anthony hopkins

  • Destructieve, epische en grappige Thor: Ragnarök trailer

    Pin it!

    We hebben het hier nog niet gehad over de opkomende Marvel film Thor: Ragnarök (2017), en wat beter om er nu iets over te schrijven met de release van de gloednieuwe kick-ass trailer die gisteren werd vrijgegeven op Comic-Con. Ik was al enthousiast na de eerste trailer, maar hier pakken ze uit met een geflipte trip. Hopelijk hebben ze niet teveel gespoiled, maar ik ben in ieder geval verkocht voor deze prent.

    thor,thor ragnarok,chris hemsworth,cate blanchett,taika waititi

    Korte inhoud: Thor (Chris Hemsworth) zit gevangen aan de andere kant van het universum. Hij moet in een race tegen te klok proberen om naar Asgard terug te keren om Ragnarok te stoppen. De vernietiging van zijn thuiswereld en het einde van de beschaving van Asgardian liggen nu in handen van een almachtige nieuwe bedreiging, de meedogenloze Hela (Cate Blanchett). Thor zal de hulp kunnen gebruiken van zijn stiefbroer Loki (Tom Hiddleston), Valkyrie (Tessa Thompson) en uiteraard Hulk (Mark Ruffalo).

    De film werd geregisseerd door Taika Waititi, een Nieuw-Zeelandse regisseur die vooral bekend stond voor zijn low budget independent komedies (Hunt for the Wilderpeople, Boy, What We Do in the Shadows) en die hier nu uitpakt met een multi-miljoen dollar comic adaptatie. Een gok, maar na het zien van de trailer denk ik dat de man zich goed weten te omringen. Taika speelt zelfs de rol van Korg in de film, om niet te zeggen dat hij er zich helemaal thuis voelde en niet zo heel veel stress had voor deze monster-job. In ieder geval heeft Marvel ervoor gekozen om de Thor franchise iedere keer te laten regisseren door een andere regisseur. Kenneth Branagh regisseerde Thor (2011) en Alan Taylor regisseerde Thor: The Dark World (2013).

    Andere acteurs die we zullen zien opduiken zijn Odin (Anthony Hopkins), Sif (Jaimie Alexander), Dr. Stephen Strange (Benedict Cumberbatch), Skurge (Karl Urban) en de Grandmaster (Jeff Goldblum). Er zou ook sprake zijn van Sam Neill in een nog onbekende rol.

    Ragnarök betekent 'Twilight of the Gods', een mythe die het verhaal verteld van de destructie van het universum en de mensheid. Er staat dus heel wat op het spel, eat your heart out James Bond villains, en deze film zou de aanloop geven voor Avengers: Infinity War (2018). En bij het bekijken van de trailer is opnieuw duidelijk dat Hemsworth weer dagen en weken heeft versleten in de gym, want hij heeft zijn Thor lichaam opnieuw voorzien van de nodige spiermassa. Als de geruchten kloppen zou dit ook de laatste Thor film zijn. Geniet van de trailer !

     

    *** Thor: Ragnarök trailer ***

  • Transformers: The Last Knight trailer

    Pin it!

    We hebben het nog niet gehad over Transformers: The Last Knight (2017), de 5de Transformers film van Michael Bay. Het is tevens de duurste Transformers film uit de reeks met een productiebudget van 260 miljoen dollar. En los van hoe slecht deze film ook moge zijn, zal deze prent wel zijn geld verschillende keren terugwinnen.

    transformers_the_last_knight_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: Cade Yeager (Mark Wahlberg) wordt in bescherming genomen door Autobots Bumblebee, Hound, Drift, en Crosshairs. Optimus Prime is nog steeds vermist, hij is namelijk alle uithoeken van het universum aan het afzoeken naar zijn schepper Unicron. Die is echter een plan aan het smeden om de aarde te vernietigen, en Optimus moet de Autobots aanvoeren in hun pogingen om Unicron te stoppen.

