antoine fuqua

  • The Magnificent Seven (2016) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Westerns zijn moeilijke klanten voor de box-office. De oscarwinnende film The Revenant (2015) deed nog een goede beurt met een wereldwijde recette van 533 miljoen dollar (met een productiebudget van 135 miljoen dollar). Maar de meeste westerns deden pakken minder omzet. Benieuwd of deze The Magnificent Seven (2016) remake de western opnieuw cool kan maken voor de massa - zelfs al hebben we hier een vrij old school western.

    the magnificent seven,peter sarsgaard,haley bennett,luke grimes,denzel washington,chris pratt,ethan hawke,vincent donofrio,byung-hun lee,manuel garcia-rulfo,martin sensmeier,antoine fuqua,john sturges,the seven samurai,james horner,akira kurosawa

    Korte inhoud: Met de stad Rose Creek onder dodelijk toezicht van goudbaron Bartholomew Bogue (Peter Sarsgaard) besluit de wanhopige Emma Cullen (Haley Bennett) en Teddy Q (Luke Grimes) een groep huurlingen in te schakelen. Het betreft een groep van zeven buitenstanders en premiejagers die de namen Sam Chisolm (Denzel Washington), Josh Faraday (Chris Pratt), Goodnight Robicheaux (Ethan Hawke), Jack Horne (Vincent D'Onofrio), Billy Rocks (Byung-hun Lee), Vasquez (Manuel Garcia-Rulfo) en Red Harvest (Martin Sensmeier) dragen. Terwijl de groep zich opmaakt voor de gewelddadige confrontatie blijkt dat het gevecht niet enkel om het geld draait.

    De film werd geregisseerd door Antoine Fuqua (Training Day, The Equalizer, Southpaw) en hij weet hoe hij actie in beeld moet zetten of het beste uit acteurs te halen. Het is half gebaseerd op John Sturges' The Magnificent Seven (1960) die dan weer gebaseerd is op The Seven Samurai (1954) van Akira Kurosawa. Spijtig genoeg heeft deze prent niet de diepgang van Kurosawa zijn film, of zelfs nog maar de flair van de versie van Sturges. Toch heeft het ook zijn momenten, maar ondanks zijn 132 minuten tijdsduur heeft deze prent toch bitter weinig interessante dingen te vertellen. Naast de casting is er de muziek van James Horner, die hier een knappe score heeft geschreven. Dit is tevens zijn laatste compositie. En het is fijn om Denzel weer eens samen te zien met Ethan Hawke na hun onderonsje in Training Day en dit is effectief de eerste western voor beide acteurs, en je kunt zien dat ze ervan genoten hebben.

    De film is geen zuivere remake maar een soort reboot waarbij de 7 huurdoders een eigen invulling hebben gekregen. En elk van hen werkt, ook al vond ik bepaalde karakters te fel onderbenut en was de vertolking van Vincent D'Onofrio toch niet zo overtuigend dat je zich kan afvragen wat er eigenlijk zo "magnificent" is aan hem en waarom Chisolm/Denzel hem in zijn groep wou. Zijn irritante high-pitched stemmetje hielp ook niet meteen. De vertolking van Chris Pratt - die ook zijn eerste westernrol neerzet - was dan weer stukken beter en hij brengt toch wat broodnodige humor. Martin Sensmeier in de rol van de indiaan is dan weer een echte Native American en daarmee kan je niet verkeerd gaan en de rol van de Mexicaanse outlaw ging naar Manuel Garcia-Rulfo die tevens een echte Mexicaan is en dat voel je en hoor je.

    the_magnificent_seven_2016_pic01.jpgthe_magnificent_seven_2016_pic02.jpgthe_magnificent_seven_2016_pic03.jpg
    the_magnificent_seven_2016_pic04.jpgthe_magnificent_seven_2016_pic05.jpgthe_magnificent_seven_2016_pic06.jpg

    Het beste van de film zit hem in de actiescènes. De mexican standoffs, de bar shootouts, en de constante dreiging waarbij iedereen plots een pistool kan trekken. Het is een old school western en dus is er ook geen cgi, en krijgen we stunts te zien en echte explosies. Daarnaast ook een coole Denzel die wat knappe stunts met een paar en zijn pistool deed. The Magnificent Seven vindt het western genre niet opnieuw uit, maar het biedt wel een brok entertainment voor het gehele gezin.

