brady corbet

  • The Sleepwalker (2014) ** DVD recensie

    Pin it!

    "Een ingenieuze en angstaanjagende thriller" prijkt er op het dvd-hoesje van The Sleepwalker (2014). Nu is ingenieus een woord dat mij altijd aanspreekt in het thrillergenre want een beetje originaliteit en nieuwe wind kan dit genre best gebruiken. Platgetreden paden betreden verrast het publiek immers niet. Maar goed, terug naar The Sleepwalker. Waarom deze film die uitkwam in 2014 nu pas een dvd-release heeft gekregen, vermeldt het hoesje niet. Misschien dan toch niet echt zo ingenieus dan de persjongens ons willen doen geloven?

    the_sleepwalker_2015_poster.jpg

    Korte inhoud: Kaia (Gitte Witt) en Andrew (Christopher Abbott) zijn schijnbaar gelukkig getrouwd en zijn na de dood van Kaia’s vader bezig met het opknappen van haar ouderlijk huis in de bossen van Massachusetts. Kaia’s vader was architect en huurde nog voor zijn dood Andrew in om zijn huis te renoveren. Hoewel het werk met zijn tweeën niet snel vordert, brengt de zware arbeid het koppel wel dichter bij elkaar.

    Middenin de nacht wordt Kaia plots gebeld door haar zuster Christine (Stephanie Ellis) die gestrand is in het station van het dorp en vraagt of Kaia haar komt ophalen. Christine kondigt vol trots aan dat ze in blijde verwachting is en bovendien ook nog eens verloofd is. Tot grote verbazing van Kaia want Christine staat niet bekend voor haar stabiele relaties. De volgende morgen krijgen de drie het gezelschap van Ira (Brady Corbet), Christines verloofde, die zijn aanstaande komt ophalen.

    Christine besluit op eigen houtje om enkele dagen bij haar zus te blijven logeren. De andere drie zijn niet zo happig om dit nieuws te horen, maar omdat ze denken dat dit Christine goed zal doen, stemmen ze na enig aarzelen toch in met het plan. Na enkele vlekkeloze dagen ontstaan er toch spanningen en wanneer Christine in het midden van de nacht plots spoorloos verdwijnt, wordt het Ira en Andrew duidelijk dat de zussen niet helemaal eerlijk zijn geweest.

    The Sleepwalker is een film die het vooral moet hebben van de onderlinge relaties van de personages. De komst van Christine en Ira zet de relatie tussen Kaia en Andrew helemaal op zijn kop. Jammer is dat geen van de personages echt sympathiek overkomt waardoor het moeilijker wordt om met hen mee te leven. Kaia en Christine zijn gehavende personages die iets verbergen uit hun verleden en niet helemaal eerlijk zijn tegenover hun partners. Hoe heeft Kaia bijvoorbeeld haar brandwonden opgelopen? Maar ook Andrew en Ira zijn niet helemaal te vertrouwen. En de manier waarop Kaia en Ira met elkaar omgaan is ook niet helemaal koosjer.

    Wat mij echter het meeste tegenviel aan The Sleepwalker is dat regisseur Mona Fastvold de spanning gedurende de film zorgvuldig opbouwt om dan de film te laten eindigen met een weinigzeggend eind (om het woord sisser niet te gebruiken). Dat Christine niet helemaal stabiel is, heb je als kijker meteen door als ze in het holst van de nacht haar zus optrommelt om haar te komen halen aan het station, maar wat zit er echt achter haar plotse verdwijning?

    Vervolgens verzandt de film in lange conversaties die nergens lijken over te gaan of lijken naartoe te leiden. Er worden hier en daar wat ballonnetjes opgelaten over het verleden van de personages. Zo blijkt Andrew in de gevangenis te hebben gezeten voor het slaan van een vorige vriendin. Hier wordt later in de film nog wel iets mee gedaan, maar het lijkt er allemaal een beetje bij gesleurd omdat de makers het noorden kwijt lijken te zijn.

    the_sleepwalker_2015_pic01.jpgthe_sleepwalker_2015_pic02.jpgthe_sleepwalker_2015_pic03.jpg

    Toch zijn er ook wel enkele pluspunten aan The Sleepwalker, de film heeft tenslotte toch een nominatie voor de Grote Juryprijs op het Sundance Filmfestival gekregen. Met name de muziek werkt heel goed bij de sfeer van deze film. The Sleepwalker lijkt, zeker ook qua decor, geïnspireerd te zijn door 'Twin Peaks' en dan is het slotnummer ‘Take Everything Back’ van de Noorse Marit Larsen een mooi eerbetoon aan de stem van Julee Cruise.

