boardwalk empire

  • HBO vernieuwt Vinyl, de nieuwe serie van Martin Scosese

    Pin it!

    Vorige week werden we verwend op de projectie van de eerste episode van Vinyl (2016), de nieuwe serie van regisseur Martin Scorsese en adviseur Mick Jagger. Een serie die zich concentreert op de muziek-industrie in New York in de late jaren '70.

    vinyl_2016_tv-series_poster.jpg

    Korte inhoud: We bevinden ons in het New York van de jaren zeventig, zoals de aanmodderende punkrocker Kip Stevens (gespeeld door James Jagger, de zoon van Mick) het eloquent verwoordt, a bit of a shithole. De stad was zo goed als bankroet, met armoede, ongelijkheid, criminaliteit en drugs die omnipresent was. Uit deze desastreuze cocktail ontstond één van de meest opwindende periode in de geschiedenis van de muziek. Met New York als ideale creatieve broedplaats. In armetierige zaaltjes downtown werden pionierende punkrockers met bierflesjes bekogeld, in de trendy clubs van Soho werd gedanst op disco en op straat creëerden jongeren een nieuwe beat door de platen op hun draaitafel te laten scratchen. Een tijd waarin glamrock nog hoogtij vierde en het in de industrie al lang niet meer ging om de muziek, maar enkel om hoe hoog het vuurwerk kwam.

    In de serie volgen we er de levenswandel van de labelbaas van American Century Records Richie Finestra (Bobby Cannavale). De man is totaal gedesillusioneerd met de muziekindustrie waar hij ooit zo verliefd op was, en hij staat op het punt staat zijn platenlabel te verkopen aan een Duitse concurrent. In een minutenlange, opzwepende scène waarin Scorsese alles uit de kast trekt, lijkt Finestra na jaren zielloos hits najagen en drugs gebruiken, de liefde voor muziek weer te hervinden. Lijkt. Want waar het in totaal tien afleveringen tellende eerste seizoen na de prachtige pilot heengaat, wordt door de acteurs en makers angstvallig verborgen gehouden. Op een enkel tipje: Het zou nog veel donkerder worden.

    Ik had het persoonlijk minder voor het hoofdpersonage dan wel voor het nevenpersonage van Jamie (Juno Temple), een meisje die de koffie zet bij American Century Records maar die in de rommelpunk van Kip Stevens, en de rauwe boosheid die het oproept bij het publiek, de toekomst hoort. En dat is net wat het label nodig heeft, mensen die opnieuw echt muziektalent kunnen ontdekken. Spijtig genoeg komt haar karakter maar heel weinig aan bod. Anderzijds is er ook nog de vrouw van Richie, gespeeld door Olivia Wilde (pics).

    Vinyl is al bijna twee decennia in de maak. et was een soort passieproject van Jagger en Scorsese dat lange tijd niet van de grond wilde komen. Het was, zo gaat de legende, 1996 toen Mick Jagger voor het eerst regisseur Scorsese benaderde met het idee om een film te maken over de muziekindustrie. De film die The Long Play zou gaan heten, zou zich over meerdere decennia afspelen, verschillende personages en muziekstromingen uitlichten en een drie uur durend, episch kostuumdrama worden. Maar toen in 2008 de financiële crisis toesloeg, was geen studio nog geïnteresseerd in het kostbare project. Toen Scorsese niet lang daarna samen met schrijver Terence Winter (The Sopranos, Wolf of Wall Street) voor HBO het gangsterdrama Boardwalk Empire maakte, besloot hij het rock-’n-rollproject aan de betaalzender voor te leggen. HBO hapte toe en Winter herschreef het drie uur durende epos tot de serie die het nu is.

    vinyl_2016_tv-series_pic01.jpgvinyl_2016_tv-series_pic02.jpg

    Doordat ook veel muziek uit die tijd wordt gebruikt en echte personen als Robert Plant en Andy Warhol voorbijkomen, komt Vinyl dicht bij de werkelijke waanzin die de muziekindustrie was. Maar het blijft fictie, benadrukte schrijver Winter tegen de Canadese krant Globe and Mail. "Mensen uit de muziekindustrie gaan dit met een microscoop bekijken. Maar het is fictie. Richie lijkt wel de komen uit een aflevering van The Sopranos. Hij heeft veel praatjes, snuift bij regelmaat van de klok drugs en komt bij momenten - onder invloed van drugs en alcohol - wel heel geflipt over. Hij is allerminst een betrouwbaar rolmodel. Ik ben een grote Scorsese fan, maar zelf vond ik het hoofdpersonage stukken minder interessant in vergelijking met bijvoorbeeld Nucky uit Boardwalk Empire. Het verhaal gaat ook nergens naar toe en heb regelmatig naar het uur gekeken uit pure verveling, wat nooit echt een goed teken is. Maar misschien ben ik gewoon te jong en is deze serie vooral besteld voor de mannen en vrouwen die er ondertussen 50 of 60 zijn. Een 2 uur durende pilot is ook een dwaas idee! Je hebt niet dezelfde structuur als een langspeelfilm, en je voelt dat de structuur niet goed zit. Personages moeten geïntroduceerd worden en verhaallijnen mogen niet afgerond zijn.

    Het nieuws van de dag is dat HBO na de pilot aflevering nu heeft beslist om een tweede seizoen toe te kennen aan de serie, dit in tegenstelling tot The Leftovers, die geen 4de seizoen zal krijgen. Ook het derde seizoen van "True Detective" is onzeker.

     

    *** Vinyl trailer ***

  • Eerste seizoen The Knick van Steven Soderbergh op Blu-ray

    Pin it!

    Eén van de betere tv-series is gisteren uitgekomen op DVD en Blu-ray. Het eerste seizoen van HBO serie "The Knick" (2014-2015) bestaat uit tien afleveringen van +/- 50 minuten die werden geregisseerd door niemand minder Steven Soderbergh, die een verhaal uit het begin van de 20e eeuw omzet in een hedendaags voelende serie. Soderbergh die het zowat gehad heeft met langspeelfilms heeft in ieder geval zijn mojo teruggevonden.

    the_knick_2015_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Een briljante chirurg genaamd John Thackery (gespeeld door Clive Owen, en gedeeltelijk gebaseerd op de historische figuur van William Stewart Halsted) zoekt de grenzen op van de geneeskunde, van de moraal en van rassenverhoudingen in het jaar 1900. Een ziekenhuis in de binnenstad van New York genaamd The Knick (afkorting van The Knickerbocker Hospital), geleid door Cornelia Robertson (Juliet Rylance) komt in de problemen door het vertrek van geldschieters, steeds meer arme patiënten en door financieel mismanagement. Eén van de overgebleven helden in het ziekenhuis is Thackery, die zijn best doet om medische raadsels op te lossen terwijl hij een cocaïne- en opiumverslaving ontwikkelt. Tegen zijn zin in moet hij gaan samenwerken met de jonge Harvard afgestudeerde zwarte dokter Algernon Edwards (gespeeld door André Holland en gedeeltelijk gebaseerd op Daniel Hale Williams), die de racistische Thackery die hem de 'negro doctor' noemt, naar de kroon lijkt te gaan steken. En terwijl de lichten uitvallen in het hospitaal proberen ze een betere klasse van patiënten aan te trekken zonder de kwaliteit van de zorg in gedrang te brengen.

    Operaties in het begin van de 20e eeuw zijn niet zoals we die vandaag kennen. We zien er wit geklede dokters en verpleegsters met belachelijke hoedjes op hun hoofd, die geen hoog technologische apparatuur hadden om de hartslag te controleren of geavanceerde chirurgisch apparatuur. De serie begint meteen met een schokkende publieke operatie van een zwangere vrouw die een soort keizersnede moet krijgen, en die volledig fout afloopt. De nood voor betere operatieve-methoden dringen zich aan, maar in een noodlijdend hospitaal is dat niet altijd eenvoudig. Maar de serie speelt zich niet alleen af rond de operatietafel, en net zoals in Boardwalk Empire lopen er heel wat schurken rond en worden er heel wat verderfelijke praktijken georganiseerd met zieke mensen en lijken.

    the_knick_2015_blu-ray_pic01.jpgthe_knick_2015_blu-ray_pic02.jpgthe_knick_2015_blu-ray_pic03.jpg
    the_knick_2015_blu-ray_pic04.jpgthe_knick_2015_blu-ray_pic05.jpgthe_knick_2015_blu-ray_pic06.jpg

    In tegenstelling tot andere historische series hebben we hier een serie met een meer hedendaagse elektronische soundtrack van Cliff Martinez (Drive, Traffic) en een contrastrijke fotografie en montage van Steven Soderbergh. Ook al werd de serie geschreven door Jack Amiel en Michael Begler, is het eigenlijk wel de baby van Soderbergh geworden die niet alleen de productie in handen heeft, maar ook de regie, de fotografie én de montage. Maar het meest knappe aan de serie is niet zozeer de filmstijl, dan wel de interessante karakters. We hebben diverse vettige stadsambtenaren en een gevatte non die voorstander is van abortus. Het personage van Thackery is dan weer een anti-held, een buitenbeentje, een briljante maar onrustige genie met een bedenkelijke moraal et racistische trekjes. Ook zijn promiscuïteit en problemen met drugsmisbruik maakt hem één van de meest intrigerende HBO personages van de laatste jaren. Wat de reserves van Steven Soderbergh over het maken van standaard fictiefilm ook moge zijn, het weegt niet op tegen zijn klaarblijkelijk genot in het maken van een fascinerende serie die jullie niet mogen missen.

    the_knick_2015_poster_clive_owen.jpgthe_knick_2015_poster_andre_holland.jpgthe_knick_2015_poster_eve_hewson.jpgthe_knick_2015_poster_jeremy_bobb.jpg
    the_knick_2015_poster_michael_angarano.jpgthe_knick_2015_poster_juliet_rylance.jpgthe_knick_2015_poster_cara_seymour_chris_sullivan.jpgthe_knick_2015_poster_eric_johnson.jpg

    In de film zien we ook nog meer interessante figuren zoals Dr. Bertie Chickering Jr. en Dr. Everett Gallinger, vertolkt door Michael Angarano en Eric Johnson, die twee jonge artsen spelen die Thackery bijstaan, naast de verpleegster Lucy Elkins gespeeld door Eve Hewson. Ook Jeremy Bobb in de rol van Herman Barrow, de corrupte directeur van the Knick, die tot over zijn oren in de schulden zit en bereid is daarvoor de toekomst van the Knick op het spel te zetten. Ook het zwaargewicht Chris Sullivan in de rol van Tom Cleary, een ambulance-chauffeur die zijn eigen methode heeft om zieken naar het hospitaal te brengen.