    Vorige week is de DVD en Blu-ray van The Magnificent Seven uitgekomen met making of filmpjes, verwijderde scenes en een speciale wraakmodus waarin de regisseur verschillende scenes uit de doeken doet.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 2 februari 2017

     

    *** The Magnificent Seven trailer ***

  • King Arthur: Legend of the Sword draagt de Guy Ritchie stempel

    Pin it!

    Een film waar ik echt wel op zit te wachten is deze King Arthur: Legend of the Sword (2017) van regisseur Guy Ritchie, een filmmaker die barslechte films (Swept Away, RocknRolla, Revolver) heeft afgewisseld met pareltjes (Lock Stock, Sherlock Holmes, Snatch), maar die nu de laatste jaren toch wel zijn stempel heeft kunnen zetten op de filmwereld met een geheel eigen stijl.

    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: De jonge Arthur (Charlie Hunnam) heerst over de steegjes van Londonium (Londen uit de Romeinse periode), maar is zich niet bewust van het leven waarvoor hij is voorbestemd, tot op de dag wanneer hij het zwaard Excalibur in handen krijgt en direct uitgedaagd wordt, staat Arthur voor belangrijke keuzes. Hij sluit zich aan bij het verzet met de hulp van een mysterieuze jonge vrouw genaamd Guinevere (Astrid Bergès-Frisbey), moet hij de magische kantjes van het zwaard leren gebruiken. Wat Arthur te doen staat is zijn demonen confronteren en de mensen te verenigen om zich te wreken over de tiran Vortigern (Jude Law) die zijn kroon heeft gestolen heeft en zijn ouders heeft vermoord.

    Na Sherlock Holmes heeft Ritchie echt wel de smaak te pakken gekregen voor historische films en ik ben er zeker van dat hij ook een betere film zal afleveren dan King Arthur (2004) van Antoine Fuqua, die eigenlijk wel een flop werd ondanks de interessante casting. Guy Ritchie weet hoe hij een verhaal boeiend moet houden en neemt vaal ook risico's, daarnaast lijkt de casting gewoon perfect en heb ik de indruk dat ze ook heel wat acteurs uit "Game of Thrones" hebben gehaald. Het ziet er ook naar uit dat het een Guy Ritchie film is geworden met een geheel persoonlijke en moderne vertelstijl (slow-motions, snorriCam shots,...), en dit voor een prent die zich afspeelt ten tijde van de Romeinen.

    Mijn enige vrees zijn de speciale effecten, die overvloedig aanwezig zijn. En veel van die effecten zien er in de trailer zelfs een beetje op het randje uit, dus hoop ik dat dit niet de doodsteek zal zijn van deze prent. Anderzijds is het gevoel voor humor van de regisseur wel een pluspunt, ook al ziet het er niet naar uit dat het één komische boel zal worden. De trailer ziet er wel wat warrig uit, en ik had veel minder laten zien en toch iets meer naar een build-up gewerkt. Ik heb nog een wrange smaak van Clash of the Titans (2010) dus hoop ik dat er iets meer structuur en inhoud in deze film zal zitten. Ik hoop tevens dat iets meer fantasy in de film zit dan in de trailer.

    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic01.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic02.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic03.jpg

    Begin jaren 80 was er al een film met Arthur die het zwaard uit de steen trok in Excalibur (1981), in regie van John Boorman. De film kreeg toen trouwens een Oscar-nominatie voor Beste Cinematografie. Deze King Arthur: Legend of the Sword zou ergens in mei van 2017 moeten uitkomen.

    ***Related Posts***
    15/05/2017: 5 redenen waarom King Arthur flopte tijdens openingsweekend
    10/05/2017: King Arthur: Legend of the Sword filmbespreking

     

    *** King Arthur: Legend of the Sword trailer ***

  • Southpaw (2015) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Acteur Jake Gyllenhaal was weer toe aan een nieuwe metamorfose met zijn boksfilm Southpaw (2015), van de zwarte regisseur Antoine Fuqua (Training Day, Shooter, King Arthur), naar een script van Sons of Anarchy scenarist Kurt Sutter. Velen dachten dat het de beste boksfilm van 2015 zou worden, maar toen kwam Creed (2015) in de zalen. Southpaw is ondertussen te verkrijgen op DVD en Blu-ray.

    southpaw_2015_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Het verhaal gaat over de agressieve, gewelddadige bokser Billy Hope (Gyllenhaal) die zich naar de top weet te werken. Wanneer de weltergewicht-bokskampioen door zijn gedrag een gevecht uitlokt, met de dood van zijn vrouw (Rachel McAdams) als gevolg, valt zijn persoonlijke leven echter aan diggelen. Nadat hij zijn huis kwijtraakt en zijn dochter Leila (Oona Laurence) moet afstaan aan een pleeggezin, probeert hij met behulp van de amateurtrainer Tick Wills (Forest Whitaker) zijn leven weer op te pakken.

