27-10-07

I Am Legend met Will Smith

De trailer van I Am Legend (2007) van videoclipmaker Francis Lawrence (Constantine) duurt iets te lang, maar is zeker indrukwekkend. Will Smith is niet alleen talentvol in diverse disciplines, maar hij straalt keer op keer in hevige actierollen. Hij is misschien iets beter in rollen zoals I Robot (2004) dan in de Bad Boys (1995) films, maar het blijft een acteur die genoeg charisma uitstraalt om zich niet te laten wegblazen door de CGI. Zijn natuurlijke charme en humor zijn niet echt een probleem om een duister verhaal te behelzen. En het is ondertussen toch weer 3 jaar geleden dat we de man in een actieprent zagen. In I Am Legend moet Smith waken over de mensheid, gezien hij de laatste man op de planeet blijkt te zijn…of toch niet… De film is gebaseerd op de gelijknamige science-fiction bestseller van Richard Matheson uit 1954.

I Am Legend 002 I Am Legend 003

Korte inhoud: Een dodelijk virus houdt de aarde in zijn greep. Vrijwel iedereen op de planeet is door dit virus in een bloeddorstige vampier veranderd, behalve de briljante wetenschapper Robert Neville (Will Smith) die immuun voor het virus was. Hij is één van de laatste gezonde mensen op aarde, dus gaat hij de strijd met gemuteerde en vleesetende wezens om zo de mensheid te redden.

Het project lijkt wel op een Hollywood versie met meer middelen van 28 Days Later (2002) of zijn sequel 28 Weeks Later (2007). Maar er zijn nog films met hetzelfde thema. In 1964 was er zelfs een kleine Italiaanse film getiteld The Last Man on Earth (1964), met Vincent Price in de hoofdrol. Veel bekender is The Omega Man (1971), waarin Charlton Heston schittert. Deze laatste prent was een immens succes voor Warner Brothers en dus lag deze film met groter budget een beetje in het verschiet.

Al in 1994 waren er reeds plannen voor een remake van Omega Man. Drie jaar later werd er een poging gedaan door niemand minder dan regisseur Ridley Scott, die Arnold Schwarzenegger had gecast voor de hoofdrol. Maar om budgettaire redenen ontspoorde de film. Een zelfde verhaal kwam ook Michael Bay te beurt. Maar met de videoclipmaker Francis Lawrence werd de trein weer op de sporen gezet. Het valt nog af te wachten om hij er een simpele actieprent van maakt of de verschillende controversiële thema’s in het boek zal doorgronden en op het witte doek zal weergeven. Het script werd in ieder geval bewerkt door de talentvolle Akiva Goldsman (A Beautiful Mind), die de locatie verplaatste van Los Angeles naar New York. En dat had alles te maken met het feit dat de straten van LA er regelmatig verlaten uitzien op bepaalde momenten van de dag, maar New York zonder enig teken van leven ronduit angstaanjagend is. De film is vanaf 19 december 2007 in onze zalen.

*** I Am Legend Movie Review from Spill ***

***Related Post***
11/06/2007: I Am Legend posters

30-11-06

Angels & Demons, The Da Vinci Code sequel

Na het mottige The Da Vinci Code (2006) is het met pijn in het hart dat ik de sequel moet aankondigen. Volgens de makers zal Angels & Demons (2008), bij ons beter bekend als Het Bernini Mysterie, de vervolgfilm worden met Tom Hanks in de hoofdrol en Ron Howard achter de camera. Scenarioschrijver Akiva Goldsman heeft een recordbedrag van 3,8 miljoen dollar gekregen om de bestseller van Dan Brown tot een script om te smelten. Het zal u niet ontgaan zijn dat het hier vooral om de poen te doen is, en minder om de artistieke merites van het project. Naar alle waarschijnlijkheid gaat Angels & Demons rond kerst 2008 draaien, hopelijk ben ik dan hoog in de bergen op skivakantie en gaat deze kerstpromotie aan mij voorbij.

