bill condon

  • Universal trekt stekker uit Monster franchise na Mummy flop

    Pin it!

    Het is over en uit voor de Dark Universe franchise. Wat begon met een ambitieus plan om zoals heel wat comic adaptaties (The Avengers, Justice League, X-Men) iets gelijkaardigs te proberen met de Universal Monsters (Frankenstein, Dracula, Wolfman, The Invisible Man, Mummy, Bride of Frankenstein en the Creature From the Black Lagoon), te beginnen met The Mummy (2017) die zowat het vlaggenschip had moeten worden.

    Maar toen kwam de film in de zalen en het publiek bleef weg en werd de film een pijnlijke flop. Erger nog, de film werd met de grond gelijk gemaakt door de voltallige internationale pers. En het grootste probleem was meteen duidelijk, ze hadden er een Indiana Jones actiefilm van willen maken in plaats van een horrorfilm, met een Tom Cruise die eigenlijk zelf niet goed wist welke toon hij moest aanhouden. Nog erger was dat de prent oeverloos saai was. De slechte mond-aan-mond reclame zorgde er tevens voor dat de opnames van de volgende Dark Universe film, met name Bride of Frankenstein van Bill Condon, in gevaar kwam.

    dark_universe.jpg
    Russell Crowe, Tom Cruise, Johnny Depp, Javier Bardem en Sofia Boutella © Universal Studios

    En wat blijkt nu, Universal heeft niet alleen het scenaristen-team (David Koepp, Christopher McQuarrie En Dylan Kussman) van The Mummy de laan ingestuurd, maar tevens de franchise stil gelegd voor een grondige evaluatie. Zelfs scenarist Chris Morgan heeft het zinkende schip verlaten. Regisseur Bill Condon moet op dit moment zot worden want eerder wou Universal gigantisch veel middelen inzetten op The Bride of Frankenstein. Condon’s vorige film Beauty and the Beast (2017) brak immers alle records aan de box-office. Vandaag is de studio niet meer zeker van hun product.

    Zoals ik het zie zijn er twee mogelijkheden. Ofwel vernieuwen ze hun volledige team, inclusief cast. Ofwel laten ze de ‘dark universe’ vallen en zorgen ze gewoon voor een goede stand alone monster film. En als deze sterk genoeg is, kunnen ze hiervan altijd nog een andere film bij laten aansluiten. Momenteel is het project besmeurd door verkeerde beslissingen van zowel Tom Cruise als regisseur Alex Kurtzman en lijkt het er op dat Kurtzman niet alleen Bride of Frankenstein, maar ook Van Helsing, Phantom of the Opera, Hunchback of Notre-Dame, Frankenstein, Dracula en The Invisible Man op zijn buik mag schrijven.

  • Kong: Skull Island en Beauty and the Beast zetten fors in op marketing

    Pin it!

    Twee films zetten massaal in op hun marketing. Enerzijds is er Kong: Skull Island (2017) van Jordan Vogt-Roberts. Het productiebudget van de film zou liggen op 190 miljoen dollar. Reken daar nog een dikke 150 miljoen bij aan promotiekosten en je weet dat deze prent 340 miljoen moet opbrengen voor een break-even. En dat is een pak geld voor een regisseur die pas aan zijn tweede bioscoopfilm toe is.

    kong_skull_island_2017_poster01.jpg kong_skull_island_2017_poster02.jpg kong_skull_island_2017_poster03.jpg kong_skull_island_2017_poster04.jpg kong_skull_island_2017_poster06.jpg kong_skull_island_2017_poster05.jpg
    kong_skull_island_2017_banner03.jpgkong_skull_island_2017_banner02.jpgkong_skull_island_2017_banner01.jpg

    De verwachtingen zijn in ieder geval hoog gespannen en Warner Bros wil er zich van verzekeren dat iedereen op de hoogte is van zijn release met tal van affiches gemaakt door verschillende grafische huizen. De film komt bij ons uit op 8 maart 2017.

    Anderzijds is er Beauty and the Beast (2017) van Bill Condon, een regisseur met een pak meer ervaring maar ook wel met een hit-and-miss reputatie. Disney heeft ook heel wat middelen vrij gemaakt voor deze prent, ook al kan ik nergens het productiebudget achterhalen. Maar gezien hun vorige sprookjes-adaptaties vermoed ik dat het budget tussen de 100 en 150 miljoen ligt. Neem daar nog 100 miljoen bij van de marketingkost en ook deze film zal tot 250 miljoen moeten opbrengen voor een break-even.

    beauty_and_the_beast_poster06.jpg beauty_and_the_beast_poster04.jpg beauty_and_the_beast_poster03.jpg beauty_and_the_beast_poster02.jpg beauty_and_the_beast_poster01.jpg beauty_and_the_beast_poster05.jpg
    beauty_and_the_beast_banner01.jpg

    De poster-campagne heeft iets weg van een Lord of the Rings film, maar heeft ook wel iets sprookjesachtig. BLT Communications is zowat één van de grote design bedrijven in Hollywood en zij hebben al heel wat namen op hun resumé staan van Pirates of the Caribbean tot Avengers en Transformer films. Beauty and the Beast komt bij ons uit op 22 maart 2017.

