De FilmBlog

Onlangs ontving ik nog een interessante dvd. Hanna (2011) van Joe Wright, zei me niet meteen iets maar Joe Wright is wel redelijk bekend van ondermeer Atonement (2007), Pride & Prejudice (2005). Bovendien trok Cate Blanchett als een van de hoofdrolspeelsters mijn aandacht.

Een film met Cate kijk ik altijd wel uit. Bovendien neemt ze ook af en toe kleine rollen op zich en dat vind ik wel sympathiek. Hanna heeft gelukkig niets te maken met films als Atonement en Pride & Prejudice. Deze laatste wijven-kostuum-drama's moesten dit keer plaats maken voor een regelrecht search n’ destroy-scenario. Rechttoe rechtaan actie, maar toch met een dieper verhaal dan pakweg een Steven Seagal-film.

Korte inhoud: Ergens verstopt in een bos in het hoge noorden leeft Erik (Eric Bana) met zijn 16-jarige dochter Hanna (Saoirse Ronan) in een primitieve hut. Het is een waar kluizenaarsbestaan, ver weg van de bewoonde wereld. We zien dat Erik zijn dochter opleidt om in haar eigen bestaan en vooral overleven te voorzien. Ze kan jagen, schieten, vechten en hunkert naar de wereld die ze enkel kent van de wijsheden die haar vader haar leert. Op een dag wil ze naar die echte wereld en stelt Erik haar voor de keus. Ofwel blijven ze verder leven zoals ze bezig zijn, ofwel druikt ze op de schakelaar van een zender, waardoor mensen die hen al Hanna's hele leven zoeken, zullen vinden. Dan is er geen weg terug tot zij hen allen heeft gedood ofwel zij gedood wordt.

Een rare situatie voor de kijker die naarmate het verhaal vordert steeds duidelijker wordt. Hanna drukt op de knop en van dan af aan wordt ze opgejaagd wild. Wild dat schromelijk onderschat wordt door de jagers. Haalt Hanna het? Komt ze de waarheid over zichzelf en haar vader te weten? U ziet het allemaal in een vrij spannende onderhoudende actiefilm.

Saoirse Ronan zet een buitengewoon natuurlijke en intrigerende vertolking neer. Deze jonge actrice met de glasheldere kijkers en het rode haar ziet er uit als een porseleinen pop, maar dan wel een dodelijke. Ik had nog nooit van haar gehoord, maar uit haar CV blijkt dit toch wel een beloftevolle actrice te zijn. Onlangs was ze nog te zien in The Lovely Bones (2009) van Peter Jackson en de Houdini-biopic Death Defying Acts (2007). Binnenkort zal ze tevens te zien zijn in de vampierenfilm Byzantium (2012).

Tijdens haar vlucht ontmoet Hanna een Amerikaans neo-hippie gezin in Marokko, dat zonder het zelf te beseffen meegesleurd wordt in het verhaal van Hanna. Zelf kijkt Hanna enorm op naar het gezin waar ze dingen leert en ziet die ze nooit gekend heeft. Voor het eerst ook leert ze wat emotie is. Maar het gevaar loert op elke hoek en op een vrij knappe manier weet Joe Wright de spanning erin te houden. Verrassend komt hij niet uit de hoek, maar dat hoeft ook niet. De actie is vrij realistisch. Het feit dat hij een Brit is zal daar wel iets mee te maken hebben.

We komen al snel te weten dat Erik vroeger als geheim agent samen met Marissa aan een geheim project werkte. Toen hij niet akkoord was met bepaalde beslissingen, zette hij zichzelf buiten spel en moest hij zich verbergen voor de buitenwereld met zijn dochter. Marissa, die nog steeds carrière maakt binnen een obscure geheime dienst, ontpopt zich tot meedogenloze jager en killer. Deze rol is weggelegd voor Cate Blanchett. Hard tegen hard.

Leuk vond ik dat ik de Marokkaanse stad Ouarzazate verleden jaar bezocht heb, waar de film opgenomen is. Een van de bekendste Marokkaanse filmstudio's waar ook Gladiator (2000) werd opgenomen en Laurence of Arabia, als ik me niet vergis. De Duitse ex-spionnen vond ik vrij grappig en stereotype uitgebeeld, zonder dat het stoorde. De film laat verder veel over aan de fantasie van de kijker, de actie en de jacht op Hanna en haar overlevingsstrijd blijft centraal staan, maar toch vond ik dit best een aardig stukje dvd.

Een van de topfilms van het najaar moet The Lovely Bones (2009) worden, de langverwachte nieuwe film van Peter Jackson. Tussen de blockbusters van The Lord of the Rings-trilogie, King Kong en de Tintin (2012)-verfilmingen door, heeft Jackson gekozen voor een meer intimistisch verhaal, dat gebaseerd is op een boek van Alice Sebold.

Hoewel intimistisch. Nu al wordt The Lovely Bones getipt als een van de grote Oscarkandidaten voor volgend jaar. De release datum (11 december in de VS, 27 januari 2010 in België) lijkt in dat opzicht alvast perfect, maar ook de trailer doet het beste verhopen. Vooral de 'in-between'-wereld ziet er prachtig dromerig uit.

