braveheart

  • Titanic-componist James Horner (1953–2015) overleden na vliegtuigcrash

    Pin it!

    De Oscar-winnende filmcomponist James Horner is omgekomen bij een vliegtuigongeluk. Horner is voornbamelijk bekend voor zijn composities van Titanic (1997), Braveheart en A Beautiful Mind (2001).

    De 61-jarige Amerikaan zat aan het stuur van een klein vliegtuigje toen hij om nog onbekende reden crashte in de buurt van Santa Barbara, Californië. Het nieuws werd bekend gemaakt via Hollywood Reporter. Horner bezit verschillende vliegtuigen en is een ervaren piloot.

    Horner won twee Oscars in zijn carrière, allebei in 1998 voor zijn bijdrage aan Titanic, waarmee hij de Oscar voor Beste Soundtrack en Beste Titelsong ("My Heart Will Go On", gezongen door Celine Dion) won. Van de soundtrack gingen meer dan 27 miljoen exemplaren over de toonbank. In totaal schreef hij de muziek bij meer dan 100 films.

    james_horner_films.jpg

    Horner was momenteel niet aan het werk aan een filmproject. Zijn laatste film was deze van The Amazing Spider-Man (2012). Zijn muziek is uitermate goed herkenbaar aan het veelvuldig gebruik van de Japanse blokfluit de sakuhachi, en het gebruik van koorstemmen. Ook al kreeg hij de Oscar voor Titanic is deze compositie verre van zijn beste, tenzij je verzot bent op synthesizer koorgeluiden.

    Categories: News 3 comments
  • Rob Roy (1995) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Vanavond kunnen de ladies zich nog eens vergapen aan Schotse mannen in rokken, want Rob Roy (1995) maakt zijn terugkeer op VTM om 23u45. Wanneer je deze film bekijkt zou je denken dat Liam Neeson eigenlijk nog steeds dezelfde actieheld is als deze van de recente Taken films. We zouden haast vergeten dat de man ook nog Oskar Schindler, de Duitse industrieel die honderden joden van de gaskamer redde, heeft vertolkt in Schindler's List (1993) of nog een Ierse vrijheidsstrijder in Michael Collins (1996).

    rob_roy_1995_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: In de Schotse Hooglanden, rond het jaar 1700, probeert Rob Roy (Liam Neeson) om zijn kleine dorpje een betere toekomst te bieden. Hij leent geld van de gewetenloze edelman James Graham, Duke of Montrose (John Hurt) om zo vee te kunnen kopen, waarmee hij kan fokken. Zo wil hij een aandeel in de veemarkt verkrijgen. Wanneer het geld van hem gestolen wordt is hij gedwongen om een soort Robin Hood-bestaan te gaan leven, om zo zijn familie te redden. Wanneer zijn vrouw Mary (Jessica Lange) verkracht wordt door de rechterhand van de Duke, Archibald Cunningham (Tim Roth), slaan de stoppen van deze boomlange Ier toch even door.

    Rob Roy is net zoals Schindler en Collins een historische, romantische, diepmenselijke held, die in staat is buitengewone zaken te doen. Deze held heeft veel gemeen met die andere Schot, William Wallace uit Braveheart (1995), maar het verschil is dat deze prent het iets minder moet hebben van beenamputaties en overdreven pathos. Wat ze beiden gemeen hebben is dat het mannen zijn met waarden, in plaats van sterke spieren. Ze willen hiervoor ook sterven, en dat maakt van hen geduchte tegenstanders. Het feit dat het ook gaat om historische personages (al dan niet wat geromantiseerd) maakt alles net iets boeiender. Ook de knappe muziek van Carter Burwell is een pluspunt, een minpunt is dan weer de vele anachronismen (fouten in de kostuums, foute muziekinstrumenten, neonlampen die in beeld komen, ...).

