andrew stanton

  • Finding Dory (2016) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    We hebben eindelijk de Finding Dory (2016) gezien en hoewel het misschien niet zo boeiend is als zijn voorganger, Finding Nemo (2003) van Pixar, tevens één van de meest succesvolle stand-alone film van de studio. En in deze film volgen we dus Dory, in een gelijkaardige aquatische setting en ietwat gelijkaardige scènes.

    finding dory,finding nemo,ellen degeneres,albert brooks,alexander gould,ed oneill,sigourney weaver,andrew stanton,angus maclane

    Korte inhoud: De hyperactieve Dory (Ellen DeGeneres) komt er achter dat ze geboren is in het Marine Biology Institute of California, waar vele zeedieren worden voorbereid op hun terugkeer naar de zee. De vergeetachtige blauwe vis werd op jonge leeftijd weer in de oceaan vrijgelaten, maar ze reist terug naar het instituut om haar ouders te vinden, met de hulp van Marlin (Albert Brooks) en Nemo (Alexander Gould).

    Marlin en Nemo worden in deze film een beetje aan de zijlijn geduwd, en Dory stapt in de titelrol met relatief gemak. Dory heeft last van een korte termijn geheugen en dat gegeven wordt gebruikt voor zowel een lach als een traan. Het voice-over werk is uiteraard geweldig met DeGeneres die haar karakter volledig omhelst. Ook de chagrijnige octopus Hank (Ed O'Neill) is een fijn karakter. Er zit zelfs een klein cameo-stemmetje in van Sigourney Weaver.

    En de reden waarom alles er zo vertrouwd uitziet is omdat Disney ervoor gekozen heeft om opnieuw te werken met regisseur Andrew Stanton in samenwerking met Angus MacLane. Er was al sprake van een sequel-plan terug in 2012, maar ik denk dat iedereen al aan een sequel dacht na het mega-succes die de film bleek te zijn. Maar voor een film waar al jaren is over nagedacht vond ik het verhaal op zich wel wat magertjes. De short-memory gimmick werkt tot op het moment dat alles irritant begint te worden. Ik had niet de indruk dat het bijzonder origineel was, maar toch was het opnieuw een visueel spektakel en kleurrijke beelden die vooral de jongere generatie zal aanspreken.

    finding_dory_2016_blu-ray_pic01.jpgfinding_dory_2016_blu-ray_pic02.jpgfinding_dory_2016_blu-ray_pic03.jpg

    Op de Blu-ray van Finding Dory staat de korte bonusfilm 'Piper', een audio-track van de makers van de film, interviews, making of filmpjes, een blik om de stemmencast en nog wat opmerkelijke feiten. De film is ook te krijgen in 3D versie.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 17 december 2016

     

    *** Finding Dory trailer ***

  • Taylor Kitsch moet kiezen tussen The Raid remake of True Detective 2

    Pin it!

    De carrière van de stoere 35-jarige Canadese stud Taylor Kitsch is niet meteen gelopen zoals verwacht. Het begon allemaal beloftevol met zijn rol als de jonge football speler in de serie "Friday Night Lights" (2006-2011), en toen werd hem de rol van zijn leven aangeboden in de nieuwe potentiële 250-miljoen-dollar-blockbuster, John Carter (2012) van Andrew Stanton. Dit Star Wars-achtige science-fiction epos werd uiteindelijk een gigantische flop, en sindsdien is het voor de acteur niet meer goed gekomen.

    taylor kitsch,true detective,the raid redemption,the raid,the raid 2 berandal,battleship,lone survivor,friday night lights,peter berg,john carter,savages,the grand seduction,frank grillo,patrick hughes,gareth evans,brad ingelsby,andrew stanton

    Nadien verzeilde hij op een oorlogsboot op aanraden van de maker van Friday Night Lights, Peter Berg. Spijtig genoeg werd deze op een boardgame gebaseerde 210 miljoen dollar prent Battleship (2012) met Brooklyn Decker (pics) en Rihanna (pics), niet alleen een flop, maar teven een vervelende en saaie bedoening. Je zou denken dat een publiek die verzot is op leeghoofdige actie zoals die Michael Bay Transformers-toestanden, deze troep ook wel lusten ... niets was minder waar.

    The word was out... dat Taylor Kitsch niet bankable was. Zelfs Oliver Stone kon van hem geen ster maken met Savages (2012), die bij overmaat van ramp met zijn kleiner budget van 45 miljoen dollar én zijn sterren-cast (Benicio Del Toro, Salma Hayek, Blake Lively) ook nog eens een flop werd. Je zou denken als studio: three strikes you're out ! En dat werd het eigenlijk ook, want Taylor werd dan maar terug verkast naar zijn geboorteland voor de low budget film The Grand Seduction (2013) die niemand heeft gezien, en later kreeg hij ook een rol in Lone Survivor (2013), alweer van Peter Berg, die zelfs bij ons geen release had gekregen.

    Dan maar de remake-markt zullen de managers van Kitsch gedacht hebben. Als je in Hollywood "the looks" hebt om een ster te worden, heb je geen andere keuze om te blijven proberen. En volgens de mensen van The Wrap zou hij nu getipt worden om een rol te vertolken in de remake van The Raid: Redemption (2011), aan de zij van Frank Grillo (The Grey, Warrior, The Purge: Anarchy). De site maakt ook meteen duidelijk dat het voor de acteur geen eerste keuze is, en dat hij op dit moment nog in blijde verwachting is om gecast te worden in het tweede seizoen van de stand alone serie "True Detective" (2014), één van de Beste TV-series ooit gemaakt. Laten we hopen dat de makers van de serie hem uit het slop willen helpen, in plaats van hem naar verdoemenis te sturen bij die vrij idiote remake van een geniale actieprent van Gareth Evans die nog geen 3 jaar oud is en absoluut geen facelift van doen had! In ieder geval is het voor de acteur een opsteker, die momenteel zijn tijd zit te verdoen met kortfilms en tv-films.

    friday_night_lights_tv-series_poster.jpgjohn_carter_2012_poster02.jpgbattleship_2012_poster.jpgsavages_2012_poster.jpglone_survivor_2013_poster.jpg

    Met of zonder Kitsch wordt The Raid (2015) remake toch een feit. De film zal geregisseerd worden door Patrick Hughes (The Expendables 3) en geschreven door sociaal-drama-scenarist Brad Ingelsby (Out of the Furnace, The Dynamiter). Gareth Evans zelf laat het niet aan zijn hart komen, want hij heeft ondertussen een succesvolle sequel gemaakt met The Raid 2: Berandal (2014)...die binnenkort waarschijnlijk ook een remake zal krijgen gezien Amerikanen liever geen ondertitels lezen.