Angels & Demons

Angels & Demons is eigenlijk een prequel op The Da Vinci Code. In het boek – die in tegenstelling tot zijn opvolger geen bestseller was – zien we Robert Langdon die een vrouw helpt die de moord op haar vader onderzoekt. Het spoor leidt naar een geheim genootschap dat van plan is om het Vaticaan te verwoesten. Met een beetje knip- en plakwerk moet het lukken om er een sequel van te maken, beweren de producers. Ze hebben er trouwens genoeg geld voor neergeteld. Maar of je met méér geld ook een betere film aflevert – en zeker op scenarieel vlak – is nog de vraag. Hoe dan ook is Akiva Goldsman (Cinderella Man, A Beautiful Mind) best wel een talentvol schrijver.

Tom Hanks en regisseur Ron Howard hebben nog niet bevestigd terug te keren voor Angels & Demons, maar als de studio doorgaat met het uitkeren van topsalarissen zal een nieuwe samenwerking geen probleem moeten zijn. Dus ja, ik denk dat de fans van deze pulp – en ze zijn met miljoenen – al staan te trappelen op het vervolg. En er is voor deze liefhebbers van mysteries en raadseltjes nog meer goed nieuws want ook National Treasure krijgt een vervolg met National Treasure II: The Book of Secrets (2007) met opnieuw Nicolas Cage in de hoofdrol.

***Related Posts***
16/12/2006: De Beste en Slechtste Films van 2006
18/05/2006: The Da Vinci Code review
08/04/2006: The Da Vinci Code geen plagiaat
17/12/2005: The Da Vinci Code trailer
18/03/2005: Een promotiestunt ?

18-05-06

The Da Vinci Code (2006) *

Ron Howard heeft de kritieken in de pers op zijn 125 miljoen dollar kostende rolprent The Da Vinci Code (2006) willen relativeren. Hij beklemtoonde dat het om ontspanning gaat en "niet om een theologisch werk. "Ik heb geen enkele kritiek gelezen. Misschien staan er in andere kritieken andere, meer positieve adjectieven", zei de filmmaker op een persconferentie.

"Het is een ontspannende film, een product van de commerciële industrie. Hij zal niet het standpunt van een individu omtrent zijn spiritueel erfgoed veranderen", zei hoofdacteur Tom Hanks. Hanks vertolkt de rol van professor Langdon die in een queeste naar de Heilige Graal wordt gegooid.

Wel, ik had zelf geen probleem met de controversiële inhoud, maar wat een langdradig en saai gedoe! De verfilming van het populaire, niet al te slimme pulpromannetje van Dan Brown ziet er zelfs een tikkeltje amateuristisch uit, en dat met een budget van 120 miljoen dollar, een topcast en een bekwaam Hollywood regisseur. Het zal je maar overkomen. Ik wil hier niet in het cliché vallen dat 'een boek altijd beter is dan de film', maar in dit geval is het echt wel zo. Je vindt in de verfilming niets meer terug van de fun die je had kunnen hebben bij het lezen van het boek. Maar misschien het grootste knelpunt is dat Ron Howard te trouw is geweest aan het boek. Ook al heb je te maken met een roman van de kwaliteit van Umberto Eco of Tolkien, ben ik van mening dat een regisseur MOET bewerken. Ron dacht dat hij kon teren op het succes van de bestseller door zo dicht mogelijk bij de source material te blijven. Fout ! Bepaalde scènes zijn dramatisch heel zwak en mijn oren werden van mijn kop gezaagd met veel te lange verklaringen, analyses en speculaties over codes, symbolen, geheime ordes, christelijke historie en verborgen boodschappen in kunstwerken. De acteurs lopen van de ene aanwijzing naar de andere, en na een uur heb je zoiets van "I couldn’t care less", en het erge was dat er nog anderhalf uur te gaan was. Toen ik de film zag begon ik mezelf af te vragen of de studio ooit 120 miljoen op tafel zou hebben gelegd voor DIT scenario indien het boek niet zou hebben bestaan. Volgens mij had de film zelfs nooit een 'groen licht' van de studio verkregen.

