all the presidents men

  • Argo (2012) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De film won niet alleen de Oscar voor Beste Film, het is ook een steengoeie prent over de ontsnapping van 6 ambassadeurs uit een land die hen liever had willen opknopen aan kranen in de straten van Teheran. Argo (2012) is de derde film van Ben Affleck (Gone Baby Gone, The Town), die hier niet alleen bewijst een talentvol acteur te zijn, maar ook nog eens een meester achter de camera.

    argo,ben affleck,Scoot McNairy,Tate Donovan,Clea DuVall,Rory Cochrane,Kerry Bishé,Christopher Denham,Midnight Express,munich,Jennifer Garner,Bryan Cranston,Alan Arkin,john goodman,William Goldenberg,Alexandre Desplat,academy awards

    Korte inhoud: Argo vertelt het waargebeurde relaas van een geheime operatie om zes leden (Scoot McNairy, Tate Donovan, Clea DuVall, Rory Cochrane, Kerry Bishé, Christopher Denham) van de Amerikaanse ambassade te redden, ten tijde van de Iraanse gijzelingscrisis. Op 4 november 1979, wanneer de Iraanse revolutie haar kookpunt bereikt, bestormen militanten de Amerikaanse ambassade in Teheran, waarbij 52 Amerikanen gegijzeld worden. Maar in het midden van de chaos, slagen zes Amerikanen er in om weg te glippen en toevlucht te zoeken in het huis van de Canadese ambassadeur. Wetende dat het slechts een kwestie van tijd is voordat de zes worden ontdekt en waarschijnlijk gedood worden, moet de CIA-specialist Tony Mendez (Ben Affleck) met een riskant plan voor de dag komen om ze veilig het land uit te krijgen.

    We hebben hier te maken met een film, geen documentaire, dat is het eerste wat je jezelf moet vertellen bij films die zichzelf verkopen als 'waargebeurde verhalen'. Zo moet je niet alles "op de letter nemen", cf. de Hollywood-letters die in 1978 gerenoveerd werden, een jaar vóór de gebeurtenissen in de film. Maar ik kan er niet omheen, dat Affleck de iconische beelden van de bestorming toch op een zeer getrouwe manier in beeld heeft gebracht, en dit terwijl er niet in Iran werd gedraaid. De meeste beelden werden opgenomen in Turkije. En dit allemaal met een budget van nog geen 45 miljoen dollar. Uiteraard was Iran zelf niet opgezet met de film, laat staan dat ze tevreden zijn met zijn erkenning bij de Oscar, gezien het toch wel over een zwarte bladzijde vertelt van haar recente verleden, die gezien kan worden als een compleet fout gelopen studenten revolutie.

    Net zoals Ben Affleck ben ik zelf nog nooit in Iran geweest, maar heb wel wat Iraanse meningen over de film opgezocht en de meesten geven toe dat alles er vrij Iraans uitzag, en dit terwijl we naar het Turkse buurland aan het kijken waren. Niet alleen de straten, maar ook de bazaar zag er uit als de "winkelstraat" in Teheran. De reclameborden en de affiches waren in het Perzisch en de taal was Iraans, ook al was het blijkbaar met een dik accent. Maar net zoals in Midnight Express (1978) waar de Turken als onmensen worden afgeschreven, kan je er niet omheen dat de Iraniërs hier ook niet al te sympathiek in beeld komen. Meestal roepend, fanatiek religieus, arm en opvliegend, met opgegeven vuisten of met machinegeweren. Het zijn ook geen mooie mensen, dit in schril contrast met de Amerikanen. Maar Affleck is slim en weet er toch een Iraanse vrouw in te brengen, het hulpje in de Canadese ambassade, die het opneemt voor de Amerikanen en hiermee haar leven riskeert. Het is een belangrijke scène die je niet zomaar kan wegcijferen mocht je al kritiek hebben over de verfilming.

