alexandre desplat

  • The Imitation Game (2014) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De meningen van The Imitation Game (2014) lagen misschien uiteen, maar ik vond deze eigenlijk verre van een slechte biopic over een wel heel eigenaardige kerel. De film deed me wat denken aan A Beautiful Mind (2001), ook al gebaseerd op een mathematicus die echt had bestaan (John Nash is tevens vorige week overleden in een auto-ongeval).

    the_imitation_game_2014_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Film over het levensverhaal van Alan Turing (Benedict Cumberbatch), een Britse wiskundige en informaticus. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werkte hij voor de Britse crypto-analytische dienst, die als doel had onderschepte gecodeerde berichten van de Duitsers te ontcijferen. Turings grootste verwezenlijking bestond erin om als één van de eersten de Duitse Enigma-codes te breken waardoor de Geallieerden de controle over de Atlantische Oceaan kregen en uiteindelijk de oorlog zouden winnen. Tijdens zijn creatie werd hij bijgestaan door Joan Clarke (Keira Knightley) en de intellectuele rivaal Hugh Alexander (Matthew Goode). Na de oorlog , in 1952, werd hij echter veroordeeld voor homoseksualiteit.

    De fout waaraan de makers zich hebben bezondigd komt op het einde van de film, waarin ze een pancarte laten zien met de vermelding dat in Groot-Brittannië 49'000 homoseksuelen werden terechtgesteld. Alan Turing mag dan nog wel één van die homoseksuelen zijn, dat was allerminst het onderwerp van de film. Homoseksualiteit komt zelfs maar heel laat aan bod in de film. Maar het leek een beetje ingegeven door de ijver om met een maatschappelijk drama beter te kunnen scoren tijdens de Academy Awards. En met 8 nominaties hebben ze dat niet verkeerd gedaan, maar er werd er maar eentje verzilverd, en dat was die voor de Beste Scenario Adaptatie van Graham Moore.

    De naam van Alan Turing was me in ieder geval onbekend en bijgevolg was het voor mij meteen ook wel een aangrijpend verhaal. Deze wiskundige en geniale crypto-analyst, gestorven op 42 jarige leeftijd vermoedelijk door zelfmoord met cyanide, werd bekend voor het kraken van Hitler's Enigma code. Een code die werd gebruikt voor het versleutelen van alle berichten naar de troepen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een doorbraak die er waarschijnlijk voor gezorgd heeft dat de oorlog 2 jaar korter heeft geduurd en onnoemelijk veel mensenlevens heeft gered. Hij ontwierp tevens een systeem die aan de wieg lag van onze huidige computers. Maar door de grote geheimhouding van zijn werk, werd hij ook in de gaten gehouden door de ordediensten en uiteindelijk veroordeeld voor homoseksualiteit. Pas op 24 december 2013 werd gratie verleend door de koningin van Engeland.

    De Noorse regisseur Morten Tyldum (Headhunters, Fallen Angels) heeft de beslissing genomen om verschillende facetten van het leven van Turing aan te kaarten en deze a-chronologisch te monteren, en het resultaat werkt. We beginnen in 1952 waarin Turing aan de tand wordt gevoeld door een politie-inspecteur, om nadien terug in de tijd te duiken waarin hij zich presenteert aan Commander Denniston (Charles Dance). Maar we gaan nog dieper in het verleden, tijdens de schoolgaande puberjaren waarin de jonge Turing gepest wordt op school. De film is dus deels biopic, deels romance en deels een spionage thriller. En de slimme montage zorgt ervoor dat het nooit vervelend wordt - iets wat bij biopics vaak het geval is.

    the_imitation_game_2014_blu-ray_pic01.jpgthe_imitation_game_2014_blu-ray_pic02.jpgthe_imitation_game_2014_blu-ray_pic03.jpg

    Wat we leren uit de adolescentie van Turing is dat hij al op vroege leeftijd werd afgewezen omdat hij "anders" was. En dit "anders" zijn werd hierdoor enkel maar versterkt en Turing keerde helemaal tot zichzelf en kon moeilijk samenwerken met andere mensen. Toch zal deze samenwerking uiteindelijk hem instaat stellen om een doorbraak te maken. Alex Lawther, de jonge acteur die Turing belichaamt in zijn jonge jaren zet hier meteen ook een sterke vertolking neer. Hij slaagt erin om die onderdrukte emotie tastbaar te maken. De machine die hij ontwierp was bijna een reflectie van de machine die hij doorheen de jaren was geworden, ontdaan van elke emotie en volledig overgeleverd aan de wetmatigheden van zijn intellectuele studie. Zelfs bij momenten beredeneerd emotieloos om het feit dat hij weigerende een schip met geallieerden te hulp te schieten en het risico lopen dat de Duitsers het vermoeden zouden hebben dat de Enigma code was gekraakt. De vraag die hij zich dan stelt is hoe je een onderscheid kan maken tussen mens en een machine. Ironisch genoeg was het net zijn homoseksuele gevoelens die hem nog het meest als "mens" karakteriseerde en net daarom werd hij ook vervolgd.

