an american werewolf in london

  • The Wolfman (2010) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het heeft een tijdje geduurd maar met de release van The Wolfman (2010) hebben nu alle grote horrorklassiekers een moderne remake gehad The Mummy, Dracula, Frankenstein), de ene al iets beter dan de andere. En toch is er al de laatste jaren heel wat te doen geweest rond lycantrofie of weerwolf-transformatie (Underworld, Van Helsing, Cursed, Skinwalkers) maar uiteindelijk niet meteen van het niveau van de versie uit de jaren ’80, An American Werewolf in London (1981) van John Landis. Maar deze film was uiteindelijk geen remake van de originele versie The Wolf Man (1941).

    The_Wolfman.jpg

    Korte inhoud: Als zijn broer plotseling verdwijnt, keert Lawrence Talbot (Benicio Del Toro) terug naar het huis van zijn vader John (Anthony Hopkins), dankzij Gwen Conliffe (Emily Blunt), de verloofde van zijn broer. Lawrence besluit te helpen om zijn broer te vinden. Maar als hij oog in oog komt te staan met de verantwoordelijke, een weerwolf, wordt hij gebeten en dus ook getroffen door deze gruwelijke vloek volgens de zigeunerin Maleva (Geraldine Chaplin). Daarna duurt het niet lang voor Lawrence langzaam begint te transformeren...

    Er bestaat geen betere acteur om de rol de vertolken van een werewolf, als Benico del Toro. Regisseur Joe Johnston had tevens ook nog Hopkins en Blunt in zijn cast, naast een comfortabel productiebudget van maar liefst 150 miljoen dollar, en medewerkers als componist Danny Elfman en make-up artist Rick Baker in de rangen. Spijtig genoeg volstond het niet om een voortreffelijke horrorfilm te maken. Het script van Andrew Kevin Walker (Se7en, Sleepy Hollow) vertoonde nochtans voldoende elementen om ons de stuipen op het lijf te jagen, maar het resultaat was allesbehalve schrikwekkend te noemen. De trailer liet ons in ieder geval het tegenovergestelde vermoeden met gitzwarte beelden en monsterachtige close-ups. Trailers zijn nu eenmaal misleidend.

    Het probleem met de film is zijn doorgedreven filmstijl die ons iets te fel de gotiek uit de oude films wil doen laten opsnuiven, en toch probeert hedendaags te zijn, en dat werkt hier echt niet. Enerzijds is het ingetogen en gracieus, anderzijds is het gory en grotesk, maar als kijker verlies je compleet de draad en kan je met moeite inleven in de verwikkelingen van de personages. Bepaalde sequenties dus letterlijk uit de originele Wolf Man film komen zelfs heel lachwekkend over. Ook het werk van de horror-make-up artist Rick Baker zijn vaak op het randje van de camp. Indien je gaat vergelijken met series als True Blood en films als Twilight , dan zien de tanden eruit alsof ze gekocht werden in een carnaval-winkeltje. Ik ben niet zeker dat de gelijkenis met de weerwolf uit de jaren ’40 film de beste keuze was voor Baker. Opnieuw, op papier lijkt het de juiste keuze, maar in de praktijk werkt het niet. Nostalgie kan mooi zijn, maar is niet altijd een feilloze creatieve beslissing. Het finale gevecht tussen de twee weerwolven lijkt te komen uit een over-ambitieuze B-film en is allesbehalve wat het had moeten zijn: namelijk schrikwekkend. Er zit heel wat bloed in en hier en daar wat gory-scènes, maar verdient nauwelijks zijn R-rating. De snelle montage probeert alles nog in leven te houden, maar de zwakke regie werpt een te grote schaduw over de remake.

    Tot overmaat van ramp overstijgt Anthony Hopkins nauwelijks het niveau van de karikatuur en heb je het gevoel dat je deze vertolking van hem al eens eerder hebt gezien. De rollen van Emily Blunt en Hugo Weaving zijn dan weer veredelde figurantenrollen en enkel Del Toro kan de film van de afgrond redden, maar het volstaat nauwelijks. Er is lange tijd gezocht naar een degelijke regisseur, en Johnston had de producers kunnen overtuigen met zijn Jumanji en Jurassic Park III die actie kon afwisselen met cgi-sequenties, maar spijtig genoeg heeft hij zowat alle foute beslissingen genomen op verhaal-vlak. Johnston heeft een gedateerde prent gemaakt die snel vergeten zal zijn.

