De FilmBlog

En hier hebben we nog een editie van onze filmposter clichés. Na de tussen de benen posters en de rug aan rug posters, zijn hier de kijk in mijn oog posters, een cliché die vooral gebruikt wordt bij thrillers.

***Related Posts***
18/05/2012: Poster clichés #3: Look into my Eye
13/02/2012: Poster clichés #2: Back to Back
09/02/2012: Poster clichés #1: Through Her Legs

Ik ben zelf geen grote fan van Sam Worthington. De man heeft me niet kunnen bekoren in Terminator Salvation (2009), nog minder in Avatar (2009) en helemaal niet in Clash of the Titans (2010). Ik keek dus zelf niet meteen uit naar Man on a Ledge (2012).

Korte inhoud: Wanneer politieagent Nick (Sam Worthington) onterecht veroordeeld wordt voor een misdaad, grijpt hij de eerste mogelijkheid aan om te ontsnappen. Na zijn ontsnapping wil hij nog maar één ding; zijn onschuld bewijzen. Hij klimt op het dak van een hotel en dreigt naar beneden te springen. De politie besluit de vrouwelijke onderhandelaar Lydia (Elizabeth Banks) in te schakelen om met de man te gaan praten. Nick doet er alles aan om zijn onschuld te bewijzen en gaat daarbij, met behulp van zijn broer (Jamie Bell) en diens vriendin (Genesis Rodriguez), geen enkel gevaar uit de weg. Hij heeft de hulp van Lydia nodig om zijn doel te kunnen bereiken. Terwijl Lydia in een tweestrijd verkeert, worden de kansen van Nick steeds geringer.

De kracht van Man on a Ledge ligt echter niet bij de vertolkingen dan wel bij het script van Pablo F. Fenjves, die hier niet ver was om één van de betere heistfilms op papier te zetten sinds Inside Man (2006), ook al hebben beide films te kampen met heel wat onlogische plotpunten (maar dat ligt nu eenmaal ingebakken in dit filmgenre). De zwakte van de film zit bij de vertolkingen. Had regisseur Asger Leth, die met deze film zijn debuut maakte, een betere casting gemaakt, dan had bijvoorbeeld de romance tussen Worthington en Banks veel beter kunnen werken. Nu is de chemie tussen beiden compleet zoek. Daarnaast worden acteurs zoals Ed Harris onvoldoende benut. Ik had de indruk dat de regisseur ook iets teveel was afgeleid door de niet-onaardige decolleté van Genesis Rodriguez.

Ik ben verzot op debuutfilms, vaak omdat regisseurs alles uit de kast halen om hun beste prestatie neer te zetten. Maar in deze debuutfilm mis ik de magie, de originaliteit en de nauwkeurigheid. Man on the Ledge is geen slechte film, maar had véél beter geweest in de handen van een andere cineast. De film zullen we binnen een maand vergeten zijn en niemand zal er nog over spreken, in tegenstelling tot een film als Inside Man. Het script was een paar regels verwijderd van een heist-meesterwerkje, maar nu blijft het wat steken bij dialoogscènes en een tweede helft die iets teveel het pad kiest van de 'voor-de-hand-liggende-verwikkelingen'. Maar deze prent is nooit echt saai, en dat is op zich ook wel een opsteker. Er zit altijd wel ergens een subplot die het vuur aanwakkert, maar nooit voldoende om de film echt te ontvlammen. Als jullie deze Man on a Ledge nog niet hebben gezien in de bioscoop, wachten jullie misschien beter op zijn dvd-release.

De filmmarkt is zich aan het verleggen. Terwijl nog zo'n 15 jaar geleden de VS-markt nog steeds de belangrijkste markt was, begint de niet-Amerikaanse markt steeds meer terrein te winnen. Vroeger had je een 50/50% verdeling van de box-office cijfers tussen de VS en de rest van de wereld, terwijl je tegenwoordig eerder een 30/70 % verdeling krijgt. En een markt die een uitstekend jaar achter de rug heeft is Rusland, die zomaar eventjes de miljard dollar grens heeft overschreden. Volgens Variety hebben ze in vergelijking met 2010 wel iets minder tickets verkocht, maar de duurdere 3D-films hebben alles kunnen compenseren.

En ook al blijven het hoofdzakelijk Hollywood films die de box-office op gang brengen, zullen distributeurs steeds meer oog hebben voor de wensen van een niet-Amerikaans publiek. Komt dat ten goede aan de kwaliteit van de films? Nope! Het internationaal publiek is in geen geval kritischer dan het Amerikaanse publiek.

