anthony minghella

  • The Talented Mr. Ripley (1999) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een van de betere thrillers eind jaren '90 was zonder enige twijfel The Talented Mr. Ripley (1999) van de overleden regisseur Anthony Minghella, de man die ons nog The English Patient (1996) bracht, een film die werd bekroond met 9 Oscar, waaronder deze van Beste Film.

    the_talented_mr_ripley_1999_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: In de late jaren '50 wordt de getalenteerde, maar evenzoveel getormenteerde en opportunistische wees Tom Ripley (Matt Damon) - na het dragen van een Princeton jasje dat hem niet toebehoort, en waardoor hij een piano op een tuinfeest mag bespelen - door de vader van playboy Dickie Greenleaf (Jude Law) naar Italië gestuurd om Dickie over te halen terug te keren naar Amerika. Eenmaal aangekomen, raakt de 25-jarige Tom echter innig bevriend met Dickie en diens verloofde Marge (Gwyneth Paltrow). Hij valt voor jazzmuziek, Dickie en de luxueuze levensstijl... maar stilaan zien we de onschuldige jongeman veranderen in een koele moordenaar.

    De film is gebaseerd op de roman van Patricia Highsmith, een vrouw die moederziel alleen leefde en sommige van haar boeken opdroeg aan haar kat. In haar boeken worden de protagonisten altijd opgejaagd en achtervolgd (The Cry of the Owl, Strangers On A Train). Ze slaan vaak op de vlucht van de politie en soms ook van zichzelf in een claustrofobische en misantrope wereld. Het leven is één grote valstrik die op elk moment kan toe klappen. Highsmith is een Amerikaanse, maar bracht ondermeer heel veel tijd door in Italië. En het is eraan te zien, want met deze film snuiven we echt wel die typische Mediterraanse sfeer op. Het verhaal is op zijn beurt gebaseerd op de Henry James roman The Ambassadors, waarvan er zelfs een aantal verwijzingen in de film steken.

    De auteur zou nog vier Ripley boeken hebben geschreven en er zijn bij mijn weten in totaal vijf films gemaakt, waaronder één met Alain Delon, Purple Noon (1960) van René Clément, één met Dennis Hopper, The American Friend (1977) van regisseur Wim Wenders, één met John Malkovich, Ripley's Game (2002) en uiteindelijk nog Ripley Under Ground (2005) van Roger Spottiswoode. Maar de film die er met kop en schouders boven steekt is toch wel deze van Anthony Minghella, ook al wijkt zijn filmversie in tegenstelling tot deze van René Clément, ferm af van de roman.

    In tegenstelling tot de Agatha Christie verhalen hebben we hier niet te maken met een moordmysterie. Het is al van in het begin duidelijk wie misdrijven op zijn kerfstok heeft. Het is het verhaal van een 'niemand', die een 'iemand' wil worden. Ripley is geen berekende moordenaar, maar wel iemand die door omstandigheden gedwongen wordt om een moord te plegen. De casting van Matt Damon is een voortreffelijke zet. Damon heeft zowel een onzeker en onschuldig voorkomen, als die verontrustende ondoorgrondelijkheid. Eén van de betere momenten in de film is wanneer Ripley onwennig met zijn spierwitte lichaam en zijn zwarte schoenen tussen de bruingebrande lichamen loopt op een Italiaanse badplaats voor zijn eerste ontmoeting met Dickie. Ripley is een getalenteerde man, en blinkt uit in het imiteren van mensen. En dat heeft hem al uit heel wat netelige posities gehaald.

    the_talented_mr_ripley_1999_blu-ray_pic01.jpgthe_talented_mr_ripley_1999_blu-ray_pic02.jpg

