ansel elgort

  • Insurgent (2015) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Vorige week hebben we de Blu-ray besproken van Divergent (2014), vandaag is de sequel Insurgent (2015) aan de beurt. De film is vorige week uitgekomen op DVD, Blu-ray en Video On Demand. De film werd niet opgenomen met 3D technologie maar er is een 3D versie van de film beschikbaar.

    insurgent_2015_blu-ray_steelbox.jpg

    Korte inhoud: Insurgent gaat verder waar Divergent was gestopt, in de trein op weg naar de Amity-factie, die aan de rand van de stad gelegen is. Tris (Shailene Woodley), Four (Theo James) en een paar 'goede' Dauntless-leden zoals Tori (Maggie Q) zijn op de vlucht voor de Erudite en de Dauntless-verraders. Bij de Amity hopen ze te kunnen schuilen en een plan van aanpak te maken om de leider van de Erudite, Jeanine (Kate Winslet), te stoppen. De voelbare spanning tussen Four en zijn vader Marcus (Ray Stevenson) en de tussenkomst van de Factionless onder leiding van Evelyn (Naomi Watts), maken de operatie knap lastig – iedereen wil een ander plan. En dan zijn er ook nog de geruchten over een mysterieuze koffer met alle antwoorden. Informatie waarvoor de ouders van Tris hun leven lieten en nu in handen is gekomen van Erudite.

    Vreemd genoeg heb ik van de sequel, die is gemaakt met meer middelen en met iets meer actie-sequenties, veel minder genoten. Gezien er nog een derde deel volgt, verknipt in Allegiant: Part 1 (2016) en Allegiant: Part 2 (2017), vreesde ik al voor een soort tussenfilm met een open einde, maar hier hebben we zelfs - min of meer - een gesloten einde. Misschien lag de teleurstelling aan het trendy korte kapsel van Shailene Woodley, waaraan je wel even moet wennen? In ieder geval was er iets wat niet werkte in deze prent. Nochtans wordt de 'young adult dystopia' checklist nauwkeurig opgevolgd. Maar het probleem bij deze films is dat de makers niet alleen gebonden zijn aan datgene wat werd geschreven in het boek, in dit geval de bestsellers van Veronica Roth, maar ook de ballen missen op het verhaal echt aan te passen om een betere film te maken. Want laten we eerlijk zijn, de boeken van Roth zullen geen prestigieuze literatuurprijs winnen.

    Eén van de mogelijke oorzaken is de regisseurs-wissel. Neil Burger zou bezig geweest zijn met de voorbereidingen van de sequel terwijl hij nog aan te wroeten was aan de montage van Divergent, inclusief een aantal extra scènes die hij nog aan de film wou toevoegen. En blijkbaar zou de druk te groot geweest zijn, gezien de Summit Entertainment en Lionsgate de sequel het jaar erop al in de bioscoop wou. Toch blijft dit voor mij iets wat ik niet begrijp. Het is in principe dezelfde film die je maakt, met een stuk minder expositie, en er zijn zelfs bekwame scenaristen aan boord, zoals Brian Duffield, Akiva Goldsman en Mark Bomback, die het boek vertalen naar scenario-vorm.

    insurgenty_2015_blu-ray_pic01.jpginsurgenty_2015_blu-ray_pic02.jpginsurgenty_2015_blu-ray_pic03.jpg
    insurgenty_2015_blu-ray_pic04.jpginsurgenty_2015_blu-ray_pic05.jpginsurgenty_2015_blu-ray_pic06.jpg