    Op de Blu-ray van het eerste seizoen van The Knick vinden jullie de interessante audio-commentaren van cast en crew, alsook filmpjes om een beter begrip te krijgen over de basis van moderne geneeskunde. Het meest opmekelijke aan de extraatjes, is dat Steven Soderbergh nooit aan het woord komt, zelfs niet in de audio-commentaren. Op 16 oktober 2015 brengt Soderbergh de eerste episode van het tweede seizoen uit. Ik kijk er al naar uit.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 17 september 2015

     

    *** The Knick season 1 trailer ***

  • Boardwalk Empire seizoen 5 op Blu-ray

    Pin it!

    En zo zijn we aangekomen aan het 5de en laatste seizoen van "Boardwalk Empire", en de eerste teleurstelling was dat we geen 12 afleveringen kregen - zoals bij de vorige 4 seizoenen - maar slechts 8 afleveringen. Op de Blu-ray worden we wel getrakteerd op de eerste twee episodes van "The Knick", over dokters en het verplegend personeel in een tijdperk (begin van de 20e eeuw) met hoge sterftecijfers en zonder antibiotica, die voortdurend de grenzen van de medische wetenschap verleggen. Het leek wel een soort excuus voor het ontbreken van 25% van een volwaardige serie.

    boardwalk_empire_blu-ray_season_5.jpg

    Het vijfde seizoen vindt plaats in 1931, zeven jaar na de gebeurtenissen in het 4de seizoen, tijdens de Grote Depressie, met flashbacks naar 1884 en 1897 over Nucky's jeugd en jonge volwassenheid, zijn ontmoeting met de vleesgeworden duivel Commodore Louis Kaestner en zijn verraad tegenover Gillian Darmody (Gretchen Mol) waarvoor hij nog de rekening gepresenteerd zal krijgen in de laatste aflevering. De oude Nucky wordt nog steeds gespeeld door (Steve Buscemi), terwijl de jonge Nucky vertolkt wordt door Nolan Lyons en de iets meer adolescente versie door Marc Pickering met iets te opvallende fake tanden. Eén hoofdpersonage valt weg, met name Arnold Rothstein (Michael Stuhlbarg) - zonder enige uitleg. Maar de "echte" Rothstein stierf in 1928 ten gevolge van een afrekening bij een openstaande schuld.

    De eerste aflevering speelt zich af in Havana, waar Nucky een deal aan het sluiten is met de Bacardi Rum Company, tezamen met Sally Wheet (Patricia Arquette). En tijdens zijn trip loopt hij er tegen het lijf van Meyer Lansky (Anatol Yusef), en later op de dag wordt hij aangevallen. Gelukkig kan zijn bodyguard zijn leven redden. Nucky beseft dat zijn leven wordt bedreigd en dat Lansky waarschijnlijk niet alleen handelt.

    In New York zien we ondertussen hoe Lucky Luciano (Vincent Piazza) een ontmoeting heeft met Joe Masseria (Ivo Nandi) om te praten over de rivaal Salvatore Maranzano (Giampiero Judica). Wanneer hij zich even terug trekt wordt Masseria koelbloedig vermoord door Bugsy Siegel (Michael Zegen) en Tonino Sandrelli (Chris Caldovino). En zo heeft dit seizoen meteen duidelijk gemaakt wie de grote rivaal zal worden van Nucky. Met de moord op Massseria zette Luciano de fundering voor de opsplitsing van New York onder de 5 Italiaanse families.

    Daarnaast zien we ook nog Chalky White (Michael Kenneth Williams) die weet te ontsnappen uit een gevangenis chain gang, en wil kost wat kost nog een rekening vereffenen met Valentin Narcisse (Jeffrey Wright), die op zijn beurt de druk ondervindt van de Italiaanse families. We zitten in een periode waar iedereen stilaan begint de voelen dat het alcohol verbod op zijn laatste benen staat, en zo duiken ook opportunisten op die zich al willen voorbereiden op de nieuwe alcohol wetgeving, zoals Joseph P. Kennedy (Matt Letscher), de vader van Bobby en JFK. Kennedy zal tevens ook een oogje hebben van Kelly Macdonald die zich op haar beurt heeft ingewerkt in de beurswereld. Ook de driftkikker Al Capone (Stephen Graham) lijkt oppermachtig in Chicago, maar de FBI zit hem op de hielen en Eliot Ness wil hem klissen met een aanklacht van belastingontduiking.

    Boardwalk Empire season 5 animated pictureBoardwalk Empire season 5 animated pictureBoardwalk Empire season 5 animated picture

    Ik steek niet weg dat qua verhaal dit seizoen ook wat tegenviel, maar gezien Terence Winter werkt met personages die echt hebben bestaan, is zijn manoeuvreerruimte vrij beperkt. Hoewel, de echte Nucky naar het gevang werd gestuurd wegens ... belastingontduiking en op probatie vrijgelaten na 4 jaar, stierf hij vele jaren later een natuurlijke dood. Dit is helemaal niet wat we zullen zien in dit seizoen. Maar de auteur heeft altijd volgehouden dat Nucky niet noodzakelijk de Nucky is uit de geschiedenisboeken. Er zijn dus hier en daar wel wat wijzigingen maar het voelt allemaal net iets minder sterk dan de vorige seizoenen. Er wordt terug gegrepen naar de jeugdjaren van Nucky om zo 'Godfather-gewijs' meer diepgang te geven aan het hoofdpersonage. Spijtig genoeg voelt het vaak aan als opvulling in plaats van diepgravende analyse. Ook het ritme van dit seizoen en de manier hoe de scènes worden opgebouwd zit niet goed.

    Laatste seizoenen van een serie hebben in veel gevallen moeite om een verbinding te maken met de fans juist vanwege hun finaliteit. De hoge verwachtingen kunnen niet worden ingelost en beetje bij beetje keldert het genot. Gelukkig is het niet allemaal kommer en kwel en zit er heel veel vuurwerk in deze laatste 8 afleveringen. De doden komen pas laat in het seizoen en de verhaallijnen zijn al bij al goed afgewerkt (met name deze van Chalky White). Er zijn ook leuke scènes zoals deze waarbij Nucky voor het eerst kennis maakt met de toekomst, het eerste tv-toestel. En de toekomst brengt niet alleen moderne technologie, maar tevens nieuwe (en jongere) maffiabazen. Wanneer Nucky de strijd wil gaan aanbinden bevinden we ons al ver op het einde van het verhaal. Het is hoe dan ook een mooi maar ook een teleurstellend einde van wat ooit één van de beste TV-series was die ik ooit heb gezien.

    *** Boardwalk Empire season 5 trailer ***

    ***Related Posts***
    27/08/2014: Boardwalk Empire seizoen 4
    29/08/2013: Boardwalk Empire seizoen 3
    08/09/2012: Boardwalk Empire seizoen 2
    29/01/2012: Boardwalk Empire seizoen 1

  • Boardwalk Empire seizoen 4 op Blu-ray

    Pin it!

    Vorige week werd het 4de seizoen van "Boardwalk Empire" uitgebracht op DVD en Blu-ray en op het moment dat je je zou afvragen waar ze nu met hun verhaal naar toe zullen gaan, pakken ze weer uit met nog meer geweld en nog meer intrigerende personages. Maar ook hier begint er spijtig genoeg wat slijt op deze anders zeer goed geoliede machine te komen. Het seizoen komt vrij traag op gang en de echte intrige is pas echt voelbaar naar het midden toe. Maar gezien de serie trouw wil blijven aan bestaande figuren uit de Amerikaanse geschiedenis, zit ze uiteraard wel wat vast in haar vertelstructuur. Al Capone eindigt in Alcatraz, dus wanneer er in dit seizoen plannen zijn om hem uit te schakelen weet je precies waar het zal eindigen.

    boardwalk_empire_season_4_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Het seizoen pikt de draad op 8 maanden na de gebeurtenissen in seizoen 3. We zijn februari 1924, het jaar waarin de jazz aan een opmars bezig was met zijn typische zangeressen die een stem hadden als geen ander, en uiteraard de alomtegenwoordige Charleston dans. Nucky Thompson (Steve Buscemi) is wat voorzichtiger geworden, zeker na de aanslag van Gyp Rossetti (Bobby Cannavale) die hij nog maar net heeft overleefd. Maar gaandeweg zal hij zijn oude zelve wel terug vinden en burgemeester Edward Bader (Kevin O'Rourke) voor het hoofd stoten, ruzie hebben met zijn broer Eli (Shea Whigham) over de toekomst van hun zijn zoon Willie (Ben Rosenfield), en hij heeft tevens zijn zinnen gezet op een lucratieve alcohol route, naast de immo-plannen in Florida en drugsroutes. Maar het grootste gedeelte van deze 12 afleveringen speelt zich toch af in Atlantic City, met de Onyx Club (een beetje geschapen naar het model van de Cotton Club) als centrale tempel, beheerd door Chalky White (Michael Kenneth Williams) en gadegeslagen door de invloedrijke Valentin Narcisse (Jeffrey Wright).

    Een beetje aan de zijlijn zien we ook nog Gillian Darmody (Gretchen Mol) opduiken. Een getormenteerde vrouw die vooral een strijd met zichzelf moet leveren om van haar drugsverslaving af te raken. En uiteraard volgen we ook de stappen van Johnny Torrio (Greg Antonacci) die regelmatig een stevige woordenwisseling moet hebben met driftkikker Al Capone (Stephen Graham), de mysterieuze Arnold Rothstein (Michael Stuhlbarg), de schitterende Nelson Van Alden (Michael Shannon) en de charismatische Lucky Luciano (Vincent Piazza). De vrouwen zijn in dit seizoen een paar banken achteruit geschoven en hebben veel minder interessante rollen. Je zou echt iets meer willen zien van Margaret Schroeder (Kelly Macdonald), we missen ook wel voor een stuk Lucy Danziger (Paz de la Huerta) en Patricia Arquette als Sally Sweet ontgoochelt toch wat.

    Maar het is voornamelijk de zalige periode-fotografie, het uitstekende acteerwerk en de sets en kostuums die ons telkens over de streep halen. Toch blijf ik het een spijtige zaak vinden dat creator Terence Winter zichzelf een beetje in de voet heeft geschoten door smaakmaker Jimmy Darmody na twee seizoenen uit het verhaal te schrijven. Hij was één van de weinig fictieve personages die niet echt hebben bestaan, maar die regelmatig het vuur aan het lont stak. Dergelijke personages mis ik wat in het nieuwe seizoen.

    boardwalk_empire_season_4_blu-ray_pic01.jpgboardwalk_empire_season_4_blu-ray_pic02.jpgboardwalk_empire_season_4_blu-ray_pic03.jpg
    boardwalk_empire_season_4_blu-ray_pic04.jpgboardwalk_empire_season_4_blu-ray_pic05.jpgboardwalk_empire_season_4_blu-ray_pic06.jpg

    Op de Blu-ray van de serie heb je opnieuw een zeer verzorgde en intelligent menu, met toegang tot recaps en overzichten. Daarnaast zijn er uiteraard de audio-commentaren en een 'closer look' op de Onyx Club. Ondertussen wordt gewerkt aan het 5de en laatste seizoen van Boardwalk Empire, waarvan de eerste episode begin september in première gaat. Dit seizoen zal zich 7 jaar na de gebeurtenissen van seizoen 4 afspelen, na de drooglegging, in 1931. Tevens de periode van de grote crisis.