    Benedict Cumberbatch is perfect gecast voor de rol. Hij is zowel geloofwaardig als mathematicus (iets wat Russell Crowe een stuk minder was in A Beautiful Mind) en heeft zijn personage ook een zekere gravitas. Keira Knightley speelt haar rol naar behoren ook al had ze eigenlijk geen zo'n belangrijke rol. En de Stoker acteur Matthew Goode is altijd een plezier om hem aan het werk te zien. De knappe muziek komt van Alexandre Desplat en de sfeervolle fotografie werd verzorgd door Oscar Faura.

    Op de DVD en Blu-ray staan spijtig genoeg geen extraatjes, geen audio-commentaar van de regisseur noch making-off filmpjes. Toch wel een beetje van een teleurstelling.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 27 mei 2015

     

    *** The Imitation Game trailer ***

  • Matthias Schoenaerts als nazi-officier in Suite Française

    Pin it!

    Tegenwoordig kijken we er niet meer van op om Matthias Schoenaerts bezig te zien in Internationale producties. Zijn volgende film, waarvan onlangs de eerste trailer werd vrijgegeven, is het Brits-Frans-Belgische drama Suite Française (2014) van Saul Dibb (The Duchess).

    suite_francaise_2015_poster.jpg

    Korte inhoud: Lucille Angelier (Michelle Williams) ziet bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog haar man vertrekken naar het front. Eigenlijk heeft ze nooit van hem gehouden. Zij blijft achter met haar schoonmoeder (Kristin Scott Thomas) en brengt haar tijd door met piano spelen. Maar wanneer ze verplicht worden een Duitse officier te huisvesten, een man genaamd Bruno von Falk (Matthias Schoenaerts), die in zijn vroegere burgerleven componist blijkt geweest te zijn, voelt ze zich al vlug tot de man aangetrokken.

    De film is gebaseerd op de roman van Irène Némirovsky en het script komt van Matt Charman. Normaal had Alexandre Desplat de muziek moeten componeren, maar het werd uiteindelijk Rael Jones die de muziek voor zijn rekening nam. Het budget voor de film bedroeg 15 miljoen dollar, en wordt in de States uitgebracht door The Weinstein Company.

    In de film treffen we ook nog Margot Robbie, Ruth Wilson, Sam Riley, Lambert Wilson en Alexandra Maria Lara aan. Suite Française werd grotendeels opgenomen in België, in de provincies Henegouwen, Waals Brabant en Luxemburg. Jawel, er wordt hier wat afgedraaid in ons kleine landje. De film zelf zou ergens in 2015 in de bioscoop uitkomen.

    Schoenaerts zullen we binnenkort ook aantreffen in Far from the Madding Crowd (2015), de nieuwe film van Thomas Vinterberg, naast actrices Carey Mulligan en Juno Temple.

    *** Suite Française trailer ***

  • Godzilla (2014) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Volgende week op 17 september 2014 komt de Blu-ray (3D) uit van Godzilla (2014), de nieuwe film van Gareth Edwards die met zijn low budget debuutprent Monsters (2010) meteen kon rekenen op de aandacht van menig filmstudio. In plaats van 800'000 euro mocht hij nu een 'monster' reboot maken met een productiebudget van 160 miljoen dollar. En hoe kon het ook anders dat de film buitengewoon visueel indrukwekkend is.

    godzilla_2014_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Wanneer kwaadaardige wezens de mensheid en haar voortbestaan bedreigen, slaat Moeder Natuur terug met haar eigen ultieme wapen, Godzilla. Een verwoestende natuurkracht, die het in een heftige strijd zal opnemen tegen deze creaturen. Tussenin de brokstukken van de agressie en de chaos volgen we drie leden van een gezin. Joe Brody (Bryan Cranston) is een wetenschapper die werkzaam is in Japan. Hij ontdekt als één van de eersten een anomalie in sonargegevens en is net met zijn onderzoek hiernaar begonnen wanneer de hel losbarst. Zijn stiefzoon Ford (Aaron Taylor-Johnson), een jonge marineofficier, probeert ondertussen terug te keren naar zijn gezin in San Francisco, waar zijn vrouw Elle (Elizabeth Olsen), een verpleegster, haar handen vol heeft met het helpen van mensen in nood.