  • Top 10 Beste en Slechtste Films van 2012

    Pin it!

    We zijn bijna aan het einde van 2012 en gezien wij op De FilmBlog goede tradities in ere houden is hier dan uiteindelijk het eindejaarslijstje van de Beste en Slechtste Films van 2012. Net zoals ieder jaar komen er in de maand december heel wat Oscar-waardige films uit die bij ons pas in januari of later in de bioscopen draaien. Ik denk bijvoorbeeld aan een Lincoln (2012), Les Misérables (2012), Cloud Atlas (2012) en ga zomaar verder. Ik moet ook nog Killing Them Softly (2012) en End of Watch (2012) zien, dus deze heb ik ook niet kunnen opnemen in de lijst. Maar gelukkig was er toch een ruim aanbod aan interessante films voor een top 10 samen te stellen.

    Net zoals elk jaar zijn er een aantal films die het vernoemen waard zijn, maar net uit de boot vielen. Neem nu Jagten (2012) van Thomas Vinterberg. Vinterberg heeft de gave om ons mee te slepen in een vertrouwde wereld waar we geconfronteerd worden met ongemakkelijke en beschamende situaties. Zijn film is een psychologisch drama waarin het hoofdpersonage (al dan niet valselijk) beschuldigd wordt van pedofilie. Het is niet zozeer het verhaal dan wel de vertolking van Mads Mikkelsen die pakkend is. Wanneer hij in beeld komt knettert er elektriciteit in de atmosfeer. Met een dergelijk controversieel thema kon je gemakkelijk verdwalen in een kluwen van ongenuanceerde clichés, maar Vinterberg schildert een emotioneel portret die van humor overslaat in steenkoude agressie en koelbloedige horror. Dit was ook zeker een film die een tijdlang blijft nazinderen.

    Twee andere films die ik nog zou willen vermelden zijn Prometheus (2012). Dit science-fiction epos van Ridley Scott is zowel fascinerend als frustrerend. Je kan de film niet zomaar afschrijven, maar scenarist Damon Lindelof heeft er toch zo’n zootje van gemaakt dat ik deze onmogelijk in mijn Top 10 kon zetten. Een andere film die mij is bijgebleven is Amerikaanse independent prent Compliance (2012), een schokkend waar gebeurd verhaal over een uit de hand gelopen telefoongrap. Het is een pakkend verhaal waar je enerzijds woedend van wordt en anderzijds wijst op het volgzame en weinig kritische gedrag van veel mensen. En met het drama in Engeland rond de zelfmoord van de verpleegster van Kate Middleton, is alles ook nog eens brandend actueel. Maar hieronder staan de films die de Top 10 lijst wel hebben gehaald.

    The Best Movies of 2012

    10. Looper (2012) Rian Johnson

    Sommigen vinden het een puinhoop van een film, voor andere is het een superoriginele en verkwikkende prent met een vleugje van Inception en Source Code, en ik behoor tot die tweede categorie. Looper (2012) is een een character driver sci-fi thriller met een schitterende vertolking van Joseph Gordon-Levitt en en pareltje van een script dat gonst van de geniale vondsten en intrigerende plotwendingen. Intelligent, inventief, visueel knap en bij momenten schrikwekkend, wat wil je meer? Ja, er zijn in de film een aantal zaken waar ik ook nog met vragen zit, maar al bij al heb ik hier enorm van genoten en zal ik die film zeker nog een aantal keertjes bekijken. Puik werk van regisseur/scenarist Rian Johnson, wiens carrière we bij deze op de voet zullen volgen.

    looper

    9. Skyfall (2012) Sam Mendes

    Ook al zijn de eerste 20 minuten niet meteen om over naar huis te schrijven, wat nadien komt is van het beste wat de James Bond sage te bieden heeft. Skyfall (2012) vond ik zelf net iets minder sterk dan Casino Royale (2006), maar na het belabberde Quantum of Boredom (2008) is dit weer een schot in de roos voor de Britse geheim agent. Je kunt het niet ontkennen dat regisseur Sam Mendes een volwassen film wou maken met een James Bond die met zichzelf in de knoop ligt. Zelfs de villain is niet meer de megalomane rijke slechterik die het einde van de wereld wil. De vertolking van Javier Bardem is al even tragisch als dat het complex is. Skyfall is bij deze echt een karakterfilm. En toch blijft het een Bond-film met alle nodige ingrediënten en een vette knipoog naar de Sean Connery periode. Ja, zelfs de oude Austin Martin werd van stal gehaald.

