cars

  • Paul Newman (1925-2008) overleden

    Pin it!

    Opnieuw een groot verlies in het filmlandschap. Paul Newman, de oscar-winnende acteur is gisteren op 83-jarige leeftijd overleden na een lange, slepende strijd tegen kanker. Dat meldt zijn woordvoerster Marni Tomljanovic. Newman was één van de grootste Hollywoodsterren ooit, een wereldicoon in zijn gloriejaren. En hoewel hij een sekssymbool was, slaagde hij erin de liefde van zijn leven sinds 1958 tot zijn dood trouw te blijven. Hij was ook een groot filantroop en schonk naar schatting gedurende zijn leven voor een half miljard euro weg aan goede doelen.

    Newman stopte de chemotherapie in augustus, en iedereen wist dat het een kwestie van weken was voordat hij zou overlijden. In mei dit jaar trok hij zich terug uit het filmproject Of Mice and Men, een film naar de roman van John Steinbeck die hij zou gaan regisseren. Toen klonk het nog vaag 'wegens gezondheidsredenen'. Eerder klonken al geruchten als zou Newman kanker hebben, maar die werden door zijn vertegenwoordiger Toni Howard weggewuifd als 'uit de lucht gegrepen'. Nochtans getuigde een buurman van de acteur dat hij vorig jaar al door de acteur op de hoogte werd gebracht van zijn strijd tegen kanker.

    Paul Newman ging in 2006 op pensioen, na een carrière van meer dan 50 jaar. Hij speelde onder meer in The Hustler (1961), Butch Cassidy And The Sundance Kid (1969), The Sting (1973), Hud (1963) and Cool Hand Luke (1967). Hij werd 10 keer genomineerd voor een Oscar en won er uiteindelijk één als ‘Beste Acteur’ voor zijn rol in The Color of Money (1986), het quasi-vervolg op de klassieker The Hustler.

    Paul Newman werd in 1925 geboren in Shaker Heights, een plaatsje nabij Cleveland, Ohio. Tijdens de Tweede Wereldoorlog ging hij bij de marine. In 1946 ging hij naar Kenyon College. Later ging hij Drama volgen bij de Universiteit van Yale. Via rollen bij de tv kwam hij in 1953 op Broadway, waar hij zijn debuut maakte in het stuk Picnic. Hierna kreeg hij een filmcontract bij Warner Bros. Zijn eerste film, The Silver Chalice (1954), was een grote flop. In 1956 had hij zijn eerste succes te pakken, met de boksfilm Somebody Up There Likes Me (1955). Tijdens de opnamen van zijn volgende film, The Long, Hot Summer (1958), ontmoette hij zijn tweede vrouw, actrice Joanne Woodward. Ze zouden hierna vaker samen in een film verschijnen. Met zijn rol in Cat on a Hot Tin Roof (1958), met Elizabeth Taylor, werd hij voor de eerste maal genomineerd voor een Oscar.

    Paul Newman heeft uit zijn eerste huwelijk met Jackie Witte drie kinderen en ook uit zijn tweede huwelijk met Joanne Woodward ontsproten drie kinderen. Zijn vijf dochters schonken Newman acht kleinkinderen. Zijn eerste huwelijk duurde van 1949 tot 1958. Toen trouwde hij met actrice Joanne Woodward. Een relatie die duurde tot zijn dood. Newman koos er dan ook voor niet te leven in wat hij de 'Hollywood environment' noemde. Hij settelde in Westport, Connecticut. Gevraagd waarom hij zijn Joanne al die jaren trouw was gebleven terwijl zovele vrouwen hem aanbaden, antwoordde hij: "Waarom ergens een hamburger gaan eten als je thuis steak krijgt." De jaren 60 ging hij in als een grote ster. Hij speelde in een rij kassuccessen, zoals Exodus (1960), The Hustler en Hud. Voor de laatste twee kreeg hij zijn tweede en derde Oscarnominatie. Na een dipje van twee jaar keerde hij terug met Hitchcock's Torn Curtain (1966).

