ashley judd

  • Harvey Weinstein en de dubbele moraal van Hollywood

    Pin it!

    Er is een bom ontploft in Hollwood, en deze draagt de naam van Harvey Weinstein. Deze super producer is voornamelijk bekend voor de productie van heel wat Quentin Tarantino films (The Hateful Eight, Pulp Fiction), maar tevens is hij de persoon bij wie je moet zijn als je een Oscar-nominatie wil krijgen (The English Patient, Shakespeare in Love, Gangs of New York, Silver Linings Playbook, Good Will Hunting,...). Harvey is naast een machtige pion in Hollywood ook een haai op gebied van geld en een tijd geleden aasde hij nog op de winst van The Hobbit, wat hij uiteindelijk verloor. Weinstein was ook een democraat en stak veel geld in de partij.

    Photo by David Shankbone © Wikipedia - Image courtesy
    harvey_weinstein_scandal.jpg

    De producer kwam in opspraak na een artikel in de New York Times. De krant schreef dat Weinstein tijdens zijn loopbaan tal van vrouwen, onder wie de actrice Ashley Judd, seksueel heeft lastiggevallen. Weinstein, werd ondertussen aan de deur gezet van het bedrijf die hij samen met zijn broer had opgericht en overweegt het productiehuis een naamsverandering. En dit niet vanwege het ongepast en beschamend gedrag van Harvey, maar wel omdat het publiekelijk werd. Want laten we duidelijk zijn, het gedrag van Harvey was oud nieuws. Iedereen wist van de seksuele intimidaties maar durfde niet praten uit vrees voor mogelijke gevolgen. Blijkbaar zou de naam ‘Weinstein’ nu al van heel wat reclameborden worden gehaald en filmposters, om de desbetreffende producties te behoeden van financieel verlies.

    Harvey Weinstein vroeg een paar dagen geleden per email aan topproducenten in Hollywood om hem te hulp te schieten. De verzonden smeekbede lekte maandag uit naar Amerikaanse media. Weinstein belooft in de mail in therapie te gaan en vraagt om een tweede kans.

    Ashley Judd zei in het artikel dat Weinstein haar twintig jaar geleden in zijn hotel uitnodigde voor wat zij dacht dat een werkontbijt was. Maar toen zij zijn hotelkamer binnenkwam, stond hij daar in zijn badjas en vroeg hij haar hem een massage te geven of toe te kijken hoe hij een douche nam. Het enige waar ze aan dacht, volgens Judd, was zo snel mogelijk uit de kamer te geraken, zonder Harvey Weinstein letterlijk en figuurlijk tegen de borst te stoten. Na twee decennia is ze tot de conclusie gekomen dat ze niet langer kon zwijgen en met haar doken plots tal van andere vrouwen op die gelijkaardige ervaringen hadden gekend. Eén medewerkster, Emily Nestor, werd al op de tweede dag bij het bedrijf door Weinstein in zijn hotelkamer ontboden. Hij beloofde haar dat hij haar zou helpen met haar carrière als ze op zijn seksuele avances zou ingaan.

    In het artikel van TNYT dat er een giftig klimaat was voor vrouwen in het bedrijf. Het artikel beschrijft hoe Weinstein medewerkers, actrices en andere vrouwen probeerde over te halen seks met hem te hebben, of hem te masseren terwijl hij naakt was. O’Connor moest sollicitatiegesprekken met jonge actrices voeren nadat Weinstein ze alleen op een hotelkamer had ontvangen. Het is in ieder geval een affaire die doet denken aan deze van Bill Cosby. Ondertussen stromen de verhalen binnen van actrices en modellen die seksuele avances kregen en meer; gaande van Gwyneth Paltrow, Asia Argento, Rosanna Arquette en Mira Sorvino. Miss Italië Ambra Battilana Gutierrez had zelfs een geluidsopname waarom Harvey het meisje met aandrang vroeg op een stoel te gaan zitten en kijken terwijl hij zichzelf zou bevredigen onder de douche.

    In de afgelopen dertig jaar zou Weinstein zeker acht vrouwen financieel hebben gecompenseerd om te voorkomen dat zij met hun klachten naar buiten zouden treden tegen Weinstein Productions en het voormalige Miramax. Anderzijds probeert het bataljon aan top-advocaten die werden opgetrommeld nu zoveel mogelijk de schade te beperken en vallen ze zelfs The New York Times aan vanwege laster. Maar Harvey’s gedrag was dermate buitensporig bij verschillende actrices dat hij de feiten nauwelijks kon ontkennen. In een verklaring zei hij het volgende: "Ik begrijp dat de manier waarop ik me in het verleden tegenover collega's heb gedragen, veel pijn heeft veroorzaakten daarvoor wil ik mij diep verontschuldigen. Dat was destijd [jaren 60 en 70] de cultuur. Sindsdien heb ik geleerd dat het geen excuus is, niet op kantoor en niet erbuiten. Tegenover niemand."

