adventures in babysitting

  • Death Wish trailer met Bruce Willis ziet er belachelijk uit

    Pin it!

    Gisteren was het uiteindelijk zover, de trailer van de Death Wish (2017) reboot ging online, en wat voor een onnozele montage was me dit. Eigenlijk kwam Sylvester Stallone in aanmerking voor de film, maar het werd uiteindelijk Bruce Willis wiens carrière de laatste jaren een beetje van een hit and miss is geworden, maar dan vooral een miss.

    death_wish_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: 'Death Wish' volgt een goedaardige familieman, Paul Kersey (Bruce Willis) genaamd, die als chirurg werkzaam is in Chicago. Hij krijgt slecht nieuws te verwerken als zijn vrouw en dochter slachtoffer worden van een brutale inbraak. Paul zint vervolgens op wraak en gaat op zoek naar de daders.

    Het verhaal is al zo oud als de straat. Deze Charles Bronson vehikels - hoe slecht ze ook moge zijn - blijven gewoon nazinderen. Death Sentence (2007) met Kevin Bacon was eigenlijk ook al een halve remake. De film was dan ook geschreven door Brian Garfield die de auteur was van Death Wish. Hier krijgen we dus een film die ook dezelfde titel draagt, in beeld gezet door horror-enfant-terrible Eli Roth. Op zich geen verkeerde keuze voor een R-rated-politiek-incorrecte film, ook al ziet de trailer er allesbehalve R-rated uit of zelfs gewaagd. Het ziet er zelfs vrij standaard uit. Ik heb het gevoel dat Stallone de juiste keuze had gemaakt om zich terug te trekken van dit project.

    Niet Eli Roth maar wel de studio wou Bruce Willis in de hoofdrol. Twee regisseurs (Joe Carnahan en Gerardo Naranjo) hebben tevens het project verlaten omdat ze liever een andere acteur hadden voor de hoofdrol. In de andere rollen zien we een terugkeer van Elisabeth Shue en Vincent D'Onofrio, nadat ze eerder samen te zien waren in Adventures in Babysitting (1987). Voor een 'vigilante film' had ik misschien liever andere gezichten gezien, ook al zijn het twee degelijke acteurs. Howel, ik denk dat ze beiden slechts een paar seconden screentijd hebben.

    In een post-Taken periode waar films als John Wick (2014) overal de kop opsteken, moet je als regisseur echt wel met iets "fris" voor de dag komen. En na het zien van deze trailer had ik zo het gevoel naar een 90's B-film te kijken. Het meest bizarre is dat een blanke pro-gun man met een hoodie nu eigenlijk meer als een soort bedreiging aanvoelt, dan de uiteindelijke schurken. En met de muziek van AC/DC’s 'Back in Black' proberen ze alles wat "cool" te maken. De film lijkt compleet gedissocieerd van de hedendaagse socio-politieke context en het voelt aan als een trailer die in mekaar werd gezet door een marketing team. Een team die probeert samen te stellen wat in het verleden heeft gewerkt, zonder de geest van deze prent naar voor te schuiven... of misschien is dat effectief de geest van de film en dan vrees ik het ergste voor deze reboot. En het helpt de film niet dat de trailer doorspekt is van one-liner jokes. Death Wish is geen komedie! WTF?! Een bende heeft zijn vrouw vermoord en dochter verkracht, maar hé, laten we het plezant houden. Oh boy. Eind 2017 zou deze zooi bij ons moeten uitkomen.