    argo,ben affleck,Scoot McNairy,Tate Donovan,Clea DuVall,Rory Cochrane,Kerry Bishé,Christopher Denham,Midnight Express,munich,Jennifer Garner,Bryan Cranston,Alan Arkin,john goodman,William Goldenberg,Alexandre Desplat,academy awards,all the presidents men,Rodrigo Prieto,The Killing of a Chinese Bookie,Jimmy Carterargo,ben affleck,Scoot McNairy,Tate Donovan,Clea DuVall,Rory Cochrane,Kerry Bishé,Christopher Denham,Midnight Express,munich,Jennifer Garner,Bryan Cranston,Alan Arkin,john goodman,William Goldenberg,Alexandre Desplat,academy awards,all the presidents men,Rodrigo Prieto,The Killing of a Chinese Bookie,Jimmy Carterargo,ben affleck,Scoot McNairy,Tate Donovan,Clea DuVall,Rory Cochrane,Kerry Bishé,Christopher Denham,Midnight Express,munich,Jennifer Garner,Bryan Cranston,Alan Arkin,john goodman,William Goldenberg,Alexandre Desplat,academy awards,all the presidents men,Rodrigo Prieto,The Killing of a Chinese Bookie,Jimmy Carter
    © Warner Bros.

    Feit is dat vele Iraniërs, nu een film hebben die de keerzijde van de gebeurtenissen in beeld heeft gebracht, zonder teveel de politieke toer op te gaan. Op de schoolbanken in Iran werd de gijzeling omschreven als heroïsme, en een teken van verzet tegen de Amerikanen die zich mengden in de binnenlandse zaken van het land. - En ja, de film begint hier zelfs mee met een getekend storyboard hoe de Westerlingen het regime van de Sjah Mohammed Reza Pahlavi hebben mogelijk gemaakt. Als reactie hierop nam ayatollah Khomeini in 1979 de macht en ruilde de monarchie in ten voordele voor een islamitische republiek. – En vandaag de dag, zijn vele Iraniërs niet opgezet met dat gijzeldrama die 444 lang duurde, en opgang werd gezet door een groep jonge revolutionairen. Anderzijds is er uiteraard kritiek, zoals Abolhassan Bani-Sadr, president van Iran ten tijde van de revolutie, die toch veel bedenkingen had. De film zou het standpunt van de Iraanse regering tegenover de gijzelneming verkeerd weergeven, alsof ze dit zouden goedkeuren.

    De film vertoont gelijkenissen met Munich (2005) van Steven Spielberg. We volgen hier ook een hoofdpersonage, die zijn vrouw moet verlaten, en een gevaarlijke missie moet volbrengen, en af en toe krijgen we beelden van diegene die gegijzeld worden. Maar zoals ik al zei, de film is veel minder politiek geladen, en wil in essentie een ongelofelijk verhaal vertellen van een groep Amerikanen die zich moeten voordoen als Canadese filmmakers om zo het land te ontvluchten. Het enige politieke was misschien de overhandiging van de prijs voor Beste Film door Michelle Obama tijdens de oscaruitreiking (het was waarschijnlijk onbedoeld, maar toch ook wel onverstandig). Affleck schuwt de suspense niet, en naar het einde toe zit je werkelijk op het puntje van je stoel, want er kunnen meer dingen mis gaan dat wat je voor mogelijk acht. En hier kan je niet omheen de kwaliteit van het Oscar-winnende script van Chris Terrio, die eigenlijk nog maar weinig ervaring had als scenarist. De film werd uiteraard gebaseerd op het boek van hoofdpersonage Tony Mendez, die waarschijnlijk een karrenvracht aan kleine pittige details aan de scenarist kon aanbieden. Of de quote "Argo fuck yourself" (~ ah, go fuck yourself) van de scenarist komt dan wel van Lester Siegel, weet ik niet.

    argo,ben affleck,Scoot McNairy,Tate Donovan,Clea DuVall,Rory Cochrane,Kerry Bishé,Christopher Denham,Midnight Express,munich,Jennifer Garner,Bryan Cranston,Alan Arkin,john goodman,William Goldenberg,Alexandre Desplat,academy awards,all the presidents men,Rodrigo Prieto,The Killing of a Chinese Bookie,Jimmy Carterargo,ben affleck,Scoot McNairy,Tate Donovan,Clea DuVall,Rory Cochrane,Kerry Bishé,Christopher Denham,Midnight Express,munich,Jennifer Garner,Bryan Cranston,Alan Arkin,john goodman,William Goldenberg,Alexandre Desplat,academy awards,all the presidents men,Rodrigo Prieto,The Killing of a Chinese Bookie,Jimmy Carterargo,ben affleck,Scoot McNairy,Tate Donovan,Clea DuVall,Rory Cochrane,Kerry Bishé,Christopher Denham,Midnight Express,munich,Jennifer Garner,Bryan Cranston,Alan Arkin,john goodman,William Goldenberg,Alexandre Desplat,academy awards,all the presidents men,Rodrigo Prieto,The Killing of a Chinese Bookie,Jimmy Carter
    © Warner Bros.