    Skyfall

    8. Holy Motors (2012) Leos Carax

    Een film die op je netvlies blijft plakken is Holy Motors (2012). Ik had geen voorkennis toen ik de film in de bioscoop zag en kwam aangenaam verrast uit de zaal. Het is een soort post-apocalyptische prent met een voorsmaakje voor sardonische zwarte humor en excessen in onze hedendaagse materialistische maatschappij. De film is zowel geschift in zijn inhoud als in zijn visuele bevlogenheid, maar tezelfdertijd een buitengewoon leuke kijkervaring. Holy Motors is geen experimentele cinema die enkel bestaat bij de gratie van het experiment, maar wel een verhaal die gedreven wordt door zijn menselijkheid. Het is in ieder geval een trip die in elke top 10 van 2012 thuis hoort wil deze lijst van enig belang zijn.

    Holy Motors

    7. Amour (2012) Michael Haneke

    Ik haat films die op voorhand bejubeld worden door de zogenaamde kritische pers, en dat je een beetje moreel verplicht bent om er naar toe te gaan. Ik heb Amour (2012) dus vrij laat gezien. Maar je kunt er niet omheen, Michael Haneke heeft opnieuw een ijzersterke film gemaakt. Amour is een aangrijpend portret van een koppel 80'tigers waarvan de vrouw getroffen worden door een aanval en plots het geheugen verliest. Ze wil niet opgenomen worden in het hospitaal en bijgevolg wordt hun huis een soort gevangenis of een soort mausoleum. Het acteursspel van beiden is van die aard dat je compleet opgezogen wordt door het drama en ingesloten door de claustrofobische regie van Haneke. We worden geconfronteerd met de kille dood, maar ook met menselijke warmte. Neen, je wordt er niet plezierig van, maar dit is wat mij betreft veruit de beste Haneke film tot nu toe en moest dan ook in deze lijst prijken.

    Amour

    6. The Hobbit: An Unexpected Journey (2012) Peter Jackson

    Ik ben fan van Lord of the Rings, en deze The Hobbit: An Unexpected Journey (2012) is alweer een glorieus epos. Het begin van de film, met zijn slapstick humor en zijn trage opbouw is misschien nog wat onwennig, maar nadien komt het verhaal op gang en zit je op het puntje van je stoel en de drie uur vliegen gewoon voorbij. Het eerste deel van The Hobbit is gewoon adembenemend, grappig en betoverend, en ik kan haast wachten op de twee vervolgfilms. Dit is geen Star Wars trilogie waar de actie dominant is. Dit is een J.R.R. Tolkien/Peter Jackson trilogie waar het verhaal en de personages op de voorgrond komen. Voor de rest is de 48 beelden projectie net iets als de 3D-technologie, het is een gimmick die niet kan opwegen tegen een sterk verhaal, maar ja, het is een andere kijkervaring. Neen, deze is voor mij niet de beste film van het jaar, maar wel zonder enige twijfel één van de 10.

     The Hobbit: An Unexpected Journey

    5. The Avengers (2012) Joss Whedon

    Het mag een klein mirakel heten dat scenarist/regisseur Joss Whedon - een erkend en bejubeld televisie icoon en de drijvende kracht achter cultreeksen als Firefly en Buffy: The Vampire Slayer - is geslaagd in zijn missie. Hij laat met The Avengers (2012) het ensemble van superhelden schitteren als nooit tevoren en brengt ons de allerbeste Marvel film ooit. Niet alleen dit, Whedon laat Ang Lee en Louis Leterrier ook nog eens zien hoe je Hulk op een overtuigende manier naar het witte doek kan brengen. Whedon verkiest zoals verwacht een makkelijk verteerbaar plot met voorspelbare keerpunten, maar kruid ditalles met subtiele inside jokes, grappige dialogen, en licht dramatische wendingen. Het is dan wel een clichématig geheel, toch is het Whedon's verdienste om toch enige originaliteit en frisheid voor de dag te leggen. Hij heeft gelukkig niet gekozen om de ernstige/donkere toer op te gaan à la Nolan met de Batman franchise, maar wel ten volle een correcte weerspiegeling te geven van de pulpy Marvel comics: ernst is ver zoek en overbodig. Het is comic entertainment om van te smullen.

    The Avengers

    4. Argo (2012) Ben Affleck

    Ik heb in mijn filmcollectie heel wat films uit de jaren ’70 en ook al is deze Argo (2012) een hedendaagse prent, vertoont deze toch heel wat gelijkenissen met die vorige periode waar ik zo van hield. Het bewijst nog maar eens het talent van Affleck, die er voor gekozen heeft om in zijn film mee te spelen en ook nog eens zijn energie te steken in de regie. En het heeft zijn vruchten afgeworpen. Deze briljante thriller gebaseerd op waar gebeurde feiten is veruit zijn meest volmaakte film. Het heeft niet die waauw-factor van de recente comic-adaptaties, maar het is zo knap omwille van zijn narratieve kwaliteit. Kan een film feilloos zijn, deze Argo is daar in ieder geval niet ver naast.