    Het is in essentie een soort western met kilts en sabels; een confrontatie tot de dood tussen mannen in weidse landschappen. En met deze heroïsche kruising van een versleten swashbuckler-film en een romantische saga, heeft regisseur Michael Caton-Jones teruggekeerd naar zijn Schotse roots, en met succes wat de film maakte een behoorlijke beurt aan de box-office en zeker ook op de home cinema markt. Zijn filmstijl is wel schatplichtig aan die klassieke avonturenfilms uit de jaren 20 tot 50 met de Robin Hood's en The Three Musketeers films, maar het script van Alan Sharp heeft er wel een moderne in your face twist aan gegeven met de introductie van een echt wel boosaardige en verwijfde villain en de brute kracht van een man wiens eer en dat van zijn vrouw op het spel staat. De eindconfrontatie tussen Cunningham en Roy is meteen ook een clash tussen de cinema van vroeger en deze van nu. Het is tevens één van de beste zwaardgevechten-scènes die ooit verfilmd werd.

    Rob Roy animated pictureRob Roy animated picture

    Een regisseur kan ofwel een talentvolle (commerciële) beeldjesmaker zijn zoals een David Fincher, Christopher Nolan of James Cameron, een regisseur die iets te vertellen heeft zoals een Michael Haneke of zelfs een Oliver Stone of regisseurs met een eigen filmstijl zoals een David Lynch of Quentin Tarantino. In sommige gevallen blinken ze uit in acteursregie, maar het is een rariteit dat één man al die kwaliteiten bezit. Caton-Jones behoort tot de eerste groep, een commerciële beeldjesmaker. Spijtig genoeg blinkt de regisseur niet uit in zijn beeldvoering en zijn de mise-en-scenes niet altijd even overtuigend. Caton-Jones is tevens een waardeloos acteurs-regisseurs en zelfs met al die sterren in zijn film voelt deze prent behoorlijk stijf aan en zijn de vertolkingen allesbehalve spontaan. Maar een met een Tim Roth, Jessica Lange, John Hurt, Brian Cox en Liam Neeson in de hoofdrollen redt je het wel als regisseur. En op het einde van de rit is het een vrij ontspannend avontuur.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 17 april 2015

     

    *** Rob Roy trailer ***

  • Top 10 Meest Iconische Filmlocaties

    Pin it!

    We hadden met het weergaloze succes van de Rode Duivels en het opkomende titanengevecht met Messi, gemakkelijk kunnen uitpakken met een Top 10 Beste Voetbalfilms. Was het niet dat we er nauwelijks 5 konden opsommen ... en soms nog van zeer bedenkelijke kwaliteit. Maar nu het verlof voor de deur staat en jullie misschien net als wij plannen hebben om een stapje in de wereld te zetten, waarom dan niet kiezen voor een echte filmlocatie?

    Reizen naar de zon of de sneeuw is allang niet origineel meer. Een themareis daarentegen is een perfect excuus voor een uitstapje naar het buitenland. En wat is een beter thema dan jouw favoriete film(s)? De regisseurs van grote producties weten precies waar ze de mooiste shots van landschappen, steden en gebouwen kunnen maken. Hieronder brengen we onze top 10 van enkele beroemde locaties. Waar ben je al geweest en welke staat nog op je verlanglijstje?

    Top 10 Meest Iconische Filmlocaties

     

    10. Las Vegas

    Eén van de bekendste films die zich in Las Vegas afspeelt is Ocean's Eleven (2001). Grote delen van deze kaskraker spelen zich in en rond het casino- en hotelcomplex Bellagio af. Wanneer het personage Basher Tarr met een druk op de knop het casino opblaast, lijkt het alsof hij op heuvel met uitzicht op de stad staat, maar in werkelijkheid staat hij op de parkeergarage van het casino. De beroemdste scène is misschien nog wel aan het einde van de film, wanneer het elftal bij de fontein voor het casino staat. Een andere film die Las Vegas alle eer aandoet is uiteraard The Hangover (2009), en in deze prent kwam het Caesars Palace in de picture.

    filmlocatie_las_vegas.jpg

    ©Shutterstock      

     

