De FilmBlog

Actrice Malin Akerman, bekend van ondermeer haar rol als Silk Spectre/Laurie Jupiter in Watchmen (2009), zal binnenkort de rol van Blondie-zangeres Debbie Harry spelen in de film CBGB (2012) van Randall Miller. Een aantal jaren geleden was er nog sprake van een Blondie film met Kirsten Dunst, maar deze film is er dan uiteindelijk nooit gekomen.

De film zal gaan over de legendarische punkclub CBGB in New York, waar Blondie in de jaren zeventig regelmatig een optreden gaf. Alan Rickman gaat clubeigenaar Hilly Kristal spelen. Rupert Grint, bekend als Ron Weasley van de Harry Potter-films, vertolkt de rol van Cheetah Chrome, de gitarist van The Dead Boys. De opnamen gaan volgende maand van start.

De 34-jarige Akerman zal binnenkort ook te zien zijn in die andere muzikale film, Rock of Ages (2012) van Adam Shankman, een film van de makers van Hairspray. De film vertelt het verhaal van rockster Stacee Jaxx (Tom Cruise) en nieuwkomer Sherrie Christian (Julianne Hough) die elkaar ergens in de jaren '80, terwijl de één na de andere grote hit wordt uitgebracht, ontmoeten in de club 'Rock of Ages' in Sunset Strip, West Hollywood. De twee worden verliefd op elkaar en proberen samen te blijven te midden van de vele klinkende rocksongs.

***Related Post***
08/01/2007: Kirsten Dunst in de running voor Blondie biopic

Er werd een paar maand geleden reikhalzend uitgekeken naar de release van de allerlaatste Harry Potterfilm. Iedereen was benieuwd of deze achtste film uit de reeks een waardig sluitstuk zou worden van de franchise, of zou de hele reeks eindigen met een sisser? En de fans werden uiteindelijk gerustgesteld: Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 (2011) voldoet aan alle verwachtingen en rond de hele reeks keurig af. Het tweede deel van The Deathly Hallows biedt alles waar een moderne blockbuster aan moet voldoen: actie, romantiek, humor, emoties en knappe special effects. En nu is er dus de blu-ray, en daarnaast ook een editie in 3D. (Je hebt er wel een 3D tv voor nodig met 3d-brilletje).

Korte inhoud: Onze drie vrienden Harry Potter (Daniel Radcliffe), Ron Weasley (Rupert Grint) en Hermione Granger (Emma Watson) vormen in deze allerlaatste film het ultieme obstakel voor Lord Voldemort (Ralph Fiennes) om de definitieve heerschappij van de wereld te veroveren. In Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 hebben de drie vrienden al een paar horcruxes (zeven artefacten die een deel van de ziel van Voldemort bevatten) kunnen vernietigen, maar om de donkere meester definitief te verslaan, zullen ze ze allemaal moeten vinden en verwoesten.

En dat is geen gemakkelijke opgave want Voldemort weet waar de drie naar op zoek zijn en hij zal zich vanzelfsprekend niet zomaar gewonnen geven. Harry en co moeten terugkeren naar Hogwarts waar de laatste horcruxes zich bevinden. En zo is de cirkel rond, want op en rond Hogwarts, waar het jaren eerder allemaal begon voor Harry Potter zal het ultieme duel tussen hem en Lord Voldemort zich afspelen. En terwijl de twee kemphanen zich met elkaar bezighouden, vechten hun beide legers een ultieme confrontatie uit in Hogwarts.

The Deathly Hallows: Part 2 begint waar het eerste deel eindigde, namelijk bij het graf van Dobby de huiself. Deze scène dient om je terug in het verhaal te oriënteren en vormt meteen zowat het enige rustpunt in de hele film, want daarna dendert de film met een rotvaart voort. Harry en co willen infiltreren in de kluis van Bellatrix Lestrange (Helena Bonham Carter) in de bank Gringotts op zoek naar een van de horcruxes. Geen gemakkelijke opgave en deze scène zorgt meteen voor een eerste adrenalinestoot in de film (en een schitterende prestatie van Bonham Carter die Lestrange speelt als Watson).

Regisseur David Yates houdt de teugels strak in handen en biedt waar de fans om vragen. Wanneer Harry, Ron en Hermione eindelijk weer op Hogwarts zijn, hoor je bijna kreten van geluk door de zaal gaan. Op Hogwarts bevinden zich namelijk enkele oude bekenden die in het eerste deel van The Deathly Hallows niet in beeld kwamen. Neville Longbottom (Matthew Lewis), professor McGonagall (Maggie Smith), professor Slughorn (Jim Broadbent), Hagrid (Robbie Coltrane), professor Lupin (David Thewlis), professor Snape (Alan Rickman), Ollivander (John Hurt), zelfs professor Dumbledore (Michael Gambon) en Sirius Black (Gary Oldman)…: ze zijn allemaal weer van de partij. Sommige passeren slechts vluchtig door het beeld, maar het is begrijpelijk dat men er voor gekozen heeft om in de allerlaatste film alle bekende personages toch op zijn minst enkele minuten screentime te geven.

De special effects zijn zoals in elke Harry Potterfilm meer dan dik in orde en zien er vaak adembenemend uit (deze film is trouwens de eerste uit de reeks die je ook in 3D kan bekijken). Maar Yates weet in deze laatste film bovendien een perfecte balans te vinden tussen actie (bv. de belegering van Hogwarts), romantiek (bv. de kus van Ron en Harmione), humor (die deze keer vooral van professor McGonagall en Neville Longbottom komt) en ontroering (bv. de herinneringen van professor Snape). Het is geen uitgebalanceerde combinatie die je doorgaans verwacht van zulke blockbusters, maar The Deathly Hallows: Part 2 toont zich dan ook meer dan de zoveelste actiefilm waarin de actiescènes zich aan een razend tempo opvolgen en je na afloop murw (en halfdoof) in je zetel wordt achtergelaten.

