carla bruni

  • Midnight in Paris (2011) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Geen overtreffende trap is goot genoeg om de magie van Parijs door de eeuwen heen te beschrijven. Hoe clichématig het ook klinkt, Parijs is de stad van liefde dromen en de stad waar melancholische romantici zich wentelen in een lang vergeten verleden.

    midnight_in_paris_2011_blu-ray.jpg

    "Nostalgie is de ontkenning van een pijnlijk heden" zegt Paul tegen Gil. Meteen is de toon gezet tijdens de steken over en weer tussen deze twee personages in een van de meest charmante, meest luchtige en intelligente komedies van mastermind Woody Allen (pic), genaamd Midnight in Paris (2011).

    Waar You Will Meet a Tall Dark Stranger (2010), even luchtig als oppervlakkig was, slaagt Woody Allen er in om ondanks de voor zijn doen ongewone wendingen alle toeschouwers in te pakken in dit fantastische verhaal. En dit ondanks of dankzij Owen Wilson, wiens bekende domme smoelwerk mij soms een beetje, misschien onterecht, doet vrezen.

    Korte inhoud: Gil (Owen Wilson) en zijn verloofde Inez (Rachel McAdams) zijn met haar ouders in Parijs. Gil is een schrijver die al eeuwen werkt aan zijn uiteindelijk meesterwerk maar in de ogen van zijn toekomstige schoonouders is hij gewoon een leegloper en nietsnut die hun dochter niet waard is. Bovendien negeert Gil volgens zijn omgeving het heden door zijn gedweep de gouden jaren van de jaren twintig. Inez trekt echter altijd loyaal partij voor hem. In Parijs ontmoeten ze tegen de zin van Gil op de koop toe nog Paul (Michael Sheen) en zijn vrouw Carol. Hoogst tijd voor Gil om zoveel mogelijk trachten te ontsnappen.

    Woody Allen begint met een simpel uitgangspunt, wereldbeelden die botsen die hij scherp, intelligent en onomwonden grappig uitbeeldt in de dialogen tussen de personages. Uitspraken die zelfs ik er niet meteen zou uitflappen in een discussie als ik iemand op zijn plaats wil zetten met een fikse 'counter'. De betweterigheid van Paul, wordt Gil al snel teveel en wanneer hij door Inez voor de zoveelste keer dreigt meegesleurd te worden naar een m'as-tu-vu-snob-event, muist hij er vanonder.

    Wanneer hij verdwaalt, stopt plots een oldtimer met vreemde mensen die hem meenemen naar een van de meest bizarre plaatsen van Parijs. Algauw heeft Gil door dat hij niet aan het dromen is en dat hij echt Scott en Zelda Fitzgerald, Cole Porter, Ernest Hemingway, Pablo Picasso en Dalí ontmoette en dat hij in de tijd van zijn dromen "de golden twenties" is terecht gekomen. Met zijn ongelofelijk verhaal scheert hij geen hoge toppen bij Inez, maar Gil laat het niet aan zijn hart komen en telkens staat hij paraat om klokslag middernacht om zich te laten meeslepen naar het verleden. Wanneer hij Adriana (de ongelofelijk charmante en aantrekkelijk femme fatale Marion Cotillard) ontmoet, verheft Woody Allen het verhaal naar een hogere versnelling en niveau.

    woody allen,owen wilson,michael sheen,marion cotillard,midnight in paris,rachel mcadams,carla bruniwoody allen,owen wilson,michael sheen,marion cotillard,midnight in paris,rachel mcadams,carla bruniwoody allen,owen wilson,michael sheen,marion cotillard,midnight in paris,rachel mcadams,carla bruni

    Veel meer moet ik niet verklappen, maar de rode draad van de film, het snakken naar een mooier verleden, het verlangen, plotse en onverwachte ontmoetingen, het dromen en het besef van het heden zijn thema's die mooi verhaald worden. De uiterst komische scenes met to- the-point-quotes zijn schitterend. De meester is er in geslaagd om ons in amper een anderhalf uur te entertainen met een intelligent sprookjesachtig verhaal rond zijn geliefde thema: mensen met hun dromen en verlangens in de pijnlijke realiteit. Bovendien is de enscenering van het Parijs uit den ouden tijd magisch-realistisch en kunnen we zoals altijd genieten van wat lekker ouderwetse dixieland en jazz.