    De film is uiteraard beter dan Godzilla (1998) van Roland Emmerich, en dat op heel wat vlakken. Op zich is zoiets niet meteen een prestatie gezien het vorige Holluwood-product niet om aan te zien was. Het verhaal was saai en trok op de ballen, het was in essentie een rip-off van Jurassic Park, Matthew Broderick was een complete miscast en de Godzilla zelf (of de lichaamsdelen ervan) hadden een variërende grootte naargelang het shot - wat nergens op sloeg. Deze prent is een Godzilla waardige film, met een monster die niet op de vlucht slaat maar dominant boven de wolkenkrabbers uitsteekt en zijn vijanden te lijf gaat met goddelijke macht.

    Als de regisseur al zo'n aangrijpende film kon maken met een minuscuul productiebudget, dan was het duidelijk dat hij echt wel het onderste uit de kan zou halen met een Hollywood budget. En met de hulp van effectenhuis van Peter Jackson, Weta Digital, én de talentvolle Director of Photography Seamus McGarvey (The Avengers) ziet alles er echt wel adembenemend uit. Enkel al voor de fotografie en de verbluffende visuele effecten zou je deze al een tweede visie moeten gunnen. Deze Godzilla werd echter niet opgenomen met 3D technologie en in alle eerlijkheid is het resultaat zelfs veel beter in 2D. Er is zo goed als geen toegevoegde waarde in 3D, en het beeld is tevens net iets donkerder dan in 2D.

    De muziek komt van Alexandre Desplat, die bij momenten geniaal was (met name de tsunami scene of de HALO jump-scène), maar anderzijds niet kon overtuigen desondanks het 150 koppige orkest. De score was bij momenten plat en leek zich tevreden stellen met hoge decibels veroorzaakt door luide hoorns, trompetten en drums. Ik miste de grandeur die een Hans Zimmer of een Steve Jablonski had kunnen brengen bij een dergelijke spektakel prent, ook al juich ik de komst toe van nieuwe componisten. Er was zelfs geen Godzilla thema, iets wat ik echt wel spijtig vond.

    Godzilla animated pictureGodzilla animated pictureGodzilla animated picture

    In tegenstelling tot Michael Bay maakt de regisseur de fout niet door de kijker bloot te stellen aan inhoudsloze non-stop destructie, maar geeft ruimte aan menselijke drama, ook al was de positie van de mens binnen het monster-genre veel beter uitgewerkt in zijn eerste film. Maar dit is nu eenmaal de aard van het beestje. Dit is een Godzilla film, geen dramatische introspectie van de menselijke bestaan of een gevleugeld Shakespeare drama. Toch betekent dit niet dat we 2 uur lang (want zo lang duurt deze prent) verstand-op-nul actie geserveerd krijgen. We zien zelfs geen enkel monster in de eerste 40 minuten, en volgen het verhaal van Brody (Bryan Cranston), gedreven door de dood van zijn vrouw Sandra (Juliette Binoche), die voelt dat de overheid iets 'gigantisch' wil verbergen. Maar het hoofdpersonage is wel degelijk het monster, neen, zelfs meerdere monsters. Zelf exemplaren die zich voeden met nucleaire straling. Een kernbom afvuren in de hoop het monster uit te roeien zou misschien wel het tegenovergestelde doel kunnen bereiken.

    godzilla_2014_blu-ray_pic01.jpggodzilla_2014_blu-ray_pic02.jpggodzilla_2014_blu-ray_pic03.jpg
    godzilla_2014_blu-ray_pic04.jpggodzilla_2014_blu-ray_pic05.jpggodzilla_2014_blu-ray_pic06.jpg

    Is deze Godzilla geslaagd in zijn opzet? Volmondig ja. Er is zelfs een Godzilla 2 (2018) in de pijplijn, maar niet alvorens Edwards zich zal wagen aan een Star Wars project (2016). Is het een goede film? Wel, voor de fans van het beestje zal dit een uitstekende film zijn. Ikzelf zat mij bij momenten wat te vervelen. Ik kan er weinig over vertellen om niet te spoilen, maar ik had bepaalde personages meer willen zien (zoals het karakter van Ken Watanabe) en anderen niet iets minder. Edwards en scenarist Max Borenstein hebben er een humorloze prent van gemaakt met een Godzilla als hero en een hoofdpersonage (Aaron Taylor-Johnson) die compleet on-interessant blijkt te zijn. Om de haverklap wordt ook zijn mening gevraagd terwijl hij uiteindelijk maar een militair is van geen belang. Geef mij iedere dag van de week de goedkope Monsters in plaats van deze dure Godzilla. En qua big budget monster films von ik Pacific Rim (2013) toch net iets pittiger, ook al ben ik benieuwd naar de sequel.