De actiesequenties in de film zijn ook schaars en als die er al zijn, werken ze niet. Dit had een thriller moeten zijn, maar het enige thriller-moment die je in de film vindt is wanneer iemand een vuurwapen richt op iemand anders. Er zit bijvoorbeeld ook een scène in de film waar een monnik in twee tellen Langdon kan uitschakelen, maar nadien wordt deze zelfde monnik uitgeschakeld in twee tellen door een oude kreupele man. Dit was allemaal al even logisch als het plot die ons wou doen geloven dat het grootste geheim zou worden beschermd achter raadseltjes die een kleuter had weten op te lossen. Neen, in The Da Vinci Code komt er niet veel intelligente code-breaking aan de pas.

Het enige wat boeit in deze film zijn de controversiële standpunten en visies, maar voor de mensen die het boek hebben gelezen is deze film absoluut geen meerwaarde. Integendeel. Ik wil hier niet spoilen over die controversiële inhoud – dat heeft het Vaticaan voor ons al genoeg gedaan – maar het is ironisch dat het filmische boek zo weinig dramatisch is op het witte doek. In de roman is alles onderverdeeld in korte maar krachtige scènes. De scenaristen hebben er zich dus vrij gemakkelijk vanaf gemaakt door iets te letterlijk het boek te volgen al was het een soort "draaiboek". Het resultaat is nogal onbevredigend, om niet te zeggen vervelend en irritant.

Dit is een Hollywood prent, dus zitten er uiteraard een aantal adembenemende scenes in, waaronder een aantal virtuele shots waarbij de camera doorheen een piramide travelt, of knappe 8mm flash-backs. Ik ga ook niet verbergen dat ik eigenlijk meer geïntrigeerd was door de flash-backs, die in essentie niets van doen hadden met de film, dan door de scènes uit het heden. Deze scènes van de vroegere christenen, de tempeliers, de inquisitie en de ketterverbranding waren dramatisch en visueel heel knap, maar tezelfdertijd vrij zinloos. Maar wanneer we terug in het heden stapten, had ik net gevoel opnieuw in handen te zijn van een te weinig ambitieuze regisseur die op safe wou spelen en iets teveel hoopte op het intellectueel lage niveau van de fans. Op een bepaald moment gaat Ron Howard ons zelfs uitleggen met een flash back hoe Langdon en Neveu zijn ontsnapt uit een vliegtuig en in een auto zijn gestapt, alsof het publiek te dom zou zijn om de ontbrekende frames aan te vullen. Ronduit beschamend.

Als je met een dergelijke top-cast kan werken zoals deze, Tom Hanks, Ian McKellen, Alfred Molina en Paul Bettany, dan zou je in principe niet mogen falen. Maar quasi alle dialoog-scènes in de film laten ons koud en krijg je de indruk dat de acteurs hier verkeerd zijn gecast. De film begint al met een scène met Sophie Neveu (Audrey Tautou) die Langdon (Hanks) wil waarschuwen dat Bezu Fache (Jean Reno), de agent van dienst, hem wil beschuldigen van de moord op Saunière (Jean-Pierre Marielle). En reeds vanaf dit eerste gesprek raken we de interesse kwijt in de personages. Velen zullen dan in de komende dagen waarschijnlijk de steen willen werpen op Audrey Tautou, die bij momenten vreselijk stond te acteren. Voor mij ligt de fout bij Ron Howard, die iets te weinig met zijn acteurs had gewerkt of zijn casting iets te overhaast had willen doen. Audrey is een fantastische actrice (kijk maar naar Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain of Dirty Pretty Things), maar heeft in deze film echt moeite met haar Engels. En daar wringt voor een groot stuk het schoentje, en niet enkel voor haar maar ook voor een pak andere Franse acteurs. Een acteur die in een taal moeten acteren die niet de zijne is, levert vaak een zwakke acteerprestatie op. Fransen zijn zowiezo al niet zo handig met de Engelse taal, en Audrey werd gezet tegenover de beste acteurs die we kennen. Het contrast was uiteraard veel te groot.

