cast away

  • The Shallows (2016) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Laat ik meteen met de deur in huis vallen, ondanks het ronduit belachelijke einde en zijn zeemzoeterig melodramatische afsluiter, is The Shallows (2016) één van de beste shark attack films sinds Jaws (1975). De film van Spielberg is wel superieur aan deze prent, maar deze film heeft dan weer een troefkaart genaamd Blake Lively, die na deze prent haar status als leading lady wel heeft verdiend. Dit is een back-to-basic thriller met wat GoPro's een rottende walvis en een "Steven seagull" om niet te misssen.

    the_shallows_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: 'The Shallows' volgt een vrouw, Nancy (Blake Lively) genaamd, die alleen is aan het surfen op een afgelegen strand. Een strand waar haar moeder vroeger kwam surfen. Op een korte afstand van de kust wordt ze aangevallen door een grote witte haai. Nancy komt vast te zitten op een kleine rots, minder dan 200 meter verwijderd van het strand. Zal ze de oversteek op tijd kunnen maken alvorens de vloed het stuk rots onderdompelt?

    De film duurt 86 minuten en eigenlijk heeft de film niets meer te vertellen dan datgene wat al wereldkundig gemaakt werd met de trailer. Erger nog, je zit te wachten op bepaalde scènes die je in de trailer had gezien en dat is op zich wel een beetje een domper op de spanning. Maar wees gerust, de film is voor geen seconde vervelend, en dat is hoofdzakelijk te danken aan de mooie verschijning en de sterke vertolking van Blake die hier een vrouw van (letterlijk en figuurlijk) 'vlees en bloed' neerzet in plaats van de traditionele scream queen. Blake heeft de perfecte maten, maar is ook groot van gestalte, en wanneer ze tegen een rots stoot of tegen het ijzer van een boei, voelen we duidelijk een harde impact. In het begin van de film is het duidelijk dat ze haar moeder heeft verloren aan (vermoedelijk) kanker, ondanks de strijd de ze had geleverd. Nancy wil daarom proeven van het leven en misschien wel haar medische studies zal laten voor wat het is. Maar het noodlot slaat toe en het personage kijkt nu zelfs recht in de ogen van de dood, en zal al haar kennis en wilskracht moeten gebruiken om het er levend vanaf te brengen.

    Het verhaal - dat op de 2014 Blacklist stond - werd geschreven door Anthony Jaswinski en is al zo voorspelbaar als iets. Gelukkig weet de Spaanse regisseur Jaume Collet-Serra (Non-Stop, Unknown, Orphan) zijn omgeving toch perfect te exploiteren en maakt een toch wel geslaagde thriller. De dialogen zijn niet echt slim, en nog minder zijn de al te evidente texto's. Zelfs het acteerwerk van bepaalde nevenpersonages zijn niet altijd even overtuigend. De nonsense neemt je er wel bij, want in tegenstelling tot veel andere films heeft deze prent geen ambities om meer te zijn wat het uiteindelijk is. Neem nu het feit dat Blake gaat surfen met een halve juwelenwinkel aan. Nu ja, achteraf bekeken wel handig als je een operatie moet uitvoeren. Collet-Serra heeft de ultieme zomer B-film met een goeie mix tussen zon, zee, borsten en bloed. De prachtige fotografie van Flavio Martínez Labiano laat ons ook geregeld onderdompelen in het water en voelen we ons bij momenten al even onveilig als het hoofdpersonage. Er zit zelfs een geweldig moment in waarin Blake voor de eerste keer onderdompelt in bloedrood water tussen de luchtbellen, was al even verontrustend als prachtig in beeld gezet. Anderzijds gebruikt hij naar mijn goesting net iets teveel slow motions en is de lichtgevende kwallen-scène net iets te 'Finding Nemo' achtig, zelfst voor een B-film als deze.

    the_shallows_banner.jpg

    Eigenlijk had Louis Leterrier de film moeten regisseren. Leterrier had echter heel wat meningsverschillen met de productie, en het feit dat het productiebudget voor hem net iets te scherp was trapte hij het af. En dat zal hem nu wel zuur opbreken als je het resultaat bekijkt en dat vergelijkt met Leterrier's tegenvallende Grimsby (2016). En draaien met Blake is toch ook wel iets van een ervaring. Blake heeft zich tevens voor de volle 100% ingezet en deed Blake heel wat van haar eigen stunts in deze prent. Zelfs surfen, ook al werden de meer gewaagde surfstunts wel gedaan door haar stunt double Sarah Friend.