    Het blijft echter een feit dat machtige mannen (Bill Cosby, Bill O’Reilly, Roger Ailes, Jimmy Savile,…) vaak ongestoord hun gang kunnen gaan en dat de ‘industrie’ uiteindelijk wel een oogje dicht knijpt. Tot op vandaag merk je op dat geen enkele Late Night show nog maar een verwijzing maakt naar Weinstein. Zelfs actrices als Meryl Streep roepen zijn onschuld uit, ook al lijkt iedereen het toch te houden op stilzwijgen. Maar hoe hypocriet kan je niet zijn als je weet dat nog geen jaar geleden Hollywood op zijn achterste poten stond toen Trump iets ongepast zei tegenover vrouwen, en vandaag in alle talen zwijgen. Misschien zijn er tevens heel wat bezorgd dat de stank van de beerput rond de pedophile ring wel eens ondraaglijk zal worden en in dit dossier ook namen genoemd zullen worden.

  • Divergent (2014) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Deze week krijgen we de bespreking van de Blu-ray van Insurgent (2015), de segel op Divergent (2014) van de man met de smakelijke naam, Neil Burger, de regisseur van films als The Illusionist (2006) en Limitless (2011). Een filmbespreking van deze niet onaardige young adult dystopia mocht hier niet ontbreken.

    divergent_2014_poster.jpg

    Korte inhoud: Het verhaal speelt zich af in een dystopische toekomst van Chicago, waarin de maatschappij verdeeld is in vijf facties, die elk een deugd vertegenwoordigen: Abnegation (onbaatzuchtig), Amity (vriendelijk), Candor (eerlijk), Erudite (intelligent) and Dauntless (dapper). Tieners moeten beslissen of ze willen blijven in hun fractie of overstappen naar een andere voor de rest van hun leven. Tris Prior (Shailene Woodley) maakt een keuze die iedereen verrast en moet met haar collega factie-leden een zeer moeilijk initiatieproces ondergaan. Zij moeten extreme fysieke en intense psychologische tests doorstaan, waarbij ze allemaal gaan beginnen veranderen. Maar Tris heeft een geheim, ze is namelijk Divergent, wat betekent dat ze niet past in een bepaalde groep. Als iemand dat te weten zou komen, zou dit een zekere dood betekenen.Maar terwijl ze een groeiend conflict ontrafelt binnen haar schijnbaar perfecte samenleving, kan dit geheim er misschien voor zorgen dat mensenlevens gered kunnen worden ... of het zou haar kunnen vernietigen.

    En toch zitten er wel heel veel bekende gezichten in Divergent; en dan vooral bij de dames: de villain van dienst wordt gespeeld door Kate Winslet, Maggie Q heeft een kleinere rol als analiste, Ashley Judd speelt de rol van de moeder en Zoë Kravitz speelt de rol van de vriendin van Tris. Bij de mannen hebben we Theo James, Jai Courtney en Ray Stevenson.

    Deze science-fiction actieprent, gebaseerd op de bestseller van Veronica Roth, schets net zoals The Maze Runner (2014-15) en The Hunger Games (2012-13-14) een dystopische wereld met teenagers die het moeten zien te redden in penibele situaties. En ook al waren mijn verwachtingen niet al te hoog, heb ik er eigenlijk nog wel van genoten, ook al mocht het allemaal wel een stuk origineler zijn.

    Het lijkt allemaal heel nodeloos ingewikkeld en gezien het verhaal ook in trilogie-vorm is geschreven, krijg je heel heel wat expositie op ja bord - zeker met een speelduur van 139 minuten! Ik heb het boek niet gelezen, maar Veronica Roth was in ieder geval onder de indruk van het script van Evan Daugherty en Vanessa Taylor en hoe alles heel dicht stond bij wat ze in haar roman had geschreven. Toch kan je niet zeggen dat het een domme film is. Het is nu en dan wel wat eentonig, maar het verhaal heeft effectief heel wat potentieel om een geslaagde trilogie te worden, ook al gaan ze Allegiant (2016), in twee stukken opdelen. Uiteraard gaat het verhaal over de gevaren van fascisme, ook al komt dat woord nooit in de mond genomen. Maar de troepen van Dauntless, met hun zwarte pakken, lijken fel op de 'zwarthemden' van Benito Mussolini, die alsmaar gewelddadiger werden met methodes als intimidatie en moord tegenover politieke tegenstanders. De Fracties lijken op het eerste gezicht als een goed geöliede machine werkt voor een samenleving, maar alles wat niet in het vakje past moet verstoten of uitgeschakeld worden.

