blade runner

  • 5 redenen waarom Blade Runner 2049 flopt aan de box-office

    Pin it!

    Alcon Entertainment zit in zak en as nadat Blade Runner (2017) van Denis Villeneuve ook in zijn tweede weekend niet aan de box-office verwachtingen voldoet, en slechts een miserabele recette van 15 miljoen dollar kon vergaren in de States , wat het totaal brengt op 60 miljoen dollar, wat bitter weinig is voor een film die 150 miljoen dollar heeft gekost (enkel en alleen in productiekost).

    De film doet het iets beter in het buitenland met een recette van een kleine 100 miljoen. De film heeft nog een lange weg af te leggen om de break-even grens te halen van +/-300 miljoen dollar. Alle hoop is nu gesteld op China die pas volgende week vrijdag (27/10) in de bioscoop komt, lang genoeg alvorens iedereen de film al heeft gedownload.

    blade_runner_2019_flop.jpg
    © 2017 Sony Pictures Releasing

    Nu hadden we op het internet veel onzin gelezen over de reden waarom Blade Runner een flop is geworden, en veel van die redenen zijn al even krankzinnig als ze idioot zijn. Science-fiction is helemaal niet dood en deze Blade Runner 2049 is een geniale film in elk opzicht. Ik ben er tevens zeker van dat deze film zijn geld zal terugwinnen. Net als de originele film zal het tijd nodig hebben om zijn publiek te vinden. Maar wat zijn dan de echte redenen voor deze teleurstellende box-office cijfers?

     

    5 redenen waarom Blade Runner 2046 flopt

     

    1. De film is een sequel op iets wat 35 jaar oud is

    Dit is de hoofdreden waarom het jongeren publiek het liet afweten. De generatie van de 35-45 jarigen - bij wie deze film wel iets zal betekenen - staan niet meteen in de rij bij een bioscoop première, maar zien tegenwoordig films in de beslotenheid van hun huis op een Home Cinema systeem. Anderzijds zal de jongere generatie zijn huiswerk moeten doen, en als je weet dat er zomaar eventjes zeven (!) versies zijn van Blade Runner (1982), dan vraag je wel heel veel van je puibliek. In de documentaire Dangerous Days: The Making of Blade Runner (2007) maakt Ridley zelfs gewag van een 8ste versie.

    2. De marketing zette vooral in op stijl in plaats van verhaal

    Een film als Valerian and the City of a Thousand Planets (2017) leert ons dat toeschouwers niet meer zo snel te paaien zijn met mooie beeldjes. Ze willen vooral een goed verhaal. Dat het er allemaal mooi uitziet is een plus. Hadden de trailer misschien iets meer ingezet op verhaal (ook al ging je spoilen) dan denk ik dat deze prent gemakkelijk zijn publiek kon verdubbelen. De eerste film was 35 jaar geleden, ik heb met tientallen jongeren van 18-22 gepraat vorig weekend en tot mijn verbazing had quasi niemand het origineel gezien.

    3. Een duurtijd van 164 minuten is wel heel lang

    Een film mag meer dan 2 uur duren. Heel wat succesvolle films duren zelfs rond de 2 uur en 15 minuten. Echter 2 uur en 44 minuten is misschien wel iets teveel van het goede voor een toch wel vrij ingewikkelde prent. The Lord of the Rings films duurden allemaal langer met Return of the King die zelfs 3 uur en 21 minuten duurde, en het waren stuk voor stuk box-office hits. Het is dus niet altijd waar dat langere films een meer langzame box-office hebben omdat er simpelweg minder viewings zijn op één dag. Het is wel zo dat een publiek geen 3 uur zal spenderen voor een existentialistische en stilistische prent. Hij wil zich ook wel kunnen ontspannen, en eigenlijk had Blade Runner 2049 gerust 30 minuten korter kunnen zijn.