    9. Nieuw-Zeeland

    Een grote variëteit aan landschappen maakte Nieuw-Zeeland perfect voor de opnames van The Lord of the Rings films. Afgezien van de studio-animaties is de hele trilogie in Nieuw-Zeeland opgenomen, waar de toeristenindustrie gretig van profiteert. Zo creëerde Peter Jackson de Shire-regio van Middle-Earth bij het plaatsje Matamata op North Island. Voor The Hobbit -trilogie werd deze hergebruikt. De bossen bij Mount Victoria, net buiten Wellington, werden tot Hobbiton Woods omgedoopt, waar de Hobbits zich voor de zwarte ridders verstopten. En Mount Doom, vraag je je af? Die werd gebaseerd op de vulkaan Mount Ruapehu. Het is lastig om alle locaties van Lord of the Rings hier op te sommen, want er werd op maar liefst 150 plekken in Nieuw-Zeeland gefilmd!

    filmlocatie_nieuw_zeeland.jpg

    ©Shutterstock      

     

    8. Miami

    Scarface (1983) speelt zich grotendeels in Miami af. In remake die Brian de Palma in 1983 maakte, komen de art deco-gebouwen van de officieuze ‘hoofdstad van Latijns-Amerika’ uitgebreid in beeld. Hiervoor bezoek je Ocean Drive ter hoogte van 13th Street. In het gebouw van de Sun Ray Appartementen op 728 Ocean Drive, waar Tony’s broer met een kettingzaag werd bewerkt, zit nu een vestiging van hamburgerketen Johnny Rocket’s. De prachtige wijk Little Havana komt ook in Scarface voorbij, maar werd in het centrum van Los Angeles opgenomen.

    Maar nergens werd er meer van Miami getoond in de serie Miami Vice serie (1984-1990) die alle hoeken en kanten van de stad in beeld heeft gezet. Daarentegen was er in de filmversie Miami Vice (2006) bitter weinig te zien van Miami. En andere serie die werd opgenomen in het Zuidoosten van Florida is uiteraard Dexter (2006-2013) met schitterde shots van de Everglades.

    filmlocatie_miami.jpg

    ©Shutterstock      

     

    7. Groot-Brittannië

    Er zijn talloze films in Groot-Brittannië opgenomen, maar de Harry Potter-serie weet het landschap en de sfeer van dit koninkrijk wellicht het beste vast te leggen. De Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry is een samenraapsel van gebouwen en locaties, maar één van de spectaculairste daarvan is Durham Cathedral. Voor de bibliotheek van Hogwarts stond de Bodleian Library van Oxford University model. Een opticienzaak in de Londense Leadenhall Market werd omgetoverd tot de pub Leaky Cauldron. De markt is een prachtig voorbeeld van een overdekte Victoriaanse markt met een uitbundig beschilderd plafond. In Schotland vind je Glenfinnan Viaduct, waarop de vliegende auto in Harry Potter and the Chamber of Secrets landt. Rond de grote vulkaan vallei Glen Coe zijn tevens veel van de spectaculaire landschappen van Hogwarts gefilmd. Ook voor andere films -bijvoorbeeld Highlander (1986) en Braveheart (1995) - vormde dit landschap de achtergrond.

    filmlocatie_groot-brittannie.jpg

    ©Shutterstock      

     

    6. Frankrijk

    Een recente film die Parijs bezoekt is de thriller Inception (2010), met Leonardi DiCaprio in de rol van Cobb. Café Debussy, waar Cobb aan Ariadne uitlegt dat we in een droom leven, is in feite Da Stuzzi Patisserie op de hoek van Rue Cesar Franck en Rue Bouchut in het zevende arrondissement. Wanneer Ariadne haar nieuwe kijk op de wereld test, rolt ze de Rue Cesar Frank op en ‘bedenkt’ ze een voetbrug over Avenue du President Kennedy bij het metrostation Passy. Bij de Pont Bir Hakeim ondervindt Ariadne aan den lijve waarom het zo gevaarlijk is om plekken uit herinneringen in plaats van fantasie te vormen.