    *** Boardwalk Empire season 4 trailer ***

    ***Related Posts***
    30/03/2015: Boardwalk Empire seizoen 5
    29/08/2013: Boardwalk Empire seizoen 3
    08/09/2012: Boardwalk Empire seizoen 2
    29/01/2012: Boardwalk Empire seizoen 1

  • Top 50 Beste TV-series

    Pin it!

    Dit is een lijstje waar heel wat mensen op zitten te wachten. Het begon met een top 25 favoriete tv-series, maar deze heeft ondertussen een update gekregen naar 50. Opgelet, sitcoms not included! Dus hoewel ik zelf verzot ben op "The Simpsons" (1989), "Friends" (1994), Arrested Development (2003), "The Office" (2005) of "How I Met Your Mom" (2005), heb ik deze niet opgenomen in de lijst. Maar hiervoor kan je terecht in onze Top 10 Beste Sitcom.

    Tv-series zijn tegenwoordig enorm innoverend en overtreffen qua scenario-structuur vaak de doorsnee bioscoopfilm. Een aantal jaren geleden werden de filmsets nog bevolkt met regisseurs die afkomstig waren uit de reclame-sector; stilaan is er een nieuwe trend op komst waarbij heel veel cineasten komen uit het televisie-circuit. Vaak merk je dat de actie mise-en-scènes niet zo vlot lopen als bij echte film-regisseurs, maar op vlak van karakter-ontwikkeling gaan ze tot het uiterste en verleggen in vele gevallen de grenzen.

    All Time Top 50 Favourite Tv-Series

    50. "Scandal" (Shonda Rhimes)
    Van de maker van het 10-seizoenen tellende "Grey's Anatomy" en de 6-seizoenen tellende "Private Practice", twee tv-series uit de medische sector, komt een boeiende saga met verboden relaties, machtsmisbruik, en schokkende politieke intriges. De ABC-serie Scandal van Shonda Rhimes werpt een blik achter de gesloten deuren van Washington DC. Het is in ieder geval een verademing op al die getelefoneerde crimi-series uit binnen- en buitenland waarbij je een lichte vorm van narcolepsie ontwikkelt, naast occasionele migraines en misselijkheid. Elke aflevering lijkt ons telkens weer te verrassen. Nu is het nog afwachten op de komende seizoenen deze kwaliteit zullen verder zetten.

    scandal_poster_01_top_tv-series.jpgscandal_poster_03_top_tv-series.jpgscandal_poster_02_top_tv-series.jpg

    49. "The Mentalist" (Bruno Heller)
    Eigenlijk had het veel weg van een ordinaire zondags-series zoals die vele andere CBS tv-series zoals "Cold Case" en "NCIS", en misschien iets minder charismatisch dan hun top-reeks "CSI" met al zijn spin-offs (CSI: Miami, CSI: New York). Er was tevens al een gelijkaardige serie op de markt, genaamd Psych. Je zit niet meteen op het puntje van je stoel, maar het is net zoals fastfood, je komt er snel aan gewend. Het positieve van de serie is dat de schrijver van The Mentalist Bruno Heller er wel voor zorgt dat de kwaliteit van de serie een zekere niveau haalt. De dialogen blijven consistent doorheen alle afleveringen en seizoenen. Maar de gehele serie berust toch wel op de charmes van Simon Baker en zijn subtiele acteerspel.

    the_mentalist_poster_01_top_tv-series.jpgthe_mentalist_poster_03_top_tv-series.jpgthe_mentalist_poster_02_top_tv-series.jpg

    48. "Alias" (J.J. Abrams en Alex Kurtzman)
    Ik heb nooit begrepen dat Alias zo’n succes zou worden. Stond iedereen te wachten op een nieuwe Femme Nikita? Je zou als onervaren snuit dit concept moeten pitchen, dan hadden de studio’s jou waarschijnlijk een schop onder uw viool gegeven. Abrams moet een overtuigend spreker geweest zijn, want hij kon Alias voorzien van het nodige geld. Maar er steekt toch wat meer vlees aan deze spionnenfilm met sexy pakjes en een collectie uitzinnige pruiken dan je op het eerste gezicht zou vermoeden. Alias is goed geschreven, het is grappig, spannend, dramatisch, romantisch en heeft ook fijne karakters. Uiteraard is de hoofdattractie van de film, Jennifer Garner, in de rol van de speciale agente Sydney Bristow, een streling voor het oog. De serie steekt in ieder geval met kop en schouders boven "Nikita", die net buiten deze lijst is gevallen.

    alias_poster_01_top_tv-series.jpgalias_poster_03_top_tv-series.jpgalias_poster_02_top_tv-series.jpg

    47. "Justified" (Graham Yost en Elmore Leonard)
    Raylan Givens (Timothy Olyphant) is een flik die wel uit een western lijkt te komen, waarbij zijn gevoel van rechtvaardigheid primeert op de letter van de wet. Iets wat hem niet meteen populair maakt bij zijn oversten en al venmin bij de criminelen die hem maar al te graag zien als doelwit. Justified is één van die series die beter wordt naargelang het verhaal vordert. Zo vond ik het eerste seizoen maar zwak, maar het tweede seizoen was al wat beter. Het is net zoals vele andere series in deze lijst een soort hillbilly-noir film (neo noir uit de Zuidelijke Amerikaanse staten), met dit verschil dat je hier iets meer galgenhumor aantreft met een Olyphant als een soort goedaardige Engel des Doods. Maar het is vooral de inspiratie van Elmore Leonard die deze karakters zo aantrekkelijk maakt.

    justified_poster_01_top_tv-series.jpgjustified_poster_02_top_tv-series.jpgjustified_poster_03_top_tv-series.jpg

    46. "Band of Brothers" (Steven Spielberg & Tom Hanks)
    Band of Brothers is een geslaagde 10-delige spin-off serie die in goede banen werd geleid door de makers van de film, Hanks en Spielberg, en de focus ligt op de Easy Company van het 506th Parachute Infantry Regiment, US 101st Airborne Division. De serie begint met de boot-camp in Amerika voorafgaand aan de landing in Normandië en eindigt in het befaamde ‘Adelaarsnest’ van Adolf Hitler, aan het einde van de oorlog. Dit jaar komt trouwens "The Pacific" uit, een nieuwe 10-delige serie, van dezelfde makers. Deze serie zal de Tweede Wereldoorlog in Azië belichten. Zowel de regie, als de dialogen als het acteursspel is uitmuntend. Enkel de karakter-uitwerking viel me wat tegen, en daarom ook mijn iets lagere quotering. De serie is bij momenten ook iets te nostalgisch en vaart wat mij betreft te weinig een eigen koers. Ook de muziek viel wat tegen. Maar het gevoel dat het maar een aanhangsel is van de film (met dezelfde kadrages en gelijkaardige kleurcorrecties) verdwijnt al snel en maakt plaats voor een boeiende kijk in de wereld van de soldaten uit de 2de W.O.. Maar Saving Private Ryan (1998) blijft echter superieur.

    band_of_brothers_poster02_top_tv-series.jpgband_of_brothers_poster03_top_tv-series.jpgband_of_brothers_poster01_top_tv-series.jpg

    45. "Supernatural" (Eric Kripke)
    Supernatural gaat over de broers Winchester die in de voetsporen van hun vader lopen en het opnemen tegenover bovennatuurlijk kwaad. Dankzij hun vader groeien Sam en Dean op als demonenjagers en in elke aflevering lossen ze een mysterie op door met een bovennatuurlijke tegenstander af te rekenen. De mysteries hebben meestal iets te maken met kwaadaardige geesten, maar ook vampiers, weerwolven en andere demonen passeren de revue. Ondertussen zit de serie al aan zijn 10de seizoen en het blijft ontspannend als intrigerend. Het is geen serie die bij mij blijft nazinderen, maar doorheen de verschillende seizoenen hebben ze toch met succes heel veel risico's durven nemen. Supernatural begon met een vrij eenvoudige premisse - twee binken doden griezelige dingen - maar daar bleef het niet bij. De personages zijn letterlijk naar de hel en terug geweest, en langs hun pad hebben ze een ingewikkeld en meeslepende mythologie gecreëerd.

    supernatural_poster_01_top_tv-series.jpgsupernatural_poster_02_top_tv-series.jpgsupernatural_poster_03_top_tv-series.jpg

    44. "Lost" (J.J. Abrams)
    Lost geniet van een royaal productiebudget en overschot aan acteertalent, maar slaagt er niet altijd in om een verhaal te vertellen die kant noch wal raakt. Maar het is bij momenten fun om de kijker aan het lijntje te houden met het mysterie van wat er nu echt is gebeurd. Het is dan ook wel verdienstelijk te noemen dat J.J. Abrams er in slaagt een aantrekkelijke serie te maken aan de hand van tweederangsmateriaal, maar je moet als kijker wel een beetje geduldig zijn. In Lost zal je geen realisme vinden als in series als The Wire maar de karakters zijn bijzonder goed gedetailleerd en uitgewerkt, mede dankzij de flash-backstructuur. Op locatie gefilmd in Hawaii met science-fiction elementen blijft de serie wel iets exotisch uitstralen en is het ideaal escapisme voor een publiek die na een zware werkdag liever eens wil doorzakken met een charismatisch drama en occasionele schrikmomenten.

    lost_poster_01_top_tv-series.jpglost_poster_03_top_tv-series.jpglost_poster_02_top_tv-series.jpg

    43. "Starsky & Hutch" (William Blinn)
    Wat mij betreft is Starsky and Hutch de beste serie uit de jaren ’70. Twee knappe undercover agenten, Det. Dave Starsky (Paul Michael Glaser) en Det. Ken "Hutch" Hutchinson (David Soul) die in een glansrode Ford Torino met een witte Nike-streep door de straten van L.A. scheuren en regelmatig afgeblaft worden door hun kapitein en tipjes krijgen van de flamboyante pooier Huggy Bear. “The fiery Torino sped into the street and they spilled into action.”

    starsky_and_hutch_poster_01_top_tv-series.jpgstarsky_and_hutch_poster_03_top_tv-series.jpgstarsky_and_hutch_poster_02_top_tv-series.jpg

