amy poehler

  • Sisters (2015) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Okee, ik beken, ik heb een zwak voor Tina Fey en Amy Poehler. "30 Rock" en "Parks and Recreation" zijn heerlijke staaltjes televisie en je weet dat er altijd gelachen wordt met deze twee. Hun vorige gezamenlijke filmprojecten vond ik heel (Mean Girls) tot gewoon goed (Baby Mama). Het valt me dan ook redelijk zwaar om te melden dat Sisters (2015) niet helemaal bracht wat ik ervan verwachtte. Meer zelfs, ondanks enkele sterke scènes is deze film behoorlijk flauw en weinig verrassend.

    sisters_2015_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Maura en Kate Ellis zijn twee zussen die erg goed overeenkomen maar toch elk een heel ander leven leiden. Kate (Tina Fey) is de oudste en meest rebelse van de twee. Ze heeft een tienerdochter Haley (Madison Davenport), is uit haar huis gezet en sukkelt van het ene waardeloze baantje van schoonheidsspecialiste of nagelstyliste in het andere. Maura daarentegen is verpleegster, verantwoordelijk en gescheiden.

    Wanneer hun ouders Bucky (James Brolin) en Deana (Dianne Wiesr) Maura via Skype vertellen dat ze hun huis in Florida gaan verkopen en inruilen voor een kleiner appartement, vragen ze Maura het nieuws te vertellen aan de temperamentvolle Kate. Uiteindelijk belanden de twee zussen zelf in Florida waar ze van hun ouders hun oude kamer moeten opruimen.

    Tijdens het opruimen komen de twee echter op het geweldige idee om nog een laatste keer een beruchte Ellis Island-party te organiseren. Deze feestjes waren twintig jaar eerder dé place to be voor hun vrienden. Ze nodigen al hun oude schoolvrienden uit in het lege ouderlijke huis in de hoop nog één keer hun jeugd te mogen meemaken. Onnodig te zeggen dat het feestje niet helemaal zoals gepland verloopt.

    Het verhaal van Sisters is helemaal niet origineel en ook de uitwerking kan je verre van vernieuwend noemen. De makers betreden enkel platgetreden comedypaden en de film wordt nergens scherp. Hoewel cast en crew in de extra’s op het schijfje jubelt over het scenario van Paula Pell, ben ik hier toch minder enthousiast over. De film voelt als een langgerekte sketch en eigenlijk is dat niet verbazingwekkend aangezien Pell vooral als scenariste van het bekende "Saturday Night Live" werkte.

    Sisters lijkt dan ook een beetje een uit de hand gelopen grap van enkele medewerkers van "SNL". Naast Pell zijn immers ook Fey en Poehler bekend geworden door het zaterdagse laatavondprogramma en ze hebben ook enkele van hun voormalige collega’s in bijrollen in de film gesmokkeld, zoals Maya Rudolph, Rachel Dratch of Chris Parnell. Ook scenariste Paula Pell speelt trouwens een excentrieke bijrol.

    Ergens vind ik het jammer dat Tina Fey niet zelf het scenario schreef, dan had de film veel spitser en origineler geweest. Wat mij betreft is het scenario van Mean Girls dat Fey schreef, één van de meest verfrissende scenario’s uit het genre en zelfs nog maar een beetje van Feys inbreng zou deze Sisters naar een veel hoger niveau tillen.

    sisters_2015_blu-ray_pic01.jpgsisters_2015_blu-ray_pic02.jpg

    Voor Sisters speelt Fey enkel de rol van producent en actrice. Dat het samenspel met Amy Poehler zeer natuurlijk oogt, is niet verrassend. De twee kennen elkaar al jaren, zijn ook in het echte leven goede vriendinnen en zijn perfect op elkaar ingespeeld (zo presenteerden ze al meermaals de Oscar ceremonie). In tegenstelling tot in Baby Mama zijn de rollen nu omgedraaid en speelt Fey de losbol en is Poehler het verantwoordelijke personage.

    Regisseur van dienst is Jason Moore die eerder het genietbare Pitch Perfect draaide en daar een beter scenario had om mee te werken. Moores regie is vrij onopvallend en verdwijnt mee in het zinkgat dat het scenario creëert. De bijrollen zijn karikaturaal, bv. de klasgenoot die van zichzelf denkt dat hij ongelooflijk grappig is maar eigenlijk op iedereens zenuwen werkt, de bitch met te weinig zelfvertrouwen, de upper class people die na wat alcohol zwijnen blijken te zijn… Je hoeft niet veel films in het genre te hebben gezien om het rijtje aan te vullen.

    Toch is het niet allemaal kommer en kwel en zitten er toch enkele sterke scènes in de film, zoals Kate en Maura die in de supermarkt de niet uitgenodigde Brinda (Rudolph) tegenkomen wat een leuk verbaal steekspel oplevert, of de verantwoordelijke dochter die haar avontuurlijke moeder op het matje moet roepen. Maar al bij al kan je stellen dat de humor in deze film voorspelbaar en flauw is. Hier is zeker een publiek voor, maar van een film met Tina Fey en Amy Poehler verwacht ik veel meer spitsvondigheid. En dan moet je helaas concluderen dat deze Sisters gewoon een jammerlijke waste of talent is.