Korte inhoud: De 14-jarige Susie Salmon wordt in 1973 verkracht en vermoord door haar buurman George Harvey, een seriemoordenaar die het gemunt heeft op meisjes en jonge vrouwen. Susie gaat naar de hemel, waar ze haar familie en nabestaanden observeert terwijl die met hun verlies omgaan. Ze volgt er ook haar moordenaar die zich klaarmaakt voor zijn volgende misdaad. Susie probeert een balans te vinden tussen haar nood aan wraak en de wens om haar familie over haar dood te helpen.

De zoektocht naar de perfecte actrice voor de cruciale rol van Susie Salmon duurde totdat de nu 15-jarige Saoirse Ronan haar auditietapes opstuurde. Ook schrijver Alice Sebold ging akkoord met de casting van Ronan, zij zag immers altijd een onbekende actrice voor de rol van Susie. Even later sleepte Ronan echter een Oscarnominatie in de wacht voor haar rol in Atonement (2007). Mark Wahlberg en Rachel Weisz zijn vader en moeder Salmon, Susan Sarandon speelt de grootmoeder, terwijl Stanley Tucci George Harvey is.

Peter Jackson kocht in januari 2005 samen met zijn vrouw Fran Walsh en Philippa Boyens (die samen ook het scenario schreven) de filmrechten op het boek. De regisseur omschreef het scenario toen als "a wonderfully emotional and powerful story. Like all the best fantasy, it has a solid grounding in the real world." Vooral de uitbeelding van de 'in-between'-wereld werd als een grote uitdaging gezien. Uiteindelijk werd beslist om het uitzicht van deze wereld te laten afhangen van Susies emoties: "Whenever Susie feels happy, Heaven is sunny and there's birds and everything. Whenever it’s not so great, it's raining or she’s in the middle of an ocean," aldus Saoirse Ronan.

Het belooft alvast een boeiend eindejaar te worden op filmvlak, want ook het 3D-spektakel Avatar (2009) van James Cameron (Belgische release 16 december) belooft een heuse revolutie te zullen veroorzaken in filmbeleving.

Gregg Araki is voor velen geen onbekende. Voor mij was hij dit wel tot deze geflipte sexy horrorkomedie mij aangenaam verraste op het filmfestival van Gent en mij uit mijn middagdip rukte. Sex, drugs, rock 'n' roll en wat geflipte paranoia. Dit zijn de elementen die Araki doorheen zijn flitsende komedie Kaboom (2010) mixet.

Korte inhoud: Ergens aan een campus vult Smith (Thomas Dekker) zijn dagen met leeghoofdig rondhangen met zijn vriendin Stella. Een paar vreemde personages kruisen zijn pad. Zijn kamergenoot lijkt een typische surfboy te zijn die zijn pik achterna loopt. Stella's vriendin krijgt opeens obsessieve trekjes, een andere maat van hen loopt constant high rond en wanneer Smith denkt getuige te zijn van een moord beginnen de vreemde voorvallen zich op te stapelen en samen met Stella tracht hij het raadsel op te lossen. Hoe dieper hij graaft in het verleden van het vermoorde meisje, hoe vreemder de gebeurtenissen. Wat is droom en wat is werkelijkheid? Begint hij te flippen of is hij tegen wil en dank getuigen van een duister complot? Ook de kijker kan het onderscheid niet altijd maken maar dit draagt bij tot de lekkere paranoia sfeer die Greg creëert.

Gregg Araki weet ons te boeien met deze tienersoap die bol staat van de knappe energieke scènes. Veel seks jawel maar het blijft plezant, grappig en uitermate sexy zonder in platvloerse goedkoop te vervallen. De kolder krijgt zijn plaatsje en afgewisseld met de horror-elementen zorgt dit voor een heerlijke brok energie, de ene keer ijzig spannend, de andere keer gewoon lekker opwindend.

Ook de cast is bijzonder goed gekozen vind ik. Thomas Dekker als Smith is wat je noemt een androgyne persoon. Even vrouwelijk als mannelijk en de homoseksuele scenes zijn absoluut niet taboedoorbrekend. Juno Temple, ook wel bekend van rolletjes Mr. Nobody (2009), The other Boleyn Girl (2008) en Atonement (2007), steelt hier de show en als je wilt weten waarom: she's the hottest girl on earth.

Wat soort film Araki wilde maken weet ik niet, hij heeft zich duidelijk geamuseerd en dat doet de kijker ook. Al bij al moet je niets serieus nemen tenzij je vriendin, als ik hem goed begrijp, en als je je laat meevoeren door zijn staaltje dolgedraaide vrolijke cinema is dit echt wel een verademing tussen al die cineasten die zich net iets ter serieus nemen.

Te zien in studioskoop. De film duurt 86 min en in de film zien we ook nog de Road House en Cocktail blondine Kelly Lynch opduiken, naast Nicole LaLiberte, Haley Bennett, Roxane Mesquida, Andy Ficher-Price, Brandy Futch en James Duval.

In een schokkende tv-campagne tegen partnergeweld krijgt actrice Keira Knightley klop door haar jaloerse vriend. De 24-jarige actrice wordt herhaaldelijk in haar buik getrapt in het twee minuten durende spotje. Met deze bewustmakingscampagne hoopt Knightley geld in te zamelen voor de liefdadigheidsorganisatie Women's Aid.