De Russische speelfilms vertegenwoordigen 14,7% van de totale box-office, terwijl de meest succesvolle films de volgende zijn: Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides (2011) met 63 miljoen dollar, Puss in Boots (2011) met 50 miljoen dollar en Transformers: Dark of the Moon (2011) met 45 miljoen dollar. De enige Russische film in de top 10 is Vysotsky: Thank God I'm Alive! (2011) die afklopte met een slordige 27 miljoen dollar.

Maar ook al zorgt de 3D cinema in Rusland voor de boost in inkomsten, zien we toch dan er in de States al een terugval bezig is. Zoals ik hier al eerder zei op deze filmblog heeft de 3D-techniek geen toegevoegde waarde en komt het de kijkervaring slechts ten goede bij specifieke films (animatie en horrorfilms). Het is De Standaard die uitpakt met een artikel over de 3D kater van 2011. De 3D-hype loopt op zijn laatste benen. Tegenwoordig is het zo dat 3D-versies het vaak minder goed dan hun 2D-broer. En wie wordt OPNIEUW de dupe in dat verhaal? Zoals gewoonlijk, de bioscoop-distributeur. Zij hebben opnieuw heel wat investeringen moeten maken, en zullen binnenkort hun 3D-politiek mogen herzien. Panasonic-topman Andrew Denham zei het al in Wired: "Hollywood heeft 3D beschadigd door na Avatar zoveel slechte 3D-films uit te brengen. We hebben ons publiek al meermaals ontgoocheld en er is een wantrouwen gegroeid." Met andere woorden: 3D-drollen als Clash of the Titans (2010) hebben bezoekers zo ontgoocheld, dat ze nu wel twee keer nadenken voor ze extra geld uitgeven voor een 3D-film.

Gelukkig hebben de bioscoop-uitbaters bij ons hun gezond verstand gebruikt en een nuchtere analyse gemaakt van de 3d-cinema. Myriam Dassonville van Kinepolis zei het volgende: "We hebben 3D nooit als de nieuwe kleurenfilms beschouwd. We hebben er nooit wonderen van verwacht. We geloven erin, we hebben er ook in geïnvesteerd, maar nooit blind." Maar ook tv-kanalen staan nog niet te springen om de overgang te maken naar 3D-tv, voor de simpele redenen dat 3D-televisies in de huiskamer eerder een zeldzaam fenomeen is. Van de 500'000 blu-rays die in ons land werden verkocht vorig jaar zijn slechts 6% 3D films. De meeste gezinnen hebben zelfs nog geen blu-ray player, laat staan dat ze 3D-ready zijn.

***Related Post***
04/10/2011: Het einde van de 3D brilletjes in zicht

James Cameron staat al bijna dertig jaar aan de absolute top in Hollywood. Hij is het synoniem voor lucratieve filmprojecten en is één van de meest gerespecteerde, op handen gedragen en gegadigde cineasten die de filmindustrie ooit gekend heeft. Zijn oeuvre is misschien niet enorm uitgebreid, maar wel legendarisch. Enkele jaren terug was iedereen het roerend eens dat de man garant stond voor kwalitatief top entertainment, sinds de release van Avatar is daar echter een kentering in gekomen.

Hij heeft twee kampen gecreëerd. Het ene kamp hemelt de 3D technologie en de prachtige wereld van Pandora op tot ongekende hoogten, de antagonisten spreken van een zielloze en overroepen blockbuster die amper de tijd nam om een verhaal te vertellen en die zijn tekortkomingen verborg achter een waaier van kleurrijke effecten en lawaaierige actie.

Ik vind het alvast frappant dat Avatar (2009) niet werd neergesabeld door critici. De film had nagenoeg geen plot, de acteerprestaties waren ondermaats (Sam Worthington kan simpelweg niet acteren, laat staan een miljardenproductie dragen) en de 3D effecten zagen er veel minder indrukwekkend uit dan werd geopperd. Camerons’ gigantische mediacampagne en het hypen van zijn zogezegde revolutionaire doorbraak in 3D cinema hebben uiteindelijk hun vruchten afgeworpen.

Toegegeven, Camerons’ fantasiewereld is bij momenten adembenemend en het is inderdaad een grote stap voorwaarts voor de digitale effectenindustrie. De 3D effecten bieden echter amper een meerwaarde. Hij verpest zijn kans om filmgeschiedenis te schrijven door voluit te kiezen voor een simplistisch verhaaltje dat bulkt van de clichés en voorspelbaarheden, slechte dialogen en een overdaad aan actie en geweld. Zijn imago moet wijken voor de meest lucratieve weg. Entertainment brengen van torenhoog niveau met inhoud is niet meer met hem te vereenzelvigen.