    Zelf ben ik al afgehaakt van deze franchise na het tweede deel. Gewoon uit een zekere vorm van beroepsverplichting heb ik de andere delen ook wel gezien, maar het zijn geen films die aan mij besteed zijn. Ik verveel me rot en heb geen idee waarom jongeren hier massaal voor te vinden zijn. De box-office resultaten blijven hallucinant hoog, zeker in het licht van de flauwe verhaaltjes. Opvallend is dat deze film ook in Cuba is gaan draaien, nadat The Fate of the Furious (2017) daar blijkbaar wel een goede shoot hadden. Het is bij deze dan ook de 2de Hollywood film die gedraaid wordt in Cuba. Zelfs The Godfather part II met de bekende scènes in Cuba zijn gedraaid in de Dominicaanse Republiek. Het zal wel iets te maken hebben met het recente overlijden (op 25 november 2016) van de Cubaanse revolutionair en politicus Fidel Castro.

    In de film zien we ondermeer rollen voor Anthony Hopkins, Laura Haddock,Stanley Tucci, John Goodman, Gemma Chan, Josh Duhamel, Isabela Moner, John Turturro en Jean Dujardin. En ja hoor, Steven Spielberg is opnieuw een executive producer op deze productie, en ook hier geen flauw benul wat zijn uiteindelijke inbreng is los van het financiële aspect. Hetzelfde kan eigenlijk ook gezegd worden van Anthony Hopkins. Transformers: The Last Knight zou deze zomer bij ons moeten uitkomen.

     

    *** Transformers: The Last Knight trailer ***

  • The Edge (1997) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een paar weken geleden hebben we The Spanish Prisoner (1997) besproken van David Mamet. In datzelfde jaar is ook The Edge (1997) uitgekomen, geschreven door Mamet, een bear-attack film met twee Hollywood acteurs in de hoofdrollen.

    the_edge_1997_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: De rijke Charles Morse (Anthony Hopkins) vergezelt zijn mooie vrouw Mickey (Elle Macpherson) bij een photoshoot in Alaska. De shoot wordt gemaakt door Robert Green (Alec Baldwin). Om specifieke indianen te vinden voor de shoot vliegen Green, Morse en nog een fotograaf naar goede locaties toe. Onderweg worden ze door vogels bestormd en storten ze neer in een meer. Om te overleven in de bossen waar een moordlustige beer rondhangt, moeten ze op elkaar kunnen vertrouwen. Morse is de enige met de kennis die hen zou kunnen redden. Morse vermoedt dat Green een affaire heeft met zijn vrouw. Dit zorgt voor complicaties tijdens hun overlevingstocht, waarbij ze constant een gevaarlijke beer tegenkomen.

    De regisseur van dienst is Lee Tamahori, die zowel in staat is van het meest verderfelijke (Die Another Die, Next, xXx: State of the Union) als het degelijke (Once Were Warriors). De man heeft ook The Devil's Double (2011) geregisseerd. Zelf vind ik deze The Edge nog één van zijn betere films, ook al mist de film net iets meer scherpte. Het script bood wel heel wat mogelijkheden; naast de beet-aanval is er ook een intrigerend conflict tussen twee mannen die van bij het begin van de film niet helemaal duidelijk is. Maar dat het personage van Baldwin een affaire had met de vrouw van het personage van Hopkins, was al meteen duidelijk.

    Het leuke aan het verhaal is dat de stoere Baldwin gaandeweg afhankelijk zal worden van de wijzere oude man. Het wordt zelfs nog interessanter wanneer het personage van Hopkins door heeft dat Baldwin waarschijnlijk voor geen meter te vertrouwen is, maar toch nog altijd het meest humane wil doen. De spanning is vaak om te snijden, en al zeker de scènes met de beer, die gespeeld wordt door Bart the Bear, een gedresseerde beer die al in heel wat filmproducties heeft gespeeld, zoals Into the Grizzly Maze (2015) en Legends of the Fall (1994) (ook al met Anthony Hopkins). Wat moet je doen wanneer een beer in je buurt is? Lopen kan fataal zijn, klimmen is ook al een bedenkelijke optie, een beer kan je ook volgen in het water en heeft een scherpe neus dus je verbergen achter een struik zal ook niet helpen. En er zijn al heel wat films geweest die ons hebben laten zien dat je weinig kan doen; zoals Backcountry (2014) en Grizzly Man (2005).