    The VerdictThe Hudsucker ProxyRoad to PerditionShadow Makers

    In 1968 kreeg hij zijn vierde Oscarnominatie, voor Cool Hand Luke. Datzelfde jaar volgde zijn regiedebuut, Rachel, Rachel (1968), met Joanne Woodward in de hoofdrol. Hij kreeg een Oscarnominatie voor Beste Film, en werd door de New York critics uitgeroepen tot beste regisseur van 1968. Datzelfde jaar voerde hij samen met zijn vrouw campagne voor Eugene McCarthy, de presidentskandidaat voor de Democraten. Hierdoor kwam hij op de "Enemies list" van Richard Nixon, de Republikeinse tegenkandidaat terecht. In 1969 kwam hij voor de eerste keer in aanraking met de autosport, in de film Winning. Wat begon als een hobby, leidde tot een tweede carrière. Vanaf 1972 doet hij aan professionele wedstrijden mee. In 1979 werd hij tweede in een Porsche 935 in de 24 uur van Le Mans, en in 1995 won hij op zeventigjarige leeftijd de 24 uur van Daytona. Door Newmans passie voor wagens konden de makers van Cars (2006) hem strikken om de stem te doen van Doc Hudson. Hij richtte in 1983 Newman-Haas Racing op, een erg succesvol raceteam dat ondermeer meedeed in de champcar en indycar-series, de Amerikaanse versies van Formule 1.

    In 1969 speelde hij met Robert Redford in de western Butch Cassidy and the Sundance Kid. Het werd de meest succesvolle western aller tijden, en betekende de grote doorbraak van Redford. In 1973 speelde hij weer samen met Redford in The Sting, die de Oscar voor Beste Film won. Andere succesvolle films uit de jaren zeventig waren de rampenfilm The Towering Inferno (1974) en de sportfilm-parodie Slap Shot (1977).

    The Color of MoneyThe StingThe Towering InfernoHud

    In 1971 richtte hij samen met Barbara Streisand en Steve McQueen de productiemaatschappij First Artists op, waarvoor hij enkele films regisseerde. In 1978 stierf zijn enige zoon Scott Newman aan een overdosis. In zijn naam stichtte hij de Scott Newman Foundation, een stichting die zich inzet voor het genezen van drugsverslaafden. In de jaren tachtig speelde hij nog in een enkele succesvolle films, waaronder Absence of Malice (1981) en The Verdict (1982), waarvoor hij zijn zesde en zevende Oscarnominaties kreeg. In 1986 werd hij door de Academy geëerd met een ere-Oscar. Voor The Color of Money van Martin Scorsese met Tom Cruise, de sequel van The Hustler, kreeg hij uiteindelijk zijn eerste echte Oscar. Na Shadow Makers (1989) deed hij het iets rustiger aan. In 1995 kreeg hij nog een Oscarnominatie voor Nobody’s Fool (1994), en nadien voor Road to Perdition (2002). Hij speelde ook een merkwaardige rol in de Coen Brother's The Hudsucker Proxy (1994).

    In de jaren tachtig begon Newman ook een nieuwe carrière. In 1982 startte hij Newman's Own, een bedrijf dat verscheidene voedselproducten produceert, waaronder saladedressing, pastasaus en popcorn. De winst van het bedrijf wordt geschonken aan goede doelen, voornamelijk aan kinderen met kanker. Newman gaf zo meer dan 250 miljoen euro weg. Het was slechts één van de goede doelen die hij steunde. Op 25 mei 2007 verklaarde hij nog in een interview met de Amerikaanse zender ABC dat hij zou stoppen met acteren omdat hij "niet meer kan werken op het niveau dat ik zou willen", en omdat hij naar eigen zeggen zijn geheugen, zijn vertrouwen en zijn vindingrijkheid begon te verliezen. Hij wilde zich voortaan concentreren op zijn restaurant en op projecten voor terminaal zieke kinderen.

    Rest in Peace.