    Wat moet Peter Jackson gezegd hebben toen hij The Lord of the Rings of The Hobbit trilogie back-to-back heeft geregisseerd en zelfs meegeschreven? Neil Burger had zelfs geen andere projecten lopen en zit momenteel zelfs te klooien met pietluttige tv-series! Hoe krankzinnig is het om dit project aan een andere regisseur over te laten?! De nieuwe regisseur Robert Schwentke, heeft niet alleen meer budget gekregen (van 85 naar 110 miljoen dollar), maar kreeg zelfs de twee vervolgfilms op een dienblad gepresenteerd. En jawel!! Back-to-back!! Insurgent kwam dit jaar uit, Allegiant: Part 1 komt uit in 2016 en Allegiant: Part 2 in 2017. Is Schwentke dan Superman of Neil Burger dan toch niet zo slim? Of heeft de studio hem toch in de richting van de deur geduwd nadat Divergent met zijn 50 miljoen dollar openingsweekend het een stuk minder goed deed dan The Hunger Games met een openingsweekend die 3 keer zo hoog lag? Om de goede vrede te bewaren en de schijn hoog te houden laat de studio naar goede gewoonte wel de eer aan de regisseur om te zeggen dat de beslissing van hem kwam. In ieder geval presteerde Insurgent het box-office-gewijs niet beter of slechter dan Divergent. Het was voor mij wél een minder goeie film.

    Geen enkel personage blijft echt nazinderen. Ik heb geen voeling met Tris of Four. Het enige personage die nog een beetje humor kon brengen was Peter gespeeld door Miles Teller. Het personage van Kate Winslet wordt steeds meer een karikatuur (ook al met een strakker kapsel) en de nieuwe personages worden zo slordig benaderd dat het bijna veredelde cameo-rollen zijn. Ook oscar-winnares Octavia Spencer wordt hier compleet onderbenut als matriarch van de Amity fractie. Zelfs de gemene Eric (Jai Courtney) komt wat flauwtjes in beeld, met uitzondering van één knap shot waar hij in het bos met volle vaart naar de camera toe rent. Daarnaast is er ook nog de broer van Tris, Caleb (Ansel Elgort) wiens motivatie je nauwelijks kan vatten. Enerzijds is hij een echte broer, dan weer een lafaard, dan weer een villain. Ik krijg maar geen hoogte van dit karakter. En als de personages niet goed zitten, is het dan ook moeilijk om te kunnen ontspannen van dit - toch wat - post-apocalyptisch flutverhaaltje.

    Insurgent animated pictureInsurgent animated picture

    Halverwege de film valt de actie ook wat op zijn gat wanneer het verhaal in een virtuele actiewereld verzeilt. Iets wat in de eerste film aan bod kwam met een soort test-programma om de natuur van het individu te doorgronden. Maar hier is er meer van dit, en op een zeker moment verlies je datgene wat cruciaal is voor een actie-scène, met name 'het gevaar'. Om dit tegen te gaan brengen ze iets wat in The Matrix (1999) werd uitgebuit, en dat is: "The body cannot live without the mind". Maar de uitwerking is hier allesbehalve Matrix-like, en zelfs een beetje lachwekkend in een stijl die meer lijkt op een Paul W.S. Anderson vehikel - maar dan zonder de zelfrealisatie dat ze een popcorn-videogame-sci-fi-fimpje aan het maken zijn. Nochtans kan je tussen de regels van de roman van Roth heel wat maatschappij kritiek ontwarren, die vandaag nog steeds bijzonder actueel kan zijn. Spijtig genoeg ruikt de premisse meer als: "Wij hebben vrijheidsstrijders nodig om oorlog te voeren tegen de oppressie van de peace-keepers," en krijgt deze premisse een wel heel ranzig en fascistisch kantje.

    Ik hoop dat we in de toekomst meer films zullen hebben met vrouwen in wat tot een paar jaar gelden enkel aan mannen werden toevertrouwd, en misschien worden deze films ook eens gedragen door een grote studio in plaats van het kleine broertje Lionsgate. Insurgent is spijtig genoeg geen goede film. Het is een incoherente en onevenwichtige sci-fi sequel waarbij de nieuwe haarkapsels absoluut geen meerwaarde zijn. Gelukkig staan er op de Blu-ray een pak extraatjes om de teleurstelling toch wat in te perken, met verschillende making of features. Vreemd genoeg geen audio-commentaar van de regisseur, dan wel van de producers Doug Wick & Lucy Fisher.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 26 augustus 2015

    ***Related Posts***
    22/07/2016: Allegiant review
    21/08/2015: Divergent review
    01/11/2014: Shailene Woodley HQ picture gallery

     

