De FilmBlog

De trailer zag er te gek uit maar Dark Shadows (2012) van Tim Burton, gebaseerd op de Britse 60's tv-serie, is toch maar een teleurstelling. Nochtans was deze bovennatuurlijke vampierenreeks een kolfje naar de hand van Burton en Johnny Depp. Dat de film ondertussen niet kan overtuigen aan de box-office, en waarschijnlijk in het rood zal eindigen, komt niet als een verrassing.

Korte inhoud: We bevinden ons in het jaar 1752, Joshua en Naomi Collins zeilen met hun jonge zoon Barnabas van Liverpool, Engeland naar Amerika om er een nieuw leven te beginnen. Maar zelfs de enorme oceaan is niet groot genoeg om de mysterieuze vloek die op hen rust te ontsnappen. Na twee decennia heeft Barnabas (Johnny Depp) de wereld aan zijn voeten, of op zijn minst de stad Collinsport in Maine. De baas van Collinwood Manor is rijk, machtig en een onverbeterlijke playboy ... totdat hij de foute maakt door het hart te breken van Angelique Bouchard (Eva Green). Een heks, in elke zin van het woord, die Barnabas verdoemt tot een lot erger dan de dood. Zeer maakt van hem een vampier, om hem vervolgens levend te begraven. Twee eeuwen later wordt Barnabas per ongeluk bevrijd uit zijn graf en komt in de zeer veranderde wereld van 1972. Hij keert terug naar Collinwood Manor om te constateren dat zijn landgoed is verkommerd tot een ruïne. Met de disfunctionele overblijfselen van de Collins familie verging het niet veel beter ...

Het resultaat is een vervelde en onsamenhangende adaptatie, die nog maar weinig met de oorspronkelijke serie van doen heeft. Tim maakt om de zoveel jaar een bangelijke prent, maar tussendoor stelt hij zich tevreden met commercieel afgelikte, en half-grappige troep, en deze prent mag je gerust tot deze orde degraderen. De scenarist van dienst, Seth Grahame-Smith, heeft zich verkeken op deze prent en maakt een slechte beurt met zijn eerste langspeelfilm-script. Ik vraag mij af of hij een betere film zal afleveren met die andere vampierenfilm Abraham Lincoln: Vampire Hunter (2012). Volgens mij heeft hij iets teveel hooi op zijn vork genomen en had hij misschien beter een volledig jaar gewijd aan één mainstream Hollywood film, in plaats van twee. Hij heeft de ervaring niet van een Steven Zaillian, en zelfs Zaillian neemt zijn tijd om een goed scenario te laten rijpen. De prent waggelt van de komedie, naar de horror in de melodrama, om nadien in de parodie te vervallen. Een beschamende prestatie, zeker in het licht van al het aanwezig talent (regie, cast, muziek van Danny Elfman, DoP Bruno Delbonnel, ...) en het geld (150 miljoen dollar) die tegen dit project werd gesmeten. Had Seth Grahame-Smith dit scenario overhandigd als eindwerk op het Rits of Sint-Lucas, dan kan ik je nu vertellen dat het een dikke buis zou opgeleverd hebben. Het is één grote puinhoop.

En van talent gesproken, daar was er geen tekort aan. Te beginnen met Michelle Pfeiffer, de ravissante Bella Heathcote, de sensuele Eva Green en de talentvolle Chloë Grace Moretz die altijd een meerwaarde blijft aan om het even welk filmproject. Anderzijds zijn er acteurs die nauwelijks aan het verhaal te pas komen, zoals die van Jonny Lee Miller die gaandeweg gewoon werd vergeten. Ook de muse van Burton Helena Bonham Carter komt eigenlijk nauwelijks aan het verhaal te pas, ook al zat ze veelvuldig in de trailers. Ook Christopher Lee heeft een screentime van niet langer dan 30 seconden. WTF?!