    Argo

    3. The Dark Knight Rises (2012) Christopher Nolan

    De visuele en inhoudelijke rijkdom die we hier in The Dark Knight Rises (2012) voorgeschoteld krijgen is om van te rillen. Als iemand me 7 jaar geleden zou vertellen dat een filmstudio bereid zou zijn om 585 miljoen dollar te investeren in een 7u35 minuten lange Imax blockbuster-trilogie die enkel bestemd is voor een volwassen en veeleisend filmpubliek - met plotgedreven actie en complexe, arglistige karakters, en waar de tedere romantiek is ingeruild voor een duistere en verontrustende thematiek – dan zou ik eens goed hebben gelachen. Het credo was 'hoge kwaliteit primeert boven beeldmanipulatie' en het was tevens een ode aan de filmpellicule in een digitaal tijdperk. En in dat licht hebben we hier een sterk verhaal van de geboorte, de val en de heropstanding van Batman. De derde film van een trilogie is meestal diegene dat het meest ontgoochelt, maar deze Dark Knight Rises is de perfecte afsluiter voor de perfecte trilogie. Ja, Bane is minder goed dan Heath Ledger, meer nog, The Dark Knight (2008) was een betere film, ja Marion Cotillard heeft een belachelijke sterfscène neergezet en ja, Nolan wou iets teveel zaken vertellen in veel te korte tijd. Maar desondanks al deze minpunten overstijgt deze prent de gemiddelde film, zowel op inhoudelijk als op visueel vlak.

    The Dark Knight Rises

    2. Django Unchained (2012) Quentin Tarantino

    Sommige regisseurs vallen in herhaling, andere willen hun films volproppen van visuele effecten en vreemde camerabewegingen. Quentin Tarantino blijft zijn eenvoudige zelf en is tezelfdertijd meer vernieuwend dan om het even welke filmmaker. Drie jaar na de knettergekke oorlogsfilm Inglourious Basterds, pakt hij uit met de geniale spaghetti western Django Unchained (2012). Het is gewaagde, originele, gesofistikeerde en stijlvol western die bovenden buitengewoon ontspannend en schokkend is. Django Unchained is onversneden Tarantino, en behoort tot zijn beste films. Het is het werk van een regisseur die aan de top van zijn carrière staat en die zonder schroom een zware stoot verkoopt in de onderbuik van het puriteinse Amerika, zonder neerbuigend, belerend of pretentieus over te komen. Het is bloederige spaghetti western met een infuus van blaxploitation gemaakt door iemand die opstaat en gaat slapen met klassiekers uit de filmgeschiedenis.

    Django Unchained

    1. Moonrise Kingdom (2012) Wes Anderson

    En tussenin al dat comicbook geweld (I eat comics for breakfast) komt Wes Anderson op de proppen met zijn eigenzinnige, hartverwarmende en verfrissende Moonrise Kingdom (2012), wat voor mij zonder twijfel de beste prent was van 2012. Als je in staat bent om op dezelfde golflengte van Anderson te komen, dan opent dit een poort naar een verrassend en wonderbaarlijk universum vol avontuur, humor en popmuziek voor zowel jong als oud. Fans van Anderson-eske cinema en 60’ties nostalgie zullen hier dolle prent aan beleven. Ik was er in ieder geval van in de wolken. De hoofdrollen mogen dan wel vertolkt worden door kleine kinderen, hun belevenissen zijn bigger than life. Zalige vertolkingen, bijzonder knappe regie en een uitstekend en fabelachtige script van Anderson en Roman Coppola (The Darjeeling Limited), inderdaad, de zoon van Francis Ford Coppola.

    Moonrise Kingdom

    The Worst Movies of 2012

    10. Silent Hill: Revelation (2012) Michael J. Bassett

    Het regende crapy horror films in 2012. Het was niet meer om bij te houden. Neem nu de sequel Silent Hill: Revelation (2012). Wat was me dat! In het beste geval is het een showreel van één of ander visueel effectenhuis, in alle andere gevallen is dit iets om schaamrode wangen van te krijgen. Voor iemand die zelfs al het spel heeft gespeeld, heb je geen flauw idee wat de makers ons eigenlijk willen vertellen. Ik kreeg zelfs tinnitus verschijnselen van al die oorverdovende geluidseffecten. Wisten ze dan niet dat dit een 'SILENT' Hill film was?! Geluk eindigt deze draak van een film niet met een open einde die een mogelijke nieuwe sequel zou kunnen inhouden. Laten we dit begraven en doen alsof het nooit heeft bestaan.