    *** Insurgent trailer ***

  • Carrie (2013) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De hedendaagse horror remakes heeft al voor een paar interessante verrassingen gezorgd (Let Me In, The Crazies, Last House on the Left), maar over het algemeen slaan ze de bal toch behoorlijk mis. De hoofdreden is dat de nieuwe filmtrend alles heel psychologisch wil onderbouwen, en dat werkt niet altijd. Een realistische horrorfilm is op zich niet slecht, maar je moet de verschillen respecteren tussen horror-genre en drama. De psycho-analyse van Rob Zombie's Halloween (2007) heeft er voor gezorgd dat je snel begon af te haken. Door van Michael Myers iets teveel een mens te maken ontkracht je de horror. Regisseuse Kimberly Peirce leek dat begrepen te hebben met haar Carrie (2013) remake (hier de poster), maar bij nader inzien speelde ze het heel safe door iets teveel de originele film te imiteren in plaats van een originele remake voor te stellen.

    chloe grace moretz,carrie,julianne moore,kick-ass,brian de palma,stephen king,sissy spacek,kimberly peirce,judy greer,portia doubleday,ansel elgort,boys dont cry,lawrence d cohen,roberto aguirre-sacasa,john travolta,nancy allen

    Korte inhoud: Carrie White (Choë Grace Moretz) is een verlegen meisje die samen leeft met haar religieus-fanatieke moeder (Julianne Moore). Iedereen uit haar klas haat haar en pest haar altijd. Na een vernederend incident in de doucheruimte, straft de gymlerares (Judy Greer) al haar klasgenoten. Eén meisje (Portia Doubleday) vindt haar zielig en overtuigt haar vriend Tommy (Ansel Elgort) om met haar naar het schoolbal te gaan. Carrie is blij, maar mag niet van haar bezitterige moeder. Uiteindelijk gaat ze toch en wanneer het blijkt dat haar klasgenoten wraak willen nemen op het bal, nemen haar onbekende telekinetische krachten de bovenhand en neemt ze wraak tegen iedereen.

    De film is gebaseerd op het boek van Stephen King, en was tevens zijn eerste boek die door Brian De Palma verfilmd werd. Carrie (1976) kreeg zelfs twee Oscar-nominaties, één voor actrice Sissy Spacek die de hoofdrol vertolkte en één voor Piper Laurie die de moeder speelde. Carrie werd meteen een horror-klassieker. Maar laat me meteen duidelijk zijn, de remake zal geen Oscar-nominaties krijgen.

    De originele film was heel volwassen en eenvoudig in zijn benadering, en bijzonder efficiënt. Het hoofdpersonage was ook geen populaire actrice, maar een heel eenvoudig en mager meisje die wat ongemakkelijk in haar vel zat en moeilijk vrienden kon maken. De telekinetische krachten kwamen pas op het einde van de film. Hier hebben we Choë Grace Moretz, die wel een min-of-meer herkenbare Carrie neerzet, maar een lelijk eendje kan je haar niet echt noemen. Ze bezit ook een paar stevige schouders (waarschijnlijk afkomstig van de training als Hit Girl in de Kick-Ass films) en je zou denken dat die meid zich wel kan redden tegenover een aantal Glee-trutjes. En al van bij het begin zien we haar uitpakken met een reeks van vrij zinloze telekinetische kunsten, dat je je al snel begon af te vragen of dit wel de regisseuse was van de intense Boys Don't Cry (1999) of een debuutregisseur die zijn kunsten wou tonen.

    Maar het grootste probleem van deze remake was de herwerking van het script van Lawrence D. Cohen door en Roberto Aguirre-Sacasa, die naast een aantal tv-series en een slechte film eigenlijk geen affaire had om met zijn pollen aan het originele script te prutsen. Maar zo accentueerde hij iets teveel het nevenpersonage Sue Snell, gespeeld door de oogverblindende slanke blondine Gabriella Wilde. Maar in plaats van de "mean girls 'n' boys" uit te werken vond de scenarist het wel een goed idee om haar karakter meer naar voor te brengen. Meer nog, ze heeft meer screentime dan de moeder, en halverwege de film heb je zoiets van "Waarom ben ik in godsnaam dit personage aan het volgen?!" OK, het personage komt uit het boek, maar Brian De Palma had begrepen dat dit personage eigenlijk teveel de aandacht wegneemt van het hoofdpersonage.