    4. Een te hoog productiebudget

    Een budget van 150 miljoen dollar is misschien wel wat veel. Visueel kon deze film volgens mijn bescheiden mening wel gemaakt worden voor 100 miljoen. Een dergelijk budget impliceert dat er ook een hoger marketing budget is en dat maakt een hoop geld dat moet opgehaald worden om nog maar break-even te zijn. In een artikel in de Hollywood Reporter zou de film voor Alcon Entertainment een slordige 400 miljoen moeten ophalen of het 45 koppige bedrijf zou wel eens kunnen kapseizen. Alcon houdt wel van een gokje – met geld van shareholders – en hebben een vreselijke track record. Hun vorige verkeerde gok was het Point Break (2015) treinongeluk die zowat 200 miljoen moest ophalen maar wereldwijd slechts 133 miljoen dollar opbracht. Blade Runner 2049 haalt geen 400 miljoen, dat is nu al een feit!

    5. De acteurs zijn geen box-office magneten

    Deze laatste reden zal misschien heel wat wenkbrauwen doen fronsen, maar Harrison Ford mag dan vroeger wel een box-office magneet geweest zijn, deze periode is lang geleden. En Ryan Gosling is los van La La Land (2016) nooit geen acteur geweest die massa’s volk kon trekken naar zijn films. Hetzelfde kan gezegd worden van Jared Leto en zo goed als niemand kent Ana de Armas. Wat mij betreft zijn het stuk voor stuk talentvolle acteurs, ook al moet je als producer weten dat deze 4 acteurs geen publiek zullen trekken en niet van hetzelfde kaliber zijn als een Denzel Washington of een Leonardo DiCaprio. Die laatste twee zorgen er tevens voor dat hun films altijd wel van niveau zijn en zullen zich niet laten vangen door B-films zoals een Robert De Niro dat doet. Een film met deze twee iconen is gegarandeerd een geslaagde prent.

  • Blade Runner 2049 (2017) ****½ recensie

    Pin it!

    Gisteren kon de Belgische pers eindelijk de persvisie bijwonen (in de Imax-zaal van Kinepolis Brussel) van Blade Runner 2049 (2017), de sequel 35 jaar na datum. En deze neo-noir science-fiction vervolgfilm - geregisseerd door niemand minder dan de geniale Denis Villeneuve - moet niet onderdoen voor het origineel, gebaseerd op het boek ‘Do Androids Dream of Electric Sheep?’ van Philip K. Dick.

    blade_runner_2049_2017_poster06.jpg

    Korte inhoud: Dertig jaar na de gebeurtenissen in de eerste film ontdekt een nieuwe Blade Runner, LAPD agent K (Ryan Gosling) een verborgen geheim dat wat nog overblijft van de huidige maatschappij mogelijk in chaos kan doen verzinken. De ontdekking van K leidt tot een zoektocht naar Rick Deckard (Harrison Ford), een voormalige Blade Runner die nu reeds dertig jaar vermist is.

    Tijdens de persvisie kregen we een bericht die afkomstig zou zijn van de regisseur, met het verzoek spoilers te vermijden in de reviews. Of dit bericht werkelijk van hem kwam, of van Warner, laat ik in het midden, maar veel spoilers waren er voor mij eigenlijk niet. Er zijn eigenlijk geen immense dramatische twists die je niet op voorhand had zien aankomen. En toch is het grandioze cinema, en misschien wel één van de betere science-fiction films sinds Ex Machina (2015). Je kunt haast niet anders dat de twee films met elkaar vergelijken en er zijn ook heel wat links met mekaar, maar uiteindelijk zijn het ook twee verschillende films.