  • Top 10 box-office flops van 2012

    Pin it!

    De tijd is rijp voor een nieuwe Top 10 lijst met de grootste box-office flops van 2012. Gezien we enkel weet hebben van de productiekost van de films, zullen we ook op basis van deze cijfers en de bioscoop-recette wereldwijd, een rekensom maken. Maar weet dat als een film 100 miljoen kost, deze ook bijna 50 tot 100 miljoen aan distributie en promotiekosten opstapelt. Met andere woorden zou de productie in principe de 150 tot 200% moeten overschrijden om winst te maken. Uiteraard, het is effectief zo dat een film zijn grootste recette maakt tijdens zijn bioscoop-release, maar de inkomsten van DVD, Blu-ray en Video On Demand (VOD) mogen zeker niet onderschat worden en kan oplopen in de grootte van de totale promotie en distributiekost.

    Al bij al bleven de flops in 2012 nog beperkt en hebben de studio's gouden zaken gedaan, met films als The Avengers (2012), The Dark Knight Rises (2012), The Hobbit: An Unexpected Journey (2012) en uiteraard Skyfall (2012). Deze 4 films brachten samen zomaar eventjes 4,7 miljard dollar op. Drie studio schieten daarbij in het oog: Warner Bros, Sony en Disney. Universal Pictures deed ook wel goede zaken, met bijvoorbeeld een film als Ted (2012), die met zijn productiebudget van 50 miljoen zo’n tienvoud opbracht aan de box-office wereldwijd (en dit voor een R-rated film, wat echt wel een uitzondering is), maar Universal leverde niet meteen de grootste kleppers.

    Maar genoeg over de succesverhalen, die we al in geuren en kleuren hebben bewierookt hier op De FilmBlog. Laten we eens kijken naar de grootste teleurstellingen. In 2012 waren er heel wat independent films die geen bioscopen konden overtuigen hun films te draaien? Een film als The Babymakers (2012) met Olivia Munn, met een budget van iets meer dan 12 miljoen dollar, bracht nog geen 8'000 dollar op, maar gezien de film maar in 11 zalen speelde kon je ook geen megaboom verwachten. Ook de promotie voor deze film bleef enorm beperkt, maar bijgevolg valt de schade nog wel mee. Desalniettemin, was er ook wel geen stormloop voor deze komedie. Maar hieronder zijn de vehikels die diep in het rood zijn blijven steken.

    Top 10 Box-Office Flop van 2012

    10. That's My Boy (2012) Sean Anders
    Production cost: $70 million - Worldwide Gross: $57,7 million (Sony/Columbia)

    that's my boy 2012 flop

    Ok, een Adam Sandler film moet het niet hebben van een talentvolle cast, een uit de kluiten gewassen plot of de kwaliteit van zijn dialogen, maar wel van zijn grappen. Spijtig genoeg blijft het bij sporadische momenten van luid gegrinnik, die achteraf met een licht gevoel van schaamte opzadelt. Dit is tevens niet de eerste Adam Sandler flop (zo hadden we al Little Nicky, Funny People en Spanglish), en het zal niet de laatste zijn. That's My Boy is wel één van zijn zwakste box-office recettes. Hopelijk zet deze trend zich verder en komt er een einde aan die flauwe adolescenten humor van deze 47-jarige worst actor.

    9. Wanderlust (2012) David Wain
    Production cost: $35million - Worldwide Gross: $21,6 million (Universal)

    wanderlust 2012 flop

    Wanderlust is één van die films die een deel van het publiek wou bekoren met de belofte van een Jennifer Aniston die uit de kleren gaat. Een marketingtruuk die ze al hadden toegepast voor The Break-Up (2006), Horrible Bosses (2011) en nu met We're the Millers (2013). Uiteraard blijft alles heel proper en dat heeft het publiek ook wel door dat ze gemanipuleerd worden. Maar achter al deze trukendoos zit een wel heel banale en onnozele film die al even vluchtig is als de walm van een geluidloze scheet.

    8. Dredd (2012) Pete Travis
    Production cost: $50 million - Worldwide Gross: $35,6 million (Lionsgate)

    dredd 2012 flop

    Acteur Karl Urban heeft net te weinig charisma om een film volledig te dragen, en dat wordt pijnlijk duidelijk met deze comic-adaptatie Dredd. En dit is trouwens ook de reden waarom The Loft (2013) zoveel moeite heeft om een releasedatum te krijgen; de remake van Erik Van Looy bezit geen echte filmsterren. Anders is Dredd eigenlijk nog zo geen slechte prent. Regisseur Pete Travis heeft heel wat risico's durven nemen en het resultaat mag er best wezen. Met een andere hoofdacteur had dit misschien wel een hit kunnen worden bij het grote publiek.

    7. Rock of Ages (2012) Adam Shankman
    Production cost: $75 million - Worldwide Gross: $59,4 million (Warner Bros)

    rock of ages 2012 flop

    Rock of Ages is geregisseerd door een choreograaf die geen verstand heeft van hoe je een film op narratief vlak in elkaar moet steken. Er zitten wel wat grappige scènes in, maar alles werd aan elkaar geplakt alsof de film gemonteerd werd met behulp van een hakbijl. Het overheersende gevoel is toch wel dat van plaatsvervangende schaamte. De makers hadden gerekend op een gelijkaardig succes als bij Hairspray (2007) (recette van 202 miljoen dollar), maar het pakte enigszins anders uit. Hopelijk zetten ze nu wel een punt achter deze flauwe Glee-achtige musicals.