We zien de actrice als een gevierde actrice die het slachtoffer is van partnergeweld. Haar jong en glamoureus personage staat in schril contrast met dat van de slonzige huisvrouw die meestal het stereotype is van de vrouw die door haar man wordt geslagen. De spot werd geregisseerd door Joe Wright waarmee Keira al eerder had samengewerkt voor Atonement (2007) en Pride & Prejudice(2005). zei over de deelname:

"Ik wilde meewerken aan deze campagne voor Women's Aid omdat partnergeweld in alle lagen van de bevolking voorkomt maar we er toch amper iets over vernemen. Eén op vier vrouwen krijgt ooit te maken met huiselijk geweld en elke week zijn er twee dodelijke slachtoffers in Groot-Brittannië alleen".

Nu dat Keira Knightley niet meer wil terugkeren naar de 4de Pirates-film, is het nu uitkijken naar nieuwe filmprojecten.

Enerzijds zijn er plannen om de rol van de partner te spelen van Sigmund Freud (gespeeld door Viggo Mortensen) in de nieuwe Cronenberg film A Dangerous Method (2011) verfilming, maar anderzijds zou de actrice ook spelen in de dramatische romance Last Night (2010). Het zijn de mensen van Variety die met het nieuws komen:

Keira Knightley, Eva Mendes, Sam Worthington and Guillaume Canet are set to star in Last Night. Pic marks the feature directing debut of Massy Tadjedin, who wrote the script.

Story follows a married couple, apart for a night while the husband takes a business trip with a colleague to whom he‘s attracted. While he‘s resisting temptation, his wife encounters her past love.

Mocht Adrian Lyne nog films willen maken zou hij waarschijnlijk de eerste zijn die in aanmerking zou komen om dit verhaal te verfilmen. In ieder geval vind ik het een bijzonder aanstekelijke cast. Als Terminator: Salvation (2009) een succes wordt zal Sam Worthington trouwens een nieuwe ster worden. Guillaume Canet is dat nu al in Frankrijk en dat zou na The Beach (2000) zijn tweede grote Amerikaanse productie worden. Nu maar hopen dat Keira in tussentijd wat hamburgers kan eten, zodoende ze iets minder vel over been is.

Update 23/09/2008: En er is nog meer nieuws voor Keira, want zij zou zich klaarmaken voor een nieuwe periode-film na Pride & Prejudice, Atonement en The Duchess. Het zou gaan over The Beautiful and the Damned (2010). De mensen van MovieWeb schreven het volgende:

Nick Cassavetes is set to direct The Beautiful and the Damned, a period love story about F. Scott Fitzgerald and Zelda Sayme for the Film Department. Word has it that Keira Knightley is in talks to play the tempestuous lover.

According to The Hollywood Reporter, The Beautiful and the Damned revolves around Zelda Sayre (Knightley) and F. Scott Fitzgerald, who became Jazz Age icons known for living large, soaring high and crashing hard. Although toasts of town in the 1920s, their courtship and marriage was festooned with jealousy and acrimony. Fitzgerald used their relationship as material for his novels, and Sayre — who tried hard to find an artistic identity of her own and ended up being admitted to a sanitarium — did the same.

Dit is opnieuw op het lijf van Kiera Knightley geschreven. Zij had geboren moeten zijn in die periode. Ik heb er in ieder geval niets op tegen want ze heeft er voor gezorgd dat ik ook daadwerkelijk naar die films wil gaan zien.

*** Keira Knightley high quality picture gallery ***

Maakt The Dark Knight (2008) een kans om deel uit te maken van de vijf genomineerden voor Best Picture bij de Oscars? Dat is een vraag die me de laatste tijd bezig hield. In normale omstandigheden maakt een comic-book adaptatie zo goed als GEEN KANS om genomineerd te worden in het clubje van de Beste Films. Maar gezien Heath Ledger zo goed als zeker een nominatie voor Best Supporting Actor (en dus niet Best Actor, gezien The Joker, net als Two-Face, een bijrol hadden – ook al was hij de betere acteur) zal opstrijken, zou je kunnen zeggen dat er een trendbreuk kan geschieden. Komt daar nog bij dat in de voorbije 8 maanden niet meteen veel hoogvliegers waren.

Verdient The Dark Knight de Oscar voor Beste Film? Wel, hij verdient de oscar evenveel als Titanic (1997). Het zijn twee ambitieuze prenten met een hoge, grensverleggende entertainment waarde. Maar het zijn tevens twee films die in een periode uitgebracht zijn waar de competitie vrijwel onbestaand was (kijk naar die astronomische box-office resulaten en de zwakke films van de laatste maand). Ook genoten ze van een royaal productiebudget (tussen de 180 en 200 miljoen dollar) én hadden het publiek met zich mee via een immense acteur-hype (cf. Heath Ledger en Leonardo DiCaprio). Mocht het jaar vandaag aflopen zijn, dan zou The Dark Knight zelfs een grote kans maken op het realiseren van een clean sweep , MAAR … de laatste 4 maanden beloven heel wat Oscar-waardig materiaal voort te brengen. Films, die het misschien iets minder moeten hebben van het kinetische, dan wel van het dramatische. Het is dus verre van een uitgemaakte zaak.

Vooreerst is er de Ridley Scott film Body of Lies (2008). Bij het bekijken van de trailer lijkt het op het eerste gezicht een typische actie-thriller te zijn, maar de film is niet alleen gemaakt door een meester-regisseur, maar er zitten tevens twee acterende zwaargewichten in (Russell Crowe en wederom Leonardo DiCaprio). Toch betwijfel ik dat deze film een kans maakt op een Best Picture nominatie. De film komt bij ons uit op 15 oktober 2008.