    Bart de Bear steelt misschien de show, maar de vertolkingen in deze film zijn best wel sterk en je voelt meteen wie deze karakters zijn. Het is misschien geen memorabele film maar er zijn toch wel een aantal knappe scènes in. Mamet zorgt ook voor een goede balans tussen een survival film en een psychologisch drama tussen twee mannen. Ik denk trouwens dat dit de eerste echte actie-film was voor Anthony Hopkins, en na deze film kwamen er nog meer.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 7 januari 2017

     

    *** The Edge trailer ***

  • Solace (2015) *½ review

    Pin it!

    Het is alweer een tijdje geleden dat we met een old school serial-killer thriller werden geconfronteerd, maar Solace (2015) bracht hier verandering in. Een film waarvan ik nog nooit had gehoord. Ondanks het feit dat deze Hollywood prent bezet was met een aantal A-list acteurs, was er niet veel geld over voor een adequate promotie. Enkele dagen voor de release was slechts deze miserabele Solace poster voor handen en onze Franse zuiderburen hebben dan maar een eigen affiche gemaakt onder de naam 'Prémonitions'. Toch een goede zaak dat E-One Solace heeft opgekocht van het failliete Relativity Media voor de Belgische markt, anders was deze prent gedoemd voor de DVD-markt.

    solace_2015_poster2.jpg

    Korte inhoud: John Clancy (Anthony Hopkins) is een gepensioneerde helderziende misdaadanalist. Wanneer de FBI-agent Joe Merriweather (Jeffrey Dean Morgan) en zijn partner Katherine Cowles (Abbie Cornish) te maken krijgt met een reeks bizarre moorden wordt Clancy erbij geroepen om te helpen bij het oplossen van de zaak en de seriemoordenaar te vinden.

    Gezien ik geen enkele trailer heb willen bekijken en zelfs geen korte inhoud heb gelezen kon ik spoiler free van deze neo-noir thriller genieten. En als je dit ook wil ervaren zou ik hier stoppen met deze review te lezen. Maar een prent met personages die in de toekomst kijken, en waar de regisseur Afonso Poyart het zo nodig vond om ad nauseam flash forwards te laten zien van wat komen zal, is de film één torenhoge spoiler op zich. Ja, net zoals het superieure Se7en (1995) wordt de identiteit van de serial killer pas op het einde onthult, maar wanneer ze overal uitpakken met de naam van Colin Farrell, weet je ondertussen al hoe laat het is. Sommige korte inhouden doen zelfs de moeite niet meer om deze naam te verbergen. Hadden ze het mysterie willen aanhouden, dat had de naam van Farrell niet bekend mogen worden in de outlets zoals Imdb, promo-affiches of had hij nergens moeten opduiken in trailers. Maar spijtig genoeg was een gebrek aan discipline het minste van de problemen met Solace. De film had tevens in een ver verleden (10 tot 15 jaar gelden) een sequel moeten zijn op Se7en, vandaar de vele gelijkenissen. Maar we zijn mijlenver van het werk van David Fincher en het script van Andrew Kevin Walker.