    divergent_2014_pic04.jpgdivergent_2014_pic05.jpgdivergent_2014_pic06.jpg

    Ook al zit er kwaad in de organisatie van Dauntless, toch is het duidelijk dat de grootste dreiging komt van de leidster van Erudite, Jeanine (Kate Winslet), die op het punt slaat de Dauntless fractie in te zetten tegen de leidinggevende Abnegation fractie. Niet zozeer omdat het systeem in elkaar dreigt te zakken, maar wel omdat zij vindt dat haar fractie beter bestuur zou kunnen leveren om de vrede binnen het systeem beter te waarborgen. En gezien er niet meteen een aanleiding was voor deze zet, komt het personage van de blonde Hilary Clinton kloon heel karikaturaal over, en wordt je nooit echt emotioneel betrokken in die onderliggende socio-politieke laag van het verhaal, iets wat dan weer beter werd uitgewerkt in The Hunger Games.

    Divergent heeft 85 miljoen dollar gekost (iets meer dan de eerste Hunger Games film), en heeft een solide indruk gemaakt op de box-office met een kleine 290 miljoen dollar. Toch kwam de film nog niet aan de hielen van Hunger Games met een box-office recette van 691 miljoen dollar. Maar Shailene Woodley is duidelijk geen Jennifer Lawrence (zowel qua uitstraling als vertolking) en er was ook een pak minder buzz rond de film en de promotiecampagne is uiteindelijk behoorlijk braaf gebleven.

    divergent,Neil Burger,The Maze Runner,the hunger games,Shailene Woodley,Evan Daugherty,Vanessa Taylor,Jennifer Lawrence,Young Adult Dystopia,Kate Winslet,Maggie Q,zoe kravitz,Ashley Judd,Theo James,Jai Courtney,Ray Stevensondivergent_2014_pic02.jpgdivergent_2014_pic03.jpg

    Wat mij betreft mogen ze die Young Adult Dystopia films toch voor een paar jaartjes opdoeken, want er begint slijt op te komen. Ik heb ook steeds meer de indruk dat de boodschap van de onderdrukte jongeren die de strijd moeten aanbinden met machtige organisaties die hun vrijheid aan banden wil leggen en hun manier van denken willen controleren, een weerspiegeling wordt van machtige filmstudios die dergelijke "producten" inzetten om diezelfde teenagers te paaien. Kritisch denken wordt ingeruild voor onnozel entertainment en het voorgekauwde plot richt voornamelijk zijn pijlen op een publiek van 14-jarigen.

    Divergent, The Hunger Games, The Maze Runner zijn geen maatschappij kritische films, laat staan intelligente mainstream prenten met een coherente ideologische of filosofische logica. Het zijn producten die gemaakt zijn om tickets en popcorn te verkopen. En in die zin een handhaving van datgene wat ze in hun film willen omver werpen. "Jongeren mag je niet onderverdelen in vakjes, maar zijn individuen met eigen verlangens en behoeftes", luidt het. Spijtig dat dergelijke diversiteit nergens terug te vinden is in hun filmproject.

    Misschien moet ik maar eens de boeken gaan lezen in plaats van de film te gaan zien, want na de trailer had ik meteen het gevoel alles al een keertje gezien te hebben. Als er mensen zijn die de boeken al hebben gelezen, laat een berichtje achter in de commentaren. Op de Blu-ray vinden jullie niet alleen de altijd interessante audio-commentaar van de regisseur, in dit geval Neil Burger, alsook een pak making-of filmpjes en een uiteenzetting van het verhaal, alsook deleted scenes.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 21 augustus 2015

    ***Related Posts***
    22/07/2016: Allegiant review
    26/08/2015: Insurgent review
    01/11/2014: Shailene Woodley HQ picture gallery