    Bij het bekijken van deze prent denkt je meteen weer aan al die nutteloze remakes die geen enkele toegevoegde waarde hebben op het origineel. Ook de reshoots konden dit zootje redden en dat hebben niet alleen de journalisten geweten, maar tevens heel wat potentiële bezoekers die wegbleven uit de bioscoopzalen. De film werd een pijnlijke bioscoopflop die slechts 62 miljoen dollar opbracht in de States. Heel wat talentvolle mensen hebben hier aan gewerkt, maar nauwelijks iemand wist hoe ze het materiaal moesten benaderen.

    Gelukkig is deze Blu-ray van Universal nog wel het bekijken waard en met name door de director’s cut die op de schijf staat met 16 minuten extra film. Ik laat jullie oordelen of de producers de correcte beslissing hebben genomen. Daarnaast zijn er nog wat documentaires en deleted scenes. Al bij al een verzorgde editie.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 17 juli 2010

    ***Related Post***
    22/10/2009: The Wolfman een eerbetoon aan de klassieke horrorfilms
    31/01/2008: The Wolfman voor Joe Johnston
    22/10/2009: Benicio del Toro is The Wolfman

     

    *** The Wolfman trailer ***

  • Top 10 Best Monster

    Pin it!

    The Movie Blog Talk

    Opnieuw een lijstje waar heel wat filmgeeks op zitten te wachten. Hier is de Top 10 van de Beste Monsters volgens een aantal prominente filmbloggers, waaronder zijn Timothy en Karen. Ga dus ook maar even een kijkje nemen bij deze filmblogs en hun respectievelijke top 10.

    De meningen over wat een monster is lopen uiteen, maar algemeen wordt aangenomen dat het gaat om een gevaarlijk en wanstaltig uitziend wezen. Of dit wezen nu buitenaards is of niet, maakt uiteindelijk niet veel uit. Ik heb me voornamelijk gebaseerd op vreselijk en/of wreedaardig uitziende wezens. Monsters die net buiten mijn lijstje vielen waren oa. Medusa in Clash of the Titans (1980) (dit is de enige culthit waarvan ik ongeduldig wacht op de remake), Freddy Krueger uit A Nightmare on Elm Street (1984) (schrikwekkend heb ik Krueger nooit echt gevonden, maar het blijft een heerlijk personage) en Frank the Monster uit Hellraiser (1987) (ik heb geaarzeld).

    Ik ben tevens ook benieuwd welke gedrochten ik over het hoofd heb gezien. Laat het me weten in de reacties. Hier is mijn Top 10:

    Top 10 Best Monster

    10. Jerry Dandrige in Fright Night (1985)
    Een beetje ironie mag zeker ook wel in het horror-genre en hier vond ik het bijzonder geslaagd en zijn tijd ver vooruit. Fright Night is één van de beste horrorprenten uit de jaren 80, met een glansrol voor Roddy McDowall en een vlijmscherpe regie en scenario van Tom Holland. De vampier van dienst wordt vertolkt door Chris Sarandon die een moderne, gladde gentleman neerzet waar je best uit de buurt van blijft eenmaal zijn nagels beginnen te groeien.

    Jerry Dandrige

    9. Brundle Fly in The Fly (1986)
    Tevens één van de betere horror-remakes van de hand van David Cronenberg met een excentrieke Jeff Goldblum en een aantrekkelijke Geena Davis. Een conventionele genrefilm die de waarde van karakterontwikkelingen ten volle benut. De prent is niet alleen perfect in zijn compositie, maar tevens behoorlijk wansmakelijk. Cronenberg, die een universitair diploma in literatuur en wetenschap haalde, verbergt ook in deze film zijn passie niet voor de anatomische misvormingen. Hoewel het allemaal wel biologie van de eerste graad is, komt alles heel overtuigend en ‘disgusting’ over met baanbrekend werk van de make-up artiesten Chris Walas & Stephan Dupuis.