Je verveelt je dan ook geen seconde, en meermaals brak er in het publiek een spontaan applaus los, iets wat ik nog niet vaak heb meegemaakt. Yates maakt van dit laatste deel niet alleen een entertainende film, maar breide er een magische, haast epische conclusie aan. Meer dan 4200 bladzijden boek werden omgezet in acht films met een duur van meer dan 20 uur en een opbrengst van meer dan 6,3 miljard dollar. Net als de boeken zullen de films nog jaren meegaan en het zal waarschijnlijk nog jaren duren eer er een nieuwe franchise van deze omvang in de bioscoop zal te zien zijn.

Enig minpunt toch: er werd gekozen om de epiloog van het boek, die zich negentien jaar na de feiten afspeelt, te behouden. De keuze om de acteurs niet digitaal te verouderen maar via de old fashioned way met make-up, komt niet echt overtuigend over. Twintigjarige acteurs laten doorgaan voor bijna-veertigers is niet geloofwaardig. Maar laat dat geen smet zijn op deze film: Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 is absoluut een waardige en bevredigende bioscoopafsluiter van een van de grootste fenomenen van de laatste jaren. Het ga je goed Harry!

De speciale 3D-editie van de film komt in een verpakking waar je ook een gewone blu-ray krijgt, naast een bonus blu-ray met een pak reportages, making-off's van de film en een aantal deleted scenes. Een must-have voor alle fans van de franchise.

***Related Posts***
28/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 2 trailer
15/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 review
13/03/2010: Harry Potter and the Order of the Phoenix review
01/12/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 - The Videogame
07/10/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 trailer
16/07/2009: Harry Potter and the Half-Blood Prince review
11/10/2008: Twilight vervangt Harry Potter
18/08/2008: Aasgieren bij Warner Bros laten Harry Potter fans wachten
13/03/2008: Harry Potter and the Half Blood Prince teaser
08/05/2007: Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007)
26/10/2006: Harry Potter is een Star Wars rip-off !

Laten we maar meteen met de deur in huis vallen, dan hebben we dat ook weer achter de rug: Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 (2010) is eens te meer de donkerste film uit de reeks. Dat heeft er natuurlijk mee te maken dat het de voorlaatste film is uit de serie en de ultieme confrontatie tussen de bebrilde tovenaar en Lord Voldemort steeds dichterbij komt. Maar ondertussen is het doelpubliek natuurlijk ook weer paar jaartjes ouder, en mag het dus allemaal weer net ietsje duisterder. Dit eerste deel van de allerlaatste film dient vooral als opstapje naar Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 die deze zomer in première gaat en het sluitstuk vormt van de franchise.

Korte inhoud: Na de dood van Albus Dumbledore en de andere gebeurtenissen uit Harry Potter and the Half-Blood Prince (2009) is de macht van Lord Voldemort (Ralph Fiennes) alleen maar toegenomen. Voldemort heeft nu ook de volledige controle over het ministerie van magie en heeft in één moeite Harry Potter (Daniel Radcliffe) uitgeroepen tot publieke vijand nummer één. Er wordt dus met man en macht gejaagd op Potter en de jongen kan zich niet verplaatsen zonder dat anderen daarvoor hun leven moeten wagen.

Gelukkig kan Harry nog rekenen op zijn vrienden Ron Weasley (Rupert Grint) en Hermione Granger (Emma Watson), Rons familie en enkele sympathisanten. Maar ze zijn duidelijk in de minderheid tegenover Voldemorts steeds groeiende leger, en zonder Dumbledore zitten ze eigenlijk zonder duidelijke leider. Alsof dat allemaal nog niet genoeg is, moet Harry samen met Hermione en Ron op zoek naar de zeven Horcruxes, of zeven artefacten die allemaal een stukje van de ziel van Voldemort bevatten en de enige kans zijn om de donkere meester te verslaan en de wereld voor eens en altijd te bevrijden van zwarte magie.

De regie is opnieuw in handen van David Yates, die ook de vorige twee afleveringen voor zijn rekening nam, en momenteel ook het laatste deel inblikt. Dat maakt dat Yates vier van de acht films voor zijn rekening neemt. En de Britse regisseur groeit duidelijk naarmate hij meer ervaring krijgt met blockbusters in het algemeen en de ‘Harry Potter’-franchise in het bijzonder. Want kon Yates met Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007) zijn stempel nog niet helemaal doordrukken, dan was dat in Harry Potter and the Half-Blood Prince (2009) duidelijk al een pak zichtbaarder. Met The Deathly Hallows toont Yates zich opnieuw een stuk zekerder achter de camera, wat het beste doet verhopen voor het finale deel.

Het grootste verschil ten opzichte van de vorige films is dat The Deathly Hallows zich niet afspeelt in en rond Hogwarts, dat na Dumbledores dood in handen is van Voldemort en dus verboden terrein is voor iedereen die Harry Potter gunstig gezind is. Harry en co zijn daarentegen een ganse film op de vlucht voor Voldemort en zijn Death Eaters doorheen sombere Britse landschappen, het lijkt bijwijlen wel The Road 2. Gelukkig heeft Ron zijn transistorradio bij om af en toe berichten te krijgen van het thuisfront en zijn belaagde familie.