Dit gezegd zijnde was ik dan ook overtuigd dat Aliens (1986) een stukje bevredigende nostalgie ging brengen die de pijn wat kon verzachten. De terugkeer naar het universum van de Xenomorphs sloeg echter wat tegen: De film heeft de tand des tijds op meerdere vlakken niet doorstaan. Het was een slimme zet van Cameron om het vervolg op de eerste Alien (1979) - een horrorfilm - om te toveren tot een actiethriller. Het was immers onmogelijk om het horroraspect van Alien verder uit te diepen, laat staan te overtreffen. De angstaanjagende Alien-wereld houdt hij helemaal intact (met dank aan Stan Winston’s hyperrealistische wezens naar J.R. Giger’s design) & wordt zelfs overtroffen (zie de moeder-Alien in de finale). De Aliens zien er net iets fraaier uit, hun leefwereld wat donkerder en minder plastiekerig. Sigourney Weaver is enorm overtuigend als Ripley: haar vertolking is wederom de motor van de film. De actiescènes zijn geweldig in beeld gebracht en de vernielzuchtige aliens zaaien terreur als nooit tevoren. Naar het einde toe is er een adembenemende climax die ode brengt aan Ridley Scott’s eerste deel, puik werk dus.

Pers en publiek waren laaiend enthousiast na de release in 1986. De film deed het nog beter aan de kassa dan zijn voorganger, en hij werd genomineerd voor 7 Academy Awards (en won de Oscar voor Beste Geluidseffecten en Visuele Effecten). Zie hier dan ook de basis van James Camerons’ triomfantelijke carrière.

Korte inhoud: Aliens speelt zich 57 jaar na de gebeurtenissen van deel 1 af. Ellen Ripley (Sigourney Weaver) is de enige overlevende op het ruimteveer Nostroma en wordt na haar missie door haar opdrachtgever teruggevonden en uit hyperslaap gewekt. Ze moet zich verantwoorden aan 'The Company' waarom haar vorige missie een fiasco werd en haar schip zware schade heeft geleden. Ze vindt helaas geen bewijs dat de boel gesaboteerd werd door een bloeddorstige Alien die haar en de overleden crew tot de dood geterroriseerde.

Nadat Ripley ontdekt dat de planetoïde LV-426 (waar de nachtmerrie met de Alien begon en Ripley een nest eieren aantrof) ondertussen bevolkt is door kolonisten, aangeworven door 'The Company', trekt ze aan de alarmbel. Tot overmaat van ramp is alle contact met de nieuwe bewoners verloren gegaan om onbekende redenen. 'The Company' kan Ripley overtuigen om vergezeld van een ploeg zwaargewapende mariniers en een androïd (Lance Henriksen) de planetoïde te onderzoeken op enig teken van leven. Wat ze daar treffen tart hun ergste nachtmerries. Heel de kolonie is vermist en een ware ravage doet hen het ergste vermoeden. Slechts één klein meisje blijkt nog in leven: Newt (gespeeld door 'one hit wonder' Carrie Henn die hiermee haar enige filmrol tekende). Ze heeft de soldaten nog maar net gewaarschuwd voor een leger extra terrestrials of de basis wordt geteisterd door een bloeddorstige massa Aliens…

Wat zwaar knaagt aan de geloofwaardigheid van de film zijn de nevenpersonages, met name de mariniers, die door de tijd heen wandelende clichés zijn geworden. De kijker zijn persoonlijke betrokkenheid bij de donkere, beangstigende sfeer en de constante dreiging van de buitenaardse Xenomorphs wordt hierdoor deels de kop ingedrukt. De soldaten die Ripley vergezellen zijn gewoonweg onuitstaanbaar. Bill Paxton maakt zichzelf belachelijk als ‘de stoere soldaat die veel praatjes verkoopt maar door de mand valt als de echte strijd begint’.

Ook Jenette Goldstein, die de Mexicaanse Vasquez speelt, is een wandelend cliché. Een uitvergroting van een typische machovrouw-vertolkig. Ze speelt een soort Michelle Rodriguez maar dan in het tienvoudige. Spierballen laten rollen en haar mannelijke collega’s onder de voet lopen roept eindeloze ergernis op. Angst kent ze uiteraard niet en haar belachelijke oneliners doen je maag bijeenkrimpen van plaatsvervangende schaamte. Ook de commandant Apone (Al Matthews),een zwarte die uiteraard als eerste sterft, acteert volgens het boekje. Zelfs de personages van ongewild grappige genregenoot Predator zijn geloofwaardiger dan dit ensemble. Nog en geluk was er Michael Biehn.