    De wijk Montmartre kwam in vele films voorbij: Rue Saint Vincent in Amélie en Rue du Chevalier de la Barre in Midnight in Paris (2011). Het appartement van Amélie heet in werkelijkheid Au Marche de la Butte en bevindt zich op de kruising van rue des Trois Freres en rue Androuet, terwijl de ingang naar haar appartement om de hoek op nummer 56 is. De bar waarin Gil (Owen Wilson) in Midnight in Paris de legende Ernest Hemingway ontmoet ziet er net zo uit in het dagelijks leven. Je vindt Le Polidor op nummer 41 in rue Monsieur le Prince.

    filmlocatie_parijs.jpg

    ©Shutterstock      

     

    5. Japan

    Lost in Translation (2004) laat prachtige beelden van Tokyo zien, maar een groot deel van de film vindt plaats binnenin het Park Hyatt Hotel. Op de 52e verdieping vind je New York Bar waar Bob (Bill Murray) en Charlotte (Scarlett Johanson) elkaar ontmoeten. Verder zie je Charlotte de tempel Jougan-ji bezoeken en komt de wereldberoemde kruising van Shibuya voorbij.

    Een heel ander genre film die ginder opgenomen was, is de Tom Cruise prent The Last Samurai (2003) van Edward Zwick. De Engyō-ji-tempel op de berg Shosa in Himeji kwam hierin uitgebreid in beeld. Het paleis van keizer Meji, dat in de film in Tokyo staat, is in werkelijkheid de 400 jaar oude boeddhistische tempel Chion-in, die in Kyōto staat. De trap die naar de tempel leidt is indrukwekkend.

    filmlocatie_japan.jpg

    ©Shutterstock      

     

    4. Australië

    Australische producties of Hollywood-sterren die Down Under hebben gefilmd zijn er genoeg. Eén van de meest iconische films die zich in de Australische woestijn afspeelt is misschien wel The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert (1994). Tijdens de roadtrip naar Alice Springs doen de dragsters het mijnstadje Broken Hill aan. Het uitkijkpunt van de Mundi Mundi-vlakte is waar de bus van de hoofdpersonen het begaf. Voor Mad Max 2: The Road Warrior (1981) werd in de directe omgeving gefilmd, in het spookstadje Silverton. Een andere plek die in beide films voorkomt is het maanlandschap bij Coober Pedy, waar het zo warm en stoffig is dat de woningen ondergronds zijn gebouwd.

    En Sydney mag in dit rijtje natuurlijk niet ontbreken. De grootste stad van Australië vormde bijvoorbeeld het decor voor The Matrix-trilogie. Ook Mission: Impossible 2 (2000) en Superman Returns (2006) werden hier gedeeltelijk gefilmd. Er zijn zelfs georganiseerde ‘movie location tours’ waarbij je van de ene naar de andere filmlocatie in Sydney toert.

    filmlocatie_australie.jpg

    ©Shutterstock      

     

    3. Tunesië

    Voor vier van de zes Star Wars-films werd er in Tunesië gefilmd. In het zuidwesten van het land zijn veel locaties te vinden. Bij Chott El Jerid staat bijvoorbeeld een kleine iglo 'in the middle of nowhere'. Dit was het huis van Luke Skywalker, dat in 2012 door fans van de film werd gerestaureerd. De filmset bij Mos Espa is door de locals intact gelaten, waardoor je de toegangspoort, de galerij, de markt en het café kunt zien. Wees er wel snel bij, want de woestijn rukt op. Op 23 kilometer van Tozeur vind je Sidi Bouhel, de kloof die George Lucas voor negen scènes gebruikte. Ook voor Raiders of the Lost Ark (1981) en The English Patient (1996) werd bij deze kloof gefilmd. Op het vakantie-eiland Djerba tref je het huis van Obi-one Kenobi en Toshi Station.

    filmlocatie_tunesie.jpg

    ©Shutterstock      

     