    De blu ray van Sisters ligt inmiddels in de winkels. Op het schijfje staan een hoop extra’s waaronder een audiocommentaar, extended en deleted scenes en bloopers. Pijnlijk om te zien is hoe vrijwel alle acteurs een enorm improvisatievermogen hebben en dezelfde scene op verschillende manier uitvoeren. Waste of talent dus.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 19 september 2016

     

    *** Sister trailer ***

  • Inside Out (2015) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Deze animatiefilm staat in onze Top 10 Beste Films van 2015. Het zal jullie dan ook niet verbazen dat we deze Inside Out (2015) veel beter vonden dan die andere Pixar/Disney film The Good Dinosaur (2015). Het leek tevens een pak meer op een Pixar film, en mikte ook wel op een iets ouder publiek.

    inside_out_2015_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Opgroeien gaat niet zonder vallen en opstaan, en dat geldt ook voor Riley (Kaitlyn Dias). Wanneer haar vader (Kyle MacLachlan) een nieuwe baan krijgt in San Francisco, moet ze haar leventje in het Midden-Westen van Amerika achter zich laten. Riley laat zich, net als iedereen, leiden door haar emoties: Joy (Amy Poehler), Fear (Bill Hader), Anger (Lewis Black), Disgust (Mindy Kaling) en Sadness (Phyllis Smith). De emoties wonen in het Hoofdkwartier, de commandoruimte in Riley’s hoofd, waar ze haar van advies voorzien bij de dagelijkse dingen. Riley en haar emoties hebben moeite om zich aan te passen aan het nieuwe leven in San Francisco, wat leidt tot opschudding in het Hoofdkwartier. Hoewel Joy, Riley's belangrijkste emotie, haar best doet om alles positief te houden, ruziën de emoties over hoe ze het beste kunnen omgaan met een nieuwe stad, een nieuw huis en een nieuwe school.

    Naast de al reeds vermelde acteurs hebben we ook nog de stem van de moeder vertolkt door Diane Lane en de stem van Joy's metgezel Bing Bong ingesproken door de overheerlijke Richard Kind. De regie van de film is in handen Pete Docter en Ronnie Del Carmen. En die twee houden de film fris en bijzonder origineel. In een film waar gedachten en emoties gematerialiseerd worden door glazen bollen - opgestapeld in een gigantisch bibliotheek-complex - is het leuke om van die kleine scènes te hebben waarin twee leden van het onderhoudspersoneel met een stofzuiger de oude herinneringen opzuigen. Of een herinnering van een oude commercial met een catchy tune die door een trechter naar boven wordt gestuurd en om dat het meisje te zien die zonder aanleiding de commercial begint te neuriën. Het zijn al die kleine scènes die deze animatie zo voortreffelijk maken. Hoe werkt ons brein? Hoe steken onze emoties in mekaar? Wel, deze Inside Out probeert hier een antwoord op te vinden.

    Op het einde van de film krijg je heel wat andere controlekamers te zien, zoals deze van een buschauffeur of van een kat. Het zijn knettergekke scènes die ons doen nadenken hoe ons controlekamertje er wel zou uitzien. De vorige film van Pete Docter, Up (2009), stond ook al in onze Top 10 Beste Film van 2009. Toch vond ik deze prent net iets grappiger en volmaakter dan Up. De film steekt bijzonder intelligent in mekaar met karakters die heel nauwkeurig zijn uitgewerkt. Sadness is bijvoorbeeld geen 'slecht' karakter. Het is bijna onbewust dat ze voor problemen zorgt, en dat is een beetje tegen haar wil in. Het knappe is als we ouder worden en het leven meer complicaties brengt, onze herinneringen ook gaan veranderen en emotioneel ingewikkelder worden. Het concept is niet alleen simpel maar tezelfdertijd diepgaand en inventief.

    inside_out_2015_pic01.jpginside_out_2015_pic02.jpginside_out_2015_pic03.jpg
    inside_out_2015_pic04.jpginside_out_2015_pic05.jpginside_out_2015_pic06.jpg

    Veel emotie in de film komt ook van een bizar figuurtje genaamd Bong Bong, een vergeten toy die verloren ronddwaalt in de herinneringen van Ripley. Hij is haar vergeten ingebeelde vriend, die een beetje doet denken aan het vergeten speelgoed in Toy Story. Veel van de intenties zijn interessant en introspectief, ook al vind ik die liefde voor nostalgie - en voor het oude speelgoed - bij momenten wat afgezaagd. Het leven zit al vol met verdriet en drama, als we ons nu ook nog eens moeten bekommeren over oud speelgoed, dan zal het voor veel van ons niet goed komen.