    Het meest indrukwekkende aan deze prent is zijn visuele stijl. Ridley Scott had een duidelijke richting aangegeven met zijn eerste film, maar Denis heeft dat naar een ander niveau gebracht. Het contrast met de kleine hokjes waar de mensen in leven en de Egyptische tempels van de grote corporaties kon nauwelijks groter. Ook de regen en de rook zijn van de partij in deze post apocalyptische and desolate plek. Een plek waar androids het recht opeisen om hun leven te leiden en de replicant-makers die hun macht niet uit handen willen geven. De fotografie van Roger Deakins is buitengewoon en hij zal hiermee zijn nominatie voor de Oscars wel op zak hebben. Zoals we van de regisseur ook gewend zijn is de indrukwekkende klankband, niet alleen de synthesizer muziek die echo’s oproept van Vangelis, maar tevens de geluids-effecten die op een bijzonder doeltreffende manier inspelen op ons gemoed. Hans Zimmer werkte hiervoor samen met Benjamin Wallfisch (It, Dunkirk). In het begin van de film zien we K afdalen in de stad en we horen op repetitieve wijze het voorbij zoeven van trams gemengd met het geluid van reclameboodschappen van hologram strippers die potentiële klanten aansporen om een hologram meisje in huis te halen. Op geen enkel moment voel je dat we op een filmset staan, maar worden meegezogen in deze kille wereld van androids en mensen, tussen datgene wat bestaat en het imaginaire.

    Wat Villeneuve brengt is 180° verwijderd van een doorsnee Michael Bay film. Deze regisseur is niet uit op effecten of coole camera-bewegingen, het is bij momenten zelfs een artistieke prent die het vuur te laten smeulen in plaats van de boel op te blazen. Er zijn heel wat momenten waar de camera zich traag door een ijzig stille ruimte begeeft, en waar de spanning nauwelijks te houden te houden is. Het is tevens een terugkeer naar het noir genre en het mysterie rond een verdwenen kind en de existentiële rollercoaster die het hoofdpersonage meemaakt.

    blade_runner_2049_pic04.jpgblade_runner_2049_pic05.jpgblade_runner_2049_pic06.jpg
    © 2017 Sony Pictures Releasing

    Wat ik nog kan zeggen over de film zonder te spoilen is dat de vertolkingen over de gehele lijn fantastisch zijn. Gaande uiteraard van Gosling die hier één van zijn betere vertolkingen neerzet, tot Harrison Ford die een charsmatische aantrekking blijft. Ook de kleinere rollen zijn stuk voor stuk noemenswaardig te noemen, gaande van een Dave Bautista als replicant, tot het hoofd van het politiedepartelment Lieutenant Joshi (Robin Wright), de hoertjes Mariette (Mackenzie Davis), Doxie #2 (Krista Kosonen) en Doxie #3 (Elarica Johnson), of de mysterieuze megalomane industrialist Niander Wallace (Jared Leto) met zijn gevaarlijke replicant rechterhand Luv, briljant vertolkt door de Nederlandse Sylvia Hoeks. Zelfs het hologram meisje gespeeld door Ana de Armas, zorgt er voor dat we werkelijk geloven dat liefde tussen een replicant en een A.I. hologram niet noodzakelijk steriel en emotieloos moet zijn. Meer nog, het laat ons inzien dat datgene wat ons mens maakt misschien niet zo ver verwijderd is van een aantal geprogrammeerde algoritmes.

    Zijn er minpuntjes aan Blade Runner 2049? Het script van Hampton Fancher, die de eerste Blade Runner schreef, en Michael Green steekt verdomd goed in mekaar voor een film waarvan iedereen dacht dat het één van de meest waanzinnige ideeën was. Het brengt niet alleen datgene wat je verwacht van een Blade Runner sequel, maar graaft ook meer in de psyche van androids en laat ons onderduiken in een fascinerende wereld van holograms, desolatie plekken en enorme tempels. Er zijn een aantal verhaallijnen in de film die nauwelijks worden uitgewerkt (zoals de replicants die een rebellie opzetten), ook al had ik het vermoeden dat het zaadjes waren voor een eventuele trilogie, ook al kan je einde ook zien als waardige afsluiter. Hoef ik nog te vermelden dat Blade Runner 2049 een aanrader is? Vanaf morgen 4 oktober 2017 bij ons in de bioscoop, en indien jullie de mogelijkheid hebben de film te zien op een Imax scherm, gewoon doen! Dit is één van de weinige films waar Imax een toegevoegde waarde met zich meebrengt.

    rating

    Beoordeling: 4,5 / 5
    Recensie door op 3 oktober 2017

     

    *** Blade Runner 2049 trailer ***

  • Gloednieuwe Blade Runner 2049 posters

    Pin it!