    En wat met de haai? Wel hij is voor 95% digitaal (met uitzondering van een paar shots met een haaienvin die bestuurd werd met een Sea-Doo). Het was echter cgi van degelijke kwaliteit. Zeldzaam zijn de shots waar je wenkbrauwen van gaan fronsen. De film moet veel hebben van zijn visuals en daar is de regisseur bewust van, en dus gaat hij elk frame tot in de kleinste details verzorgen. Voor de rest zijn er niet veel andere personages, buiten misschien een zeemeeuw die met een gebroken vleugel ook is gestrand op de rots. Net zoals de volleyball Wilson in Cast Away (2000) zorgt hij voor wat gezelschap. Het zijn allemaal kleine touches, maar toch werken ze eigenlijk wel super goed en geven ze op hun manier meer diepgang in het hoofdpersonage. Trouwens zit er een scène in de film waar we de haai zien opduiken in een golf (zie tevens bovenstaande banner), een beeld die eerder was gebruikt in de marketing campagne voor de Meg (2018) film, die tot op vandaag nog altijd niet in productie is. Pech voor hen, want de makers van deze film zijn ermee gaan lopen.

    the_shallows_2016_pic04.jpgthe_shallows_2016_pic05.jpgthe_shallows_2016_pic06.jpg
    the_shallows_2016_pic01.jpgthe_shallows_2016_pic03.jpgthe_shallows_2016_pic02.jpg

    De muziek van Marco Beltrami heeft niet dezelfde draagkracht als de John Williams score, maar is zeker wel verdienstelijk en zeker beter dan de smaakloze soundtracks die Jaume Collet-Serra op zijn film heeft geplakt om toch maar een jeugdig publiek aan te spreken. Wat ja, deze film is wel degelijk PG-13 en bedoelt om veel geld in het laatje te brengen. De film had een productiebudget van 17 miljoen en heeft ondertussen in de States al een slordige 50 miljoen opgebracht, maar ik verwacht dat deze prent toch gemakkelijk 200 miljoen zal opbrengen wereldwijd.

    Kortom, The Shallows heeft 10 keer minder gekost dan Independence Day: Resurgence (2016), maar je zal er 10 keer meer plezier aan beleven. Mijn vrees was dat ze er een Piranha (2010) prent van gingen maken waar het accent voornamelijk lag op de vrouwelijke anatomie, en ook al zien we veel van de anatomie van Blake, ligt het accent toch voornamelijk op haar overlevingsdrang. En was het einde niet zo dwaas dan had ik deze prent nog wel een 4 sterren willen geven omdat het volledig is geslaagd in zijn opzet. Jaume Collet-Serra is dan weer een beetje van een hit-and-miss regisseur, wel hier hebben we in ieder geval een hit.

    The Shallows is ondertussen uitgekomen op DVD, Blu-ray en 4K Ultra HD. Op de Blu-ray staan verwijderde scenes en heel wat making of reportages over het maken van de haai, het productieproces, het strand en heel wat weetjes over het gedrag van haaien.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 29 december 2016

    ***Related Post***
    05/05/2016: Blake Lively in shark attack film The Shallows

     

    *** The Shallows trailer ***

  • In the Heart of the Sea (2015) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het duo Ron Howard en Chris Hemsworth hebben met Rush (2013) bewezen dat ze een geslaagde match waren. Nu hebben de regisseur en de acteur elkaar opnieuw gevonden in de avonturenfilm In the Heart of the Sea (2015).

    in the heart of the sea,chris hemsworth,ron howard,benjamin walker,cillian murphy,tom holland,brendan gleeson,ben whishaw,michelle fairley,charlotte riley,jaws,cast away

    Korte inhoud: De Amerikaanse walvisvaarder Essex verliet Nantucket in Massachusetts in 1819 onder kapitein George Pollard (Benjamin Walker) voor een reis van 2,5 jaar om te gaan jagen op potvissen in hun leefgebieden in de zuidelijke Grote Oceaan. Ook aan boord zijn eerste stuurman Owen Chase (Chris Hemsworth), tweede stuurman Matthew Joy (Cillian Murphy) en scheepsjongen Thomas Nickerson (Tom Holland). De Essex werd echter zelf geramd door een potvis en zonk op 3700 kilometer afstand van Zuid-Amerika. De overlevenden van de Essex dobberden 90 dagen rond op zee. Ze zetten koers naar Zuid-Amerika en om te overleven wendden ze zich tot kannibalisme.

    De film is gebaseerd op het non-fictie boek van Nathaniel Philbrick over de gebeurtenissen van het Amerikaanse walvissenschip de Essex in 1820, een dramatische gebeurtenissen die als inspiratiebron diende voor Moby Dick. De film begint 30 jaar na de feiten met een ontmoeting tussen Thomas Nickerson (Brendan Gleeson) , één van de enige overlevenden van de ramp, en de schrijver Herman Melville (Ben Whishaw) die het verhaal van deze mislukte walvisjacht naar buiten wil brengen in geromantiseerde vorm. En na deze korte prelude duiken we opnieuw in de tijd. Er zitten ook twee vrouwen in de film, Mrs. Nickerson (Michelle Fairley) en Peggy Chase (Charlotte Riley), die samen een screentijd hebben van 5 minuten.

    Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen, ik heb me zelden zo verveeld bij het bekijken van zo'n spektakelfilm. Het contrast tussen Jaws (1975) en deze 100-miljoen-dollar film kan haast niet groter zijn. Je hebt niet meteen veel voeling met de personages. En het verhaal gaat effectief over een schip die te midden van de zee aangevallen wordt door een walvis op wie werd gejaagd, en waarbij de scheepslui in drie bootjes moeten zien te overleven. Maar veel 'walvis' komt er eigenlijk niet aan te pas. Hooguit een paar minuten. Over de visuele effecten kan ik over het algemeen niet veel op aanmerken. Er zitten twee of drie knappe topshots in (allemaal in de trailer) waarbij we dat reusachtige zoogdier dreigend langs de boot zien zwemmen, maar ik zat echt wel op mijn honger en had hier veel meer van verwacht. Bij andere shots voel je dan weer duidelijk de 'green screen' effecten. De film is zelfs niet in cinema-formaat, maar wil met zijn knipoog naar die oude avonturenfilms het 1.85 : 1 formaat exploiteren in plaats van het scope formaat 2.35 : 1. En op zich geen verkeerde keuze, ook al had ik gehoopt dat de film op een bepaald moment uit zijn frame zou breken, wat nooit gebeurd.

    in_the_heart_of_the_sea_2015_pic01.jpgin_the_heart_of_the_sea_2015_pic02.jpgin_the_heart_of_the_sea_2015_pic03.jpg
    in_the_heart_of_the_sea_2015_pic04.jpgin_the_heart_of_the_sea_2015_pic05.jpgin_the_heart_of_the_sea_2015_pic06.jpg

    Het beste in de film is misschien in het begin waar we een soort rivaliserende strijd zien tussen een ervaren walvisjager die eigenlijk kapitein wou zijn van zijn schip en een de effectieve kapitein die afkomstig is van rijke komaf binnen de scheepvaart. Maar halverwege is er van tweestrijd geen sprake meer en verliest de film de draad met zijn twee hoofdpersonages. Alle nevenpersonages zijn zo stiefmoederlijk behandeld dat ze nooit echt memorabel genoemd kunnen worden. Komt daar nog bij dat je als kijker eigenlijk meer gaat voelen voor de walvis dan voor de crewleden, wat uiteraard de dramatiek moet gaat bevorderen. Ron Howard probeerde die ene "koppige" walvis wel wat onsympathieker te maken door zijn huid wat te laten afschilferen, maar gezien het beest maar luttele seconden in beeld komt, is er nooit een dreiging. In fel contrast met Jaws zag je de haai bijna nooit, maar voelde je hem constant.

    Ja, het verhaaltje is op zich wel opmerkelijk, maar na het zien van de film heb je toch spijt dat Ron Howard het verhaal van Moby Dick niet had verteld in plaats van deze survival film. Ik wou een walvissenfilm zien en kreeg Cast Away (2000) voorgeschoteld. Het charisma van de acteur ontgoochelt niet, maar we spreken hier wel niet van Oscar-waardige vertolkingen. In the Heart of the Sea is verre van een slechte film, maar er zal véél meer in. Je zou het kunnen samenvatten met: veel dick weinig Moby. Het is een gemiste kans en de regisseur heeft hier net iets teveel op safe willen spelen. De film had moeten uitkomen in maart van 2015, maar werd dan overgezet naar de Oscar-periode van december. Bij nader inzien had deze film in maart mogen blijven, want los van wat de visuele ging deze film niet veel awards en nominaties binnenhalen. En wat blijkt nu, de film heeft over de hele wereld slechts 3 nominaties gehad. De eerste beste Vlaamse film strijkt meer nominaties op.

    Op woensdag 13 april 2016 komt de film uit op DVD en Blu-ray en Blu-ray 3D en Video on Demand. In the Heart of the Sea bevat meer dan een uur bonusmaterialen, met deleted en extended scenes, naast een pak making of filmpjes.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 9 april 2015

     

    *** In the Heart of the Sea trailer #1 ***

  • The Martian (2015) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    En terwijl Ridley Scott nog steeds werkt aan het script van de sequel Prometheus 2 (2016), is gisteren die andere science-fiction prent The Martian (2015), uitgekomen op DVD en Blu-ray (3D). Een film over een missie naar Mars die verkeerd afloopt, en tevens een interessante blik werp op de werking van de NASA. Bijzonder actueel, zeker in het licht van de beruchte Mars One missie.

    the_martian_2015_poster.jpg

    Korte inhoud: Zes dagen geleden werd astronaut Mark Watney (Matt Damon) één van de eerste mensen die een voet op Mars zette. Nu is hij er zeker van dat hij de eerste zal zijn die er zal sterven. Na een zandstorm blijft hij alleen achter. Zijn team waant hem dood en Mark kan geen contact opnemen met aarde om te laten weten dat hij nog leeft. En zelfs al zou hij daarin slagen, tegen de tijd dat een reddingsploeg hem bereikt zouden zijn levensvoorraden reeds lang zijn uitgeput. Maar de kans dat hij door honger zal omkomen is klein: de beschadigde machine, de genadeloze omgeving of een simpele menselijke fout zullen hem meer dan waarschijnlijk eerder fataal worden. Maar Mark geeft niet zomaar op. Met de hulp van zijn inventiviteit, zijn vaardigheden als ingenieur en zijn niet aflatende weigering om op te geven vat hij de ene hindernis na de andere aan.