    2. Fiji

    Deze archipel van ruim 300 eilanden ligt in het midden van de Stille Oceaan, wat voor filmploegen altijd een hele logistieke klus betekent. Toch komen ze er graag om het ongerepte natuurschoon vast te leggen. De film The Blue Lagoon (1980) werd op drie eilanden gefilmd: Nanuya Lailai, Nanuya Levu en Yasawa. Ook de film Cast Away (2000), die Tom Hanks een Oscar-nominatie opleverde, werd voor een groot deel in Fiji opgenomen. Hanks speelde op het eilandje Monuriki de aangespoelde Chuck Noland, die vier jaar op het onbewoonde eiland weet te overleven.

    filmlocatie_fiji.jpg

    ©Shutterstock      

     

    1. Thailand

    Maar de mooiste locaties zijn toch wel te vinden in Thailand. Voor de opnames van The Beach (2000) werden honderden kokospalmen naar een onbewoond Thais eiland versleept om een 'tropischer aanblik' te bieden, tot grote ergernis van natuurbeschermers. Het eiland, dat in een nationaal park ligt, is met een korte bootrit vanaf backpackereiland Koh Phi Phi bereikbaar. Voor de waterval stonden de Haeo Suwat Falls in Khao Yai National Park model, ver van het eiland waar de film zich afspeelt. De chaotische buurt in Bangkok waar de door Leonardo DiCaprio gespeelde Richard verblijft, ligt rond de altijd levendige Khao San Road.

    De meer alternatieve filmliefhebber kan dan weer de locaties opzoeken van Only God Forgives (2013) van Nicolas Winding Refn. Naast opnames in Bangkok, waren ook heel wat buitenwijken in de kijker gezet naast heel wat straten in het Watthana District. Voor de James Bond fanaten is er de eilandengroep in de Phang Nga Bay, waar ze oa.The Man with the Golden Gun (1974) hebben opgenomen.

    filmlocatie_thailand.jpg

    ©Thinkstock      

    All pictures licensed by tix.nl      

  • Mel Gibson maakt film over Joodse held Judah Maccabee

    Pin it!

    Een wiedergutmachung-film dus..., want ja, zo ziet het er toch naar uit. Mel Gibson wil met Warner Bros een film maken over de Joodse held Judah Maccabee, en dit nadat Gibson een paar jaar gelden op de vingers werd getikt voor zijn antisemitische tirade in beschonken toestand en zelfs nadien aan de schandpaal genageld naar het voorbeeld van zijn Passion of Christ (2004)

    De naam van Judah Maccabee was mij compleet onbekend, maar het is dan ook geen figuur die we doorgaans op de schoolbanken tijdens de geschiedenislessen te zien krijgen. Judah is een Joodse priester die in 167 voor Christus een revolte op gang bracht tegen het hellenistische Seleucidenrijk (tegenwoordig Syrië). Hij wordt beschouwd als één van de grootste krijgers uit de Joodse geschiedenis naast Joshua, Gideon en David. Het Joodse feest Hanukkah herdenkt tevens de restauratie van het Joodse geloof in de Joodse tempel na verdrijving van heidense invloeden in 165 voor Christus.

    En uiteraard was het kot te klein voor de Joodse aanhang die meteen zijn ontsteltenis liet blijken over de jammerlijk keuze van Warner Bros om dit verhaal te laten vertellen door iemand die geen respect heeft voor de Joodse cultuur. In een statement liet Abraham H. Foxman van het Anti-Defamation League het volgende optekenen:

    Not only has Mel Gibson shown outward antagonism toward Jews and Judaism in his public statements and actions, but his previous attempt to bring biblical history to life on the screen was marred by anti-Semitism. Rather than listen to respected religious leaders, both Christian and Jewish, who voiced concerns then about the insensitive elements of his depiction of the last hours and crucifixion of Jesus, Gibson showed contempt for those voices and refused to make changes that might have helped turn his passion of hate into a passion of love.

    While we do not argue with Mel Gibson’s right to make this film, we still strongly believe that Warner Bros. should reconsider Gibson’s involvement in this project.