    De acteur is in ieder geval onherkenbaar als gespierde bokser. Regisseur Fuqua heeft hem tijdens de pre-productie twee maal per week in de boksring gezet voor een intense training en dit 7 dagen op 7. Er werd hem ook een specifieke boksstijl aangeleerd, geïnspireerd op Amerikaanse professionele bokser Floyd Mayweather Jr. die eigenlijk rechtshandig was maar southpaw style ging boksen nadat zijn schouder was gewond. Gyllenhaal kreeg training in Vegas en New York en werd omgetoverd 'tot een echt beest' volgens de filmmaker. "Hij trainde als een vechter. Hij moest van mij sparren, en klappen krijgen. Ik zette hem in situaties waar ik wou zien van wat hij was gemaakt. Enkel echte boksers begrijpen de offers die je moet brengen om een vechter te zijn", zei Fuqua.

    Het meest opmerkelijke is dat hij 11 kilo is afgekomen voor zijn vorige rol in Nightcrawler (2014) en dus nu serieus is bijgekomen voor zijn nieuwe rol. De training was zo intens dat hij zelfs geen tijd meer had voor zijn vriendin Alyssa Miller (pic01, pic02, pic03, pic04, pic05, pic06 en pic07) en hun relatie liep op de klippen. De film is toch nooit het meesterwerk geworden die iedereen had verwacht en kon tevens geen enkele filmprijs verzilveren, wat toch een beetje pijnlijk met zijn.

    southpaw_2015_jake_gyllenhaal_rachel_mcadams_pic01.jpgsouthpaw_2015_jake_gyllenhaal_rachel_mcadams_pic02.jpg
    southpaw_2015_jake_gyllenhaal_forest_withaker_pic03.jpgsouthpaw_2015_jake_gyllenhaal_pic04.jpg

    De productie is in handen van Harvey Weinstein . In de casting treffen we naast Gyllenhaal en Rachel McAdams (pics) ook nog Victor Ortiz, Naomie Harris en Forest Whitaker als Titus "Tick" Willis een ex-bokser die het zicht in één oog verloor en nu jonge boksers opleidt. Daarnaast zien we ook de Britse zangeres Rita Ora en de Amerikaanse rapper 50 cent. het scheelde niet veel of Eminem werd gecast voor de hoofdrol, maar gelukkig werd uiteindelijk gekozen voor een echte acteur. En wat voor een acteur! Eminem horen we wel op de soundtrack en zijn muziek werd ook al gebruikt voor de trailers.

    Het mag dan wel het 'Raging Bull' moment zijn voor Gyllenhaal, maar een knock-out van een film is het niet geworden. Het grootste probleem van deze prent is een behoorlijk tegenvallende script van Sons of Anarchy scenarist Kurt Sutter. Geen enkel bokscliché wordt onbenut gelaten en alle subplots worden nauwelijks uitegwerkt dat ze alleen maar het hoofdverhaal vertragen. Neem nu de verhaallijn van Curtis '50 Cent' Jackson gespeeld door 50 cent. Zijn motivaties zijn nooit echt duidelijk en op zo'n momenten ben je als kijker wel wat verloren. De dialogen probeert wel die street slang weer te geven, maar de personages hebben gewoon niets te vertellen. En dan krijgen we zo van die zinnen als wanneer Tick zijn pupil Billy adviseert over zijn dochter: "You gotta let her go through her thing, and not think that her thing is your thing." Wow, dat is dus het niveau. Voor de rest horen we Gyllenhaal veel mompelen maar het was meteen duidelijk dat deze film geen scenario-prijzen in de wacht zou slepen.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 11 februari 2016

     

    *** Southpaw trailer #1 & trailer #2 ***

  • London Has Fallen teaser trailer

    Pin it!

