adrian lyne

  • Jennifer Garner in broeierige Adrian Lyne film Back Roads

    Pin it!

    Het is tien jaar gelden dat Adrian Lyne nog eens achter de camera kroop, maar volgend jaar zou hij Back Roads (2012) moeten uitbrengen, een film gebaseerd op de gelijknamige roman van Tawni O'Dell.

    De 70-jarige Britse regisseur heeft pas op zijn 40ste zijn eerste langspeelfilm gemaakt, maar was al jaren actief in de reclame-sector. Hij is geen 'veelfilmer', maar kiest zijn scenario's zorgvuldig uit. Daarom heeft hij momenteel slechts acht films op zijn actief, maar elk van hen heeft zijn impact gehad. En datgene wat een geniale regisseur onderscheid van de rest, is dat zijn vertel- en filmstijl herkenbaar is.

    Lyne is niet geïnteresseerd in helden, maar is opzoek naar de mens met zijn gebreken, beperkingen, fantasieën, drijfveren en geheimen. De films gaan meestal over relaties en de bijhorende dramatische conflicten, meestal tussen een man en een vrouw. Deels door zijn reclame-achtergrond zien zijn films er heel sexy en gesofistikeerd uit, en het zou me niet verbazen dat regisseurs als David Fincher hun inspiratie hebben gevonden in zijn manier van filmen. De visuele stijl die Adrian Lyne gebruikt, die zijn roots kent in de Franse cinema, helpt de acteurs in de ontwikkeling van hun personage, meer dan dat ze erin verzuipen (zoals dat vaak het geval is bij regisseur zoals een Michael Bay). Lyne draait tevens alles op locatie en hecht bijzonder veel aandacht aan details. Films die tot zijn oeuvre behoren zijn Foxes (1980), Flashdance (1983), Nine 1/2 Weeks (1986), Fatal Attraction (1987), Jacob’s Ladder (1990), Indecent Proposal (1993), Lolita (1997) en Unfaithful (2002).

    Korte inhoud: De 19-jarige Harley Altmyer (Andrew Garfield) zou op de universiteit moeten zitten, meisjes het hof maken en regelmatig een pint achterover kegelen. Maar daarentegen zit hij in een klein koolmijnstadje, waar nauwelijks werk te vinden is en waar niemand gevoel voor humor blijkt te hebben. Hij zit vast in de backwoods van Pennsylvania waar hij moet zorgen voor zijn 3 jongere zusters. Zijn moeder (Marcia Gay Harden) zit in de gevangenis nadat ze haar man heeft doodgeschoten na seksuele vergrijpen op zijn eigen kinderen. Het leven van Harley is een ware sleur geworden tot hij in de ban raakt en seksueel opgewonden door de melancholische moeder (Jennifer Garner) die iets verder in de straat woont.

    back roads,adrian lyne,jennifer garner,andrew garfield,marcia gay harden,tawni o'dell,unfaithful,lolita,indecent proposal,jacobs ladder,fatal attraction,flashdanceback roads,adrian lyne,jennifer garner,andrew garfield,marcia gay harden,tawni o'dell,unfaithful,lolita,indecent proposal,jacobs ladder,fatal attraction,flashdance,nine and a half weeksback roads,adrian lyne,jennifer garner,andrew garfield,marcia gay harden,tawni odell,unfaithful,lolita,indecent proposal,jacobs ladder,fatal attraction,flashdance,9 and a half weeksback roads,adrian lyne,jennifer garner,andrew garfield,marcia gay harden,tawni odell,unfaithful,lolita,indecent proposal,jacobs ladder,fatal attraction,flashdance,9 and a half weeksback roads,adrian lyne,jennifer garner,andrew garfield,marcia gay harden,tawni odell,unfaithful,lolita,indecent proposal,jacobs ladder,fatal attraction,flashdance,9 and a half weeksback roads,adrian lyne,jennifer garner,andrew garfield,marcia gay harden,tawni odell,unfaithful,lolita,indecent proposal,jacobs ladder,fatal attraction,flashdance,9 and a half weeks

    En Adrian Lyne kennende mogen we ervan uit gaan dat Jennifer Garner niet al haar kleren zal aanhouden voor deze prent en dat we zeker wat hete scènes mogen verwachten tussen Andrew Garfield en de Alias-actrice. En Jennifer lijkt er ook klaar voor te zijn, na haar beurt in Arthur (2011) waar ze half beschonken Russell Brand wil binnendraaien in sexy lederen outfit. Maar bovenal ben ik benieuwd of de regisseur nog steeds zijn mojo heeft. Ik hoop het althans.