  • Wall•E (2008) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Pixar is een animatiehuis dat zijn lat steeds hoger wil leggen en daar verdomd goed in slaagt. Het resultaat is dan ook geen Disney-achtige tekenfilmpjes die voornamelijk bestemd zijn voor de allerjongsten, maar tevens ook voor volwassenen. Niet enkel de verhaaltjes, maar zeker ook de kwaliteit van de animaties wordt met de jaren beter. Na hun opmerkelijke rijtje van Finding Nemo, The Incredibles tot Cars wist Pixar ons weer te verrassen in 2007 met de leuke culinaire-komedie Ratatouille (2007). Deze film wou Disney niet maken, maar de mensen van Pixar laten zich niet zomaar van de wijs brengen, en maar goed ook.

    wall-e_2008_blu-ray.jpg

    Het antwoord op de muis is een roestig robotje en een aantrekkelijke een glanswitte robottin met attitute die wel uit de Apple-design factory lijkt te komen. Zij zijn de hoofdpersonen van WALL•E (2008), een animatiefilm die mijlenver afstaat van alles wat tot dusver op animatiegebied is verschenen, voorgaande Pixars inbegrepen. Met Wall-E brengt Pixar een volwassen, maatschappij-kritische film, die bovendien oogverblindend mooi is geanimeerd.

    Korte inhoud: WALL•E is een eenzame opruimrobot die al eeuwenlang probeert de verwoeste aarde weer schoon te krijgen. De laatste mensen hebben 700 jaar geleden de planeet verlaten en hebben WALL•E en zijn collega's achtergelaten. Als laatste functionerende opruimrobot veegt hij de straten schoon en verzamelt allerlei interessante prulletjes. Als op een dag de glanzende zoekrobot Eve arriveert raakt WALL•E in alle staten. Wanneer Eve ontdekt dat WALL•E de sleutel naar de toekomst van de aarde bezit, keert zij terug naar het moederschip Axiom (~ axioma= iets wat je dus niet meer in vraag stelt). Daar wachten de nakomelingen van de gevluchte mensheid op bericht van de aarde. De tot over zijn robot-oren verliefde WALL•E reist Eve achterna.

    We komen terecht in een post-apocalyptische wereld, een immense grauwe stortplaats, waar de mensen zijn vertrokken en de enig overlevende machine op aarde een ijverige opruimrobot Wall•E is. De gecreëerde wereld leunt dicht tegen het fotorealisme en is bij vlagen van een onwerkelijke schoonheid. Het contrast tussen de stortplaats en het spierwitte en reflecterende ruimteschip is al zo treffend als het desolate landschap en de energieke, plichtsgetrouwe robotje. Omdat we door de ogen van robots de menselijke verwoesting bekijken, is dit deel meteen het meest confronterend. Waar Finding Nemo de ecologische tragedie in de verf zette, drukt Wall•E je met de neus in de verf. Zonder dialogen maar met beelden die dubbel zo hard aankomen.

    Het tweede deel van het verhaal speelt zich af op een gigantisch ruimteschip waar de nazaten van weggetrokken aardbewoners hun dagen slijten met eten, slapen en luieren. Als Wall•E hier terechtkomt, is het snel over met de rust. Terwijl dit deel verdrinkt in leuke vondsten. Neem nu dat Kubrickiaans ruimteballet door twee robots en een brandblusser of het alziend rode oog die veel weg heeft van HAL-9000. Wat een Pixar-film bijzonder maakt is in ieder geval zijn gezonde dosis aan (intelligente) humor, zijn onuitputtelijke bron aan originaliteit, zijn talloze referenties en zijn vrijwel feilloze techniek. De scène met de dikke mensen is buitengewoon en de kapitein van het schip die kennis maakt met de wereld is grandioos en doet wel wat denken aan de wereld van Aldous Huxley en Philip K. Dick. In de film zit ook een stukje live-action is (via een tv-scherm) en dat is bij mijn weten tich de eerste keer dat Pixar live-action gebruikt.