    Ondanks de wat tegenvallende box-office resultaten van de Die Hard film van het Witte Huis, beter bekend als Olympus Has Fallen (2013), hebben de makers dan toch beslist er een sequel aan te breien. Ik vermoed dat ze het productiebudget van London Has Fallen (2016) dan toch wat hebben herzien, en een logisch gevolg is dat er dan ook een nieuwe (lees: goedkopere) regisseur werd aangesteld en moest de dure Antoine Fuqua plaats ruimen voor de 40-jarige Iraanse Babak Najafi (Snabba cash II). En dat kwam goed uit want Fuqua was toch al bezig met The Equalizer (2014) en Southpaw (2015).

    london_has_fallen_2016_poster.jpg

    Korte inhoud: In Londen is de Britse premier onder mysterieuze omstandigheden overleden. Zijn begrafenis is een groots opgezette belevenis voor de wereldleiders die hun respect willen betuigen. Maar wat begint als het meest beveiligde evenement op aarde, verandert in een dodelijk complot om 's werelds meest machtige leiders te doden en elke bekende bezienswaardigheid in de Britse hoofdstad te vernietigen. Slechts drie mensen hebben enige hoop het te stoppen: de Amerikaanse president Benjamin Asher (Aaron Eckhart), zijn hoofd van de geheime dienst Mike Banning (Gerard Butler) en een Engelse MI-6 agent (Charlotte Riley).

    Voor het script hebben ze beroep gedaan op maar liefst 4 scenaristen (Creighton Rothenberger, Katrin Benedikt, Christian Gudegast en Chad St. John). Nog voor Babak Najafi was regisseur Fredrik Bond nog aan boord als regisseur, maar hij verliet de productie omwille van creatieve meningsverschillen, alsof deze blockbuster al iets te maken zou hebben met "creativiteit".

    Als je hebt genoten van de eerste film zal je naar alle waarschijnlijkheid ook deze film wel lusten, ook al zou ik er niet al teveel van verwachten. Ook al is dit soort prenten een habitat voor wandelende clichés, moet je rekening houden met het feit dat vier Amerikaanse scenaristen (met beperkte filmervaring) en één Iranese filmregisseur een actiefilm maken die zich afspeelt in Londen. Maar goed, clichés zijn als cholesterol, er zijn goede en slechte clichés, en het wordt afwachten hoe deze prent ermee omgaat.

    london_has_fallen_2016_poster01.jpglondon_has_fallen_2016_poster02.jpg

    Hieronder hebben we al een eerste teaser trailer en het is een beetje vreemd dat ze geen koor hebben ingezet met kinderen die een cover zingen van Fergie's London Bridge. In januari van 2016 zou de film in de bioscopen moeten draaien. Next up, Moscow Has Fallen!

    *** London Has Fallen teaser trailer ***

  • Olympus Has Fallen (2013) *½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    We hebben twee films met zowaar hetzelfde onderwerp: aanval op het witte huis. De eerste actieprent is White House Down (2013) van Roland Emmerich, naar verluidt een draak van een film, de andere film is Olympus Has Fallen (2013) van Antoine Fuqua. En ik keek er al naar uit, gezien de indrukwekkende cast, en de toch wel verkwikkende trailer. Ik ben wel fan van die Steven-I-am-gonna-kick-your-ass-Seagal filmpjes, dus waarom een oorlogsschip niet inruilen voor het Witte Huis.

    olympus has fallen,antoine fuqua,gerard butler,aaron eckhart,ashley judd,morgan freeman,rick yune,creighton rothenberger,katrin benedikt,melissa leo,in the line of fire,training day,king arthur,white house down,roland emmerich

    Korte inhoud: Het verhaal van een Amerikaanse Secret Service bodyguard Mike Banning (Gerard Butler) die tijdens een verplaatsing tijdens een sneeuwstorm het presidentiële voertuig van een brug kantelen. Hij slaagde er nog in de president (Aaron Eckhart) te redden maar de First Lady (Ashley Judd) liet er het leven. President Benjamin Asher, die goed bevriend is met Mike, wil toch het drama uit zijn hoofd zetten en de bodyguard wordt overgeplaatst. Maar wanneer Noord-Koreaanse terroristen onder leiding van Kang (Rick Yune), gewapend met zwaar geschud en getraind in martial arts, het Witte Huis bestormen en de president en een aantal van zijn medewerkers gijzelen, blijkt hij de enige man te zijn die de president en het land nog kan redden.