    De film is gebaseerd op het boek van Andy Weir, een echte page turner. De hoofdrol wordt gespeeld door vaste waarde Matt Damon. De eerste draft van het script was geschreven door Drew Goddard die twee jaar geleden zijn indrukwekkende debuut maakte met The Cabin in the Woods (2012). Drew Goddard had deze film moeten regisseren, maar het project kwam maar niet van de grond. Nu is hij bezig zijn met de voorbereidingen van The Sinister Six (2016), geen onaardig vervang-project.

    Ridley Scott staat bekend om de films naar zijn hand te zetten, en dat gebeurt ook met deze prent, ook al werd hij vergeten bij de Oscar-nominaties. Het verhaal is een soort mengeling geworden tussen Cast Away (2000) en Apollo 13 (1995) met een astronaut die vergeten wordt op Mars en 4 jaar lang moet wachten tot de volgende ploeg op het Mars-oppervlak landt. Toch kijken we geen 2 uur lang op het gezicht van Damon, want er duiken nog heel wat andere acteurs op, zoals Jessica Chastain (pics), Mackenzie Davis, Kate Mara (pics), Sean Bean, Jeff Daniels, Chiwetel Ejiofor en Kristen Wiig. De film werd opgenomen in de Wadi Rum vallei in Jordanië, die met zijn roodkleurige rotswanden van zandsteen en graniet toch wel lijkt op de planeet Mars. Deze locatie werd tevens ook gebruikt voor de opnames van Lawrence of Arabia (1962) van David Lean.

    the_martian_2015_pic05.jpgthe_martian_2015_pic02.jpg
    the_martian_2015_pic04.jpgthe_martian_2015_pic03.jpgthe_martian_2015_pic01.jpg

    Het project is waarschijnlijk in een stroomversnelling gekomen na het succes van Gravity (2013), ook al over een personage die alleen is achtergebleven in de ruimte en moet zien te overleven. De stijl van Weir zijn boek doet in ieder geval een beetje denken aan deze van Michael Crichton, die op een geniale manier science fiction wist te linken aan dramatische gebeurtenissen.

    Scott was in ieder geval een geschikt persoon om deze prent te regisseren, en ook het script van Drew Goddard was sterk genoeg om ons 141 minuten lang te boeien. The Martian is niet alleen een film die ons emotioneel kan raken, maar is tevens een crowd pleaser, en dat is voornamelijk te danken aan de vele humor in de film. Maar laat me duidelijk zijn, in tegenstelling tot wat de Golden Globes beweren is deze prent wel degelijk een drama en geen komedie. In ieder geval draagt de charismatische Matt Damon deze film volledig op zijn schouders. Naast Prometheus 2 is het ook nog uitkijken naar een mogelijke Blade Runner sequel. De toekomst zal het uitwijzen. De vorige film van Ridley, Exodus: Gods and Kings (2014), was toch wel iets van een teleurstelling, maar deze is in ieder geval beter.

    The Martian komt is op 3 februari 2016 uitgekomen op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D, met heel wat extraatjes gaande van making of filmpjes over de kostuums, het script, de regie, casting, de Ares III missie en niet te vergeten de bloopers. Spijtig genoeg geen audio-commentaar van de regisseur. Hoe dan ook, een film om zeker toe te voegen aan de collectie.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 4 februari 2016

     

    ***The Martian trailer ***

  • What Lies Beneath (2000) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Vanavond is nog eens een thriller op televisie met twee Hollywood iconen. Het verhaal van What Lies Beneath (2000) werd bedacht door documentariste Sarah Kernochan die het verhaal schreef gebaseerd op persoonlijke ervaringen met paranormale fenomenen.

    what_lies_beneath_2000_blu-ray.jpg

    Het project werd doorgespeeld aan Steven Spielberg die er scenarist Clark Gregg had opgezet voor een DreamWorks productie. Maar op het einde van de rit besloot Spielberg het project door te geven aan collega regisseur Robert Zemeckis.

    Korte inhoud: De briljante wetenschapper Norman Spencer (Harrison Ford) maakt zich zorgen over zijn echtgenote Claire (Michelle Pfeiffer). Sinds hun enige dochter Caitlin (Katharine Towne) op kamers is gegaan, hoort Claire stemmen en ziet ze voortdurend een gezicht van een jonge vrouw gereflecteerd in het water. Claire vermoedt dat de bizarre verschijnselen alles te maken hebben met de nieuwe buren. Ze verdenkt Warren Feur (James Remar) er zelfs van zijn echtgenote Mary (Miranda Otto) te hebben vermoord. Haar geest zou nu in Claires huis ronddwalen. Voor Norman gaat dit te ver en hij stuurt zijn echtgenote naar een therapeut. Die raadt Claire aan om in contact te treden met de geest...

