bienvenue chez les chtis

  • Belgische regisseur Fabrice Du Welz ontslagen op Colt 45

    Pin it!

    Het ziet er naar uit dat de Belgische regisseur Fabrice Du Welz, die indruk maakte met zijn horrorfilm Calvaire (2004), ontslaan is door Franse super-producer Thomas Langmann (The Artist, Astérix aux Jeux Olympiques) tijdens de reshoots van Colt 45 (2013), wat zijn derde langspeelfilm moet worden. Fabrice Du Welz blijft zijn naam op de affiche behouden, maar zou geen controle meer hebben over de verdere afwikkeling van de film.

    affiche of poster van colt 45 van fabrice du welz

    Korte inhoud: Colt 45 is een misdaadfilm die draait rond Vincent (Ymanol Perset), een jonge wapenhandelaar en getalenteerd schietinstructeur van de Nationale Politie. Zijn leven wordt op zijn kop gezet wanneer hij wordt meegesleurd in een spiraal van geweld, na zijn ontmoeting met de corrupte flik Milo Cardena (Joey Starr).

    Het is geen Belgische maar wel een Franse productie, en Fransen staan wel bekend voor hun politiefilms. Qua verhaal lijkt het een beetje op een soort Training Day (2001), maar dan met een reeks bekende Franse koppen, waaronder ook Gérard Lanvin, Philippe Nahon en Alice Taglioni.

    De reden van zijn ontslag is niet duidelijk. Van wat wij hier hebben kunnen opvangen zou er een conflict geweest zijn met de rapper Joey Starr (La Marque des Anges), die meestal een zware jongen vertolkt zowel voor de camera als erachter. Voor de reshoot eiste hij zelfs het vertrek van de regisseur of dreigde zelfs niet meer naar de set te komen als Fabrice nog aanwezig was. Langmann die de goede vrede wou behouden en de reshoots echt wel nodig had, gaf de regisseur dan maar de bons. Wie de film nu zal afwerken is ook niet duidelijk gezien de productie er nu wel alles zal aandoen om deze schandvlek zoveel mogelijk te maskeren.

    Dat een producer of filmstudio een regisseur ontslaat omdat deze de productie in het honderd laat lopen en zwaar over budget gaat (cf. 47 ronin, Babylon A.D. ), kan ik nog enigszins begrijpen. Maar dat een rapper, die zelfs geen goed acteur is, er in zou slagen om de regisseur opzij te schuiven, zou ik toch wel kras vinden. Maar dat Joey Starr een moeilijk mens is om mee te werken, dat weet iedereen. Het zou me zelfs verbazen dat Fabrice Du Welz überhaupt met deze omhooggevallen rapper wou werken, en dat dit waarschijnlijk een vraag was van de producer in een poging wat ronkende namen op de affiche te plakken. Echter onbegrijpelijk is dat de producer zomaar de eisen van een acteur zou hebben ingewilligd. Een prent waar de regisseur het is afgebold of waar de regisseur zijn C4 heeft gekregen, werpt altijd een schaduw op de film zelf, en zoiets is nooit goed voor de promotie... Hoewel, ziehier DeFilmBlog die er een artikel over schrijft. Maar wij doen dit in de eerste plaats voor de ondersteuning van een talentvol Belgische filmmaker, die we hopelijk nog in tal van films mogen aantreffen.

    Wij kennen het fijne niet van de zaak, en kunnen enkel maar afgaan op wat insiders ons vertellen, maar in deze kan ik me niet ontdoen van het gevoel dat Langmann hierin waarschijnlijk een belangrijke rol heeft gespeeld. Laten we immers niet vergeten dat het een gehaaide zakenman is die een paar jaar geleden een rechtszaak heeft gewonnen tegen Pathé, en 30% van de netto winsten heeft kunnen opstrijken van Rien à Déclarer (2010) van en met Dany Boon. Claude Berri, de vader van Langmann, had immers een contract voor 3 films met Dany Boon, en er waren er nog maar twee gemaakt La Maison du Bonheur (2006) en de kaskraker Bienvenue chez les Ch'tis (2008). De gewiekste Langmann ging wachten tot de film in de zalen was en succes boekte om een proces te beginnen. Zo nam hij nul risico, stak hij er ook geen energie in en kon hij lopen met 12 miljoen euro. Rien à Déclarer bracht 68 miljoen euro op (30% = 20,4 miljoen, maar de rechter stelde een limiet op van 12 miljoen). Film kan ook harde business zijn, zelfs in Europa.