    De zwarte regisseur Antoine Fuqua is de laatste tijd toch eerder een mooie-beeldjesmaker geworden, net zoals een Michael Bay of zelfs een Roland Emmerich, en dat is bij deze film spijtig genoeg niets anders. Het zijn vakkundige regisseurs die afgelikte vehikels afleveren. Geef ze een sterk scenario en ze zijn in staat een meesterwerk af te leveren, zoals een Training Day (2001), maar geef ze een belachelijk script als dat van debuut-scenaristen Creighton Rothenberger en Katrin Benedikt en je krijgt een lachwekkend spektakel met afgelikte beelden en spetterende actie-scènes. Fuqua heeft ondertussen al wat blunders gemaakt, denk maar aan King Arthur (2004), en hier toont hij zich weer van zijn meest onbenullige kant. Maar het probleem ligt voornamelijk aan het infantiele scenario die geen enkel cliché schuwt en zowat elk greintje geloofwaardigheid met een wurggreep en een paar pistoolschoten aan flarden knalt.

    Ok, Noord-Korea doet wat moeilijk in de regio met hun spierballen retoriek en hun gephotoshopte straaljagers, maar om van hen nu geloofwaardige terroristen te maken die een inval zouden organiseren op het Witte Huis...? Please, give me a break. Het uitgangspunt was al van de pot gerukt om nog maar te zwijgen over de uitwerking van deze premisse. De Koreaanse terroristen hijacken een AC-130 Gunship en besproeien de buurt van het Witte huis met 50 kaliber geschut, om nog eens en passant het Washington monument af te toppen. Nadien volgt er een bestorming van Olympus (het Witte Huis) met de hulp van nog meer zwaar geschud, deze keer van Belgische makelij (voor de liefhebbers, de FN M420D !), en nog wat RPG’s. Uiteindelijk gijzelen ze de president, de vice-president en nog wat hoge pieten in de bunker van het gebouw. Nog een geluk was Mike Banning in de buurt die op zijn John 'Die Hard' McClane's de president en de Amerikaanse bevolking probeert te redden van een nucleaire holocaust.

    "Nucleaire holocaust? " Wel ja, de scenaristen zijn op het gekke idee gekomen dat de overheid, in een vlaag van zinsverbijstering, op alle kernkoppen een zendertje zou hebben gezet die de raket van op afstand kan vernietigen. Het systeem heet Cerberus, en wordt in gang gestoken nadat de president, zijn VP en de Minister van Defensie, elk een stuk van de geheime code invoeren. En net deze drie mensen werden gegijzeld in de bunker. Hun bedoeling is enerzijds het mes op de keel te zetten van het Pentagon om hun schepen uit de buurt van de Koreaanse wateren te halen, maar uiteindelijk ook om Amerika om te vormen tot een nucleaire wasteland. Oh ja, ze willen ook nog een vlucht-helicopter, want ja, hier hebben we niet te maken met geflipte Al-Qaida zelfmoord-terroristen of Japanse kamikaze piloten! Kom, kom, even serieus. Los van het waanzinnige concept van Cerberus, lijkt het me een onnozel idee om zo’n systeem te bouwen die de raket tot ontploffing laat brengen in plaats van gewoon het besturing- en ontstekingsmechanisme te vernietigen. Enfin, de mensen van Movie Sins zullen hier plezier aan beleven aan het ontleden van de stommiteiten, want ze zijn gewoon teveel om op te sommen in één review.

    olympus has fallen,antoine fuqua,gerard butler,aaron eckhart,ashley judd,morgan freeman,rick yune,creighton rothenberger,katrin benedikt,melissa leo,in the line of fire,training day,king arthur,white house down,roland emmerich

    Dit is een 90'ties film, met hints van Under Siege en Die Hard, maar dan nog dommer in zijn uitwerking. Olympus Has Fallen gaat er vanuit dat het (Amerikaanse) publiek alles wel zal slikken, zolang je de explosies maar hard genoeg maakt en het patriottisme niet uit het oog verliest. Alles wat we in deze actieprent voorgeschoteld krijgen, hebben we al honderd keer gezien in gelijkaardige actie-vehikels. Maar ere wie ere toekomt, de presidentiële locaties zijn hier beter uitgewerkt dan ooit tevoren. We krijgen een rondleiding van Camp David en het Witte Huis ziet er echt wel gedetailleerd uit, ook al zal de bunker er wel anders hebben uitgezien, vermoed ik. Wat me ook is opgevallen is dat er bitter weinig vrouwen zijn in deze prent, en de enige sterke vrouwelijke rol is de Minister van Defensie, gespeeld door Melissa Leo, die brutaal en tot bloedens toe in mekaar wordt geklopt.