    Silent Hill Revelation

    9. Ghost Rider: Spirit of Vengeance (2011) Mark Neveldine & Brian Taylor

    Een Top 10 worst movie lijstje zonder een Nicolas Cage film, zou een schande zijn. Dus hier is Ghost Rider: Spirit of Vengeance (2011) (tevens ook de enige Cage film die er te zien was in 2012). De sequel kwam bij ons in de bioscoop in februari van 2012. De eerste prent was zware teleurstelling, maar deze vervolgfilm had zowaar een plot en doet dus net iets beter. Maar maak je geen illusies, ook deze sequel is een stinker. Het regisseursduo die verantwoordelijk is voor de Crank-vehikels en het oerslechte Gamer (2009) maken hun reputatie van B-regisseurs alle eer aan. Na de zoveelste flop denk ik dat ze best solliciteren voor een andere dagjob. Voor een keertje kan ik Nic Cage moeilijk met de vinger wijzen. Zelfs met goed acteerwerk kan je niets aanvangen met het aangereikte materiaal en de bijkomende dwalende regisseurs-aanwijzingen.

    Ghost Rider Spirit of Vengeance

    8. Resident Evil: Retribution (2012) Paul W.S. Anderson

    De ene Anderson is de andere niet, en deze Paul W.S. zou nog geen goeie film kunnen maken mocht hij een scenario krijgen van Steven Zaillian en bijgestaan worden door Christopher Nolan in een productie van Jerry Bruckheimer. Resident Evil: Retribution (2012) kon evengoed op 1 staan in deze lijst, maar mijn verwachtingen waren al zo laag dat ik niet meteen geschokt was door de kwaliteit. Met deze film zijn er maar liefst 5 Resident Evil vehikels en alle vijf zijn ze het bekijken nauwelijks waard. In deze prent heb je zelfs de indruk dat niemand nog de moeite deed om hier iets deugdelijk van te maken. Hier is geen verhaal, enkel een montage van een hoop flitserige actie-shots overladen met tonnen digitale effecten. En wat me keer op keer verbijsterd, is dat dergelijke troep goed verkoopt, want de film brengt zo’n slordige 220 miljoen in het laatje. Begrijpen wie begrijpen kan.

    Resident Evil Retribution

    7. Dark Shadows (2012) Tim Burton

    Het resultaat is een vervelde en onsamenhangende adaptatie, die nog maar weinig met de oorspronkelijke serie van doen heeft. Tim maakt om de zoveel jaar een bangelijke prent, maar tussendoor stelt hij zich tevreden met commercieel afgelikte, en half-grappige troep, en deze Dark Shadows (2012) mag je gerust tot deze orde degraderen. En zo zijn er nog onbegrijpelijke plotwendingen en schreeuwende tekortkomingen. De creativiteit in deze prent staat in ieder geval op een laag pitje en de humor is nooit echt uitgesproken. De toon wisselt, net zoveel als de motivaties en drijfveren van de personages. Een uitstekend begin, maar halverwege stuikt de film in mekaar en als kijker krijg je er noch kop of staart van.

    Dark Shadows

    6. Battleship (2012) Peter Berg

    Ik had deze vrij vertaalde adaptatie van het boardgame een kans gegeven, omwille van regisseur Peter Berg. In het verleden heeft hij wel eens een behoorlijke prent afgeleverd. Maar wat hij hier met Battleship (2012) heeft afgeleverd stinkt een uur in de wind. Zelden heb ik zo’n knappe visuele effecten verknoeid gezien door zo’n belabberd script, lachwekkende dialogen (op een gegeven moment zegt iemand zelfs in de film "Who talks like that?" - My thoughts exactly!), troosteloos acteerwerk en een ridicuul einde. Maar de onzin begint pas echt op kruissnelheid te komen wanneer de aliens eindelijk op aarde landen, nadat we hen met ons visitekaartje hebben gestuurd met een supersonisch radiosignaal die blijkbaar sneller is dan het licht. Het heeft hen slechts een paar dagen/maanden gekost om tot bij ons te komen, dus spreken we van zeer geavanceerde wezens. Maar het humanoïd wezen lijkt al zo dom als een achterdeur. De scenaristen van dienst hebben ook niet veel zin om scènes uit te leggen, laat staan om iets op papier te zetten waarmee ze zichzelf ’s avonds nog in de spiegel kunnen bekijken.

    Battleship

    5. Playing for Keeps (2012) Gabriele Muccino

    Er waren heel wat zwakke komedies en romcoms dit jaar, zoals One for the Money (2012), The Babymakers (2012), The Watch (2012) of de laatste Eddie Murphy film A Thousand Words (2012). Maar de prent waar je echt medelijden kreeg voor de cast was toch Playing for Keeps (2012). Gerard Butler heeft hier duidelijk gemaakt aan alle filmstudio’s dat niemand interesse heeft om hem op het witte doek te zien. Playing for Keeps had een productiebudget van 35 miljoen dollar en uitgebracht in maar liefst 2840 filmzalen, maar zo goed als niemand kwam opdagen. En wanneer je deze halve romcom uiteindelijk te zien krijgt weet je waarom.