     

    *** Death Wish trailer ***

  • Leaving Las Vegas (1995) ****½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    We hebben deze maand maar liefst twee Nicolas Cage films, Rage / Tokarev (2014) en Left Behind (2014), door het slijk gehaald. Jeroen kwam zelfs met de stelling dat Nicolas Cage films altijd slecht zijn. Ik voelde me dan ook een beetje geroepen om een uitstekende Cage film in de aandacht te brengen, en heb hiervoor 20 jaar in het verleden gedoken met Leaving Las Vegas (1995), waarvoor de acteur zelfs de Oscar won.

    leaving_las_vegas_1995_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Ben (Nicolas Cage), een gefaalde screenwriter uit Hollywood, is een onverbeterlijke alcoholist. Wanneer hij zijn gezin, zijn baan en ieder toekomstperspectief verliest, besluit hij z'n schepen achter zich te verbranden. Hij vertrekt naar Las Vegas waar hij in een lange uitbarsting van drank en zelfdestructie zijn einde tegemoet wil gaan. Dan ontmoet hij de prostituee, Sera (Elisabeth Shue), die wanhopig op zoek is naar liefde en op de vlucht is voor haar pooier. Ben en Sera raken verwikkeld in een relatie en vinden hierin enig respijt in hun tot dan toe uitzichtloze leven.

    In 1995 had ik een leuke studentenjob op het filmfestival van Brussel, en toen Leaving Las Vegas er vertoond werd in aanwezigheid van Elisabeth Shue, kon ik het uiteraard niet laten om haar te bewieroken met haar vertolking. Terwijl zij zich waarschijnlijk afvroeg of ik al oud genoeg was voor deze R-rated film. De brutale scène waarin Sera in een hotelkamer wordt aangerand door drie dronken studenten staat nog altijd op mijn netvlies gebrand. Maar uiteraard is het vooral de vertolking van Cage die de show steelt. Spijtig genoeg was hij die dag niet aanwezig in Brussel. Shue, die haar eerste en enige Oscar-nominatie kreeg voor Leaving Las Vegas, speelde een paar jaar later in de sci-fi horror Hollow Man (2000) tegenover Kevin Bacon. Daar viel haar vertolking veel minder op. Logisch, gezien ze ook niet veel weerwerk kreeg van haar tegenspelers.

    Shue had een A-list actrice kunnen worden, maar na haar indrukwekkende vertolking verzeilde ze nadien in heel wat filmflops (The Trigger Effect, The Saint, Palmetto, Cousin Bette, ...) en zo werd de actrice - die ons als teenagers deed wegdromen met Adventures in Babysitting (1987) , Cocktail (1988) en de Back to the Future films -verdreven naar de achtergrond. Shue besliste zelfs op een gegeven moment haar studies in Politieke Wetenschappen opnieuw op te pikken - in het gezelschap van Natalie Portman overigens.

    Las Vegas blijft een uitstekende filmlocatie. Het is een plek vol met fonteinen, gigantische casino's, flikkerende neonlichten en riante hotels. Maar in de schaduw van dat bruisende geweld leven er mensen in eenzaamheid en leegte, en worden de zorgen weg gedronken met een fles vodka. De call girls die in de straten lopen zien er allemaal ijzersterk en zelfverzekerd uit, maar diep vanbinnen zijn het fragiele en radeloze wezens, net zoals het personage van Sera. Hun grootste talent zit hem vaak in de manier hoe ze hun wanhoop kunnen verbergen.

    leaving_las_vegas_1995_blu-ray_pic01.jpgleaving_las_vegas_1995_blu-ray_pic03.jpgleaving_las_vegas_1995_blu-ray_pic02.jpg
    leaving_las_vegas_1995_blu-ray_pic05.jpgleaving_las_vegas_1995_blu-ray_pic04.jpgleaving_las_vegas_1995_blu-ray_pic06.jpg

    Ben en Sera zijn twee verloren zielen die zich aan mekaar vastklampen. Op hun manier exploreren ze een heel eigenaardige vorm van liefde. Hun "relatie" wordt niet gekenmerkt door passie, maar wel door verdriet. En verdriet met elkaar beter is uiteraard veel beter dan helemaal niets voelen. Hier wordt je niet vrolijk van, zoveel is duidelijk, maar de film neemt ons naar een plek waar we nog niet vaak zijn gekomen. Leaving Las Vegas gaat in tegen de feelgood romcoms, en houdt zijn slagen niet in. De film is gebaseerd op het semi-autobiografische verhaal van John O'Brien die een jaar voor de opnames zelfmoord pleegde.