    De premisse van Sean Bailey en Ted Griffin was in essentie eigenlijk nog zo slecht niet, en met een andere regisseur achter de camera had dit nog wel een deftige thriller kunnen worden, mits een aantal broodnodige script-aanpassingen. Maar het was van de eerste minuten duidelijk dat de regisseur geen flauw benul had waarmee hij bezig was. De film begint met een oerlelijke close-up van het gezicht van een dode man. Het eerste slachtoffer van de serial killer. Alles werd heel statisch in beeld gebracht en de mise-en-scene leek wel op die van een eerstejaars student aan de filmschool. Momenten later, klaarblijkelijk op aangeven van de producer die in slaap was gedommeld, begint hij met zijn camera hevig te schudden. Zelfs bij scènes waar er NIETS in gebeurd en gewoon twee mensen een gesprek voeren. Hij zwiert er zelfs een aantal zoom-effectjes bij. Maar in de volgende scènes lijkt hij zich dan wat te herpakken, maar het blijft van een amateuristisch en smaakloos niveau, dat ik niet snap dat niemand van de productie het roer overnam. Dat je stuntelt bij een kortfilm, met beginnende acteurs en een minuscuul filmbudget kan ik nog begrijpen. Maar ik ga er van uit dat je met zo'n cast toch een regisseur achter de camera wil zetten met voldoende hersencellen om het verschil aan te voelen tussen actie-scène en een emotioneel dramatische scène.

    De regisseur slaagt er niet alleen in om de film te verneuken met zijn onbegrijpelijk camerawerk en zijn pseudo-artistieke visuele effecten, Afonso Poyart liet zijn gebrekkige smaak ook tot uiting komen in de muziek. Die kerel laat geen kans onbenut om muziek te gebruiken, zelfs om momenten waar stilte het dramatisch effect van de scène enkel maar kunnen versterken. De score komt van Brian Wayne Transeau, beter bekend als BT, die eerder een knappe muziekscore schreef voor Dark Places (2015). De muziekscore in deze Solace is van het slechtste wat ik in jaren heb gehoord.

    solace_2015_pic02.jpgsolace_2015_pic01.jpgsolace_2015_pic03.jpg
    solace_2015_pic04.jpgsolace_2015_pic05.jpgsolace_2015_pic06.jpg

    Zoals ik al eerder zei heeft deze Solace geen slechte premisse. Het lijkt me een interessant gegeven een serial killer op te voeren die in de toekomst kan kijken. Maar op scenariovlak rammelt het aan alle kanten. Ondanks het feit dat de serial killer weet hoe alles zich zal ontrollen is het onlogisch voor de agenten om een "helderziende" te contacteren voor een moordzaak die op zich niets met 'helderziendheid' te maken heeft. Deze seriemoordenaar is geen John Doe uit Se7en, die met zijn intelligentie kon bepalen hoe alles zich ging afspelen of een soort duivel die de daden van agenten kan manipuleren. Eigenlijk had de FBI al tot de conclusie moeten komen dat deze killer in de toekomst kon kijken, om dan pas beroep te doen op een helderziende om hen bij te staan. Hier contacteren de agenten een helderziende, en toeval wil dat ook de serial killer een helderziende is. What are the odds?

    Solace - de originle titel van de film - wijst tevens op de boodschap die de film wil meegeven, daar waar 'Prémonitions' wijst op de eigenschap die de hoofdpersonages bezitten. Want ja, in plaats van een intelligente thriller uit te werken, wilden de makers blijkbaar ook nog eens een absurd verhaal vertellen over euthanasie van mensen die lijden of ongeneselijk ziek zijn. Een delicaat gegeven die hier bij de haren wordt bij gesleurd en waarover ik verder niet veel kan vertellen zonder het verhaal nog meer te spoilen, maar het slaat nergens op en te krankzinnig om het in woorden uit te leggen. Ook de figuur van Christus en de symboliek van het kruis komt hier aan bod. Maar ook het geloof heeft zo goed als niets met dit verhaal te maken. Daarbovenop krijgen we een potentieel dramatisch scène - compleet verknoeit door visuele effecten - waarin het personage van Hopkins de FBI agente Katherine wil confronteren met haar verleden waarin ze een kind heeft afgestaan voor adoptie. Dit had een sterke scène moeten zijn, al is het me een raadsel wat de bedoeling was. Het personage van Katherine kent op geen enkel moment een loutering, en bijgevolg komt zoiets bijzonder goedkoop over.