    Playing for Keeps

    4. The Paperboy (2012) Lee Daniels

    Deze film werd genomineerd op het festival van Cannes, en kreeg een nominatie voor beste actrice van de Golden Globes, en ondanks het knappe acteerwerk van Nicole Kidman is The Paperboy (2012) niets meer dan smaakloze pulp. En het grootste struikelblok van deze prent was regisseur Lee Daniels, die iets teveel bezig was met een stijloefening in plaats van een verhaal te vertellen die ons als kijker kon boeien. Deze Oscar-genomineerde regisseur verdient voor deze prent dan ook de Razzie van Worst Director. Waarom staat deze zo hoog in de top 10? Voor de simpele reden dat dit echt wel een knappe film had kunnen worden, maar de man achter de camera verknalde het, big time!

    The Paperboy

    3. Mirror Mirror (2012) Tarsem Singh

    Er waren twee sneeuwwitje-films, een vrij geslaagde adaptatie genaamd Snow White and the Huntsman (2012) en het beschamende schouwspel Mirror Mirror (2012). Als kinderfilm denk ik wel dat hij de allerjongsten zal kunnen bekoren, maar voor het overgrote merendeel van het publiek is dit pure tijdverspilling. De regisseur had blijkbaar iets teveel naar Shrek gekeken, maar had blijkbaar de grappen niet begrepen. Er was een tijd wanneer ik gek was van de geflipte decors en kostuums van Tarsem Singh, maar dit is ondertussen al heel lang geleden.

    Mirror Mirror

    2. The Devil Inside (2012) William Brent Bell

    The Devil Inside (2012) is nog maar eens een found footage film, maar deze keer zonder iets wat men kan omschrijven als 'een verhaal'. Paranormal Activity 4 (2012) en The Apparition (2012) lijken wel meesterwerkjes tegenover dit flauw excuus voor een horrorfilm. Hier ga ik zelfs niet al teveel woorden aan vuil maken.

    The Devil Inside

    1. The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 2 (2012) Bill Condon

    Maar het absolute dieptepunt moet ik toeschrijven aan The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 2 (2012). En voor de miljoenen mensen die hebben afgezien in de bioscoop terwijl de vriendin kost wat kost Robert Pattinson wou zien blinken als de vampier Edward Cullen is er eindelijk het verlossende nieuws: het is GEDAAN! Dit laatste script is niet veel beter dan de vorige edities. De personages blijven zielloze wezens met onbegrijpelijke motivaties, die door de acteurs als kartonnen borden worden neergezet met als doel de emoties te bespelen van jonge teenage meisjes. De dialogen zijn ofwel om van te huilen of van te schaterlachen. Het verhaal komt heel traag op gang, en net wanneer je denkt dat alles beter zal worden, stuikt alles weer in mekaar in een onbegrijpelijk kluwen van zinloze conflict-situaties. En met dank aan de slechte visuele effecten is ook de grote finale één grote klucht. Maar vreemd genoeg ben je nadien toch tevreden, opgelucht dat het eindelijk gedaan is met die verwerpelijke films gebaseerd op die miserabele boeken. Good riddance!

    The Twilight Saga Breaking Dawn Part 2

    ***Related Posts***
    17/12/2012: Top 10 Best & Worst Movies of 2012
    29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
    30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
    29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
    23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
    22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

  • WikiLeaks film in de maak

    Pin it!

    En er komt dan toch een Wiki-Leaks film, hopelijk met een pak onthullingen die we eigenlijk nog niet wisten. Het verhaal zou gaan over de rechterhand van Julian Assagne, de Duitse activist Daniel Domscheit-Berg die vertolkt zal worden door acteur Daniel Brühl (Good Bye Lenin!, Inglorious Basterds). De nog Untitled WikiLeaks (2013) film wordt uitgegeven door DreamWorks en geregisseerd door Bill Condon (Twilight: Breaking Dawn part 1 & 2, Kinsey, Dreamgirls).

    Brühl vervangt acteur James McAvoy die wegens verplichtingen voor de X-Men-film Days Of The Future Past (2014) geen tijd meer had voor de Wiki-film. Hoewel eerder werd gedacht dat hij een cruciale rol in het WikiLeaks-netwerk was als woordvoerder van de organisatie, is hij later gebroken van Assagne en schreef een boek over zijn ervaringen.

    Productiehuis DreamWorks heeft de rechten van zijn boek met de titel Inside WikiLeaks: My Time With Julian Assange At The World's Most Dangerous Website . Zij hebben verder ook de rechten gekocht van het Wiki-boek WikiLeaks: Inside Julian Assange's War On Secrecy, geschreven door David Leigh en Luke Harding.

