De FilmBlog

Ik had in de zomer van 2010 al eens laten vallen dat regisseur Guillermo del Toro benaderd werd voor een Snow White project, genaamd Mirror Mirror (2012) met Julia Roberts als de boze heks en Lily Collins als sneeuwwitje. Ondertussen is bekend dat del Toro de film niet zal maken, maar wel de fantasierijke Tarsem Singh, en hij bezig zou zijn met een andere verfilming van een sprookje, met name Beauty and the Beast (2013) waarin we de Harry Potter babe Emma Watson zouden aantreffen.

Mirror Mirror van Relativity Media zou een vrij accurate adaptatie worden van het verhaal van de gebroeders Grimm, met een prins (Armie Hammer), een koning (Sean Bean) en zeven dwergen. De eerste keuze voor sneeuwwitje had eigenlijk moeten gaan naar Saoirse Ronan, die volgens wat ik kan uitmaken uit hun mijn bescheiden mening ook een betere actrice was, werd uiteindelijk niet gekozen omwille van haar te jonge leeftijd en te kleine gestalte in vergelijking met de rol van de prins, gespeeld door Armie Hammer, een acteur die eerder nog weigerde zijn borsthaar af te scheren voor een shot met de boze heks waarbij het shot dan aar werd weggelaten. Ik hoop dat de makers hier de juiste keuzes hebben gemaakt.

Maar ik denk dat de producers van Mirror Mirror zich nog meer zorgen zullen maken omwille van een geduchte concurrent. Inderdaad, er zal diezelfde periode een tweede sneeuwwitje-film op de markt komen en dan nog wel een productie onder de hoede van Universal. Snow White and the Huntsman (2012) brengt een eigenzinnige versie van het verhaal van sneeuwwitje, met het tiener-idool Kristen Stewart als Snow White, Charlize Theron als de boze heks en Chris Hemsworth als prins/The Huntsman. Veder zien we ook nog de naam van Ian McShane opduiken in de rol van Caesar, één van de zeven dwergen die nota bene allemaal namen hebben van Romeinse keizers: Caesar, Tiberius (Nick Frost), Constantine (Bob Hoskins), Claudius (Toby Jones), Hadrian (Eddie Marsan), Nero (Johnny Harris) en Trajan (Ray Winstone). De regie van de film is in handen van Rupert Sanders, een regisseur zonder langspeelfilm-ervaring maar wel een befaamd pub-regisseur.

Laten we hopen dat de laatste filmproductie zijn lessen heeft getrokken van het afschuwelijke Red Riding Hood (2011). Een adaptatie van een oud sprookje spreekt me meer aan dan een getrouwe weergave ervan, maar dat wil niet zeggen dat je het moet verminken tot een teenage soap-opera. En met de casting van Twilight actrice Kristen Stewart heb ik hier wel wat schrik van.

Maar de strijd tussen de twee films is begonnen. Ik weet niks van de regisseur van Snow White and the Huntsman af, dus kan ik ook niet inschatten wat hij ervan zal bakken. Maar de adaptatie-formule lijkt me wel interessanter. Daarnaast heb ik een voorkeur voor Charlize Theron als boze heks, boven die van Julia Roberts. Zelfs Kristen Stewart vind ik een betere cast voor sneeuwwitje dan Lily Collins. Anderzijds hebben heel wat acteurs bedankt voor een rol in Snow White and the Huntsman; gaande van Hugh Jackman, Johnny Depp, Tom Hardy tot Viggo Mortensen. Ik ga afwachten op de eerste trailers om me verder uit te spreken welke van de twee het onderspit zal moeten delven.

Update 11/11/2011: En hieronder hebben we dan de trailer van Snow White and the Huntsman en de beelden zien er sterk uit. Mijn enige bedenking is waarom ze de muziek van Daft Punk (Tron: Legacy) en Hans Zimmer (Inception) hebben willen namaken. Ik ben er vrij zeker van dat geen van beide muziekmakers hebben gewerkt op deze prent (anders zou er toch al een vermelding staan op Imdb). Maar goed, het is een trailer en het zou niet de eerste keer zijn dat muziek van een andere film wordt gebruikt om de beelden op te krikken, ook al doet het wat afbreuk aan de creatie. Anderzijds ben ik onder de indruk van het visuele aspect. Er steekt zelfs een soort Lord of the Rings vibe in de trailer, zeker met de stem van Charlize Theron die doet denken aan die van Galadriel. Charlize ziet er tevens bangelijk uit. Vergelijk dat maar eens met de lullige outfit van Julia Roberts! Ik kijk hier al naar uit.