    6. The Oogieloves in the Big Balloon Adventure (2012) Matthew Diamond
    Production cost: $20 million - Worldwide Gross: $1 million (Kenn Viselman)

    The Oogieloves in the Big Balloon Adventure 2012 flop

    OMG! Where to start. Zou ik beginnen met die belachelijke titel The Oogieloves in the Big Balloon Adventure, de oetlelijke filmposter of die vreselijke trailer met die amateuristische freakshow beelden? En hoe heeft dit in hemelsnaam 20 miljoen gekost? Ik ken studentenfilms gemaakt met een budget van 50'000 euro die er beter uitzien dan deze troep. Kinderen zouden in ieder geval niet aan deze hersenloze pulp blootgesteld mogen worden. Wie is het doelpubliek trouwens? Embryo's? En wat doet Christopher Lloyd in deze drek?! En hoe hebben ze in hemelsnaam hiermee nog een recette van 1 miljoen kunnen halen? Waarschijnlijk te wijten aan een toevalstreffer ten gevolge van de release in 2160 zalen. Hier moet de Ludovico Techniek van toepassing zijn geweest.

    5. Red Dawn (2012) Dan Bradley
    Production cost: $65 million - Worldwide Gross: $48 million (IFC)

    red dawn 2012 flop

    Waar is het fout gelopen met Red Dawn. Het moest een bloedstollende thriller worden met een groep scholieren die tijdens de 3de wereldoorlog verplicht werden om een guerrillaleger te vormen. Het is geen slechte film, maar is ook geen schot in de roos. Chris Hemsworth kan op zich wel een film dragen, maar het is het onbeschrijfelijk sucky script van Carl Ellsworth en Jeremy Passmore die deze prent de grond in boort. Dit, met een weinig overtuigende promo-campagne.

    4. A Thousand Words (2012) Brian Robbins
    Production cost: $40 million - Worldwide Gross: $20,5 million (Paramount/DreamWorks)

    A Thousand Words 2012 flop

    Het zou geen flop-lijstje zijn zonder een Eddie Murphy film, en hier is dan ook A Thousand Words. Een formule komedie die er al even gerecycleerd uitziet als goedkoop wc-papier. De reputatie van Murphy, in een ver verleden nog een box office-magneet, staat al langer dan vandaag op losse schroeven. Ik vraag me zelfs af of er nog schroeven zijn. Hopelijk kan hij meer indruk maken met Triplets (201?), het vervolg op Twins (1988). En ja, Arnold Schwarzenegger en Danny DeVito zullen ook van de partij zijn. Ik heb A Thousand Words nog niet gezien, maar wie wel? Ik denk dat zelfs mijn kat dit niet wil zien, mocht ik haar willen sturen naar de persvisie.

    3. Stolen (2012) Simon West
    Production cost: $35 million - Worldwide Gross: $2 million (Millennium Entertainment)

    stolen 2012 flop

    Ook Nicolas Cage is een vaste waarde in de flop-lijst. En hier pronkt hij met Stolen (2012), een fletse, geheel van spanning verstoken actiethriller die van Taken (2008) een Oscar-film maakt. Ook deze prent - met acteurs als Malin Akerman, Danny Huston en Josh Lucas – heeft een wel heel slechte promo-campagne die op zich ook wel heeft geholpen dit miserabel box-office resultaat neer te zetten.

    2. W.E. (2012) Madonna
    Production cost: $30 million - Worldwide Gross: $0,8 million (Weinstein)

    we 2012 flop

    Na haar debuutfilm Filth and Wisdom (2008) heb je er het raden naar waarom iemand het een goed idee vond om 30 miljoen te pompen in een film van Madonna, gemaakt door haar productiehuis Semtex Girls. Wel, dom zijn kan geld kosten en hier ligt het bewijs. Deze 2 uur durende W.E. hangt met haken en ogen aan elkaar en lijkt bij momenten op een veel te lange reclamespot. Bij momenten een streling voor het oog en oor, maar de twee vrouwenverhalen die Madonna zonodig aan elkaar wil koppelen komt heel geforceerd over en de intrigerende relatie tussen Wallis en Edward is geheel ondergeschikt aan de showreel die Madonna hier in elkaar wil steken.

    1. John Carter (2012) Andrew Stanton
    Production cost: $250 million - Worldwide Gross: $282,7 million (Buena Vista/Walt Disney)

    john carter 2012 flop

    Ook al heeft John Carter zijn productiebudget gerecupereerd met zijn box-office recette, blijft het in diep rode cijfers als je weet dat zowat 100 miljoen werd gespendeerd aan de promotie van deze prent. Net zoals Dredd had de film te lijden onder het gebrek aan star-power (Taylor Kitschgive me a break), was weinig origineel en had nooit zoveel mogen kosten. De flop heeft er voor gezorgd dat Rich Ross, het hoofd van Disney, gedwongen werd tot ontslag. Niet alleen voor deze film, maar ook voor de grootste box-office flop van 2011, Mars Needs Moms (2011).

    ***Related Posts***
    18/02/2015: Top Flop 2014
    25/03/2014: Top Flop 2013
    16/08/2012: Top Flop 2011
    17/08/2011: Top Flop 2010
    08/08/2011: Top Flop 2009
    21/04/2009: Top Flop 2008
    07/04/2009: Top Flop 2007
    27/12/2006: Top Flop 2006

  • Finding Nemo 2 in de maak

    Pin it!

    Ook al was John Carter (2012) een enorme teleurstelling, toch lijkt Pixar met regisseur Andrew Stanton te willen werken voor de opkomende Finding Nemo (2003) sequel, Finding Dory (2016). En dat is eigenlijk wel een logische keuze, gezien de man ook de regie op zich heeft genomen en het scenario schreef van de eerste film. En laten we niet vergeten dat Stanton ook Wall-E (2008) heeft ingeblikt en hij zichtbaar meer talent heeft om animatiefiguurtjes te regisseren dan acteurs.