    Op de Blu-ray vinden jullie een interessante docu met achtergrond informatie rond Godzilla en de MUTO wezens. Neem tevens samen met de makers en cast een kijkje achter de schermen in een boeiende reportage. Al bij al een editie die niet mag ontbreken aan de filmcollectie.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 8 september 2014

    ***Related Posts***
    05/05/2014: Welke blockbuster flopt deze zomer?
    21/02/2014: Godzilla is gigantisch!

     

    *** Godzilla trailer ***

  • The Monuments Men (2014) *** recensie

    Pin it!

    'George Clooney. What else?' Niets! Wanneer de afgelopen decennia Mr George Clooney op draafde, waren het niet alleen de dames die storm voor hem liepen. Als cinefiel moet ik zeggen dat films met hem meestal niet tegen vallen. Ik mag zelfs positiever zijn en zeggen dat hij heel wat kwaliteit wist te brengen op het scherm. Nooit te diepzinnig. Nooit te oppervlakkig. Meestal met een humoristische toon al dat niet in lagen verwerkt. En in veel gevallen omringd met een cast die het ego-trippen wat beperkt. Al klinkt ook dit te negatief.

    The Monuments Men,george clooney,Matt Damon,Bill Murray,John Goodman,Jean Dujardin,Hugh Bonneville

    Korte inhoud: De Tweede Wereldoorlog loopt op zijn einde. De nazi's trekken zich terug, maar niet zonder alle kunstschatten die ze roofden veilig op te bergen. Frank Stokes, een Amerikaanse kunstliefhebber kan het leger ervan overtuigen een peloton op te richten met de missie gestolen kunstwerken terug te vinden. Hij krijgt geen soldaten mee, maar allemaal vrienden van hem die de kunst een warm hart toedragen. Geef ze een helm en een geweer en drop ze in het zog van de invasie vanuit Normandië en het komt wel goed, denken ze. Het wordt een race tegen de tijd, de Nazi's en de Russen.

    Toen ik hoorde over The Monuments Men (2014) was ik meteen getriggered. Ten eerste is het Clooney die die film regisseert. Dus wat zou het worden? Iets à la de Ocean's-trilogie of eerder iets raars à la Burn After Reading. Of ergens de middenweg zoals zijn rollen in de films van de Coen-brothers waar de grens tussen humor met dubbele bodem en cynisme nogal dun is soms. Alvast geen romcom in de zin van Intolerable Cruelty (2003). Daarnaast het verhaal over de tweede wereldoorlog. Altijd leuk oorlogsverhalen. Bovendien een oorlogsverhaal over de gestolen kunst. En niet zomaar kunst. Kunst die in België, in Brugge en Gent vertoeft. Al vind ik dat het Vlaams onderwijs ferm te kort schoot aangezien ik nooit op school geleerd heb dat de Madonna van Michaelangelo verdikke in een kerk in Brugge staat.

    Een mens moet dan eens een half gefantaseerde film zien op de helft van zijn levensverwachting om nog eens bij te leren over kunst. Anyway The Monuments Men. Hoe kan ik het beschrijven? Een heel aparte stijloefening toch. Geen drama, geen actie, geen thriller...

    Clooney slaagt erin de sfeer te creëren van de oorlogsfilms uit de jaren zestig. Alles peis en vree en van de oorlog merk je niet veel. De helden hebben een missie, bewegen zich van punt A naar B al fluitend op de passende muziek en ja occasioneel komen ze een hindernis tegen die ze moeten overwinnen. Het is wel wat wennen in het begin. De vrolijke toon van de film is gemakzuchtig, traag en nonchalant. Een hoop ouwe rakkers die samen op avontuur trekken als gingen ze op scoutskamp. Alles behalve de grimmigheid van hoe een oorlog echt is.

