brazil

  • The Zero Theorem van Terry Gilliam lauwtjes onthaald

    Pin it!

    De gerenommeerde regisseur Terry Gilliam heeft dan uiteindelijk financiers gevonden voor zijn verfilming van The Man Who Killed Don Quixote (201?), een project die eerder in het honderd liep en waarvan er enkel nog maar een geniale documentaire over bestaat, genaamd Lost in La Mancha (2002). Voor zijn nieuwe film werd geen beroep meer gedaan op Jean Rochefort voor de hoofdrol, maar zou hij interesse hebben in John Hurt als de nieuwe Don Quixote.

    the_zero_theorem_2013_poster.jpg

    Maar in tussentijd is een nieuwe trailer uitgegeven van zijn laatste film The Zero Theorem (2013), die qua esthetiek wel heel fel trekt op zijn cult-klassieker Brazil (1985). Tussen de thema's van het existentialisme, de over-the-top kostuums en die typische punk-achtige sets, is het moeilijk om geen gelijkenissen te zien met dit meesterwerk. Het lijkt een soort Brazil 2014 te zijn. Het scenario is niet van Gilliam zelf, maar wel van Pat Rushin.

    Korte inhoud: De computerhacker Qohen Leth (Christoph Waltz) heeft zich als doel gesteld om de reden van het menselijke bestaan te ontdekken. Hij wordt in zijn werkzaamheden echter voortdurend gestoord door het Management. Deze keer sturen ze een tiener en een wellustige geliefde op hem af om hem af te leiden.

    Net zoals bij vele Gilliam films - zo niet alle - vervagen de grenzen van fantasie. En deze keer duiken we in een wereld vol paranoia en angst. Het lijkt voor de regisseur bijna een terugkeer naar zijn roots. Eigenlijk vormt deze film het derde deel van zijn drieluik, ook wel de Orwelliaanse tryptiek genoemd, drie dystopische satires waaronder Brazil en 12 Monkeys (1995). Die laatste film zou dit jaar zelfs een remake krijgen. 12 Monkeys (2014) wordt geregisseerd door de tv-regisseur Jeffrey Reiner, met Amanda Schull, Zeljko Ivanek en Kirk Acevedo in de cast.

    The Zero Theorem werd opgenomen in Roemenië, wat het prijskaartje van deze productie laag kon houden. Desondanks werden toch heel wat bekende koppen opgetrommeld, gaande van Matt Damon tot Mélanie Thierry, David Thewlis, Tilda Swinton en Ben Whishaw.

    the_zero_theorem_2013_pic.jpgthe_zero_theorem_2013_pic02.jpgthe_zero_theorem_2013_pic03.jpg

    De film werd gemaakt zonder de steun van de grote studios, wat er heeft toe geleid dat de release heel beperkt blijft. Op 14 maart was er de première in Groot-Brittannië, met wel een heel magere opkomst. In Sweden is deze science-fiction zelfs meteen op DVD uitgebracht. Ook de eerste recensies zijn niet meteen laaiend enthousiast. Het zou anarchistisch zijn, soms amusant, met tussenpozen vervelend, ratelend over ideeën van digitale vervreemding en de corruptie van de technologie die allemaal nogal lomp overkomt. The Zero Theorem heeft bij ons nog geen releasedatum verkregen, maar ik hoop dat het er toch van komt en dat we zelf kunnen oordelen over zijn kwaliteit.

    *** The Zero Theorem trailer ***

  • The Double (2013) ***½ recensie

    Pin it!

    Er waren twee opmerkelijke films met dubbelgangers in 2013 die bij ons nog geen release hebben verkregen. De ene is Enemy (2013) met Jake Gyllenhaal, de andere is The Double (2013) van de Noors/Nigeriaanse-Engelsman Richard Ayoade met Jesse Eisenberg in de hoofdrol(len). Een film die ik hier op mijn laatste dagen in de States nog heb kunnen meepikken.

    the_double_2013_poster.jpg

    Korte inhoud: Simon (Jesse Eisenberg) is een timide man, levend in een geïsoleerd bestaan in een onverschillige wereld. Hij wordt over het hoofd gezien op zijn werk, geminacht door zijn moeder (Phyllis Somerville), en genegeerd door de vrouw van zijn dromen (Mia Wasikowska). Hij voelt zich machteloos om ook nog maar één van deze dingen te veranderen. Maar de komst van een nieuwe collega, James (Jesse Eisenberg), zal deze rust verstoren. James is zowel Simons exacte dubbele, maar ook zijn tegenpool - zelfverzekerd, charismatisch en goed met vrouwen. En tot Simons verschrikking, begint James langzaam zijn leven over te nemen.