    the fly

    8. Leatherface in The Texas Chain Saw Massacre (1974)
    Het monster bij uitstek is deze achterlijke en wreedaardige slager die verzot is om achter meisjes te hollen met een kettingzaag. Hij draagt geen ijshockey masker zoals de killer in Friday the 13th of een Halloween masker zoals Michael Myers, maar dus wel een stuk gezicht van één van zijn slachtoffers die spijtig genoeg in zijn smaak viel. De originele film blijft de beste film, en de sequels en de remakes spelen zo maar een beetje in de zijlijn met iets teveel aandacht voor de mooie fotografie. Leatherface is een weerzinwekkend karakter die in leven werd geroepen door Tobe Hooper die geschiedenis schreef met zijn film en vele horror-cineasten zou inspireren.

    Leatherface

    7. Uruk Hai in The Lord of the Rings (2001-2003)
    De mensen uit de Weta Workshop, Peter Owen, Peter King en Richard Taylor, zijn echte kunstenaars op vlak van make-up. Ze hebben er voor gezorgd dat fantasy-films als deze ook 'realistisch' konden zijn, en dan in het bijzonder de Uruk Hai. Deze Uruks waren uiteindelijk een creatie van Sauron, maar in verbeterde versie door Saruman de wereld in gestuurd. Deze mens-etende wezens, die groter van gestalte waren dan de gewone orks, waren bijzonder indrukwekkend in The Two Towers tijdens de slag bij Helm’s Deep. Eindelijk eens een fantasy-prent die zichzelf au serieus neemt!

    Uruk Hai

    6. Predator in Predator (1987)
    Een van de betere creaties uit de SF weleld is deze van de Predator. Ook al kon je afvragen waarom een superieur wezen de moeite zou nemen om miljoenen lichtjaren af te leggen om tot onze planeet te komen, om zich daar bezig te houden met het villen van een aantal Amerikaanse soldaten in een verlaten jungle. Maar de creatie van Stan Winston mocht er best wezen. Het bewoog zich voort als een stealth soldaat, maar achter zijn masker schuilde een vreselijk monster. Het design was uiteindelijk vrij eenvoudig – gezien de moeilijkheid om bluekey te gebruiken in een jungle rekening houdend met de bewegingsvrijheid van de alien – en koos men voor een humanoid-wezen. Er waren eerst plannen om de predator een lange nek te geven met een hondsachtige kop met één oog. Blij dat ze uiteindelijk dit concept hebben laten vallen.

    Predator

    5. Mimic Cockroach in Mimic (1997)
    De Guillermo Del Toro film vertoonde een aantal zwakheden maar de creatie van de Mimic Cockroach was best geslaagd en bijzonder schrikwekkend. Het is trouwens niet alle dagen dat je een 1m80 kakkerlak ziet wachten op de metro. Net zoals de Cronenberg films mengt deze perfect de wetenschappelijke wereld, met morbiditeit en gruwel. Wetenschappers hadden zitten knoeien met het DNA van kakkerlakken en hebben zo een wezen geschapen die het zou opnemen tegen zijn agressor. De Mimic Cockroach heeft de gedaante van een mens gekopieerd – tot zelfs de organen – om zo dichter bij zijn prooi te komen. Maar eenmaal de vleugels open zijn de overlevingskansen gering. Net zoals in Predator maakt het monster ook akelige geluidjes (te vergelijken met het geklap van lepels), en dit vergezeld van de duistere en verlaten metrogangen levert dit bangelijke momenten op.

    Mimic Cockroach

    4. Kirsten Dunst in Spider-Man (2002-2007)
    Vergeet de Green Goblin of Venom, het monster in deze trilogie is Kirsten Dunst in de rol van Mary Jane Watson! Wie had gehoopt dat het personage zou sterven is er dus aan voor de moeite. En of acteren nog niet genoeg was hebben die kiekens haar ook nog laten dansen en zingen in Spider-Man 3. Maar met de nieuwe koers die de franchise wil varen bestaat de kans dat ze voor een nieuwe Mary Jane kiezen. Hallelujah! De franchise kan er alleen maar beter van worden.