    Eerder is bekendgemaakt dat Benedict Cumberbatch de rol van WikiLeaks-oprichter Julian Assagne speelt, in plaats van Jeremy Renner die eerder werd vernoemd, maar hij wordt ondertussen zo'n beetje overboekt met gespierde projecten als Mission: Impossible 5 (2014) en The Avengers 2 (2015). Het scenario van de nog titelloze film is geschreven door Josh Singer, de scenarist van seriesd als "Lie to Me" en "Fringe". Ook Laura Linney zou aangesproken zijn voor een nog onbekende rol. Het is nog niet bekend wanneer de film verondersteld is om in de zalen te draaien, maar ik kijk er al naar uit.

  • The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 1 (2011) * Blu-ray recensie

    Pin it!

    En terwijl Kristen Stewart de show binnenkort zal stelen met haar optreden in het visueel indrukwekkende Snow White and the Huntsman (2012), kunnen we de actrice nog een voorlaatste keer aanschouwen in die fletse Twilight sage.

    the_twilight_saga_breaking_dawn_2011_blu-ray.jpg

    Net zoals het laatste deel van Harry Potter ook in twee delen werd geknipt, zal het laatste boek verhaald worden in twee films, te beginnen bij The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 1 (2011). Diegene die dacht dat regisseur Bill Condon (Gods and Monsters, Kinsey, DreamGirls) zou werken aan een eclatante en stikdonkere climax in de stijl van Harry Potter and the Deathly Hallows (2010-2011) is eraan voor de moeite, want net zoals de vorige edities is het huilen met de pet op. En zeggen dat er nog een tweede deel, The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 2 (2012), op komst is van dezelfde regisseur. Laat ik er meteen ook bij vertellen dat de grote vampierenclash zich niet voltrekt in dit deel, en dat de die-hard-Twilight-fans nog een jaartje moeten wachten.

    Wat de 4 films (Twilight,New Moon, Eclipse en Breaking Dawn part 1 ) tot nu toe gemeen hebben is dat ze uitblinken in saaiheid. Iedereen dacht dat deze film moeilijk onder het niveau van Eclipse (2010) zou vallen, en toch hebben ze deze wanprestatie tot in de kleinste puntjes volbracht. Nochtans beloofde het boek van Stephenie Meyer veel vuurwerk. Voor de mensen die lankmoedig de vorige film hebben doorstaan weten dat Bella met haar gevoelens in de knoop zat, en moest kiezen tussen vampier Edward Cullen en de shapeshifter Jacob Black. Het was voor de kijker wel geen verrassing dat ze uiteindelijk zou kiezen voor Edward Cullen, tot grote spijt van Jacob.

    Korte inhoud: Na de bruiloft gaan Bella (Kristen Stewart) en Edward (Robert Pattinson) op huwelijksreis naar Rio De Janeiro, waar Bella tot haar schrik ontdekt zwanger te zijn. De familie van Edward is in shock door de situatie, die de fragiele band tussen de vampieren en weerwolven nog meer spanning bezorgt. Niemand weet wat te verwachten van deze onwaarschijnlijke zwangerschap. Ondertussen blijft ook de dreiging van de Volturi bestaan.

    Ik ben benieuwd of Gus van Sant of Sofia Coppola, die beiden in aanmerking kwamen voor de regie, een betere film hadden afgeleverd, maar ik betwijfel het. Het ligt niet alleen aan het slechte acteerwerk, de afschuwelijke visuele effecten, het gebrek aan actie, maar zeker ook aan het flutverhaaltje die enkel en alleen maar steunt op de onmiskenbare charismatische uitstraling van één acteur (Robert Pattinson) en de chemie die vrijkomt tussen Edward en Bella. En in plaats om dieper te graven in het verhaal en de personages, kiezen ze resoluut om nog meer van hetzelfde voor te schotelen, met als toetje een shirtloze Taylor Lautner, kwestie om de meisjes helemaal te veroveren. Maar Lautner komt over als een "softie" in plaats van een temperamentvol vat van emoties en spieren, wat op zich misschien meer vonken had opgeleverd in deze steriele prelude van het einde van de saga.

    twilight,breaking dawn,bill condon,eclipse,new moon,stephenie meyer,robert pattinson,kristen stewart,taylor lautner,gods and monsters,carter burwell

    Zelfs al ben ik geen grote Harry Potter fan, moet ik bekennen dat in deze saga wel sprake is van sterk acteerwerk, geslaagde visuele effecten én bovenal een verhaal dat steek houdt en ons weet te verrassen. Meer nog, telkens wanneer de film afwijkt van het koppel Edward en Bella, stuikt het verhaal in mekaar. Het boek legt de klemtoon op de zintuiglijke en buitenzintuiglijke gaven, maar deze komen uiteindelijk maar zelden aan bod in de verfilming. Bepaalde personages kunnen gedachten lezen, hebben een ver ontwikkeld reuk-orgaan of horen een hartslag, maar deze zaken gaan verloren in de vertaling naar het beeld. Bill Condon lijkt ook geen moeite hebben gedaan om een visueel equivalent te vinden.