***Related Post***
21/02/2011: Mila Kunis wordt heks in Oz: The Geat and Powerful
12/02/2011: Famke Janssen als boze heks in Hansel and Gretel
11/02/2011: Julia Roberts in de rol van de boze heks in Mirror Mirror
14/06/2010: Regisseur del Toro benaderd voor sneeuwwitje film

Al sinds de release van Dog Soldiers (2002) ben ik een grote fan van het werk van horror-regisseur & scenarist Neil Marshall. Neen, ik wil niet zondigen aan goedkope name-dropping maar deze man weet echt wel hoe hij spanning moet opbouwen en met zijn background als editor weet hij ook wel hoe hij zijn actie in beeld moet brengen en verknippen.

The Descent (2005) is zelfs één van mijn favoriete films geworden. Uiteraard keek ik dan ook uit naar Doomsday (2008) die tegemoet komt aan de verzuchtingen van de liefhebbers van hardcore post-apocalyptische actie-avonturenfilms. En de film stelt niet teleur, ook al is het niet meteen een hoogvlieger. Doomsday zou je kunnen zien als een vrouwelijke versie van Mad Max (1979) in een 28 Days Later … (2002) kleedje. En het mag duidelijk zijn dat de adrenaline op hoge druk door ons lijf zal spuiten wat aan actie is hier geen gebrek.

Korte inhoud: Een dodelijk virus beëindigt voortijdig de levens van honderdduizenden mensen in Schotland, waarna het land door een grote muur hermetisch van de rest van de wereld wordt afgesloten. Mensen die proberen te ontsnappen worden doodgeschoten en de muur zelf herbergt allerhande wapens om vluchten van besmetten te voorkomen. 30 jaar later duikt het virus, The Reaper genaamd, plots opnieuw op, ditmaal in hartje London. Een elite-team onder leiding van Eden Sinclair (Rhona Mitra) wordt achter de muur in Schotland gestuurd om op zoek te gaan naar het werk van dokter Kane (Malcolm McDowell), die voor de uitbraak 30 jaar geleden dicht bij een doorbraak was om het virus te stoppen.

De film werd opgenomen in London, Schotland en Cape Town. Ook al doen er geen echte filmsterren mee, ik denk dan aan Bob Hoskins, Nora-Jane Noone en David O' Hara, was het toch de bedoeling op een mainstream film af te leveren. Maar wanneer je de prent uiteindelijk te zien krijgt heb je meteen het gevoel dat het bestemd is voor een specifieke groep horror-geeks, die verzot zijn op de 80'ties nostalgie (cf. Escape from New York, Aliens, Mad Max, ...).

Rhona Mitra is tevens perfect gecast voor de rol. Ze heeft niet alleen de fysiek (mooi uiterlijk + atletisch lichaam), maar is tevens geen slechte actrice. Je gelooft dat haar personage een leidinggevende functie heeft, niet alleen omdat ze geregeld een klap kan uitdelen, maar omdat ze ook heel gevat (en vaak sarcastisch) uit de hoek kan komen. En zeggen dat Mitra is begonnen als Lara Croft model. In Skinwalkers (2006) kreeg ze in ieder geval de smaak te pakken voor heftige filmrollen, ook al wordt de actrice nog niet gezien als een A-list actrice. Maar misschien komt daar verandering is, gezien ze tevens in Loft (2013) opduikt, de Amerikaanse remake van Erik Van Looy (...uhmmm).

Doomsday is onversneden popcorn vertier die meer tijd spendeert aan kinetische actie dan aan de karakter-ontwikkeling van zijn personages. En op zich is daar niets verkeerd aan, hoewel ik zelf meer te vinden ben voor actiefilms waar iets meer vlees zit aan het been. Het spijtige aan deze prent is dat het verhaal behoorlijk teleur stelt. Ook het einde hebben ze wel heel simpel ingeblikt. Het voelt aan als een enorme anti-climax. En het lichtvoetige verhaal is toch wel iets van een gigantische smet op een anderzijds ontspannende actieprent. Had Rob Marshall zijn script laten herschrijven door een bekwaam scenarist, die niet enkel dacht aan coole actie & gore shots maar ook nog een plot kon uitschrijven die de moeite was om verteld te worden, dan had deze prent een cultfilm kunnen zijn. Dat wat werkte in Mad Max werkt hier niet, en dat heeft minder te maken met de casting, maar wel met de tijdsgeest (met een veeleisend publiek) en de halfbakken plot.