  • Chloe (2009 ) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Binnenkort komt er een remake in de bioscoop van de Franse thriller Nathalie (2003), een prent waarin Emmanuelle Béart te zien was als een Parijs hoertje die op vraag van een oudere vrouw moet uitzoeken of haar man een trouw iemand is. Chloe (2009) is de nieuwe film van de Canadese cineast Atom Egoyan en de rol van de verleidster wordt gespeeld door Amanda Seyfried. Ik respecteer Egoyan als filmmaker, maar dit moet toch wel één van zijn zwakste films zijn.

    chloe_2009_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Catherine (Julianne Moore) verdenkt haar man David (Liam Neeson) ervan dat hij een affaire heeft. Hierdoor neemt de vrouw contact op met Chloe (Amanda Seyfried), een prostituee die betaald wordt om hem te verleiden. De vrouw hoopt zo zekerheid te krijgen achter haar vermoedens, maar vanaf dat moment begint haar leven alleen maar complexer te worden en brengt ze zelfs haar eigen familie in gevaar.

    Het verhaal is van de hand van actrice/regisseuse Anne Fontaine, die vorig jaar Coco avant Chanel (2009) maakte met Amélie Poulain-actrice Audrey Tautou in de hoofdrol. En bij het bekijken van de eerste beelden denk ik dat de remake dicht bij het origineel is gebleven – wat eigenlijk een spijtige zaak is want het origineel wat eigenlijk nogal een beetje aan de simplistische kant en uiteindelijk maar een soort B-film is.

    Egoyan heeft er in ieder geval geen betere film van gemaakt. Egoyan zie ikzelf een beetje als de meer ingetogen versie van Adrian Lyne of Paul Verhoeven, die spijtig genoeg nog maar weinig films maakt. De regisseurs die bekwaam zijn in het verfilmen van een geslaagde erotische thriller zijn dun bezaaid, maar Egoyan weet wel van aanpakken en is verzot op alles wat naar fetishismen ruikt - Dat bewees hij al in Exotica (1994). De fotografie in Chloe is sfeervol, wat dan weer de verdienste is van zijn trouwe Director of Photography Paul Sarossy. Enkel op vlak van acteurs-regie laat de man af en toe steken vallen en komt de emotie maar half over.

    Interessant om weten is dat acteur Liam Neeson tijdens het draaien van deze film zijn vrouw verloor ten gevolge van een hersenletsel tijdens een ski-ongeval. Neeson onderbrak de opnames maar kwam daarna terug om de film af te werken. Maar het getuigt van zijn professionalisme dat je hiervan weinig merkt. Het grootste probleem ligt weer bij het script van Erin Cressida Wilson die er maar niet in slaagt een Catherine's motivatie goed te onderbouwen. Bijgevolg voelen we ons niet meteen betrokken met haar en dat is meteen een groot pijnpunt. Egoyan had geen enkel excuus met een dergelijke cast en filmbudget, maar het resultaat is niet alleen slaapverwekkend maar ook volgestouwd met torenhoge clichés. Je zou denken dat een regisseur van het kaliber van Egoyan, toch iets meer inteliggente dingen te vertellen heeft over relaties en liefde...

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 1 maart 2010

     

    *** Chloe trailer ***

  • Obsessed, de nieuwe Fatal Attraction

    Pin it!

    obsessed_posterBeyoncé Knowles is back! Deze keer niet in een belachelijke rol met een belachelijke pruik in een belachelijke film, maar wel in een thriller die misschien nog wel het bekijken waard is. Al is het niet voor Beyoncé zelf, maar misschien wel voor haar bloedmooie tegenspeelsters Ali Larter of de charismatische The Wire acteur Idris Elba. Wat het ook moge zijn, het heeft er alle schijn van dat Obsessed (2009) van Steve Hill een ontspannende zondagavond tv-film zal worden.