    Het was een indrukwekkende trailer van de sequel op Blade Runner (1982), genaamd Blade Runner 2049 (2017), geregisseerd door niemand minder dan de geniale Denis Villeneuve die onlangs nog Arrival (2016) had gemaakt, een meesterlijke science-fiction film die jullie moeten gezien hebben.

    blade_runner_2049_2017_poster04.jpgblade_runner_2049_2017_poster05.jpgblade_runner_2049_2017_poster03.jpg

    Korte inhoud: Dertig jaar na de gebeurtenissen in de eerste film ontdekt een nieuwe Blade Runner, LAPD agent K (Ryan Gosling) een verborgen geheim dat wat nog overblijft van de huidige maatschappij mogelijk in chaos kan doen verzinken. De ontdekking van K leidt tot een zoektocht naar Rick Deckard (Harrison Ford), een voormalige Blade Runner die nu reeds dertig jaar vermist is.

    Hoe schrijf je een sequel op een meesterwerk als Blade Runner van Ridley Scott. Hampton Fancher (Blade Runner) en Michael Green (Green Lantern) hebben er in ieder geval hun tanden in gezet, een mengeling tussen een oude scenarist die nog heeft geschreven aan de originele film, en een jongere scenarist die vooral bekend is voor zijn series Heroes en Smallville. En na het zien van de beelden denk ik dat ze de vibe van het origineel wel begrepen hebben.

    blade_runner_2049_2017_poster01.jpgblade_runner_2049_2017_poster02.jpg
    blade_runner_2049_pic01.jpgblade_runner_2049_pic02.jpgblade_runner_2049_pic03.jpg
    © Sony Pictures Releasing

    Maar met een dergelijke regisseur als Villeneuve aan het roer, en een Ridley Scott als uitvoerend producer, kan dit haast enkel maar een succesverhaal zijn. Ik ben in ieder geval tevreden dat ze een sequel hebben gemaakt in plaats van een prequel, of God spare ons, een remake. De toon van de film is ook meteen gezet en ik ben nu echt wel benieuwd om meer te zien, hoewel ik vanaf nu geen trailer meer ga bekijken. Naast de twee hoofdacteurs zien we ook nog Jared Leto met creepy ogen, Robin Wright, Dave Bautista die overal blijkt op te duiken, Lennie James, Sylvia Hoeks en Mackenzie Davis. Ook Ana de Armas (01, 02, 03, 04, 05, 06 & 07) is van de partij. Een actrice die er niet alleen goed uitziet, maar ook nog eens goed kan acteren. Ze was onlangs nog te zien in War Dogs (2016).

    Mijn enigste zorg bij de nieuwe Blade runner film is het feit dat het misschien wel de mysteries uit de eerste film noodgedwongen zal moeten ontrafelen, met deze de ware identiteit van Deckard. De discussies rond het einde van de film zou op deze manier wel snel kunnen opdrogen. Toch blijf ik de hoop koesteren dat hij het enigma in stand zal houden en misschien een nieuwe zal creëren: "speelt Ryan Gosling een replica?" . We zullen er wel nog lang moeten op wachten want de film komt pas uit op 18 oktober 2017.