    WALLE 01WALLE 02WALLE 03WALLE 04
    WALLE 01WALLE 02

    De referenties in de film zijn omnipresent. Niet alleen naamverwijzingen, of knipoogjes naar films, maar ook referenties naar invloedrijke merken waar de makers waarschijnlijk verzot op zijn. Ik denk dan aan de oude spelconsole Atari of zelfs de Apple-computer. Telkens Wall•E zijn energie heeft opgeladen horen we het bekende Apple-opstart geluidje. De film is dus bedoelt voor de allerkleinsten die aangetrokken zullen worden door de visuele schoonheid en de mooie kleuren, de jeugd zal opkijken van de actie, de jonge adolescenten zullen lachen met de vele referenties, de volwassenen zullen de iets oudere referenties opmerken (zoals de Russische Sputnik I of de film Hello, Dolly!), alsook de boodschap van 'overconsumptie' en dat 'de liefde' het enige waardevolle is in het leven en dat je iemand graag kan zien zonder te weten hoe je dit moet zeggen. De oudjes zullen dan weer aangetrokken worden door de visuele schoonheid en de mooie kleuren.

    wall-e.gif

    Wall•E van Andrew Stanton is een efficiënte "stille film", en dit in tegenstelling tot een film als The Dark Knight die maar geen minuut zijn bek kan houden. De afwisseling van slapstick, intelligente grapjes en culturele associaties werkt opperbest. De vertederende karakters van Wall•E (Waste Allocation Load Lifter-Earth-class) en EVE (Extraterrestial Vegetation Evaluator)zijn goed uitgewerkt, en hebben zelfs meer persoonlijkheid dan de mensen, en de toon is hoopvol ondanks de deplorabele staat van de mensheid. Met het ambitieuze Wall•E wordt de lat voor animatie opnieuw hoger gelegd waarna de vraag rest wie dit nu nog kan evenaren. Iedereen met een hart zal verliefd worden op deze film. Wie weet zal Wall•E ook een paar hartloze zielen bekeren. Voor mij zeker een contender voor de Top 10 Beste films van 2008.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 7 augustus 2008

    ***Related Post***
    04/01/2008: WALL-E, de Pixar versie van Johnny Five

     

    *** Wall-E trailer ***
  • WALL-E, de Pixar versie van Johnny Five

    Pin it!

    Terwijl we bij de eerste teaser trailer slechts een paar seconden zagen van het Pixar robotje genaamd WALL-E (2008), krijgen we in de tweede teaser toch wel wat meer beeldmateriaal en een hint naar een verhaal. In de teaser zit trouwens een fragment van de compositie van Brazil (1985) van Michael Kamen. Hij had de muziek moeten maken voor The Incredibles (2004), maar stierf door een hartaanval op 55 jarige leeftijd tijdens de productie.

    Wall-E

    In de nieuwe teaser is er trouwens een grappige interactie met het Pixar-logo. Het is koddig, grappig en ontroerend, en dat allemaal bij het aanzien van een metalen robotje en een lamp die geen woord zeggen. De mensen van Pixar weten onze emoties te bespelen, dat staat buiten kijf. Ik vind het trouwens leuk om studio-logo’s te adapteren naargelang de inhoud van de film, het gebeurt trouwens steeds meer (cf. The Simpsons Movie en de 20th Century Fox aankondiging). Het wordt in vele gevallen zelfs een onderdeel van de generiek. In ieder geval wordt dit na Ratatouille (2007) een nieuwe animatieprent om naar uit te kijken.

    Korte inhoud: 2700. Wegens oververvuiling heeft de mensheid de planeet Aarde moeten verlaten. Aan boord van het gigantische ruimteschip 'Axiom', waar de mensheid het leven verder zet, zijn er ook bedrijven. Buynlarge Corporation, een bedrijf dat robots maakt die gespecialiseerd zijn in reiniging, stuurt robot WALL-E naar de verlaten planeet aarde. Hij krijgt de taak de Aarde schoon te maken.

