all the boys love mandy lane

  • Geniale alternatieve filmposters - deel 3

    Pin it!

    En gezien een geslaagde filmposter van onschatbare waarde is bij de promotie van een film, en tevens een uitlaatklep voor heet wat creatieve geesten zijn hier een nieuwe reeks alternatieve filmposters, gemaakt door amateurs. Het resultaat is zoals gewoonlijk vaak beter dan de originele filmposters die werden gebruikt. Geniet ervan !

    man of steel alternative posteralien alternative posterbram stokers dracula alternative posterall the boys love mandy lane alternative poster
    batman returns alternative posterdrive alternative posterdjango unchained alternative posterevil dead 2 alternative poster
    gattaca alternative postergodzilla alternative posterfargo alternative postergravity alternative poster
    halloween alternative posteroblivion alternative posteronly god forgives alternative posterpacific rim alternative poster
    rambo first blood part 2 alternative posterrocky alternative posterspring breakers alternative posterskyfall alternative poster
    the descent alternative posterthere will be blood alternative posterthe master alternative posterthe fly alternative poster

    ***Related Post***
    22/02/2013: Geniale alternatieve filmposters - deel 2
    16/12/2012: Geniale alternatieve filmposters - deel 1
    18/05/2012: Filmposter clichés deel 3: Look into my Eye
    13/02/2012: Filmposter clichés deel 2: Back to Back
    07/02/2012: Filmposter clichés deel 1: Through Her Legs
    21/05/2011: Lachen met filmposters
    03/04/2011: Knappe pictogram posters
    08/01/2008: Welke filmposter hangt in jouw kamer?

  • Nieuwe filmposter van 50/50 van Jonathan Levine

    Pin it!

    Hoeft een film over kanker altijd zwaarmoedig te zijn? 50/50 (2011) van Jonathan Levine bewijst het tegendeel. En dit lijkt op zich wel een verfrissende kijk op het gegeven. Het scenario komt van Will Reiser die met deze zijn eerste langspeelfilm heeft geschreven.

    50-50,jonathan levine,seth rogen,joseph gordon-levitt,anna kendrick,the wackness,all the boys love mandy lane,bryce dallas howard,anjelica huston,jessica parker kennedy,beatrice king,marie avgeropoulos,julia benson,tot altijd,nic balthazar

    Korte inhoud: Adam (Joseph Gordon-Levitt) is een 27-jarige schrijver van radioprogramma's. Hij wordt gediagnosticeerd met een zeldzame vorm van kanker in zijn wervelkolom. Gezien zijn jonge leeftijd en gezonde levensstijl kan Adam moeilijk geloven dat dit met hem gebeurt. Zonder andere keus besluit hij te beginnen aan chemotherapie en te vechten voor zijn leven. Met de hulp van zijn beste vriend Kyle (Seth Rogen), zijn moeder en de jonge therapeute Katie (Anna Kendrick) van het kankercentrum, leert hij wat en wie de belangrijkste dingen in zijn leven zijn.

    Regisseur Levine is een vreemde snuiter. Hij heeft eerder ook zijn eigen versie op de slasher film gebracht met de eigenzinnige All the Boys Love Mandy Lane (2006). Verschrikkelijk goed was de film niet, maar had op z'n minst de verdienste om niet alle platgetreden paden te bewandelen in een versleten genre als de slasher. De casting van Seth Rogen was in ieder geval een risico, maar bij het zien van de trailer heb je niet de indruk naar een Seth Rogen film te zien. De regisseur vertelt zijn eigen verhaal en je voelt de stempel van de regisseur. Ook Levine's vorige romantische komedie The Wackness (2008) was een excentrieke prent met buitengewoon knap acteerwerk.

    Ik ben dus wel benieuwd naar deze film. Het lijkt geen slapstick humor te zijn over kanker maar wel een meer intelligente aanpak die als boodschap heeft dat kanker niet noodzakelijk moet gezien worden als een fataliteit. Doet me tevens een beetje denken aan het concept voor de nieuwe Nic Balthazar film Tot Altijd (2012) over euthanasie. Verre van een snotterfilm, maar wel een film over het leven volledig in de cape diem filosofie.

    De vrouwen hebben hier ook een belangrijke positie in deze schijnbare buddy-film. Zo is er een rol weggelegd voor Bryce Dallas Howard, Anjelica Huston, Jessica Parker Kennedy, Beatrice King, Marie Avgeropoulos en Julia Benson. De film zou ergens eind dit jaar in de bioscoop moeten draaien.