     

    *** Blade Runner 2049 trailer ***

  • Arrival (2016) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Eén van mijn favoriete regisseurs van de laatste 10 jaar is zonder twijfel Denis Villeneuve, en na het schitterende Sicario (2015) kwam hij vorig jaar met een alien science fiction film, genaamd Arrival (2016), een film die wel zijn plaats mocht krijgen op de Oscar-uitreiking, maar van de 8 nominaties won het enkel de Oscar voor Best Achievement in Sound Editing. Spijtig verklapte de trailer alweer iets teveel van de plot, maar het was toch genieten van begin tot eind van deze a-typische alien-film.

    arrival_2016_poster13.jpg

    Korte inhoud: Nadat buitenaardse wezens op de aarde landen, wordt de taalkundige Louise Banks (Amy Adams) gerekruteerd door de Amerikaanse overheid om de bedoelingen van de wezens te ontcijferen. Terwijl ze de taal van de wezens begint te begrijpen, krijgt ze te maken met een aantal flashbacks. Deze blijken de sleutel tot het ontraadselen van een groter mysterie rondom het buitenaards bezoek.

    En deze film waren we van de regisseur bijna vergeten, en de reden hiertoe is omdat deze prent wat overschaduwd werd door zijn opkomende Blade Runner (2016) sequel met Ryan Gosling en Harrison Ford, maar deze sci-fi prent is het intelligente antwoord op de absurditeit van het idiote Independence Day. Het is uiteindelijk een soort kruising geworden van Close Encounters of the Third Kind (1977), met de gravitas van een Christopher Nolan. Maar de muziek en de lugubere sfeer maakt van deze film een zuivere Villeneuve prent. Personages die afdwalen in de duisternis komt hier ook aan bod, en opnieuw is het acteerwerk tussen de karakters van cruciaal belang.

    Het is allesbehalve een gewone sci-fi film. Het is een film die filosofeert over het leven en het nut van taal ontrafelt tussen verschillende entiteiten. De vraag die aan het begin van de film wordt gesteld is of taal of wetenschap de sleutel is van vooruitgang. Een discussie die in het begin niet wordt opgelost maar een samenwerking tussen een wetenschapper en een taalkundige zal zorgen voor een heuse doorbraak. Spijtig genoeg blijft de mens de grootste bedreiging en wanneer andere landen hun onderzoek beginnen af te schermen en zich klaar maken om de aliens aan te vallen, lijkt er meteen een hoogdringendheid.

    Qua visuele effecten hebben we hier geen explosies, maar wel indrukwekkende alien-schepen met een wel heel bijzonder binnenwerk waar de wetten van de zwaartekracht blijkbaar een eigen invulling hebben gekregen. Ja, er zijn ook aliens, maar hierover zal ik niks vertellen. Ik laat jullie er zelf van genieten.

    arrival_2016_poster01.jpgarrival_2016_poster02.jpgarrival_2016_poster03.jpgarrival_2016_poster04.jpgarrival_2016_poster05.jpgarrival_2016_poster06.jpg
    arrival_2016_poster07.jpgarrival_2016_poster08.jpgarrival_2016_poster09.jpgarrival_2016_poster10.jpgarrival_2016_poster11.jpgarrival_2016_poster12.jpg
    © 2016 Xenolinguistics, LLC. All Rights Reserved

    Het acteertalent aan boord van dit duister drama is indrukwekkend; naast de hoofdactrice zien we ook nog Jeremy Renner, Forest Whitaker en Michael Stuhlbarg (de acteur uit Boardwalk Empire). Eigenlijk zou ik aanraden de onderstaande trailer niet te bekijken, of bekijk hem maar voor de helft om de smaak te pakken te krijgen. Maar opnieuw willen ze teveel vertellen en hadden ze mij de film al verkocht na 40 seconden. Waarom zoveel plotwendingen in de trailer te steken? Ik zal het nooit begrijpen.

    arrival_2016_blu-ray_pic01.jpgarrival_2016_blu-ray_pic02.jpgarrival_2016_blu-ray_pic03.jpg
    © 2016 Xenolinguistics, LLC. All Rights Reserved

    Wat nog meer indrukwekkend is, is dat deze film werd gemaakt met een productiebudget van 50 miljoen dollar! Leg dat maar eens naast de 175 miljoen dollar van een Suicide Squad (2016). Maar wat mij nog het meeste boeit is dat we hier te maken hebben met een originele film. Arrival is gebaseerd op op een kort verhaal van Ted Chiang, en in scenario gegoten door Eric Heisserer (Lights Out).