Neem daar de onvergefelijk grote plotgaten bij en je bent al veel minder overtuigd dat dit ‘de beste actiefilm aller tijde is’, iets waar critici en fans over heel de wereld het blijkbaar roerend eens over zijn… Er is bijvoorbeeld een scène waarbij Ripley zwaar gewapend een laboratorium binnenwandelt. Een scène later zaaien er ontsnapte aliens uit een proefbuis terreur en ligt haar wapen plots in een andere kamer… Of acteurs die zonder aanleiding een half uur lang uit de picture verdwijnen maar plots uit het niets terug tevoorschijn worden getoverd om zich terug in de actie mengen. De soldaten dragen sensoren om levende wezens te detecteren in de omgeving: de ene scène detecteren ze enkel de aliens en niet henzelf, de andere scène enkel zichzelf en niet de aliens!

Ik kan fouten blijven opnoemen, maar you get the idea… Dat Cameron deze fouten niet heeft weggemonteerd uit zijn Director’s cut maakt het er niet beter op. Je moet vanzelfsprekend oudere films als deze leren relativeren, en dat lukt ook deels, maar de negatieven zijn een te groot struikelblok om te negeren.

Last but not least is het opzienbarend hoeveel James Cameron van Aliens schaamteloos heeft ‘ge-copy-paste’ naar Avatar: De finale van Avatar met het robotpak is bijna een kopij van de finale in Aliens, Michele Rodriguez’ personage is een afkooksel van Vasquez, de ruimteschepen en de aankleding binnenin het schip zijn hetzelfde…. Het bedrijf dat Pandora wilt ontginnen heeft gelijkaardige intenties als 'The Company' en bovendien zien we Sigourney Weaver er ook terug als wetenschapper. Een ode aan eerdere werken kan je dat niet meer noemen…

Aliens blijft een steengoede actiefilm maar veel van zijn oorspronkelijke glorie gaat verloren door de tijd heen. Dan opteer ik persoonlijk toch voor The Thing (1982) van horrormeester John Carpenter. Geen plotgaten, geloofwaardige, sobere personages in een tijdloos geheel.

***Related Posts***
17/01/2011: Geen Alien prequel maar wel een standalone film genaamd Prometheus
06/09/2010: Ridley Scott vertelt over de alien prequels
25/04/2010: Ridley Scott maakt 2 alien prequels
29/04/2009: Alien voor Ridley Scott, Predator voor Rodriguez
07/07/2008: Top 10 Best Monster
28/08/2007: Aliens vs. Predator: Requiem trailer
09/07/2005: Ridley Scott kiest voor Alien 5
10/04/2005: Alien 5 of Gladiator II
09/12/2004: Alien 5 zit er misschien aan te komen
03/11/2004: Alien vs. Predator van Paul W.S. Anderson
27/07/2004: Alien vs. Predator vs. Stupid Scientists

Ik breng u heugelijk nieuws: Steven Spielberg, executive producer van de Transformers trilogie, heeft een meesterzet gedaan door enkele maanden geleden de eye-candy van dienst Megan Fox de laan uit te sturen na haar casting in Transformers: Dark of the Moon (2011) . Dit nieuws werd pas deze week officieel gemaakt.

Megan Fox is dus niét zelf opgestapt, zoals ze ons eerder probeerde wijs te maken. Ze was naar eigen zeggen te druk bezig met andere grootse filmprojecten en had geen tijd meer voor de Hasbro-franchise… Yeah right. Een goedkope smoes, want naast de enorm lucratieve Transformers-rol heeft ze enkel maar slechte b-films om op terug te vallen. Haast niemand wil haar casten vanwege haar extreem moeilijk karakter en beperkte acteermogelijkheden (Ze heeft minder charisma dan een digitale Decepticon) . Om nog maar te zwijgen over haar vele razzie-nominaties en opeenstapeling flops aan de box office, met name Jennifer's Body (2009) .

Nu de echte reden van haar plotse vertrek: De overroepen Fox kon blijkbaar niet om met regisseur Michael 'explosion-fetisj' Bay zijn (terechte) commentaar betreffende haar constante wanprestaties en onredelijke tirades tegen de cast en crew op de set. Ze maakte iedereen het leven zuur en speelde constant de onrealistisch veeleisende diva in een orgie van neerbuigendheid. Als kers op de taart ging ze hevig te keer in één of ander Hollywood roddelblad door Michael Bay op een laffe, tactloze manier uit te maken als 'tirannieke dictator'. Ze vergeleek Michael Bay zelfs met Hitler.