    Anderzijds is Jude Law ook perfect gecast als de playboy. Zijn personage is verzot op jazzmuziek en is zowat de tegenpool van Ripley; verfijnd, galant, charismatisch en verzot op geneugten des leven. Minghella heeft de homo-erotische spanning in het verhaal ook uitvergroot. Ripley's aantrekking tot Dickie komt niet alleen voort uit een hunker om tot zijn levensstandaard te behoren, maar er is ook een seksuele aantrekking. Dickie heeft dit nooit echt door tot op het moment het voor hem fataal zal worden. Er gaat ook iets meer aandacht naar het personage van Marge, die in het boek het product lijkt van een lichte vorm van vrouwenhaat. Het enige wat haar personage kan is martini's maken. In de bijrollen zien we nog een sterke rol van Philip Seymour Hoffman die in een geniale scène Ripley begint te ontmaskeren wanneer hij hem aantreft te midden van zijn Dickie-imitatie. En Minghella voegde er nog een vrouwelijke rol aan toe, de textielerfgename Meredith Logue, fantastisch gespeeld door een ingetogen Cate Blanchett. Een minpunt aan de film is dat de regisseur de film eigenlijk 15 minuten vroeger had moeten stoppen, maar er nog een overbodige sequentie aanplakte die nog eens die homo-seksuele drijfveren in de verf moest zetten - alsof dat al niet overduidelijk was.

    Qua sfeer bevinden we ons in een sfeervolle en hartverwarmende Federico Fellini-film, maar onderliggend hebben we te maken met een duister verhaal. Onlangs is nog een andere prent gebaseerd op een roman van Patricia Highsmith uitgekomen, eveneens een misdaadverhaal onder de Mediterrane zon. The Two Faces of January (2014) was geen slechte film, maar mist die finesse van een The Talented Mr. Ripley. Ook de muziek van Gabriel Yared (The English Patient, Cold Mountain) brengt deze prent naar een superieur niveau. Bij momenten heb je de indruk naar Bernard Herrmann te luisteren in een Alfred Hitchcock film. En ook al heb ik genoten van deze thriller, zijn we toch wel wat verwijderd van het werk van de meester van suspense.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 15 februari 2015

  • Breaking and Entering en Zodiac

    Pin it!

    Twee nieuwe films die zeker de moeite waard zijn om eens op te zoeken. De eerste is Breaking and Entering (2006) geschreven en geregisseerd door Anthony Minghella (The English Patient, The Talented Mr. Ripley, Cold Mountain). In de hoofdrollen zien we Jude Law, Juliette Binoche en Robin Wright Penn.

    Korte inhoud: Wanneer de yuppie en architect Will (Jude Law) een jonge inbreker op heterdaad betrapt in zijn kantoor, besluit hij om hem niet aan te geven bij de politie, maar om met hem in dialoog te gaan. Deze ontmoeting blijkt de levens van beiden te gaan veranderen. Hier vinden jullie de trailer … Het is geen English Patient maar eerder een film die gemaakt is met relatief bescheiden middelen. Toch heeft de film een geweldige cast en het verhaal spreekt me wel aan. Minghella is een geweldige acteurs-regisseur en hij weet hoe hij dramatisch geladen scènes moet verfilmen. Breaking and Entering komt bij ons uit op 10 januari 2007.

    Breaking and Entering poster Zodiac poster

    Een tweede film die ik nog even in de aandacht wil brengen is Zodiac (2007), de nieuwe film van regisseur David Fincher (Se7en, Fight Club, The Game) met Jake Gyllenhaal, Robert Downey Jr. en Mark Ruffalo. Vreemd genoeg vinden we Gary Oldman niet meer terug tussen de cast en is zijn rol ingenomen door Brian Cox.