    In de film is tevens ook nog een kleine rol weggelegd voor de first lady van Frankrijk, Carla Bruni, die gezien haar recente zwangerschap niet aanwezig kon zijn op de première in Cannes. Haast u in ieder geval naar de studioscoop waar deze film al aan zijn zevende week toe is.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 25 augustus 2011

     

    *** Midnight in Paris trailer ***

  • Nicolas Sarkozy krijgt zijn biopic

    Pin it!

    Het is allemaal misschien wat vroeg, maar net zoals George Bush Jr. en W. (2008), zal binnenkort ook Nicolas Sarkozy (pic) zijn biopic hebben, en in tegenstelling tot de biopics La Môme (2007) van Edith Piaf of Serge Gainsbourg met Gainsbourg (2010), is het de bedoeling een kritisch portret te brengen van de machtspelletjes binnen het Franse establishment in een media-geil klimaat. Een politieke thriller à la Oliver Stone, volledig geproduceerd door het Franse Gaumont en Mandarin Cinema die al heel wat succesvolle Franse komediefilms heeft gemaakt.

    nicolas sarkozy,biopic,la conquete,w,la mome,gainsbourg,xavier durringer,patrick rotman,jacques chirac,carla bruni,bienvenue chez les chtis,les aventures extraordinaires dadèle blanc-sec,the queen,the west wing,oliver stone

    Het filmproject zal La Conquête (2011) heten en geregisseerd worden door de zo goed als onbekende Xavier Durringer. Het scenario is dan weer van de hand van Patrick Rotman die ook al wat ervaring heeft met het onderwerp gezien hij documentaires over Chirac (2006) en Francois Mitterand heeft geschreven en geregisseerd.

    De rol van de president zal vertolkt worden door de niet zo aantrekkelijke maar toch talentvolle Denis Podalydès (pic). Bij de credits zie ik geen Carla Bruni vertolking, dus ga ik van de veronderstelling uit dat de film zal gaan over de politieke beginjaren van Sarko rond zijn overwinning van de verkiezingen, met ondermeer zijn aanvaring met Dominique de Villepin en Jacques Chirac. Misschien ook zijn relatieproblemen met Cécilia Sarkozy. Ik lees in de pers-briefing dat het verhaal zou beginnen vanaf de 6de mei 2007, met de overwinning van de verkiezingen, maar dat we via flash-back’s in de tijd zullen teruggaan, te beginnen in 2002 wanneer Chirac hem zei dat hij hem nooit zou aanduiden als eerste minister.

    Ik heb al heel wat Britse en Amerikaanse films gezien die de regering op de korrel namen, met verhalen van corruptie of bedrog, maar zelden heb ik Franse films gezien die de eigen regering op de rooster legt. En eigenlijk valt er heel wat over te zeggen. Sarkozy heeft ook zijn donkere en manipulatieve kantjes. Ook Fransen zijn gepassioneerd door politiek, maar zij kregen de voorbije jaren enkel maar komedie en politiefilms voorgeschoteld in plaats van politieke thrillers. Benieuwd of deze film veel bezoekers naar de zalen zal trekken. In ieder geval minder dan Bienvenue chez les Ch'tis (2008), maar misschien wel meer dan het dure Les aventures extraordinaires d'Adèle Blanc-Sec (2010) van Luc Besson.

    De reden waarom er zo weinig realistische portretten worden gemaakt van Franse regeringsleiders van de laatste jaren is omdat Frankrijk er een strenge privacy-reglementering op nahoudt. De film die we te zien zullen krijgen zal dus niet fel afwijken van datgene wat algemeen al in de pers werd uitgesmeerd. Verwacht dus niet al teveel fictie om het gegeven wat op te peppen. Maar liefhebbers van The West Wing (1999) en The Queen (2006) zullen hier wel plezier aan beleven.

    *** La Conquête trailer ***