    Kirsten Dunst

    3. American Werewolf in An American Werewolf in London
    Binnenkort is er The Wolf Man-remake, maar de weerwolf die we niet snel zullen vergeten is de creatie van Rick Baker in de film van John Landis. De transformatie-scène was zo indrukwekkend dat Michael Jackson Rick Baker wou hebben voor zijn videoclip Thriller. En de gruwel is al zo present als de zwarte humor in de film. Eén van de betere scenes uit de film is de achtervolgings-scène in de metro van Londen. Wanneer ikzelf tijdens een nachtelijk uurtje in een gelijkaardige verlaten Parijse metrotunnel liep, moest ik toch even terugdenken aan die sequentie. De sequel van de film trok spijtig genoeg op niet veel.

    American Werewolf

    2. The Blair Monster in The Thing (1982)
    Gezien de release van deze prent samen viel met de release van Steven Spielberg’s kassucces E.T. werd deze film niet al te best onthaald. Maar later werd deze sf-horror op video een ware culthit. De alien in de film nam verschillende monsterachtige gedaantes aan (het Blair-monster, de spinnenkop, de hond-mutatie, …) en imiteerde zoals in Mimic de gedaanten van mensen na tot in de perfectie. Er is lang gediscusieerd over een mogelijk sequel en zelfs een prequel, maar uiteindelijk zouden enkel de plannen voor een gewone remake blijven bestaan. Een beetje spijtig gezien de oorspronkelijke film nog steeds weet te overtuigen. Ikzelf zou wel interesse hebben in een prequel over het Noorse kamp die de alien kon opgraven. Afwachten…

    The Blair Monster

    1. Alien in Alien (1979)
    De alien van de Zwitser H.R. Giger blijft veruit de beste creatie die ik al ooit heb gezien. Het monster jaagt ons de stuipen op het lijf, zeker in deze claustrofobische setting. De verschijning is zowel afstotelijk als aantrekkelijk om naar te kijken, en dat verhoogt uiteraard de fascinatie voor het buitenaardse wezen. Giger’s kunst maakt een geslaagde combinatie tussen anatomie en architectuur, en deze symbiose zorgt voor een nieuwe, indrukwekkende wereld. Maar ook regisseur Ridley Scott wist hoe hij het monster moest presenteren. In Alien is net dat wat het meest gruwelijk is, datgene wat men niet kan zien.

    Alien

    ***The Movie BlogTalk***
    BlogTalk #1: Top 10 Beste Horror
    BlogTalk #2: Top 10 Irritaties bij een Bioscoopbezoek
    BlogTalk #3: De Meest Overgewaardeerde Films
    BlogTalk #4: Het Beste & Slechtste uit 2005
    BlogTalk #5: Top 10 Beste TV-Series
    BlogTalk #6: Top 10 Favourite 80ties Movies
    BlogTalk #7: Top 10 Favoriete FilmScores
    BlogTalk #8: Top 10 Best Movie Kiss
    BlogTalk #9: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    BlogTalk #10: Top 10 Killer Babes
    BlogTalk #11: Het Beste & Slechtste uit 2007
    BlogTalk #12: Top 10 Worst Movie Posters
    BlogTalk #13: Top 10 Best Movie Posters
    BlogTalk #15: Top 10 Best & Worst Movies of 2008

  • The Wolfman pics !

    Pin it!

    De mensen van Entertainment Weekly zijn zo vriendelijk geweest om ons de eerste beelden van The Wolfman (2009) te onthullen, Benicio Del Toro in full-make-up! Het resultaat mag er zijn. Je merkt dat Rick Baker zijn American Werewolf in London opnieuw heeft uitgevonden, maar hoe dan ook de oorspronkelijke make-up van The Wolf Man (1941) min of meer trouw is gebleven (geen uitgestoken bek, geen viervoeter,...). Maar ik ben toch niet zeker van die uitstekende gebleechte tanden. Zouden ze oplichten in het donker?