    Korte ionhoud: Deze film vertelt het waargebeurde verhaal van een beruchte seriemoordenaar die in de jaren '70 in San Francisco huishield. Deze moordenaar, die nooit opgepakt is, liet vreemde aanwijzingen en brieven achter bij zijn slachtoffers. Deze methode en het feit dat hij nooit is opgepakt geeft hem nog altijd een legendarische status… Ik heb geen trailer van de film kunnen vinden, maar wel een interview met David Fincher die iets vertelt over de post-productie van de film. Zodiac werd gedraaid op de HD Viper camera en gemonteerd op Final Cut. De toekomst voor elke filmmaker. Als je niet geïnteresseerd bent in al die technische dingen, kan je toch een aantal beelden oppikken van de film, waarmee Fincher terugkeert naar de prent die hem bij de beste regisseurs van Hollywood katapuldeerde, namelijk Se7en (1995). Zodiac komt bij ons uit op 28 februari 2007.

    ***Related Posts***
    14/02/2007: Zodiac afbeeldingen
    20/11/2006: Zodiac trailer
    18/02/2006: Gary Oldman in 5de Harry Potter

  • Top 10 Best Movie Kiss

    Pin it!

    Movie BlogTalk

    Filmlijstjes evolueren met zijn tijd en het is vaak moeilijk op Top lijstjes op te maken zonder de klassiekers te vernoemen, hoewel ze steeds meer worden overschaduwd met evenwaardige cinema-hoogtepunten. Was ik een paar decennia vroeger geboren, dan had ik zeker in mijn lijst van Best Movie Kiss de film Gone with the Wind (1993) vernoemd. De eerste kus tussen Rhett Butler (Clark Gable) en Scarlett O'Hara (Vivien Leigh) is van een geweldige schoonheid dat het je niet onberoerd laat. De film heb ik gezien toen ik 15 was en ondertussen sta ik nu een paar duizenden films en honderdduizenden filmkusjes verder. Hij staat niet in mijn top 10, maar is bij deze dan toch even vermeld.

    De moeilijkheid is om geen films over het hoofd te zien. Het is zelfs een onmogelijkheid. Los van de subjectiviteit van de beoordeling is het aantal films zo overweldigend dat je door te kiezen andere films tekort doet. Maar goed, het zij zo, neem het lijstje voor wat het is. Het zijn 10 films die spontaan bij me opkwamen. Hier is mijn Top 10:

    All Time Top 10 Best Movie Kiss

    10. The Island (2005) Michael Bay
    Een mooie scène in een anders weinig bijzondere film is de kusscène tussen Ewan McGregor en Scarlett Johansson in The Island. De twee ontdekken het kussen nadat ze jarenlang zijn opgegroeid in een wereld zonder echt fysiek contact. Het zijn twee adolescenten die zich gedragen als tieners. De scène is zo grappig.

    Lincoln Six-Echo: How come we never did this before?
    Jordan Two-Delta: Shut up. [ze kussen opnieuw]
    Lincoln Six-Echo: That tongue thing is amazing!

    The Island
    © Warner Bros. & DreamWorks

    9. Splash (1984) Ron Howard
    Op 9 komt de spontane kus van Daryl Hannah en Tom Hanks in Splash (1984). Allen Bauer, het personage van Hanks, had jarengeleden een duik gemaakt in de oceaan tijdens een cruise en had er een zeemeermin ontmoet. Diezelfde zeemeermin beslist uiteindelijk, nadat ze de portefeuille vindt van diezelfde Allen op de bodem van het water, om haar grote liefde op te zoeken aan land. Maar zeemeerminnen doen dat op een heel onorthodoxe manier. En in het politiecommissariaat geeft dit uiting tot een van de meest directe en grappige filmkussen die ik al heb gezien, tussen een smoorverliefde Madison (de rol van Hannah) en Allen die totaal niet weet wat er met hem gebeurt en wie deze bloedmooie halfnaakte vrouw is.

    Allen: I don't understand. All my life I've been waiting for someone and when I find her, she's... she's a fish.