Anderzijds is er de nieuwe David Fincher, wiens Zodiac (2007) op een schandalige manier volledig over het hoofd werd gezien tijdens de vorige Oscar-editie en enkel troost vond met een nominatie voor de Gouden Palm in Cannes. Nu pakt Fincher uit met The Curious Case of Benjamin Button (2008), en de trailer belooft een prent die een serieuze indruk kan maken bij The Academy, om niet te zeggen dé grootste kanshebber op Best Picture. De beelden spreken voor zich en ook hier zitten een paar zwaargewichten, zoals Brad Pitt, Cate Blanchett en Tilda Swinton. De film komt op 28 januari 2009 bij ons in de zalen.

Ook de nieuwe Joe Wright (Atonement, Pride & Prejudice) is een kanshebber voor een Best Picture nominatie. Het duo Robert Downey Jr. en Oscar-winnaar Jamie Foxx bieden elkaar weerwerk in The Soloist (2008). Foxx speelt er een schizofrene, dakloze muzikant die maar één droom heeft: een muziekvoorstelling geven in de Walt Disney Concert Hall. Het feit dat hij zowel dakloos als schizofreen is maken het hem erg moeilijk, maar als Nathaniel een man genaamd Steve Lopez, gespeeld door Robert Downey Jr., ontmoet ziet hij een kans om van zijn droom toch werkelijkheid te maken. Het lijkt een plot die is geschreven specifiek voor de Oscars. Er is op dit moment nog geen trailer beschikbaar. De film komt bij ons uit op 4 maart 2009.

Daarnaast mag men de kracht van Defiance (2008) van Edward Zwick (Blood Diamond, The Last Samurai) niet onderschatten. Een film die gaat over joden die nazi's een pak rammel verkopen, nog zo’n plot waar een Oscar-label op staat. In de trailer zien we een overtuigende Daniel Craig, Liev Schreiber en Jamie Bell.

Ook Sam Mendes zal zijn stempel zetten op de oscar-ceremonie met zijn Revolutionary Road (2008). In de film zien we het Titanic-duo Kate Winslet en Leonardo DiCaprio in een persoonlijk relatie-drama verwikkeld in de jaren ‘50. Ook voor deze film is het afwachten op de trailer, maar de eerste afbeeldingen zien er goed uit.

En voor wie er mocht aan twijfelen is deze Doubt (2008) ook zeker een contender. De film is het regie-debuut van de gelauwerde scenarist John Patrick Shanley (Alive, Moonstruck). Niet zozeer de regisseur maar wel het thema van de film kan potten breken. Het verhaal speelt zich af in 1964, rond een rooms-katholieke school in de Bronx. Zuster Aloysius (gespeeld door niemand minder dan Meryl Streep) komt voor een moeilijke keuze te staan. Er komt bewijs aan het licht tegen haar collega priester Flynn (gespeeld door niemand minder dan Philip Seymour Hoffman), die ervan verdacht wordt een leerling misbruikt te hebben. Moet zij als directrice haar vermoedens uitspreken en daarmee Flynn ten gronde richten, alsook een smet toebrengen op het katholieke geloof of is het beter om te zwijgen? Ook voor deze film is er nog geen trailer beschikbaar.

Uiteindelijk is er nog W. (2008) van Oliver Stone, maar hier verwacht ik niet zo veel van eigenlijk. En Terrence Malick’s Tree of Life (2009) met Brad Pitt en Sean Penn, die momenteel in post-productie zit, haalt volgens mij nooit de deadline. Idem dito voor Michael Mann’s Public Enemies (2009) met Christian Bale en Johnny Depp. Wat betreft Burn After Reading (2008) van de gebroeders Coen is een komedie, en komedies doen het niet al te best bij de Oscars.

Update 16/11/2008: Maar het is alvast duidelijk dat The Dark Knight in februari geen kans zal maken op een Oscar in de categorie Beste Filmmuziek. De Academy of Motion Pictures Arts and Sciences heeft de score gediskwalificeerd omdat er te veel componisten aan samengewerkt hebben. Dit was ook al het geval bij Batman Begins. De Academy is er niet van overtuigd dat de hoofdcomponisten James Newton Howard en Hans Zimmer meer dan 70 procent van de filmmuziek hebben verzorgd. Dat komt doordat er nog drie andere namen zijn opgegeven in verband met de score van The Dark Knight: Alex Gibson, Mel Wesson en Lorne Balfe.

***Related Posts***
25/11/2008: Heath Ledger voor Best Supporting Actor
01/08/2008: The Dark Knight review

Er zijn maar een handvol regisseur uit het buitenland die succes hebben in Amerika. Het valt dus af te wachten op de Kazachstaanse cineast Timur Bekmambetov (Night Watch, Day Watch) een uitzondering op de regel zal worden. Zijn eerste Amerikaanse productie, Wanted, heeft zeker flair, flitsend en overtuigingskracht. Zijn creativiteit en ongebreidelde verbeeldingskracht hebben niets of nauwelijks aan kracht ingeboet met zijn oversteek naar Amerika. Wanted (2008) is een heerlijke comic-adaptatie gebaseerd op het werk van Mark Millar. De actieprent is soms behoorlijk meedogenloos, maar neemt zichzelf gelukkig niet al te serieus en gooit gewoon alle riemen los voor een overheerlijke actiespektakel.