    Maar de relatie die het hoofdpersonage in de film heeft komt waarschijnlijk wel van Ben Affleck (41) zelf, die naar verluidt ook meer tijd wil maken voor zijn jonge dochter terwijl zijn huwelijk met Jennifer Garner (41) in woelige waters zit. Jennifer wou de set komen bezoeken in Turkije, maar mocht niet. Viel me ook op dat Jennifer nog in geen enkele van de drie films van Ben heeft mogen meespelen, daar waar de 40-jarige Len Wiseman (Total Recall, Underwold) geen kans onbenut laat om zijn vrouw Kate Beckinsale (40) zelfs de hoofdrol te geven. Idem kan gezegd worden voor het koppel Paul W.S. Anderson/Milla Jovovich. Maar in de film komt je eigenlijk heel weinig over de relatie te weten, maar het laat het personage wel zien op een soort kantelmoment in zijn leven.

    In de film krijgen we allemaal sterke vertolkingen te zien, gaande van Breaking Bad acteur Bryan Cranston, tot een Alan Arkin, John Goodman en een verrassende Scoot McNairy. Het betere montagewerk van William Goldenberg en de geweldige muziekscore van Alexandre Desplat zijn om van te smullen. En ook al was Ben Affleck niet genomineerd als acteur of regisseur, zet hij hier op beide vlakken een buitengewone prestatie neer, met een zeer terughoudende maar bijzonder efficiënte acteer- en filmstijl.

    Om de 70'ties look te versterken heeft Affleck in samenspraak met zijn DoP Rodrigo Prieto de film opgenomen op pellicule, de frames gehalveerd en opgeblazen om meer korrel te krijgen. Als referentie voor de fotografie werd gekeken naar films als All The President's Men (1976) en The Killing of a Chinese Bookie (1976). Op het einde van de film krijg je op de aftiteling ook een mooie collectie fotos van de gebeurtenissen, tezamen met de gefilmde replica's die bijna identiek dezelfde zijn. Ditalles met de stem van ex-president Jimmy Carter de zijn korte commentaar geeft over de gebeurtenissen die zich afspeelden tijdens zijn regeerperiode! Op de Blu-ray van Argo vinden jullie niet alleen de 10 minuten 'extended cut' van de film, die met zijn 2 uur en 10 minuten geen minuut verveelt. Op de schijf vinden jullie ook nog wat reportages en de audio-commentaar van de regisseur op dit meesterwerkje. Een drama-thriller die aan geen enkele Blu-ray collectie mag ontbreken.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 21 maart 2013

    ***Related Posts***
    25/02/2013: Argo wint Beste Film
    24/02/2013: De Oscar-winnaars
    22/02/2013: Alternatieve filmposter van Argo
    11/01/2013: De 10 grootste missers bij de Oscar-nominaties
    17/12/2012: Top 10 Beste Films van 2012

     

    *** Argo trailer ***

  • Fair Game met Sean Penn en Naomi Watts

    Pin it!

    Fair Game (2010) van Doug Liman is een politieke-thriller, gebaseerd op waar gebeurde feiten, die zich afspeelt in de dagen voor de Irak oorlog.

    fair_game.jpg

    Wanneer ex-diplomaat Joseph Wilson in een krantenartikel zich uitlaat over de regering Bush (junior) en diens zoektocht naar wapens van massadestructie als leugens afschildert, onthullen medewerkers van de president - in een column in de Washington Post - dat zijn echtgenote, Valerie Plame, een undercoveragente is in dienst van de CIA. Iets wat meteen haar carrière op de helling zet en zelfs haar leven in gevaar brengt.