    Maar blijkbaar zou er zo’n package deal zijn met de belofte dat Stanton nog een andere live-action film mocht maken naast deze sequel. Vreemde toestand als je het mij vraagt. Het zijn de mensen van MovieWeb die in ieder geval met het nieuws uitpakten.

    pixar,finding nemo,finding nemo 2,andrew stanton,albert brooks,ellen degeneres,alexander gould,willem dafoe,victoria strause,john carter,disney
    Finding NemoFinding NemoFinding Nemo

    It is believed that part of the filmmaker's deal was the promise that he would get to direct another live-action feature, despite the box office failure of John Carter. No story details have been released for this animated follow-up. It isn’t known if Finding Nemo stars Albert Brooks, Ellen DeGeneres, Alexander Gould, Willem Dafoe will reprise their roles.

    Newcomer Victoria Strause is writing the screenplay, with Lindsey Collins on board as a producer. It isn’t known when production will begin.

    Zat er iemand te wachten op een Finding Nemo 2? Ik denk al evenmin als iemand stond te wachten op Cars 2 (2011). Maar met Disney aan tafel zal er wel regelmatig over geld gediscussieerd worden. Anderzijds blijft Finding Nemo wel één van de beste Pixar films ooit. Het is een hartverwarmend en dramatisch vader-zoon verhaaltje met heel veel spanning en humor. Een film zowel bestemd voor jongeren als volwassenen. Het is een film die zeker in de Top 10 van de Beste Animatiefilms mag staan. Uiteraard ben je dan benieuwd hoe ze hier een vervolg zullen aan breien.

  • John Carter (2012) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    John Carter (2012), een film met een rare naam, en als je niet even zelf zoekt wie of wat John Carter is, lijkt die filmposter nogal tegenstrijdig met de naam. In ieder geval de film is van de hand van Andrew Stanton, jawel de man achter Wall-E (2008) en Finding Nemo. Nooit gedacht dat het zo verkeerd zou kunnen lopen. Deze Walt Disney-productie slaat alle ballen mis, en dat werd reeds in de pers breed uitgesmeerd. Waarom? Is de film dan zo slecht? Nee, de film is absoluut geen draak, maar van een Walt Disney productie met torenhoge budgetten verwacht je veel. De lat ligt bijzonder hoog. En deze film kon evengoed gemaakt zijn door een kleine filmstudio, toch als je het zoals altijd magere verhaaltje bekijkt.

    john_carter_blu-ray_cover.jpg

    John Carter is een verfilming van een bijna honderdjarige novel van Edgar Rice Burroughs, die in de jaren 1911 en volgende zijn fantasie de vrije loop liet. Misschien speelde de industriële revolutie een belangrijke inspiratie bron en ook de vreselijke gebeurtenissen op wereldvlak in die jaren. Zonder het boek te kennen, lijkt het erop dat de makers zich goed aan de sfeer van het boek gehouden hebben. De vliegtuigen en steden van Barsoom, lijken regelrecht uit de steampunkperiode te komen. Vooral mechanisch, u moet maar eens kijken naar de grote machinerieën die Charlie Chaplin opvoerde in zijn Modern Times (1936). Het doet ook nogal Jules Verne-achtig aan, die ook eigen mechanische sci-fi-tuigen ontwierp.

    Ook de decors zijn prachtig. Star-Wars-gewijs, wordt de planeet Barsoom opgedeeld in zwart-wit. Of eerder Blauw versus Rood en dan nog een horde groene primitievelingen, de Thark. Deze wezens kunnen evengoed in Stars Wars opdraven, met hun vier armen. Maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat de comics van John Carter veel vroeger op de markt waren dan de boeken van Star Wars. Als er dus iemand inspiratie heeft gezocht, dan zal het wel George Lucas geweest zijn.

    Korte Inhoud: John Carter (Taylor Kitsch) is een deserterende kapitein in het leger van de Noordelijke federatie, We schrijven 1866, hoogtepunt van de secessieoorlog. Carter is de oorlog beu en lijkt obsessief op zoek naar een grot met goud vol mysterieuze tekens. Als bij toeval ontdekt hij die vreemde grot en wanneer hij belaagd wordt door een vreemd figuur ontwaakt hij opeens op Barsoom. De planeet Mars. Niet toevallig, blijkbaar dacht men in 1911 ook al aan Marsmannetjes. Algauw komt John Carter tot de ontdekking dat de wetten van de zwaartekracht op hem als mens weinig effect hebben en hij daardoor buitengewone krachten bezit. In de dorre woestenij wordt hij al snel gevangen door de primitievelingen van de Thark, die als outsider de Grote Oorlog tussen de twee rivaliserende steden Zodanga en Helium aanschouwen en zo veel mogelijk ontwijken. Tot ene prinses Deja (Lynn Collins) ook in handen valt van de Thark, toen ze wilde ontsnappen aan een huwelijk met de heerser van Zodanga, ene Jimmy McNulty, ik bedoel, Dominic West.

    Leuk te zien dat het oerklassieke gegeven van het bezegelen van een vredespact middels een huwelijk ook in het boek terug te vinden is. Maar de Prinses zou de prinses niet zijn en John Carter, rebel without a cause, zichzelf niet als dit geen nieuwe allianties creëert met grote gevolgen voor de gevestigde wereldorde.

    john carter,edgar rice burroughs,andrew stanton,wall-e,star wars,finding nemo,modern times,taylor kitsch,lynn collins,dominic west,willem dafoe,ciaran hindsjohn carter,edgar rice burroughs,andrew stanton,wall-e,star wars,finding nemo,modern times,taylor kitsch,lynn collins,dominic west,willem dafoe,ciaran hindsjohn carter,edgar rice burroughs,andrew stanton,wall-e,star wars,finding nemo,modern times,taylor kitsch,lynn collins,dominic west,willem dafoe,ciaran hinds

    Het verhaal is zo oud als de pot met mosterd van Abraham en stelt in se niet zoveel voor. Heeft Walt Disney er alles aan gedaan om dit clichématig verhaal tot een hoger niveau te brengen? Nee, er is veel actie, er zijn spectaculaire beelden, spectaculair vooral op grafisch vlak dan, maar verder stelt het helaas niet veel voor. Er is hier en daar wel wat spanning. Het is vooral goedkoop entertainment. De acteurs komen niet tot hun recht, maar verknoeien de film ook niet gelukkig.