Nadat deze dwaze praat ter ore kwam van filmgod Spielberg, liet deze met één vingerknip de omhooggevallen Fox ontslaan. Het was genoeg geweest, deze lastpost had de boel genoeg op stelten gezet. De Hitler uitspraak was natuurlijk een geschikte opportuniteit om haar bij het groot vuil te zetten. De zelfverklarende ster en haar torenhoog ego krijgen (weeral) een flinke deuk… Het gehele Transformers-team was in feeststemming nadat dit blok aan hun been was verdwenen en er eindelijk doorgewerkt kon worden. Ik citeer met bittere ernst enkele crewleden: "Ze is niet meer waard dan enkele rollen in een handvol pornofilms". Ik concludeer dat haar vertrek de kwaliteit van deze film enkel maar ten goede is gekomen.

Transformers: Revenge of the Fallen (2009) is zoals geweten een zeer slechte film, die naast de overdadige, chaotische CGI effecten en een slecht plot (welk plot?), compleet ten onder ging aan de wanprestatie en onkunde van deze opportunist. Het leeghoofdige ex-model werd voor het vervolg vervangen door Rosie Huntingdon-Whitley, die het ongetwijfeld beter zal doen als Fox daar ze een herseninhoud heeft die iets groter is dan een amoebe. Ik wens Megan Fox alvast veel succes met haar contractonderhandeling bij pornokoning Larry Flint, waar ze onder haar ondeugend alias Foxy Megan een carrière kan opbouwen naar haar niveau.

Ziehier de recentste trailer van het 3e Transformers luik. Het valt niet te ontkennen dat het er allemaal zeer spectaculair uitziet. De actie ziet er duidelijker en scherper uit dan eender welke actiefilm tot op heden, en het apocalyptische aspect spreekt zeker aan. Wordt dit de beste Transformers film tot nog toe? Vroege screenings wijzen alvast in die richting, zowel bij pers als publiek. Er zou sprake zijn van een degelijk (!) script, dat zowaar uitgebreider is dan een bierviltje. De 3D effecten en CGI tot slot zouden Avatar (2009) overtreffen. 3e keer goede keer?

***Related Posts***
30/04/2011: Transformers Dark of the Moon trailer
27/05/2010: Megan Fox gedumpt ten voordele van Rosie Huntington Whiteley
15/09/2009: Megan Fox vergelijkt Michael Bay met Hitler

We hebben twee nieuwe posters van de opkomende The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn (2011), in beeld gezet door Steven Spielberg met de hulp van Peter Jackson als executive producer.

Het zal met zijn productiebudget van 135 miljoen niet de duurste film worden, maar wel een kostelijke. De duurste film ooit zal die andere film zijn van Peter Jackson, met name The Hobbit 1&2 (2012-) die met zijn 500 miljoen dollar ($360M productiebudget + $140M marketing) de James Cameron film Avatar (2009) ($237M productiebudget + $223M marketing) zal onttronen.

Korte inhoud: De jonge verslaggever en avonturier Tintin (Jamie Bell) ontmoet voor het eerst kapitein Haddock (Andy Serkis). Ze gaan samen op zoek naar de schat van Haddocks voorvader, Francis Haddock. Maar zij zijn niet de enigen die de schat willen vinden. Ze zullen daarom eerst een groot aantal tegenstanders en struikelblokken moeten overwinnen, voordat ze de schat zullen vinden én het geheim van de eenhoorn kunnen ontrafelen...

De Tintin film wordt een 3D motion capture animatiefilm gebaseerd op het werk van de Belg, Hergé. De look van de film zal fotorealistisch zijn en niets vergeleken met The Polar Express (2004). Het scenario van de film werd geschreven door Steven Moffat, Edgar Wright en Joe Cornish, die hun script baseerden op The Crab with the Golden Claws, The Secret of the Unicorn en Red Rackham's Treasure. Spielberg had de filmrechten al gekocht in 1983 na de dood van de auteur. De digitale effecten worden verzorgd door Weta Digital, het digitale broertje van de Weta Workshop, die voor de belichting aanwijzingen kregen van Janusz Kaminski. De muziek is dan weer van John Williams.

In de andere hoofdrollen zien we ondermeer Daniel Craig als de piraat Red Rackham en de twee detectives Simon Pegg als Inspector Thompson en Nick Frost als Thomson. De film zou op 23 december 2011 in de zalen moeten draaien. De vraag aan ieders lippen is nu waar de wereldpremière zal doorgaan… in België?