Doordat we vrijwel de ganse film het jonge drietal volgen, staat in The Deathly Hallows de relatie tussen Harry, Ron en Hermione centraal. Ron blijkt het moeilijk te hebben met de sterke band tussen Hermione en Harry en heeft zo zijn eigen manier om daarop te reageren. De vriendschap tussen de drie komt meermaals onder spanning te staan, en zo wordt er in Part 1 meer aandacht besteed aan de menselijke emoties dan in de vorige films.

Jammer is wel dat, omdat de nadruk zo sterk ligt op het centrale trio, een pleiade aan grote Britse namen wordt gedegradeerd tot bijrollen van sommige amper enkele minuten (zoals nieuwkomer Bill Nighy, of regulars als Alan Rickman (Severus Snape), Helena Bonham Carter (Bellatrix Lestrange), Robbie Coltrane (Hagrid), Brendan Gleeson (Mad’Eye Moody), David Thewlis (Remus Lupin), John Hurt (Ollivander), Imelda Staunton (Dolores Umbridge), Miranda Richardson (Rita Skeeter) of Julie Walters (Molly Weasley)).

Visueel ziet The Deathly Hallows er weer oogverblind uit — even werd gedacht om de film in 3D uit te brengen, maar door tijdsgebrek moesten die plannen opgeborgen worden —, de special effects zijn vakwerk, met daarbij een speciale vermelding voor de animatiesequentie waarin de geschiedenis van The Deathly Hallows wordt verteld. Misschien wel de mooiste scènes uit de hele reeks tot nu toe. Ook de beginscènes waarin Harry Potter zeven keer wordt vermenigvuldigd is een knap visueel staaltje.

Was het een goede beslissing om het laatste boek op te splitsen in twee films. Ja, want dat geeft de filmmakers iets meer ademruimte en zo kunnen ze ook enkele — vooral emotionele en poëtische — scènes aan de film toevoegen die niet in het boek staan, zoals de dansscène met Harry en Hermione. Nee, want uiteindelijk blijkt deze film met zijn 146 minuten ook net weer een tikkeltje te lang en vooral het middengedeelte had best wat gebalder gekund. De opsplitsing lijkt eens te meer een commerciële zet om de kijkers nog een tweede keer langs de kassa te zien passeren. Dat zullen ze dan ook met graagte doen, want Part 1 eindigt netjes op een cliffhanger en in Part 2 volgt eindelijk de confrontatie waar we nu al sinds 2001 op zitten te wachten: Potter vs. Voldemort.

De blu-ray van The Deathly Hallows Part 1 bestaat uit twee schijfjes. Op het eerste vind je de film en de extra ‘maximum movie mode’ waarin je de film kan bekijken met enkele castleden en ondertussen ook fragmenten uit de vorige films krijgt om je geheugen op te frissen. Op disc 2 vind je extra’s als ‘Dan, Rupert and Emma’s running competition’, ‘The seven Harrys’, ‘On the green with Rupert, Tom, Oliver and James’ en enkele bijkomende scenes.

***Related Posts***
28/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 2 trailer
13/03/2010: Harry Potter and the Order of the Phoenix review
01/12/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 - The Videogame
07/10/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 trailer
16/07/2009: Harry Potter and the Half-Blood Prince review
11/10/2008: Twilight vervangt Harry Potter
18/08/2008: Aasgieren bij Warner Bros laten Harry Potter fans wachten
13/03/2008: Harry Potter and the Half Blood Prince teaser
08/05/2007: Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007)
26/10/2006: Harry Potter is een Star Wars rip-off !
18/02/2006: Gary Oldman in Harry Potter and the Order of the Phoenix
16/09/2005: Eerste beelden Harry Potter and the Goblet of Fire
09/05/2005: Harry Potter and the Goblet of Fire in de maak
27/09/2004: Trilogies aan de kassa

Het wordt een beetje een afgezaagd liedje telkens opnieuw te zeggen dat met elke nieuwe film de ‘Harry Potter’-reeks weer een beetje donkerder wordt. Ook Harry Potter and the Order of the Phoenix, de vijfde film in het rijtje, doorbreekt dit patroon niet, en dus is Hogwarts weer een stukje gevaarlijker en duisterder. Dat komt in deze film doordat de kracht van Harry en Lord Voldemort toeneemt, maar ook omdat Harry, zijn vrienden én het publiek ouder en volwassener zijn. The Order of the Phoenix is Harry Potters coming of age verhaal, met zijn eerste kus, maar ook met nieuwe verantwoordelijkheden.

Korte inhoud: Harry Potter keert na de zomervakantie terug naar Hogwarts voor zijn vijfde jaar aan de tovenaarsschool. Daar ontdekt hij daar al snel dat de tovenaarsgemeenschap de waarheid over zijn recente ontmoeting met Lord Voldemort (zie Harry Potter and the Goblet of Fire) ontkent. Omdat Cornelius Fudge, de minister van magie, vreest dat Dumbledore liegt over Voldemorts terugkeer om Fudges macht te ondermijnen en zijn baan af te pakken, stelt de minister met Dolores Umbridge een nieuwe leraar ‘Defense Against the Dark Arts’ aan. Umbridge moet een oogje in het zeil houden op Hogwarts en daarbij gaat haar aandacht vooral naar schoolhoofd Dumbledore. Daardoor verwaarloost ze de lessen en laat ze de leerlingen onvoorbereid achter. Harry besluit het recht in zijn eigen handen te nemen en organiseert met een aantal medestudenten geheime meetings (onder de naam ‘Dumbledore’s Army’) om zichzelf tegen de donkere krachten te beschermen.