    The Wolf Man 001 The Wolf Man 002

    Ik kijk hoe dan ook uit naar deze remake. En dan deels ook voor de geweldige cast waaronder ook nog Anthony Hopkins, Emily Blunt en Hugo Weaving. De film is in regie van Joe Johnston (Jurassic Park 3, Hidalgo), nadat Mark Romanek is opgestapt na creatieve meningsverschillen. Is het nog nodig dat ik de korte inhoud vertel? Man wordt weerwolf - ook nog lycanthroop genoemd naar de mythe van Lycaon, koning van Acradia - en gaat bezerk op al wie in de buurt is. Op 29 april 2009 bij ons in de zalen.

    ***Related Posts***
    22/10/2009: The Wolfman trailer
    31/01/2008: The Wolfman voor Joe Johnston
    17/03/2006: Del Toro is The Wolfman

  • Cursed (2005) * Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het heeft 4 jaar geduurd sinds we nog iets hebben gehoord van Wes Craven. Zijn laatste film, Cursed (2005), was al een tijd geleden in productie gegaan maar omwille van incoherenties terug naar de drawing-boards gestuurd. Het is een lang verwachte samenwerking met het creatieve genie Kevin Williamson (scenarist van Scream 1,2 & 3, The Faculty, I Know What You Did Last Summer,...). Het ziet er dus naar uit dat de twee horror meesters met de nieuwe film het klassieke weerwolfgenre willen aanpakken, en in een nieuw huiveringwekkend (en misschien campy) kleedje willen zetten.

    cursed,wes craven,christina ricci,joshua jackson,judy greer,Ginger Snaps,An American Werewolf In London,van helsing,teen wolf

    In tegenstelling tot intellectuele retro-oefeningen in horror zoals we hadden kunnen zien in films als Cabin Fever, zou Cursed toch een pure blood zijn, die zich afspeelt in het moderne en hippe Los Angeles. Een weerwolf zet zijn tanden in drie jonge mensen die op hun beurt te maken zullen hebben met de vloek van de wolf. Net zoals in An American Werewolf In London is ook opnieuw de grootmeester van de make-up Rick Baker van de partij. En ik kan nu al met zekerheid zeggen dat de wolf nog meer allure zal hebben dan deze in Ginger Snaps of in Van Helsing.

    Of de film inderdaad vernieuwend zal zijn valt nog af te wachten. Verschillende geruchten steken de kop op dat Cursed veel mee heeft van Teen Wolf (de komische weerwolf prent met Michael J. Fox) en dit is nu niet meteen een signaal dat je naar buiten wil brengen. Toch zal de film die typische humor dragen die we gewoon zijn in de Wes Craven films; pittig en verrassend. (zoals daar zijn: "I guess there's no such thing as safe sex with a werewolf." )

    Korte inhoud: Tijdens een heldere nacht met volle maan verliezen Ellie (Christina Ricci) en haar broer Jimmy de macht over het stuur en daardoor stort een andere weggebruikster met haar auto in een ravijn. Ze proberen haar te helpen, maar tijdens deze reddingsoperatie worden broer en zus gebeten door een hondachtig wezen. Sindsdien is hun leven niet meer hetzelfde. Het ongeluk blijkt veel meer dan een noodlottige samenloop van omstandigheden. De broer en zus beschikken plotseling over onverklaarbare lichamelijke krachten en zijn allebei enorm prikkelbaar. Ze worden beheerst door oncontroleerbare impulsen en kunnen hun nieuwe dierlijke 'gaven' maar moeilijk in bedwang houden. Het mysterie rond hun vloek moet opgelost worden voordat alles en iedereen meegesleurd wordt in de gevaarlijke klauwen van dit krachtige kwaad.

    In de film zien we oa. Christina Ricci, Joshua Jackson, Judy Greer en helaas ook Scott Baio. De filmmuziek komt van Marco Beltrami (Mimic, Hellboy, Blade II), wat vrij logisch is voor het genre film die het zal zijn.

    Update: Blijkbaar zou er geen screening van de film en dit is niet meteen een goed teken. Ook de regisseur Wes Craven wil liever dit project vergeten.

    rating

    Beoordeling: 1 / 5
    Recensie door op 12 september 2004

    ***Related Posts***
    23/06/2005: Red Eye, korte inhoud + trailer
    27/02/2005: Studio weigert screening van Cursed