***Related Posts***
20/09/2008: Tintin wordt te duur voor Universal
12/03/2007: Spielberg heeft interesse in Kuifje

Als we de cijfers mogen geloven heeft de Belg de weg naar de bioscoop terug gevonden. Kinepolis kende een groei van 1% in vergelijking met vorig jaar met een bezoekersaantal van 9,6 miljoen bezoekers. De vereniging van de middelgrote en kleinere bioscopen (FCB), doet zelfs beter met een groei van 5% met een gelijkaardig bezoekersaantal. De stijging is echter markanter in het zuiden dan in het noorden van het land. Het grijzer wordende Vlaanderen tekent een stijging van 1,7% terwijl het iets jongere Wallonië een groei kent van maar liefst 8%. Dat heeft deels ook te maken met de opening van de Cinéscope in Louvain-La-Neuve die voor een boost in de cijfers heeft gezorgd.

In Brussel stagneerde de markt, maar officiële cijfers zijn nog niet bekend. In ieder geval is het duidelijk dat meer mensen opnieuw de weg naar de cinema hebben gevonden. Zo zou het bioscoopbezoek in België met 3% zijn gestegen (ruim boven de 21 miljoen bezoekers). De bezoekcijfers kenden trouwens in heel Europa een lichte groei van 0,4%, zo blijkt uit de cijfers die MediaSalles. De grootste groeimarkt is duidelijk Centraal- en Oost Europa met een stijging van niet minder dan 11.4%. In West-Europa doen naast België ook Frankrijk (+2,7%) en Italie (+11%) het goed. In landen zoals Verenigd Koninkrijk, Duitsland en Spanje is er evenwel sprake van een terugval, te wijten aan het zwakke aanbod van films uit eigen bodem.

De meestbezochte films in België waren Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 (2010), Alice in Wonderland (2010), Inception (2010), Twilight: Eclipse (2010), Avatar (2009), Toy Story 3 (2010) en Shrek Forever After (2010). In Vlaanderen kon ook die flauwe komedie van Jan Verheyen, Zot van A. (2010), een plaatsje verzilveren in de top tien. Aan Franstalige kant was het Mr. Nobody (2009).

En als we eerste resultaten van 2011 bekijken zou deze positieve trend zich wel kunnen verder zetten. Het jaar werd al goed ingezet, en in het bijzonder met een film uit eigen bodem zoals Rundskop (2011). Maar 2011 heeft ook een aantal kaskrakers op til, zoals de nieuwe Pirates of the Caribbean film On Stranger Tides (2011), The Hangover II (2011), Thor (2011), …

Een van de topfilms van het najaar moet The Lovely Bones (2009) worden, de langverwachte nieuwe film van Peter Jackson. Tussen de blockbusters van The Lord of the Rings-trilogie, King Kong en de Tintin (2012)-verfilmingen door, heeft Jackson gekozen voor een meer intimistisch verhaal, dat gebaseerd is op een boek van Alice Sebold.

Hoewel intimistisch. Nu al wordt The Lovely Bones getipt als een van de grote Oscarkandidaten voor volgend jaar. De release datum (11 december in de VS, 27 januari 2010 in België) lijkt in dat opzicht alvast perfect, maar ook de trailer doet het beste verhopen. Vooral de 'in-between'-wereld ziet er prachtig dromerig uit.

Korte inhoud: De 14-jarige Susie Salmon wordt in 1973 verkracht en vermoord door haar buurman George Harvey, een seriemoordenaar die het gemunt heeft op meisjes en jonge vrouwen. Susie gaat naar de hemel, waar ze haar familie en nabestaanden observeert terwijl die met hun verlies omgaan. Ze volgt er ook haar moordenaar die zich klaarmaakt voor zijn volgende misdaad. Susie probeert een balans te vinden tussen haar nood aan wraak en de wens om haar familie over haar dood te helpen.

De zoektocht naar de perfecte actrice voor de cruciale rol van Susie Salmon duurde totdat de nu 15-jarige Saoirse Ronan haar auditietapes opstuurde. Ook schrijver Alice Sebold ging akkoord met de casting van Ronan, zij zag immers altijd een onbekende actrice voor de rol van Susie. Even later sleepte Ronan echter een Oscarnominatie in de wacht voor haar rol in Atonement (2007). Mark Wahlberg en Rachel Weisz zijn vader en moeder Salmon, Susan Sarandon speelt de grootmoeder, terwijl Stanley Tucci George Harvey is.

Peter Jackson kocht in januari 2005 samen met zijn vrouw Fran Walsh en Philippa Boyens (die samen ook het scenario schreven) de filmrechten op het boek. De regisseur omschreef het scenario toen als "a wonderfully emotional and powerful story. Like all the best fantasy, it has a solid grounding in the real world." Vooral de uitbeelding van de 'in-between'-wereld werd als een grote uitdaging gezien. Uiteindelijk werd beslist om het uitzicht van deze wereld te laten afhangen van Susies emoties: "Whenever Susie feels happy, Heaven is sunny and there's birds and everything. Whenever it’s not so great, it's raining or she’s in the middle of an ocean," aldus Saoirse Ronan.