    Met Submarine (2010) bewees de regisseur al zijn talent voor visueel interessante films met veel gevoel voor humor, en deze prent is niet anders. The Double is zelfs nog een stuk indrukwekkender gezien er, met de hulp van DoP Erik Wilson, een nieuwe wereld werd uitgewerkt met een typerende en eigenzinnige filmstijl. Het resultaat is een absurde komedie met een hint van een psychologische thriller. Deze levenloze bureaucratische wereld doet tevens een beetje denken aan de beginperiode van de broers Coen (The Hudsucker Proxy) en die van Terry Gilliam (Brazil). Een wereld waarin de personages omgeven worden door schaduwzones en intrigerende figuren met mysterieuze bedoelingen. Alles voelt er beklemmend aan voor Simon, maar de toeschouwer blijft gefascineerd meekijken. We zijn ook iets te fel aan het lachen met de gekke tegenslagen die Simon ondervindt.

    Acteur Jesse Eisenberg kennen we van zijn zelfzekere rollen in The Social Network (2010) en Now You See Me (2013), maar ook van zijn meer timide rollen zoals in Zombieland (2013) of Adventureland (2009). En hier speelt hij zijn twee typetjes in één en dezelfde film, maar wel via twee verschillende personages. En het resultaat werkt. De man heeft een uitstekend gevoel voor timing.

    the_double_2013_pic01.jpgthe_double_2013_pic02.jpgthe_double_2013_pic03.jpg

    De film is niet gebaseerd op werk van Franz Kafka maar wel op de novelle van de Russische schrijver Fyodor Dostoevsky (Crime & Punishment) en in scenariovorm gegoten door Richard Ayoade en Avi Korine. Het is een verhaal die het individu in de maatschappij in vraag stelt. Dostoevsky's novelle werd gepubliceerd in 1846, en de ideeën zijn reeds tientallen malen ontgonnen en geadapteerd, dus het was geen eenvoudige zaak om met iets nieuws voor de dag te komen. Maar Ayoade slaagt er toch in de materie relevant genoeg te maken. The Double is een duizelingwekkend een aanstekelijk stukje cinema, en ook al klinkt het verhaal bekend in de oren weet de regisseur er toch iets speciaals van te maken. Hopelijk verschijnt deze alsnog bij ons!

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 14 mei 2014

     

    *** The Double trailer ***

  • De 5 uitschuivers van Roger Ebert

    Pin it!

    Eén van de grootste film critici is overleden. Roger Ebert stierf op de leeftijd van 70 jaar ten gevolge van kanker. Ebert recenseerde 45 jaar voor de Chicago Sun-Times. Ook presenteerde hij tv-programma's en schreef hij boeken over films. Eberts kritieken waren zowel gegeerd als gevreesd en was zonder enige twijfel de meest prominente en invloedrijke criticus van de States. Ebert won als eerste filmcriticus ooit een Pulitzerprijs. Hij kreeg ook een ster op de Hollywood Walk of Fame. Door operaties aan die ziekte was hij jaren geleden zijn stem al kwijtgeraakt, maar hij bleef schrijven.

    Ebert was een inspiratiebron was voor heel wat filmcritici en hij heeft het mede mogelijk gemaakt dat filmkritiek zo hoog wordt aangeschreven. Een recensie kan tegenwoordig een grote impact hebben op de box-office resulaten. Soms stond de man alleen met zijn kritiek en ging hij tegen de stroom in. Zo was er heel wat discussie rond zijn 3 sterren op 4 review van Paul Blart: Mall Cop (2009) die door zowat alke andere recensent de grond was ingeboord. Ebert schreef hoe dan ook het volgende: "It's as slam-bang preposterous as any R-rated comedy you can name. It's just that Paul Blart and the film's other characters don't feel the need to use the f-word as the building block of every sentence."

    Soms kwam hij ook wel eens terug op een film en wijzigde zijn mening. Zo kreeg The Brown Bunny (2003) een betere quotering dan de review die hij schreef na de visie in Cannes. Ebert bleef er bij dat de film op Cannes een slechte cut was, maar Vincent Gallo had de controversiële prent opnieuw gemonteerd en het resultaat beviel de recensent veel meer. "Make no mistake: The Cannes version was a bad film, but now Gallo's editing has set free the good film inside. The Brown Bunny is still not a complete success -- it is odd and off-putting when it doesn't want to be -- but as a study of loneliness and need, it evokes a tender sadness."