    Zemeckis heeft er in ieder geval voor gezorgd dat het mysterie er lang genoeg in blijft. Hij heeft er tevens voor gezorgd dat het geen spektakel film is, maar wel degelijk een acteursfilm. Tot zover het positieve van deze prent. De film had een soort Fatal Attraction meets Poltergeist kunnen worden, maar het werd een saaie en hemeltergend trage thriller met een slaapverwekkende vertolking van Ford die er blijkbaar ook niet veel zin in had. Er steekt NUL originaliteit in de manier hoe alles is verfilmd en de motivaties van de kwelgeest zijn op zijn minst lachwekkend te noemen. De regisseur serveert de onzin met een uitgestreken gezicht en plundert schaamteloos uit het verzameld werk van vadertje Hitchcock (Vertigo, Psycho, Rebecca, Suspicion om maar een paar films te noemen waaruit werd geplunderd). Ik had de indruk dat hij deze film heeft gemaakt als tussendoortje, wachtend tot Tom Hanks voldoende mager was om zijn Cast Away (2000) verder af te maken.

    Je zou denken dat het opmerkelijk is dat twee Hollywoodsterren meespelen in zo'n onnozel en versleten spookhuis drama vol opgeblazen B-filmclichés, maar het is de studio van Steven Spielberg en niemand wil Spielberg afwijzen. Misschien hadden ze beter verzonnen dat ze bezet waren op een andere film. Naar het einde toe zit er wat spanning in de film, ook al vond ik de badkuip-scène in Diabolique (1955) of zelfs die in A Nightmare on Elm Street (1984) net iets schrikwekkender.

    what_lies_beneath_2000-harrison_ford_michelle_pfeiffer_pic01.jpgwhat_lies_beneath_2000-harrison_ford_michelle_pfeiffer_pic02.jpgwhat_lies_beneath_2000-harrison_ford_michelle_pfeiffer_pic03.jpg

    Michelle Pfeiffer is wel de enige echte reden om alsnog naar deze film te kijken. Ze zit dan ook in bijna elke scène van de film. De fragiliteit waarmee ze haar rol vertolkt roept meteen sympathie op, en zonder haar vertolking hadden we al sneller afgehaakt. Pfeiffer houdt haar koele zelve ondanks de kunstmatigheid van de film. Op z'n minst heeft ze er een mooie showreel aan overgehouden. What Lies Beneath is technisch een goed gemaakte film, maar 'nothing lies beneath'.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 11 april 2015

  • Top 10 Meest Iconische Filmlocaties

    Pin it!

    We hadden met het weergaloze succes van de Rode Duivels en het opkomende titanengevecht met Messi, gemakkelijk kunnen uitpakken met een Top 10 Beste Voetbalfilms. Was het niet dat we er nauwelijks 5 konden opsommen ... en soms nog van zeer bedenkelijke kwaliteit. Maar nu het verlof voor de deur staat en jullie misschien net als wij plannen hebben om een stapje in de wereld te zetten, waarom dan niet kiezen voor een echte filmlocatie?

    Reizen naar de zon of de sneeuw is allang niet origineel meer. Een themareis daarentegen is een perfect excuus voor een uitstapje naar het buitenland. En wat is een beter thema dan jouw favoriete film(s)? De regisseurs van grote producties weten precies waar ze de mooiste shots van landschappen, steden en gebouwen kunnen maken. Hieronder brengen we onze top 10 van enkele beroemde locaties. Waar ben je al geweest en welke staat nog op je verlanglijstje?

    Top 10 Meest Iconische Filmlocaties

     

    10. Las Vegas

    Eén van de bekendste films die zich in Las Vegas afspeelt is Ocean's Eleven (2001). Grote delen van deze kaskraker spelen zich in en rond het casino- en hotelcomplex Bellagio af. Wanneer het personage Basher Tarr met een druk op de knop het casino opblaast, lijkt het alsof hij op heuvel met uitzicht op de stad staat, maar in werkelijkheid staat hij op de parkeergarage van het casino. De beroemdste scène is misschien nog wel aan het einde van de film, wanneer het elftal bij de fontein voor het casino staat. Een andere film die Las Vegas alle eer aandoet is uiteraard The Hangover (2009), en in deze prent kwam het Caesars Palace in de picture.

    filmlocatie_las_vegas.jpg

    ©Shutterstock      

     