Het belooft alvast een boeiend eindejaar te worden op filmvlak, want ook het 3D-spektakel Avatar (2009) van James Cameron (Belgische release 16 december) belooft een heuse revolutie te zullen veroorzaken in filmbeleving.

Als we de mensen van IESB mogen geloven zit George Lucas te broeden op een nieuwe Star Wars trilogie. Dit op zich is geen wereldschokkend nieuws, maar nu zou het meer concrete vormen aannemen. De films zouden zich in de verre toekomst moeten ontrollen, lang na het verhaal van de Skywalkers, dat nu de basis vormt van de zes Star Wars films.

Hoe betrouwbaar zijn de mensen van IESB? Wel, al hun geruchten over de Star Wars franchise bleken uiteindelijk allemaal te kloppen, met de name de PG13-rating voor Revenge of the Sith, dat er tevens een live-action televisieserie zou komen alsook een geanimeerde serie van The Clone Wars (2008). Maar volgens Lucasfilm is hier niets van aan en ontkennen ze met klem:

"This is, of course, completely false," zei de Lucasfilm spokesman Josh Kushins op Wired. "George Lucas has plenty of projects to keep him busy right now — including plenty of Star Wars projects — but there are no new Star Wars feature films planned."

Waarom ontkennen ze? Mochten ze niet ontkennen dan zal er heftig gespeculeerd worden waar Lucas naar toe moet en hoe hij de franchise moet aanpakken. En als Lucas dan toch een andere weg zou inslaan, zou hij meteen kunnen rekenen op bakken kritiek van losgeslagen Star Wars fans. Tevens mogen we ook de woorden van de woordvoerder in twijfel trekken. Het zou immers niet de eerste keer zijn dat LucasFilm iets ontkent wat op een later tijdstip toch bevestigd wordt door de feiten. Volgens de bron van IESB was het verlangen van Lucas om een nieuwe trilogie uit te werken gegroeid tijdens het productieproces van Star Wars: Episode I - The Phantom Menace (1999). Waarschijnlijk ook de grote hype die ontstond bij het nieuws van de prequels en de terugkeer van de Star Wars-helden. Maar ook de nieuwe 3D-techniek, gelanceerd met Avatar (2009), zou de filmmaker gemotiveerd hebben.

Ik ben uiteindelijk wel te vinden voor een nieuwe Star Wars trilogie, zeker met het idee om een verhaal te vertellen na deel 6. Het probleem met de prequels was dat het verhaal moest passen in een bepaald kader, om zo aan te sluiten met deel IV-V-VI. Je wist uiteindelijk wat er ging gebeuren en dat was een beetje een domper op de suspens. Door verder in de toekomst te gaan kunnen de makers een compleet nieuwe verhaallijn uitwerken. Wat voor de Harry Potter films kan, moet zeker kunnen voor Star Wars.

En mocht het er van komen hoop ik maar één ding: dat George Lucas afstand neemt van de regisseursstoel en de regie overlaat aan een andere talentvol regisseur. Hij kan zijn inbreng doen laten voelen als executive producer (uitvoerend producent), maar als regisseur heeft hij toch teveel steken laten vallen bij de prequels en waren veel van zijn beslissingen van bedenkelijke kwaliteit. Om maar één voorbeeld te geven: ik noem Jar Jar Binks. Op de vraag wanneer we de films mogelijks kunnen verwachten, al dan niet gefilmd met 3D technologie, denk ik aan 2016 voor de eerste film. Met een beetje goede wil en voldoende creatieve input zou het zelfs al iets vroeger kunnen, maar ik ga er vanuit dat Lucas wel zijn tijd zal nemen.

Mochten er trouwens nog mensen zijn die niets afweten van de franchise, verwijs ik hen naar deze hilarische omschrijving van Star Wars door een newbie.

Onder de filmgeeks zijn we het er allemaal wel over eens dat de 3D-vague het filmlandschap niet meteen tilt naar een hoger narratief niveau. Integendeel, de introductie van 3D heeft in de meeste gevallen geleid naar meer visueel vertier en minder karakter en verhaal opbouw. Met uitzondering van Avatar (2009) hebben veel films de techniek ook niet uitgebuit. Maar een film bij wie deze 3D-effecten misschien wel op hun plaats zijn, is misschien wel Piranha 3D (2010). Of dat dacht ik thans, gezien dergelijke films ook begonnen zijn met 3D-experimenten zo’n 25 jaar geleden.