    Splash
    © Touchstone Pictures

    8. Mad Dog & Glory (1984) John McNaughton
    Dat Robert De Niro een talentvol acteur is, daar valt niet over te twisten. Ook in minder bekende films komt hij verrassend uit de hoek. Een kus-scène die me is bijgebleven, vooral omdat ze soms zo pijnlijk echt lijkt, is die tussen De Niro en Uma Thurman in Mad Dog and Glory. De Niro vertolkt in de film de rol van Wayne 'Mad Dog' Dobie, een loser-flik die op een dag de gangster Frank Milo (Bill Murray) een dienst bewijst. Milo wil hem een wederdienst bewijzen door hem aan een lief te helpen – of toch voor één dag. Glory (Uma Thurman) is een knappe jonge vrouw en er zal iets groeien tussen beiden. Maar Mad Dog heeft in jaren geen vrouw meer gekust en dat is eraan te zien. Het mooie aan de scène is dat het geen karikatuur wordt, maar een grappig herkenbaar moment. Helaas voor het koppel eist Milo zijn eigendom terug.

    Glory: Open your lips.
    Mad Dog: I know how to kiss...(ze kussen) ...You know, I should do some sit-ups.
    Glory: Right now?
    Mad Dog: No, I mean in general

    Mad Dog and Glory
    © Universal Pictures

    7. Vertigo (1984) Alfred Hitchcock
    Vertigo vind ik zelf niet dé beste film van Hitchcock, maar is wel degelijk een van zijn meesterwerken. Sommige beelden uit de film hebben zo’n impact dat je die nooit meer kan vergeten, en dan denk ik bijvoorbeeld aan de dramatisch geladen kus-scène tussen Kim Novak en James Stewart nabij de zee, in parallel met de schilderachtige scène nabij de Golden Gate brug waar Stewart de blonde Novak uit het water haalt nadat ze zelfmoord wilde plegen (zie afbeelding).

    Madeleine: Oh Scottie. I'm not mad. I'm not mad. I don't want to die. There's someone within me and she says I must die. Oh Scottie, don't let me go.
    Scottie: I'm here. I've got you.
    Madeleine: I'm so afraid. [Scottie and Madeleine kussen elkaar]
    Madeleine: Don't leave me. Stay with me.
    Scottie: All the time.

    Vertigo
    © Universal Pictures Benelux

    6. Romeo + Juliet (1996) Baz Luhrmann
    Shakespeare mocht niet ontbreken uit die Top 10 en één van mijn favoriete Shakepeare films, en ik heb er een pak gezien, is Romeo + Juliet. De beste kusscène vind ik niet de balkon-kus, maar wel de kus op het einde van de film wanneer Romeo (Leonardo DiCaprio) bij het sterfbed komt van zijn geliefde Juliet (Claire Danes). Hij gaat naast haar liggen. Romeo wil zijn leven niet verder zetten zonder haar en kust haar met gif besprenkelde lippen.

    Romeo: Thy drugs are quick. Thus with a kiss I die.

    Romeo + Juliet
    © 20th Century Fox Film Corporation

    5. The English Patient (1996) Anthony Minghella
    Een andere film uit 1996 is een van de meest klassieke van de moderne romantische drama’s; The English Patient. Eén van de beste kus-scenes is toch wel die tussen Ralph Fiennes en Kristin Scott Thomas op een kamertje ergens in Tunesië tijdens de Tweede Wereldoorlog. De scène begint met klappen en eindigt in hartstochtelijke en tezelfdertijd verboden passie die zijn sporen zal nalaten gedurende de ganse film. Uiteindelijk zal hun liefde even tragisch eindigen als die van Romeo + Juliet.

    Almásy: Every night I cut out my heart. But in the morning it was full again.

    The English Patient
    © Miramax

    4. From Here to Eternity (1953) Fred Zinnemann
    De beste Pearl Harbour film wat mij betreft is toch wel From Here to Eternity, en de beste kus is uiteraard die tussen Burt Lancaster en Deborah Kerr. Moet ik de scène aan het strand nog beschrijven? Ik dacht van niet. In de film zitten trouwens nog een pak andere mooie kusscènes, waaronder ene in de gietende regen.

    Karen Holmes: [Sgt. Warden staat in de gietende regen] Well, you'd better come inside.... you'll get wet.