    9. Nieuw-Zeeland

    Een grote variëteit aan landschappen maakte Nieuw-Zeeland perfect voor de opnames van The Lord of the Rings films. Afgezien van de studio-animaties is de hele trilogie in Nieuw-Zeeland opgenomen, waar de toeristenindustrie gretig van profiteert. Zo creëerde Peter Jackson de Shire-regio van Middle-Earth bij het plaatsje Matamata op North Island. Voor The Hobbit -trilogie werd deze hergebruikt. De bossen bij Mount Victoria, net buiten Wellington, werden tot Hobbiton Woods omgedoopt, waar de Hobbits zich voor de zwarte ridders verstopten. En Mount Doom, vraag je je af? Die werd gebaseerd op de vulkaan Mount Ruapehu. Het is lastig om alle locaties van Lord of the Rings hier op te sommen, want er werd op maar liefst 150 plekken in Nieuw-Zeeland gefilmd!

    filmlocatie_nieuw_zeeland.jpg

    ©Shutterstock      

     

    8. Miami

    Scarface (1983) speelt zich grotendeels in Miami af. In remake die Brian de Palma in 1983 maakte, komen de art deco-gebouwen van de officieuze ‘hoofdstad van Latijns-Amerika’ uitgebreid in beeld. Hiervoor bezoek je Ocean Drive ter hoogte van 13th Street. In het gebouw van de Sun Ray Appartementen op 728 Ocean Drive, waar Tony’s broer met een kettingzaag werd bewerkt, zit nu een vestiging van hamburgerketen Johnny Rocket’s. De prachtige wijk Little Havana komt ook in Scarface voorbij, maar werd in het centrum van Los Angeles opgenomen.

    Maar nergens werd er meer van Miami getoond in de serie Miami Vice serie (1984-1990) die alle hoeken en kanten van de stad in beeld heeft gezet. Daarentegen was er in de filmversie Miami Vice (2006) bitter weinig te zien van Miami. En andere serie die werd opgenomen in het Zuidoosten van Florida is uiteraard Dexter (2006-2013) met schitterde shots van de Everglades.

    filmlocatie_miami.jpg

    ©Shutterstock      

     

    7. Groot-Brittannië

    Er zijn talloze films in Groot-Brittannië opgenomen, maar de Harry Potter-serie weet het landschap en de sfeer van dit koninkrijk wellicht het beste vast te leggen. De Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry is een samenraapsel van gebouwen en locaties, maar één van de spectaculairste daarvan is Durham Cathedral. Voor de bibliotheek van Hogwarts stond de Bodleian Library van Oxford University model. Een opticienzaak in de Londense Leadenhall Market werd omgetoverd tot de pub Leaky Cauldron. De markt is een prachtig voorbeeld van een overdekte Victoriaanse markt met een uitbundig beschilderd plafond. In Schotland vind je Glenfinnan Viaduct, waarop de vliegende auto in Harry Potter and the Chamber of Secrets landt. Rond de grote vulkaan vallei Glen Coe zijn tevens veel van de spectaculaire landschappen van Hogwarts gefilmd. Ook voor andere films -bijvoorbeeld Highlander (1986) en Braveheart (1995) - vormde dit landschap de achtergrond.

    filmlocatie_groot-brittannie.jpg

    ©Shutterstock      

     

    6. Frankrijk

    Een recente film die Parijs bezoekt is de thriller Inception (2010), met Leonardi DiCaprio in de rol van Cobb. Café Debussy, waar Cobb aan Ariadne uitlegt dat we in een droom leven, is in feite Da Stuzzi Patisserie op de hoek van Rue Cesar Franck en Rue Bouchut in het zevende arrondissement. Wanneer Ariadne haar nieuwe kijk op de wereld test, rolt ze de Rue Cesar Frank op en ‘bedenkt’ ze een voetbrug over Avenue du President Kennedy bij het metrostation Passy. Bij de Pont Bir Hakeim ondervindt Ariadne aan den lijve waarom het zo gevaarlijk is om plekken uit herinneringen in plaats van fantasie te vormen.

    De wijk Montmartre kwam in vele films voorbij: Rue Saint Vincent in Amélie en Rue du Chevalier de la Barre in Midnight in Paris (2011). Het appartement van Amélie heet in werkelijkheid Au Marche de la Butte en bevindt zich op de kruising van rue des Trois Freres en rue Androuet, terwijl de ingang naar haar appartement om de hoek op nummer 56 is. De bar waarin Gil (Owen Wilson) in Midnight in Paris de legende Ernest Hemingway ontmoet ziet er net zo uit in het dagelijks leven. Je vindt Le Polidor op nummer 41 in rue Monsieur le Prince.

    filmlocatie_parijs.jpg

    ©Shutterstock      

     

    5. Japan

    Lost in Translation (2004) laat prachtige beelden van Tokyo zien, maar een groot deel van de film vindt plaats binnenin het Park Hyatt Hotel. Op de 52e verdieping vind je New York Bar waar Bob (Bill Murray) en Charlotte (Scarlett Johanson) elkaar ontmoeten. Verder zie je Charlotte de tempel Jougan-ji bezoeken en komt de wereldberoemde kruising van Shibuya voorbij.