    Deze week op 5 mei 2017 zal de film bij ons moeten uitkomen op DVD, Blu-ray, Ultra HD en er is zelfs een steelbox editie van de film. Er staat spijtig genoeg geen audio-commentaar van de regisseur op de film, maar anderzijds zijn er wel een aantal making of filmpjes die hun licht werpen op de muziekscore, het geluidsontwerp, de montage en het begrijpen van het verhaal.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 6 december 2016

     

    *** Arrival trailer ***

  • The Martian (2015) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    En terwijl Ridley Scott nog steeds werkt aan het script van de sequel Prometheus 2 (2016), is gisteren die andere science-fiction prent The Martian (2015), uitgekomen op DVD en Blu-ray (3D). Een film over een missie naar Mars die verkeerd afloopt, en tevens een interessante blik werp op de werking van de NASA. Bijzonder actueel, zeker in het licht van de beruchte Mars One missie.

    the_martian_2015_poster.jpg

    Korte inhoud: Zes dagen geleden werd astronaut Mark Watney (Matt Damon) één van de eerste mensen die een voet op Mars zette. Nu is hij er zeker van dat hij de eerste zal zijn die er zal sterven. Na een zandstorm blijft hij alleen achter. Zijn team waant hem dood en Mark kan geen contact opnemen met aarde om te laten weten dat hij nog leeft. En zelfs al zou hij daarin slagen, tegen de tijd dat een reddingsploeg hem bereikt zouden zijn levensvoorraden reeds lang zijn uitgeput. Maar de kans dat hij door honger zal omkomen is klein: de beschadigde machine, de genadeloze omgeving of een simpele menselijke fout zullen hem meer dan waarschijnlijk eerder fataal worden. Maar Mark geeft niet zomaar op. Met de hulp van zijn inventiviteit, zijn vaardigheden als ingenieur en zijn niet aflatende weigering om op te geven vat hij de ene hindernis na de andere aan.

    De film is gebaseerd op het boek van Andy Weir, een echte page turner. De hoofdrol wordt gespeeld door vaste waarde Matt Damon. De eerste draft van het script was geschreven door Drew Goddard die twee jaar geleden zijn indrukwekkende debuut maakte met The Cabin in the Woods (2012). Drew Goddard had deze film moeten regisseren, maar het project kwam maar niet van de grond. Nu is hij bezig zijn met de voorbereidingen van The Sinister Six (2016), geen onaardig vervang-project.

    Ridley Scott staat bekend om de films naar zijn hand te zetten, en dat gebeurt ook met deze prent, ook al werd hij vergeten bij de Oscar-nominaties. Het verhaal is een soort mengeling geworden tussen Cast Away (2000) en Apollo 13 (1995) met een astronaut die vergeten wordt op Mars en 4 jaar lang moet wachten tot de volgende ploeg op het Mars-oppervlak landt. Toch kijken we geen 2 uur lang op het gezicht van Damon, want er duiken nog heel wat andere acteurs op, zoals Jessica Chastain (pics), Mackenzie Davis, Kate Mara (pics), Sean Bean, Jeff Daniels, Chiwetel Ejiofor en Kristen Wiig. De film werd opgenomen in de Wadi Rum vallei in Jordanië, die met zijn roodkleurige rotswanden van zandsteen en graniet toch wel lijkt op de planeet Mars. Deze locatie werd tevens ook gebruikt voor de opnames van Lawrence of Arabia (1962) van David Lean.

    the_martian_2015_pic05.jpgthe_martian_2015_pic02.jpg
    the_martian_2015_pic04.jpgthe_martian_2015_pic03.jpgthe_martian_2015_pic01.jpg

    Het project is waarschijnlijk in een stroomversnelling gekomen na het succes van Gravity (2013), ook al over een personage die alleen is achtergebleven in de ruimte en moet zien te overleven. De stijl van Weir zijn boek doet in ieder geval een beetje denken aan deze van Michael Crichton, die op een geniale manier science fiction wist te linken aan dramatische gebeurtenissen.