    Maar gelukkig is het altijd wel genieten om naar acteurs als Hopkins te kijken. Zij hebben geen regisseur nodig om een scene naar hen toe te trekken. Ook Abbie Cornish (pics) is een actrice die ik graag bezig zie, ook al wordt ze hier compleet onderbenut. Er zit ook een klein rolletje in de film voor de Bates Motel acteur Kenny Johnson. Maar het is allemaal verloren moeite. Volgende week op 16 september 2015 komt de film bij ons uit in de bioscoop.

    rating

    Beoordeling: 1,5 / 5
    Recensie door op 11 september 2015

     

    *** Solace trailer ***

  • Legends of the Fall (1994) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik ben er uiteindelijk toe gekomen Legends of the Fall (1994) van Edward Zwick te zien op Blu-ray, een dure soap opera die draait rond het blote bovenlijf van de langharige Brad Pitt.

    legends_of_the_fall_1994_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Nadat zijn vrouw hem in de steek gelaten heeft, blijft kolonel William Ludlow (Anthony Hopkins), een oud cavalerieofficier, alleen achter in zijn afgelegen huis in Montana om zijn drie zonen op te voeden. Alfred (Aidan Quinn), de oudste, is de meest redelijke. Hij heeft gevoel voor zaken en politiek. De onstuimige Samuel (Henry Thomas) staat altijd klaar om zich te engageren voor onverdedigbare politieke zaken. De kolonel koestert een bijzondere affectie voor Tristan (Brad Pitt), die zijn sympathieën voor de indianen deelt. Na zijn universiteitsstudies keert Samuel terug met een verloofde, Susannah (Julia Ormond). Verrukt door de aanwezigheid van een vrouw onder hun dak sloven de vier mannen zich uit om haar te leren paardrijden en schieten. Al snel klikt het bijzonder goed tussen Susannah en Tristan. Dan breekt de Eerste Wereldoorlog uit en Samuel vertrekt om aan de zijde van de Canadezen te vechten...

    Het meest irritante aan deze prent is de voice-over die met een onnozel Indiaans accent een poging probeert te forceren om deze prent een meer poëtische dimensie te geven. Maar dit is verre van een Terrence Malick film. En met die voice over voelt alles aan als een 10 uur durende tv-novelle die is samengeperst in 2 uur tijd. Ik verwachte een soort dramatisch ingekleed en sfeervol ingevulde 'Wilde Westen'-epos, maar ik kreeg een soort langgerekte Marlboro reclamespot. Maar Zwick slaagt er bij momenten wel in om onze aandacht te trekken, ook al wordt hij hierin toch wel voor een groot stuk geholpen door de Director of Photography John Toll en de muziek van James Horner.

    legends_of_the_fall_1994_pic01.jpglegends_of_the_fall_1994_pic02.jpglegends_of_the_fall_1994_pic03.jpg

    Als vertegenwoordiger van het mannelijke geslacht vermoed ik niet meteen het doelpubliek te zijn van deze prent, maar ik kan me inbeelden dat vrouwen en/of romantische zielen massaal in zweem vallen voor een bronstig kijkende Brad Pitt. Ik moest het stellen met de innerlijke verscheurdheid van een broze Julia Ormond. De Oscar-winnaar Anthony Hopkins valt dan weer verrassend tegen, al zal ik zijn opgejaagde overacting wijten aan het tegenvallende script van Susan Shilliday en William D. Wittliff. Maar deze film heeft in ieder geval een boost gegeven aan de carrière van Pitt en dat is op zich toch ook iets.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 25 december 2014

     

    *** Legends of the Fall trailer ***

  • Noah (2014) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Dat de meningen verdeeld waren over Noah (2014) van Darren Aronofsky was duidelijk. De regisseur zelf was er zelf niet geheel tevreden mee, gezien hij uiteindelijk heeft moeten vechten om de film te maken die hij wou maken tegen een meer commercieel ingestelde filmstudio. Nog voor de film aan het publiek werd vertoond werden serieuze embargo's opgelegd om niets over de film te schrijven, waarschijnlijk uit vrees voor de mogelijke negatieve terugslag. Maar die is er uiteindelijk niet echt gekomen.