    *** Divergent trailer ***

  • Olympus Has Fallen (2013) *½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    We hebben twee films met zowaar hetzelfde onderwerp: aanval op het witte huis. De eerste actieprent is White House Down (2013) van Roland Emmerich, naar verluidt een draak van een film, de andere film is Olympus Has Fallen (2013) van Antoine Fuqua. En ik keek er al naar uit, gezien de indrukwekkende cast, en de toch wel verkwikkende trailer. Ik ben wel fan van die Steven-I-am-gonna-kick-your-ass-Seagal filmpjes, dus waarom een oorlogsschip niet inruilen voor het Witte Huis.

    olympus has fallen,antoine fuqua,gerard butler,aaron eckhart,ashley judd,morgan freeman,rick yune,creighton rothenberger,katrin benedikt,melissa leo,in the line of fire,training day,king arthur,white house down,roland emmerich

    Korte inhoud: Het verhaal van een Amerikaanse Secret Service bodyguard Mike Banning (Gerard Butler) die tijdens een verplaatsing tijdens een sneeuwstorm het presidentiële voertuig van een brug kantelen. Hij slaagde er nog in de president (Aaron Eckhart) te redden maar de First Lady (Ashley Judd) liet er het leven. President Benjamin Asher, die goed bevriend is met Mike, wil toch het drama uit zijn hoofd zetten en de bodyguard wordt overgeplaatst. Maar wanneer Noord-Koreaanse terroristen onder leiding van Kang (Rick Yune), gewapend met zwaar geschud en getraind in martial arts, het Witte Huis bestormen en de president en een aantal van zijn medewerkers gijzelen, blijkt hij de enige man te zijn die de president en het land nog kan redden.

    De zwarte regisseur Antoine Fuqua is de laatste tijd toch eerder een mooie-beeldjesmaker geworden, net zoals een Michael Bay of zelfs een Roland Emmerich, en dat is bij deze film spijtig genoeg niets anders. Het zijn vakkundige regisseurs die afgelikte vehikels afleveren. Geef ze een sterk scenario en ze zijn in staat een meesterwerk af te leveren, zoals een Training Day (2001), maar geef ze een belachelijk script als dat van debuut-scenaristen Creighton Rothenberger en Katrin Benedikt en je krijgt een lachwekkend spektakel met afgelikte beelden en spetterende actie-scènes. Fuqua heeft ondertussen al wat blunders gemaakt, denk maar aan King Arthur (2004), en hier toont hij zich weer van zijn meest onbenullige kant. Maar het probleem ligt voornamelijk aan het infantiele scenario die geen enkel cliché schuwt en zowat elk greintje geloofwaardigheid met een wurggreep en een paar pistoolschoten aan flarden knalt.

    Ok, Noord-Korea doet wat moeilijk in de regio met hun spierballen retoriek en hun gephotoshopte straaljagers, maar om van hen nu geloofwaardige terroristen te maken die een inval zouden organiseren op het Witte Huis...? Please, give me a break. Het uitgangspunt was al van de pot gerukt om nog maar te zwijgen over de uitwerking van deze premisse. De Koreaanse terroristen hijacken een AC-130 Gunship en besproeien de buurt van het Witte huis met 50 kaliber geschut, om nog eens en passant het Washington monument af te toppen. Nadien volgt er een bestorming van Olympus (het Witte Huis) met de hulp van nog meer zwaar geschud, deze keer van Belgische makelij (voor de liefhebbers, de FN M420D !), en nog wat RPG’s. Uiteindelijk gijzelen ze de president, de vice-president en nog wat hoge pieten in de bunker van het gebouw. Nog een geluk was Mike Banning in de buurt die op zijn John 'Die Hard' McClane's de president en de Amerikaanse bevolking probeert te redden van een nucleaire holocaust.

    "Nucleaire holocaust? " Wel ja, de scenaristen zijn op het gekke idee gekomen dat de overheid, in een vlaag van zinsverbijstering, op alle kernkoppen een zendertje zou hebben gezet die de raket van op afstand kan vernietigen. Het systeem heet Cerberus, en wordt in gang gestoken nadat de president, zijn VP en de Minister van Defensie, elk een stuk van de geheime code invoeren. En net deze drie mensen werden gegijzeld in de bunker. Hun bedoeling is enerzijds het mes op de keel te zetten van het Pentagon om hun schepen uit de buurt van de Koreaanse wateren te halen, maar uiteindelijk ook om Amerika om te vormen tot een nucleaire wasteland. Oh ja, ze willen ook nog een vlucht-helicopter, want ja, hier hebben we niet te maken met geflipte Al-Qaida zelfmoord-terroristen of Japanse kamikaze piloten! Kom, kom, even serieus. Los van het waanzinnige concept van Cerberus, lijkt het me een onnozel idee om zo’n systeem te bouwen die de raket tot ontploffing laat brengen in plaats van gewoon het besturing- en ontstekingsmechanisme te vernietigen. Enfin, de mensen van Movie Sins zullen hier plezier aan beleven aan het ontleden van de stommiteiten, want ze zijn gewoon teveel om op te sommen in één review.