  • Nicolas Sarkozy krijgt zijn biopic

    Pin it!

    Het is allemaal misschien wat vroeg, maar net zoals George Bush Jr. en W. (2008), zal binnenkort ook Nicolas Sarkozy (pic) zijn biopic hebben, en in tegenstelling tot de biopics La Môme (2007) van Edith Piaf of Serge Gainsbourg met Gainsbourg (2010), is het de bedoeling een kritisch portret te brengen van de machtspelletjes binnen het Franse establishment in een media-geil klimaat. Een politieke thriller à la Oliver Stone, volledig geproduceerd door het Franse Gaumont en Mandarin Cinema die al heel wat succesvolle Franse komediefilms heeft gemaakt.

    nicolas sarkozy,biopic,la conquete,w,la mome,gainsbourg,xavier durringer,patrick rotman,jacques chirac,carla bruni,bienvenue chez les chtis,les aventures extraordinaires dadèle blanc-sec,the queen,the west wing,oliver stone

    Het filmproject zal La Conquête (2011) heten en geregisseerd worden door de zo goed als onbekende Xavier Durringer. Het scenario is dan weer van de hand van Patrick Rotman die ook al wat ervaring heeft met het onderwerp gezien hij documentaires over Chirac (2006) en Francois Mitterand heeft geschreven en geregisseerd.

    De rol van de president zal vertolkt worden door de niet zo aantrekkelijke maar toch talentvolle Denis Podalydès (pic). Bij de credits zie ik geen Carla Bruni vertolking, dus ga ik van de veronderstelling uit dat de film zal gaan over de politieke beginjaren van Sarko rond zijn overwinning van de verkiezingen, met ondermeer zijn aanvaring met Dominique de Villepin en Jacques Chirac. Misschien ook zijn relatieproblemen met Cécilia Sarkozy. Ik lees in de pers-briefing dat het verhaal zou beginnen vanaf de 6de mei 2007, met de overwinning van de verkiezingen, maar dat we via flash-back’s in de tijd zullen teruggaan, te beginnen in 2002 wanneer Chirac hem zei dat hij hem nooit zou aanduiden als eerste minister.

    Ik heb al heel wat Britse en Amerikaanse films gezien die de regering op de korrel namen, met verhalen van corruptie of bedrog, maar zelden heb ik Franse films gezien die de eigen regering op de rooster legt. En eigenlijk valt er heel wat over te zeggen. Sarkozy heeft ook zijn donkere en manipulatieve kantjes. Ook Fransen zijn gepassioneerd door politiek, maar zij kregen de voorbije jaren enkel maar komedie en politiefilms voorgeschoteld in plaats van politieke thrillers. Benieuwd of deze film veel bezoekers naar de zalen zal trekken. In ieder geval minder dan Bienvenue chez les Ch'tis (2008), maar misschien wel meer dan het dure Les aventures extraordinaires d'Adèle Blanc-Sec (2010) van Luc Besson.

    De reden waarom er zo weinig realistische portretten worden gemaakt van Franse regeringsleiders van de laatste jaren is omdat Frankrijk er een strenge privacy-reglementering op nahoudt. De film die we te zien zullen krijgen zal dus niet fel afwijken van datgene wat algemeen al in de pers werd uitgesmeerd. Verwacht dus niet al teveel fictie om het gegeven wat op te peppen. Maar liefhebbers van The West Wing (1999) en The Queen (2006) zullen hier wel plezier aan beleven.

    *** La Conquête trailer ***

  • Hollywood omzet steeg met 2% in 2008

    Pin it!