    Eenmaal dat beseft, en je kunt ook niet anders, want de muziekscore van Alexandre Desplat is soms net iets te dramatisch bij op zich onbetekenende scènes. Denk maar aan de scène waar een dubbeldekker uit een schuur te voorschijn komt. Alsof een wonder is geschied. Maar zo zag je het ook in de eerder genoemde oude films. Een soundtrack met een fluit is bovendien zelden grimmig of donker te noemen. Toch verveelt de film niet. Het tempo ligt net hoog genoeg en ondanks de heel eenvoudige plot en het gebrek aan actie, houdt hij je aandacht vast. Al is de ontknoping ook weer zo gemakkelijk als in de films van de jaren zestig.

    the monuments men,george clooney,matt damon,bill murray,john goodman,jean dujardin,hugh bonnevillethe monuments men,george clooney,matt damon,bill murray,john goodman,jean dujardin,hugh bonnevillethe monuments men,george clooney,matt damon,bill murray,john goodman,jean dujardin,hugh bonneville
    the monuments men,george clooney,matt damon,bill murray,john goodman,jean dujardin,hugh bonneville,cate blanchettethe_monuments_men_2014_pic05.jpgthe_monuments_men_2014_pic06.jpg

    Een pluim voor de cast. Het gezapige werkt door dat de cast zo goed gekozen is. Pafferige lamme goedzakken die hun leven opofferen voor de goede zaak. Mannen die geen soldaat zijn en dat nooit zullen zijn. Ze zijn kunstliefhebbers, houden eerder van een gezellige drink met art-talk dan van het liggen en de modder en schieten op alles wat beweegt. De paar scenes waar er kogels worden afgevuurd vind ik in dat opzicht dan ook heel goed gefilmd. Cate Blanchette als de Franse Claire Simone is ijzersterk. Haar licht frigide secretaresse-look, houterig en stijf met daaronder toch die hunkering naar romantiek. Sterk.

    Matt Damon als luitenant, de enige die echt soldaat is, maar een soort Frans zwatelt die niemand begrijpt zonder dat hij zijn personage belachelijk maakt zoals Brad Pitt in die andere oorlogsfilm. Bill Murray, John Goodman, Jean Dujardin en Hugh Bonneville als lamme goedzakken. Top. Ze zijn geen Dirty Dozen, maar de parallellen zijn ergens toch te trekken. Een missie die niet gesteund wordt door de legertop maar als ze slaagt toch mooi meegenomen. Ze moeten hun plan trekken en dat het plantrekkers zijn, dat staat als een paal boven water.

    De verdienste van de film is dat het geen actie-thriller is geworden omdat het dan weer zo'n film zoals duizend in een dozijn ging zijn geworden, waar je even goed Tom Cruise of Pierce Brosnan kon voor inschakelen. Bovendien met al dat Marvel-gedoe is het leuk eens menselijke antihelden aan het werk te zien. De film werd bij ons uitgebracht door Sony en Columbia Pictures op 12 maart 2014 en heeft zijn productiebudget vlotjes verdubbeld. Ondertussen wordt het afwachten op de Blu-ray release.

    *** The Monuments Men trailer ***

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 13 april 2014

  • World Soundtrack Awards met Alexandre Desplat

    Pin it!

    Zaterdagavond - op de laatste dag van het FilmFestival van Gent - was de tijd rijp om mijn filmmuziek kennis wat bij te schaven en voluit te genieten van de geneugten van klassieke muziek in ’t Kuipke en dit voor de 13e editie van de World Soundtrack Awards, iets waar ik elk jaar weer naar uitkeek. En voor een keertje kon ik het gehele gebeuren meemaken in het centrale gedeelte van de zaal, en dit met dank aan Ann van Skynet. De ster van de avond was de Fransman Alexandre Desplat (The King’s Speech, Argo, The Curious Case of Benjamin Button), een componist die ondertussen al 148 scores op zijn naam heeft staan met 5 Oscar-nominaties. De avond werd naar goede gewoonte weer aan elkaar gepraat door Thomas van der Veken.

    alexandre desplat,world soundtrack awards

    De avond startte met 3 vertoningen van de schokkende kortfilm The Big Shave (1968) van Martin Scorsese, waarop telkens een compositie werd gemonteerd door 3 geselecteerde jonge componisten. En het was blijkbaar de nacht van de frenchies want de prijs voor Beste Sabam Young Composer ging naar de Fransman Gilles Alonzo. En zo werd meteen aan het publiek duidelijk gemaakt dat muziek in grote mate de sfeer van een film meebepaalt.