    olympus has fallen,antoine fuqua,gerard butler,aaron eckhart,ashley judd,morgan freeman,rick yune,creighton rothenberger,katrin benedikt,melissa leo,in the line of fire,training day,king arthur,white house down,roland emmerich

    Dit is een 90'ties film, met hints van Under Siege en Die Hard, maar dan nog dommer in zijn uitwerking. Olympus Has Fallen gaat er vanuit dat het (Amerikaanse) publiek alles wel zal slikken, zolang je de explosies maar hard genoeg maakt en het patriottisme niet uit het oog verliest. Alles wat we in deze actieprent voorgeschoteld krijgen, hebben we al honderd keer gezien in gelijkaardige actie-vehikels. Maar ere wie ere toekomt, de presidentiële locaties zijn hier beter uitgewerkt dan ooit tevoren. We krijgen een rondleiding van Camp David en het Witte Huis ziet er echt wel gedetailleerd uit, ook al zal de bunker er wel anders hebben uitgezien, vermoed ik. Wat me ook is opgevallen is dat er bitter weinig vrouwen zijn in deze prent, en de enige sterke vrouwelijke rol is de Minister van Defensie, gespeeld door Melissa Leo, die brutaal en tot bloedens toe in mekaar wordt geklopt.

    Actrice Ashley Judd heeft dan weer een minuscuul rolletje als First Lady, waarin ze met het presidentiële voertuig van een brug duikt. Een vreemde scène, want iedereen gaat er meteen van uit dat ze dood is, ook al zit ze in een kogelvrij en versterkt voertuig MET gordel. Niemand lijkt ook maar aanstalten te nemen om tot bij het voertuig te komen, laat staan de helikopter die volgt de opdracht geven om de toestand van de First Lady te checken. Neen, de beginscène met Eckhart en Butler in een boksring maakte meteen duidelijk dat dit een homo-erotische testosteron film was, waar mannen de helden zijn en vrouwen in elkaar worden geslagen of onbenullige bijrolletjes krijgen.

    olympus has fallen,antoine fuqua,gerard butler,aaron eckhart,ashley judd,morgan freeman,rick yune,creighton rothenberger,katrin benedikt,melissa leo,in the line of fire,training day,king arthur,white house down,roland emmericholympus has fallen,antoine fuqua,gerard butler,aaron eckhart,ashley judd,morgan freeman,rick yune,creighton rothenberger,katrin benedikt,melissa leo,in the line of fire,training day,king arthur,white house down,roland emmericholympus has fallen,antoine fuqua,gerard butler,aaron eckhart,ashley judd,morgan freeman,rick yune,creighton rothenberger,katrin benedikt,melissa leo,in the line of fire,training day,king arthur,white house down,roland emmerich

    De minst memorabele vertolking uit de film komt van Aaron Eckhart, die hier niet alleen een kleurloze president neerzet, maar zich ook niet schaamt voor een beetje over-acting. De speaker of the house die dienstdoende president wordt, is dan weer getypecast door Morgan Freeman die dezelfde rol speelde in Deep Impact. Het cliché kon niet groter zijn, maar op een zeker moment krijg je er plezier in en begin je met de opeenstapeling van stereotypen te lachen. Het had leuk geweest mocht plots Dennis Rodman opduiken, die het zou opnemen voor de Koreaanse zaak, en wat stompen zou verkopen op het gezicht van Butler. Maar van Butler gesproken, en dat is misschien het tweede pluspunt uit deze puinhoop van een film, staat zijn mannetje als vechtmachine en ontspanning is met hem verzekerd, ook al is er zo goed als geen (bedoelde) humor te bespeuren en moeten we heel wat bruut geweld doorstaan (iets waar Antoine Fuqua blijkbaar verzot op is). Maar als je op zoek bent naar een slimme Witte Huis/secret service thriller, dan raad ik toch In the Line of Fire (1993) aan boven deze Olympus Has Fallen, die niets meer is dan een schaamteloze Die Hard-rip-off (cf. man die toevallig betrokken wordt in een hijacking en in het heetst van een gevecht nog met zijn vrouw belt, of de man die een andere man tegen het lijf loopt die eigenlijk een schurk is en zich voordoet als vriendschappelijk, ...)