Je kan een hommage brengen, maar wanneer je uw inspiratiebronnen niet 'herwerkt' of 'innoveert' dan zit je op het niveau van de imitatie en de clichés, en dat kan en mag de bedoeling toch niet zijn van de 7de Kunst. Memorabel kan je deze Doomsday in ieder geval niet noemen, maar het is bij momenten enorm ontspannend en opwindend om naar te kijken.

Het werd dan uiteindelijk, tot verbazing van velen, de film Still Life (2006) (Sanxia Haoren) van de Chinese regisseur Jia Zhang-Ke die zaterdagavond de Gouden Leeuw won voor de beste film op het 63ste filmfestival in Venetië. Sanxia Haoren is de ontroerende kroniek over het leven in een dorp dat overstroomd zal worden door de bouw van een stuwdam. Zhang-Ke, een 36-jarige onafhankelijke Chinese cineast, kwam pas gaandeweg in de officiële competitie met Sanxia Haoren, dé verrassingsfilm op de Mostra.

Zhang-Ke was voor de derde keer aanwezig op het filmfestival: in 2000 kwam hij met Platform (2000) (Zhantai) naar Venetië en in 2004 stelde hij The World (2004) (Shijie) voor. Dit jaar was van de regisseur ook Dong, een documentaire over de bouw van De Drie Kloven stuwdam geselecteerd in de categorie "Horizons", waarin documentaires en vernieuwende films ondergebracht worden.

De Amerikaanse acteur Ben Affleck mocht de prijs voor beste mannelijke vertolking in ontvangst nemen voor zijn rol in Hollywoodland (2006) van de Amerikaanse regisseur Allen Coulter. Affleck speelt in de film George Reeves, de acteur die Superman moet spelen en die in mysterieuze omstandigheden ogenschijnlijk zelfmoord pleegde in 1959.

Korte inhoud: Deze film is gebaseerd op de gebeurtenissen rondom één van meest beruchte waargebeurde mysteries van Hollywood. Het volgt een privé detective Louis Simo (Adrien Brody) in de jaren '50. Deze is bezig met een onderzoek naar de dood van de "superman" acteur Georges Reeves (Ben Affleck) die door een kogel werd geveld in zijn Hollywood Hills onderkomen. Hij liet hierbij zijn jonge starlet Leonore Lemmon (Robin Tunney) en miljoenen fans achter. Maar zijn rouwende moeder Helen Bessolo (Lois Smith) wou de vreemde omstandigheden van zijn dood niet zomaar over zich heen laten en wil dat de zaak wordt uitgepluisd en huurt de diensten van Simo voor $50 per dag. Simo denkt dat de sleutel van de moord te vinden is met de relatie die hij had met Toni Mannix (Diane Lane), de vrouw van MGM studio executive Eddie Mannix (Bob Hoskins). Het onderzoek wordt erg persoonlijk als hij diverse onverwachte verbindingen en overeenkomsten met zijn eigen leven tegenkomt… Hier vinden jullie de trailer, waarin Ben Affleck eigenlijk maar een kleine rol heeft. De film komt op 28 februari 2007 bij ons in de zalen.

Hier vinden jullie de lijst van de belangrijkste prijzen:
- Gouden Leeuw voor beste film: Sanxia Haoren van Jia Zhang-Ke
- Coupe Volpi voor beste acteur: Ben Affleck, in Hollywoodland van Allen Coulter
- Coupe Volpi voor beste actrice: Helen Mirren, in The Queen (2006) van Stephen Frears
- Zilveren Leeuw voor beste revelatie: Nuovomondo van Emanuele Crialese
- Zilveren Leeuw voor beste regie: Coeurs van Alain Resnais
- Speciale prijs van de jury: Jean-Marie Straub en Daniele Huillet voor hun hele oeuvre
- Speciale prijs van de jury: Daratt van Mahamat-Saleh Haroen
- Prijs Marcello Mastroianni voor beste jonge acteur: Isild Le Besco, in L'intouchable van Benoît Jacquot
- Prijs voor beste scenario: Peter Morgan voor The Queen
- Prijs Osella voor beste fotografie: Emmanuel Lubezki voor Children of Men (2006) van Alfonso Cuaron.