Maar Avatar regisseur James Cameron is niet te sp^reken over de film. In Vanity Fair liet hij het volgende weten: "It just cheapens the medium and reminds you of the bad 3D horror films from the 70s and 80s, like Friday the 13th 3D. When movies got to the bottom of the barrel of their creativity and at the last gasp of their financial lifespan, they did a 3D version to get the last few drops of blood out of the turnip. "

Wat veel mensen echter niet weten is dat hij zijn loopbaan begon als regisseur van Piranha Part Two: The Spawning (1981), waar hij reeds na twee weken werd ontslagen door de Egyptische producer Ovidio G. Assonitis, die zelf tegen beter weten in de film begon te regisseren. Assonitis bleek niet tevreden te zijn met de vooruitgang van de film. De naam van Cameron bleef echter tot zijn afgrijzen als regisseur vermeld staan op het eindproduct, waardoor hij niet met tevreden gevoelens terugkijkt naar die film. Cameron werd zelfs niet toegelaten in de montage-cel. Dit was tevens Camerons regie-debuut. De nieuwe Piranha 3D heeft dus zeker wel een zekere emotionele waarde, en kan je begrijpen dat Cameron zich over de film uitlaat.

Maar producer Mark Canton is uiteraard niet opgezet met de vlammende kritieken van James Cameron op zijn ,nieuwe Piranha 3D film, dat hij meteen in tegenaanval ging: "Mr. Cameron, who singles himself out to be a visionary of movie-making, seems to have a small vision regarding any motion pictures that are not his own. It is amazing that in the movie-making process – which is certainly a team sport – that Cameron consistently celebrates himself out as though he is a team of one. His comments are ridiculous, self-serving and insulting to those of us who are not caught up in serving his ego and his rhetoric….

Jim, are you kidding or what? First of all, let’s start by you accepting the fact that you were the original director of Piranha 2 and you were fired. Shame on you for thinking that genre movies and the real maestros like Roger Corman and his collaborators are any less auteur or impactful in the history of cinema than you. My sense is that Mr. Cameron has never seen Piranha 3D …certainly not in a movie theatre with a real audience. Jim, we invite you to take that opportunity and experience the movie in a theatre full of fans – fans for whom this movie was always intended to entertain….

What it comes down to, Jim, is – that like most things in life – size doesn’t really matter. Not everyone has the advantage of having endless amounts of money to play in their sandbox and to take ten years using other people’s money to make and market a film….like you do…. We have to inspire, teach and mentor this next generation of filmmakers. It is garbage to suggest that any film or any filmmaker who cannot afford to work to your standards should be dissuaded from following his or her craft by not making 3D movies…" Canton besloot met: "Please go see Piranha 3D in a theatre near you!"

Waarom zo fel reageren? Uiteraard is de timing van Camerons commentaar niet opperbest tijdens de release van de film, maar de regisseur heeft wel recht op zijn mening. Komt daar nog bij dat hij ervaring heeft met Piranha films én 3D. Daarnaast beweert Canton dat Cameron de film niet heeft gezien, een typische uitlating van mensen die de kritiek van anderen op een welbepaalde film niet slikken en niet met voldoende argumenten kunnen weerleggen. Gebeurt hier op de filmblog ook wel eens in de commentaren. Trouwens heeft Cameron met 1/4 van het budget van Piranha 3D, de science fiction The Terminator heeft gemaakt die zowat 80 miljoen dollar opbracht in de zalen en al even succesvol was op video en dvd. De Piranha film van de Franse cineast Alexandre Aja doet het aan de kassa stukken minder en lijkt nu zelfs zijn productiebudget van 25 miljoen dollar niet terug te verdienen met zijn release in de States. Pijnlijk.

Toch zou ik zelf de film niet willen afschrijven. James Cameron is een geweldige regisseur, maar van een toch wel andere generatie. Alexandre Aja is trouwens één van de weinige Franse cineasten die niet-onaardige films kan maken die een tijdje blijven nazinderen. Als er een film is die ik 3D wil gaan zien is het toch wel deze: een vette R-rated exploitation splatter met veel bloed, opwippende en gevulde borsten, lichaamsdelen die in het rond vliegen en uiteraard visjes met enorme tanden die uit het niets op ons afkomen. Maakt me niet uit dat het fake is, zolang ik er maar plezier aan beleef.

***Related Posts***
28/04/2010: Piranha 3D met Double-D boezems
17/04/2009: Elisabeth Shue in Piranha 3D van Alexandre Aja
08/06/2005: De Piranha's herwerkt