    Ik vond het vooral leuk ,als je iet wat dieper nadenkt, om te zien hoe de schrijver van toen dacht. Ik zei het al, leuk te zien dat zijn tuigen en steden gebaseerd zijn op grote mechanische tuigen gecombineerd met de Romeinse keizerlijke legioenen. Onze held vliegt gelijk superman, maar in 1911 bedacht de schrijver dat hij dit kon laten gebeuren door de zwaartekracht anders te laten werken. De man zou eens moeten weten dat ze helden anno 2012 gewoon laten vliegen zonder enige verklaring.

    Vermeldenswaardig is de Romeins tragische karakterkop van Ciarán Hinds als heerser van Helium en Willem Dafoe als Thark-leider. Taylor Kitsch als superhero, heeft iets meer diepgang dan de dagdagelijkse superhelden die ons tot vervelends toe van het scherm rond onze oren vliegen. Ik zou zeggen: voor de fans van het genre is dit wel eens leuk om je werkdag te eindigen.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 22 maart 2012

     

    *** John Carter trailer ***

  • Top 10 Best & Worst Movies of 2008

    Pin it!

    The Movie Blog TalkHet einde van het jaar nadert en we zullen om de oren worden geslagen met allerhande eindejaarslijstjes. De filmliefhebbers kijken dan ook uit naar de Top 10 lijstjes van de Beste en de Slechtste Films uit 2008. Het zorgt ieder jaar in ieder geval voor heftige discussies, gezien deze lijstjes voornamelijk gebaseerd zijn op 'smaak'.

    Wat mij betreft was 2008 een teleurstellend jaar met weinig uitschieters. De Arthouse en independent films als Hunger (2008), Gomorra (2008) of Entre Les Murs (2008) staan er niet tussen, voor de simpele reden dat ik deze in de komende dagen/weken zal zien en we deze deadline al een tijdje hadden vastgelegd met het BlogTalk team. Films die vorig jaar net tussen de mazen van het net vielen, en op brutale wijze door mezelf over het hoofd werden gezien, waren: No Country For Old Men (2007) en There Will Be Blood (2007). Twee uitstekende films uit 2007 die pas in 2008 bij ons zijn uitgekomen. Maar gezien ik deze prenten al had vermeld in mijn voorwoord in de lijst van 2007, ga ik deze niet opnemen in deze lijst. Kwestie om misschien ook eens een licht te werpen op andere waardige kandidaten.

    Slachtoffers die in de States al uit zijn maar nog niet bij ons (en dus niet in deze lijst voorkomen), zijn The Curious Case of Benjamin Button (2008) van David Fincher, Revolutionary Road (2008) van Sam Mendes, Milk (2008) van Gus Van Sant en Doubt (2008) van John Patrick Shanley. Het lijken mij in ieder geval 4 typische oscarfilms.

    Deze BlogTalk wordt ook samengesteld door Mike, Timothy, Richard en Karen. Ga dus ook maar even een kijkje nemen op de blogs van deze die hard filmgeeks. Hier is mijn Top 10, reacties zijn welkom in de commentaren:

    The Best of 2008

    10. Iron Man (2008) Jon Favreau
    The Dark Knight en Iron Man zijn twee comic-adaptaties die af en toe wel eens een loopje nemen met de wetten van de fysica, maar hoe dan ook trachten ze een min of meer realistische prent te maken. Het verschil tussen de twee is dat Iron Man geen serieus drama voor ogen had, maar eerder een ontspannende prent wou maken met de nodige dosis ironie en sarcasme. En daar is de film volkomen in geslaagd. Ook in deze comic steelt een acteur de show, en in dit geval is dat Robert Downey Jr., die het op het eerste gezicht vlakke karakter van Iron Man omvormt in een uiterst aantrekkelijk personage. Ook regisseur Jon Favreau deed een puike prestatie met zijn eerste actiefilm. De tweede beste comic-adaptatie van het jaar en mogen nog vele sequels volgens.

    Iron-Man

    9. Definitely, Maybe (2008) Adam Brooks
    OK, dit is quilty pleasure, maar ik heb hier werkelijk van genoten. Eindelijk nog eens een geslaagde romantische komedie. Definitely, Maybe is grappig en heeft een hart op de juiste plaats. De film is eigenlijk bestemd voor vrouwen, maar als man kan je er zeker ook wel van genieten, gezien het verhaal uiteindelijk verteld wordt vanuit het standpunt van Ryan Reynolds. De film vertoond wel een aantal zwaktes, maar het schittert hoe dan ook met een intelligent script en charmeert ons met uitstekende vertolkingen.

    Definitely-Maybe

    8. In Bruges (2008) Martin McDonagh
    Laten we hier ook eens chauvinistisch doen, ook al is het een zuivere Britse film. Qua verhaal valt In Bruges al bij al nog mee, maar dit is een karakterfilm, en waarschijnlijk wel één van de beste karakterfilms die ik de laatste maanden heb gezien. De dialogen zijn zalig en het acteerwerk is verbluffend. Brendan Gleeson is fantastisch en Fiennes is wederom verbluffend. Er zitten heel wat interessante plotwendingen in en het einde is best wel een verrassend stukje cinema. Met een stortvloed aan dialogen worden verschillende relaties op virtuose manier ontbloot en uitgewerkt. We worden meegesleurd met vijanden die vrienden worden en vrienden die zich tot gezworen vijanden bekeren, en dit alles gekruid met intrige en humor.

    In-Bruges

    7. Burn After Reading (2008) Ethan CoenJoel Coen
    Burn After Reading begint met een Google Earth-achtige inzoom van ver boven de aarde tot diep in het hoofdkwartier van de CIA in Langley. En meteen is de toon gezet voor wat komen zal. Met een low-angle camerabeweging volgen we een paar glimmende schoenen onder een zwarte broek door de lange gangen. Niemand zal immers kunnen ontkennen dat Ethan Coen en Joel Coen achter de camera zitten en ook het scenario hebben geschreven van dit nihilistisch screwball festival met vertolkingen waar je nog lang mee zal moeten lachen. Hun Country For Old Men heeft net de Top 10 niet gehaald in 2007 (wegens release-delays) maar deze heb ik zeker niet over het hoofd willen zien.