    Het nieuwe personage heeft iets weg van Johnny Five uit Short Circuit (1986), R2-D2 uit Star Wars (1977) en de alien uit E.T.: The Extra-Terrestrial (1982), en dat waren twee bijzonder knappe prenten. Bij het zien hoeveel emotie ze kunnen leggen in een brok metaal die geen woord zegt, ben ik benieuwd welke grenzen Pixar nog zal verleggen. Het is al het ware of ze de stille film van onder het stog hebben gehaald.

    Deze prent van regisseur Andrew Stanton (Finding Nemo) bevalt mij in ieder gevak beter dan Cars (2006) van John Lasseter (Toy Story). En het is opnieuw duidelijk dat met deze prent Pixar opnieuw de leiding van het Disney-animatieteam heeft overgenomen - terwijl iedereen dacht dat het Disney-monster die kleine Pixar-bug zou opslorpen. Niets van aan dus.

    WALL-E zou in principe op 30 juli 2008 in onze zalen moeten draaien.

    ***Wall-E trailer ***

  • Ratatouille (2007) ****½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Eén van de meest indrukwekkende en postmoderne animatiefilms van de laatste jaren was zonder enige twijfel de retro-futuristische The Incredibles (2004). Nu trekt Oscarwinnaar Brad Bird (The Iron Giant) opnieuw de aandacht met Ratatouille (2007), naar het typische Franse gerecht van gestoofde groetjes. Ratatouille zal de achtste Pixar-film worden. Niet meteen te vergelijken met het aantal Disney-prenten, maar Pixar staat wel garant voor kwaliteit (Toy Story 1 & 2, A Bug’s Life, Monsters & Co, Finding Nemo). Hoewel, hun vorige prent Cars (2006), toch maar een teleurstellende bedoening was.

    ratatouille_2007_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Remy (stem van Patton Oswalt) is een rat die constant zijn leventje in een duur Frans restaurant op het spel zet. Niet alleen vanwege zijn liefde voor lekker eten, maar ook omdat hij dolgraag zelf topkok wil zijn. Wanneer een jonge jongen, die ondanks zijn gebrek aan talent een baan in de keuken krijgt aangeboden, de talenten van Remy ontdekt, is dit zijn kans om z'n droom uit te laten komen.

    Ratatouille is in Amerika niet meteen de grootste hit geworden aan de box-office (179'904'396 dollar – verre van een flop dus). De "iets" kleinere recette dan verwacht was volgens een aantal bronnen te wijten aan het slecht scoren van animatiefilms met 'ongedierte' – waarschijnlijk verwijzend naar de recente Flushed Away (2006). Maar dan vergeten ze wel het ongedierte waarmee alles is begonnen voor Disney, nl. Mickey Mouse. Volgens mij is het een aaneenschakeling van diverse factoren, waaronder de keuze van de 'Franse titel' die voor heel wat Amerikaanse jongeren waarschijnlijk niet zo gemakkelijk in de mond ligt, de duur, de bescheiden promotie i.v.m. de vorige prenten,... Heeft Pixar dan met deze Ratatouille zijn magische recept verloren voor succes? Helemaal niet! Deze animatieprent is om van te smullen en staat momenteel in mijn lijstje als één van de beste films uit 2007 (tot nu toe).

    Regisseur Brad Bird was vanaf het begin betrokken bij Ratatouille. Hij bedacht het verhaal samen met drie andere Pixar-schrijvers en schreef vervolgens zelf het script, terwijl hij de film ook regisseerde en het stemmentalent begeleidde. Net als bij The Iron Giant en The Incredibles toont hij zich opnieuw een perfectionist, die niet tevreden is totdat elke detail liefdevol is geanimeerd (let bijvoorbeeld op de animatie van het haar). Het is met gemak de beste animatiefilm van het jaar, ja zelfs nog net voor The Simpsons Movie (2007). Het zal een spannende race worden tussen deze twee prenten voor de Oscar - en misschien haalt er één wel een nominatie binnen voor 'Beste Film'.