  • The Ward van John Carpenter, een derde teleurstelling

    Pin it!

    Horror-regisseur John Carpenter is terug van weggeweest. Zijn laatste langspeelfilm was het gekke Ghosts of Mars (2001), maar na bijna 10 jaar is hij nu terug met The Ward (2010). In de hoofdrol zien we de mooie blondine Amber Heard. De actrice was reeds te zien in All the Boys Love Mandy Lane (2006), Never Back Down (2008) en onlangs nog Drive Angry (2011).

    the ward,Ghosts of Mars,All the Boys Love Mandy Lane,Never Back Down,Drive Angry,john carpenter,Amber Heard,Shutter Island,horror,Serenity,Paranormal Activity

    Korte inhoud: The Ward volgt Kristen (Amber Heard), een jong meisje dat tegen haar wil in wordt opgenomen in een psychiatrische instelling. Kristen wordt mishandeld, gedrogeerd en vol met pijnlijke wonden wakker. Ze heeft geen benul waar ze is en waarom. Ze ontmoet vier andere 'gestoorde' meisjes met ieder hun eigen problemen, maar ook die hebben geen antwoorden voor Kristen. Al snel komt ze er achter dat de instelling vol zit met duistere geheimen. Als de nacht aanbreekt en het donker is horen ze allemaal vreemde geluiden op de gangen. Ze zijn niet alleen...

    Carpenter wordt op handen gedragen door de fans, maar schuin bekeken door de studio’s, gezien zijn films gewoon geen geld in het laatje brengen. Zijn laatste film, Ghosts of Mars, had een productiebudget van bijna 30 miljoen dollar. Maar deze horror-sf bracht slechts 14 miljoen op WERELDWIJD en had één van de zwakste openingsrecettes uit de laatste 30 jaar van films die een grote bioscoop release hadden. Het is dus niet te verwonderen dat Carpenter met moeite een schamel productiebudget van 10 miljoen dollar kon vergaren. Ook de distributie was kommer en kwel want de meesten hielden de boot af. De film had vorig jaar in de bioscoop moeten draaien, maar buiten 3 filmfestivals lag hier niemand echt van wakker. Ik heb er spijtig genoeg flarden van gezien op het BIFFF, maar wegens tijdgebrek nooit in zijn geheel bekeken (bijgevolg ga ik mij ook niet wagen aan een review, en de film het voordeel van de twijfel geven). De film is ondertussen in heel wat landen al te verkrijgen op DVD en video-on-demand. Maar als het een beetje meezit zouden we hier alsnog een bioscoop-release krijgen…maar dat is nog niet zeker.

    Van de beelden die ik heb gezien zag het er allemaal vrij standaard uit en had ik niet zoiets van, 'wow, deze film wil ik niet missen'. Je zou het een beetje kunnen vergelijken met een B-filmversie van Shutter Island (2008), met wat meer clichés. Zou het kunnen dat na de flop van Ghosts of Mars en het teleurstellende Vampires (1998), het na deze film 3 strikes, you’re out zal worden voor de horrormeester. Zo zie je dat enthousiasme alleen niet volstaan om de kijker al met een paar beelden te boeien. Integendeel, de zwakke fotografie en de ietwat saaie mise-en-scene overtuigen niet. Anderzijds valt de casting wel mee (Mamie Gummer, Danielle Panabaker, Laura-Leigh, Lyndsy Fonseca en Jared Harris).

    the ward,ghosts of mars,all the boys love mandy lane,never back down,drive angry,john carpenter,amber heard,shutter island,horror,serenity,paranormal activitythe ward,ghosts of mars,all the boys love mandy lane,never back down,drive angry,john carpenter,amber heard,shutter island,horror,serenity,paranormal activitythe ward,ghosts of mars,all the boys love mandy lane,never back down,drive angry,john carpenter,amber heard,shutter island,horror,serenity,paranormal activity,Mamie Gummer,Danielle Panabaker,Laura-Leigh,Lyndsy Fonseca,Jared Harris

    Maar misschien moet ik de film maar eens van begin tot einde bekijken…ooit…wanneer ik echt niets beters te zien is. Ik ben in ieder geval tevreden dat ze ondertussen die oerlelijke poster hebben vervangen door een meer overtuigend exemplaar. Een zwakke marketing-campagne kan de release van een film grondig om zeep helpen. Zo hebben de zwakke posters en trailers van de uitstekende Serenity (2005) gezorgd voor een mager box-office resultaat. Daarentegen heeft de zwakke low-budgetprent Paranormal Activity (2010) met een geslaagde campagne toch indruk kunnen maken aan de kassa.