De Brit David Yates is er in geslaagd van het dikste boek uit de hele reeks (ca. 800 bladzijden), de kortste film te maken. Met 138 minuten blijft The Order of the Phoenix, onder de speeltijd van The Sorcerer’s Stone (152 min.), The Chamber of Secrets (161 min.), The Prisoner of Azkaban (141 min.), The Goblet of Fire (157 min.), The Half-Blood Prince (153 min.) en The Deathly Hallows: Part 1 (146 min.).

In deze kortere speelduur zit meteen ook het grootste minpunt van The Order of the Phoenix want er is enorm veel interessant materiaal uit het boek gesneuveld. Het lijkt er zelfs op dat scenarist Michael Goldenberg (Contact) alle vrolijkheid uit het boek heeft weggetoverd en alleen de duisterheid heeft overgehouden. Geen spoor van de triomfen van Ron (Rupert Grint) tijdens het Quidditsch, de vriendschap tussen Harry (Daniel Radcliffe), Ron en Hermione (Emma Watson) komt zeer weinig aan bod en de ontluikende liefde tussen Harry en Cho wordt afgehaspeld met een vluchtige kus.

Veel van de terugkerende personages worden ook naar de achtergrond verschoven ten voordele van de strijd tussen Harry en Lord Voldemort (Ralph Fiennes). Severus Snape (Alan Rickman), Sybil Trelawney (Emma Thompson), Hagrid (Robbie Coltrane), Minerva McGonagall (Maggie Smith), Mad’Eye Moody (Brendan Gleeson), Remus Lupin (David Thewlis), Albus Dumbledore (Michael Gambon), de Weasley’s, de Malfoys en zelfs Sirius Black (Gary Oldman), ze lopen er allemaal een beetje voor spek en bonen bij en meer dan enkele lijnen tekst krijgen de meeste van hen niet. Als je dan ziet wat bijvoorbeeld Alan Rickman kan halen uit die paar minuten screentime, is het extra jammer dat zulke geweldige acteurs zo weinig krijgen om hun tanden in te zetten.

Wie er wel veelvuldig in beeld komt — en terecht — is Dolores Umbridge, de nieuwe kwelduivel van Harry Potter die met duivels plezier wordt gespeeld door Imelda Staunton. Umbridge terroriseert de school met haar nieuwe regels en met elke nieuwe wet wordt haar roze outfit een tikje donkerder. Ook nieuw is het personage van Luna Lovegood die met haar piepstemmetje en mysterieuze gedrag perfect wordt neergezet door nieuwkomer — én hevig Harry Potter fan — Evana Lynch. Ook Helena Bonham Carter is nieuw als de ontsnapte gevangene Bellatrix Lestrange, maar ook haar rol is te kort en vrijwel overbodig. Lestrange zal echter nog een belangrijke rol spelen in de volgende delen.

Een deel van de kritiek kan toegeschreven worden aan regisseur David Yates die met The Order of the Phoenix zijn eerste grote film draait. Yates is misschien niet zo bekend in onze contreien, maar kreeg in eigen land veel lof voor zijn televisiewerk “State of Play” en “The Bill”. Yates moet nog een beetje wennen aan het medium film en heeft hier en daar gekozen voor ietwat vreemde montages, maar hij levert al bij al toch zeer behoorlijk werk af. De regisseur slaagt er ook in om de duisterheid die Alfonso Cuaron met The Prisoner of Azkaban in de serie introduceerde, in stand te houden. Als dank mag Yates ook de resterende drie films regisseren.

Visueel ziet het er allemaal prachtig uit, de special effects zijn wat minder aanwezig dan in de vorige films (bv. geen schepen die opdoemen uit het meer), maar voor het eerst zien we Harry en co op hun bezem langs de Big Ben en andere Londense momenten vliegen. Vooral het ‘Ministry of Magic’ is een visueel pareltje met zijn zwarte glanzende muren, onheilspellende sfeer en dictatoriale aanwezige portret van minister Cornelius Fudge. Het roept haast Orwelliaanse beelden op.

Harry Potter and the Order of the Phoenix is de film waarin Harry Potter en zijn vrienden groot worden en vormt een soort overgang naar de zesde film, Harry Potter and the Half Blood Prince (2008). Dit is misschien niet de beste film uit de serie, maar wel een noodzakelijke aangezien enkele belangrijke verhaallijnen en personages worden geïntroduceerd die in The Half Blood Prince en in The Deathly Hallows (2010) zullen worden uitgewerkt. Dit mag dan wel niet de allersterkste film uit de serie zijn, maar hij zorgt toch voor 138 minuten puur entertainment. De film had wel wat langer mogen zijn om bepaalde zaken en personages beter tot hun recht te laten komen.

***Related Posts***
28/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 2 trailer
15/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 review
01/12/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 - The Videogame
07/10/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 trailer
16/07/2009: Harry Potter and the Half-Blood Prince review
11/10/2008: Twilight vervangt Harry Potter
18/08/2008: Aasgieren bij Warner Bros laten Harry Potter fans wachten
13/03/2008: Harry Potter and the Half Blood Prince teaser
08/05/2007: Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007)
26/10/2006: Harry Potter is een Star Wars rip-off !
18/02/2006: Gary Oldman in Harry Potter and the Order of the Phoenix
16/09/2005: Eerste beelden Harry Potter and the Goblet of Fire
09/05/2005: Harry Potter and the Goblet of Fire in de maak
27/09/2004: Trilogies aan de kassa

We hebben er lang moeten op wachten maar le nouveau Harry Potter est arrive en diegene die het boek hebben gelezen zullen hier een vette kluif aan hebben. De anderen zullen met gemengde gevoelens de bioscoopzaal buiten strompelen. Wat ja, je kunt het draaien of keren zoals je wilt, maar van Harry Potter and the Half-Blood Prince (2009) van David Yates kan je niet evenveel genieten als van pakweg een James Bond-film. Het verschil tussen beide franchisen is dat Harry Potter niet gezien kan worden als een stand-alone film. De voorkennis is essentieel anders weet je nauwelijks waar ze mee bezig zijn. Er valt hier geen belangrijke achtergrond informatie te rapen. Mensen die de voorgaande films niet hebben gezien, of ook niet één van de vorige vijf J.K. Rowling boeken hebben gelezen, zijn bij deze gewaarschuwd.