Korte inhoud: Als de 25-jarige Wesley Gibson (James McAvoy) eindelijk ontdekt wie zijn vader is, blijkt die een huurmoordenaar te zijn. Als zijn vader niet lang daarna gedood wordt, wordt Wesley geacht om hem op te volgen. Van een ander lid van zijn vaders organisatie krijgt hij de benodigde training. Wesley blijkt bovendien over gaven te beschikken die hij nooit had verwacht. Wes groeit uit, onder de hoede van de Fraternity’s leider Sloan (Morgan Freeman) en zijn sexy sponsor Fox (Angelina Jolie), tot een gevaarlijk moordwapen.

James McAvoy is eigenlijk een newbie in het actiegenre maar hij is overtuigend in deze rol en zeker iemand waarmee de kijker zich mee kan identificeren. Het feit dat McAvoy liever ingewikkelde dramatische rollen wil vertolken zorgt meteen voor een boeiende vertolking in dit anders lijnrecht personage. Als toeschouwer geloof je zijn ontwikkeling. Je kunt je inleven in zijn hoedanigheid als ‘gewone man’ met een 9 to 5 job, met als gevolg dat wanneer hij halsoverkop in een andere, intimiderende wereld terechtkomt, de kijker met hem meeleeft en zich net zo onwennig en verbaast voelt als hij. Dit lijkt evident maar veel films vergeten dit vaak en transformeren gewone mannen in superhelden zonder zich daarbij vragen te stellen.

De film heeft veel weg van The Matrix (1999), voornamelijk het grafische aspect. De afgezaagde bullet time, die we binnenkort nogmaals zullen zien in de Max Payne (2008) verfilming, wordt hier eigenlijk heruitgevonden. Ook hier blijkt de eenvoudige jongen speciale krachten te hebben en wordt hij vanuit zijn kantoor weggeplukt door een organisatie die hem zal gaan rekruteren en klaarstomen om zijn ware potentieel te bereiken. Ook hier is het een stoere babe die hem het eerst benadert, net zoals in The Matrix (je weet wel, follow the rabbit).

Dit keer is het geen Carrie-Anne Moss in een strak zwartlatex pakje maar Angelina Jolie in een sexy witte jurk en met een fancy pistool. Het is maar een kwestie van smaak. Nog meer dan in The Matrix worden hier de traditionele gender-rollen op zijn kop gezet. McAvoy is nu de gillende babe in nood, terwijl Jolie de kick-ass superheldin is die hem uit de klauwen van de misdadigers moet zien te houden. Fox ligt al schietend op de motorkap terwijl Wesley de auto rijdende probeert te houden, en de over-the-top climax van de sequentie, waarbij een op zijn kant gebeukte vrachtwagen betrokken is, is zowel creatief als lachwekkend. Het is te zien dat Bekmambetov zijn film met een grote knipoog en veel lol regisseert. Hij moedigt de kijker op deze manier aan om zijn bak popcorn erbij te pakken en lekker onderuit te gaan zitten zonder veel na te denken. Laat de critici maar hun hoofd pijnigen aan het gebrek aan structuur, geloofwaardigheid en karakterontwikkeling.

Het Wanted lijkt een efficiënte mix van drie andere films. Net zoals in 'The Matrix' een onderscheid gemaakt wordt tussen verschillende soorten werelden, wordt hier ook een beetje met hetzelfde mosterd gekookt. Wesley heeft veel weg van Neo, die ook in deze film herboren moet worden. Maar de scenaristen, Michael Brandt en Derek Haas, vonden ook hun inspiratie in Fight Club (1999). In Wanted ziet McAvoy pas echt het licht wanneer hij eerst tot een bloedende pulp is geslagen, aan het einde van een rigoureuze "training". En ook hier wordt er af en toe een voice-over ingezet om de gedachten van McAvoy te verwoorden. In Wanted heeft hij alleen geen last van slapeloosheid maar van stress. De gelijkenis is niet meer toevallig wanneer in de voice-over in Wanted zelfs terloops een IKEA-tafeltje wordt genoemd, net als Edward Norton dat deed in Fight Club. Hier werkt de voice-over helaas een stuk minder goed, maar gelukkig wordt deze slechts sporadisch, en vooral in het begin van de film, ingezet. En of dit allemaal nog niet genoeg was zit er ook een vleugje Minority Report (2002) in Wanted in de vorm van het voorspellende of almachtige weefgetouw dat via een hogere macht codes achterlaat in de weefsels, waaruit namen van criminelen of toekomstige criminelen zijn te ontcijferen, die gedood moeten worden. Op een gelijksoortige manier gaven in Minority Report de inscripties in houten ballen aan wie er in de toekomst een misdaad zou begaan. En in beide films wordt dit systeem geacht onfeilbaar te zijn. En in beide gevallen zorgt deze gedachte voor complicaties.

Met andere woorden, als deze film tien tot vijftien jaar eerder zou zijn uitgekomen, zou het verhaal ongetwijfeld als innoverend gezien worden, terwijl dit nu door eerdergenoemde films niet meer het geval is. Niet dat dit meteen een slechte film maakt, maar het maakt de film zeker niet bijzonder. Het zorgt er voor dat het allemaal wat minder overdonderend of verrassend is dan het ooit had kunnen zijn. Het déjà-vu gevoel is dus zeker reëel.