    Carrie remake 2013 animated pictureCarrie remake 2013 animated pictureCarrie remake 2013 animated picture
    Carrie remake 2013 animated pictureCarrie remake 2013 animated pictureCarrie remake 2013 animated picture

    De Carrie 2013 is een special fx fest die geen moer lijkt te geven voor echte horror of suspense en die gewoon de originele film van De Palma probeert te kopiëren met iets betere camera's en belichting, maar zonder te ziel te vatten die De Palma in zijn film had gestoken. Het personage van Carrie werd ook veel te sympathiek in beeld gevoerd in plaats van een lichtjes autistische zonderlinge die heel weinig warmte uitstraalt, zoals het in het origineel was en veel beter werkte. En van personages gesproken, geen enkel personage uit de remake, met uitzonder van Tommy Ross, is memorabel. In het origineel had je aan een paar seconden genoeg om te weten wie de personages waren, zoals de vertolking van John Travolta als Billy Nolan, of die van Nancy Allen als Chris Hargensen. Je wist meteen wie ze waren en wat hen dreef. In deze remake heb je geen flauw idee wie deze mensen zijn.

    Beste acteur uit de remake is zonder enige twijfel Ansel Elgort. Ik had nog nooit gehoord van die kerel, maar hij steelt de show in elke scene waarin hij speelt en vertolkt zijn rol zonder in het cliché te vallen. Een acteur om in het oog te houden. Daarentegen zien we dat zijn lief, vertolkt door Gabriella Wilde, een waardeloze actrice is en misschien beter zou passen in de modellenwereld dan voor de filmcamera. Ze is mooi, en ik denk dat dit zowat de doorslaggevende reden was waarom ze in de film zat. Maar de zwakste vertolking was toch die van Julianne Moore, die helemaal niet schrikwekkend was. Ze is gewoon oud, versleten en wat geschift, iets wat haar stukken minder interessant maakte. Zij is verondersteld om een moeder te zijn die haar kind misbruikt op de meest extreme manier, maar Julianne benadert haar personage veel te ingetogen en zelfs te zacht. En bijgevolg heb je ook geen intense dynamiek tussen moeder en dochter. De remake begint ook met de geboorte van Carrie, met een vrij zinloze scène die niet in de originele film stak. De scène was tevens nogal extreem met een "echte" baby en een schaar, iets die je in een Rob Zombie prent wel zou aantreffen. Maar dit stond los van de meer brave acties die volgden, met een meer terughoudend spel. Ik begrijp dat Julianne de keuze had genomen om haar personage meer introvert te maken in schril contrast met de vertolking van Piper Laurie, maar het werkte eigenlijk maar half.

    chloe grace moretz,carrie,julianne moorecarrie_2013_blu-ray_review_pic02.jpgcarrie_2013_blu-ray_review_pic03.jpg
    carrie_2013_blu-ray_review_pic04.jpgcarrie_2013_blu-ray_review_pic05.jpgcarrie_2013_blu-ray_review_pic06.jpg

    Kortom, gezien deze remake weinig nieuwe ideeën op tafel legt kan je er niet omheen te stellen dat het origineel zoveel keer beter is, zowel op vlak van acteerwerk, de benadering van de verschillende personages en uiteraard de regie. De Brian De Palma versie is tevens een pak schrikwekkender dan deze remake. De scenes in het origineel zijn creepy, en al zeker de scene tijdens prom night waarin ze geen controle meer had over haar acties. Ze sluit haar ogen niet en we hebben de indruk dat de duivel haar lichaam heeft overgenomen. In de remake blijft ze Carrie en neemt ze zelfs de beslissing om de lerares te redden. Dit zijn verkeerde keuzes die in het geheel niet werken. Maar zij was blijkbaar iets teveel bezig met de speciale effecten. Er zit een moment in waarin de stoute Chris en haar boyfriend om het leven komen in hun auto. In het origineel wordt de auto geflipt en hup, ze zijn dood. Meer moesten we hier niet van weten, maar Kimberly Peirce koos ervoor om de dood van Chris in verschillende fases te filmen tot in het belachelijke toe. Maar het meest tenenkrullende van de gehele prent is het laatste beeld waar Carry als een soort anti-held wordt voorgesteld zoals een Freddy Krueger. Dit leverde voor mij het bewijs dat de makers noch het boek of de originele film hadden begrepen.