    twilight,breaking dawn,bill condon,eclipse,new moon,stephenie meyer,robert pattinson,kristen stewart,taylor lautner,gods and monsters,carter burwelltwilight,breaking dawn,bill condon,eclipse,new moon,stephenie meyer,robert pattinson,kristen stewart,taylor lautner,gods and monsters,carter burwelltwilight,breaking dawn,bill condon,eclipse,new moon,stephenie meyer,robert pattinson,kristen stewart,taylor lautner,gods and monsters,carter burwelltwilight,breaking dawn,bill condon,eclipse,new moon,stephenie meyer,robert pattinson,kristen stewart,taylor lautner,gods and monsters,carter burwell

    Na het zien vraag je jezelf af of dit effectief een film was van de maker van het schitterende Gods and Monsters (1998). Het leek wel of hij bij momenten de regie had overgelaten aan zijn regie-assistent. Breaking Dawn slenter van de ene banaliteit naar de andere en je kan je moeilijk ontdoen van de indruk dat ze dit allemaal in 40 minuten hadden kunnen vertellen in plaats van 117 minuten. Zelfs de talentvolle componist Carter Burwell moest plaats ruimen voor ordinaire zangpartijen die de soundtrack domineren. Ik denk dat er weinig films bestaan waar de grote meerderheid van de bioscoopbezoekers tot de consensus kunnen komen dat The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 1 een slechte film is. Of de 5de film het beter zal doen? …waarom zou het?

    rating

    Beoordeling: 1 / 5
    Recensie door op 13 november 2011

    ***Related Posts***
    21/12/2010: Eclipse review
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    01/06/2009: The Twilight Saga: New Moon trailer
    16/03/2009: The Twilight Saga: Eclipse in regie van Drew Barrymore?
    11/10/2008: Twilight maakt indruk

     

    *** The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 1 trailer ***

  • Dreamgirls met Eddie Murphy en Beyoncé Knowles

    Pin it!

    Ik sta niet echt te trappelen voor een musical. Het is het genre wat ik het minst graag zie. En nochtans heeft dit weinig te maken met muziek en zang in film, want ik stoor me er niet aan bij animatiefilms. Waarschijnlijk heeft het wel iets te maken met het vaak weinig interessante en zeemzoeterige verhaal, ontsiert met overdreven en slecht acteerwerk. Maar Dreamgirls (2006) van de talentvolle regisseur Bill Condon (Kinsey, Gods and Monsters), een spetterende musical met een cast die sterren bevat als R&B-zangeres Beyoncé Knowles, Oscarwinnaar Jamie Foxx en veteranen Danny Glover en Eddie Murphy kan misschien wel mijn belangstelling wekken. Tel daarbij een doortimmerd verhaal over de opkomst en vooral de ondergang van een fictief zangtrio The Dreamettes en een degelijke kandidaat voor de Oscaruitreiking van dit jaar is geboren.

    Korte inhoud: Effie White (Jennifer Hudson), Deena Jones (Beyoncé), en Lorrell Robinson (Anika Noni Rose), drie vriendinnen uit Chicago, vormen samen het zangtrio The Dreamettes. Samen met hun 'songwriter' en Effie’s broer, C.C. White (Keith Robinson), reizen ze naar New York om mee te doen aan een talentenjacht in het Apollo Theatre. Ondanks dat ze dit verliezen blijkt de ambitieuze manager Curtis Taylor, Jr. (Jamie Foxx) wel in hen geïnteresseerd. Curtis maakt van The Dreamettes een beroemd trio in de 'pop music scene'. Lead zangeres Effie wordt vervangen door de aantrekkelijkere Deena en uiteindelijk ook uit het trio gezet. The Dreamettes worden dan The Dreams, met een lichter geluid en een chique look en ze worden wereldberoemd. Maar het geld en de faam brengen hen echter niet alleen maar geluk.

    Dreamgirls trailer

    De film is gebaseerd op een succesvolle Broadway-musical en betekent voor Beyoncé de grote doorbraak als een serieuze actrice. Gek genoeg moet dit voor veteraan Eddie Murphy ook een omwenteling betekenen in zijn carrière. Na de film zouden we hem dan toch weer zien als het vertrouwde personage van Axel Foley in Bevely Hills Cop IV. Maar Murphy heeft ook nog een pak andere projecten op hem wachten. Zo mag hij met ‘mijn’ ruimteschip vliegen in Starship Dave (2008) en een Rush Hour-achtig project in regie van Brett Ratner. Eddie speelt in Dreamgirls de doorgewinterde soulzanger Jimmy Early die een verhouding begint met één van The Dreamettes. Murphy maakt een grote kans om komend jaar genomineerd te worden voor een Oscar, en zelfs een grote kanshebber (samen met Martin Scorsese voor beste regie voor The Departed) op het beedlje. Dreamgirs komt bij ons uit op 28 februari 2007.