    Van waar komt die naam "fair game" dan? Wel, deze naam komt van een uitspraak van Karl Rove, de spindoctor en vaste adviseur van de president, die zei dat Wilson's echtgenote 'fair game' was. Een uitlating die volgens de woordvoerder niet betekende dat Wilsons vrouw een ideaal slachtoffer was, maar zo is het natuurlijk wel opgevat. Het boek waarop de film gebaseerd werd, is van Valerie Plame zelf. Zij heeft er voor gezorgd dat het gehele verhaal werd verteld, inclusief de doorgestreepte zinnen en paragrafen die de CIA maakte na inzage in het manuscript.

    Korte inhoud: Joseph Wilson (Sean Penn) wordt door de CIA naar Irak gestuurd met de opdracht een rapport te maken van mogelijk aanwezige massavernietigingswapens. Wilson vindt hiervan helemaal niets terug in Irak, publiceert zijn rapport in de New York Times en schrijft dat hij de inval van de Verenigde Staten in Irak onrechtmatig vindt. Hierdoor komt de identiteit van zijn vrouw, Valerie Plame (Naomi Watts), een CIA agente, op straat te liggen.

    De film is gesplitst in twee delen. Het eerste deel concentreert zich op het private leven van een gezin waarin de moeder een geheim agente is. Het tweede deel vertelt dan het verhaal van de gevolgen van haar ontmaskering. In tegenstelling tot een film als All the President’s Men (1976) lijdt deze prent aan een vorm van hardnekkige steriliteit. De geheime agente, vertolkt door Naomi Watts, is zowaar een koel slachtoffer die geen vlieg kwaad zou doen, de overheid bestaat hoofdzakelijk uit wolven die hun macht in stand willen houden en geen tegenwind dulden en haar man een afgesloofde diplomaat van geen belang. Veel ruimte voor nuance is er niet, ook al gebruikt de film af en toe archief-materiaal om het vermoeden van 'waarheidsgetrouw intact te houden. Maar zo gebruikte Oliver Stone ook heel wat archiefmateriaal voor zijn JFK (1991), en deze film nam toch ook wel een loopje met de waarheid.

    fair_game_naomi_watts_01.jpgfair_game_sean_penn_01.jpg

    Anderzijds hoeft een film geen slaaf te zijn van de naakte feiten, zolang hij maar trouw blijft aan de geest van wat er is gebeurd. Ik ken geen enkele historische prent die zich niet heeft bezondigd aan dramatisering van feiten. Het is trouwens een noodzakelijk kwaad, wil je een goed verhaal vertellen. Als je de ware toedracht wil kennen moet je maar een paar boeken lezen. Spijtig genoeg hebben ze de verkeerde regisseur gekozen voor deze prent. Doug Liman (The Bourne Identity) heeft in plaats van een politieke-thriller, een soort Jason-Bourne-actie-thriller gemaakt zonder diepgang of emotie. Bijgevolg is het ook geen film die een politieke schokgolf zal teweeg brengen. Had deze film vóór de tussentijdse verkiezingen zijn uitgekomen, dan zou dat niets aan de uitslagen hebben veranderd. Vanaf 27 oktober 2010 draait deze film in onze bioscopen.

    *** Fair Game trailer ***

  • Frost/Nixon (2008) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het was de scenarist en toneelschrijver Peter Morgan die op het idee kwam om een film te maken op basis van het indrukwekkende interview uit 1977 tussen journalist David Frost en ex-president Richard Nixon. De geroutineerde showman Frost had al meerdere belangrijke personen geïnterviewd en de afgetreden president Nixon had zich teruggetrokken van de mediatieke wereld. De clash tussen die twee tegenovergestelde individuen leverde in ieder geval bijzonder aantrekkelijke televisie. Maar niemand dacht hier eerder aan een film rond te maken, tot Morgan op het idee kwam hiervan een toneelstuk te schrijven. Hij bestudeerde beide personen grondig dus tot in de kleinste details voor zijn toneelstuk. Ook heeft hij met vele mensen gepraat die bij de originele interviews betrokken waren geweest, inclusief David Frost. Aangezien iedereen een andere versie van het verhaal vertelde, bracht Morgan voor een groot gedeelte zijn eigen verbeelding in het stuk. En dit is zeker ook te merken in de film Frost/Nixon (2008).

    frost_nixon_2008_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: In 1977 zegt Richard Nixon (Frank Langella) de Britse televisiepresentator David Frost (Michael Sheen) een serie van vier televisie-interviews toe. Ooit wachtte de wereld op een bekentenis van de voormalig president, die zijn rol in de Watergate affaire uit 1972 nooit heeft toegegeven. Frost, die zich tot dan toe vooral profileerde als uitstekende entertainer, wordt niet in staat geacht Nixon het vuur aan de schenen te leggen en geen enkel Amerikaans televisiestation ziet er dan ook brood in. Frost zet door en schrijft met zijn interviews geschiedenis.