En zo zijn er nog onbegrijpelijke plotwendingen en schreeuwende tekortkomingen. Op een gegeven moment hebben Barnabas (Depp) en Angelique (Green) seks met elkaar, ook al haat hij haar en hij een crush heeft op Victoria (Heathcote). Begrijpen wie begrijpen kan. Victoria wordt ook in het begin van de film benaderd alsof ze een hoofdpersonage is (we horen haar gedachten en volgen haar verhaal), maar dan vergeten we ze voor een vol uur om daarna terug de draad op te pikken met wat flashbacks. En ja, nadien wordt ze weer uit het verhaal geknipt. Als kijker krijg je er noch kop of staart van. Op een geven moment vertelt ze aan Barnabas dat de kleine David (Gulliver McGrath) hem als een idool ziet – ook al hebben Barnabas en David geen enkele woordenwisseling gehad. En mocht deze er al geweest zijn, dat hebben ze die scène uit de montage geknipt. Op een gegeven moment maakt het allemaal niet veel meer uit.

En terwijl je als kijker al verlangt naar de end-credits, maken ze nog even de tijd voor een aantal getelefoneerde onthullingen om zo de deur open te zetten voor een sequel. Ik had na de visie het gevoel dat Tim Burton eigenlijk niet veel zin had om deze adaptatie te maken. Het viel me ook op dat hij geen producer-credit had, maar bijvoorbeeld wel op Abraham Lincoln: Vampire Hunter. Johnny Depp heeft wel een producer-credit, en dat is dan wel logisch gezien je het ook als zien als een Johnny Depp film. De creativiteit in deze prent staat in ieder geval op een laag pitje en de humor is nooit echt uitgesproken. De toon wisselt, net zoveel als de motivaties en drijfveren van de personages. Deze bijna 2 uur durende kwakkel is deze week in première gegaan…ik zou zeggen, aan The Avengers (2012) zal je meer plezier beleven.

***Related Post***
30/03/2012: Dark Shadows posters

Regisseur Tim Burton heeft vorig jaar geen films uitgebracht, maar zal er twee uitbrengen in 2012, met name de animatiefilm Frankenweenie (2012) over Victor die zijn hondje terug tot leven brengt met alle gevolgen van dien. Maar ook Dark Shadows (2012) (pic). Deze vrij aparte vampierenfilm zou bij ons op 9 mei 2012 in de bioscoop moeten draaien.

Korte inhoud: We bevinden ons in het jaar 1752, Joshua en Naomi Collins zeilen met hun jonge zoon Barnabas van Liverpool, Engeland naar Amerika om er een nieuw leven te beginnen. Maar zelfs de enorme oceaan is niet groot genoeg om de mysterieuze vloek die op hen rust te ontsnappen. Na twee decennia heeft Barnabas (Johnny Depp) de wereld aan zijn voeten, of op zijn minst de stad Collinsport in Maine. De baas van Collinwood Manor is rijk, machtig en een onverbeterlijke playboy ... totdat hij de foute maakt door het hart te breken van Angelique Bouchard (Eva Green). Een heks, in elke zin van het woord, die Barnabas verdoemt tot een lot erger dan de dood. Zeer maakt van hem een vampier, om hem vervolgens levend te begraven. Twee eeuwen later wordt Barnabas per ongeluk bevrijd uit zijn graf en komt in de zeer veranderde wereld van 1972. Hij keert terug naar Collinwood Manor om te constateren dat zijn landgoed is verkommerd tot een ruïne. Met de disfunctionele overblijfselen van de Collins familie verging het niet veel beter ...

De film is gebaseerd op de cult tv-serie Dark Shadows (1966-1971). Naast Eva en Johnny zien we ook nog vertolkingen van Michelle Pfeiffer, Jonny Lee Miller, Chloë Grace Moretz, Helena Bonham Carter, Jackie Earle Haley en Bella Heathcote. De eerste afbeeldingen van de film zien er geweldig uit en kijk nu al uit naar de trailer.