    *** The Ward trailer ***

  • All the Boys Love Mandy Lane (2006) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Desire kills is de premisse van All the Boys Love Mandy Lane (2006) en tot zekere hoogte is het een slasher film wiens ambities iets hoger liggen dan het opdrijven van de bodycount. Maar mijn hoge verwachtingen werden spijtig genoeg niet allemaal ingelost.

    All the Boys Love Mandy Lane pic

    Het probleem is dat alles voor een stuk ongeloofwaardig wordt, zowel bij de uitwerking van karakters alsook bepaalde plotwendingen. Maar dit op zich had nog geen belemmering moeten zijn om te genieten van deze prent. Qua slasher-referenties hebben de makers hun huiswerk gedaan, maar hun streven om met al die referenties iets nieuws te maken is niet volledig gelukt. De afgelikte fotografie van Darren Genet, met een mix van reclame-fotografie en 70'ties exploitation films, is vaak ook iets teveel van het goede. Bij momenten heb je echt de indruk dat de makers een muziekvideo aan het opnemen zijn, en zich naar maar weinig bekommeren over het verhaal. De makers zijn in ieder geval jong genoeg om te weten 'hoe angstwekkend de hoge school kan zijn', het verloop van die 'eerste liefdes', 'sex-alcohol-en-drugs', en hoe 'passie kan omkeren in bezitterigheid' en 'frustratie tot moord'.

    Korte inhoud: Een groep scholieren; Chloe (Whitney Able), Bird (Edwin Hodge), Red (Aaron Himelstein), Jake (Luke Grimes), Marlin (Melissa Price), besluit om het nette en lieve meisje Mandy Lane (Amber Heard) uit te nodigen voor een groot feest op een afgelegen ranch die gerund wordt door Garth (Anson Mount). Mandy Lane is een erg mooie meid geworden en velen hebben wel een oogje op haar. Maar dan ontdekken de scholieren dat het aantal aanwezigen op het feest op vreemde wijze begint te dalen. Dan blijkt er iets goed mis te zijn met die lieve, leuke en mooie Mandy Lane.

    Mandy Lane is de spilfiguur, maar spijtig genoeg ook het meest oninteressante karakter uit deze anders wel verrassende cast. De nerdy regisseur Jonathan Levine heeft duidelijk zijn 'natte droom' verfilmd met actrice Amber Heard. Hij probeert ons te verleiden via een subtiele slow-motion-close-up fotografie met de wind in de haren en een lage stralende zon op de achtergrond. Maar het meisje staat niet buitengewoon goed te acteren en je kunt al vermoeden dat achter die typische blonde All American Girl met blauwe oogjes uit de jaren stilletjes een andere Mandy Lane zit. Had hij een actrice genomen met iets meer dramatisch vermogen en minder "gespeelde onschuld", dan had ik het einde niet zien aankomen na 10 minuten. Een andere actrice had misschien iets beter die aanstekelijke onbereikbaarheid in de verf gezet. Juist het feit dat ze haar maagdelijkheid nog niet heeft afgestaan en nog geen echte relatie heeft, zou haar extra begeerlijk en mysterieus moeten maken. Maar het accent lag duidelijk op andere (lees: bijkomstige) zaken, zoals het maken van mooie shots.

    Maar het script van Jacob Forman houdt ons toch aan het lijntje tot 20 minuten voor het einde, waarna alles als een kaartenhuisje in elkaar tuimelt met een grote anti-climax die doet denken aan deze van I Am Legend (2007). En dat is toch wel spijtig want hier zat veel meer in. All the Boys Love Mandy Lane had van alles kunnen zijn. Zowel een beklemmende horror als een film met dramatische diepgang. In zijn huidige vorm is er van beide elementen echter net te weinig aanwezig. Een speelduur van 80 minuten was gewoon veel te kort om iets dieper te graven. Maar het is hoe dan ook een prent die het bekijken waard is, in vergelijking met vele andere teen-slashers van dezelfde soort.

