" (Sidney Kimmel Entertainment)
    EMILE HIRSCH / Christopher McCandless– "Into The Wild" (Paramount Vantage)
    VIGGO MORTENSEN / Nikolai – "Eastern Promises" (Focus Features)

    Outstanding Performance by a Female Actor in a Leading Role
    CATE BLANCHETT / Queen Elizabeth I – "Elizabeth: The Golden Age" (Universal Pictures)
    JULIE CHRISTIE / Fiona – "Away From Her" (Lionsgate)
    MARION COTILLARD / Edith Piaf – "La Vie En Rose" (Picturehouse)
    ANGELINA JOLIE / Mariane Pearl – "A Mighty Heart" (Paramount Vantage)
    ELLEN PAGE / Juno MacGuff – "Juno" (Fox Searchlight Pictures)

    Outstanding Performance by a Male Actor in a Supporting Role
    CASEY AFFLECK / Robert Ford – "The Assassination of Jesse James By The Coward Robert Ford" (Warner Bros. Pictures)
    JAVIER BARDEM / Anton Chigurh – "No Country For Old Men" (Miramax Films)
    HAL HOLBROOK / Ron Franz – "Into The Wild" (Paramount Vantage)
    TOMMY LEE JONES / Ed Tom Bell – "No Country For Old Men" (Miramax Films)
    TOM WILKINSON / Arthur Edens – "Michael Clayton" (Warner Bros. Pictures)

    Outstanding Performance by a Female Actor in a Supporting Role
    CATE BLANCHETT / Jude – "I’m Not There" (The Weinstein Company)
    RUBY DEE / Mama Lucas – "American Gangster" (Universal Pictures)
    CATHERINE KEENER / Jan Burres – "Into The Wild" (Paramount Vantage)
    AMY RYAN / Helene McCready – "Gone Baby Gone" (Miramax Films)
    TILDA SWINTON / Karen Crowder – "Michael Clayton" (Warner Bros. Pictures)