Maar een film valt of staat met zijn acteurs en dat in bij deze prent zeker het geval. Morgan Freeman tilt iedere film naar een hoger niveau, hoe cliché of oppervlakkig het verhaal ook is. Hij is charismatisch als leider Sloan, die een speciaal plan voor de uitverkoren Wesley in petto heeft en geeft de film de benodigde statuur. Jolie doet haar pittige rol in Mr. and Mrs. Smith (2005) dunnetjes over, maar nu met donkere oogschaduw en nog verder geavanceerde wapens en vechttechnieken. De grootste verrassing is uiteraard McAvoy, die al heeft laten zien goed uit de weg te kunnen met drama - met uitstekende vertolkingen in films als Atonement (2007) en The Last King Of Scotland (2006) - maar die geen voor de hand liggende kandidaat is voor dit soort films. Toch overtuigt de acteur als actieheld. Hij maakt zijn personage ook menselijk en injecteert een gezonde dosis sarcasme in zijn vertolking - soms te midden van harde vechtscènes - wat het geheel levendig houdt. Een mooie prestatie. Ook de leuke chemie tussen McAvoy en Jolie werkt perfect. Maar eigenlijk is dit niet zo gek, want Wanted bevat als geheel gewoonweg erg veel chemie. Moet je de film nu gaan in de bioscoop? Ja, de actie-sequenties zijn echt wel de moeite waard op een groot wit doek. De film draait al sinds 16 juli 2008 in onze zalen.

***Related Posts***
08/05/2008: Wanted 2 in het vooruitzicht
03/11/2007: Angelina Jolie schietend in Wanted

Ik moest toch effe de wenkbrauwen fronsen bij het lezen dat Keira Knightley geen problemen heeft om haar borsten te ontbloten om tijdens filmopnamen. De actrice zei in niet mis te verstane bewoordingen: "Ik toon altijd mijn blote borsten als erom wordt gevraagd". Dit gaf ze toe aan People Magazine tijdens de première van haar nieuwe film The Edge of Love (2008). En als we haar mogen geloven zou dit niet alleen voor deze film zijn. Nu, ik frons mijn wenkbrauwen omdat ik eerder de voorgevel van de 23-jarige actrice zag in Atonement (2007)…en was niet echt om over naar huis te schrijven.

The Edge of Love ging in première tijdens het internationale filmfestival van Edinburgh. Tijdens een bedscene met haar filmpartner Cillian Murphy vroeg de regisseur of ze haar bh uit wilde doen. "Het was heel simpel. Het was een seksscène en ik vind het niet comfortabel om seks te hebben met mijn bh aan", grapte Knightley. Meer moeite had de actrice met de zangscènes, die ze moest opvoeren voor honderd castleden en figuranten. "Ik dacht dat ik dood ging, mijn knieën begonnen zelfs te knikken", zei Knightley.

Korte inhoud: Vera (Keira Knightley) en Caitlin (Sienna Miller) hebben veel overeenkomstige eigenschappen en interesses, maar de meest opvallende is de man waarvan ze houden: Dylan Thomas (Matthew Rhys). Ware het niet dat Dylan met Cailtin getrouwd is, en dat Vera ook een echtgenoot heeft. Er ontstaat een complexe relatie waarin menig vriendschap op het spel komt te staan.

In tegenstelling tot Keira heeft Natalie Portman na de tournage van Goya's Ghosts bekend dat ze liever geen seksscènes meer wou spelen. Zijn blote borsten belangrijk in een film? Eigenlijk niet, maar het is soms belachelijk om een actrice borsten te zien maken om haar borsten te verbergen in een romantische scène. Doet me een beetje denken aan die hilarische scènes in Austin Powers of zelfs Beowulf (2007) waarin de edele delen verborgen worden door allerhande rekwisieten.

Maar één ding staat als een paal boven water, als ik de trailer bekijk denk ik dat we van geluk mogen spreken dat Lindsay Lohan werd vervangen door Keira. Wat een uitstraling en wat een acteertalent. De vergelijkingen met Atonement zijn evident wanneer je de beelden uit de trailer bekijkt. Je ou denken dat de makers echtiets gelijkaardigs wilden maken (cf. de visuele stijl, Keira die een soldaat zegt die naar de oorlog gaat om nadien bij haar terug te keren, een koppel die aan de rand van het water lopen, de oude typemachine, de zijdelingse travellings, ...). Hopelijk zullen die vergelijkingen vervagen eenmaal we de film zullen zien.

Geen enorm grote verrassingen dit jaar bij de uitreiking van de 80e Academy Award Show, alles was zoals verwacht goed verdeeld en smaakvol gepresenteerd door Jon Stewart. Voor diegene die mijn Oscar-prognose en Oscar-tips op de voet hebben opgevolgd zullen het met mij eens zijn. De grote winnaar van de avond was zoals ik had verwacht No Country for Old Men met 4 belangrijke oscars (Best Picture, Best Director, Best Adapted Screenplay en Best Supporting Actor).