    Actrice Ashley Judd heeft dan weer een minuscuul rolletje als First Lady, waarin ze met het presidentiële voertuig van een brug duikt. Een vreemde scène, want iedereen gaat er meteen van uit dat ze dood is, ook al zit ze in een kogelvrij en versterkt voertuig MET gordel. Niemand lijkt ook maar aanstalten te nemen om tot bij het voertuig te komen, laat staan de helikopter die volgt de opdracht geven om de toestand van de First Lady te checken. Neen, de beginscène met Eckhart en Butler in een boksring maakte meteen duidelijk dat dit een homo-erotische testosteron film was, waar mannen de helden zijn en vrouwen in elkaar worden geslagen of onbenullige bijrolletjes krijgen.

    olympus has fallen,antoine fuqua,gerard butler,aaron eckhart,ashley judd,morgan freeman,rick yune,creighton rothenberger,katrin benedikt,melissa leo,in the line of fire,training day,king arthur,white house down,roland emmericholympus has fallen,antoine fuqua,gerard butler,aaron eckhart,ashley judd,morgan freeman,rick yune,creighton rothenberger,katrin benedikt,melissa leo,in the line of fire,training day,king arthur,white house down,roland emmericholympus has fallen,antoine fuqua,gerard butler,aaron eckhart,ashley judd,morgan freeman,rick yune,creighton rothenberger,katrin benedikt,melissa leo,in the line of fire,training day,king arthur,white house down,roland emmerich

    De minst memorabele vertolking uit de film komt van Aaron Eckhart, die hier niet alleen een kleurloze president neerzet, maar zich ook niet schaamt voor een beetje over-acting. De speaker of the house die dienstdoende president wordt, is dan weer getypecast door Morgan Freeman die dezelfde rol speelde in Deep Impact. Het cliché kon niet groter zijn, maar op een zeker moment krijg je er plezier in en begin je met de opeenstapeling van stereotypen te lachen. Het had leuk geweest mocht plots Dennis Rodman opduiken, die het zou opnemen voor de Koreaanse zaak, en wat stompen zou verkopen op het gezicht van Butler. Maar van Butler gesproken, en dat is misschien het tweede pluspunt uit deze puinhoop van een film, staat zijn mannetje als vechtmachine en ontspanning is met hem verzekerd, ook al is er zo goed als geen (bedoelde) humor te bespeuren en moeten we heel wat bruut geweld doorstaan (iets waar Antoine Fuqua blijkbaar verzot op is). Maar als je op zoek bent naar een slimme Witte Huis/secret service thriller, dan raad ik toch In the Line of Fire (1993) aan boven deze Olympus Has Fallen, die niets meer is dan een schaamteloze Die Hard-rip-off (cf. man die toevallig betrokken wordt in een hijacking en in het heetst van een gevecht nog met zijn vrouw belt, of de man die een andere man tegen het lijf loopt die eigenlijk een schurk is en zich voordoet als vriendschappelijk, ...)

    Olympus Has Fallen animated pictureOlympus Has Fallen animated pictureOlympus Has Fallen animated picture

    Vanaf vandaag 20 augustus 2013 ligt in ieder geval de Blu-ray in de winkelrekken, met heel wat bonusmateriaal en behind the scenes filmpjes. Zo komen de actie-regisseurs in wording alles te weten van hoe ze een actie-scene in beeld moeten zetten en krijgen ze ook nog eens een cursus ground-combat. Indrukwekkend om te zien is de hoeveelheid van visuele effecten in de film steken, zonder dat je er bij het zien ervan gewaar wordt (hoewel het ene effect wel beter is gelukt dan het andere). Zo hebben we hier niet te maken met cgi-monsters, dan wel met een zomerlandschap die veranderd wordt in een sneeuwlandschap, of een luchtschot zonder het gebruik van een echte helicopter. Voor mij was het bonusmateriaal véél interessanter dan de film zelf. En naast al het behind-the-scenes materiaal zijn er ook nog wat bloopers. Enkel spijtig dat er geen audio-commentaar van de regisseur te bespeuren was, waarin hij misschien zijn excuses kon overmaken. Wat de Blu-ray van Olympus Has Fallen mij heeft geleerd is dat de film uiteindelijk een showreel is geworden van het departement van de visuele effecten, ook al wou de regisseur hier geen effecten-film van maken. Mission failed! Olympus Has Fallen is naast een samenraapsel van actie-scènes die we al in andere films hebben gezien (Die Hard, Deep Impact, Independence Day, "24" serie, ...) een visuele effecten film.