Maar ook de acteursregie was bij momenten vrij zinloos en weinig efficiënt. Talking heads in een film van Quentin Tarantino werken omwille van die vaak knettergekke dialogen die heel veel vertellen over de personages. Hier moesten de acteurs uitleggen en nog eens uitleggen, en hadden ze verder niet veel anders te doen. Ron Howard heeft nooit gedacht om de chemie tussen Hanks en Audrey op te zoeken, met als gevolg dat ze twee onbekenden blijven voor elkaar gedurende de ganse film. En dit is, voor wie het werk van Ron Howard kent, zeer ongewoon. Er zit geen menselijkheid in hun vertolking. Er is nauwelijks een moment te bespeuren van vermoeidheid na hun lange zoektocht of zeggen nauwelijks iets wat niet relevant is tot het basis-plot. En dit is dan weer een beetje de schuld van de wisselvallige Oscar-winnende scenarist Akiva Goldsman, die zowel in staat is van het beste (Cinderelle Man) als van het afschuwelijk slechte (Batman Forever, A Time to Kill, Batman & Robin, Lost in Space). Het scenario is zo geladen met plot-informatie dat er geen plaats meer is voor menselijke emoties of stilistische escapades.

Ian McKellen is het beste wat de film te bieden heeft. Hij heeft de meest fascinerende rol en steelt gewoon de show. Hij lijkt het meest op zijn gemak te zijn in de film en dat is in zekere zin een beetje van een opluchting en maakt dat de 2u30 min lang durende film iets minder lang aanvoelt. Maar Ian was misschien ook de enige die dit avontuur niet zo serieus nam en wist dat Dan Browns boek eigenlijk niet meer was dan een pulproman. Hij zei eergisteren nog in een persconferentie: "Toen ik het boek las, geloofde ik het helemaal. Toen ik het opzij legde, zei ik tegen mezelf dat er veel potentiële onnozelheden in staan." Aan het adres van de kerk zei hij ironisch: "Voor de kerk die met homoseksualiteit problemen heeft, is het boek op zijn minst een absoluut bewijs dat Jezus Christus geen homo was, gezien hij met Maria Magdalena een paar vormde." Paul Bettany zet ook een knappe prestatie neer als een monnik die rechtstreeks is geplukt uit The Name of the Rose (1986). Maar ook hij krijgt iets te weinig screentijd om zijn personage echt interessant te maken. Molina is hooguit een charismatische edel-figurant. Zonde.

Het camerawerk van Salvatore Totino is – buiten de flash backs gerekend – iets te simpel en vaak irritant. Als er iets is waar ik me mateloos aan kan ergeren is het hectisch heen en weer schudden van de camera zoals bijvoorbeeld in The Bourne Supremacy. Wel, gezien de film vol met zonden zit, zondigt hij ook aan deze wet. Op bepaalde momenten is de film zelfs gewoon smaakloos gekadreerd en is de camerahoek zelden opmerkelijk of onthullend.

Kortom, een film die ondanks de middelen en de acteurs, faalt op vele vlakken en die eindigt in een platte anti-climax. De reden van deze zwakke prestatie ligt voor mij grotendeels bij de regisseur. The Godfather van Mario Puzzo was ook een pulpromannetje, maar in de juiste handen kan dit een meesterwerk opleveren. Het boek van Dan Brown is slecht en is populair geworden door een publiek die zelden of nooit een boek leest, maar het scenario en de verfilming probeert het materiaal nooit te overstijgen. Integendeel, het laat er zich helemaal door leiden. The Da Vinci Code is niets meer dan een dure tv-film van geen belang. En voor de mensen die graag beweren dat het boek altijd beter is dan de film, wel hier hebben jullie opnieuw een argument.

***Related Posts***
16/12/2006: De Beste en Slechtste Films van 2006
30/11/2006: Angels & Demons, The Da Vinci Code sequel
08/04/2006: The Da Vinci Code geen plagiaat
17/12/2005: The Da Vinci Code trailer
18/03/2005: Een promotiestunt ?