    noah_2014_poster2.jpg

    Korte inhoud: 'Noah' is een herinterpretatie van een Bijbelverhaal van de ark van Noah. In een wrede wereld zonder hoop, zonder regen en zonder gewassen, die overheerst wordt door krijgsheren zoals Tubal-Cain (Ray Winstone) en hun barbaarse troepen, staat één man aan de kant van het goede; Noah (Russell Crowe) met zijn vrouw Naameh (Jennifer Connelly), zijn zonen Shem (Douglas Booth) en Ham (Logan Lerman). Hij is een doorgewinterde strijder, een magiër en een genezer, maar het enige wat hij wil is vrede voor hem en zijn gezin. Elke nacht heeft Noah visioenen over een eindeloze vloed, die het symbool is voor de vernietiging van alle leven. Gaandeweg begrijpt hij de boodschap die de Schepper hem stuurt. Deze heeft besloten om de mensheid te straffen en hen tot de laatste man te doden. Maar Hij geeft Noach een allerlaatste kans om het leven op Aarde te vrijwaren...

    Aronofsky is van het standpunt dat je moeilijk het Bijbelverhaal letterlijk kan gaan vertalen naar het witte doek voor een hedendaags kritisch publiek. Het verhaal kan je ook op duizend-en-één manieren gaan interpreteren en wat mij betreft heeft de regisseur een gewaagde maar niet oninteressante manier gekozen met een soort post-apocalyptische science-fiction, gebaseerd op een 4-delige comic die hij eerder uitbracht samen met de Canadese striptekenaar Niko Henrichon. De strip werd uitgebracht door de Belgische uitgever Le Lombard (bij deze danken we de uitgeverij voor de 4 albums!). Je zou de strips zelfs kunnen zien als een briljant uitgetekend storyboard voor de film. Aronofsky sloot een deal met Paramount om dit werk te gaan verfilmen voor 130 miljoen dollar.

    De deal werd gemaakt maar het zat er snel bovenarms op tussen die twee. De regisseur is geen mainstream filmmaker en dat had de studio moeten weten. Er zijn heel veel tegenstrijdige geruchten over deze prent alsof de regisseur belemmerd werd in zijn creativiteit en anderzijds dat hij gewoon zijn ding kon doen en zich niet veel aantrok van Paramount. Tijdens de tegenvallende eerste visie is de ruzie tussen die twee enkel maar verscherpt, maar wat Paramount kost wat kost wou vermijden was dat de regisseur zich ging distantiëren van de prent. Achter zijn rug gingen ze dus aparte test-screenings organiseren met alternatieve (lees kortere) montages. Toen de regisseur dat vernam was hij in alle staten, maar Paramount kwam tot inkeer en de film die jullie in de bioscoop zullen zien is uiteindelijk de director's cut waar Aronofsky volledig achter staat.

    Het resultaat is eigenlijk bespottelijk en zelfs een tikkeltje van de pot gerukt, maar het heeft me wel kunnen bekoren. En ik moet toegeven dat ik van zo'n aanpak duizend keer meer kan genieten dan van een veel te veilige adaptatie, zoals de recente Captain America: The Winter Soldier (2014). Hier neemt Aronofsky een groot risico en gaat hij ook in tegen alle gelovigen die misschien een meer "waarheidsgetrouwe versie" hadden verwacht van het verhaal van Noah. Het landschap is een mengeling van Lord of the Rings invloeden, met wat Planet of the Apes en zelfs een beetje Mad Max. Bij de bevolking zien we ook uiteenlopende figuren lopen met een waaier aan accenten.