Het ziet er allemaal bijzonder indrukwekkend uit, maar dat kan op zich geen verdienste zijn van een film met een productiebudget van 200 miljoen dollar. En toch moet ik toegeven dat dit één van de betere films is uit het rijtje van de Harry Potter films. Harry Potter wordt (zichtbaar) meer volwassen en dat valt ook te beurt aan de films, en dat kan ik enkel maar toejuichen, maar van een volwassen Fantasy film kan je in geen geval spreken. Dit is een franchise die al zijn pijlen richt op de tieners, het potentieel bioscooppubliek, en dat met thema’s van dood en verderf.

Korte inhoud: Als Harry (Daniel Radcliffe), Ron (Rupert Grint) en Hermione (Emma Watson) aan hun zesde jaar aan Hogwarts beginnen, komt Harry in het bezit van een geheimzinnig volgekladderd toverdrankenboek, dat ooit het eigendom is geweest van de onbekende Half-Blood Prince. Wat moet Harry doen met de af en toe wel erg obscure spreuken die het boek vermeldt? En ondertussen heeft hij te kampen met een moeizaam sociaal leven en laat Dumbledore (Michael Gambon) hem stukje bij beetje informatie zien over het duistere verleden van Voldemort. Deze lessen van Dumbledore zullen leiden tot het grootste geheim van de duistere heerser en het zal Harry helpen om te overleven.

Maar gelukkig voor de niet-Harry Potter geeks is het lezen van het zesde boek geen vereiste lectuur om het verhaal te volgen. Er zitten geen noemenswaardige gaten in de opbouw en buiten een aantal sub-plots en kleine neven-personages blijft de film trouw aan de structuur van het boek, iets wat voornamelijk te danken is aan de Harry Potter scenarist Steve Kloves. Het is wel zo dat de film, meer dan het boek, aanvoelt als teenage-soap-opera. De helse strijd tegen het Kwade wordt dus regelmatig doorprikt met tiener-romantiek op het randje van het cartooneske. We zien bijvoorbeeld de kinderlijke affectie van Lavender (Jessie Cave) tegenover de overgevoelige Ron waarbij je echt niet teveel hoeft na te denken over de uiteindelijke leeftijd van de acteurs. Aan de andere kant waren de sequenties met Luna (Evanna Lynch) wel iets beter qua humor. Het viel me trouwens op dat de kleinere relaties veel beter werkten. Het onderonsje tussen Harry en Hermione op de trappen was best aandoenlijk.

Het karakter van Bellatrix Lestrange, gespeeld door Helena Bonham Carter, mocht van mijn part geknipt worden. Haar acteerspel lag er een beetje over en uiteindelijk was ze niet geheel onmisbaar. Daarentegen blijft Alan Rickman als Professor Severus Snape zeer genietbaar, as usual. Ook oscar-winnaar Jim Broadbent als Professor Horace Slughorn is een mooie aanwinst.

Zoals ik al eerder zei is dit één van de betere Harry Potter films, waarbij regisseur Yates de beste manier heeft gevonden om het boek naar het witte doek te brengen. Het is een suspensvol drama met voldoende humor en griezelmomenten (zonder ooit te eng te worden voor teenagers) om een groot publiek te bekoren. De film zal geen awards winnen voor meest diepzinnige film, maar het is een ontspannend en opwindend verhaaltje. De anti-climax neem je er wel bij. Mensen die nog nooit van Harry Potter hebben gehoord blijven best weg van deze prent, want zij zullen nauwelijks weten wie de personages zijn en wat ze komen doen.

***Related Posts***
28/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 2 trailer
15/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 review
13/03/2010: Harry Potter and the Order of the Phoenix review
01/12/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 - The Videogame
07/10/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 trailer
11/10/2008: Twilight vervangt Harry Potter
18/08/2008: Aasgieren bij Warner Bros laten Harry Potter fans wachten
13/03/2008: Harry Potter and the Half Blood Prince teaser
08/05/2007: Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007)
26/10/2006: Harry Potter is een Star Wars rip-off !
18/02/2006: Gary Oldman in Harry Potter and the Order of the Phoenix
16/09/2005: Eerste beelden Harry Potter and the Goblet of Fire
09/05/2005: Harry Potter and the Goblet of Fire in de maak
27/09/2004: Trilogies aan de kassa

Het heeft er alle schijn van dat de nieuwe Tim Burton film Alice in Wonderland (2010) alle kleine kindjes én volwassenen de stuipen op het lijf zal jagen. Net zoals clowns wel eens akelige figuren kunnen zijn (cf. It of House of 1000 Corpses (2003)) kunnen ook sprookjes een duistere kant hebben. En dat wordt meteen duidelijk bij het zien van de eerste afbeelding uit de film.

Korte inhoud: Alice (Mia Wasikowska), zit met haar oudere zus aan de oever van een meertje, wanneer er een pratend, wit konijn langs rent. Terwijl ze het konijn achterna zit, valt ze in een diep gat. Na een lange val blijkt ze zich in de vreemde, maar wonderlijke wereld 'Wonderland' te bevinden. Hier ontmoet ze verschillende wezens en beleeft ze de mooiste en spannendste avonturen, maar hoe moet ze terugkeren naar huis?