    The Sleepwalker is een co-productie tussen de Verenigde Staten en Noorwegen en is het regiedebuut van de Noorse Mona Fastvold. Ze is getrouwd met Sondre Lerche die de muziek schreef voor deze film. Het scenario schreef Fastvold dan weer samen met Brady Corbet die Ira speelt. Een redelijk kleinschalig project dus en dat merk je ook aan het productiebudget van 1,1 miljoen dollar.

    Al bij al is The Sleepwalker een thriller met een vrij laag tempo die niet voor de verhoopte antwoorden zorgt op het einde. De film is echter mooi in beeld gebracht, de acteerprestaties zijn meer dan degelijk en vooral de muziek is uitstekend. Maar een "ingenieuze en angstaanjagende thriller" is een beetje teveel van het goede, 'intrigerend' zou een betere omschrijving zijn. De dvd van The Sleepwalker is reeds verkrijgbaar en bevat helaas geen extra’s.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 20 februari 2017

     

    *** The Sleepwalker trailer ***

  • Funny Games met Naomi Watts en Tim Roth

    Pin it!

    Ik ga niet verder uitwijden over de noodzaak van remakes, en al zeker niet over remakes van een film die maar 10 jaar oud is, maar één ding is zeker, deze Funny Games U.S. (2007) van de eigenzinnige Oostenrijker Michael Haneke heeft een sterk promotieteam achter zich. De media-campagne is omni-present en hoewel je eigenlijk wel beter af bent met het origineel uit 1997, is de verleiding groot om zich nog eens te verwennen met deze treffende thriller van twee jonge mannen die een gezin terroriseren met psychologisch en fysisch geweld. De film ligt dan ook in de lijn van dit ander meesterwerkje Das Experiment (2001) van Oliver Hirschbiegel (Der Untergang, The Invasion). Deze remake is er gekomen om het Amerikaanse publiek te bekoren die liever geen ondertitels lezen en liever bekende koppen aan het werk zien.

    Korte inhoud: Ann (Naomi Watts), George (Tim Roth) en hun zoon Georgie (Devon Gearhart) zijn op weg naar hun buitenverblijf om er de zomer door te brengen. Hun buren, Fred (Boyd Gaines) en Eva (Siobhan Fallon), zijn al aangekomen en ze hebben afgesproken om de volgende ochtend met z'n allen een partijtje golf te gaan spelen. Terwijl haar man en haar zoon druk in de weer zijn op de zeilboot die ze onlangs hebben opgeknapt, begint Ann het avondeten klaar te maken. Plots komt ze oog in oog te staan met Peter (Brady Corbet), een uitermate beleefde jongeman. Hij is één van de gasten van haar buren en is door Eva gestuurd om enkele eieren te vragen. Ann maakt aanstalten om hem de eieren te geven, maar aarzelt plots. Hoe is Peter bij hen binnengekomen? De zaken nemen snel een vreemde wending. De vriend van Peter, Paul (Michael Pitt) komt ook langs en dan beginnen de zaken uit de hand te lopen. Al gauw zijn Ann en haar gezin gevangenen in hun eigen huis en worden ze onderworpen aan een reeks sadistische spelletjes... Hier is de trailer.