    Toch viel het me op dan men had uitgepakt met een affiche met uitzonderlijk veel componisten, maar in vergelijking met voorbijgaande jaren waren er deze keer toch wel een pak minder grote namen aanwezig. De grote winnaar van de avond was de Canadese componist Mychael Danna (Life of Pi), en spijtig genoeg had hij zijn kat gestuurd. En dat moest tot tweemaal toe (Film Composer of the Year én Best Original Film Score of the Year) toegedekt worden met wat lullige en voorgekauwde acceptance speeches via Skype.

    De Ierse componist Brian Byrne (Albert Nobbs) had blijkbaar ook betere dingen te doen op een zaterdagavond, dan de traditie te volgen van de World Soundtrack Award om de Discovery of the Year componist van vorig jaar te eren met een orkestratie van één van zijn werken. De 'Best Original Song Written for a Film' ging naar de James Bond film Skyfall (2012), gezongen door Adele. Dan Romer en Benh Zeitlin werden dan weer verkozen tot 'Discovery of the Year' voor de score van Beasts of the Southern Wild (2012).

    Maar het beste van de avond kwam van de Turkse componist Rahman Altin (The Butterflies Dream), die ook nog eens de Public Choice Award won. Wat mij betreft een naam om in de gaten te houden. De Lifetime Achievement Award ging naar de 82-jarige Italiaan Riz Ortolani (Drive, Django Unchained) die zowat 224 titels schreef en waarvan we er een aantal mochten horen vergezeld van leuke filmfragmenten.

    En uiteindelijk mocht Alexandre Desplat de avond sluiten met een resem meeslepende composities en nam ook even het roer over van Dirk Brossé. Al bij al een zeer geslaagde avond.

    ***Related Post***
    23/10/2011: World Soundtrack Awards met Hans Zimmer en Elliot Goldenthal

  • Argo (2012) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De film won niet alleen de Oscar voor Beste Film, het is ook een steengoeie prent over de ontsnapping van 6 ambassadeurs uit een land die hen liever had willen opknopen aan kranen in de straten van Teheran. Argo (2012) is de derde film van Ben Affleck (Gone Baby Gone, The Town), die hier niet alleen bewijst een talentvol acteur te zijn, maar ook nog eens een meester achter de camera.

    argo,ben affleck,Scoot McNairy,Tate Donovan,Clea DuVall,Rory Cochrane,Kerry Bishé,Christopher Denham,Midnight Express,munich,Jennifer Garner,Bryan Cranston,Alan Arkin,john goodman,William Goldenberg,Alexandre Desplat,academy awards

    Korte inhoud: Argo vertelt het waargebeurde relaas van een geheime operatie om zes leden (Scoot McNairy, Tate Donovan, Clea DuVall, Rory Cochrane, Kerry Bishé, Christopher Denham) van de Amerikaanse ambassade te redden, ten tijde van de Iraanse gijzelingscrisis. Op 4 november 1979, wanneer de Iraanse revolutie haar kookpunt bereikt, bestormen militanten de Amerikaanse ambassade in Teheran, waarbij 52 Amerikanen gegijzeld worden. Maar in het midden van de chaos, slagen zes Amerikanen er in om weg te glippen en toevlucht te zoeken in het huis van de Canadese ambassadeur. Wetende dat het slechts een kwestie van tijd is voordat de zes worden ontdekt en waarschijnlijk gedood worden, moet de CIA-specialist Tony Mendez (Ben Affleck) met een riskant plan voor de dag komen om ze veilig het land uit te krijgen.

    We hebben hier te maken met een film, geen documentaire, dat is het eerste wat je jezelf moet vertellen bij films die zichzelf verkopen als 'waargebeurde verhalen'. Zo moet je niet alles "op de letter nemen", cf. de Hollywood-letters die in 1978 gerenoveerd werden, een jaar vóór de gebeurtenissen in de film. Maar ik kan er niet omheen, dat Affleck de iconische beelden van de bestorming toch op een zeer getrouwe manier in beeld heeft gebracht, en dit terwijl er niet in Iran werd gedraaid. De meeste beelden werden opgenomen in Turkije. En dit allemaal met een budget van nog geen 45 miljoen dollar. Uiteraard was Iran zelf niet opgezet met de film, laat staan dat ze tevreden zijn met zijn erkenning bij de Oscar, gezien het toch wel over een zwarte bladzijde vertelt van haar recente verleden, die gezien kan worden als een compleet fout gelopen studenten revolutie.