Ik heb altijd al Alice in Wonderland van Lewis Carroll een akelig verhaaltje gevonden. Het verbaasde mij dan ook niet dat Marilyn Manson eveneens plannen heeft om het boek te verfilmen (Phantasmagoria: The Visions of Lewis Carroll (2010)). Het boek verschilt ook van heel wat andere "kinderboeken" in die zin dat er relatief weinig actie in steekt maar voornamelijk draait rond de dialogen en principes van identiteit en de zin en onzin der dingen.

Hoewel er wel onverklaarbare dingen gebeuren, is het bovennatuurlijke eigenlijk afwezig in het boek; het wordt voornamelijk bevolkt door dieren en normaal levenloze objecten als speelkaarten. Lewis Carroll steekt hier de draak met al die andere sprookjes die heel moralistisch van nature zijn. Maar om dit te ontdekken moet je het boek lezen in plaats van de Disney film te bekijken.

In de afbeelding zien we kameleon Johnny Depp in de rol van The Mad Hatter. Het witte konijn wordt vertolkt door Michael Sheen, Anne Hathaway speelt de rol van de Witte Koningin, Helena Bonham Carter vertolkt de Rode Koningin. In de film zien we ook nog vertolkingen door Alan Rickman, Christopher Lee, Stephen Fry en Crispin Glover. Het script is van de hand van Linda Woolverton (The Lion King, Beauty and the Beast). Om te weten hoe diep de konijnenpijp reikt, om The Matrix (1999) te citeren, zullen we moeten wachten tot 2010. En uiteraard zullen we ook deze Burtonesque film kunnen zien in 3D in de zalen die uitgerust zijn met het nieuwe projectiesysteem.

Het was de eerste keer dat Tim Burton, die een ware afschuw heeft voor musicals, zich waagde aan de verfilming van een Broadway musical van Stephen Sondheim en dan nog wel van een project die al meerdere malen werd geadapteerd zonder veel succes. Burton is niet meer de regisseur die hij vroeger was ten tijde van Batman en Edward Scissorhands. Zijn populaiteit kreeg een ferme deuk na de flauwe Planet of the Apes (2001) remake en de ietwat melige Big Fish (2003).

Maar hier tegen alle verwachtingen in, slaagt de regisseur in zijn opzet en brengt een prachtige ode aan de klassieke horrorfilms. Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (2007) is echter niet bestemd voor "de grote massa" gezien het genre en zijn R-rating, maar wie de film een kans wil geven zal opgetogen zijn om Burton weer aan het werk te zien op een nieuw hoogtepunt van zijn kunnen. Het is zeker niet zijn beste film, maar zeker één van zijn betere.

Korte inhoud: Benjamin Barker (Johnny Depp) komt door toedoen van Judge Turpin (Alan Rickman), die een oog had op zijn jonge vrouw, onterecht in de gevangenis. Na vijftien lange jaren weet Barker te ontsnappen en keert terug naar Londen voor maar één ding: wraak. Hij besluit hiervoor een partner in zijn plan te betrekken: Miss Lovett (Helena Bonham Carter), die al gauw zijn obsessieve en zeer toegewijde handlanger wordt. Barker begint een kapperszaak boven de pasteiwinkel van Miss Lovett. Samen rekenen ze af met de vijanden van Barker, die zich Sweeney Todd laat noemen. Maar al gauw is Turpin niet meer de enige die de toorn van Todd en Lovett zal ondergaan...

Dit duistere moordverhaal en gitzwarte humor is geschreven op het lijf van Burton. We worden hier ondergedompeld aan de rand van het grimmige 19e eeuwse Londen met zijn lugubere steegjes en zijn leegstaande krotwoningen, op een treffende manier gefotografeerd door Dariusz Wolski. Sweeney Todd is trouwens de 6de samenwerking tussen Depp en Burton, en de keuze van de acteur was niet evident gezien Depp ook GEEN zangervaring had. Toch bewijst de acteur zijn veelzijdigheid en hij is geknipt voor de rol als wraakzuchtige kapper Todd, en ondanks dat zijn zangstem niet altijd even goed is, weet hij wel te overtuigen. Het is geen opera-zangstem, maar eerder een stem van een rocker (Depp was trouwens vroeger nog lid van een rockband), en dat zorgt meteen ook voor een interessante interpretatie van het personage.

Met echtgenote en nieuwe muze van Burton, Helena Bonham Carter, vormt hij het ultieme koppel dat de straten van Londen onveilig maakt. Bonham had ook niet echt veel zang-ervaring, maar ook zij wist niet te ontgoochelen en dit terwijl ze zwanger tijdens de opnames. De aandachtige kijker zal opmerken dat de boezem van de actrice zal verschillen in grootte naargelang de scène. Haar stem heeft iets aparts en het is er zeker aan te horen dat ze gedurende maanden intensieve zanglessen heeft gevolgd. Zingen is één zaak, maar zingen en acteren op hetzelfde moment is niet voor iedereen weggelegd, maar toch wist ze de klus te klaren. Zowel Depp als Carter hebben er voor gezorgd dat de film een geslaagde prent werd, bekroond met maar liefst 2 Golden Globes (Beste Film, Beste Acteur).