    Kimberly Peirce heeft een uitstekende film gemaakt met Boys Don't Cry, wat eigenlijk een veel betere Carry film had geweest, maar hier probeert ze De Palma te kopiëren met af en toe een kleine twist. Het spijtige is dat al haar nieuwe ideeën compleet van de pot gerukt zijn en dat ze op geen enkel moment het origineel heeft kunnen verbeteren. Indien jullie de originele film nog niet hebben gezien, ga deze dan bekijken. Als jullie de originele film niet lusten, dan zou het me verbazen dat jullie deze film leuk zullen vinden. Het is in essentie een (slechte) kopie van De Palma, maar met een pak meer foute keuzes.

    De Blu-ray en DVD ligt al vanaf 26 maart 2014 in de winkel, met een pak bonus-materiaal waaronder de audio-commentaar van de regisseuse. Maar ook deleted scenes, extra rushes van de stunt-double in vuur en vlam, een making-off reportage over de productie en de impact van het telekinetische aspect in de film.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 09 april 2014

    ***Related Post***
    14/10/2013: Geniale verborgen camera promo-film voor Carrie
    08/04/2013: Carrie remake pakt uit met nieuwe trailer

     

    *** Carrie (2013) trailer ***

  • Geniale verborgen camera promo-film voor Carrie

    Pin it!

    De beste filmpromotie is diegene die kan doorbreken op sociale netwerken, en dat kan zeker wel gezegd worden van het filmpje die is gemaakt ter ondersteuning van Carrie (2013). Het is wederom een verborgen-camera filmpje die is opgezet door een pak mensen die nietsvermoedende burgers zullen beetnemen, en het resultaat is echt wel geslaagd. Het zijn de telekinetische krachten van Carrie die hier op een heerlijke manier in de verf worden gezet.

    carrie,stephen king,chloe grace moretz,Ansel Elgort,Shailene Woodley,Haley Bennett,Emily Browning,Lily Collins,Bella Heathcote,Kimberly Peirce

    Korte inhoud: Carrie White (Choë Grace Moretz) is een verlegen meisje dat niet snel vrienden maakt. Iedereen uit haar klas haat haar en pest haar altijd. Na een vernederend incident in de doucheruimte, straft de gymlerares al haar klasgenoten. Eén meisje vindt haar zielig en overtuigt haar vriend Tommy (Ansel Elgort) om met haar naar het schoolbal te gaan. Carrie is blij, maar mag niet van haar bezitterige moeder. Uiteindelijk gaat ze toch en wanneer het blijkt dat haar klasgenoten wraak willen nemen op het bal, ontwikkelt ze voor haar onbekende telekinetische krachten die ze tegen haar klasgenoten gebruikt.

    Actrice Shailene Woodley (The Descendants, The Spectacular Now) was de eerste keuze voor de rol van Carrie, maar zij had er uiteindelijk geen zin in. Bijgevolg werd het Chloë en ik denk dat zij wel geknipt is voor de rol – ook al zou ik haar nu ook niet zien als een lelijk eendje. Maar als ik de andere kandidaten zie die in aanmerking kwamen voor de rol (Haley Bennett, Emily Browning, Lily Collins en Bella Heathcote) hebben ze toch wel de juiste beslissing genomen. Regisseuse van dienst is Kimberly Peirce, die al indruk maakte met haar Boys Don’t Cry (1999), ook al een film over een getormenteerde ziel. De film komt op 13 november 2013 in de bioscoop, maar jullie kunnen deze al zien op het Filmfestival van Gent.

    Er was eerst het boek van Stephen King, nadien de film van Brian De Palma en uiteindelijk is er nu de remake, en je kunt er niet omheen om iedereen het boek aan te raden en in tweede plaats de schitterende verfilming van De Palma.

    *** Carrie promo-prank ***

    ***Related Post***
    08/04/2013: Carrie remake pakt uit met nieuwe trailer