De Oscar voor Beste Actrice ging naar de Franse Marion Cotillard voor haar rol als Edith Piaf in La Môme (2007). "Bedankt Olivier Dahan, jij hebt mijn leven ondersteboven gehaald, ik ben sprakeloos", verklaarde de actrice vol emoties. Simone Signoret (Beste Actrice voor Room at the Top) en Juliette Binoche (Beste Bijrol voor The English Patient) waren tot op vandaag de enige twee Franse actrices die een Oscar hadden gewonnen. Dat was in 1960 voor 'Les chemins de la haute ville'. Marion Cotillard nam het in dezelfde categorie op tegen de Australische actrice Cate Blanchett (Elizabeth: the golden age), de Britse Julie Christie (Away from her) en de Canadese Ellen Page (Juno). Ik had wel nooit verwacht dat Tilda Swinton zou winnen voor Best Supporting Actress, maar bon, ik ben blij dat er toch iets onvoorspelbaars in zat. Trouwens ook opmerkelijk dat alle acteursprijzen zij gegaan naar Europeanen. Ook mooi dat The Bourne Ultimatum zomaar eventjes 3 oscars op zak mocht steken. De Franse film 'Le Mozart des pickpockets' versloeg in de categorie Beste Kortfilm de Belgische hoop voor de Oscars 'Tanghi Argentini' van regisseur Guido Thys. Hieronder het overzicht.

BEST MOTION PICTURE OF THE YEAR
* No Country for Old Men

There Will Be Blood
Atonement
Juno
Michael Clayton

ACHIEVEMENT IN DIRECTING
* Joel Coen and Ethan Coen - No Country for Old Men

Paul Thomas Anderson - There Will Be Blood
Jason Reitman - Juno
Julian Schnabel - The Diving Bell and the Butterfly
Tony Gilroy - Michael Clayton

PERFORMANCE BY AN ACTOR IN A LEADING ROLE
* Daniel Day-Lewis - There Will Be Blood

George Clooney - Michael Clayton
Johnny Depp - Sweeney Todd The Demon Barber of Fleet Street
Tommy Lee Jones - In the Valley of Elah
Viggo Mortensen - Eastern Promises

PERFORMANCE BY AN ACTRESS IN A LEADING ROLE
* Marion Cotillard - La Vie en Rose

Julie Christie - Away From Her
Cate Blanchett - Elizabeth: The Golden Age
Laura Linney - The Savages
Ellen Page – Juno

PERFORMANCE BY AN ACTOR IN A SUPPORTING ROLE
* Javier Bardem - No Country for Old Men

Tom Wilkinson - Michael Clayton
Casey Affleck - The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford
Philip Seymour Hoffman - Charlie Wilson’s War
Hal Holbrook - Into the Wild

PERFORMANCE BY AN ACTRESS IN A SUPPORTING ROLE
* Tilda Swinton - Michael Clayton

Amy Ryan - Gone Baby Gone
Cate Blanchett - I’m Not There
Ruby Dee - American Gangster
Saoirse Ronan - Atonement

ADAPTED SCREENPLAY
* Joel Coen & Ethan Coen - No Country for Old Men
Christopher Hampton - Atonement
Sarah Polley - Away From Her
Ronald Harwood - The Diving Bell and the Butterfly
Paul Thomas Anderson - There Will Be Blood

ORIGINAL SCREENPLAY
* Diablo Cody – Juno
Nancy Oliver - Lars and the Real Girl
Tony Gilroy - Michael Clayton
Brad Bird - Ratatouille
Tamara Jenkins - The Savages

BEST FOREIGN LANGUAGE FILM OF THE YEAR
* The Counterfeiters (Austria)
Katyn (Poland)
Beaufort (Israel)
Mongol (Kazakhstan)
12 (Russia)

BEST ANIMATED FEATURE FILM OF THE YEAR
* Ratatouille
Persepolis
Surf’s Up

ACHIEVEMENT IN ART DIRECTION
* Sweeney Todd The Demon Barber of Fleet Street - Dante Ferretti; Set Decoration: Francesca Lo Schiavo
American Gangster - Arthur Max; Set Decoration: Beth A. Rubino
Atonement - Sarah Greenwood; Set Decoration: Katie Spencer
The Golden Compass - Dennis Gassner; Set Decoration: Anna Pinnock
There Will Be Blood - Jack Fisk; Set Decoration: Jim Erickson

ACHIEVEMENT IN CINEMATOGRAPHY
* Robert Elswit - There Will Be Blood
Roger Deakins - The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford
Roger Deakins - No Country for Old Men
Seamus McGarvey - Atonement
Janusz Kaminski - The Diving Bell and the Butterfly

ACHIEVEMENT IN COSTUME DESIGN
* Alexandra Byrne - Elizabeth: The Golden Age
Albert Wolsky - Across the Universe
Jacqueline Durran - Atonement
Marit Allen - La Vie en Rose
Colleen Atwood - Sweeney Todd The Demon Barber of Fleet Street

BEST DOCUMENTARY FEATURE
* Taxi to the Dark Side
Sicko
No End in Sight
Operation Homecoming: Writing the Wartime Experience
War/Dance

ACHIEVEMENT IN FILM EDITING
* Christopher Rouse - The Bourne Ultimatum
Juliette Welfling - The Diving Bell and the Butterfly
Jay Cassidy - Into the Wild
Roderick Jaynes - No Country for Old Men
Dylan Tichenor - There Will Be Blood

ACHIEVEMENT IN MAKEUP
* Didier Lavergne and Jan Archibald - La Vie en Rose
Ve Neill and Martin Samuel - Pirates of the Caribbean: At World’s End
Rick Baker and Kazuhiro Tsuji – Norbit