    42. "The Borgias" (Neil Jordan)
    Gezien de hoge kostprijs en de ietwat tegenvallende kijkcijfers is The Borgias afgevoerd en komt er geen 4de seizoen. Ook de filmversie die de serie had moeten afronden werd van tafel geveegd omwille van het te hoge prijskaartje. Iets wat spijtig is want de serie zat heel knap in mekaar en de aanwezige cast kon echt wel indruk maken, zeker Jeremy Irons in zijn rol van Rodrigo Borgia en later als paus Alexander VI. Toch mist de serie een scenarist die de verhalen iets beter weet uit te werken en de intrige wat kon aanscherpen. Alle ingrediënten zijn aanwezig, maar er is een reden waarom het publiek massaal is beginnen afhaken.

    the_borgias_poster_03_top_tv-series.jpgthe_borgias_poster_02_top_tv-series.jpgthe_borgias_poster_01_top_tv-series.jpg

    41. "Miami Vice" (Michael Mann & Anthony Yerkovich)
    Niet alle stories in Miami Vice zijn de moeite en sommige zijn zelfs ronduit melig en corny, maar sommige afleveringen zijn ronduit geniaal. Er werken dan ook meer dan 20 regisseurs aan de serie (gaande van the worst, zoals een Rob Cohen, tot the best Abel Ferrara). Wat de serie zo speciaal maakt is niet alleen het gestileerde en kleurrijke 80'ties Miami decorum, maar ook het gebruik van pop-muziek. Op bepaalde ogenblikken is het net alsof je aan het kijken bent naar een videoclip. Maar ook de karakters Det. James 'Sonny' Crockett (Don Johnson) en Det. Ricardo 'Rico' Tubbs (Philip Michael Thomas) waren zowel tragisch als enorm charismatisch. Tubbs verliest wel heel wat vrouwen op brutale wijze en met de gescheiden Crocket is het ook niet veel beter.

    miami_vice_poster_01_top_tv-series.jpgmiami_vice_poster_02_top_tv-series.jpgmiami_vice_poster_03_top_tv-series.jpg

    40. "American Horror Story" (Ryan Murphy & Brad Falchuk)
    American Horror Story is net zoals True Detective een anthology tv-serie, wat betekent dat bij elk nieuw seizoen we een nieuw verhaal krijgen met andere acteurs, maar de conventies en de stijl worden wel overgedragen. Een aantal van de hoofdrolspelers zien we wel opduiken in meerdere seizoenen, maar telkens in een andere rol. In het eerste seizoen volgen we de familie Harmon van Boston naar Los Angeles is verhuist nadat moeder Vivien een bevalling met een doodgeboren kind achter de rug heeft. Ze probeert haar relatie met haar man terug op de sporen te krijgen nadat die een relatie heeft gehad met één van zijn studenten terwijl haar dochter Violet te kampen heeft met een zware depressie. In Los Angeles aangekomen trekken ze in een gerestaureerd herenhuis in, onwetend dat het huis bezeten is. De serie is ingewikkelde maar desondanks behoorlijk efficiënt, American Horror Story is zo een beetje van een buitenbeentje, bloederig en voldoende geflipt om onze aandacht vast te houden.

    american_horror_story_poster_01_top_tv-series.jpgamerican_horror_story_poster_02_top_tv-series.jpgamerican_horror_story_poster_03_top_tv-series.jpg

    39. "CSI: Crime Scene Investigation" (Anthony E. Zuiker)
    Je kan veel kritiek uiten op een man als Jerry Bruckheimer, maar de man is een talentvol producer die van de meest ordinaire dingen iets sexy kan maken. De forensische detectives zijn in het echte leven waarschijnlijk al even saai als politiekers, maar hier zien ze er flashy en trendy uit. De visuele effecten in CSI zijn verbluffend, met voor het eerst een overvloedig gebruik van realistische 3D-animatie en uitgekiende digitale kleurcorrecties, zonder dat de verhalen hierdoor op de achtergrond geraken. CSI: Miami neigt dan weer iets teveel te vervallen in té mooie beeldjes maar je blijft gefascineerd kijken.

    csi_crime_scene_investigation_poster_01_top_tv-series.jpgcsi_crime_scene_investigation_poster_02_top_tv-series.jpgcsi_crime_scene_investigation_poster_03_top_tv-series.jpg

    38. "Fringe" (J.J. Abrams en Alex Kurtzman)
    Waar J.J. zijn inspiratie haalt om de ene na de andere indrukwekkende serie uit de grond te stampen is mij een mysterie, maar ook Fringe moet ik in dit lijstje opnemen. De reeks draait rond FBI agente Olivia Dunham (Anna Tory), de verwarde maar geniale professor Dr. Walter Bishop (John Noble) en zijn zoon Peter (Joshua Jackson), die worden belast met een aantal vreemde zaken die over de hele wereld gebeuren. Al die vreemde gebeurtenissen zijn blijkbaar op de een of andere manier aan elkaar gelinkt: er is duidelijk 'een patroon' te herkennen dat over alle zaken heen loopt. Het patroon kan tevens gelinkt worden aan ‘Massive Dynamic’, een firma die een aantal patenten houdt op een aantal nieuwe technologieën en enkele mysterieuze onderzoeken doet. Alle zaken draaien rond Fringe science, een tak van de wetenschap die zeer speculatief en omstreden is. Voorbeelden van deze tak van de wetenschap zijn levitatie, telepathie en onzichtbaarheid. Het duurt wat alvorens de serie op dreef is, maar eenmaal in de ban van het verhaal, zit je op het puntje van je stoel. Hopelijk een minder idioot slot als bij "Lost".

    fringe_poster_01_top_tv-series.jpgfringe_poster_02_top_tv-series.jpgfringe_poster_03_top_tv-series.jpg

    37. "Vikings" (Michael Hirst)
    Een beetje in de schaduw van Game of Thrones hebben we de Canadees-Ierse Vikings. De serie vertelt de saga van de Viking Ragnar Lothbrok (Travis Fimmel), die naar roem stijgt na zijn succesvolle invallen in Engeland met de steun van zijn familie en medestrijders. In tegenstelling tot veel andere hystorische drama's hebben we hier geen seks-getinte intermezzo's, maar blijft alles gefocust op karakter-ontwikkeling. Maar ook het geweld en de gore is gedoseerd, enkel spijtig dat er zo weinig intrige is. Het is een geslaagde serie maar gezien de kwaliteit van de soortgelijke series schiet deze toch wat tekort.

    vikings_poster_03_top_tv-series.jpgvikings_poster_02_top_tv-series.jpgvikings_poster_01_top_tv-series.jpg

    36. "Rectify" (Ray McKinnon)
    Het terdood veroordeeld hoofdpersonage in Rectify wordt na 19 jaar vrijgelaten uit een staatsgevangenis na nieuw bewijsmateriaal in een verkrachtings- en moordzaak van een 16-jarig meisje. Hij komt terecht in een wereld die niet helemaal bereid om hem terug te accepteren. In de loop van het eerste seizoen van zes afleveringen, die elk een dag vertellen in Daniel's (Aden Young) bestaan na zijn opsluiting, schildert McKinnon een tragisch beeld van hoe één gruwelijke daad de harmonie van een kleine stadje voor eeuwig kan verstoren. Met zijn lusteloze fotografie, trage verloop en luchtige dialogen is Rectify een modern gotisch verhaaltje uit de Zuiderse staten van Amerika, die tegelijk angst uitstraalt en misplaatste hoop terwijl de serie de klemtoon blijft leggen op de zelfontdekking en ontwikkeling van de personages.

    rectify_poster_03_top_tv-series.jpgrectify_poster_02_top_tv-series.jpgrectify_poster_01_top_tv-series.jpg

    35. "Hannibal" (Bryan Fuller)
    Nog een serie die gebaseerd is op een succesvolle film is Hannibal. Net zoals Bates Motel hebben we hier te maken met een prequel reeks op datgene wat zich heeft afgespeeld vóór de gebeurtenissen in The Silence of the Lambs. De ster van de serie is zonder twijfel Mads Mikkelsen, terwijl Hugh Dancy en Laurence Fishburne gedoemd zijn een beetje in de zijlijn te spelen. Maar de serie heet ook Hannibal, dus in principe is er niets verkeerd om het accent te leggen op het karakter van Hannibal. De tweede hoofdrol lijkt in ieder geval te gaan naar de gore en de gruwel, want zeker wel de ene kijker meer zal aantrekken dan de andere. Hannibal is niet zozeer een politie-drama, dan wel een gewiekste serial-killer thriller.

    hannibal_poster_03_top_tv-series.jpghannibal_poster_02_top_tv-series.jpghannibal_poster_01_top_tv-series.jpg

    34. "Bates Motel" (Anthony Cipriano)
    Een hedendaagse prequel op de Hitchcock klassieker Psycho (1960). Niet meteen een eenvoudige klus maar Bates Motel slaagt behoorlijk goed in zijn opzet, en dat zeker met de hulp van twee talentvolle acteurs, enerzijds Norman gespeeld door Freddie Highmore en de moeder gespeeld door Vera Farmiga. De serie speelt zich ook af in een andere fictieve met typische jaren 60 elementen (zoals de auto van Norma, de kleding, ...) in een hedendaags kader. De serie begint na de dood van Norma's man, die onder vreemde omstandigheden word gevonden door Norman. Het tweede seizoen vond ik ook iets beter dan het eerste seizoen, dus ben ik wel benieuw naar de komende episodes.

    bates_motel_poster_01_top_tv-series.jpgbates_motel_poster_03_top_tv-series.jpgbates_motel_poster_02_top_tv-series.jpg

    33. "Prison Break" (Paul Scheuring)
    Het uitgangspunt van Prison Break is zeer attractief. Een man wil zijn onterecht ter dood veroordeelde broer helpen ontsnappen uit de gevangenis, en zet hiervoor een tatoeage op zijn lichaam met de plattegrond van het gebouw en laat zich nadien oppakken na een opgezette bankroof. Schitterend! Het enige probleem is dat je zou denken dat dit concept niet oneindig lang kan worden aangehouden doorheen verschillende episodes. Aanvankelijk waren er dan ook 13 afleveringen besteld, maar door het grote succes werd dit aantal uitgebreid tot 22 afleveringen. En dat was nog maar het begin want de makers hebben ondertussen 4 seizoenen afgewerkt. En dat zal ook wel iets te maken hebben met de charmes en het charisma van hoofdrolspeler Michael Scofield, gespeeld door Wentworth Miller, alsook van de vertolking van de broer Lincoln Burrows gespeeld door Dominic Purcell en de knappe Robin Tunney die de rol van Veronica Donovan voor haar rekening neemt. Net zoals "24" is dit een zuiver plot-driven-quilty-pleasure-tv-series die het hoofdzakelijk moet hebben van zijn creatieve en intelligente plotwendingen, alsook van zijn heftige actie-sequenties. De adrenaline wordt hier dus hoog gehouden en dit alles in een The Shawshank Redemption-achtige omgeving. Het enige minpuntje aan de serie is dat het na verloop van tijd op de zenuwen begint te werken, en dit voornamelijk omdat er met logica en realiteit toch wel een loopje wordt genomen. En dit valt tegen gezien de serie, in tegenstelling tot een tv-serie als Lost, alles zo waarheidsgetrouw mogelijk wil houden.