    De film heeft geen bioscoop-release gehad bij ons, maar is nu wel te verkrijgen op DVD uitgegeven door Dutch FilmWorks.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 5 februari 2009

     

    *** All the Boys Love Mandy Lane trailer ***

  • Never Back Down (2008) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De liefhebbers van Street Fighter en Karate Kid kunnen zich binnenkort vergapen aan het nieuwe full contact-geweld, Never Back Down (2008). Spijtig genoeg zit je nauwelijks op het puntje van je stoel en is het huilen met de pet op qua verhaal-opbouw en regie. De film komt nog zelfs niet aan de hielen van de tienerfilm The Karakte Kid (1984). Nochtans waren de middelen aanwezig om een stevige actieprent te maken, maar regisseur Jeff Wadlow zet de lat wel erg laag, en dat was te verwachten na zijn geklungel in de horror Cry_Wolf (2005). Maar als je met enorm lage verwachtingen naar de film kijkt, kan je bij momenten nog genieten van de nonsense. Ik meen het, deze (binnenkort) straight-to-dvd film gaat er in als zoete koek.

    Never Back Down poster

    Korte inhoud: Jake Tyler (Sean Faris) is een rebelse tiener die samen met zijn familie naar Florida verhuist, omdat zijn jongere broer daar een professionele tenniscarrière begint. In zijn vorige woonplaats was Jake een sterspeler in zijn football-team, maar in zijn nieuwe woonplaats is hij een buitenstaander met geen goede reputatie. Als hij door zijn klasgenoot Baja (Amber Heard) wordt uitgenodigd op een groot feest lijkt Jake een kans te krijgen om misschien een beetje in te burgeren en vrienden te maken. Eenmaal op het feest wordt Jake vernederd door Ryan McCarthy (Cam Gigandet) in een gevecht waar hij tegen zijn zin in is verwikkeld. Na deze vernedering maakt hij kennis met een andere klasgenoot Max (Evan Peters) die hem vertelt over vechtclub waar ze de sport Mixed Martial Arts beoefenen. Jake is erg nieuwsgierig en gaat op zoek naar de vechtclub waar hij Jean Roqua (Djimon Hounsou) ontmoet. In eerste instantie is deze niet geïnteresseerd in Jake, maar na een tijdje neemt hij hem toch onder zijn hoede en leert hij Jake de kneepjes van het vak. Hier vind je de trailer.

    Ik zeg er meteen ook bij dat "echte" martial art freaks op hun honger zullen zitten bij het zien van deze prent. Verwacht niet al teveel techniek, want deze film is bestemd voor een duidelijk doelpubliek van 15 tot 20 jarigen die nog op de schoolbanken zitten. Als je een zuivere martial art actiefilm willen zien die de brokken van het scherm slaat raad ik Donnie Yen’s Honk Kong geweld Flash Point (2007) (Dao Huo Xian) aan, over een undercover agent die infiltreert in een criminele bende geleid door drie Vietnamese broeders. Een briljante mix van diverse stijlen, van boksen, kung fu, karate, muay thai tot judo. Prachtig en geniaal in beeld gezet.

    Deze Never Back Down trekt in ieder geval ook wel de kaart van de MMA (Mixed Martial Arts) action, maar verpakt alles in een afgelikte stijl met mooie jonge mensen die elkaar kreupel willen slaan. Maar ik had het gevoel dat de film ook niet meer dan dit wou zijn. Het opzet is bescheiden, maar de makers brengen zondermeer datgene wat ze voor ogen hadden, en dat is dan weer een verdienste. De regisseur pakt af en toe wel uit met onverwachte shots, zoals het point-of-view van iemand die met een football-helm aan het lopen is, of shots die afkomstig zijn uit een doos of een plas water. Het ruikt allemaal wel een beetje naar een poging om alles dynamisch genoeg te maken voor een jong publiek, maar als de verwachtingen laag liggen maakt het niet veel uit. Wees gerust, er zijn geen seks-scènes met deze filmtechniek (thank god).

    De relaties in de film zijn van de eerste graad, maar ze zijn er wel, tegen alle verwachtingen in. Jake’s relatie tot zijn kleinere broer Charlie is trouwens niet onaardig uitgewerkt, met veel eerlijkheid en menselijkheid. Ook de dialogen willen nu en dan meevallen. Wanneer de moeder van Jake naar de gym komt om te zien wat haar zoon uithangt vertelt ze de leermeester: "Make sure he keeps all his teeth; my dental plan doesn't kick in for another six months." En dat is dan weer de verdienste van scenarist Chris Hauty.

    Sean Faris picCam Gigandet picAmber Heard pic
    © Paradiso Home Entertainment

    De acteurs mogen er zijn. Sean Faris heeft iets weg van Ralph Macchio/Tom Cruise en Amber Heard trekt wel een beetje op Charlize Theron/Scarlett Johansson. Heard was eerder te zien in de hoofdrol van All the Boys Love Mandy Lane (2006) en blijft een aanstekelijke verschijning om naar te kijken. Gigandet, die de rol van de schurk moet vertolken, zag er opvallen mager uit en Honsou is voortreffelijk in de rol van de vader-figuur/trainer.