ACHIEVEMENT IN MUSIC WRITTEN FOR MOTION PICTURES (ORIGINAL SCORE)
* Dario Marianelli – Atonement
Alberto Iglesias - The Kite Runner
James Newton Howard - Michael Clayton
Michael Giacchino - Ratatouille
Marco Beltrami - 3:10 to Yuma

ACHIEVEMENT IN MUSIC WRITTEN FOR MOTION PICTURES (ORIGINAL SONG)
* “Falling Slowly” – Once - Glen Hansard and: Marketa Irglova
“Raise It Up” - August Rush
“Happy Working Song” – Enchanted - Stephen Schwartz
“So Close” – Enchanted - Stephen Schwartz
“That’s How You Know” – Enchanted Alan Menken, Stephen Schwartz

ACHIEVEMENT IN SOUND MIXING
* Scott Millan, David Parker and Kirk Francis - The Bourne Ultimatum
Skip Lievsay, Craig Berkey, Greg Orloff and Peter Kurland - No Country for Old Men
Randy Thom, Michael Semanick and Doc Kane - Ratatouille
Paul Massey, David Giammarco and Jim Stuebe - 3:10 to Yuma
Kevin O’Connell, Greg P. Russell and Peter J. Devlin – Transformers

ACHIEVEMENT IN SOUND EDITING
* Karen Baker Landers and Per Hallberg - The Bourne Ultimatum
Randy Thom and Michael Silvers - Ratatouille
Skip Lievsay - No Country for Old Men
Matthew Wood - There Will Be Blood
Ethan Van der Ryn and Mike Hopkins – Transformers

ACHIEVEMENT IN VISUAL EFFECTS
* Michael Fink, Bill Westenhofer, Ben Morris and Trevor Wood - The Golden Compass
Scott Farrar, Scott Benza, Russell Earl and John Frazier - Transformers
John Knoll, Hal Hickel, Charles Gibson and John Frazier - Pirates of the Caribbean: At World’s End

En voor de meeste Vlamingen onder jullie die de show hebben gemist is hier de 60 seconden samenvatting, aslook een grappig filmpje waar Jennifer Garner wordt aangerand door de 64-jarige Gary Busey.

***Related Post***
22/01/2008: Mijn Oscar-Pronostiek

De kans is groot dat mijn eerste bioscoopfilm in het nieuwe jaar Atonement (2007) zal worden van regisseur Joe Wright (Pride & Prejudice). Het boek van Ian McEwan, dat genomineerd werd voor de Booker Prize in 2001, werd door velen als onverfilmbaar genoemd.

Alle signalen wijzen er echter op dat het toch gelukt is. De film werd genomineerd voor een Gouden Leeuw op het Filmfestival van Venetië en de kritieken zijn unaniem: "Atonement’ is een perfecte film."

Korte inhoud: Zomer 1935. De 13-jarige, uit een gegoede familie afkomstige, Briony Tallis (Saoirse Ronan) is een ontluikende toneelschrijfster. Ze wil dat haar nichtje Lola (Juno Temple) en de tweeling Jackson en Pierrot een toneelstuk uitvoeren gebaseerd op één van Briony's verhalen, maar het lijkt nergens op. Die dag echter ziet ze hoe Robbie (James McAvoy), de zoon van de bediende van het huis, Briony's zus Cecilia (Keira Knightley) laat strippen en nadat ze daarna een obscene brief van Robbie aan Cecilia leest, trekt ze haar eigen conclusies. Wanneer haar nichtje Lola de volgende dag wordt verkracht, beschuldigt ze zonder veel bewijs Robbie van de misdaad. Iedereen gelooft haar behalve haar zus Cecilia, die nog steeds hopeloos verliefd is op Robbie. Robbie, echter, belandt door toedoen van Briony in de gevangenis en raakt spoedig als jonge soldaat in Frankrijk betrokken in de slag om Duinkerken. Een en ander zorgt nog jarenlang voor de nodige strubbelingen in de familie Tallis. Hier vind je de trailer.

Wright’s grootste wapenfeit tot Atonement is de zoveelste verfilming van Jane Austen’s Pride & Prejudice (2005) met Keira Knightley in de rol van Elizabeth ‘Lizzie’ Bennet. En het was misschien ook wel de beste verfilming van de roman. De samenwerking tussen de twee beviel blijkbaar goed, want Joe Wright gaf Keira Knightley een belangrijke rol in zijn nieuwe prent. Als het minstens zo belangrijke personage Robbie Turner castte hij James McAvoy, bekend van onder andere The Last King of Scotland (2006). De rol van het zusje van Cecilia, Briony, wordt door drie actrices gespeeld; elk in een andere levensfase van het meisje dat door een kinderlijke inschattingsfout zo’n grote verandering in de levens van haar zus en Robbie teweeg brengt. Vooral Saoirse Ronan, die Briony als dertienjarige speelt, schijnt te imponeren met haar acteerprestaties. Romola Garai, die eerder ook een schrijfster speelde in Angel (2007) is de achttienjarige Briony. Vanessa Redgrave tenslotte is te zien als de oudere Briony.

Naast de geweldige acteerprestaties van de gehele cast en het ijzersterke verhaal, dat door Christopher Hampton op kundige wijze in een script verwerkt is, valt vooral de puike regie van Joe Wright op. Elke scène is perfect belicht, gefilmd en ge-edit. De intensiteit van het verhaal en de uitstekend uitgewerkte karakters zouden wel eens van Atonement een Oscarwaardige prent maken. De film komt bij ons uit op 9 januari 2008.