    prison_break_poster_01_top_tv-series.jpgprison_break_poster_02_top_tv-series.jpgprison_break_poster_03_top_tv-series.jpg

    32. "Sherlock" (Mark Gatiss & Steven Moffat)
    Deze hedendaagse take op Sherlock is een verrassend spannende serie geworden met sublieme vertolkingen van Benedict Cumberbatch en Martin Freeman. Elk seizoen bestaat uit 3 episodes en bijgevolg hebben we hier te maken met een zeer compacte serie. De serie is een adaptatie van de verhalen van Sir Arthur Conan Doyle en speelt zich af in het heden, wat met zich meebrengt dat Holmes - gekleed in Spencer Hart pakken - gebruik maakt van cell phones en computers. Ook de pijp heeft mogen plaatsruimen voor de nicotinepleisters. Het resultaat is een geestig en goed onderbouwd drama, met dezelfde flair als de originele films en series. De makers hebben begrepen dat het personage het meer moet hebben van zijn charisma dan van het ingenieuze plot. En met een Cumberbatch in de hoofdrol zit je wel goed.

    sherlock_poster_01_top_tv-series.jpgsherlock_poster_02_top_tv-series.jpgsherlock_poster_03_top_tv-series.jpg

    31. "Firefly" (Joss Whedon)
    "Firefly" is een serie die blijft plakken. Joss Whedon is de eerste die het western genre combineerde met het science-fiction genre, en met succes. Niets te vergelijken met de puinhoop die Jon Favreau creëerde met Cowboys & Aliens (2011). De serie - die zich afspeelt in het jaar 2517 op verschillende planeten en manen in een door de mens gekoloniseerd sterrenstelsel - is vernoemd naar de protagonist, het ruimteschip van het type Firefly dat de vorm van een vuurvliegje heeft, en waarvan het achterlijf licht uitstraalt.

    Firefly,Joss WhedonFirefly,Joss WhedonFirefly,Joss Whedon

    30. "Rome" (John Milius)
    Het is geen eenvoudige taak om een film/tv-serie te maken rond een historisch figuur en dan zeker niet over iemand uit de periode vóór Christus. Een dergelijke serie kost veel geld (kostuums, decors, props,…) en is niet altijd bestemd voor een groot publiek. Maar met Gladiator (2000) kwam er een nieuwe wind en hebben filmmakers als John Milius (Conan the Barbarian) en Bruno Heller met het idee gespeeld om de moord op Caesar in een tv-serie te gieten. En met succes. Hoewel er behoorlijk wat kritiek kwam op Rome van oud-historici op de historiciteit van de plot. Maar dit was te verwachten gezien er een flinke dramatisering nodig is om een boeiende serie op de been te brengen. In grote lijnen komt het verhaal wel overeen met wat er in werkelijkheid is gebeurd, maar er zijn personages gecreëerd die nooit hebben bestaan, en er gaan enkele personages romantische relaties met elkaar aan terwijl er geen bewijzen zijn dat deze relaties ooit bestaan hebben. Hoe dan ook is de grote verdienste van de serie dat het een goed sfeerbeeld geeft van het tijdperk en enkele clichés uit de wereld helpt over het oude Rome zijn dictatoriale bestuur die berust op angst, geweld, onderdrukking en slavernij. Het spijtige aan de serie is dat het slechts 2 seizoenen telt, nadat letterlijk de studio in Rome in vlammen is opgegaan, maar vooral omdat het kostenplaatje (een slordige 100 miljoen dollar per seizoen) en de productie met zijn talrijke vertragingen toch wel een zenuwslopende bezigheid was voor de filmstudio.

    rome_poster_01_top_tv-series.jpgrome_poster_02_top_tv-series.jpgrome_poster_03_top_tv-series.jpg

    29. "Person of Interest" (Jonathan Nolan & J.J. Abrams)
    Dat iemand als Jonathan Nolan en J.J. Abrams achter Person of Interest stonden, was al voldoende om de serie te ontdekken, en ik was niet teleurgesteld. De kracht ligt hem in de kwaliteit van het script en het sterke acteerwerk van de personages. Het is ook een serie die uiteindelijk oneindig lang kan doorgaan. Na het zien van de eerste afleveringen denk ik dat ze net zoals de serie "24" hier minstens 5 kwaliteitsvolle seizoenen kunnen uit puren. Nadien zal waarschijnlijk gebeuren wat met de meeste series overkomt, de franchise zal iets teveel in herhaling vallen en heel wat van zijn kracht verliezen. Het kostte me een paar afleveringen om hieraan verslaafd te raken, maar het is wel degelijk een fascinerende serie.

    person_of_interest_poster_03_top_tv-series.jpgperson_of_interest_poster_02_top_tv-series.jpgperson_of_interest_poster_01_top_tv-series.jpg

    28. "Twin Peaks" (David Lynch)
    Twin Peaks is bekend als één van de meest fascinerende en grensverleggende projecten uit de geschiedenis van de televisie. Inhoudelijk is de serie niet alleen een uitzonderlijk geestige satire op de soap, maar graaft ook dieper in de obscure thema’s die David Lynch in zijn verschillende films aanhaalt. Ik denk zelfs dat Twin Peaks een goeie handleiding is om het werk van de regisseur beter te begrijpen, maar op de eerste plaats is de serie pure fun.

    twin_peaks_poster_01_top_tv-series.jpgtwin_peaks_poster_02_top_tv-series.jpgtwin peaks pic

    27. "Millennium" (Chris Carter)
    Frank Black (gespeeld door één van mijn top-acteurs, Lance Henriksen) is een voormalig FBI agent die samen met zijn gezin terugkeert naar zijn thuisstad Seattle. Black heeft een speciale gave, hij kan namelijk als het ware in de huid kruipen van moordenaars. Millennium is het soort serie waarvoor ik op zou blijven indien voor een laatavond millennium-marathon. Elke harde, donkere en gruwelijke episode begint met een onheilspellend spreuk van Nostradamus. De regie, het acteerwerk, de muziek, het plot, de dialogen en de toon van deze serie zijn ondraaglijk sterk.

    millennium_poster_01_top_tv-series.jpgmillennium_poster_02_top_tv-series.jpgmillennium_poster_03_top_tv-series.jpg

    26. "Misfits" (Howard Overman)
    Misfits is een Britse sci-fi reeks over een groep jonge delinquente twintigers die als straf enkele weken maatschappelijke dienstverlening hebben opgelegd gekregen. Maar tijdens een bizarre elektrische storm wordt de groep door de bliksem geraakt, en ontwikkelen ze allemaal superkrachten.. Het verhaal speelt zich af in Wertham, een fictieve buurt in Londen. Het resultaat is een dikke portie Britse humor met vernuftige speciale effecten. Het uitgangspunt lijkt van de pot gerukt, en dat is het ook. Maar de serie is ook briljant geschreven en bij momenten grijpt ze echt wel naar de keel en op andere momenten lig je dubbel van het lachen.

    misfits_poster_01_top_tv-series.jpgmisfits_poster_02_top_tv-series.jpgmisfits_poster_03_top_tv-series.jpg

    25. "Masters of Sex" (Michelle Ashford)
    Ik was aangenaam verrast door Masters of Sex . Op het eerste gezicht een wat oubollig drama met een seksueel getint onderwerp, maar de serie is zoveel meer. Het is een aanstekelijk en genuanceerd drama over de pioniers van de wetenschap van de menselijke seksualiteit wiens onderzoek aan de basis ligt van de seksuele revolutie. Michael Sheen en Lizzy Caplan zijn ook twee geweldige acteurs die voldoende diepgang en humor weten te brengen aan het verhaal. De personages worden beter en complexer naar gelang het verhaal zich ontvouwt en vreemde dingen gebeuren.

    masters_of_sex_poster_03_top_tv-series.jpgmasters_of_sex_poster_02_top_tv-series.jpgmasters_of_sex_poster_01_top_tv-series.jpg

    24. "Dexter" (James Manos Jr.)
    Het uitgangspunt van Dexter is vrij origineel, gezien we starten van een personage dat 'vendetta-gewijs' zich enkel vergrijpt op andere moordenaars die door de netten van het gerecht zijn geglipt of die simpelweg nog nooit zijn betrapt. Daarnaast leren we ook iets over zijn woelige jeugdjaren waar een zware traumatische ervaring zijn gevoelens compleet overhoop haalde. Maar het mooiste aan het plot is dat Dexter werkt als forensisch expert, gespecialiseerd in bloedspatten. En wanneer een andere serie-moordenaar op een heel ingenieuze manier zijn lichamen decapiteert, is hij meteen ook zijn grootste fan. Maar zijn fascinatie zal stilletjes uitlopen tot een ware nachtmerrie. Maar ik denk dat het grootste pluspunt van de serie de vertolking is van Dexter, door niemand minder dan Michael C. Hall (David Fisher uit de top-serie Six Feet Under"). De serie is gebaseerd op de roman van Jeff Lindsay, Darkly Dreaming Dexter, en speelt zich af in Miami waar de onopgeloste moorden worden opgestapeld. Maar wees gerust, het is toch wel verschillend van "CSI: Miami" (2002). Hier gaat het niet zozeer om de mooie kadrages, de kleurcorrecties en de coole Horatio, dan wel over een man die zijn moorddadige impulsen tot iets goeds wil ombuigen – en dat dankzij de opvoeding die hij kreeg van zijn pleegvader gespeeld door James Remar.

    dexter_poster_01_top_tv-series.jpgdexter_poster_02_top_tv-series.jpgdexter_poster_03_top_tv-series.jpg

    23. "Desperate Housewives" (Marc Cherry)
    Ik had nooit gedacht dat ik één aflevering kon uitkijken van Desperate Housewives, maar toen viel mij iets op; die serie is verschrikkelijk goed geschreven en de personages, alsook de actrices die de vertolkingen doen, zijn buitengewoon sterk. Mijn favoriete karakter is Bree Van De Kamp (Marcia Cross) en op de tweede plaats komt Lynette Scavo (Felicity Huffman). Maar ook Gabrielle Solis (Eva Longoria), Susan Mayer (Teri Hatcher) en Edie Britt (Nicollette Sheridan) zijn verrukkelijk. Ook het tweede seizoen ontgoochelt niet, want de opgebouwde intrige krijgt hier nog een venijnig staartje.

    desperate_housewives_poster_01_top_tv-series.jpgdesperate_housewives_poster_02_top_tv-series.jpgdesperate_housewives_poster_03_top_tv-series.jpg