Alan Rickman is geniaal in zijn rol als de slechterik, maar ook de verschijning van de flamboyante Italiaanse kappersrivaal Pirelli gespeeld door Sacha Baron Cohen (Borat) is te gek. Verrassend genoeg heeft hij een zeer aanstekelijke zangstem en is het een genot om naar hem te luisteren én te kijken. Tussen al dat donker is hij een klein komisch lichtpuntje dat de film een leuke twist geeft. Het zijn allemaal stuk voor stuk boeiende casting-keuzes die elk de moeilijke taak met perfectie weten te volbrengen.

Ik ben er echter van overtuigd dat de verfilming waarschijnlijk niet kan opboksen tegen de muzikale kwaliteit van de Broadway musical. Soms denk ik dat Burton misschien een betere prent had gemaakt indien hij de zang had ingeruild voor dialogen, gecompenseerd met een bombastische opera-achtige muziekscore. Maar het was een uidaging, voor zowel de maker als de acteurs en het resultaat mag gezien worden. Het blijft een typische Burton-film die als het ware Corpse Bride (2005) tot leven roept met een Johnny Depp zijn vertolking in de Jack the Ripper film From Hell (2001) over een andere boeg wist te gooien.

Sweeney Todd is een visueel verbluffende en morbide musical thriller met twee charismatische anti-helden, die niet alleen musical fans zal bekoren, maar zeker ook heel wat fans van klassieke horrorfilms. Ik kan het geen meesterwerk noemen, maar toch een film met een Tim Burton op niveau die hier een quasi-realistische prent aflevert van een muzikale fantasie.

***Related Posts***
06/10/2007: Sweeney Todd trailer
02/08/2007: Sweeney Todd poster

Na de 5e is ook voor de 6e Harry Potter-film, Harry Potter and the Half Blood Prince (2008), in handen van de Britse regisseur David Yates, nadat de de namen van Anand Tucker (Shopgirl) en Michael Hoffman (A Midsummer Night's Dream) in de shortlist zaten. De Mexicaan Guillermo del Toro werd eveneens benaderd, maar hij sloeg het aanbod af om aan zijn nieuwe film Hellboy 2: The Golden Army (2008) te werken. En dus kreeg Yates na de vijfde ook de zesde film in zijn schoot geworpen.

De regisseur, die een BAFTA won voor zijn televisiefilm The Girl in the Café (2005), is naar eigen zeggen verknocht aan het wereldje en de karakters uit de Harry Potter films en was dan ook uiterst enthousiast toen hij te horen kreeg dat hij een vervolg mocht kneden aan zijn vorige film Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007). Voor de fans betekent dat ze dus meer van hetzelfde mogen verwachten, en dat is adembenemende en angstaanjagende scènes. Voor de gewone filmliefhebber betekent dat echter ook dat men met deze 6de film een beetje op veilig speelt.

Waar de boeken steeds dreigender van sfeer worden, blijven daar in de film slechts de mysterieuze en angstaanjagende momenten van over. Dat was althans het geval in deel vijf en aangezien Yates zelf al aangeeft op dezelfde voet verder te zijn gegaan, mogen we ervan uit gaan dat dit ook geldt voor deel zes.

Korte inhoud: Als Harry (Daniel Radcliffe), Ron (Rupert Grint) en Hermione (Emma Watson) aan hun zesde jaar aan Hogwarts beginnen, komt Harry in het bezit van een geheimzinnig toverdrankenboek, wat ooit het eigendom is geweest van de onbekende Half Blood Prince. Wat moet Harry doen met de af en toe wel erg obscure spreuken die het boek vermeldt? En ondertussen heeft hij te kampen met een moeizaam sociaal leven en laat Dumbledore (Michael Gambon) hem stukje bij beetje informatie zien over het duistere verleden van Voldemort (Ralph Fiennes). Deze lessen van Dumbledore zullen leiden tot het grootste geheim van de duistere heerser en het zal Harry helpen om te overleven.

Ondanks het feit dat we waarschijnlijk weinig nieuwe dingen zullen zien in deze zoveelste sequel, pakt Harry Potter and the Half Blood Prince altijd wel uit met boeiende avonturen met heel wat indrukwekkende cgi. Maar ook de geweldige cast draagt haar steetje bij tot het succes van de film, alsook de vele bekende gezichten die in deze film zijn samen gebracht. Naast de drie jonge hoofdrolspelers Radcliffe, Grint en Watson zijn dus ook topacteurs Michael Gambon, Alan Rickman, Maggie Smith, Robbie Coltrane en David Thewlis weer van de partij. Ralph Fiennes, wiens neefje Hero Fiennes-Tiffin te zien is als de jonge Tom Riddle, zou opnieuw in de glibberige huid kruipen van Lord Voldemort. De belangrijkste nieuwe namen zijn Jim Broadbent en Helen McCrory. De veelzijdige Broadbent, die een Oscar won voor zijn bijdrage aan Iris (2001), zal de rol van Horace Slughorn op zich nemen en Helen McCrory (The Queen) draaft op als Narcissa Malfoy, de moeder van Draco.

McCrory was aanvankelijk gecast voor de rol van Bellatrix LeStrange in de vijfde Potter-film, maar haakte af vanwege haar zwangerschap. Helena Bonham Carter nam de rol over en zal ook in dit zesde deel te zien zijn. Het script voor de vijfde film, geschreven door Michael Goldenberg, kreeg de kritiek dat er wel érg veel was weggelaten. Het scenario voor Harry Potter and the Half Blood Prince is, net als de eerste vier films, geschreven door Steve Kloves.