    Burn-After-Reading

    6. Cloverfield (2008) Matt Reeves
    Toen ik de promo-campagne en de teaser zag van Cloverfield van producer J.J. Abrams en regisseur Matt Reeves, had ik het gevoel een mislukte nakomeling te zien van Godzilla en The Blair Witch. Tot mijn grote verbazing kreeg ik een zenuwslopende en originele thriller te zien. Het bezeten camera-geschud en het popcorn-plot moet je er echter wel bijnemen, maar het is plezier verzekerd van begin tot eind. Cloverfield is zo één van die films die je ‘nog eens’ zou willen zien voor de eerste keer om die rush nogmaals te voelen, want bij een tweede visie (laat staan een sequel) zal het nooit meer hetzelfde zijn.

    Cloverfield

    5. Wall•E (2008) Andrew Stanton
    Misschien niet zo sterk als The Incredibles (2004) van Brad Bird, maar deze Wall•E kan - ondanks de iets zwakkere tweede helft - een beter verhaal vertellen zonder één woord te zeggen dan heel wat films volgepropt met dialogen. Het is een ode aan de stille film en een zoveelste bewijs van de genialiteit van de mensen van Pixar. We komen terecht in een post-apocalyptische wereld, een immense grauwe stortplaats, waar de mensen zijn vertrokken en de enig overlevende machine op aarde een ijverige opruimrobot Wall•E is. De gecreëerde wereld leunt dicht tegen het fotorealisme en is bij vlagen van een onwerkelijke schoonheid. Het contrast tussen de stortplaats en het spierwitte en reflecterende ruimteschip is al zo treffend als het desolate landschap en de energieke, plichtsgetrouwe robotje. Omdat we door de ogen van robots de menselijke verwoesting bekijken, is dit deel meteen het meest confronterend. Waar Finding Nemo de ecologische tragedie in de verf zette, drukt Wall•E je met de neus in de verf. Ontegensprekelijk een artistieke voltreffer.

    walle

    4. The Wrestler (2008) Darren Aronofsky
    The Wrestler werd opgenomen op super 16mm film in een recordtijd van 35 dagen met het strikte minimum aan middelen (7 miljoen dollar) en het resultaat is op z’n minst opmerkelijk te noemen. Het is tevens ook een film die een ander facet van Mickey Rourke laat zien. In The Wrestler is ook een rol weggelegd voor de bedwelmend mooie Marisa Tomei en de sensuele Evan Rachel Wood die elk bijzonder veel indruk maken. Het is een typisch Amerikaanse prent over de wereld van de roem, maar ook nog één die je niet onberoerd zal laten. Het is dus zeker niet alleen een film voor pro-wrestling fans. Misschien zelfs dé beste worstelaren film ooit, en hier worden de slagen niet ingehouden..

    the-Wrestler

    3. Slumdog Millionaire (2008) Danny Boyle & Loveleen Tandan
    Slumdog Millionaire is één van de grootste verrassingen uit 2008. Het vertelt het verhaal van Jamal Malik, een jong weeskind dat besluit deel te nemen aan de Hindi versie van het programma 'Who Wants to be a Millionaire'. Het hele land kijkt toe terwijl Jamal nog maar één vraag verwijderd is van de hoofdprijs. Tijdens de pauze van het programma gebeurt er echter iets waar Jamal niet op had gerekend; hij wordt gearresteerd, omdat de politie zeker weet dat hij de boel aan het oplichten is. Ze kunnen het niet geloven dat een straatjongen zoals hij zoveel kennis heeft. Als fan van regisseur Danny Boyle heb ik deze low-budget prent gaan zien op het festival van Londen zo’n 3 maanden geleden en nu nog blijft de film (en vooral zijn emotionele conclusie) nazinderen, met briljante vertolkingen van een cast vol nobele niet-westerse onbekenden en een efficiënte melodramatische, suspensvolle regie. Warner Bros geloofde niet in het project, maar de slimmere Fox Searchlight pikte het op met het indrukwekkende resultaat als gevolg. Deze film is op dit moment nog totaal onbekend, maar hierover zal nog wel gepraat worden begin 2009 tijdens een prestigieuze awardshow.

    slumdog

    2. Boy A (2008) John Crowley
    Diegene die het filmfestival van Gent hebben bezocht hadden de mogelijkheid om deze Boy A te bewonderen. De officiële release van deze film is bij ons gepland op 11 maart 2009, maar het is zeker een film die jullie moeten meepikken. Een jonge man komt vrij uit de gevangenis nadat hij een straf heeft uitgezeten voor de moord op een meisje tijdens zijn kinderjaren. De aanklager meende dat hij het pure kwaad belichaamde. Jack hoopt op een nieuw leven en krijgt een baantje bij een transportbedrijf. Zijn begeleider Terry, een warme vaderfiguur, is trots op hem. Alles verloopt naar wens: Jack maakt vrienden en wint het hart van een niet onaardige secretaresse. Tot zijn dekmantel in gevaar komt, juist omdat hij een heldendaad verricht. Een Britse film die prangende vragen stelt over hoe je met schuld moet leven, zonder ooit maar te vervallen in platvloers exploitatie, met een indrukwekkende vertolking van Andrew Garfield en een voortreffelijke regie van John Crowley. Het is het soort film waarna je niet gezwind uit je stoel kan wippen.