    22. "Carnivàle" (Daniel Knauf)
    Wat mij het meest raakte is de fantastische sfeer die deze serie kenmerkt: de sombere tijdsgeest, de outcasts die op de kermis werken, de weinig gemotiveerde verlosser... Carnivàle gaat over de oerstrijd tussen goed en kwaad, vertolkt door een stel talentvolle acteurs (Clancy Brown, Carla Gallo, Nick Stahl,…) in de meest bizarre rollen. Met een geweldige cast in de rollen van hun leven, schitterende locaties en een tijdsgeest die tot in de details is uitgewerkt, neemt Carnivàle ons mee naar die stoffige, woelige dustbowl periode uit de Amerikaanse geschiedenis. Qua vormgeving, foto- en cinematografie, kostuum en sfeer moet het één van de strafste reeksen van de laatste jaren zijn. Het thema is misschien eeuwenoud, maar het werkt nog steeds. Tot mijn grote spijt heeft HBO een derde seizoen van de reeks afgeblazen. Ondertussen zitten we met een pak onbeantwoorde vragen na het zien van de laatste aflevering van het tweede seizoen.

    carnivale_poster_01_top_tv-series.jpgcarnivale_poster_02_top_tv-series.jpgcarnivale_poster_03_top_tv-series.jpg

    21. "Orange is the New Black" (Jenji Kohan)
    Qua komedie-series zijn er niet zo heel veel die in deze lijst staan. Dergelijke series vind je ook meestal terug in het formaat van de sitcom. Maar deze Orange is the New Black is de uitzondering op de regel. Het is het verhaal van Piper Chapman (Taylor Schilling) die eigenlijk zo goed als onschuldig in de vrouwengevangenis belandt. Het is uiteindelijk een scherpe mix van zwarte humor en drama met sterke karakters en een intelligente flash-back structuur. Met de nodige cliffhangers is het ook een zeer verslavende serie, jullie zijn bij deze gewaarschuwd.

    orange_is_the_new_black_poster_03_top_tv-series.jpgorange_is_the_new_black_poster_01_top_tv-series.jpgorange_is_the_new_black_poster_02_top_tv-series.jpg

    20. "House of Cards" (Beau Willimon & David Fincher)
    Met House of Cards is de meer geraffineerde versie van "The West Wing", met meer politieke intrige, chantage, duisternis maar tevens cinematografisch een streling voor het oog. Kevin Spacey speelt er de hoofdrol als Francis "Frank" Underwood, een genadeloos en ambitieus politicus in Washington D.C. De serie is gebaseerd op de gelijknamige Britse miniserie uit 1990. Ook al komt het idee van Beau Willimon, heeft Fincher echt wel de toon bepaalt van deze reeks. Fincher regisseerde 2 afleveringen en blijft betrokken als uitvoerend producent. Het script is spijtig genoeg niet van het niveau van een Aaron Sorkin (The West Wing, The Newsroom), maar de casting met namen als Robin Wright, Kate Mara, Corey Stoll en Michael Kelly trekt het niveau toch naar boven.

    house_of_cards_poster_01_top_tv-series.jpghouse_of_cards_poster_02_top_tv-series.jpghouse_of_cards_poster_03_top_tv-series.jpg

    19. "Nip/Tuck" (Ryan Murphy)
    Normaal loop ik niet echt warm van al te lichtvoetige series zoals Sex and the City waar constant wordt geleuterd over seks en Gucci-schoenen, maar Nip/Tuck is heerlijk stout en geeft in één episode meer maatschappij-kritiek dan in een compleet seizoen van Sex in the City. De drama-reeks is echter niet geschikt voor een al te jong publiek, niet zozeer omwille van de chirurgische ingrepen die in beeld worden gebracht maar voornamelijk omwille van de weinig verhullende seks (al even open en bloot als Rome), de geweldscènes en de volwassen onderwerpen zoals homoseksualiteit, transseksualiteit, promiscuïteit, abortus, euthanasie, mid-life crisis, silicone-botox-lipo ingrepen, … Nip/Tuck, die de vertelstructuur heeft gekopieerd van Six Feet Under, blijft onversneden quilty pleasure. Maar net omwille van het skin-deep verhaal, maakt het de wereld van de plastische chirurgie des te aantrekkelijker. Komt daar nog bij dat die oppervlakkigheid voortreffelijk gedragen wordt door de lichte trendy muziek, de elegante Armani-pakken, en de charismatische vertolkingen. Nip/Tuck is een serie met een duidelijk uitgangspunt om ons te vermaken en slaagt daar ook perfect in. Het enige teleurstellende aan de serie is de soms erbarmelijke production design, met een iets te nadrukkelijk niet-intentioneel studiogevoel, en in tegenstelling tot Dexter of CSI Miami krijg je ook vrijwel niets te zien van Miami.

    nip_tuck_poster_03_top_tv-series.jpgnip_tuck_poster_02_top_tv-series.jpgnip_tuck_poster_01_top_tv-series.jpg

    18. "The Walking Dead" (Frank Darabont)
    De serie "The Walking Dead", gebaseerd op de gelijknamige post-apocalyptische strip Robert Kirkman, begint groots, met een groep mensen die trachten te overleven in een wereld volgepakt met zombies. De pilot aflevering is adembenemend, ook al blijft de dramatische boog net altijd even groot in de volgende afleveringen. Maar toch houdt Frank Darabont er de spanning in en verlegt grenzen in het genre. Het is een serie waar het menselijk drama al even belangrijk is als de zombie-terreur, en dat maakt dat deze serie zeker niet mag ontbreken aan deze lijst.

    the walking dead,Frank Darabontthe walking dead,Frank Darabontthe walking dead,Frank Darabont

    17. "House M.D." (David Shore)
    House M.D. volgt de levenswandel van de anti-sociale, aan pijnstillers verslaafde, geestige maar arrogante arts Gregory House. De dokter lijdt ook aan een geweldige pijn in zijn rechterbeen en loopt rond in het hospitaal met wandelstok. Hij en zijn team van artsen proberen om zwaar zieke mensen te genezen op een soms heel onconventionele manieren en we zien de genialiteit van House voor een stuk afstralen op zijn pupillen. De kracht van de serie zit hem niet alleen in de knappe vertolking van Hugh Laurie, die als Brit een bijna feilloos Amerikaans accent neerzet, maar zeker ook in het script die zich duidelijk heeft laten sturen door de kennis van echte chirurgen.

    house_md_poster_01_top_tv-series.jpghouse_md_poster_02_top_tv-series.jpghouse_md_poster_03_top_tv-series.jpg

    16. "Sons of Anarchy" (Kurt Sutter)
    "Sons of Anarchy" heb ik vrij laat ontdekt, omdat ik zelf niet meteen wild ben van biker-films, maar deze serie is toch wel aangrijpend. De uitvalsbasis van deze reeks is de (on-bestaande) stad Charming in Californië waar we de levensstijl van een motorbende volgen. Naast het reilen en zeilen van de club, zien we ook de invloed die ze uitoefenen op de stad. De makers vinden een bijna perfecte balans tussen grimmigheid en sensatiezucht. Ze nemen ons mee in een wereld gekenmerkt door geweld, omkoop praktijken, afpersingen en raciale verdeeldheid, maar houden steeds de klemtoon op de dubbelzinnige moraal en de persoonlijke en familiale bagage die gevormd wordt door het leven op de grens de criminaliteit.

    Sons of AnarchySons of AnarchySons of Anarchy

    15. "Mad Men" (Matthew Weiner)
    Mad Men is een serie waar de karakters op het voorplan komen, waar de actie-scènes zo goed als onbestaand zijn, waar de inhoud duidelijk mikt duidelijk mikt op een volwassen publiek van +26’ers, en waar de dynamische camera en de frivole visuele effectjes moet plaats ruimen voor een trage, sfeerscheppende en stijlvolle retro-beeldvoering. Het plot van de serie is vrij eenvoudig. Mad Men is de benaming van de reclamemannen van Madison Avenue in New York eind jaren '50, en de serie vertelt over hun levens, hun gezinsituatie, hun werk-ervaringen, hun frustraties en hun ambities. Het zal jullie ook niet verwonderen dat het van de makers van The Sopranos is. En de crème van de serie zit hem in de complexe details en de glansrijke vertolking van Jon Hamm. De serie zit ondertussen al aan zijn 4de seizoen.

    mad_men_poster_03_top_tv-series.jpgmad_men_poster_02_top_tv-series.jpgmad_men_poster_01_top_tv-series.jpg

    14. "The Americans" (Joseph Weisberg)
    In The Americans volgen we de KGB-agenten Mischa en Nadezhda werden in de Sovjet-Unie opgeleid om zich daarna op het einde van de jaren zestig in de Verenigde Staten te gaan nestelen onder de namen Philip (Matthew Rhys) en Elizabeth Jennings (Keri Russell). Overdag werken ze als reisagenten en 's nachts werken ze verdoken als spionnen. Hier hebben we een serie waar niet zozeer het acteerwerk op de voorgrond treedt, dan wel de kwaliteit van het script. En voor authenticiteit konden ze rekenen op Weisberg, gezien hij jarenlang heeft gewerkt voor de CIA. Het enige nadeel is dat hij elk scenario dat hij schrijft voor een spionagethriller ter goedkeuring moet worden voorgelegd aan de inlichtingendienst, -zodat ze er kunnen op toezien dat er geen staatsgeheimen worden gelekt.

    the_americans_poster_01_top_tv-series.jpgthe_americans_poster_02_top_tv-series.jpgthe_americans_poster_03_top_tv-series.jpg

    13. "Deadwood" (David Milch)
    Een goede serie begint met interessante karakters en dat ontbreekt niet in Deadwood. De serie mengt de grauwe realiteit van de pioniersjaren van het Wilde Westen met een pessimistische hedendaagse visie op geweld en corruptie, en is daardoor uitzonderlijk in zijn soort. Bedenker David Milch – de man achter tv-successen als NYPD Blue en Murder One, put met gulle hand uit het rijke verleden van het echt bestaande Deadwood, in Zuid-Dakota, een stadje die toen beheerd werd door de goudkoorts. Het lijkt moeilijk te geloven, maar zowat alles wat er gebeurt in de serie is gebaseerd op ware feiten (weliswaar geromantiseerd). De betrokkenheid van de kijker wordt bovendien nog versterkt door een casting die spijkers met koppen slaat. Timothy Olyphant is als Seth Bullock het morele centrum van de reeks en kan dan ook op het meeste sympathie rekenen. Al even goed is Ian McShane als bareigenaar Al Swearengen. Hij zegt je recht voor de raap hoe hij over dingen denkt, is niet te beroerd zelf de handen vuil te maken en vloekt dat het een lieve lust is. Hij lijkt wel een voorouder van Tony Soprano, maar dan duizend maal tactlozer, geldhongeriger en koelbloediger. Maar het succes van de serie ligt voornamelijk in de kwaliteit van het script. De mengeling van realiteit en fictie werkt feilloos, en het taalgebruik is daarenboven van de hoogste orde. Het klinkt net archaïsch genoeg om voor 19de-eeuws door te gaan, met tal van western-jargon, maar modern genoeg om het tv-publiek van vandaag niet te vervreemden. Let wel, net zoals in The Wire en The Sopranos wordt geen blad voor de mond genomen en wordt er bij elke zin gescheld of gevloekt.

    deadwood_poster_01_top_tv-series.jpgdeadwood_poster_02_top_tv-series.jpgdeadwood_poster_03_top_tv-series.jpg

    12. "The Newsroom" (Aaron Sorkin)
    The Newsroom was al een hype geworden nog voor de eerste aflevering op antenne was, en dat had uiteraard alles te maken met de reputatie van Aaron Sorkin, de man die het scenario schreef van The Social Network (2010). De serie heeft een interessante blik achter de schermen van een nieuwsorganisatie, met een hoofdpersonage vol contradicties. Maar niet alleen het hoofdpersonage, ook de andere karakters zijn om van te smullen. Het is zeker één van de meest intelligente HBO series van de laatste jaren.