    Ebert was zelfs een comic-fan. Hij was tevens één van die critici die The Amazing Spider-Man (2012) een uitstekende film vond met 3,5/4 quotering. "If we didn't really need to be told Spidey's origin story again, at least it's done with more detail and provides better reasons for why Peter Parker throws himself into his superhero role."

    Maar Ebert heeft ook zijn foutjes, en gezien zowat al zijn reviews toch wel spot on zijn, zijn hier 5 reviews waar hij misschien toch wel de bal mis heeft geslagen. Of niet, daar kan over gediscussieerd worden. Het getuigt in ieder geval wel van de kritische geest van de man. Hij is niet de zoveelste meeloper die eerst afwacht wat de anderen van de film denken alvorens zijn opinie openbaar te maken. RIP Ebert.

    De 5 "uitschuivers" van Roger Ebert

    1. The Raid (2011) Gareth Evans (*/****)
    Daar waar iedereen het over eens was dat The Raid een intense en inventieve actiefilm was, die zelfs bij de beste films van 2012 werd geplaatst, vond Ebert deze prent maar niks. Ebert schreef het volgende: This film is about violence. All violence. Wall-to-wall violence. Against many of those walls, heads are pounded again and again into a pulpy mass. If I estimated the film has 10 minutes of dialogue, that would be generous. Lees hier zijn review.

    roger ebert,brazil,die hard,the raid,kick-ass,blue velvet,the amazing spider-man

    2. Brazil (1985) Terry Gilliam (**/****)
    Dit wordt nog steeds gezien als één van de beste science-fiction films aller tijden. Maar Ebert had er een andere mening over. Perhaps it is not supposed to be clear; perhaps the movie's air of confusion is part of its paranoid vision. There are individual moments that create sharp images (shock troops drilling through a ceiling, De Niro wrestling with the almost obscene wiring and tubing inside a wall, the movie's obsession with bizarre duct work), but there seems to be no sure hand at the controls. Lees hier zijn review.

    roger ebert,brazil,die hard,the raid,kick-ass,blue velvet,the amazing spider-man

    3. Blue Velvet (2011) David Lynch (*/****)
    Het is misschien wel Lynch zijn meesterwerk, waarvoor hij tevens een nominatie kreeg voor Beste Regisseur op de Academy Awards. Ebert was niet onder de indruk. So strong, so shocking and yet so audacious that people walk out shaking their heads; they don't know quite what to make of it. Blue Velvet contains scenes of such raw emotional energy that it's easy to understand why some critics have hailed it as a masterpiece. A film this painful and wounding has to be given special consideration. Lees hier zijn review.

    roger ebert,brazil,die hard,the raid,kick-ass,blue velvet,the amazing spider-man

    4. Kick-Ass (2010) Matthew Vaughn (*/****)
    Ook al kon Ebert comic-adaptaties waarderen, vond hij Kick-Ass (2010) maar niks. Nochtans werd de film door de comic-fans op handen gedragen, alsook door heel wat toonaangevende critici. Will I seem hopelessly square if I find Kick-Ass morally reprehensible and will I appear to have missed the point? Let's say you're a big fan of the original comic book, and you think the move does it justice. You know what? You inhabit a world I am so very not interested in. Lees hier zijn review.

    roger ebert,brazil,die hard,the raid,kick-ass,blue velvet,the amazing spider-man

    5. Die Hard (1988) John McTiernan (**/****)
    Zeker in het licht van de recente Die Hard films was deze eerste film echt wel een schot in de roos. Het blijft een mijlpaal in de actie filmgeschiedenis, die zelfs tot op de dag van vandaag wordt gebruikt als blauwdruk voor actievehikels, cf. Olympus Has Fallen (2013). De mening van Ebert stond dan ook in schril contrast met de mening van de andere critici. On a technical level, there's a lot to be said for Die Hard. It's when we get to some of the unnecessary adornments of the script that the movie shoots itself in the foot. Lees hier zijn review.

    roger ebert,brazil,die hard,the raid,kick-ass,blue velvet,the amazing spider-man

  • George Orwells 1984 remake in de maak

    Pin it!

    1984,george orwell,Shepard Fairey,Nineteen Eighty-Four,Brazil,V for Vendetta,John Hurt,Richard Burton Er komt nog maar eens een verfilming van 1984 (2012), de klassieker van George Orwell, die hij schreef in 1948. Het zijn een tweetal Amerikaanse productiemaatschappijen die deze remake in goede banen willen leiden. Dat stond te lezen in het Amerikaanse entertainmenttijdschrift The Hollywood Reporter.