    Boy-A

    1. The Dark Knight (2008) Christopher Nolan
    De film die dit jaar bij mij het meeste indruk heeft gemaakt is The Dark Knight. De film is een bijna meesterwerkje, maar vertoonde toch iets teveel overbodige zwaktes. Ik denk dan maar aan de soms lachwekkende geforceerde stem van Christian Bale, de grote verdwijntruuk van Batman, de soms lullige mise-en-scène van de vechtsequenties of nog het scenario die het zo nodig vond om alles met de paplepel te willen uitleggen. Een rewrite van het script door iemand anders dan de regisseur zelf en zijn broer, had misschien wel geen overbodige luxe geweest. Desondanks is The Dark Knight superieur aan ALLE andere film die in 2008 zijn uitgekomen. Heath Ledger zet hier een kippenvel-inducerende vertolking neer, de muziek van Hans Zimmer en James Newton Howard is duister, experimenteel en bijzonder efficiënt, maar ook de visuele wereld die Nolan hier schildert met behulp van zijn talentvolle DoP Wally Pfister is verbluffend. Nolan slaagt er trouwens in om het comic-genre op het niveau te brengen van een intelligent drama en legt de lat nu wel erg hoog voor de komende comic-adaptaties.

    The-Dark-Knight

    The Worst of 2008

    10. Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull (2008) Steven Spielberg
    Ik had deze film hoger willen zetten in de lijst maar gezien de concurrentie dit jaar voor 'slechtste film' zo hevig was, moet deze George Lucas prent het doen met de 10de plaats. Maar wees gerust dat het een vuile, vieze en vettige 10de plaats is! Indy 4 is een praatbarak met tussenin wat versleten stuntwerk en opgekalefaterd met cgi diarree. Het is nog net geen schande te noemen - daarvoor ziet Harrison Ford er eigenlijk nog behoorlijk goed uit – maar het is ver beneden het peil van de vorige Indy films. Het is niet alleen een wegwerpproduct die je snel vergeet, maar wat mij nog meer stoorde is de oeverloze 'saaiheid'! Hoe kan een Indiana Jones film ‘saai’ zijn?! Deze sequel was in ieder geval niet geregisseerd door die Steven Spielberg van Jaws, ET, Munich en Shindler's List maar wel door die Steven Spielberg die flagrant over de schreef van het fatsoen strompelde met films als War of the Worlds en The Lost World. Die zou gewoon moeten stoppen met films maken, want het is niet meer om aan te zien. De film genoot van een unieke set-up, maar de pay-off’s waren om van te huilen. Ze hebben 19 jaar tijd gehad om hieraan te werken; het is bij deze een ode aan de verspilling van tijd, geld en energie.

    Indy-4

    9. Saw V (2007) David Hackl
    Ik denk dat de makers zowat alle hoofdpersonages van de Saw franchise hebben vermoord, en toch blijven ze sequels uit hun duim zuigen. Het is pathetiek van de meest verwerpelijke soort met heel wat onbedoeld hilarische momenten. Saw V blijft in ieder geval verkopen, maar elk jaar een beetje minder. En als er geen geld meer binnen komt zullen ze er spoedig wel mee stoppen (ze hebben volgens mij nog net genoeg voor één sequel). Probeer niet te zoeken naar een verhaal in deze 5de Saw prent want het is al even nuttig als een interview in de Playboy. Ik heb hoe dan ook een idee voor een nieuwe perverse foltering in Saw VI, laat het slachtoffer kiezen tussen het bekijken van Saw V en Disaster Movie.

    Saw-V

    8. The Women (2008) Diane English
    The Women is niet beter of slechter dan die XX-chromosoom films The Hottie and the Nottie of Over Her Dead Body, maar deze film wordt bezet door een leger "talentvolle actrices" (in tegenstelling tot typetjes als Paris Hilton of Eva Longoria) die hier elk hun meest platvloerse kant etaleren. Eva Mendes zien we rondhuppelen in jartelles, Meg Ryan plagieert haar vertolking van When Harry Met Sally en Annette Bening speelt op automatische piloot. Het melige mode-marathon Sex and the City (2008) is een meesterwerk vergeleken met deze troep. Regisseuse Diane English heeft ervoor gezorgd dat het origineel uit 1939 een hippere film is. Proficiat!

    The-Women

    7. Fool's Gold (2008) Andy Tennant
    Fool's Gold had nochtans een geslaagde romantische komedie kunnen zijn, maar toen kwam Andy Tennant en hij verneukte zowat elke scène. De regisseur schreef niet alleen aan het script. Hij werd bijgestaan door het duo Daniel Zelman en John Caflin die al eerder hadden bewezen met Anacondas: The Hunt for the Blood Orchid dat hun enige verdienste was dat ze een scenario 'zonder schrijffouten' konden opmaken. Het resultaat is niet schokkerend, stout of gewaagd, het is gewoon dom en bezwijkt onder een stortvloed van clichés. En toen Tennant begon te twijfelen aan zijn prestatie, schakelde hij op het einde van zijn film in een andere versnelling, maar reed vast in platte gewelddadigheid. Je moet al echt verzot zijn op het lichaam van Matthew McConaughey om hier nog van te kunnen genieten.

    fools-gold

    6. The Mummy: Tomb of the Dragon Emperor (2007) Rob Cohen
    The Mummy 3 gaat lachwekkend genoeg niet over mummies, maar is wel al zo dood als een mummie en heeft vrijwel hetzelfde verhaal als de vorige films met dat verschil dat het zich nu allemaal afspeelt in China. Rob Cohen (xXx, Stealth) is een barslechte regisseur die er niet in slaagt, ondanks al die middelen die voorhanden waren (145 miljoen dollar), om maar één memorabele actie-scène in beeld te brengen. Maar dat het script van Smallville scenaristen Alfred Gough en Miles Millar zo’n productiebudget kreeg is onbegrijpelijk. Het is trouwens beschamend hoe deze twee mannen het publiek aanzien als een kudde schapen die tevreden zijn met slapstick en infantiliteiten. Razzies, here they come!

    mummy

    5. You Don't Mess with the Love Guru (2008) Dennis Dugan & Marco Schnabel
    You Don't Mess with the Zohan en The Love Guru zijn aan elkaar gewaagd en verdienen beide een plaatsje op de 8ste plaats van deze Top 10. Ik heb niets tegen wacko komedies maar dan moet er tenminste een beetje humor in zitten voor mensen die de puberteit voorbij zijn. En dan nog, er zit meer intelligentie in de dikke teen van een puber dan in deze twee films samen. Adam Sandler en Mike Myers zijn ervan overtuigd dat ze gewoon hun typetje moeten spelen om het publiek aan het lachen te brengen. Spijtig genoeg voor hen is die tijd al lang voorbij. Het materiaal van deze twee films is misschien net genoeg voor een 20 minuten lange stand-up comedy act.