    Ratatouille pic 02
    © Pixar Animation Studios & Walt Disney Pictures

    Het lijkt een animatie te zijn voor de allerkleinsten in vergelijking met The Incredibles, maar dat is het dus niet. Deze Pixar-prent is bestemd voor zowel jong en oud. Het verhaal steekt knap in elkaar en is met heel veel passie voor de diverse karakters verteld, met een niet onaardige Amerikaanse knipoog naar de Franse cultuur en de traditionele Disney-films. Het enige minpuntje is volgens mij de duur van de film (110 min). Het mocht allemaal wel iets korter. Waarschijnlijk waren de makers zo gecharmeerd door Ratatouille dat ze er met moeite in konden knippen. De film is bij ons al in de bioscoop sinds 1 augustus 2007. Go and see it!

    rating

    Beoordeling: 4,5 / 5
    Recensie door op 3 augustus 2007

     

    *** Ratatouille trailer ***

  • Cars, het laatste Disney-Pixar vehicle

    Pin it!

    De samenwerking tussen Disney en Pixar heeft nu al een aantal knappe animatiefilms opgeleverd: Toy Story, A Bug's Life, Toy Story 2, Monsters, Inc., Finding Nemo en The Incredibles, waarvan de laatste twee een Oscar in ontvangst mochten nemen voor beste animatiefilm. Het contract dat beide partijen hebben getekend is nog goed voor één samenwerking : namelijk voor Cars (2006). Daarna wil vooral Pixar er de brui aan geven.

    Disney neemt bij de films alleen de distributie en promotie voor haar rekening; denkwerk, schrijfwerk en productie worden allemaal door Pixar zelf gedaan. De kosten en opbrengsten voor films worden door beide partijen gedeeld, waarbij de rechten voor de films en hun personages naar Disney gaan en er ook nog zo'n 15% van de inkomsten aan Disney betaald wordt, als fee voor de distributie. Een contract vooral in het voordeel van Disney en een beetje op de rug van Pixar.

    Pixar wil het liefst alle productiekosten zelf betalen, waardoor ze de rechten kunnen behouden en natuurlijk de volledige opbrengst. Een percentage zou nadien naar de distributeur gaan. De partijen probeerden hier al eerder uit te komen, maar tot nu toe zonder resultaat. Robert A. Iger van Disney heeft echter dinsdag wederom met Pixar gesproken om te kijken of er toch nog mogelijkheden zijn tot samenwerking.

    "I'm not sure I really want to give you odds. We've had really good discussions. The fact that we are having a dialogue is a really good thing, and it has been really healthy. We'd certainly like to find a way to continue to do business with them, and I think the feeling is mutual."

    Waar Iger waarschijnlijk op doelt, zijn de mogelijke sequels. Zonder de creatieve input van Pixar zal het niet gemakkelijk zijn voor Disney om een Finding Dory (2016) of Monster inc. 2 af te leveren. Ik bedoel, als je kijkt naar een paar recente Disney films, zoals The Emperor's New Groove, Atlantis of Treasure Planet, dan weet je wel dat Disney niet in staat zijn een boeiend verhaal te vertellen. Misschien is de tijd aangebroken voor Iger om de stal even uit te kuisen, of hij zal nieuw werk mogen zoeken.

    Geniet alvast van de laatste samenwerking tussen Disney en Pixar, met deze teaser trailer van Cars, en voor de mensen met een snelle computer is hier de HD teaser trailer. De film is geregisseerd door John Lasseter die eerder al Toy Story 1 & 2 en A Bug's Life regisseerde. Cars zal bij ons in de zalen zijn vanaf 28 juni 2006.

    ***Related Posts***
    13/05/2006: Toy Story 3 & nieuwe Cars trailer
    03/04/2006: Puss in Boots: The Story of an Ogre Killer
    23/03/2006: Shrek the Third
    24/01/2006: Disney biedt 5,7 miljard dollar voor het animatiebedrijf Pixar
    15/01/2006: Ice Age 2 trailer
    02/05/2005: Justin Timberlake in Shrek 3
    19/03/2005: Fox Animation maakt ook Ice Age 2
    26/02/2005: DreamWorks Shrek spin-off: Puss in Boots
    19/09/2004: Pixar’s The Incredibles

    Categories: Animation 5 comments