    Scott was in ieder geval een geschikt persoon om deze prent te regisseren, en ook het script van Drew Goddard was sterk genoeg om ons 141 minuten lang te boeien. The Martian is niet alleen een film die ons emotioneel kan raken, maar is tevens een crowd pleaser, en dat is voornamelijk te danken aan de vele humor in de film. Maar laat me duidelijk zijn, in tegenstelling tot wat de Golden Globes beweren is deze prent wel degelijk een drama en geen komedie. In ieder geval draagt de charismatische Matt Damon deze film volledig op zijn schouders. Naast Prometheus 2 is het ook nog uitkijken naar een mogelijke Blade Runner sequel. De toekomst zal het uitwijzen. De vorige film van Ridley, Exodus: Gods and Kings (2014), was toch wel iets van een teleurstelling, maar deze is in ieder geval beter.

    The Martian komt is op 3 februari 2016 uitgekomen op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D, met heel wat extraatjes gaande van making of filmpjes over de kostuums, het script, de regie, casting, de Ares III missie en niet te vergeten de bloopers. Spijtig genoeg geen audio-commentaar van de regisseur. Hoe dan ook, een film om zeker toe te voegen aan de collectie.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 4 februari 2016

     

    ***The Martian trailer ***

  • Synchronicity brengt een nieuwe kijk op het time-travel genre

    Pin it!

    Dit jaar zullen sci-fi fans niet alleen kunnen uitkijken naar Star Trek Beyonds (2016) en Independence Day: Resurgences (2016), maar er duiken ook meer low budget science fiction films op die de aandacht trekken. De R-rated Synchronicity (2015) kwam vorig jaar uit op een paar filmfestivals maar heeft wat moeite om een distributeur te vinden. Maar hopelijk kunnen we deze alsnog dit jaar zien in de bioscoop.

    Synchronicity,Star Trek Beyonds,Independence Day Resurgences,Chad McKnight,Brianne Davis,Jacob Gentry,blade runner,The Phoenix Project,primer

    Korte inhoud: Jim Beale (Chad McKnight) is een fysicus die een machine uitvindt om ruimte en tijd te manipuleren. Plots verschijnt er een zeldzame dahlia uit de toekomst. Hij moet nu de identieke match met de bloem in het heden vinden om te bewijzen dat zijn machine werkt. Jim ontdekt dat de dahlia in handen is van het mysterieuze meisje Abby (Brianne Davis), dat hem verleidt tot het onthullen van zijn geheimen. Beseffend dat hij het slachtoffer werd van een femme fatale wil hij zijn machine gebruiken om terug te gaan in de tijd om zo het verraad te ontdoen.

    De film die perfect het sci-fi genre wist te mixen met met neo noir is en blijft Blade Runner (1982). En ook al blijft deze film net iets meer onder de radar met zijn onbekende cast en beperkte productiebudget, ben ik echt benieuwd naar deze prent. De regisseur en scenarist van de film is Jacob Gentry die tot op heden nog geen films van belang heeft gemaakt. Het heerlijke aan de film is dat Michael Ironside in de film zit als een kapitalist die interesse heeft in de tijdmachine.

    Op dit ogenblik wordt de film bijzonder slecht onthaald door pers en publiek. De meest lijken te zeggen dat de film met iets teveel bezig is met stijl en de beschrijving van de tijdmachine, en gaandeweg de draad verliezen. Anderen vinden dan weer dat de film een tweede visie verdient, en dat is bij heel wat knappe science-fiction films wel het geval. Ga niet naar deze film om een studio film te zien en ik denk dat je er nog wel van zal genieten. Het lijkt in ieder geval iets nieuws te willen doen met het tijdreizen concept. En films met een klein budget proberen meestal origineel uit de hoek te komen, een beetje zoals The Phoenix Project (2015) en Primer (2004) .

     

    *** Synchronicity trailer ***