    Blijkbaar zou de straatkunstenaar Shepard Fairey, die onder meer de verkiezingsposter Hope van de toenmalige Amerikaanse presidentskandidaat Barack Obama ontwierp, van plan zijn de remake te produceren. Er wordt echter nog gezocht naar bekwame scenaristen.

    Het boek is een visie op de westerse wereld anno 1984, waarin de enkeling ten onder gaat in een volkomen kansloze strijd tegen een totalitair bewind. Het is een waarschuwing tegen totalitaire regimes, zoals nazi-Duitsland, dat net verslagen was, en Stalins Sovjet-Unie. Propaganda, bewaking en zelfs overheidscontrole over gedachten zijn aan de orde van de dag, wat weer tot massale paranoia leidt. Kenmerkende uitspraken in het boek zijn: "Oorlog is vrede", "Vrijheid is slavernij" en "Onwetendheid is kracht" Maar de meest bekende uitspraak is toch wel: "Big Brother is Watching You". Het in 1949 gepubliceerde boek werd al meermalen verfilmd, en tot tv-serie gemaakt. De meest recente versie is die uit Nineteen Eighty-Four (1984) met onder anderen John Hurt en Richard Burton in de hoofdrollen.

    Dat het boek met de jaren al wat van zijn pluimen heeft verloren, valt niet te ontkennen. Er zijn ondertussen ook al heel wat films geweest met een vrije interpretatie van het werk van Orwell, zoals Brazil (1985) en V for Vendetta (2005). Ben benieuwd hoe ze de film zullen aanpakken, rekening houdend met een hedendaags publiek.

  • WALL-E, de Pixar versie van Johnny Five

    Pin it!

    Terwijl we bij de eerste teaser trailer slechts een paar seconden zagen van het Pixar robotje genaamd WALL-E (2008), krijgen we in de tweede teaser toch wel wat meer beeldmateriaal en een hint naar een verhaal. In de teaser zit trouwens een fragment van de compositie van Brazil (1985) van Michael Kamen. Hij had de muziek moeten maken voor The Incredibles (2004), maar stierf door een hartaanval op 55 jarige leeftijd tijdens de productie.

    Wall-E

    In de nieuwe teaser is er trouwens een grappige interactie met het Pixar-logo. Het is koddig, grappig en ontroerend, en dat allemaal bij het aanzien van een metalen robotje en een lamp die geen woord zeggen. De mensen van Pixar weten onze emoties te bespelen, dat staat buiten kijf. Ik vind het trouwens leuk om studio-logo’s te adapteren naargelang de inhoud van de film, het gebeurt trouwens steeds meer (cf. The Simpsons Movie en de 20th Century Fox aankondiging). Het wordt in vele gevallen zelfs een onderdeel van de generiek. In ieder geval wordt dit na Ratatouille (2007) een nieuwe animatieprent om naar uit te kijken.

    Korte inhoud: 2700. Wegens oververvuiling heeft de mensheid de planeet Aarde moeten verlaten. Aan boord van het gigantische ruimteschip 'Axiom', waar de mensheid het leven verder zet, zijn er ook bedrijven. Buynlarge Corporation, een bedrijf dat robots maakt die gespecialiseerd zijn in reiniging, stuurt robot WALL-E naar de verlaten planeet aarde. Hij krijgt de taak de Aarde schoon te maken.

    Het nieuwe personage heeft iets weg van Johnny Five uit Short Circuit (1986), R2-D2 uit Star Wars (1977) en de alien uit E.T.: The Extra-Terrestrial (1982), en dat waren twee bijzonder knappe prenten. Bij het zien hoeveel emotie ze kunnen leggen in een brok metaal die geen woord zegt, ben ik benieuwd welke grenzen Pixar nog zal verleggen. Het is al het ware of ze de stille film van onder het stog hebben gehaald.

    Deze prent van regisseur Andrew Stanton (Finding Nemo) bevalt mij in ieder gevak beter dan Cars (2006) van John Lasseter (Toy Story). En het is opnieuw duidelijk dat met deze prent Pixar opnieuw de leiding van het Disney-animatieteam heeft overgenomen - terwijl iedereen dacht dat het Disney-monster die kleine Pixar-bug zou opslorpen. Niets van aan dus.

    WALL-E zou in principe op 30 juli 2008 in onze zalen moeten draaien.