Burton heeft trouwens plannen om een live-action bewerking te maken van Pinocchio (2013) voor Warner Brothers. Hij heeft zijn oog laten vallen op Robert Downey Jr. voor de rol van Geppetto, in het klassieke verhaal van Carlo Collodi. Net als bij Burton's uitvoering van Alice In Wonderland (2010) lijkt ook deze film een vervolg te worden op het origineel, waarbij Geppetto op zoek gaat naar de vermiste trekpop. Het scenario voor Pinocchio is geschreven door Bryan Fuller, die we ook kennen van zijn scripts voor onder meer Dead Like Me, Pushing Daisies en Heroes. Vreemd genoeg is ook regisseur Guillermo Del Toro is momenteel bezig met de voorbereidingen van een stop-motion versie van het Pinocchio (2014)-verhaal.

Justin Timberlake zagen we dit jaar nog maar net in Friends with Benefits (2011), en hier duikt hij al op in de nieuwe Andrew Niccol film In Time (2011). Niccol heeft een paar jaar gelden één van de beste debuutfilms ooit gemaakt, met name Gattaca (1997), en regisseerde onlangs nog Nicolas Cage in Lord of War (2005). De man is niet alleen een talentvolle regisseur, maar tevens een geniale scenarist (The Terminal, The Truman Show).

Korte inhoud: Welkom in een wereld waar tijd het ultieme betaalmiddel is geworden. Het verouderingsproces stopt op de leeftijd van 25 jaar, maar er zit een addertje onder het gras: je bent genetisch gemanipuleerd om nog één jaar te leven, tenzij je je nakende dood kan afkopen. De rijken “verdienen” tientallen jaren per keer (en blijven 25 jaar), waardoor ze nagenoeg onsterfelijk worden, terwijl de rest genoeg uren bij elkaar smeekt, leent of steelt om de dag door te komen. Wanneer een jonge man (Justin Timberlake) in het bezit komt van een fortuin aan tijd, wordt hij valselijk beschuldigd van moord. Hij wordt gedwongen op de vlucht te slaan met een mooie gijzelaar (Amanda Seyfried). De liefde van het duo, dat van minuut tot minuut leeft, wordt een sterk wapen in hun oorlog tegen het systeem.

De film heeft een solide cast, ook al zit Justin Timberlake niet bij mijn Top 20 van favoriete acteurs en de krankzinnige plot spreekt me vreemd genoeg wel aan. Het is het soort verhaal die erop of eronder kan zijn. Denk maar aan The Happening (2008) die op zich wel een leuk concept had voor een film, maar de uitwerking was lachwekkend slecht. Gelukkig heeft regisseur Niccol wel een betere reputatie. Enkel spijtig dat de 4 minuten lange trailer zoveel onthult van het verhaal. Het is alsof je de gehele film voorgeschoteld krijgt. Jullie zijn dus bij deze gewaarschuwd.

Olivia Wilde is dan weer te zien in allerhande science-fiction films de laatste jaren (Tron, Cowboys & Aliens), en ik kan dit alleen maar toejuichen. Vreemd genoeg zou ze de moeder spelen van Justin, die in het echte leven wel 3 jaar ouder is dan Olivia. Daarnaast zien we Cillian Murphy als de villain, naaste een karrenvracht van jonge acteurs en actrices. Tja, nu hebben ze een excuus om allemaal jonge acteurs te casten (Alex Pettyfer, Johnny Galecki, Matt Bomer, Elena Satine, Vincent Kartheiser, Yaya DaCosta, Bella Heathcote, Rachel Roberts, Jessica Parker Kennedy), gezien dit ook deel uitmaakt van het concept is van de film.

Het wordt zeker wel een leuke film en ook de James Bond referenties in de trailer laten vermoeden dat de regisseur niet meteen interesse heeft in moralistisch gepalaver, maar eerder een leuke science-fiction thriller wil maken. En het zou me niet verbazen dat deze prent misschien wel eens in mijn Top 10 van Beste films van 2011 zal belanden. De toekomst zal het uitwijzen, meer bepaald op 30 november 2011.