    Een heel ander genre film die ginder opgenomen was, is de Tom Cruise prent The Last Samurai (2003) van Edward Zwick. De Engyō-ji-tempel op de berg Shosa in Himeji kwam hierin uitgebreid in beeld. Het paleis van keizer Meji, dat in de film in Tokyo staat, is in werkelijkheid de 400 jaar oude boeddhistische tempel Chion-in, die in Kyōto staat. De trap die naar de tempel leidt is indrukwekkend.

    filmlocatie_japan.jpg

    ©Shutterstock      

     

    4. Australië

    Australische producties of Hollywood-sterren die Down Under hebben gefilmd zijn er genoeg. Eén van de meest iconische films die zich in de Australische woestijn afspeelt is misschien wel The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert (1994). Tijdens de roadtrip naar Alice Springs doen de dragsters het mijnstadje Broken Hill aan. Het uitkijkpunt van de Mundi Mundi-vlakte is waar de bus van de hoofdpersonen het begaf. Voor Mad Max 2: The Road Warrior (1981) werd in de directe omgeving gefilmd, in het spookstadje Silverton. Een andere plek die in beide films voorkomt is het maanlandschap bij Coober Pedy, waar het zo warm en stoffig is dat de woningen ondergronds zijn gebouwd.

    En Sydney mag in dit rijtje natuurlijk niet ontbreken. De grootste stad van Australië vormde bijvoorbeeld het decor voor The Matrix-trilogie. Ook Mission: Impossible 2 (2000) en Superman Returns (2006) werden hier gedeeltelijk gefilmd. Er zijn zelfs georganiseerde ‘movie location tours’ waarbij je van de ene naar de andere filmlocatie in Sydney toert.

    filmlocatie_australie.jpg

    ©Shutterstock      

     

    3. Tunesië

    Voor vier van de zes Star Wars-films werd er in Tunesië gefilmd. In het zuidwesten van het land zijn veel locaties te vinden. Bij Chott El Jerid staat bijvoorbeeld een kleine iglo 'in the middle of nowhere'. Dit was het huis van Luke Skywalker, dat in 2012 door fans van de film werd gerestaureerd. De filmset bij Mos Espa is door de locals intact gelaten, waardoor je de toegangspoort, de galerij, de markt en het café kunt zien. Wees er wel snel bij, want de woestijn rukt op. Op 23 kilometer van Tozeur vind je Sidi Bouhel, de kloof die George Lucas voor negen scènes gebruikte. Ook voor Raiders of the Lost Ark (1981) en The English Patient (1996) werd bij deze kloof gefilmd. Op het vakantie-eiland Djerba tref je het huis van Obi-one Kenobi en Toshi Station.

    filmlocatie_tunesie.jpg

    ©Shutterstock      

     

    2. Fiji

    Deze archipel van ruim 300 eilanden ligt in het midden van de Stille Oceaan, wat voor filmploegen altijd een hele logistieke klus betekent. Toch komen ze er graag om het ongerepte natuurschoon vast te leggen. De film The Blue Lagoon (1980) werd op drie eilanden gefilmd: Nanuya Lailai, Nanuya Levu en Yasawa. Ook de film Cast Away (2000), die Tom Hanks een Oscar-nominatie opleverde, werd voor een groot deel in Fiji opgenomen. Hanks speelde op het eilandje Monuriki de aangespoelde Chuck Noland, die vier jaar op het onbewoonde eiland weet te overleven.

    filmlocatie_fiji.jpg

    ©Shutterstock      

     

    1. Thailand

    Maar de mooiste locaties zijn toch wel te vinden in Thailand. Voor de opnames van The Beach (2000) werden honderden kokospalmen naar een onbewoond Thais eiland versleept om een 'tropischer aanblik' te bieden, tot grote ergernis van natuurbeschermers. Het eiland, dat in een nationaal park ligt, is met een korte bootrit vanaf backpackereiland Koh Phi Phi bereikbaar. Voor de waterval stonden de Haeo Suwat Falls in Khao Yai National Park model, ver van het eiland waar de film zich afspeelt. De chaotische buurt in Bangkok waar de door Leonardo DiCaprio gespeelde Richard verblijft, ligt rond de altijd levendige Khao San Road.