    Korte inhoud: Een succesvolle, professionele zwarte man Derek Charles (Idris Elba) met een beeldschone zwarte vrouw Beth Charles (Beyoncé Knowles), komt erachter dat zijn idyllische leven wordt bedreigd als een blanke collega, Lisa Sheridan (Ali Larter), van zijn kantoor zich als een stalker openbaart.

    Kijk eens aan, eindelijk nog eens een film waar een zwart koppel wordt bedreigd door een blanke, uit die goeie ouwe Denzel Washington tijd met films als Ricochet (1991) of Fallen (1998). Que plot lijkt alles wel een beetje op die uitstekende Adrian Lyne thriller Fatal Attraction (1987), die briljante Franse film met Audrey Tautou, À la folie... pas du tout (2002) en die ietwat zwakkere The Temp (1993) van Tom Holland. Wat kan er nog fout lopen? …wel…eu… dat pop-idol-wannabe-actress Beyoncé het verknalt of dat de film begint te trekken op een uitzending van Jerry Springer, waar een aantal zwaarwichtige vrouwen in het publiek staan te schreeuwen: "Oh no, she di-dn’t. Get that skinny white b#@tch!"

    De trailer van de film legt al zijn kaarten op tafel, en bekommert zich in geen geval of het al dan niet het verhaal spoilt. Ik denk dat zowat elke belangrijke scène in de trailer zit. Aan de andere kant is dat niet het soort thriller die het moet hebben van het mysterie of de intrige. Als je het plot leest weet je precies waar deze film naar toe wil. Zoals ik al zei, een ontspannende zondagavond tv-film. Voor de liefhebbers is de film in de bioscoop vanaf 19 August 2009.

    Kijken jullie hier naar uit?

    *** Obsessed trailer ***

    ***Related Posts***
    09/03/2008: Ali Larter en Beyoncé Knowles Obsessed
    23/12/2006: Dreamgirls met Eddie Murphy en Beyoncé Knowles
    15/11/2006: Beyoncé Knowles en Eva Longoria spelen lesbisch koppel?

  • Een 'Last Night' met Keira Knightley

    Pin it!

    Nu dat Keira Knightley niet meer wil terugkeren naar de 4de Pirates-film, is het nu uitkijken naar nieuwe filmprojecten.

    last_night_2010_poster.jpg

    Enerzijds zijn er plannen om de rol van de partner te spelen van Sigmund Freud (gespeeld door Viggo Mortensen) in de nieuwe Cronenberg film A Dangerous Method (2011) verfilming, maar anderzijds zou de actrice ook spelen in de dramatische romance Last Night (2010). Het zijn de mensen van Variety die met het nieuws komen:

    Keira Knightley, Eva Mendes, Sam Worthington and Guillaume Canet are set to star in Last Night. Pic marks the feature directing debut of Massy Tadjedin, who wrote the script.

    Story follows a married couple, apart for a night while the husband takes a business trip with a colleague to whom he‘s attracted. While he‘s resisting temptation, his wife encounters her past love.

    Mocht Adrian Lyne nog films willen maken zou hij waarschijnlijk de eerste zijn die in aanmerking zou komen om dit verhaal te verfilmen. In ieder geval vind ik het een bijzonder aanstekelijke cast. Als Terminator: Salvation (2009) een succes wordt zal Sam Worthington trouwens een nieuwe ster worden. Guillaume Canet is dat nu al in Frankrijk en dat zou na The Beach (2000) zijn tweede grote Amerikaanse productie worden. Nu maar hopen dat Keira in tussentijd wat hamburgers kan eten, zodoende ze iets minder vel over been is.

    Update 23/09/2008: En er is nog meer nieuws voor Keira, want zij zou zich klaarmaken voor een nieuwe periode-film na Pride & Prejudice, Atonement en The Duchess. Het zou gaan over The Beautiful and the Damned (2010). De mensen van MovieWeb schreven het volgende:

    Nick Cassavetes is set to direct The Beautiful and the Damned, a period love story about F. Scott Fitzgerald and Zelda Sayme for the Film Department. Word has it that Keira Knightley is in talks to play the tempestuous lover.

    According to The Hollywood Reporter, The Beautiful and the Damned revolves around Zelda Sayre (Knightley) and F. Scott Fitzgerald, who became Jazz Age icons known for living large, soaring high and crashing hard. Although toasts of town in the 1920s, their courtship and marriage was festooned with jealousy and acrimony. Fitzgerald used their relationship as material for his novels, and Sayre — who tried hard to find an artistic identity of her own and ended up being admitted to a sanitarium — did the same.