    The NewsroomThe NewsroomThe Newsroom

    11. "The X-Files" (Chris Carter)
    Begonnen als een low-budget serie groeide dit concept uit tot een ware cult-serie. The X-Files loopt al negen seizoenen en draait rond de FBI agenten Fox Mulder (David Duchovny) en Dana Scully (Gillian Anderson). Mulder gelooft in het paranormale, terwijl zijn partner Scully de verschijnselen wetenschappelijk benadert. Samen moeten zij de meest bizarre zaken oplossen die door de FBI worden aangeduid als onoplosbaar, een X-file. Aangrijpend, humoristisch en vaak angstaanjagend. Hoef ik jullie nog te vertellen dat ik uitkijk naar de filmsequel…?

    the_x-files_poster_03_top_tv-series.jpgthe_x-files_poster_02_top_tv-series.jpgthe_x-files_poster_01_top_tv-series.jpg

    10. "Homeland" (Howard Gordon)
    "Homeland" is in ieder geval duidelijk dat deze serie, in vergelijking met de andere post 9/11 drama’s, iets meer uitstraling heeft. En dat is dan weer te wijten aan het sterke acteerwerk van Claire Danes, die hier een bevlogen vertolking neerzet. Ook een pluim voor het puzzel-plot, duidelijk geladen met voldoende spanning en intrige. De pilot heeft me niet meteen kunnen overtuigen (maar dat gebeurt wel vaker bij de eerste aflevering van een nieuwe serie) maar episode 2 en 3 des te meer. Ik ben bijgevolg meteen een fan geworden.

    homeland,Claire Daneshomeland,Claire Daneshomeland,Claire Danes

    9. "Boardwalk Empire" (Terence Winter & Martin Scorsese)
    Het is opnieuw een product van scenarist Terence Winter die eerder ook werkzaam was op de succesvolle serie The Sopranos. Het is Martin Scorsese die Boardwalk Empire toch dat extraatje heeft weten te geven dat ons terug in de tijd brengt van die maffia klassiekers zoals The Godfather en The Untouchables, met de flair van Goodfellas. Scorsese heeft duidelijk de stijl van de serie bepaalt, alsook de casting ervan, en heeft geen steken laten vallen. Niemand zou ooit op het idee zijn gekomen om bijvoorbeeld Steve Buscemi te casten als de nieuwe Tony Soprano, maar dit blijkt uiteindelijk een uitstekende keuze te zijn. Het personage van Nucky is zowel misdadig als hartverwarmend, humoristisch als koelbloedig, en Buscemi weet al die gradaties perfect te doseren. Dit moet één van de meest fascinerende tv-personages zijn uit de laatste 10 jaar.

    boardwalk_empire_poster_01_top_tv-series.jpgboardwalk_empire_poster_02_top_tv-series.jpgboardwalk_empire_poster_03_top_tv-series.jpg

    8. "The Sopranos" (David Chase & Matthew Weiner)
    Het heeft een tijdje geduurd om de zes seizoenen van The Sopranos te verslinden, maar na het eerste seizoen was ik meteen verkocht voor de vernieuwende aanpak van het aloude Italiaanse maffia cliché (hoewel er ook heel wat stereotypen bewaard bleven – en maar goed ook). De vrij ingetogen aanpak en de afwijkende en originele vertelstructuur waren de doeltreffende ingrediënten van dit succes-verhaal. Naar het einde toe begonnen de droomsequenties van Tony en de psychiater-sessies iets teveel op het gemoed te werken, maar je kan er niet omheen dat de makers hier een uitmuntende serie hebben neergezet. En zoals bij de meeste series zijn de vertolkingen dan ook van cruciaal belang, en in The Sopranos liep heel wat acteertalent rond (al dan niet afkomstig uit Goodfellas), zoals het hoofdpersonage Anthony Soprano (James Gandolfini), Carmela (Edie Falco), Christopher Moltisanti (Michael Imperioli), Paulie (Tony Sirico),.. Het zesde seizoen vind ik zelf een beetje eindigen in mineur. De gespannen maar kalme sfeer had hier toch iets minder ingetogen kunnen zijn, zeker wanneer belangrijke personages het leven lieten. Net zoals elk seizoen eindigt de serie met een onconventioneel open einde, maar in tegenstelling tot de andere seizoenen is het finale einde van The Sopranos een beetje van een teleurstelling, maar hoe dan ook blijft deze serie één van de beste drama reeksen ooit gemaakt.

    the_sopranos_poster_01_top_tv-series.jpgthe_sopranos_poster_02_top_tv-series.jpgthe_sopranos_poster_03_top_tv-series.jpg

    7. "Breaking Bad" (Vince Gilligan)
    Breaking Bad is een verrassend knappe serie. Walter White (Bryan Cranston) is een leraar chemie. Zijn privéleven zorgt voor heel wat problemen. Naast familieperikelen zijn er ook nog gezondheidsproblemen voor Walter. De dokter heeft namelijk vastgesteld dat hij terminaal ziek is. Walter heeft longkanker en lijkt niet lang meer te leven. Om er voor te zorgen dat zijn gezin na zijn dood niet in een financiële put belandt, besluit Walter over te schakelen naar een leven als misdadiger. Met de hulp van Jesse (Aaron Paul), één van zijn studenten, maakt en verkoopt hij methamfetamines. Sterk acteerwerk en een goed verhaal met knappe dialogen. De serie zit momenteel al aan zijn derde seizoen. (Merk op dat in het logo van de serie de twee eerste letters van elk woord uit de titel omkaderd zijn. Zij verwijzen naar chemische elementen uit de tabel van Mendeljev. "Br" staat voor broom en "Ba" verwijst naar barium.)

    breaking_bad_poster_01_top_tv-series.jpgbreaking_bad_poster_02_top_tv-series.jpgbreaking_bad_poster_03_top_tv-series.jpg

    6. "24" (Robert Cochran & Joel Surnow)
    Het geprezen 24 is een ijzersterke plot-driven thriller-serie met een originele opzet: elk van de totaal 24 afleveringen toont in real-time precies een uur van de dag. Het is fascinerend hoe hoog de adrenaline kan oplopen met een aantal telefoongesprekken tussen CTU en de heftige Jack Bauer, vertolkt door de charismatische acteur Kiefer Sutherland. En net zoals goede wijn wordt de serie met de jaren beter. Bangelijke plotwendingen, acteurs op niveau, harde actie en vooral ook heel verslavend.

    24_poster_01_top_tv-series.jpg24_poster_02_top_tv-series.jpg24_poster_03_top_tv-series.jpg

    5. "True Blood" (Alan Ball)
    De beste vampierenreeks, na tal van losse tv-flodders en oneindig veel vampierenfilms, is True Blood, gemaakt door het tv-genie Alan Ball ("Six Feet Under", American Beauty). De reeks is gebaseerd op de boekenreeks The Southern Vampire Mysteries van Charlaine Harris. In de serie wordt de wereld in de nabije toekomst getoond. Vampieren zijn 'uit de kist' gekomen dankzij de ontwikkeling van synthetisch bloed door een Japans bedrijf. Mensen zijn voor vampieren nu niet langer nodig als voedselbron en de wereld probeert een balans te vinden in het samenleven van mensen en vampieren. De serie draait om de levens van de telepathische serveerster Sookie Stackhouse (Anna Paquin) en de vampier Bill Compton (Stephen Moyer) in het fictieve stadje Bon Temps, Louisiana. Stevig acteerwerk, bijzonder knappe sfeer en een hoge dosis cynisme, humor, seks, horror en suspens. Een uitstekende serie bestemd voor jong (+16) en oud. Een serie om "Buffy the Vampire Slayer" (1997) en "Angel" (1999) voor goed en altijd te vergeten.

    true_blood_poster_03_top_tv-series.jpgtrue_blood_poster_02_top_tv-series.jpgtrue_blood_poster_01_top_tv-series.jpg

    4. "The Wire" (David Simon)
    Na de terroristische aanslag van 11 september zijn de ordediensten met man en macht bezig in de war on terrorism context. Hierdoor gebeurt het, dat er te weinig mankracht is om de alledaagse criminaliteit zoals drugsdealers en moordenaars te onderzoeken. En in deze sfeer ontrolt een schokkend drama met "echte karakters"; politieagenten, junkies, drugdealers, corrupte politici, officieren, journalisten en noem maar op. In tegenstelling tot de vele andere politie-series, laat men in The Wire de twee lanten van de medaille zien. Er is ook niet meteen zoiets als 'the good guys' en de ‘bad guys’. Zowel bij de flikken zit er uitschot en bij de ex-drugdealers zitten ook grote weldoeners. Het resultaat heeft een bijna bijna documentair karakter en geeft een bijna authentiek beeld weer van het leven op de straten van Baltimore. De vergelijking met The Shield is natuurlijk snel gemaakt maar het wezenlijke verschil tussen deze twee series is dat The Wire minder op sensatie is belust en eerder mikt op karakter-ontwikkelingen en situationele conflicten. Let wel, in The Wire steekt ook wel geweld, naakt en moordpartijen, maar tekens binnen een specifieke context. Het acteerwerk staat hier dus centraal en de mix van acteurs en echte mensen (echte journalisten, politiemannen) zorgt voor een groter gevoel van realisme. Het personage dat het meest in de kijker komt is Jimmy McNulty, gespeeld door de Engelse Dominic West.

    the_wire_poster_01_top_tv-series.jpgthe_wire_poster_02_top_tv-series.jpgthe_wire_poster_03_top_tv-series.jpg