    De meer alternatieve filmliefhebber kan dan weer de locaties opzoeken van Only God Forgives (2013) van Nicolas Winding Refn. Naast opnames in Bangkok, waren ook heel wat buitenwijken in de kijker gezet naast heel wat straten in het Watthana District. Voor de James Bond fanaten is er de eilandengroep in de Phang Nga Bay, waar ze oa.The Man with the Golden Gun (1974) hebben opgenomen.

    filmlocatie_thailand.jpg

    ©Thinkstock      

    All pictures licensed by tix.nl      

  • All is Lost (2013) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een ander Hollywood icoon die deze rol had kunnen vertolken is de kranige Sylvester Stallone. Het enige verschil is dat All is Lost (2013) volgepakt zou zijn met gewelddadige piraten die de zeilboot willen kapen, onderwatergevechten op leven en dood met vraatzuchtige menshaaien en een collisie met een gigantisch vrachtschip tijdens één van de grootste zeestormen ooit. Maar dit is een Robert Redford film in regie van J.C. Chandor, die een ingetogen en bijna spirituele reis brengen. Een pareltje van minimalistische cinema als antwoord op de met cgi opgefokte comic-adaptatie rage, een trend die met films als Gravity (2013), 127 Hours (2010) en Life of Pi (2013) weer helemaal actueel is.

    all is lost,Robert Redford,robert redford,Alex Ebert,cast away,open water,the reef,gravity,locke,buried,128 hours,A Most Violent Year,A Walk in the Woods

    Korte inhoud: Een man (Robert Redford) zet een solo-reis in naar de Indische Oceaan maar raakt in aanvaring met een container en verdwaald op volle zee. Met zijn navigatieapparatuur en radio uitgeschakeld, wordt zijn overlevingsdrang op de proef gesteld. Hij wil kost wat kost overleven, maar de omstandigheden zijn hem echter niet goed gezind. Naast de niet aflatende, brandende zon, zijn er de haaien die op de loer zitten, en begint zijn schamele voedselvoorraad te slinken en staart de sterfelijkheid hem in het gezicht.

    In schril contrast met de 90 miljoen dollar Cast Away (2000) met Tom Hanks, hebben we hier een film met een budget van 8,5 miljoen. Het strikte minimum voor een productie gedraaid in de Baja Studios in Rosarito Beach in Mexico (waar ook Titanic is opgenomen) met toch een boel visuele effecten; zoals een rondtollend schip en wat onderwater-fotografie. Er zijn geen andere acteurs te zien in deze film en net zoals in Cast Away hebben we hier geen voice-over stem die alles gaat oplappen en telt het script nauwelijks 31 pagina's. Enkel in het begin horen we de stem van Redford: "I'm sorry. I know that means little at this point, but I am. I tried. I think you would all agree that I tried. To be true, to be strong, to be kind, to love, to be right, but I wasn't. All is lost." En daarna gaan we 8 dagen terug in de tijd op het moment dat zijn zeilboot te midden van de Indische oceaan tegen een drijvende container is aangevaren.

    Toch kan je deze film niet omschrijven als een experimentele film zoals Buried (2010), Brake (2012) of Locke (2013), daar we toch min of meer op vertrouwd terrein zitten en bootongelukken al geregeld aan bod zijn gekomen in films als Open Water (2004) of Open Water 2: Adrift (2006) of zelfs The Reef (2010). Al moet ik zeggen dat er uiteindelijk niet heel veel gebeurt buiten simpele handelingen die iemand kan nemen wanneer het lot niet meezit. De regisseur heeft er in ieder geval goed aan gedaan om het personage niet tegen zichzelf te laten praten of tegen een met bloed besmeurde volleybal genaamd Wilson. Bijgevolg moeten we het als kijker stellen met wat ons visueel wordt aangereikt van informatie, en dat is bitter weinig.

    all_is_lost_2013_review_poster02.jpgall_is_lost_2013_review_poster01.jpgall_is_lost_2013_review_poster03.jpg

    Deze minimalistische aanpak reflecteert zich ook in het acteerwerk van Redford, die zijn rol heel ingetogen blijft spelen, alsof hij er zich al bij heeft neergelegd bij de mogelijkheid te sterven. Als kijker weet je niet precies hoe of waarom hij er op uit getrokken is, en we zien hem ook niet emotioneel crashen zoals Tom Hanks dat deed op het einde van Captain Phillips (2013). Bijgevolg denk ik niet dat iemand deze prent een tweede keer zou bekijken, want heel veel plot-wendingen of karakter-clues vallen er hier niet te rapen. De schoonheid zit hem in die momenten van compleet isolement, drijvend op schitterende muziek van de excentrieke muzikant Alex Ebert.

    De Blu-ray en DVD van All is Lost is volgendeweek woensdag 7 mei 2014 beschikbaar, met een blik op het verhaal, de acteur en de regisseur. Misschien niet meteen een film voor de jongere generatie, maar zeker een aanrader voor de oudere generatie en tevens voor mensen die iets afweten van zeilboten. Regisseur J.C. Chandor, die we nog kennen van zijn sterke debuutfilm Margin Call (2011), is momenteel bezig met de thriller A Most Violent Year (2014) met Jessica Chastain en Oscar Isaac. Redford's volgende film wordt A Walk in the Woods (2015), samen met Nick Nolte.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 7 mei 2014

    ***Related Post***
    19/01/2014: All is Lost krijgt geen Oscarnominaties

     

    *** All is Lost (2013) trailer ***