    Net zoals Ben Affleck ben ik zelf nog nooit in Iran geweest, maar heb wel wat Iraanse meningen over de film opgezocht en de meesten geven toe dat alles er vrij Iraans uitzag, en dit terwijl we naar het Turkse buurland aan het kijken waren. Niet alleen de straten, maar ook de bazaar zag er uit als de "winkelstraat" in Teheran. De reclameborden en de affiches waren in het Perzisch en de taal was Iraans, ook al was het blijkbaar met een dik accent. Maar net zoals in Midnight Express (1978) waar de Turken als onmensen worden afgeschreven, kan je er niet omheen dat de Iraniërs hier ook niet al te sympathiek in beeld komen. Meestal roepend, fanatiek religieus, arm en opvliegend, met opgegeven vuisten of met machinegeweren. Het zijn ook geen mooie mensen, dit in schril contrast met de Amerikanen. Maar Affleck is slim en weet er toch een Iraanse vrouw in te brengen, het hulpje in de Canadese ambassade, die het opneemt voor de Amerikanen en hiermee haar leven riskeert. Het is een belangrijke scène die je niet zomaar kan wegcijferen mocht je al kritiek hebben over de verfilming.

    argo,ben affleck,Scoot McNairy,Tate Donovan,Clea DuVall,Rory Cochrane,Kerry Bishé,Christopher Denham,Midnight Express,munich,Jennifer Garner,Bryan Cranston,Alan Arkin,john goodman,William Goldenberg,Alexandre Desplat,academy awards,all the presidents men,Rodrigo Prieto,The Killing of a Chinese Bookie,Jimmy Carterargo,ben affleck,Scoot McNairy,Tate Donovan,Clea DuVall,Rory Cochrane,Kerry Bishé,Christopher Denham,Midnight Express,munich,Jennifer Garner,Bryan Cranston,Alan Arkin,john goodman,William Goldenberg,Alexandre Desplat,academy awards,all the presidents men,Rodrigo Prieto,The Killing of a Chinese Bookie,Jimmy Carterargo,ben affleck,Scoot McNairy,Tate Donovan,Clea DuVall,Rory Cochrane,Kerry Bishé,Christopher Denham,Midnight Express,munich,Jennifer Garner,Bryan Cranston,Alan Arkin,john goodman,William Goldenberg,Alexandre Desplat,academy awards,all the presidents men,Rodrigo Prieto,The Killing of a Chinese Bookie,Jimmy Carter
    © Warner Bros.

    Feit is dat vele Iraniërs, nu een film hebben die de keerzijde van de gebeurtenissen in beeld heeft gebracht, zonder teveel de politieke toer op te gaan. Op de schoolbanken in Iran werd de gijzeling omschreven als heroïsme, en een teken van verzet tegen de Amerikanen die zich mengden in de binnenlandse zaken van het land. - En ja, de film begint hier zelfs mee met een getekend storyboard hoe de Westerlingen het regime van de Sjah Mohammed Reza Pahlavi hebben mogelijk gemaakt. Als reactie hierop nam ayatollah Khomeini in 1979 de macht en ruilde de monarchie in ten voordele voor een islamitische republiek. – En vandaag de dag, zijn vele Iraniërs niet opgezet met dat gijzeldrama die 444 lang duurde, en opgang werd gezet door een groep jonge revolutionairen. Anderzijds is er uiteraard kritiek, zoals Abolhassan Bani-Sadr, president van Iran ten tijde van de revolutie, die toch veel bedenkingen had. De film zou het standpunt van de Iraanse regering tegenover de gijzelneming verkeerd weergeven, alsof ze dit zouden goedkeuren.

    De film vertoont gelijkenissen met Munich (2005) van Steven Spielberg. We volgen hier ook een hoofdpersonage, die zijn vrouw moet verlaten, en een gevaarlijke missie moet volbrengen, en af en toe krijgen we beelden van diegene die gegijzeld worden. Maar zoals ik al zei, de film is veel minder politiek geladen, en wil in essentie een ongelofelijk verhaal vertellen van een groep Amerikanen die zich moeten voordoen als Canadese filmmakers om zo het land te ontvluchten. Het enige politieke was misschien de overhandiging van de prijs voor Beste Film door Michelle Obama tijdens de oscaruitreiking (het was waarschijnlijk onbedoeld, maar toch ook wel onverstandig). Affleck schuwt de suspense niet, en naar het einde toe zit je werkelijk op het puntje van je stoel, want er kunnen meer dingen mis gaan dat wat je voor mogelijk acht. En hier kan je niet omheen de kwaliteit van het Oscar-winnende script van Chris Terrio, die eigenlijk nog maar weinig ervaring had als scenarist. De film werd uiteraard gebaseerd op het boek van hoofdpersonage Tony Mendez, die waarschijnlijk een karrenvracht aan kleine pittige details aan de scenarist kon aanbieden. Of de quote "Argo fuck yourself" (~ ah, go fuck yourself) van de scenarist komt dan wel van Lester Siegel, weet ik niet.