    From Here to Eternity
    © Columbia Pictures Corporation

    3. Raiders of the Lost Ark (1981) Steven Spielberg
    Indiana Jones weet niet alleen iets over archeologie, maar is eveneens een fantastisch goed kusser. Neen, ik spreek niet uit ervaring maar ik merk dat aan de reacties van zijn partners. Een mooie kus-scène vond ik die van Raiders of the Lost Ark tussen Harrison Ford en Karen Allen op een schip. Indiana heeft overal pijn en is een beetje humeurig en gedraagt zich als een kind. Marion (Karen Allen) probeert toenadering te zoeken, maar de pijn is te groot en Indiana laat dit merken. Wanneer ze hem vraagt waar het geen pijn doet toont hij haar zijn elleboog. Ze heeft hem op die plek een kus. Indiana toont daarna zijn kin … zijn wenkbrauw … zijn mond.

    Marion: You're not the man I knew ten years ago.
    Indiana: It's not the years, honey, it's the mileage.

    Raiders of the Lost Ark
    © Paramount Pictures

    2. The Godfather: part II (1974) Francis Ford Coppola
    Dat een kus niet altijd wordt gegeven uit liefde maar soms gebruikt wordt voor verraad staat te lezen in de bijbel. Een kusscène die me zal bijblijven is die tussen Michael Corleone (Al Pacino) en zijn broer Fredo (John Cazale) op het eindejaarsbal in het Havana Hotel in Cuba tijdens de pre-revolutie van 1958 in The Godfather: part II. Michael is te weten gekomen dat zijn broer schuld draagt in de aanslag op zijn leven en samenspant met zijn aartsrivaal Roth. Wanneer de klok op twaalf slaat en iedereen elkaar omhelst staat Michael oog in oog met zijn broer en de geladen kus die volgt is pure cinema.

    Michael Corleone: I know it was you Fredo. You broke my heart. You broke my heart!

    The Godfather part II
    © Paramount Pictures

    1. E.T. the Extra-Terrestrial (1982) Steven Spielberg
    En op nummer één staat een andere Spielberg film, E.T. the Extra-Terrestrial. De kus-scène die me vooral is bijgebleven is die waarin Elliott (Henry Thomas) voor de eerste keer een meisje kust in de klas, en dit terwijl er een invasie is van losgebroken kikkers tijdens een biologie les. E.T. heeft zich thuis ladderzat gedronken en deze dronken toestand heeft Elliott blijkbaar overgenomen. Wanneer E.T. ook nog eens een romantische kus-scène ziet op tv, is het moment aangebroken voor Elliott om in de klas het meisje van zijn dromen (gespeeld door de piepjonge Erika Eleniak) te kussen. Het meisje is wel een kop groter, maar Elliott kan op de rug staan van een medestudent. Classic! Ik heb er helaas geen foto van kunnen vinden, enkel die van Drew Barrymore en E.T. (zie afbeelding)

    E.T.: Ouuuuch!

    E.T.
    © Universal Pictures

    ***The Movie BlogTalk***
    BlogTalk #1: Top 10 Beste Horror
    BlogTalk #2: Top 10 Irritaties bij een Bioscoopbezoek
    BlogTalk #3: De Meest Overgewaardeerde Films
    BlogTalk #4: Het Beste & Slechtste uit 2005
    BlogTalk #5: Top 10 Beste TV-Series
    BlogTalk #6: Top 10 Favourite 80ties Movies
    BlogTalk #7: Top 10 Favoriete FilmScores
    BlogTalk #9: Top 10 Beste & Slechtste films uit 2006
    BlogTalk #10: Top 10 Killer Babes
    BlogTalk #11: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    BlogTalk #12: Top 10 Worst Movie Posters
    BlogTalk #13: Top 10 Best Movie Posters
    BlogTalk #14: Top 10 Best Monster
    BlogTalk #15: Top 10 Best & Worst Movies of 2008