    Je kunt je soms afvragen waarom Hollywood zo’n idiote beslissingen neemt wanneer ze voor de zoveelste keer een klassieker een face-lift willen geven of een Aziatische horrorfilm willen remaken, of wanneer ze verzeild geraken in een sequel-rage. Het antwoord ligt voor de hand: GELD. En als men de cijfers mogen geloven doen ze het beter dan wie dan ook. De Noord-Amerikaanse box-office heeft een 2% stijging vertoond in 2008, en dat in tijden van crisis kan zeker tellen. Zo zie je maar dat het niet overal 'kommer en kwel' is en dat er heus nog vaste waarden zijn. Toch waren er in 2008 iets minder tickets verkocht dan in 2007 (1,36 miljard tickets in 2008 vergeleken met 1,40 miljard in 2007), en waren de prijzen een paar centiemen duurder. Er zijn trouwens ook een record aantal films gemaakt in 2008, dus kan je de 2% wel een beetje relativeren. Toch spijtig dat de films niet beursgenoteerd zijn, anders was ik vandaag al schatrijk :) Het zijn de mensen van Yahoo die het nieuws breken:

    It was a photo finish, but North American movie-ticket sales hit the wire in a furious gallop to post an annual gain of almost 2%, with a record haul of $9.78 billion in estimated grosses.

    Avid holiday moviegoing helped the industry rewrite the history books in the home stretch, though substantial ticket-price boosts helped pad the tally. Industry estimates put average U.S. ticket prices at about $7.20, or almost 4.7% higher than in 2007.

    Twilight posterThe Dark Knight posterThe Chronicles of Narnia Prince Caspian posterDelgo poster

    En het zijn voornamelijk de comicbook-adaptaties die de box-office hebben gekruid. Films als The Dark Knight (2008) maar ook Iron Man (2008) hebben respectievelijk 531'006'084 dollar en 318'313'199 dollar opgebracht in de Sates, en staan op de 1e en de 2de plaats van de box-office top van 2008. En als signiaal kan dit wel tellen, dus mogen we in de komende jaren nog meer comic adaptaties verwachten.

    Maar filmjaar 2008 had ook een paar box-office verrassingen, zoals bijvoorbeeld Twilight (2008) die zomaar eventjes tegen alle verwachtingen in zijn productiebudget van 37 miljoen dollar verviervoudigde in de Sates. Zelfs verderfelijk vertier als High School Musical 3: Senior Year (2008) bracht met zijn 11 miljoen dollar budget zomaar eventjes 90 miljoen dollar op. Dergelijke box-office hits komen niet alle dagen voor.

    Maar uiteraard waren er ook een aantal box-office teleurstellingen en box-office flops (wanneer een Amerikaanse film zijn productiebudget niet kan terugwinnen tijdens zijn US-bioscoop-release). De duurste bondfilm ooit Quantum of Solace (2008) deed het minder goed dan zijn veel goedkopere voorganger Casino Royale (2008). Ook The Chronicles of Narnia: Prince Caspian (2008) deed een magere indruk met een recette van 141 miljoen op een productiebudget van 200 miljoen. En wie had er kunnen geloven dat The X-Files: I Want To Believe (2008) met een super laag productiebudget van 30 miljoen dollar nog maar nipt 21 miljoen opbracht in de States. Het is niet altijd zo dat een zwakke film wordt afgestraft aan de kassa, maar in dit geval is dat dus wel het geval. De grootste box-office flop van het jaar staat op naam van de animatieprent Delgo (2008) die met zijn productiebudget van 40 miljoen en zijn wijdverspreide release nauwelijks 500'000 dollar opbracht. Dat moet pijn doen.

    Loft picBienvenue chez les chtis pic
    Loft © Woestijnvis - Bienvenue chez les Ch'tis © Pathé

    In Belgie lijkt de omzet een beetje te zijn gekrompen met een terugdringing van het ticketverkoop met 3,7% in vergelijking met vorig jaar en een onveranderde (maar desondanks dure) ticketprijs van ongeveer 7,50 euro. De Belgische bioscopen hebben vorig jaar 21,2 miljoen bezoekers over de vloer gekregen. De film Loft (2008) (920.000 bezoekers) van regisseurs Bart De Pauw en Erik Van Looy en de Franse film Bienvenue chez les Cht'is (2008) (940.000 bezoekers) redden echter wel de meubelen.

    ***Related Posts***
    30/12/2008: Casino Royale deed het beter dan Quantum of Solace
    31/10/2007: Laatavondfilms Kinderen Niet Toegelaten
    18/01/2007: Top 10 box-office succes in 2006
    28/11/2006: Duurste Belgische film slechts 200'000 bezoekers
    03/01/2006: Bescheiden box-office resultaat in 2005
    30/07/2005: Crisis in Hollywood