    Olympus Has Fallen animated pictureOlympus Has Fallen animated pictureOlympus Has Fallen animated picture

    Vanaf vandaag 20 augustus 2013 ligt in ieder geval de Blu-ray in de winkelrekken, met heel wat bonusmateriaal en behind the scenes filmpjes. Zo komen de actie-regisseurs in wording alles te weten van hoe ze een actie-scene in beeld moeten zetten en krijgen ze ook nog eens een cursus ground-combat. Indrukwekkend om te zien is de hoeveelheid van visuele effecten in de film steken, zonder dat je er bij het zien ervan gewaar wordt (hoewel het ene effect wel beter is gelukt dan het andere). Zo hebben we hier niet te maken met cgi-monsters, dan wel met een zomerlandschap die veranderd wordt in een sneeuwlandschap, of een luchtschot zonder het gebruik van een echte helicopter. Voor mij was het bonusmateriaal véél interessanter dan de film zelf. En naast al het behind-the-scenes materiaal zijn er ook nog wat bloopers. Enkel spijtig dat er geen audio-commentaar van de regisseur te bespeuren was, waarin hij misschien zijn excuses kon overmaken. Wat de Blu-ray van Olympus Has Fallen mij heeft geleerd is dat de film uiteindelijk een showreel is geworden van het departement van de visuele effecten, ook al wou de regisseur hier geen effecten-film van maken. Mission failed! Olympus Has Fallen is naast een samenraapsel van actie-scènes die we al in andere films hebben gezien (Die Hard, Deep Impact, Independence Day, "24" serie, ...) een visuele effecten film.

    rating

    Beoordeling: 1,5 / 5
    Recensie door op 20 augustus 2013

     

    *** Olympus Has Fallen trailer ***

  • Bug (2006) *** recensie

    Pin it!

    Nog een filmpje om naar uit te kijken, Bug (2006), van The Exorcist (1973) regisseur William Friedkin.

    bug_2006_poster.jpg

    Korte inhoud: Agnes White (Ashley Judd) is een eenzame, gescheiden vrouw die nog steeds doodsbang is voor haar ex-echtgenoot Jerry Goss (Harry Connick Jr.), die elk moment uit de gevangenis kan komen. Sinds kort ontvangt ze telefoontjes waarbij niemand spreekt en ze verdenkt Jerry. In het ongure motel in Oklahoma waar ze woont, leert ze ondertussen via een vriendin de paranoïde – maar sympathieke – Peter Evans (Michael Shannon) kennen. Als ze een romance begint met de oorlogsveteraan lijkt het leven haar voorzichtig weer toe te lachen. Maar Peter ziet overal ongedierte...

    De film is gebaseerd op een toneelstuk van Tracy Letts, en het resultaat is echt wel om zelf paranoïde van te worden. Zelfs de filmcrew werd er paranoia van want tijdens de shoot had de crew allemaal last van bed bugs mogelijks afkomstig van de bedden in het motel waar ze verbleven.

    Het is geen verrassing dat deze film oorspronkelijk werd uitgevoerd op het podium, want het geheel voelt wel een beetje aan als een soort claustrofobische 'huit-clos', wat uiteraard de paranoia nog wat sterker maakt. Friendkin heeft ook voor elk shot maar maximaal 4 takes gedraaid - vaak een beetje met tegenzin van de acteurs. Op de planken zijn er zelfs geen takes, wat de dynamiek verhoogt. Spijtig genoeg is theater en een filmset twee compleet verschillende arena's en ik kan er niet omheen dat ik het acteerwerk bij momenten wel wat over-the-top vond. Ook de karakterveranderingen van Ashley Judd's personage kwamen heel ongeloofwaardig over. Maar ondanks de geslaagde atmosfeer en het knappe camerawerk, valt het verhaal toch wat tegen. We bengelen een beetje tussen de zwarte humor en de satire, maar er is niet echt een duidelijke richting waarin de film wil gaan.

    Friedkin bevindt zich met deze thriller zeker op bekend terrein. In plaats dat hij personages heeft die bezeten zijn door de duivel, lopen ze nu van stapel door insecten (echt of imaginair?). Zet u dus maar schrap voor een claustrofobische rit in een paranoïde en angstaanjagende atmosfeer.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 24 augustus 2006

     

    *** Bug trailer ***