    Het traject dat dit toneelstuk in een film zou veranderen begon toen twee bekende Amerikaanse filmmakers het stuk Frost/Nixon van Morgan op West End bezochten. Iedereen wilde er een film van maken maar Morgan geloofde dat dit stuk nooit een script kon worden. Hij had ook scripts geschreven en hij had dit stuk zo geschreven dat het niet aangepast kon worden. De filmmakers die het voorstel deden om er een film van te maken waren regisseur Ron Howard en producent Brian Grazer van Imagine Entertainment. Ze waren onder de indruk van de karakterstudie die alleen over de intensiteit van het conflict tussen Frost en Nixon ging.

    De regisseur van de film maakte zich niet druk dat Frost/Nixon geschreven was voor het toneel. Ron Howard was ervan overtuigd dat dit vertaald kon worden naar een ander medium. De man heeft trouwens al genoeg ervaring en heeft toch al een aantal bijzondere films op zijn naam staan, zoals A Beautiful Mind die de Oscar kreeg voor Beste Film in 2002. Tijdens de discussies tussen Morgan en de Hollywoodmagnaten kregen de spelers van het stuk nog verschillende prijzen. Morgan sprak zijn vertrouwen in Ron Howard uit, omdat hij een film weet te maken voor een groot publiek.

    Een film over een interview, is zoiets niet saai? Wel, niet op de manier hoe Ron Howard de film in elkaar heeft gestoken. Frank Langella probeert in deze film niet zijn beste karikaturale imitatie van Richard Nixon neer te zetten, maar vertelt wel een verhaal met karakters van vlees en bloed. De acteur brengt de oud-president tot leven met een levendige vanzelfsprekendheid en van die kleine opmerkingen die zo naturel uit zijn mond komen. Je verbaast je verder over zijn kortzichtigheid en hebt hem lief om zijn menselijkheid. Maar het meest fascinerende is, dat ons een Nixon wordt getoond die laat zien hoe dun de scheidlijn is tussen vechtlust, levenslust en de strijd om macht. Nixon houdt gewoon van een potje vechten en komt daar eerlijk voor uit. Het is die vechtlust die het verhaal tot leven brengt.

    Als er één Hollywood regisseur is ZONDER stijl, dan moet dit toch wel Ron Howard zijn. De man is een echte kameleon die zowel traditionele films (Apollo 13) als goedkope pulp weet te verkopen (The Da Vinci Code. En dat is misschien maar goed ook voor deze prent gezien het de acteurs meer in de aandacht brengt en minder de mise-en-scène. De job van Rob Howard kan zich een beetje resumeren als: 'niet in de weg te lopen van de acteurs'. De stijl van de film doet in ieder geval een beetje denken aan dat intiem realisme uit All the President's Men (1976) van Alan J. Pakula. Het resultaat is een uniek kat- en muisspel tussen David en Goliath, een aangrijpende bokswedstrijd, een gevecht met een ster die denkt onaantastbaar te zijn en de underdog die terug vecht. Alles blijft spannend tot de laatste ronde.

    De twee hoofdrolspelers worden geflankeerd door een uitstekend ensemble (met onder andere Kevin Bacon, Matthew Macfadyen, Oliver Platt en Sam Rockwell), die hun personages zo goed kennen, dat ze het gewoon zijn. Dit is Oscarmateriaal, zowel voor Ron Howard en Peter Morgan als voor Langella en misschien zelfs voor Michael Sheen. Buitengewoon indrukwekkende en suspensvolle cinema en spijtig genoeg had ik deze nog niet gezien bij het opstellen van mijn Top 10 lijst. De DVD wordt uitgegeven door Universal met Deleted Scenes, het echte interview met president Nixon en uiteraard de audio-commentaar van regisseur Ron Howard.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 18 april 2009

     

    *** Frost/Nixon trailer ***