    3. "Game of Thrones" (David Benioff & D.B. Weiss)
    Zonder het succes van Lord of the Rings had deze serie er waarschijnlijk nooit gekomen, en dat zou spijtig geweest zijn. Game of Thrones is één van de beste middeleeuwse fantasy series ooit gemaakt, en dat is hoofdzakelijk te wijten aan het uitstekende script, gebaseerd op de boeken van George R.R. Martin. Meteen al na de uitzending van de eerste aflevering van het eerste seizoen werd besloten dat er een tweede zou komen, gebaseerd op het tweede boek in de serie. Het verhaal gaat over de strijd voor de troon tussen verschillende heerschappen en verteld zich als een soort Sopranos/Rome, met heel veel intrige, drama, seks, geweld en complotten. Anderzijds is de kracht van de serie ook het acteursgeweld, met knappe vertolkingen van Sean Bean, Peter Dinklage en Lena Headey.

    game_of_thrones_poster_01_top_tv-series.jpggame_of_thrones_poster_02_top_tv-series.jpggame_of_thrones_poster_03_top_tv-series.jpg

    2. "True Detective" (Nic Pizzolatto)
    True Detective is een pareltje van een anthology serie, die net zoals American Horror Story zijn volledige cast zal vervangen voor een nieuw seizoen. Hopelijk kunnen ze hun succes evenaren, want de sterke vertolkingen van Woody Harrelson en Matthew McConaughey waren hier echt wel doorslaggevend. Maar dit wil in geen geval zeggen dat de serie op andere vlakken geen kwaliteiten toont. Alles klopt in True Detective, zowel de rijke dialogen, de prachtige zuiderse fotografie als de intrigerende plotwendingen en bizarre neven-personages. De regisseur weet ook perfect de wereld van het Zuiden van Amerika weer te geven, maar blijft niet steken in die typische hillbilly noir stijl, maar graaft in de psyche van zijn karakters en hun gevecht met elkaar en met zichzelf. En de muziek van T Bone Burnett maakt het plaatje compleet.

    true_detective_poster_01_top_tv-series.jpgtrue_detective_poster_02_top_tv-series.jpgtrue_detective_poster_03_top_tv-series.jpg

    1. "Six Feet Under" (Alan Ball)
    Opmerkelijk aan Six Feet Under is dat het lijkt alsof de serie tegen zoveel mogelijk heilige huisjes probeert aan te trappen. Zo wordt er zonder verpinken omgegaan met zaken als 'homofilie', 'drugsgebruik', 'seks' en uiteraard 'de dood'. Dit alles heeft echter een duidelijke functie binnen de narratie. Het is dus niet "shockeren enkel om te shockeren". Daarnaast is de setting, een uitvaartbedrijf, een fascinerende leefomgeving. Het maakt dat Six Feet Under boven de meeste andere TV-series uitsteekt, zoals bijvoorbeeld The Sopranos, die zeker zijn sterren verdient maar minder innoverend als Six Feet Under. Alle castleden, waarvan de meeste hebben genoten van een uitgebreide theater-opleiding, passen perfect in hun respectievelijke rol. En uiteraard is de kwaliteit van de scripts, en dit is zijn grootste troef, buitengewoon. Alle verhaallijnen zijn intelligent en goed uitgeschreven, en zitten vol diepzinnige, gevoelige en scherpe dialogen met een stevige dosis (zwarte & cynische) humor. Six Feet Under is voor mij nog altijd de ultieme serie.

    six_feet_under_poster_03_top_tv-series.jpgsix_feet_under_poster_02_top_tv-series.jpgsix_feet_under_poster_01_top_tv-series.jpg

    ***Related Posts***
    06/12/2011: Top 10 Beste Sitcom
    17/01/2008: Dexter met Michael C. Hall
    29/09/2007: X-Files sequel in productie
    09/06/2006: Het 2de seizoen van Desperate Housewives ontgoochelt

  • The Wolf of Wall Street (2013) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een paar jaar geleden werd er uitgekeken naar de beursfilm Wall Street: Money Never Sleeps (2010) van Oliver Stone, de sequel op de film uit 1987. Vooral na de kredietcrisis van 2007 was zo'n film bijzonder actueel. Een jaar daarop kwam Margin Call (2011) uit, over financiële spelletjes met grote consequenties aan de vooravond van de beurscrash. Vorig jaar was het de beurt aan Martin Scorsese met zijn The Wolf of Wall Street (2013).

    the wolf of wall street,martin scorsese,leonardo dicaprio,jonah hill,jordan belfort,terence winter,boardwalk empire,margin call,wall street,wall street 2,casino,hugo,goodfellas,matthew mcconaughey,jon favreau,cristin milioti,katarina cas,margot robbie,jean dujardin,kyle chandler

    Korte inhoud: Met The Wolf of Wall Street duiken we opnieuw in de jaren '80. Jordan Belfort (Leonardo DiCaprio) is een effectenmakelaar die stevig aan de drank en de drugs zit en er ook nog eens een seksverslaving op nahoudt. Door middel van fraude heeft hij echter zijn imperium weten op te bouwen en is hij nu een multimiljonair geworden. De ex-meubelhandelaar Danny Porush (Jonah Hill) speelt hierin een grote rol als zijn naaste zakenpartner. Ze gooien hierbij enorme sommen geld in het rond en verwennen zichzelf met excessieve braspartijen waarin drugs en mooie vrouwen de basis ingrediënten vormen. Maar stilaan ziet Belfort zijn carrière ten onder gaan na aanklachten wegens fraude, waarbij corruptie op Wall Street en invloed van de georganiseerd misdaad niet te ontkennen valt.

    Scorsese's vorige film Hugo (2011) mocht dan wel een sterke prent zijn, ik zie de regisseur liever bezig op dergelijke vehikels waar de geur van geld en corruptie onze bijnieren injecteren met nog meer adrenaline, genietend van de sensatie van onbegrensde macht die de karakters uitstralen. En hier worden de criminelen en fraudeurs op een wel heel charismatische wijze op te voeren, denk maar aan Goodfellas (1990) en Casino (1995), om hen nadien te laten botsen met de dagdagelijkse koude realiteit van het lot. En ook al is dit een duidelijke Scorsese film, is hij toch ook wel een buitenbeentje. Om te beginnen is het de meest cynische en meest grappige film uit zijn gehele carrière. Drie uur lang ga je mee in de trip van een beursgoeroe en val je van de ene krankzinnigheid in de andere. Je zou kunnen opmerken dat The Wolf of Wall Street niet diep genoeg in de karakters snijdt. Anderzijds kan je stellen dat alles heel trouw blijft aan het hoofdpersonage dat nauwelijks omkijkt naar zijn slachtoffers.

    De film is gebaseerd op het boek van Jordan Belfort zelf, en in scenario gegoten door Terence Winter, scenarist van ondermeer de hitserie Boardwalk Empire. En dit is ondertussen de 5de samenwerking van Scorsese met zijn fetish-acteur Leonardo DiCaprio, die hier wederom een fantastische rol neerzet, eentje die geheel op zijn lijf geschreven is. Leo vertolkt hier de rol van een moderne Caligula die met zijn trophy-wife uit Brooklyn Naomi Lapaglia, gespeeld door de Australische Margot Robbie, een extravagant en rijkelijk leventje leiden.

     The Wolf of Wall Street animated picture The Wolf of Wall Street animated picture

    Net zoals in Goodfellas zijn de personages hier verwerpelijk slecht en lijken ze niet in bezit te zijn van enig moreel besef. Ze leven van seks en drugs en maken ontzaglijk veel geld via illegale beurstransacties waarbij ze rommel-aandelen massaal verhandelen aan naïeve klanten, en terwijl Belfort grote winsten opstreek trok hij zich terug wanneer de waarden van het aandeel begon te kelderen. In plaats van het kapitaal opnieuw te investeren in het bedrijf, stak hij het in zijn eigen zak en dat van zijn brokers. Hoe dat concreet in zijn werking ging komen we niet te weten in de film. Belfort kijkt geregeld in de camera om ons aan te spreken, alsof hij aan soort celebrity programma deelneemt waarbij de camera hem op de voet volgt. Hij wil ons naar verluidt niet vervelen met al teveel details over de manier van werken. Wat hij ons wel wil verklappen is dat ze waanzinnig veel geld opstrijken via hun praktijken. Iets waarmee ze snel in het vizier komen van FBI agent Patrick Denham (Kyle Chandler).

    Ik heb me geen minuut verveeld met deze prent. En hoe kan het ook anders met al die grappige interventies, zoals deze met Matthew McConaughey, een acteur die zich de laatste jaren telkens weer opnieuw uitvindt, en die hier de jonge wolf de knepen van het vak leert en hem zijn geheim verklapt om succesvol te zijn. Zelfs regisseur Spike Jonze (Where the Wild Things Are, Being John Malkovich) heeft een acterende rol in de film, naast die andere regisseur Jon Favreau. Bij de actrices zien we ondermeer Cristin Milioti en Katarina Cas. Zelfs de Franse acteur Jean Dujardin is van de partij als de eigenaar van een Zwitserse bank, die zijn neus niet optrekt voor zwart geld.

     The Wolf of Wall Street animated picture The Wolf of Wall Street animated picture

    The Wolf of Wall Street is een foute en knettergekke zwarte komedie met een regisseur achter de camera die ons altijd een stapje voor is en acteurs die op hun hoogtepunt van hun carrière staan. Scorsese bekeek deze film door de ogen van zijn hoofdpersonage en stripte het verhaal van al datgene wat je zou verwachten bij een dergelijke film. Het was niet de bedoeling om een diepzinnige karakterstudie te maken of een catch-me-if-you-can drama te schrijven tussen een FBI agent en beurscrimineel, maar eerder een cynisch portret te maken van manische Wall Street schurken die terugkeren naar het infantiele niveau en voor geen seconde rekening houden met mogelijke collaterale schade. Verslaafd aan seks, geld en drugs laat Scorsese ons zien hoe gemakkelijk zoiets kan gebeuren, of erger nog, hoe alledaags dit zou kunnen zijn. Scorsese brengt ons de ultieme Wall Street trip, roekeloos en zonder scrupules. Een rusteloze en soms onsamenhangende film die zo rauw en roofzuchtige is als zijn hoofdpersonage.

    The Wolf of Wall Street komt op 30 mei 2014 uit op DVD en Blu-ray. Spijtig genoeg zonder audio-commentaar van de regisseur (dus gaan we nooit het fijne van de zaak weten omtrent de verlengde benen van Margot Robbie), maar we worden wel bediend met wat behind the scene materiaal met 'The Wolf Pack', 'Running Wild' en 'The Wolf of Wall Street Round Table'. De totale duurtijd van het bonusmateriaal bedraagt 40 minuten, wat niet verkeer is uiteraard. Een film die niet mag ontbreken aan de filmcollectie.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 21 mei 2014

    ***Related Post***
    27/03/2007: DiCaprio en Scorsese in Wall Street film

     

    *** The Wolf of Wall Street trailer ***