    rating

    Beoordeling: 1,5 / 5
    Recensie door op 20 augustus 2013

     

    *** Olympus Has Fallen trailer ***

  • Is Django Unchained racistisch?

    Pin it!

    Er is nog steeds heel wat animositeit rond de nieuwe film van Quentin Tarantino, het schitterende en controversiële Django Unchained (2012). De film laat ondermeer zien hoe de zwarte man gebruikt en misbruikt werd in het Zuiden geheel in Tarantino-stijl en er wordt zo goed als geen censuur gebruikt. Bijgevolg vliegt duikt nu en dan het racistische N-woordje op en heeft dat wat stof doen opwaaien.

    django unchained,quentin tarantino,spike lee,antoine fuqua,samuel l jackson,jamie foxx

    Eerder had regisseur Spike Lee (Do the Right Thing, He Got Game, Malcolm X) al te kennen gegeven dat hij Django Unchained geheel misplaatst vond. De film zou een belediging zijn voor zijn voorvaderen. "Amerikaanse slavernij was geen spaghettiwestern van Sergio Leone. Het was een holocaust. Mijn voorvaderen zijn slaven. Gestolen uit Afrika. Ik zal hen eren", liet de regisseur verstaan op Twitter. Maar voor zover ik weet is hij ook de enige die kritiek had op de film, nog voor deze uit was in de zalen. De man is zelfs niet van plan de film te zien om eventueel zijn mening te herzien.

    Maar blijkbaar wordt hij niet bijgestaan door collega zwarte filmmakers. Regisseur Antoine Fuqua vond zelfs dat Lee een stap te ver was gegaan met zijn Tweet. "Ik denk niet dat Quentin Tarantino ook maar één racistisch bot in zijn lijf heeft," zei Fuqua. "Trouwens, ik ben goed bevriend met Jamie Foxx en hij zou niets willen te maken hebben met een film die iets racistisch zou hebben." In reactie op de Tweet voegde hij er dit nog aan toe: "Dat is niet de manier waarop je dingen doet. Als je het niet eens bent met de manier waarop een collega iets deed, bel hem op, nodigen hem uit voor een kopje koffie, en praat erover. Maar doe zoiets niet in het openbaar."

    Is de film racistisch? Ik heb het zelf nooit zo ervaren, maar ik ben dan ook een bleekscheet. Wat ik wel heb ervaren is hoe achterlijk de blanke man wel moest geweest zijn in die periode en in die streek, en hoe blind en slecht een mens kan zijn. Dus voor mij kwam de zwarte man bijna over als een soort "betere en modernere versie van de ontwikkelde man". En de manier hoe Tarantino zijn verhaal vertelt is uiteraard schokkend, maar zo ging het er ook vaak aan toe. Moeten we dan die geschiedenis doodzwijgen, of moeten we ons durven in vraag stellen – hoe pijnlijk en gênant het ook is. Racisme is immers niet iets uit een ver verleden, maar is aan een opmars bezig. De merites van Django Unchained is dat er een debat op gang komt, en in die zin heeft de interventie van Spike Lee misschien ook wel zijn nut.

    Hieronder vinden jullie tevens een interview met de cast en regisseur van de film, waaronder een awkward moment tussen de journalist van TMZ en Samuel L. Jackson. Jackson draaide de rollen om toen de verslaggever hem probeerde uit te horen over de controverse, en daagde de reporter uit het N-woord te gebruiken.

    ***Related Posts***
    20/01/2013: Django Unchained integraal op You Tube
    11/01/2013: De 10 grootste missers van de Oscarnominaties van 2013
    20/12/2012: Django Unchained review 10/06/2012: Django Unchained trailer