Deze 6e Potter-film belooft in ieder geval veel spektakel, wat ongetwijfeld de box-office goed zal spijzen. Wat mij betreft blijft de derde Harry Potter-film, Harry Potter and the Prisoner of Azkaban (2004), die geregisseerd werd door Alfonso Cuarón, de beste tot nu toe. Maar de conventionele aanpak van regisseur David Yates zal de vele fans van Harry Potter niet weerhouden om ook voor dit zesde deel weer massaal naar de bioscopen te trekken. Kijken jullie uit naar een nieuwe J.K. Rowling verfilming of is het voor jullie ondertussen genoeg geweest?

***Related Posts***
28/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 2 trailer
15/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 review
13/03/2010: Harry Potter and the Order of the Phoenix review
01/12/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 - The Videogame
07/10/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 trailer
16/07/2009: Harry Potter and the Half-Blood Prince review
11/10/2008: Twilight vervangt Harry Potter
18/08/2008: Aasgieren bij Warner Bros laten Harry Potter fans wachten
08/05/2007: Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007)
26/10/2006: Harry Potter is een Star Wars rip-off !
18/02/2006: Gary Oldman in Harry Potter and the Order of the Phoenix
16/09/2005: Eerste beelden Harry Potter and the Goblet of Fire
09/05/2005: Harry Potter and the Goblet of Fire in de maak
27/09/2004: Trilogies aan de kassa

Zoals ik al eerder zei lijkt de musical Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (2007) voor Tim Burton geschreven te zijn. De film is gebaseerd op Stephen Sondheim prijswinnende musical, over een kapper (Johnny Depp), die onterecht naar de gevangenis wordt gestuurd. En daar ondergaat hij een metamorfose. De hoofdrollen in Sweeney Todd worden vertolkt door Johnny Depp, Burtons vrouw Helena Bonham Carter, Alan Rickman en Sacha Baron Cohen. Het scenario van de film is van de hand van John Logan (Gladiator, The Aviator, The Last Samurai).

Korte inhoud: Benjamin Barker (Johnny Depp) komt door toedoen van Judge Turpin (Alan Rickman) onterecht in de gevangenis. Na zijn gevangenschap zint hij op wraak en besluit een partner in zijn plan te betrekken: Miss Lovett (Helena Bonham Carter). Barker begint een kapperzaak boven de pastei winkel van Miss Lovett. Samen rekenen ze af met de vijanden en tegenstanders van Barker die nu Sweeney Todd genoemd word.

Ik ben opgelucht dat er in de trailer geen gorilla’s of Oompa Loompas rondlopen. Het enige waar ik nog zal moeten aan wennen is de zang-scènes. Burton heeft ervaring met het musical genre via zijn freaky cartoons Corpse Bride (2005) en The Nightmare Before Christmas (1993), maar dit zou zijn eerste echte live-action musical zijn, in een soort cross-mix van Edward Scissorhands (1990) en From Hell (2001).

De trailer ziet er opnieuw heel ‘fantastisch’ uit zoals we dat van Burton ondertussen gewoon zijn. De kwaliteit van de Yahoo trailer is niet van al te beste kwaliteit, maar ik verwacht een fotografisch gitzwarte prent. De overgang van bijna zwart-wit beelden, naar verzadigde kleuren is intrigerend. Ik hoop gewoon dat Johhny Depp zijn Jack Sparrow tikjes goed zal kunnen wegmoffelen en dat de plotse zang-scènes geen mood-spoilers worden. In de trailer zie je ook maar één zangnummer, maar in de musical komen er uiteraard een heleboel zangnummers. Vraag blijft dus of Tim Burton dit heeft beperkt tot een minimum, of dat de monteur van de trailer er heeft voor gekozen om de zangnummers eruit te halen om zo meer mensen naar de bioscoop te trekken…? In dit laatste geval had de monteur dan misschien beter ALLE zangnummers weggelaten! Nu zaait hij verdeeldheid bij het publiek over de aard van het beestje. Ik kijk hoe dan ook wel uit naar de release van deze visueel verbluffende prent, bij ons op 23 januari 2008.

***Related Post***
26/07/2008: Sweeney Todd filmbespreking
02/08/2007: Sweeney Todd verfilmd

Tim Burton brengt binnenkort een nieuwe prent uit, Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (2007), met zijn fetish-acteur Johnny Depp. Depp zal er de rol spelen van een duivelse barbier. Verwacht je maar aan een soort cross-mix van Edward Scissorhands (1990) en From Hell (2001), gebaseerd op een toneelstuk van Stephen Sondheim. De lugubere filmposter wakkert in ieder geval het enthousiasme bij mij aan, mede met de indrukwekkende cast. Het scenario van de film is van de hand van John Logan (Gladiator, The Aviator, The Last Samurai).

Korte inhoud: Benjamin Barker (Johnny Depp) komt door toedoen van Judge Turpin (Alan Rickman) onterecht in de gevangenis. Na zijn gevangenschap zint hij op wraak en besluit een partner in zijn plan te betrekken: Miss Lovett (Helena Bonham Carter). Barker begint een kapperzaak boven de pastei winkel van Miss Lovett. Samen rekenen ze af met de vijanden en tegenstanders van Barker die nu Sweeney Todd genoemd word.

Ook Sacha Baron Cohen (Borat) en de knappe Laura Michelle Kelly zijn van de partij in een project waar heel wat namen van actrices circuleerden die maar al te graag een rol hadden bemachtig in deze verfilming van de bekende musical. Laten we hopen dat er in deze prent geen gorilla’s of Oompa Loompas rondlopen en dat deze prent zo een beetje de terugkeer van een fantasie- en talentvolle filmmaker betekent. Nu nog wachten op de eerste trailer. De film wordt in de Belgische zalen verwacht op 23 januari 2008.

***Related Post***
26/07/2008: Sweeney Todd filmbespreking
06/10/2007: Sweeney Todd trailer