    Dit is opnieuw op het lijf van Kiera Knightley geschreven. Zij had geboren moeten zijn in die periode. Ik heb er in ieder geval niets op tegen want ze heeft er voor gezorgd dat ik ook daadwerkelijk naar die films wil gaan zien.

    Keira Knightley HQ picture gallery: 01, 02, 03, 04, 05, 06, 07, 08, 09, 10, 11 & 12

  • Flashdance (1983) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik beken, ik geef toe, ik pleit schuldig. Voor gisteren had ik nog nooit gekeken naar Grease, Saturday Night Fever, Fame, Footloose of godbetert Dirty Dancing. Gisteren echter heb ik dus een deel van dit serieuze gat in mijn cultuur opgevuld met Flashdance (1983) van Adrian Lyne. Waarom heb ik zo krampachtig alle dans- en musical-achtige films gemeden in mijn leven?

    flashdance,Adrian Lyne,West Side Story,Jennifer Beals,Pam Grier,Billy Elliot,Dirty Dancing,musical

    Wel, ik heb tijdens de lessen esthetica in de middelbare school zo’n schrik gepakt van de meligheid en saaiheid van West Side Story (1961) (hoewel achteraf gezien een pubercrisis hier ook wel voor iets tussen zat) dat ik sindsdien alle films waarin ook maar één danspasje teveel wordt gepleegd of één liedje teveel in wordt gezongen, klasseer onder de noemer "te mijden". Maar ach, een mens wordt al wat milder met de jaren en sinds Baz Luhrmanns Moulin Rouge! (2001) kan een dansfilm en musical zowaar ook hip zijn.

    Korte inhoud: Alex Owens (Jennifer Beals) verdient overdag de kost als lasser op een bouwwerf. ’s Nachts werkt ze echter als danseres in een plaatselijke bar. Alex’ droom is toegelaten te worden tot het Pittsburgh Conservatory of Dance en dus spendeert ze al haar vrije momenten aan haar dansoefeningen.

    En zo bevond ik mij gisterenavond in een tijdelijke vlaag van zinsverbijstering toen ik besloot om naar Flashdance te kijken. Jennifer Beals speelt in Flashdance de "Maniac on the Dancefloor." Beals is het levende bewijs dat a) je door de jaren heen léért te acteren. In Flashdance is haar prestatie niet echt om euforisch over te worden, in televisieserie "The L Word" (2004-) speelt ze de rest van haar medecast vlotjes van het scherm (okee, ere wie ere toekomt behalve dan Pam Grier). En b) dat je er op je 40ste beter kan uitzien dan op je 20ste. (Voor de geïnteresseerden Jennifer Beals ziet er tegenwoordig zo uit: pic 1, pic 2, pic 3)

    Het verhaal van Flasdance is flinterdun: meisje heeft een grote droom, alles zit haar tegen in het begin van de film en alles zit haar mee op het einde van de film. En tussendoor wordt ze natuurlijk ook nog verliefd. Het lijkt een beetje op Billy Elliot (2000) maar dan in een vrouwelijke en een lightversie. Alles in Flashdance ademt de sfeer van de jaren ’80, de jaren van 'Let’s Get Physical', de beenverwarmers, Irene Cara, de opgang van MTV en de totaal foute kleren. Zoals gezegd is Flashdance een muziekfilm en iedereen zal ‘What A Feeling’ van Irene Cara en 'Maniac' van Michael Sembello die op de soundtrack staan wel kunnen meezingen. Op het einde van de film begon ik zelfs spontaan 'It's Raining Men' te zingen toen ik ineens besefte dat Geri Halliwell niet alleen haar nummer (van The Weather Girls), maar ook haar clipje (uit Flashdance dus) heeft gepikt.

    Het valt mij zwaar om te moeten toegeven dat ik Flashdance niet eens zo’n slechte film vond en, wacht het wordt nog erger, ik heb zelfs de soundtrack. Maar voor Dirty Dancing ben ik nog lang niet klaar want daarvoor moet ik eerst mijn Patrick Swayze-trauma nog overwinnen. Maar dat is voor een andere keer …

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 14 mei 2005

     

    *** Flashdance trailer ***