    argo,ben affleck,Scoot McNairy,Tate Donovan,Clea DuVall,Rory Cochrane,Kerry Bishé,Christopher Denham,Midnight Express,munich,Jennifer Garner,Bryan Cranston,Alan Arkin,john goodman,William Goldenberg,Alexandre Desplat,academy awards,all the presidents men,Rodrigo Prieto,The Killing of a Chinese Bookie,Jimmy Carterargo,ben affleck,Scoot McNairy,Tate Donovan,Clea DuVall,Rory Cochrane,Kerry Bishé,Christopher Denham,Midnight Express,munich,Jennifer Garner,Bryan Cranston,Alan Arkin,john goodman,William Goldenberg,Alexandre Desplat,academy awards,all the presidents men,Rodrigo Prieto,The Killing of a Chinese Bookie,Jimmy Carterargo,ben affleck,Scoot McNairy,Tate Donovan,Clea DuVall,Rory Cochrane,Kerry Bishé,Christopher Denham,Midnight Express,munich,Jennifer Garner,Bryan Cranston,Alan Arkin,john goodman,William Goldenberg,Alexandre Desplat,academy awards,all the presidents men,Rodrigo Prieto,The Killing of a Chinese Bookie,Jimmy Carter
    © Warner Bros.

    Maar de relatie die het hoofdpersonage in de film heeft komt waarschijnlijk wel van Ben Affleck (41) zelf, die naar verluidt ook meer tijd wil maken voor zijn jonge dochter terwijl zijn huwelijk met Jennifer Garner (41) in woelige waters zit. Jennifer wou de set komen bezoeken in Turkije, maar mocht niet. Viel me ook op dat Jennifer nog in geen enkele van de drie films van Ben heeft mogen meespelen, daar waar de 40-jarige Len Wiseman (Total Recall, Underwold) geen kans onbenut laat om zijn vrouw Kate Beckinsale (40) zelfs de hoofdrol te geven. Idem kan gezegd worden voor het koppel Paul W.S. Anderson/Milla Jovovich. Maar in de film komt je eigenlijk heel weinig over de relatie te weten, maar het laat het personage wel zien op een soort kantelmoment in zijn leven.

    In de film krijgen we allemaal sterke vertolkingen te zien, gaande van Breaking Bad acteur Bryan Cranston, tot een Alan Arkin, John Goodman en een verrassende Scoot McNairy. Het betere montagewerk van William Goldenberg en de geweldige muziekscore van Alexandre Desplat zijn om van te smullen. En ook al was Ben Affleck niet genomineerd als acteur of regisseur, zet hij hier op beide vlakken een buitengewone prestatie neer, met een zeer terughoudende maar bijzonder efficiënte acteer- en filmstijl.

    Om de 70'ties look te versterken heeft Affleck in samenspraak met zijn DoP Rodrigo Prieto de film opgenomen op pellicule, de frames gehalveerd en opgeblazen om meer korrel te krijgen. Als referentie voor de fotografie werd gekeken naar films als All The President's Men (1976) en The Killing of a Chinese Bookie (1976). Op het einde van de film krijg je op de aftiteling ook een mooie collectie fotos van de gebeurtenissen, tezamen met de gefilmde replica's die bijna identiek dezelfde zijn. Ditalles met de stem van ex-president Jimmy Carter de zijn korte commentaar geeft over de gebeurtenissen die zich afspeelden tijdens zijn regeerperiode! Op de Blu-ray van Argo vinden jullie niet alleen de 10 minuten 'extended cut' van de film, die met zijn 2 uur en 10 minuten geen minuut verveelt. Op de schijf vinden jullie ook nog wat reportages en de audio-commentaar van de regisseur op dit meesterwerkje. Een drama-thriller die aan geen enkele Blu-ray collectie mag ontbreken.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 21 maart 2013

    ***Related Posts***
    25/02/2013: Argo wint Beste Film
    24/02/2013: De Oscar-winnaars
    22/02/2013: Alternatieve filmposter van Argo
    11/01/2013: De 10 grootste missers bij de Oscar-nominaties
    17/12/2012: Top 10 Beste Films van 2012

     

    *** Argo trailer ***