    mess

    4. The Spirit (2007) Frank Miller
    Nog maar pas gezien en ik vond het meteen nodig om Righteous Kill van zijn 10e plaats te wippen om zo ruimte te maken voor The Spirit. De film komt eind februari bij ons in de zalen en bij deze zijn jullie gewaarschuwd voor het treinongeluk die een waarschijnlijk strontbezopen Frank Miller hier in beeld heeft gezet. Je zou het kunnen beschouwen als zijn debuutfilm, gezien hij hier geen steun kreeg van Robert Rodriguez, maar het is een debuut om snel te vergeten (ook al zal dit na het zien van deze rotzooi spijtig genoeg niet mogelijk zijn). De acteursregie in deze prent is beschamend slecht met een Samuel L. Jackson die hier zelfs een nieuw laagterecord neerzet (laten we voor hem hopen dat ie er genoeg geld voor heeft gekregen). Maar Gabriel Macht spant hier de kroon en zal binnenkort beslist de Razzie van Worst Actor in ontvangst mogen nemen. De slimme manager van Macht heeft in ieder geval de acteur nog kunnen verkopen, met The Spirit als verkoops-argument, aan vier nietsvermoedende producties. Wacht tot de filmmakers en het publiek deze amateur te zien krijgen. Na deze film heb ik trouwens immens veel respect gekregen voor de acteurs van 'Thuis' en 'Familie'. Ik snap niet waarom de 3 executive producers hier niet hebben ingegrepen met de aanstelling van een acteurs-coach. Dit is gewoon krankzinnig! Je zou trouwens denken dat met zo veel talentvolle en aantrekkelijke femmes fatales (Eva Mendes, Jaime King, Scarlett Johansson) je niets verkeerd kan doen. Vraag mij dus niet hoe Frank Miller er toch in slaagt om de goede smaak met de voeten te betreden. De wereld van Sin City wordt hier zonder gêne gerecycleerd en het resultaat is een 2 uur lange verkrachting waar je achteraf met een bedrogen en compleet verloren gevoel naar huis strompelt. Maar als je de film gaat bekijken met vrienden zal je toch urenlang kunnen lachen met de vreselijke outfits die in deze film te zien zijn, of de onbegrijpelijke sequenties en de geforceerde stijl. Ik bekeek onlangs de promotie-campagne van The Spirit waar ze uitpakken met woorden als: Heart Pounding, Eye Popping, Mind Blowing, Wild Fun. Welke journalist wordt hier gequote!? Blijkbaar niemand! Het was gewoon het promotie-team die haar eigen film heeft opgeblazen met leugens. Foei, foei!

    The-Spirit

    3. One Missed Call (2008) Eric Valette
    De horror-remakes zijn tegenwoordig niet meer om aan te zien. One Missed Call, Shutter, Prom Night zijn stuk voor stuk miskleunen, maar One Missed Call leek wel in elkaar gestoken door een stelletje bavianen. Ik vraag me soms af wat erger is: dat ze in Azië dergelijke troep blijven maken of dat Hollywood die troep blijft reproduceren met een nog meer verderfelijk resultaat tot gevolg. One Missed Opportunity to NOT make a remake. Ben ik blij dat ze nauwelijks hun productiebudget hebben teruggewonnen bij hun bioscoop release in de States. Je zou denken dat het doelpubliek voor deze troep er ook genoeg van heeft. Halleluja!

    one-missed-call

    2. Meet The Spartans in a Disaster Movie (2008) Aaron Seltzer & Jason Friedberg
    Zowel Meet the Spartans als Disaster Movie zijn zo slecht dat ik zelfs geen woorden aan deze stompzinnigheid vuil wil maken. Laten we samen hopen dat Jason Friedberg en Aaron Seltzer het nieuwe jaar niet zullen halen. Please, please, please!

    disaster

    1. Star Wars: The Clone Wars (2008) Dave Filoni
    Ik ben begonnen met een George Lucas film, ik zal er ook mee eindigen, en dan nog wel met een visueel niet-onaardige maar totaal verderfelijke snoozefest als The Clone Wars. Wie dacht dat met Star Wars: Episode II - Attack of the Clones het absolute dieptepunt was bereikt voor de Star Wars franchise, moet nog bekomen van deze aberratie. De Star Wars mythologie wordt hier met de voeten betreed door een onbenullig regisseur die waarschijnlijk nog nooit van een Star Wars film heeft gehoord. Het resultaat is een irritant spektakel van lawaaierige cliché actie-sequenties en puberale dialogen en synthetiseert ALLES wat verkeerd is gelopen met Star Wars sinds The Phantom Menace met uitzondering van Jar Jar Binks. Als de tv-serie dezelfde kwaliteit heeft als dit afkooksel zal het een kort leven beschoren zijn, dat zeg ik nu al. Zelfs het eerste beste Star Wars game heeft een beter plot. De zoon van Jabba The Hut is ontvoerd (zonder zever) en The Republic stelt alles in het werk om de verloren zoon terug te vinden. WTF!? Wie willen ze hiermee bereiken?! En of dat allemaal nog niet genoeg was wordt Anakin Skywalker (Matt Lanter) vergezeld door de vreselijk ergerlijke teen-sidekick Ahsoka Tano (Ashley Eckstein) die Anakin aanspreek met 'Sky Guy' of R2-D2 met 'D-Twooey'. Ik had bij momenten zin om met een Darth Vader wurggreep dat irritant mormel het zwijgen op te leggen. Lucas heeft na hevig protest Jar Jar Binks uit de film gehaald, maar bij wijze van ironie een al even tergend equivalent ge-excrementeerd op de Star Wars saga. Dank u wel Lucas, je hebt in 2008 je best gedaan, ga nu maar snel genieten van je miljoenen dollars en stop met 'uw eigen fans' nog langer te kwellen.

    clone-wars

    ***Related Posts***
    17/12/2012: Top 10 Best & Worst Movies of 2012
    29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
    30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
    29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
    23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
    22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005