    Funny Games

    Iedereen die het origineel heeft gezien weet dat Funny Games een behoorlijk heftig avontuurtje is. Het verhaal is eenvoudig maar slaat in als een bom. Haneke wou dan ook niet erg veel veranderen aan het oorspronkelijke verhaal, de boodschap is volgens hem duidelijk en nog steeds relevant. Haneke beweert dat hij het Amerikaanse publiek voor ogen had bij het maken van de originele versie van Funny Games. "It is a reaction to a certain American Cinema, its violence, its naiveness, the way American cinema toys with human beings. In many American films violence is made consumable." Maar omdat het gros van de Amerikaanse bioscoopbezoekers het liefst hapklare brokken krijgen voorgeschoteld en nog altijd geen zin hebben om ondertiteling te lezen, kreeg Funny Games in de VS geen poot aan de grond. Toen de Britse producent Chris Coen Haneke in 2005 benaderde om een Engelstalige remake te maken, stemde de regisseur vrijwel direct toe. Onder één voorwaarde: hij wilde Naomi Watts in de hoofdrol. Zij hapte toe na lang aarzelen en besloot zelfs om de film mede te produceren. Haneke besloot om er een shot-by-shot remake van te maken. Het enige dat anders is in deze nieuwe versie ten opzichte van het origineel, zijn de acteurs, de taal en de locatie waar een en ander zich afspeelt. De rest is een exacte kopie - zelfs de decors werden trouwens volledig nagebouwd.

    Maar voor de mensen die het origineel al hebben gezien heeft deze film geen echte meerwaarde. De films van Michael Haneke (Caché, Code Inconnu) zijn vaak zware kost en je blijft na afloop met meer vragen zitten dan dat je antwoorden hebt gekregen. Een bewuste keuze van de regisseur, die zijn kijkers nadrukkelijk een spiegel voorhoudt en bedrieglijk speelt met gewetensvragen, schuld- en verantwoordelijkheidsgevoelens. "I'm trying to find ways to show violence as it really is: it is not something that you can swallow. I want to show the reality of violence, the pain, the wounding of another human being." Heb je nog geen of weinig ervaring met het werk van Haneke, dan zou deze Amerikaanse uitvoering van de cultklassieker wel eens een overdonderende kennismaking kunnen zijn. De film komt bij ons uit op 16 april 2008.

    *** Related Post ***
    02/10/2007: Funny Games trailer

  • Funny Games in Amerikaans jasje

    Pin it!

    Funny Games poster

    De Duitste cineaste Michael Haneke heeft dan uiteindelijk de vrij zinloze remake van zijn film Funny Games (1997) achter de rug. In deze herwerkte versie, Funny Games U.S. (2007), heeft de cineast een slordige 15 miljoen dollar verkregen, vergezeld met twee talentvolle Hollywood sterren. Uiteraard is het hier om de poen te doen en minder om de artistieke driftbuien van een filmmaker die het Duitse filmlandschap een nieuw gezicht had gegeven, maar bon, als jullie deze film nog niet hebben gezien en een hekel hebt aan ondertitels (in het geval je het Duits niet meester bent), dan mogen jullie deze prent niet missen.

    Korte inhoud: Twee schijnbaar beschaafde jongemannen, Pauk Michael Pitt en Peter Brady Corbet, terroriseren en mishandelen zonder duidelijk motief een gezin . Anna (Naomi Watts), George (Tim Roth) en hun zoontje Georgie (Devon Gearhart) zijn net aangekomen in hun vakantiehuis in New York. Al gauw blijkt dat de ontspannen begonnen zomervakantie verandert in een gruwelijke nachtmerrie.

    Met een dergelijke cast kan deze film hoe dan ook niet mislopen. Neem nu Tim Roth. De acteur verwierf heel wat populariteit na zijn rol in twee Tarantino-films (Reservoir Dogs, Pulp Fiction), en bleef zijn rollen sindsdien goed uitkiezen (Little Odessa, Rob Roy, No Way Home, Don't Come Knocking, The War Zone,…). Het maakte hem niet veel uit dat het geen grote Hollywood-prenten waren, zolang de rol interessant genoeg was. Maar met al die kleinere films zou je de acteur bijna vergeten. Bij deze staat hij opnieuw even in de spotlight en dan nog aan de zij van een knappe en talentvolle actrice.

    Haneke probeerde in ieder geval dezelfde sfeer te behouden uit het origineel en deed daarvoor beroep op de production designers die de blueprints van het oorspronkelijke huis uit de filmversie van 1997 hebben gebruikt om een exacte kopie te bouwen in een Amerikaanse filmstudio. De remake zou in april van 2008 bij ons in de zalen moeten draaien. Geniet hieronder al van de YouTube trailer.

    *** Related Post ***
    02/10/2007: Funny Games in Amerikaans jasje