    Uiteraard bulkt de film van de clichés en weet je al na een half uur hoe de film zal uitdraaien. Heard wordt op een veel te doorzichte manier opgevoerd als eye-candy (er is zelfs een gehele scène met als doel de boezem van Heard of diverse manieren te fotograferen) en de toeschouwers van de gevechten zien er alles behalve geloofwaardig uit. Maar het ultieme gevecht met de soundtrack van Kayne West/Daft Punk ontgoochelt niet. Never Back Down is een flashy wegwerpfilm, maar bij momenten zeer genietbaar. Ik betwijfel dat deze film een bioscoop release zal krijgen bij ons, maar je weet maar nooit.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 10 april 2008

     

    *** Never Back Down trailer ***

  • All the Boys Love Mandy Lane met Amber Heard

    Pin it!

    Maar laten we vooral niet alle B-horror-prenten afschilderen als Asylum prefab. Er zijn ook nog "commerciële" low budget producties die zichzelfs kunnen en mogen au serieus nemen en …jawel…meerwaarde te bieden hebben. Ik neem het voorbeeld van All the Boys Love Mandy Lane (2006). Misschien een beetje een klungelige titel, maar de trailer laat vermoeden dat we hier te maken hebben met een teen-slasher met brains. Een mooie chick casten in een horror is al sinds het begin van het genre schering en inslag, maar hier is de keuze van Mandy – gespeeld door Amber Heard, allesbehalve een inhoudsloze cutie, prom-queen of al te braaf schoolmeisje. Ze is te benaderen, maar behoudt haar afstand. Sexy en onschuldig. Een sociaal iemand, maar die toch verrassend uit de hoek kan komen voor haar vrienden en het publiek.

    All the Boys Love Mandy Lane pic

    Regisseur Jonathan Levine en scenarist Jacob Foreman kennen blijkbaar de conventies en proberen iets nieuws te brengen. De makers zijn in ieder geval jong genoeg om te weten 'hoe angstwekkend de hoge school kan zijn', het verloop van die 'eerste liefdes', 'sex-alcohol-en-drugs', en hoe 'passie kan omkeren in bezitterigheid' en 'frustratie tot moord'. Ook hier in België sloegen de stoppen door van een jongeman op een fuif en deze horror is bij deze ook zeker hyper-relevant – hoewel het uiteraard wel entertainment blijft en dus geen docu over de psychologie van een moordenaar.

    Korte inhoud De jonge scholieren, Garth (Anson Mount), Dylan (Adam Powell), Bird (Edwin Hodge) en Emmet (Michael Welch) besluiten om het nette en lieve meisje Mandy Lane (Amber Heard) uit te nodigen voor een groot feest op een afgelegen ranch van Red (Aaron Himelstein), samen met de blonde vamp Chloe (Whitney Able) en de nog niet-ingenomen Marlin (Melissa Price). En dit vooral omdat Mandy Lane is uitgegroeid tot een bloedmooie meid. Maar dan ontdekken de scholieren dat het aantal aanwezigen op het feest op vreemde wijze begint te dalen. Dan blijkt er iets goed mis te zijn met die lieve, leuke en mooie Mandy Lane. Hier heb je de trailer.

    De fotografie van de film is vrij indrukwekkend. Het lijkt wel of elk shot van Mandy een glow-effect heeft, een beetje alsof je naar een spotje voor L’Oréal aan het kijken bent en verblind wordt door de duizelingwekkende schoonheid van het moment, maar wanneer de moorden toeslaan brandt de harde zon in de pellicule en krijgt men een harde uitgebrande korrel en uitgebleechte (niet-verzadigde) kleuren die doen denken aan de 70'ties exploitation films. De prent heeft ontegensprekelijk ook wel trekjes van Scream (1996), maar dan zonder de Holyywoood-cast, en ook wel van Prom Night (1980) en zelfs het onvergetelijke TCM (1974). Deze horror heeft bij ons alsnog geen bioscoop release, maar handige Harry’s kunnen de film al verkrijgen via import. All the Boys Love Mandy Lane belooft vernieuwing te scheppen in het reeds versleten genre, met zelfs een tikkeltje retro. Hopelijk voor een keertje nog eens een slimme en volwassen prent in een anders fletse-teenage-slasher-horror-hutsenpot.

    ***Related Post***
    05/02/2009: All the Boys Love Mandy Lane review