    Ik heb ook een beetje het gevoel dat deze film vooral bestemd is voor jonge ouders. De karakters in het hoofd van Ripley zijn zelfs een beetje haar surrogaat ouders. Ik vraag me in ieder geval af hoe deze film onthaald werd bij de kinderen zelf. De film krijgt veel goede kritieken, maar de meeste van deze kritieken zijn dan ook geschreven door 30'ers mét kinderen. De boodschap is tevens glashelder: het is goed om ook emotioneel te kunnen zijn en zelfs verdrietig. Al deze emoties zorgen ervoor dat we kunnen opgroeien tot een volwassen mens.

    Inside Out is ondertussen uit op Blu-ray (3D) en DVD met audio-commentaar van de filmmakers, maar ook heel wat leuke extraatjes en een kortfilm genaamd Lava. Binnenkort zijn er Oscar-nominaties, maar de kans is groot dat deze film de Oscar zal winnen voor beste animatiefilm, tenminste als deze niet gekaapt zal worden door net iets meer diverse animatiefilms zoals Song of the Sea (2014).

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 27 december 2015

     

    *** Inside Out trailer ***

  • Sofia Coppola verlaat The Little Mermaid adaptatie

    Pin it!

    Dat Sofia Coppola zorgvuldig haar projecten uitkiest is duidelijk. Ze neemt niet alleen de tijd om haar films te maken maar schrijft ook graag zelf het scenario voor de films die ze in beeld zet. En net dat laatste puntje heeft er waarschijnlijk voor gezorgd dat ze in de clinch kwam met Universal tijdens de pre-productie van de live-action adaptatie van The Little Mermaid (201?).

    sofia_coppola.jpgthe_little_mermaid_poster.jpg

    Nu lijkt dat de regisseuse er de brui aan heeft gegeven en is opgestapt. Zoals dat heet: omwille van creatieve meningsverschillen. Een jaar geleden pikten we hier op dat ze het project zou leiden, maar blijkbaar heeft ze het er niet naar haar zin. Misschien wel begrijpelijk gezien The Little Mermaid nu niet meteen een film is die je in verband zou brengen met haar werk. Volgens Variety zouden de problemen vooral ontploft zijn bij het aanduiden wie de rol van Ariel nu uiteindelijk moet spelen. De regisseuse had haar oog laten vallen op de dochter van Uma Thurman en Ethan Hawke, Maya Thurman-Hawke. Maar Disney was waarschijnlijk wat weigerachtig gezien het meisje nog geen enkele ervaring heeft als actrice, ook al zou je denken dat ze wel in goede handen is met een talentvolle filmmaker. Maar de studio blijft niet bij de pakken zitten en zal binnenkort wel met een nieuwe naam naar buiten komen.

    De eerst volgende film van Coppola wordt A Very Murray Christmas (2015), met Bill Murray die vreest dat iedereen zijn kat zal sturen naar zijn TV-show, nadat een zware sneeuwstorm New York heeft platgelegd. Het leuke aan dit project is dat alle acteurs onder eigen naam spelen, en zo zien we heel wat bekende koppen opduiken, gaande van George Clooney tot Rashida Jones, Miley Cyrus, Amy Poehler, Jenny Lewis, Michael Cera, Maya Rudolph, Jason Schwartzman, Chris Rock en Paul Shaffer. De film zal worden uitgebracht door Netflix.

    *** A Very Murray Christmas teaser trailer ***

  • Boyhood wint de Golden Globe voor Beste Film

    Pin it!

    Het stond een beetje in de sterren geschreven dat Boyhood (2014) de Golden Globe zou winnen voor Beste Film. Hij stond ook al in onze Top 10 Beste Films van 2014. De film won tevens 3 van de 5 beeldjes (Beste Film, Beste Regisseur voor Richard Linklater en Beste Actrice voor Patricia Arquette. Beste komedie ging dan weer naar The Grand Budapest Hotel (2014).

    golden_globes_awards.jpg

    De Beste Acteur award ging vreemd genoeg niet naar Steve Carell voor Foxcatcher (2014), maar wel naar Michael Keaton voor Birdman (2014). De serie "Fargo" (2014) viel in de prijzen voor Beste Mini-Televisieserie en beste acteur: hoofdrolspeler Billy Bob Thornton. Eigenlijk ook een beetje een vreemde keuze, gezien "True Detective" (2014) eigenlijk met kop en schouders een betere miniserie was met veel betere vertolkingen. De Beste Drama Serie ging dan weer verdiend naar "The Affair", alsook de award voor Beste Actrice Ruth Wilson. Beste Acteur in een drama serie ging naar Kevin Spacey oor "House of Cards". Maar dit zijn nu eenmaal de Golden Globes en hier is geen ruimte voor logica. Maar zoals we dat wel gewoon zijn, kunnen de Oscars deze kaarten nog compleet door mekaar gaan schudden.

    De hosting door Amy Poehler en Tina Fey was opnieuw zeer genietbaar, maar ik mis toch Ricky Gervais. Toch zaten er wel wat rake grappen in. Zo wordt ook de draak gestoken met Bill Cosby en uiteraard de Noord-Koreanen. De beste speech kwam van George Clooney die de Cecil B Demille Award in ontvangst mocht nemen. Hier vinden jullie een link naar de volledige show. De volledige lijst van de winnaars vinden jullie hier.