    Noah 2014 animated pictureNoah 2014 animated picture

    Mijn enige puntje van kritiek is dat het hoofdpersonage Noah eigenlijk de minst interessante figuur is in de gehele film, ondanks het feit dat Russell Crowe voor de vertolking zorgt. Het is echter de tegenspelers die hem meer menselijkheid en reliëf geven, en met name Jennifer Connelly, die hier een briljante, weliswaar onderdanige, rol neerzet zelfs met veel minder screentime. Zelfs de vertolking van Emma Watson geeft meer vonken. Maar anderzijds ligt dit wel in essentie aan het personage van Noah, die zich volledig had onderworpen aan de wil van God en niet in staat was tot een compromis.

    noah_2014_review_pic01.jpgnoah_2014_review_pic03.jpgnoah_2014_review_pic02.jpg

    Mijn tweede puntje van kritiek is het overvloedige gebruik van cgi. Enerzijds heb je indrukwekkende shots van massa's dieren die zich naar de ark begeven, maar anderzijds heb je ook cgi wezens (The Watchers - engelen die veranderd zijn in stenen reuzen) die eigenlijk iets teveel uit een fantasy-wereld komen geschreven door J.R.R. Tolkien. Gezien ze toch vertrokken zijn van een imaginaire wereld, hadden ze dit misschien beter op een andere manier ingevuld. Zelfs de veldslagen, bedoeld om een episch karakter te geven aan deze prent, zijn ernstige misrekeningen en komen behoorlijk gekunsteld over en staan in schril contrast met de veldslagen in regie van een Peter Jackson. Er zit ook geen spanning in deze scènes gezien je als kijker toch weet dat hij zijn Ark zal kunnen veilig stellen. En met een speelduur van 138 minuten ga je hierbij toch een beetje van wriemelen in je stoel. Mijn laatste puntje van kritiek is de vertolking van Methuselah, gespeeld door Anthony Hopkins, die hier toch wat uit de toon valt.

    Kortrom, Noah is geen slechte film maar laat iets teveel steken vallen om echt als meesterwerk aanzien te wordenn. Ik respecteer het risico van Aronofsky om dit bijbelverhaal op deze manier te benaderen, maar de hit-and-miss cineast had mits een paar kleine aanpassingen toch een veel betere film kunnen afleveren. Maar de grote thema's uit de Bijbel zijn ook in deze film aanwezig en tevens ook nog een nieuwe ecologische dimensie. Daarnaast heb je ook nog eens een huiselijk melodrama tussen een vader en zijn geadopteerde dochter, en een psychologische reflectie op een manier die enkel maar door een regisseur als Aronofsky kan gebracht worden. Laat ik ook even de geslaagde muziekscore onderstrepen van Clint Mansell. Hij schreef ook al de muziek van Black Swan (2010). Voor Noah ruilde hij de klassieke inheemse instrumenten in - die je zou verwachten bij een Bijbelverfilming - voor een meer moderne aanpak met elektrische gitaren en synthesizers. Het is Noah voor een publiek van de 21ste eeuw, in ieder geval het ontdekken waard.

    Noah is vanaf 13 augustus 2014 beschikbaar op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D. En mcht er al een film zijn waar de 3D eigenlijk geen echte meerwaarde heeft, dan is het deze film wel. Aronofsky zelf wou eigenlijk niets horen van 3D, maar Paramount Pictures (die mannen het een goed idee vonden om een de release van een film op 11 september te promoten met een exploderende wolkenkrabber) heeft achteraf een 3D conversie besteld. Het zal jullie niet verbazen dat er geen audio-commentaar van de regisseur te vinden is op de film, maar er zijn wel een aantal interessante making-off filmpjes.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 30 juli 2014

    ***Related Posts***
    15/11/2013: Noah wordt geen gewone Bijbelfilm
    21/06/2012: Aronofsky in de clinch met Paramount over Noah
    12/03/2013: Emma Watson kiest de Bijbel boven het sprookje
    01/11/2012: Noah-film stil gelegd vanwege storm Sandy
    21/06/2012: Heel wat bijbelverhalen in de maak

     

    *** Noah trailer ***