    Regisseur Mike Figgis heeft een aangrijpend en compromisloos portret gemaakt over alcoholisme, met twee briljante acteurs op het toppunt van hun acteercarrière, en dat allemaal met een beperkt productiebudget van 3,6 miljoen dollar wat hem dwong om alles op 16mm te filmen in plaats van 35mm in amper 5 weken. De productie had zelfs niet alle toelatingen om te draaien op de Strip in Las Vegas en gingen dan maar 'one-take-shots' nemen zonder toelating. Iets wat het acteerwerk enkel maar ten goede kwam. En gezien het laag budget nam Figgis zelfs de beslissing om zelf de muziek te schrijven. Op alle vlakken een meesterwerkje en het soort Nicolas Cage film die ik lever wat meer heb willen zien. Het is tevens de meest oncommerciële film Cage film ooit.

    rating

    Beoordeling: 4,5 / 5
    Recensie door op 30 maart 2015

     

    *** Leaving Las Vegas trailer ***

  • Adventures in Babysitting krijgt een Disney remake

    Pin it!

    Voor diegene die zijn opgegroeid in de jaren '80 zal er waarschijnlijk een belletje rinkelen wanneer ze horen van Adventures in Babysitting (1987) van Chris Columbus met Elisabeth Shue in de hoofdrol. Wel, deze film lijkt nu een remake te zullen krijgen.

    adventures_in_babysitting_1987_poster.jpg

    Korte inhoud: Chris (Elisabeth Shue) heeft een date gepland met haar vriendje, maar hij heeft afgezegd, dus besluit Chris om te gaan oppassen voor een gezin met een puberende jongen en een iets jonger meisje. Ze verwacht een saaie avond, totdat een vriendin van haar opbelt en zegt dat zij is gestrand op een busstation in het centrum van de stad, omringt door enge figuren. De drie plus een vriendje maken zich op voor een ritje naar de binnenstad in de stationwagen van de ouders. Alles gaat goed, totdat ze een lekke band krijgen...

    Naast The Goonies (1985) zijn dit de twee teen-avonturenfilms die een goede beurt hebben gemaakt aan de box-office. En over die twee films zijn er al enige tijd geruchten over een mogelijke remake of sequel. In 2007 was er zelfs sprake van Further Adventures in Babysitting met Raven-Symoné in de rol van de babysitter en Miley Cyrus als één van de kinderen. Disney had zelfs al een scenariste aangetrokken, met name Tiffany Paulsen. Gelukkig is die film er nooit van gekomen, want dit project leek nergens op.

    De remake zou opnieuw geschreven worden door Tiffany Paulsen, en er zouden reeds gesprekken zijn met de actrices Sabrina Carpenter en Sofia Carson. Naar verluidt zouden die twee gecast worden als concurrerende babysitters die hun zoektocht inzetten naar een weggelopen kind. Dus ook al wordt het project omschreven als een remake, zou het wel eens kunnen dat het toch wel eens kunnen dat het niets met het origineel te maken heeft, maar dat enkel de naam wordt gebruikt om extra publiciteit te generen...en zie, het is hen gelukt. Het lijkt wel meer weg te hebben van Fun Size (2012) over een meisje die verplicht wordt haar jongere broertje te babysitten, terwijl hij op een gegeven moment de benen neemt.

    De originele film was eigenlijk nog zo geen brave komedie. Ik herinner me nog dat de jongeren in heel wat schunnige plaatsen kwamen en achtervolgd werden door gure personages. En het feit dat de personages gevaarlijke dingen deden was net het leuke aan de film. Het was misschien geen Risky Business maar bij momenten wel een beetje griezelig. Het was wel degelijk een PG-13 film, maar de scheldwoorden, de seks en het geweld was wel degelijk van de partij. Deze Further Adventures in Babysitting zal de Disney stempel krijgen en mijn inziens een stuk braver worden. Hopelijk wordt deze toch beter dan The Sitter (2011).

    *** Adventures in Babysitting trailer ***