    Zoals ik al eerder scheef op deze filmblog vind ik de hetze rond het Gibson-incident compleet overroepen. Uit ervaring weet ik dat In vino veritas niet altijd klopt. De meeste mensen die ik ken die dronken zijn zeggen meestal dingen om anderen uit hun tent te lokken. Dus waarom de man veroordelen op basis van een zatte uitschuiver. Geef de man een kans. Hij heeft anders al genoeg last met zijn Russische golddigger die hij aan de haak sloeg en die hem nu van zijn fortuin aan het pluimen is.

    Ik ben zelf agnost van geloofsovertuiging, en ik lig dus zelf niet echt wakker van een nieuwe bijbelfilm, maar anderzijds heb ik al altijd iets meer willen weten over dat Hanukkah. Jon Stewart van The Daily Show praat hier vaak over. Zou leuk zijn mocht hij Jon Stewart eens kunnen uitnodigen om over de film te praten. Gibson heeft tevens al wat ervaring met historische films (Apocalypto, Braveheart, The Passion). Je kunt altijd wel discussiëren over de toon en accuraatheid van de film, maar dat kan je over bijna elke historische film zeggen. Film is nu eenmaal geen geschiedschrijving.

  • How It Should Have Ended ...

    Pin it!

    Wat als Kevin Smith de Superman vs Batman film had gemaakt, dan zou het misschien wel trekken op het filmpje van de mannen van How It Should Have Ended. Deze filmgeeks hebben trouwens nog heel wat films geparodieerd, zoals Star Wars, Lord of the Rings, The Matrix, Braveheart, The Blair Witch, zelfs Se7en mocht er aan geloven. Enjoy!

  • De 10 Slechtste Best Pictures

    Pin it!

    Einde deze week zullen de The Academy of Motion Picture Arts and Sciences de Oscars (2005) uitdelen aan de mensen die naar hun mening het voorbije jaar uitblonken in hun vak of categorie. De populariteit van de award ceremonie gaat vaak hand in hand met de kritiek die het krijgt uit verschillende hoeken. Kunst en competitie zijn niet meteen een goede cocktail. Wat mij aantrekt bij de oscars is niet zozeer de strijd tussen de films, dan wel de show die erbij komt kijken. Dit jaar is het aan de beurt van de controversiële Chris Rock om de verschillende categorieën aan elkaar te breien, in de voetsporen van Billy Crystal, Steve Martin en Whoopi Goldberg.

    braveheart_mel_gibson.jpg
    Braveheart © Icon Productions / 20th Century Fox Home Entertainment

    Hier is een voorbeeldje van de kritiek op de oscars, van het magazine Ireland Online na een enquête van Empire. Zij hebben een lijstje samengesteld van "De 10 Slechtste Best Pictures". Dit is uiteraard enorm subjectief, maar ik kan me eigenlijk goed vinden in deze lijst. De commentaren die ze erbij geven zijn soms nogal plat en niet altijd rechtvaardig.
    Maar ook dit hoort bij de SHOW:

    De 10 Slechtste Best Pictures zijn ...

    1. Braveheart (1995)
    2. A Beautiful Mind (2001)
    3. The Greatest Show On Earth (1952)
    4. Ordinary People (1980)
    5. Forrest Gump (1994)
    6. Terms Of Endearment (1983)
    7. Around the World In 80 Days (1956)
    8. Cavalcade (1933)
    9. Rocky (1976)
    10. How Green Was My Valley (1941)

    Hieronder zijn een paar commentaren:

    Braveheart - This typical piece of Pom-bashing from Mel Gibson is just about the all-time worst Best Picture. Randall Wallace (the writer) might have merited praise for making 14th-century history relevant to audiences who thought King Edward was a potato or a cigar, but his dialogue has all the thudding subtlety of a parody

    A Beautiful Mind - wilfully dishonest screenplay and clunkily intricate direction

    Rocky - It was hardly surprising that the Academy should hail a picture restoring the American dream. "Hier vergeten ze er nog aan toe te voegen dat dit jaar Taxi Driver van Martin Scorsese (veel beter dan The Aviator) compleet over het hoofd werd gezien."